Όλοι οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί για το επόμενο διάστημα γίνονται με στρατηγική στόχευση, ταξική συνέπεια και προσαρμογή στις ανάγκες του κεφαλαίου και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πρόκειται για λάθος επιλογές η για αποσπασματικές αποφάσεις όπως ισχυρίζονται οι κάθε λογής λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις.

Πρόκειται για πολιτικές και μέτρα που είναι ενταγμένα σε συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό και στοχεύουν στην ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό πρέπει να συνειδητοποιηθεί από όλους τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα.

Τόσο η ελάφρυνση του χρέους με το πρωτογενές πλεόνασμα που λέει η κυβέρνηση ότι θα έχει, όσο και το νέο κούρεμα που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να σταματήσουν τη χρεοκοπία του λαού.

 Από την άποψη αυτή η κατάσταση της εργατικής τάξης, η ζωή της θα χειροτερεύει και η εκμετάλλευση της θα μεγαλώνει. Το σχέδιο της κυβέρνησης είναι να φτάσει την τιμή της εργατικής δύναμης στο κατώτατο σημείο. Εκεί στοχεύουν η κατάργηση του κατώτερου μεροκάματου με νόμο, η πλήρης εφαρμογή των ατομικών συμβάσεων, χτυπώντας ιδιαίτερα τη νέα γενιά. Σε αυτά τα σχέδια της έχει εντάξει και το μεθοδεύει καθημερινά την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας. Την κατάργηση των αποζημιώσεων, Η απλήρωτη δουλειά που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις, την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων, την κατάργηση των επιδομάτων, των δώρων Χριστουγέννων κλπ. οι νέες βαθιές ανατροπές στην κοινωνική ασφάλιση, η απαλλαγή της εργοδοσίας και του κράτους από τις ασφαλιστικές εισφορές, από τις παροχές στην υγεία, για να ενισχύσουν τον ιδιωτικό τομέα. Οι νέες περικοπές των συντάξεων με βάσει το κατώτερο μεροκάματο των 586 ευρώ. Το νομοσχέδιο για το νέο σχολείο που έχει φέρει στη Βουλή.

Εντείνονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα μονοπώλια και τα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κράτη. Και αυτοί οι ανταγωνισμοί δεν αφορούν μόνο η κυρίως το κούρεμα η μη του Ελληνικού χρέους η την με άλλους τρόπους αναγκαία καταστροφή κεφαλαίων. Εντείνονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και δρόμων. Η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς, δίνοντας όλες τις διευκολύνσεις που χρειάζονται για την επέμβαση στη Συρία από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ. To εργατικό κίνημα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα για να δώσει απάντηση.

Τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, τα σωματεία να καταδικάσουν την ιμπεριαλιστική επέμβαση, να ενημερώσουν και να προετοιμάσουν τους εργαζόμενους.

 Η καπιταλιστική κρίση, τα αντιλαϊκά μέτρα που αποφασίστηκαν και θα αποφασιστούν σε βάρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, όλες οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις αναλύσεις μας, τις εκτιμήσεις μας.

Επιβεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν φιλολαϊκά μοντέλα και εναλλακτικά φιλολαϊκά σενάρια διαχείρισης του καπιταλισμού. Οι ύμνοι στον Ομπάμα στον Ολάντ, που έταζαν και αυτοί μια δήθεν φιλολαϊκή, φιλειρηνική διαχείριση του καπιταλισμού ήταν συνειδητός αποπροσανατολισμός. Επιβεβαιώνεται η ανάγκη για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, για άλλη προοπτική. Στις πλάτες του ταξικού κινήματος πέφτουν μεγάλες ευθύνες και έχουμε υποχρέωση να συμβάλλουμε στην επιτάχυνση της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, φέρνοντας σε πέρας την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι, τα λαϊκά στρώματα.

 Η κύρια κατεύθυνση μας είναι: Πώς θα πυκνώνουν οι γραμμές του ΠΑΜΕ με νέα σωματεία-επιτροπές αγώνα και συνδικαλιστές και θα ισχυροποιούνται σε αντικαπιταλιστική και αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε εργατική γειτονιά. Να κατανοείται ότι χωρίς το ταξικό κίνημα και τα στηρίγματα του για την εργατική τάξη δεν μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την απελευθέρωση της, για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης.

 Πριν απ’ όλα όμως δεν έχουμε το δικαίωμα να εφησυχάσουμε. Η κρίση βαθαίνει συνεχώς και πρέπει να είμαστε πανέτοιμοι για το επόμενο διάστημα, που θα έρθουν για να υλοποιηθούν τα αντεργατικά μέτρα.

•  Μπαίνει σαν κύριο καθήκον να συζητήσουμε με την εργατική τάξη, να ανοίξει πλατιά ο προβληματισμός σε κάθε χώρο δουλειάς, παντού, τι κίνημα χρειαζόμαστε. Αυτό πρέπει να συζητηθεί όχι μόνο σε γενικό επίπεδο, αλλά κατά κλάδο. Ο κίνδυνος να εγκλωβιστεί ξανά εργατόκοσμος στις αυταπάτες και σε μια καλή διαχείριση είναι υπαρκτός, αν δεν διαμορφώνεται ταξική συνείδηση. Αυτό προϋποθέτει να δυναμώσουν οι δεσμοί μας ιδιαίτερα με τον κόσμο που απεγκλωβίστηκε, που μας ακολουθάει στις κινητοποιήσεις, στην οργάνωση τους. Να απεγκλωβίζεται η εργατική τάξη από το δόκανο του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.

• Να δυναμώσει το στοιχείο της οργάνωσης, της βελτίωσης της λειτουργίας των συνδικάτων, το στοιχείο της συσπείρωσης δυνάμεων, της ενίσχυσης του ΠΑΜΕ.

 Η εργατική τάξη σήμερα έχει στα χέρια της όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι είναι αδύνατος ο συμβιβασμός ανάμεσα στα μονοπώλια και την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα. Χρειάζεται πιο πλατιά να αναδείξουμε τον ταξικό χαρακτήρα των μέτρων, ενώ τα άλλα κόμματα λένε ότι τα μέτρα είναι μέτρα υποτέλειας στην ΕΕ, σαν μέτρα αναποτελεσματικά. Ποια συμμαχία έχει ανάγκη ο λαός. Τη συμμαχία των λεγόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων η τη συμμαχία που εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων. Ότι ο λαός έχει ανάγκη από ένα κίνημα ανατροπής και όχι ένα κίνημα του μικρότερου κακού, του εφικτού και του ρεαλισμού.

Προβάλλουμε πιο ολοκληρωμένα την δική μας αντίληψη για την ενότητα της εργατικής τάξης όχι μόνο γενικά αλλά κατά κλάδο και σε τοπικό επίπεδο. Αναδείχνουμε τη βάση της ενότητας της εργατικής τάξης που είναι:

Η πάλη ενάντια στα μονοπώλια για την κατάργηση τους. Γι’ αυτό χρειάζεται:

Ενιαίο σχέδιο δράσης και συσπείρωσης με βάση τον κλάδο, έτσι που να αποκαλύπτει ότι αυτά είναι η κύρια αιτία των δεινών της εργατικής τάξης.

Σχέδιο κατά μονοπωλιακό όμιλο.

Καλύτερος συνδυασμός κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων.

Η πάλη κατά κλάδο να συνδέεται με τα γενικότερα ζητήματα της εργατικής τάξης απέναντι στο κράτος (φορολογία, υγεία, παιδεία, ασφαλιστικό κλπ).

Πάλη για να χτυπιέται ο οπορτουνισμός και για την αλλαγή των συσχετισμών όχι στα πρόσωπα και στα σχήματα, όχι στο νέο εργατοπατερισμό, αλλά αλλαγή πολιτικής με αντιμονοπωλιακό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο.

Οι δυνάμεις της Αυτόνομης Παρέμβασης και άλλες δυνάμεις περιορίζονται και επιδιώκουν την εναλλαγή της αστικής διαχείρισης. Την αλλαγή σε κυβερνητικό επίπεδο χωρίς αλλαγές στην οικονομία, με τα μονοπώλια κυρίαρχα, πορεία μέσα στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς (π.χ ΕΕ). Γι ‘αυτό και έχουν σαν κεντρική τους επιδίωξη το χτύπημα του ΠΑΜΕ.

Το κάλεσμα της Ε.Γ που δίνεται σήμερα, για την ανασύνταξη του κινήματος είναι μια στοχευμένη απάντηση.

 Να δυναμώσει η αντιπαράθεση με κυβέρνηση, την εργοδοσία, την ΕΕ.

Να ενταθούν και να πυκνώσουν οι πρωτοβουλίες και κεντρικά αλλά και κατά κλάδο. Πρωτοβουλίες που θα οξύνουν την αντιπαράθεση χωρίς καμιά αναμονή. Το επόμενο διάστημα παρακολουθώντας καλά και με οργανωμένο τρόπο τις εξελίξεις σε γενικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο κλάδων με καλό σχέδιο να απαντάμε στην προσπάθεια υλοποίησης των μέτρων ιδιαίτερα κατά κλάδο και επιχείρηση. Επιδιώκουμε να έχουμε καλή γνώση των αντεργατικών μέτρων, να ενημερώσουμε τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς. Η οργάνωση του αγώνα πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά: Γενική Συνέλευση, σύσκεψη, συγκέντρωση, συντονισμός σωματείων αν πρόκειται για ομίλους.

 Προσπάθεια για δημιουργία επιτροπών, πυρήνων του ΠΑΜΕ και όπου δημιουργούνται προϋποθέσεις σωματεία. Δυναμώνουμε τις λαϊκές επιτροπές. Είναι δική μας ευθύνη να ενισχυθούν και να έρθουν σε επαφή με περισσότερο εργατόκοσμο στις εργατικές-λαϊκές συνοικίες, να δεθούν με αυτόν πιο πολύ και να ενισχύεται η κοινωνική συμμαχία.

 Μέτωπα πάλης:

Τα μέτωπα πάλης πάνω στα οποία θα δώσουμε τη μάχη, θα οργανώσουμε τη δουλειά μας είναι: Οι Συλλογικές Συμβάσεις η κοινωνική ασφάλιση, η υγεία, οι πλειστηριασμοί, η παιδεία, οι ιδιωτικοποιήσεις.

 Για το επόμενο διάστημα:

• Θα εκδοθεί το κείμενο κάλεσμα της Ε.Γ του ΠΑΜΕ για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο που πρέπει να αξιοποιηθεί για να ανοίξει πιο ουσιαστικά και οργανωμένα η συζήτηση στους χώρους δουλειάς για την κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα και κυρίως για το τι κίνημα και με ποια προοπτική έχει ανάγκη η εργατική τάξη. Με βάσει το κείμενο αυτό θέλουμε να γίνει σχεδιασμένη και ουσιαστική συζήτηση στα ΔΣ των οργανώσεων, να πραγματοποιηθούν συσκέψεις, συζητήσεις στους τόπους δουλειάς. Να ανοίξει πλατιά συζήτηση παντού. Να απευθυνθούμε σε συνδικάτα και συνδικαλιστές, Στόχος μας είναι να ξεμπλοκάρουμε δυνάμεις που είναι εγκλωβισμένες από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, να συμπορευτούν μαζί μας.

• Ακόμα δύο κείμενα για τα σχέδια της κυβέρνησης και τις εξελίξεις στους μισθούς, τις εργασιακές σχέσεις και στην κοινωνική ασφάλιση.

 Πρωτοβουλίες:

• Άμεσα απαντάμε με συλλαλητήριο στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στη βουλή.

• Απαντώντας στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης προετοιμάζουμε την πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις. Ευρωπαϊκή Ένωση, μεγάλο κεφάλαιο, κυβέρνηση, σφίγγουν όλο και πιο πολύ τη θηλιά της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της ληστείας. Δεν θα περιμένουμε όμως την ημέρα εκείνη, αλλά θα δουλέψουμε οργανωμένα και με συλλογικές διαδικασίες για την επιτυχία τους. Με συσκέψεις και συγκεντρώσεις, Γενικές συνελεύσεις παντού. Ρίχνουμε βάρος στην προετοιμασία για να γίνει ουσιαστική συζήτηση. Μέσα από αυτή την διαδικασία να δυναμώσουν τα συνδικάτα, οι επιτροπές. Να γίνουν βήματα στην ανασύνταξη του κινήματος.

• Κλιμακώνουμε με απεργιακή κινητοποίηση. Καλή διαφώτιση και προπαγάνδα με κατάλληλα υλικά που να περιλαμβάνουν τις εξελίξεις των κλάδων, των περιοχών.

• Να προετοιμάσουμε τη δουλειά των συνδικάτων και των λαϊκών επιτροπών μπροστά στις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς. Τα σωματεία, οι μαζικοί φορείς, οι σύλλογοι των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών, οι αγροτικοί σύλλογοι να συζητήσουν, να ενημερώσουν τα μέλη τους. Μπορούν να οργανώσουν ομάδες ενημέρωσης και ετοιμότητας. Το κάθε συνδικάτο, ο κάθε φορέας να έχει εικόνα για την κατάσταση των εργαζομένων στο κλάδο, στο χώρο του.

• Είναι γνωστοί οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ. Πρόκειται για σημαντικό ζήτημα και είναι ανάγκη να εκφραστεί η ταξική αλληλεγγύη της εργατικής τάξης. Το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στην επιχείρηση. Απ’ την άποψη αυτή το ΠΑΜΕ προχωρά σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 15 Σεπτέμβρη.

• Στις 3 Οκτώβρη 2013 συμμετέχουμε στη Διεθνή μέρα δράσης της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ) με θέμα: Τρόφιμα, νερό, εκπαίδευση για το λαό και όχι για τα μονοπώλια.

Η Εκτελεστική Γραμματεία