Χαιρετίζουμε τα 15 χρόνια ζωής και δράσης του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου. Η συγκρότηση του ΠΑΜΕ άνοιξε μια νέα προοπτική για την ανασύνταξη και αναζωογόνηση του συνδικαλιστικού κινήματος. Αποτελεί σημαντικό γεγονός για την ιστορία του εργατικού κινήματος.
Χάρη στο ΠΑΜΕ και τις δυνάμεις που συσπειρώνει το συνδικαλιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι απέκτησαν ένα γερό στήριγμα. Με την πρωτοπόρα δουλειά των δυνάμεων του, πραγματοποιήθηκαν θετικά βήματα στην οργάνωση και την ενότητα της εργατικής τάξη. Οργανώθηκαν αγώνες σε κλάδους και εργοστάσια. Συγκρούσθηκε κατά μέτωπο με τα μονοπώλια και τις κυβερνήσεις τους. Οι αγώνες αυτοί παρεμπόδισαν προσωρινά, αλλού καθυστέρησαν αντιλαϊκά μέτρα, αλλού μετρίασαν την επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων.
Η ίδρυση του ΠΑΜΕ έδωσε πνοή και ελπίδα στην εργατική τάξη, δύναμη, αποφασιστικότητα και προοπτική. Αποτέλεσε ισχυρό εμπόδιο στον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό που θέλει την εργατική τάξη υποταγμένη και συμβιβασμένη στα επιχειρηματικά συμφέροντα, για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
15 χρόνια μετά συνεχίζουμε αποφασιστικά, αταλάντευτα, ταξικά, δυναμώνουμε τους αγώνες μας για την οργάνωση όλων των εργαζομένων στους κλάδους, στους τόπους δουλειάς.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ανένταχτους συνδικαλιστές και αγωνιστές, να συμπορευτούν με το ΠΑΜΕ στην προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού-λαϊκού κινήματος, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για να γίνουν οι εργαζόμενοι κυρίαρχοι στον πλούτο που παράγουν.
ΟΛΟΙ στη 24ωρη πανδημοσιοϋπαλληλική ΑΠΕΡΓΙΑ Τετάρτη 12/3/2014 όταν συζητιέται και ψηφίζεται στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση, τις απολύσεις και την κατάργηση οργανισμών, ΝΠΔΔ – ΝΠΙΔ.
Συγκέντρωση Ομόνοια, 10:30πμ.
ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ με 48ωρη πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 19 και 20 Μάρτη. Στο διάστημα 13 – 18 Μάρτη πραγματοποιούμε Γενικές Συνελεύσεις σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία για την επιτυχία της 48ωρης απεργίας και την κλιμάκωση του αγώνα.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το νομοσχέδιο που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση για την αξιολόγηση, τις καταργήσεις οργανισμών και τις απολύσεις στο Δημόσιο ανοίγει τις πύλες της κολάσεως για τους δημόσιους υπαλλήλους για τους εργαζόμενους στην υγεία και τη Πρόνοια.
Τριάντα έξι χιλιάδες (36.000) συνάδελφοι ΙΔΑΧ μαζί με τους σχολικούς φύλακες, τους εκπαιδευτικούς, τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών και άλλους εργαζόμενους που είναι σε διαθεσιμότητα θα αποτελέσουν τη μεγάλη δεξαμενή των 15.000 απολύσεων για το 2014.
Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η κυβέρνηση καταργεί – στην πραγματικότητα ιδιωτικοποιεί – οργανισμούς εκχωρώντας το σχεδιασμό, τις αρμοδιότητες και τις υπηρεσίες αυτών των οργανισμών στο μεγάλο κεφάλαιο, απολύοντας εξειδικευμένο προσωπικό και ξεπουλώντας μέσω ΤΑΙΠΕΔ την περιουσία τους. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ), που ενώ το καταργεί, διατηρεί τα διόδια και παραδίδει τα κέρδη (30 εκατ. ευρώ) στους παραχωρησιούχους. Η αξιολόγηση δομών, νοσοκομείων, υπηρεσιών και δημοσίων υπαλλήλων, τα νέα οργανογράμματα που προωθεί η κυβέρνηση συνδέεται με τις απολύσεις, αλλά κυρίως με την αντιδραστική αναμόρφωση του αστικού κράτους, ώστε αυτό να γίνει πιο ικανό, πιο αποτελεσματικό στην υπηρεσία της καπιταλιστικής ανάπτυξης, πιο ταξικό, πιο αυταρχικό απέναντι στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους λαϊκούς αγώνες. Είναι ο βούρδουλας του αστικού κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης για να επιβάλλουν στους χώρους εργασίας το νόμο του φόβου, την οσφυοκαμψία. Είναι το εργαλείο για να είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι ενεργοί εφαρμοστές της αντιλαϊκής πολιτικής του κράτους που πλήττει την εργατικές και λαϊκές οικογένειες ενώ στηρίζει ταυτόχρονα την «ανταγωνιστικότητα», τα κέρδη των μονοπωλίων. Η αξιολόγηση πχ για τους εργαζόμενους στην υγεία σημαίνει, το μέτρημα της δουλειά τους, με τη μείωση του χρόνου νοσηλείας των ασθενών, με τη πληρότητα, με τη μείωση του κόστους λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων και των ΚΥ με δεδομένη τη μειωμένη κρατική χρηματοδότηση τους, με την αύξηση της συνταγογράφησης αντιγράφων φαρμάκων, με την στήριξη των ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων, με την αύξηση των πληρωμών των ασθενών για εξετάσεις και θεραπείες, με την αύξηση των εσόδων των νοσοκομείων. Κριτήριο για την αξιολόγηση των υγειονομικών θα είναι η συμβολή τους, στην ενίσχυση της επιχειρηματικής λειτουργίας του δημόσιου νοσοκομείου Α.Ε. Ενός νοσοκομείου που θέλει τον ασθενή πελάτη και τον υγειονομικό φθηνό και ευέλικτο προσωπικό.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Δεν υπάρχει μέτρο αντιλαϊκό που να μην έχει τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην ενιαία επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου, Ε.Ε. είναι ανάγκη να απαντήσουμε με ενιαία λαϊκή αντεπίθεση. Ενιαία πάλη και όλοι μαζί υγειονομικοί, εργάτες, υπάλληλοι, αυταπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες, γυναίκες, νέοι και νέες για να καταργηθεί η επιχειρηματική δράση στην υγεία-πρόνοια, ενάντια στις απολύσεις, στις ανατροπές των μισθολογικών κι εργασιακών μας δικαιωμάτων, για να εμποδίσουμε, να αποτρέψουμε την αντιλαϊκή επίθεση, για μέτρα ανακούφισης της λαϊκής οικογένειας από τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης. Για αξιοπρεπείς μισθούς, για μια ζωή με δικαιώματα μας για μας και τα παιδιά μας, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, απαλλαγμένο από τα δεσμά των μονοπωλίων και της Ε.Ε. με το λαό αφέντη στον πλούτο που παράγει. Αυτό τον δρόμο, αυτή την προοπτική, αυτή την ενότητα υπηρετεί το ΠΑΜΕ, κι αυτό το περιεχόμενο, αυτή την κατεύθυνση πρέπει να έχουν οι αγώνες μας. Στη βάση αυτή ανασύνταξη του κινήματος και χειραφέτηση από τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σε ΠΟΕΔΗΝ, ΠΑΣΟΝΟΠ,ΕΝΕ και ΟΕΝΓΕ, αλλά και από κρατικούς και κυβερνητικούς μηχανισμούς. Αυτός είναι ο δρόμος του λαού! Άλλος δρόμος που να υπηρετεί τον λαό δεν υπάρχει. Η βελτίωση της ζωής σου είναι στα χέρια σου!
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Καλούμε κάθε ριζοσπάστη συνδικαλιστή, όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου να πάρουν πρωτοβουλίες οργάνωσης και μέτρα για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε κλάδο, σε κάθε κλάδο, σε κάθε σωματείο. Χωρίς καμιά καθυστέρηση, με περιοδείες, ομιλίες, συσκέψεις, συγκεντρώσεις και άλλα, όλοι να ενημερωθούν και όλοι να κατεβούν στους δρόμους. Να οργανώσουν μαζικές γενικές συνελεύσεις σε όλα τα σωματεία.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
Σπουδαστή – σπουδάστρια
Η ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ!
Το εαρινό εξάμηνο στα ΤΕΙ ξεκίνησε και μαζί ξεκίνησε και ένας πραγματικός μαραθώνιος για την εγγραφή μας στα εργαστήρια. Η κατάσταση σε όλα τα ΤΕΙ από την πρώτη κιόλας μέρα είναι εκρηκτική.
Αυτή η εικόνα δεν μας αξίζει…
Ο υπεύθυνος έχει ονοματεπώνυμο!
Είναι η πολιτική της ΕΕ που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και η σημερινή των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που οδηγούν τα ΤΕΙ σε οικονομικό στραγγαλισμό με την τραγική υποχρηματοδότησή τους και με το κούρεμα 100 εκατ. ευρώ (!!!) από τα αποθεματικά τους!!! Έτσι εξοικονομούν χρήματα για να στηρίζουν ποικιλόμορφα τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες!
Αυτή η υποχρηματοδότηση, οδήγησε σήμερα στο να υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Το 2009, το 80% των μαθημάτων στα ΤΕΙ γινόταν από έκτακτους καθηγητές! Σήμερα δεν έχουν απομείνει παρά ελάχιστοι ενώ δεν έχει προσληφθεί κανένας! Αυτό το 80% των μαθημάτων από ποιόν θα γίνει τελικά;
Είναι οι κατευθύνσεις της ΕΕ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που τις έκαναν νόμους όλες οι κυβερνήσεις, και η σημερινή, όπως ο νόμος πλαίσιο και το σχέδιο «Αθηνά».
Αυτοί οι νόμοι κάνουν τα ΤΕΙ επιχειρήσεις που λειτουργούν με τη λογική «αν κάνεις μπίζνες και βρεις λεφτά υπάρχεις, αν δεν κάνεις δεν υπάρχεις και υπολειτουργείς ή βάζεις λουκέτο» και έτσι εμείς μετατρεπόμαστε μέρα με τη μέρα σε πελάτες.
Αυτοί οι νόμοι έχουν στόχο να υποβαθμίσουν τη μόρφωση που παίρνουμε για να βγαίνουμε οι φτηνοί, ευέλικτοι, διαρκώς περιπλανώμενοι εργαζόμενοι που έχουν ανάγκη τα αφεντικά. Αυτό αποδεικνύει και η έκθεση της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας που αναφέρει : «Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μερικά Τμήματα σε Πανεπιστήμια, κυρίως όμως σε ΤΕΙ, που παρουσιάζουν ισχνή ακαδημαϊκή οντότητα, μπορούν να μετατραπούν σε 3ετούς ή και 2ετούς διάρκειας».
Δεν ανεχόμαστε άλλο αυτή την κατάσταση!
Οργανωνόμαστε για τις σπουδές και το μέλλον που μας αξίζει!
Δεν είμαστε παιδιά ενός κατώτερου θεού, δεν ανεχόμαστε την κοροϊδία της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας. Θέλουμε να μην πάει χαμένος ο κόπος και οι θυσίες μας για να πάρουμε πτυχίο και να βρούμε δουλειά στο αντικείμενο μας.
Έχουμε δύναμη, πρέπει να την νιώσουν!
Κάθε εξάμηνο, κάθε τμήμα, να γίνει οχυρό αντίστασης ενάντια στην υποβάθμιση των σπουδών μας, ενάντια στο μαύρο μέλλον που ετοιμάζουν για μας, χωρίς εμάς!
Ακούστε την εκπομπή – αφιέρωμα για τη μέρα της εργαζόμενης γυναίκας
Για αποθήκευση των εκπομπών κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Η κυβέρνηση και η Τρόικα συζητούν για περαιτέρω χτύπημα στον κατώτερο μισθό, για κατάργηση των τριετιών σε συνθήκες που η εργατική-λαϊκή οικογένεια στενάζει από την ανεργία, τις συνεχόμενες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, από τα χαράτσια και τη φοροληστεία.
Προετοιμάζουν συνολικό χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία με παρέμβαση στην εσωτερική ζωή και λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων, ουσιαστικά την απαγόρευση της. Παράλληλα επαναφέρουν στη συζήτηση το ΛΟΚ ΑΟΥΤ δηλαδή το χτύπημα της απεργίας με θεσμοθετημένη προστασία στον κάθε μεγαλοεργοδότη.
Προειδοποιούμε την κυβέρνηση, την Τρόικα και τα αφεντικά τους.
Ούτε να το σκέφτονται! Η απάντηση θα είναι άμεση, αποφασιστική και δυναμική.
Καλούμε τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τις επιτροπές αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς, σε επιφυλακή.
Το Γραφείο Τύπου
Εργαζόμενες – εργαζόμενοι,
Νέοι και νέες
Από το βήμα αυτό θέλουμε να εκφράσουμε, την αλληλεγγύη μας στο λαό της Ουκρανίας. Καταγγέλλουμε τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ για τις ωμές και απροκάλυπτες επεμβάσεις τους στα εσωτερικά της Ουκρανίας και σε βάρος του ουκρανικού λαού.
Για μια ακόμη φορά και από τις εξελίξεις στην Ουκρανία αποδεικνύεται ότι ο φασισμός είναι πλευρά της αστικής διαχείρισης, της καπιταλιστικής διαχείρισης. Όταν τα συμφέροντά των μονοπωλίων το επιβάλλουν δε διστάζουν να αναδείξουν φασιστικές δυνάμεις, να τις στηρίξουν με κάθε τρόπο, να τις χρησιμοποιήσουν για την υποταγή και το αιματοκύλισμα των λαών. Όπως κάνουν και στη χώρα μας με τα διάφορα φασιστικά μορφώματα και τη Χρυσή Αυγή.
Σε μια περίοδο, όπως αυτή, που οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται, όπως γίνεται στην Ουκρανία μεταξύ Αμερικανών, Ευρωπαίων και Ρώσων ιμπεριαλιστών, που οι αντιθέσεις τους λύνονται ακόμη και με πολέμους, οι εργαζόμενοι πρέπει να τραβήξουν το δικό τους δρόμο. Να μη στηρίξουν και μη συνταχθούν με κανέναν ιμπεριαλιστή να μην πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες, να αγωνιστούν ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή ντόπιο και ξένο για τη δική τους εξουσία.
Εργαζόμενες -εργαζόμενοι
Η 8η του Μάρτη φέρνει στη μνήμη μας τον αγώνα των εργατριών στα ραφτάδικα και στα υφαντουργία της Νέας Υόρκης, η κινητοποίηση των οποίων πνίγηκε στο αίμα στις 8 Μάρτη 1857 από τις αστυνομικές δυνάμεις με εντολή των εργοδοτών.
Είναι μέρα τιμής για τους αγώνες αυτούς, μέρα απολογισμού της πάλης για την ισοτιμία των γυναικών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού – λαϊκού κινήματος, μέρα που το εργατικό και ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα εμπνέεται από τους αγώνες του παρελθόντος και αξιοποιεί την πείρα που απορρέει από αυτούς για τους αγώνες του σήμερα και του μέλλοντος.
Η 8η του Μάρτη δεν είναι μια μέρα αφιερωμένη στις γυναίκες γενικά. Είναι μέρα διεκδίκησης για τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, τις γυναίκες του μόχθου και του μεροκάματου, τις γυναίκες που βιώνουν την ταξική εκμετάλλευση, την κοινωνική καταπίεση και τη φυλετική ανισοτιμία. Είναι μέρα που φέρνει τη σφραγίδα των αγώνων ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση.
Για αυτό και δεν μπορούμε από το βήμα αυτό παρά μόνο να καταγγέλλουμε τη χθεσινή αυταρχική και προκλητική στάση της κυβέρνησης εναντίον της κινητοποίησης των Συνδικάτων που διεκδικούσαν μέτρα προστασίας των ανέργων. Για τις εργάτριες και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών ο δρόμος του αγώνα μαζί με τους συντρόφους τους είναι ο δικός μας μονόδρομος.
Από το βήμα αυτό απευθύνουμε κάλεσμα
Απευθυνόμαστε στις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας που βιώνουν τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής κρίσης, τη φτώχεια, την επίθεση στα εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά τους δικαιώματα.
Σε όλες αυτές που σήμερα αγανακτούν πιεσμένες από τα καθημερινά προβλήματα, αλλά κάνουν εκπτώσεις στις ανάγκες τους κάτω από το βάρος του φόβου για τα χειρότερα.
Από το βήμα αυτό τις καλούμε να σπάσουν τη μοιρολατρία, το φόβο, την απογοήτευση. Να γκρεμίσουν αυταπάτες ότι ο συμβιβασμός και η υποχώρηση, η μείωση των απαιτήσεων μπορούν να περισώσουν έστω και τα ελάχιστα, μπορούν να φρενάρουν την αχόρταγη δίψα των εκμεταλλευτών του μόχθου μας για να διασφαλίζουν και να αυγαταίνουν τα κέρδη τους.
Το καπιταλιστικό τέρας θα σε βρει όσο κάθεσαι κρυμμένη μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σου και δεν αποφασίζεις να σηκώσεις κεφάλι. Βγες από το σπίτι σου, πάρε την υπόθεση της ζωής σου στα χέρια σου.
Το τέρας του καπιταλισμού δεν τρωει μόνο αυτόν η αυτήν που αγωνίζονται. Καταστρέφει μαζικά παραγωγικές δυνάμεις με πρώτη και κύρια την εργατική δύναμη. Απολύει μαζικά και έχει στην ανεργία εκατομμύρια άντρες και γυναίκες.
Τις καλούμε να πιστέψουν στη δύναμή τους. Να πιστέψουν στη δύναμη που απορρέει από την ενότητα της εργατικής τάξης και τη συμμαχία της με τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τους νέους.
Με αφορμή τη σημερινή μέρα τιμής στους αγώνες του 1857, να ανατρέξουν στα διδάγματα της ιστορίας, ώστε να πειστούν μέσα από την πείρα αυτή, ότι όταν η εργατική τάξη είναι ενωμένη σα μια γροθιά μπορεί να αποσπάσει κατακτήσεις, μπορεί να κατακτήσει δικαιώματα, μπορεί με την αταλάντευτη στάση της, με την επιμονή και την αποφασιστικότητά της να σπάσει τα δεσμά της εκμετάλλευσης.
Έχουμε χρέος απέναντι σε μας και τα παιδιά μας να μη συμβιβαστούμε με τη σημερινή αθλιότητα, να γυρίσουμε την πλάτη μας στους παλιούς και νέους επίδοξους διαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος που στο διάβα του παρασέρνει όλα τα δικαιώματά μας.
Σας καλούμε να μην πιστέψετε στα κελεύσματα όσων υπόσχονται ότι μπορούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να φτιασιδώσουν ένα σύστημα που φέρνει μαζί του τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τους πολέμους. Που δε λογαριάζει ούτε τις ανθρώπινες ζωές, όταν πρόκειται για το μοίρασμα των κερδών ανάμεσα στους εκάστοτε ιμπεριαλιστές.
Ο αγώνας των εργατριών της Νέας Υόρκης δείχνει το δρόμο. Τίποτε δε χαρίστηκε. Όποιες κατακτήσεις κατάφεραν να αποσπάσουν οι εργαζόμενες γυναίκες ήταν αποτέλεσμα οργάνωσης, συλλογικής διεκδίκησης, σύγκρουσης, σκληρού ταξικού αγώνα. Ατομικές λύσεις δεν υπάρχουν.
Εργαζόμενες –εργαζόμενοι
Νέες και νέοι
Η ανάπτυξη που υπόσχεται η δικομματική κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και η παραγωγική ανασυγκρότηση που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ όταν γίνει κυβέρνηση είναι η ίδια που οδήγησε στην κρίση. Είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη και είναι το ίδιο αποκρουστική όσο και η κρίση της, γιατί αυτή θα πατάει πάνω στα συντρίμμια της ζωής και των δικαιωμάτων μας.
Καμία καπιταλιστική ανάπτυξη δεν πρόκειται να μας ξαναδώσει πίσω τις κατακτήσεις που είχαμε. Κανένας εργοδότης από μόνος του δε θα δώσει αυξήσεις στους μισθούς όταν ανοίξουν οι δουλειές του όπως δεν δίνουν αλώστε καπιταλιστές και μονοπώλια που μέσα στην κρίση συσσωρεύουν τεραστία κέρδη, ούτε το κράτος μετά την κρίση θα δώσει αυξήσεις στις συντάξεις, στις παροχές Υγείας και Παιδείας που πετσοκόβονται.
Άλλωστε ζήσαμε και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Όσα δικαιώματα, όσες κατακτήσεις σήμερα καταργούνται μία – μία ήταν στο στόχαστρο εδώ και πολλά χρόνια. Την περίοδο της περιβόητης καπιταλιστικής ανάπτυξης ήδη η ΕΕ και τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομά της έκλιναν τις μεταρρυθμίσεις και τις αναδιαρθρώσεις σε όλες τις πτώσεις. Φώναζαν πως είναι απαραίτητη η προσαρμογή της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά δεδομένα, εννοώντας βέβαια την επίθεση σε μισθούς, μεροκάματα, κοινωνική Ασφάλιση και συντάξεις, την εμπορευματοποίηση της Υγείας, την παράδοση της Παιδείας στους ιδιώτες, την ιδιωτικοποίηση κοινωνικών δομών και υπηρεσιών.
Άλλωστε, έχουμε παραδείγματα σε κλάδους που έχουν ανάπτυξη ακόμη και σήμερα, όπως είναι ο τουρισμός, όπου απασχολούνται χιλιάδες γυναίκες, οι οποίες όμως δεν απολαμβάνουν στο ελάχιστο την περιβόητη αυτή ανάπτυξη. Δουλεύουν σε πολυτελή ξενοδοχεία, όπου παρέχονται όλες οι ανέσεις και οι ίδιες δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας.
Φαίνεται, λοιπόν, ότι τα μέτρα που πάρθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα κι αυτά που θα συνεχίσουν να παίρνονται ήρθαν για να μείνουν, ανεξάρτητα από την όποια ανάπτυξη, γιατί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων απαιτεί φτηνούς εργαζόμενους, ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και ανύπαρκτα δικαιώματα.
Το έχουν, άλλωστε παραδεχθεί, προϋπόθεση για να γίνει η Ελλάδα παράδεισος για επενδύσεις είναι να πέσουν οι μισθοί κι άλλο. Αυτό εννοούν όταν μιλούν για ανταγωνιστικότητα για ανάταση της οικονομίας, να έρχονται οι εκάστοτε μονοπωλιακοί όμιλοι και να απομυζούν από το μόχθο των εργαζομένων δισεκατομμύρια κέρδος, ενώ την ίδια στιγμή ο λαός θα πεινάει.
Σήμερα έχουμε περισσότερη πείρα και πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε δει ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η ΕΕ. Δεν είναι το απάνεμο λιμάνι που μας υπόσχονταν. Υπηρετεί τα μονοπώλια, εξασφαλίζει την ανταγωνιστικότητά τους και στο βωμό αυτής θυσιάζονται τα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα.
Ορισμένα παραδείγματα που βιώνουμε στο πετσί μας. Η ΕΕ προβάλλει και προωθεί, όπως λένε, την ισότητα των γυναικών. Σε ποια κατεύθυνση όμως; Στην κατεύθυνση της ισοπέδωσης μια σειρά κατακτήσεων και δικαιωμάτων των εργαζόμενων γυναικών, όπως είναι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.
Ενδιαφέρεται τάχα για την ικανοποίηση των «ιδιαίτερων» αναγκών τους για να έχουν περισσότερο χρόνο για την οικογένειά τους, για να συνδυάζουν τις επαγγελματικές με τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις. Αυτό μεταφράζεται σε ελαστικές εργασιακές σχέσεις και σε μερική απασχόληση, και πίσω από τα μέτρα αυτά καμουφλάρονται οι ελλείψεις σε κοινωνικές δομές Πρόνοιας.
Η εργασία των γυναικών χρησιμοποιήθηκε σαν όχημα για να χτυπηθούν οι εργασιακές σχέσεις, οι συλλογικές συμβάσεις, οι μισθοί και τα μεροκάματα. Και όλα αυτά σύμφωνα με τις εκάστοτε οδηγίες της ΕΕ.
Η σχέση της γυναίκας με τη μητρότητα και την οικογένεια αξιοποιήθηκε και αξιοποιείται αντιδραστικά, χρησιμοποιώντας τη γυναικεία εργασία στις πιο κακοπληρωμένες δουλειές, μακριά από συλλογικά κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, σαν συμπλήρωμα στο οικογενειακό εισόδημα, σε υποβαθμισμένες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας σε Δήμος, σε διάφορες ΜΚΟ και «κοινωνικούς συνεταιρισμούς», όπου δουλεύουν οι γυναίκες χωρίς άδειες, χωρίς ασφάλιση, χωρίς μέτρα προστασίας με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η σωματική και ψυχική τους υγεία.
Οι γυναίκες της εργατικής τάξης των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορούν να μην τα συνυπολογίσουν όλα αυτά. Πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους σε σχέση με την ΕΕ, αλλά και τα κόμματα που υποκλίνονται στο «μεγαλείο» της ή που ευαγγελίζονται τη λεγόμενη «μετεξέλιξή» της.
Πρέπει να δείξουν την καταδίκη τους στις επερχόμενες ευρωεκλογές με την ψήφο τους. Να καταδικάσουν και στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές τους υποψήφιους Δημάρχους και Περιφερειάρχες που δίνουν όρκους πίστης στην ΕΕ και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή υλοποίησης αυτών των πολιτικών.
Δεν πρέπει να ξεγελαστούν και να μπερδευτούν από το ότι οι χθεσινοί δήμιοι του λαού τώρα εν όψη εκλογών πίνουν νερό στο όνομα του. Από το γεγονός ότι κόμματα ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια και θέλουν να μας σώσουν.
Απεναντίας ανεξάρτητα αν έχουμε εκατοντάδες υποψήφιους δήμαρχους και περιφερειάρχες και δεκάδες κόμματα έχουμε δυο στρατηγικές.
Η μία που είναι με τον δήθεν μονόδρομο της ευρωπαϊκής ένωσης την ανταγωνιστικότητα και την καπιταλιστική ανάπτυξη που κάποιοι μας την υπόσχονται ποιο ανθρώπινη
και η άλλη που είναι ενάντια στην ιμπεριαλιστική συμμαχία, που απαιτεί μονομερή διαγραφεί του χρέους ,που είναι ενάντια στον καπιταλιστή και το κέρδος του, που απαιτεί τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να γίνουν λαϊκή περιουσία.
Οι γυναίκες της εργατικής τάξης των λαϊκών νοικοκυριών πρέπει να επιλέξουν την δεύτερη στρατηγική.
Για εμάς, τις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας, υπάρχει ο μονόδρομος του οργανωμένου συλλογικού αγώνα, για να αναχαιτιστεί η αντιλαϊκή επίθεση, για αξιοπρεπή ζωή για εμάς και τα παιδιά μας.
Να πρωτοστατήσουμε στη μαζικοποίηση των Συνδικάτων, των Συλλόγων, των Λαϊκών Επιτροπών στις γειτονιές μας, να συμβάλλουμε με τη συμμετοχή και τη δράση μας στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, να πετάξουμε από πάνω μας τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του παλιού και νέου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που προσπαθεί να στηθεί καλώντας μας να διαλέξουμε τον πιο ικανό διαχειριστή της σημερινής αθλιότητας.
Σηκώνουμε το ανάστημά μας, υψώνουμε τη φωνή μας και λέμε όχι στη μισή δουλειά και στο μισό μεροκάματο, στην κακοπληρωμένη δουλειά ήλιο με ήλιο, στην απληρωσιά.
Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να πεθαίνουν στις σημερινές συνθήκες αλματώδους ανάπτυξης της τεχνολογίας και της επιστήμης άνθρωποι, επειδή απλά δεν έχουν να πληρώσουν για γιατρούς, νοσοκομεία και φάρμακα.
Δε δεχόμαστε να υπάρχουν οικογένειες χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς ψωμί στο τραπέζι τους. Δεν ανεχόμαστε να μένουν παιδιά έξω από βρεφονηπιακούς σταθμούς και για όσα γίνονται δεκτά να πρέπει η οικογένεια να πληρώνει κάθε μήνα υπέρογκα ποσά.
Δε θα γυρίσουμε πίσω δεκαετίες γεννώντας στο σπίτι, με ό,τι κινδύνους φέρνει αυτό μαζί του για τη μητέρα και το νεογνό, ως προϋπόθεση για να πάρουμε το επίδομα τοκετού.
Καταγγέλλουμε ως αθλιότητα να αφήνονται στο έλεός τους ηλικιωμένοι, χρόνια πάσχοντες και ΑμΕΑ, επειδή έχουν αποδομηθεί οι δημόσιες προνοιακές δομές.
Ως απάντηση θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να χτίσουμε την Κοινωνική Συμμαχία, να παλέψουμε για μια κοινωνία που στο επίκεντρό της θα είναι ο εργαζόμενος λαός και οι σύγχρονες ανάγκες του.
Για ένα μέλλον απαλλαγμένο από τα δεσμά του εκμεταλλευτικού συστήματος που σπέρνει τη φτώχεια, την ανεργία, τις κρίσεις, τους πολέμους, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Μια κοινωνία, όπου κουμάντο θα κάνουμε εμείς που παράγουμε τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που σήμερα ζουν σε βάρος μας.
Αυτή η κοινωνία που θα παρέχει δουλειά, μόρφωση, υψηλού επιπέδου παροχές Υγείας και Πρόνοιας, ελεύθερο χρόνο και δημιουργική αξιοποίησή του, ευημερία για εμάς και τα παιδιά μας υπηρξε ήταν ο σοσιαλισμός και έβγαλε τις γυναίκες από αιώνων καθυστέρηση και τις απάλλαξε από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για αυτήν την κοινωνία που δεν είναι μόνο ρεαλιστική, αλλά και η μοναδική απάντηση απέναντι στην βαρβαρότητα που ζούμε αξίζει κάθε θυσία.
ΖΗΤΩ Η 8 ΜΑΡΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Autoritarismo y represión utilizó el gobierno de coalición (Nueva Democracia y PASOK) contra a los desempleados y los trabajadores que protestaban ayer 6 de marzo en el centro de Atenas contra el paro.
La manifestación fue organizada por los sindicatos que agrupa el PAME, los comités de lucha y los comités de desempleados. Participaron también los comités populares y el comité de coordinación de lucha de las personas discapacitadas.
Los manifestantes se concentraron en la plaza de Omonia y se dirigieron al Ministerio de Trabajo. Allí encontraron las puertas cerradas porque, a pesar de que se había programado una reunión, los dirigentes políticos del ministerio estaban ausentes. Los representantes de los sindicatos exigieron que viniese el ministro para llevar a cabo la reunión y cuando esto no ocurrió, anunciaron que iban a ir al ministerio de financas para encontrarse con un representante del gobierno.
Sin embargo numerosas fuerzas policiales y camionetas habían bloqueado la calle para impedir a los manifestantes pasar y a continuación les atacaron con porras y gases lacrimógenos para no perturbar la visita del presidente de Alemania en Grecia, durante que el gobierno prohibió las manifestaciones.
Los sindicatos condenaron la actitud del gobierno de coalición (ND – PASOK) y el ataque de la policía de antidisturbios contra la manifestación y declararon que los sindicatos continuarán su lucha por medidas de alivio de los desempleados y de sus familias .
With authoritarianism and repression were faced unemployed people and workers by the coalition government (ND- PASOK), while they were demonstrating against unemployment in the centre of Athens, on Thursday, March 6.
The demonstration was organized by trade unions of PAME (All Workers Militant Front), Unemployment Committees, also participated Peoples’ Committees and the Coordinating Struggle Committee of people with disabilities.
The protesters gathered in Omonoia Square, in the centre of Athens, and marched to the Ministry of Labour. They found the doors closed, even though a meeting had been scheduled. The unions demanded that the minister must come in order to carry out the meeting. As this did not happen they announced that they would go to the Ministry of Finance to meet a representative of the government.
Nevertheless, heavy police forces and police vans had blocked the road in order to prevent the protesters and later on they attacked them with batons and tear gas. The Greek government had provocatively banned demonstrations during the visit of the German President in Greece.
The class oriented trade unions condemned the government (ND – PASOK) for the unprovoked attack of the police forces on their mobilization, and stated that they will continue to struggle and demand relief measures for the unemployed people and their families.
