Ομιλία στο Συλλαλητήριο στη ΛΑΡΚΟ στις 15.9.13
Φουντώνουν σήμερα οι μνήμες θέλοντας και μη από την απεργία του 1977.
Έναν τιτάνιο αγώνα των εργατών της ΛΑΡΚΟ τότε, που μέσα από τον μεγαλειώδη απεργιακό αγώνα των 110 ημερών έδειξαν και δείχνουν ακόμη τη δύναμη της τάξης μας.
Τέτοιοι αγώνες όπως αυτός των Χαλυβουργών πρόσφατα είναι που δίνουν σάρκα και οστά στο σύνθημά μας.
Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά.
Οι μνήμες στη γύρω περιοχή και τα συμπεράσματα τεράστια.
Η ΛΑΡΚΟ χθες η ΛΑΡΚΟ σήμερα.
Άλλωστε στα περισσότερα σπίτια πατέρας, γιος, εγγονός έχουν όλοι τους έχουν περάσει από το εργοστάσιο ή από τα μεταλλεία.
Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η ΛΑΡΚΟ δεν είναι απλά ένα κεφάλαιο της ιστορίας του τόπου. Αποτελεί βασικό κρίκο στην αλυσίδα της τοπικής οικονομίας
Το κλείσιμο ή ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης, οι απολύσεις, η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων θα επιταχύνει βίαια τον οικονομικό μαρασμό των γύρω χωριών.
Η εταιρία είτε επί ημερών Μποδοσάκη είτε αργότερα μετά την κρατικοποίησή της παρήγαγε κέρδη που ποτέ δεν καρπώθηκαν οι εργαζόμενοι.
Οι κυβερνήσεις της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ όπως και οι προηγούμενες ποτέ δεν ιεράρχησαν ως προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών του ελληνικού λαού σε ανοξείδωτο χάλυβα (πολεμική βιομηχανία, οικιακές συσκευές κλπ) για να αξιοποιήσουν σε αυτή την κατεύθυνση την ΛΑΡΚΟ.
Αντίθετα είτε όταν την κρατικοποίησαν είτε με τις μεθοδεύσεις για την ιδιωτικοποίηση, ενδιαφέρονταν μόνο για την εξασφάλιση επιχειρηματικών μονοπωλιακών συμφερόντων και της κερδοφορίας τους.
Αυτό το έργο το ξαναζούμε σήμερα επικαλυμμένο με διάφορα σενάρια και μια παραφιλολογία προτάσεων, αντιπροτάσεων μεταξύ των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση και της τρόικας: Ιδιωτικοποίηση, κλείσιμο, χωρισμός σε καλή και κακή ΛΑΡΚΟ, καλύτερη διαχείριση, εξυγίανση κλπ.
Κανένα μα κανένα σενάριο δεν έχει τίποτα που να μας επιτρέπει να είμαστε χαρούμενοι.
Σε όποια τους επιλογή οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι εργαζόμενοι και ο λαός συνολικότερα.
Γιατί το λέμε αυτό; Σήμερα έχουμε μεγαλύτερη πείρα αλλά παρακολουθώντας συνολικότερα τις εξελίξεις στον κλάδο του μετάλλου βγάζουμε πολύτιμα συμπεράσματα.
Εν μέσω της βαθιάς και παρατεταμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης η κυβέρνηση στα πλαίσια των αποφάσεων της ΕΕ επιδιώκει με μνημόνια ή χωρίς μνημόνια να φορτώσει τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων και του ελληνικού λαού. Αυτό, γιατί πολύ απλά, δεν γίνεται να σωθούν και τα μονοπώλια και ο λαός , είναι αδύνατον κι επειδή τα κόμματα που μας κυβερνάνε ή όσα επιδιώκουν να μας κυβερνήσουν με στόχο μια “καλύτερη διαχείριση” είναι ταγμένα να υπηρετούν τα κέρδη των μονοπωλίων, καμιά τους απόφαση δεν γίνεται να βελτιώσει τη θέση την δική μας.
Για τα μονοπώλια (βιομήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλέμποροι ) ισοπεδώνουν την τιμή της εργατικής δύναμης, μετατρέποντας μας σε σκλάβους του 21ου αιώνα.
Για τα μονοπώλια για να τους δίνουν ζεστό χρήμα μας εξοντώνουν φορολογικά. Για τα μονοπώλια μας εμπλέκουν κάθε τόσο σε πολεμικές επιχειρήσεις και βομβαρδισμούς λαών, ενώ ο κίνδυνος για πιο άμεση εμπλοκή μας σε πόλεμο μεγαλώνει καθημερινά.
Για τα μονοπώλια παίρνονται αποφάσεις για τα λουκέτα στην αμυντική βιομηχανία για να εξαρτηθεί επιχειρησιακά η άμυνα της χώρας περισσότερο και να εξασφαλιστούν τεράστια συμβόλαια για ομίλους εγχώριους και μη του κλάδου.
Για τα μονοπώλια της ναυπηγικής βιομηχανίας βάζουν λουκέτο στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και συρρικνώνουν την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη.
Είναι σίγουρο ότι αυτήν την ώρα που μιλάμε κάποιος μεγαλοεπιχειρηματίας ή όμιλος ακονίζει μαχαίρια γλυκοκοιτάζοντας την ΛΑΡΚΟ και κάνει σχέδια.
Οι κυβερνήσεις, η τρόικα, η ΕΕ στην προσπάθεια τους έχουν πολύτιμους συμμάχους. Είναι οι πλειοψηφίες σε ΕΚ, στη ΠΟΕΜ, στη ΓΣΕΕ όπου έχοντας ταχθεί στην λογική της ανταγωνιστικότητας, διαπαιδαγωγούν εργαζόμενους να ταυτίζουν τα συμφέροντά τους με αυτά του εργοδότη τους και στη λογική του λιγότερου κακού να υπομένουν δηλαδή καρτερικά τα βασανιστήρια οι εργαζόμενοι και να στέλνονται ως πρόβατα στη σφαγή.
Αρνούνται κάθε συντονισμό του κλάδου, ακόμη και μεταξύ εργαζομένων στα εργοστάσια ίδιου παραγωγικού αντικειμένου όπως ναυπηγεία Ελευσίνας και ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ΕΑΣ – ΕΛΒΟ όπου η πλειοψηφία είναι οι ίδιες παρατάξεις παντού.
Αν βάλουν κάποια κινητοποίηση, την βάζουν ανά επιχείρηση, την υπονομεύουν και τα αιτήματά τους είναι στην ουσία αιτήματα του εργοδότη.
Βάζουν τον εργατόκοσμο με λίγα λόγια να παλεύει κάτω από ξένες σημαίες. Τις σημαίες όχι της τάξης μας, αλλά της αστικής τάξης, να παλεύει κάτω από τις σημαίες των μονοπωλίων.
Αυτές οι δυνάμεις στο εργατικό κίνημα είναι επικίνδυνες, πρέπει να απομονωθούν απ κάθε τίμιο εργάτη. Ζούμε έναν πόλεμο καθημερινά. Έναν ταξικό πόλεμο. Οι εργάτες δεν έχουν καμιά δουλειά κανένα συμφέρον να πολεμάνε με το στρατόπεδο των εκμεταλλευτών. Πρέπει να έρθουν εδώ, να πολεμήσουν για την τάξη τους για την οικογένειά τους για το λαό, να ενωθούν με το ταξικό κίνημα. Να συσπειρωθούν με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Εδώ πολεμάμε κάτω από τις δικές μας σημαίες, κάτω από τις σημαίες της τάξης μας.
Να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας στον κλάδο του μετάλλου με βάση τα ενιαία συμφέροντά μας με βάση τα συμφέροντα του λαού. Στα πλαίσια της πανελλαδικής συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα του Μετάλλου να γιγαντώσουμε την αλληλεγγύη σε όποιον μεταλλεργάτη δέχεται επίθεση. Σήμερα είμαστε στη ΛΑΡΚΟ και καλούμε σε συντονισμό δράσης άμεσα κόντρα στα διαλυτικά σχέδια της κυβέρνησης σε συντονισμό δράσης με τους εργαζόμενους σε ΕΑΣ – ΕΛΒΟ.
Κανείς μόνος του. Ένας για όλους και όλοι για έναν. Μοιάζουν ανίκητοι, άλλα δεν είναι Μοιάζουν ανίκητοι γιατί έχουν την ΕΕ, κατασταλτικούς μηχανισμούς, έχουν οργανώσεις, παρακρατικούς μηχανισμούς, όπως η Χρυσή Αυγή για να τρομοκρατούν, έχουν τα ΜΜΕ. Όμως εμείς έχουμε την παραγωγή όλου του πλούτου στα χέρια μας. Εμείς με το μυαλό μας και με τον ιδρώτα μας κινούμε την οικονομία.
Δεν έχουμε όμως την αναγκαία οργάνωση. Όρος απαράβατος η ανασύνταξη του κινήματος σε ταξική βάση. Να μαζικοποιηθούν τα συνδικάτα, σε ταξικό προσανατολισμό. Οργάνωση σε κάθε γειτονιά σε κάθε εργοστάσιο σε κάθε χωριό. Όταν αυτό γίνει πράξη τότε θα τους πάρει και θα τους σηκώσει .
Να μεταφέρουμε παντού την ουσία του συνθήματος μας: Εργάτη μπορείς και αν το καταλάβεις θα γίνεις ο κυρίαρχος του πλούτου που παράγεις. Όρος απαράβατος για την ανατροπή λοιπόν η ανασύνταξη του κινήματος.
Η ΛΑΡΚΟ μπορεί να γίνει ο πνεύμονας όλης της βιομηχανίας του Μετάλλου. Πυλώνας της οικονομίας της χώρας.
Με την εργατική τάξη και τον λαό στην εξουσία, με τον δρόμο ανάπτυξης και τον σχεδιασμό της οικονομίας με βάση τις τεράστιες δυνατότητες που μας δίνει ο ορυκτός πλούτος της χώρας μας αλλά και τις διαρκώς αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες, η ΛΑΡΚΟ μπορεί να στηρίξει αυτοτελώς ανεβάζοντας την παραγωγή και εξασφαλίζοντας συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, τους κλάδους α) της αμυντικής βιομηχανίας β) της ναυπηγοβιομηχανίας γ) των κατασκευών, των οικοσυσκευών και πολλούς άλλους.
Έχουμε τον ορυκτό πλούτο, έχουμε τις υποδομές, έχουμε υψηλά εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, σπουδαίο, επιστημονικό προσωπικό (κόντρα στη λογική της ψωροκώσταινας), Η χώρα μας έχει τεράστιες ανάγκες.
Εκεί βρίσκεται η λύση σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων και των κομμάτων που τα υπηρετούν.
Τέρμα πια στις αυταπάτες. Η, με τα μονοπώλια, ή με τους εργάτες.
Ενδιάμεσες λύσεις δεν υπάρχουν.
Οργάνωση και συντονισμός, τώρα σε όλο το μέταλλο, το αμέσως επόμενο διάστημα με αιχμή τις εξελίξεις στην ΛΑΡΚΟ, στα ΕΑΣ, και την ΕΛΒΟ.
Να γίνει η σωτηρία του κλάδου υπόθεση όλων των εργαζομένων, όλου του λαού, του αυταπασχολούμενου, της πόλης και του χωριού, του φτωχού αγρότη, του νέου και της νέας, της λαϊκής οικογένειας.
Να γίνει η μεγάλη μας σημερινή κινητοποίηση σταθμός κλιμάκωσης της ταξικής πάλης, της αντεπίθεσης μας κόντρα στις αντεργατικές – αντιλαϊκές πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων ΕΕ και ΔΝΤ.
Δεν προετοιμαζόμαστε απλά για μια μάχη, αλλά για έναν διαρκή πόλεμο.
Είμαστε αποφασισμένοι να το φτάσουμε ως το τέρμα, ως την οριστική ανατροπή, ως την τελική νίκη.
Καλή συνέχεια. Καλή αντάμωση στην επόμενη μάχη.
Miembros de la fascista organización Amanecer Dorado atacaron con mazas contra los dirigentes del movimiento sindical.
En Perama, donde se encuentra la zona de astilleros del Pireo, un grupo de 50 miembros de la fascista organización Amanecer Dorado atacaron con mazas contra los dirigentes del movimiento sindical.
El ataque era asesina. 9 compañeros militantes (dirigentes de PAME) fueron traslados al hospital. Federaciones, sindicatos condenan este cobarde ataque contra a los militantes del movimiento sindical de clase.
Πρόταση και τοποθέτηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ στις 13 Σεπτέμβρη 2013
Η επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου στους τόπους δουλειάς γενικεύεται μετατρέποντας τους σε κολαστήρια και αντεργατικά γκέτο. Οι απολύσεις, οι μειώσεις μισθών, η απλήρωτη εργασία, η καταστρατήγηση των ωραρίων και των ημερών εργασίας, η μη καταβολή των δεδουλευμένων, οι απειλές, οι εκβιασμοί, είναι ο κανόνας.
Η κυβέρνηση ετοιμάζεται μαζί με την τρόικα στο νομικό θεσμικό οπλοστάσιο που ψήφισε υπέρ του κεφαλαίου και κατεδάφισε καταχτήσεις και δικαιώματα 10ετιων της εργατικής τάξης να προσθέσει και προσθέτει καθημερινά και νέους αντεργατικούς νόμους και ρυθμίσεις.
Νέα χαράτσια νέοι φόροι κάθε ημέρα λιγότερες κοινωνικές παροχές, λιγότερη κοινωνική προστασία. Χιλιάδες απολύονται σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η λαϊκή περιουσία, που η εργασία των εργαζόμενων έδωσε, δίνεται βορά στο κεφάλαιο ντόπιο και ξένο η και κλείνουν ολόκληρες επιχειρήσεις προς όφελος του όπως π.χ με την ΕΛΒΟ τα ΕΑΣ, ΛΑΡΚΟ και άλλες επιχειρήσεις
O κρατικός μηχανισμός που κάθε ημέρα μετατρέπεται σε ακόμα ποιο ληστρικό μηχανισμό σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και που για όποιον διαμαρτύρεται και αντιδρά κραδαίνει το μαστίγιο.
Αυτές οι εξελίξεις δεν μας αιφνιδίασαν. Ήταν στις προβλέψεις μας. Είχαμε προειδοποιήσει την εργατική τάξη για να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει την σχεδιασμένη επίθεση κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και μονοπωλίων.
Την ίδια ώρα επίσης οι ίδιες αυτές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις μέσα και έξω από την χώρα μας που έχουν πέσει ως γύπες πάνω στην εργατική τάξη και τα δικαιώματα της κάνουν ότι μπορούν για να διευκολύνουν και να στηρίξουν το ιμπεριαλιστικό μακέλεμα των λαών της περιοχής με επόμενο θύμα τον λαό της Συρίας βαφτίζοντας εθνικά συμφέροντα τα ταξικά συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών που δρουν στην χώρα μας. Η εργατική τάξη της χώρας μας πρέπει να απαντήσει σε αυτή την ταξική βαρβαρότητα του κεφαλαίου ντόπιου και ξένου και των πολιτικών του εκπροσώπων, στα μέτρα που υλοποιούν και σε αυτά που θέλουν να πάρουν.
Το ΠΑΜΕ προτείνει να πραγματοποιηθεί 24ωρη Πανελλαδική Πανεργατική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτώβρη.
Γνωρίζουμε από την μέχρι τώρα πρακτική σας, κάθε φορά που αποφάσιζε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός μια κινητοποίηση και μάλιστα γενικευμένη, πανελλαδικής εμβέλειας το έκανε ως άλλοθι και ποτέ δεν θέλησε και δεν πήρε μέτρα για την ουσιαστική επιτυχία της.
Οι προηγούμενες απεργίες και απεργιακές συγκεντρώσεις, η πίεση που άσκησαν σε καπιταλιστές κυβέρνηση και τρόικα ήταν μικρή. Ο όγκος, η μαζική συμμετοχή, η αποφασιστικότητα, η γραμμή πάλης που χτυπάει την εξουσία της αστικής τάξης ασκούν μεγάλη πίεση.
Ως ΠΑΜΕ θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε η συγκεκριμένη απεργία να μην έχει προηγούμενο σε συμμετοχή ως απεργία και ως απεργιακές συγκεντρώσεις. Δουλεύουμε για να ανέβουν οι αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων.
Τα περιθώρια για μια τέτοια απεργία με μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις με τα εργοστάσια και τους άλλους τόπους δουλειάς «νεκρά» και τους δρόμους και τις πλατείες γεμάτες απεργούς, άνεργους και νέους δεν έχουν εξαντληθεί, υπάρχουν. Να γίνουν ουσιαστικά βήματα στην οργάνωση της εργατικής τάξης, στην ενίσχυση της ταξικής αντίληψης στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Δεν μπορεί να εξαγγέλλονται απεργιακές κινητοποιήσεις δύο μέρες πριν την πραγματοποίηση τους. Απεργίες χωρίς απεργούς. Για αυτό και απαιτούμε να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για τη προετοιμασίας της.
Στην δική μας επιδίωξη ταχτική δεν είναι να ριχθεί μια ακόμα ντουφέκια στον αέρα, δεν είναι το «ντόρος να γίνεται». Να είναι αποτυχημένη η κινητοποίηση για να μεγαλώνει η απογοήτευση, το ότι με τους αγώνες δεν γίνεται τίποτα και πως αρκεί η αλλαγή της σημερινής κυβέρνησης για να δει η εργατική τάξη άσπρη ημέρα
Το έργο αυτό έχει παιχτεί πολλές φορές στο παρελθόν (οι πρωταγωνιστές αλλάζουν το έργο μένει ίδιο) και οι εκάστοτε πλειοψηφίες της Γ.Σ.Ε.Ε το βοηθούσαν να παιχτεί αποτελώντας και ίδιες τμήμα του θιάσου. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και στο συνδικαλιστικό κίνημα υποτάσσουν κάθε τους κίνηση στον πολιτικό τους στόχο. Να φύγει η κυβέρνηση Σαμαρά, και να έρθει στη θέση της μια κυβέρνηση με επικεφαλής το ΣΥΡΙΖΑ για συνεχιστεί η ίδια πολιτική μέσα στην ΕΕ και στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Από τη σκοπιά αυτή θέτετε σαν κύρια αιτήματα τα συνθήματα «να φύγει η κυβέρνηση», «γενική απεργία». Στη κατεύθυνση αυτοί σέρνετε μαζί σας και τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν θέλετε σύγκρουση με την καπιταλιστική εργοδοσία και την ΕΕ.
Η κυβέρνηση να πέσει εκατό φορές, να γκρεμοτσακιστεί και κάθε όμως αντιλαϊκή πολιτική, η ΕΕ και η μήτρα που γεννά την επίθεση σε βάρος της εργατικής τάξης, η εξουσία των επιχειρηματικών ομίλων, του μεγάλου κεφαλαίου
Μιλάτε για απεργία διαρκείας και συκοφαντείτε το ΠΑΜΕ ότι δεν θέλει κινητοποιήσεις κλπ..
-
Τα λέτε αυτά εσείς που πριν λίγο καιρό μαζί με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το βάλλατε στα πόδια μόλις η κυβέρνηση επέβαλλε την επιστράτευση στο ΜΕΤΡΟ και αφήσατε τους εργαζόμενους μόνους.
-
Τα λέτε αυτά εσείς που πρώτοι μαζί με τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ εφαρμόζετε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, τις απαιτήσεις των εργοδοτών και υπογράφετε μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων στο όνομα του ρεαλισμού και της δήθεν ύπαρξης των ΣΣΕ. Για παράδειγμα στο εμπόριο, στους ναυτιλιακούς υπάλληλους, στα πετρέλαια κλπ. Άλλωστε ο ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές οργανώσεις σας έδωσε συγχαρητήρια για τη στάση σας..
-
Τα λέτε αυτά εσείς που σας έχουμε τσακώσει πολλές φορές απεργοσπάστες, όταν έρχεστε με αγωνιστικές κορώνες, η λέτε ότι απεργείτε αλλά το μεροκάματο της απεργίας το βάζετε στη τσέπη, η αφού δίνεται τα διαπιστευτήρια στον εργοδότη σας πάτε στη συγκέντρωση και «κάνετε το καθήκον σας».
-
Τα λέτε αυτά εσείς που συμφωνήσατε με τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και κατηγορούσατε το ΠΑΜΕ για μαξιμαλισμό και επαναστατική γυμναστική και τώρα παριστάνετε τους καταγγέλλοντες.
-
Τα λέτε αυτά εσείς που δεν έχετε ιδέα τι σημαίνει απεργία διαρκείας, αγώνας διαρκείας και πως οργανώνεται. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πρωτοστάτησαν μαζί με τους εργαζόμενους πρώτα απ’ όλα για την οργάνωση της πολύμηνης απεργίας στη Χαλυβουργία, στις πολυήμερες κινητοποιήσεις στο ξενοδοχείο ΝΟΒΟΤΕΛ, στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Κρήτη, στην εταιρεία Φόν Μάρκετινγκ κλπ.
-
Τα λέτε αυτά εσείς που ποτέ δεν μιλήσατε για το τι μαθαίνουν τα παιδιά, για την ανάγκη να καταργηθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα στην Παιδεία. Καλείτε σε απεργία διαρκείας και την ίδια στιγμή μιλάτε για μνημονιακή καταστροφή του σχολείου, συσκοτίζοντας δηλαδή το χαρακτήρα των αναδιαρθρώσεων για να κρύψετε τη συμφωνία σας με αυτές, για να προσανατολίσετε τον αγώνα αποκλειστικά ενάντια στην κυβέρνηση.
-
Τα λέτε αυτά εσείς που από τη μία δήθεν καταγγέλλετε τη ΓΣΕΕ και από την άλλη την καλείται να «μπει μπροστά να οργανώσει, να συντονίσει τους αγώνες, να διαμορφώσει το μέτωπο για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής» Αυτά είπε στην συνεδρίαση της ΓΣΕΕ ο εκπρόσωπος της Αυτόνομης Παρέμβασης (Πεπές Zώης). Έτσι δημιουργείτε αυταπάτες για το ρόλος της και τέλος πάντων ότι μπορεί να διορθωθεί η στρατηγική της που είναι υπέρ της ανταγωνιστικότητας, υπέρ της επιχειρηματικότητας.
-
Τα λέτε αυτά εσείς που στην επιχειρούμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση στη ΣΥΡΙΑ απαιτούσατε «να πάρει θέση η διεθνής κοινότητα» και ζητωκραυγάζατε υπέρ της «επανάστασης» λέγοντας «να μπουν μέσα και να σαρώσουν». Τώρα δήθεν καταδικάζετε την προσπάθεια επέμβασης που επιχειρείται να γίνει.
Οι εργαζόμενοι της χώρας μας όλοι μαζί σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα να νεκρώσουμε τους τόπους δουλειάς, να πλημμυρίσουμε τους δρόμους και τις πλατείες για να στριμωχτεί η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Να απαιτήσουμε:
-
Να πάρει πίσω η κυβέρνηση τον νόμο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να επανέλθει η υποχρεωτικότητα τους και να υπογράφει Ε.Γ.Σ.Σ.Ε με επαναφορά των μισθών στα 751 ευρώ.
-
Να αυξηθεί το επίδομα ανεργίας και να δοθεί σε όλους τους άνεργους και όλοι οι άνεργοι να έχουν δωρεάν ιατρική, νοσηλευτική και φαρμακευτική φροντίδα.
-
Να ανακληθούν όλες οι απολύσεις στον δημόσιο τομέα και να δοθούν κονδύλια για την κάλυψη των αναγκών στην παιδεία την υγεία την πρόνοια. Καμιά απόλυση στον ιδιωτικό τομέα.
-
Να καταργηθούν άμεσα οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, να παρθούν πίσω οι μειώσεις στις συντάξεις, να επανέλθουν η 13η και 14 επικουρική σύνταξη, να επιστραφούν στα ταμεία τα κλεμμένα και παρακρατημένα από το κράτος και τους εργοδότες.
-
Να σταματήσουν τώρα όλα τα χαράτσια είτε της ΔΕΗ είτε της εφορίας. Να σταματήσει κάθε κατάσχεση και πλειστηριασμός στα σπίτια των εργαζόμενων.
