Το Ε.Κ. Αγρινίου σαν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜΕ όλη την 17χρονη πορεία συνέβαλε αποφασιστικά για την υλοποίηση των στόχων του ταξικού κινήματος στην περιοχή. Δεν είμαστε μόνο εμείς υπερήφανοι για τη δουλειά μας είναι η ίδια η ε.τ. Πέρα από τη γενικότερη κατάσταση που επικρατούσε στο ε.σ.κ. είχε να αντιμετωπίσει και τα προβλήματα που δημιουργούσε στη δράση του και των ταξικών σωματείων η πολυδιάσπαση του συνδ. Κινήματος στο νομό Αιτωλ/νίας.

Στο νομό υπάρχουν τρία εργατικά κέντρα, τα’ άλλα δύο σε Μεσολόγγι και Ναύπακτο έχουν δώσει όρκο πίστης στον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό παλιό και νέο και είναι μπλεγμένα στη διαπλοκή και τη λαμογιά , σε νοθείες. Παρ’ όλα αυτά με σωστό σχεδιασμό , οργάνωση μπορούμε να πούμε ότι βρήκαμε τρόπους να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που έβαλαν στη δράση μας στους κλάδους . Η Αιτωλ/νία δεν έχει τα μεγάλα εργοστάσια, , έχει το ρύζι Αgrino,ΚΟΡΠΙ, ΚΑΛΑΣ, η οικονομία της στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην αγροτική παραγωγή , στο εμπόριο και πέρα από τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια σαν στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις υπάρχει ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών όπου δραστηριοποιούνται δυο μεγάλοι όμιλοι Ο ΝΗΡΕΑΣ και η ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ και αρκετοί μικρότεροι . Είναι σε εξέλιξη και προχωράει στην ολοκλήρωσή του ένα από τα μεγαλύτερα έργα στη χώρα στον κλάδο των κατασκευών η κατασκευή της ΙΟΝΙΑΣ οδού και η σύνδεσή της με το αεροδρόμιο του Ακτίου . Η δράση μας αναπτύχθηκε κατά κύριο λόγο σ’ αυτούς τους τομείς.

Θα μεταφέρουμε την πείρα μας και τον τρόπο που δουλέψαμε , τα αποτελέσματα της δουλειάς και στην οργάνωση της δράσης των εργαζομένων αλλά και ορισμένες σκέψεις πάνω σε βασικά καθήκοντα που έχουμε βάλει σαν στόχους για την ανασύσταση του ε.τ.κ. στην αλλαγή των συσχετισμών και τη συμβολή μας στην ισχυροποίηση της λαϊκής συμμαχίας.

Συνάδελφοι, το εργαλείο που λέγεται Ε.Κ. αλλά και τα ταξικά σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έκαναν μεγάλη προσπάθεια για το άνοιγμα της δουλειάς ακόμα και σε χώρους που οι δυνάμεις του ήταν λιγοστές όπως π.χ. στο δημόσιο τομέα. Ο καλός σχεδιασμός της δουλειάς μας ανά κλάδο , όπως στις κατασκευές, είχε σαν αποτέλεσμα η συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις να είναι σχεδόν καθολική . Για να επιτευχθεί όμως αυτό υπήρχε συντονισμός της δουλειάς μας και των εργαζομένων στους οδικούς άξονες και μ’ άλλα σωματεία του κλάδου πέραν των οικοδόμων , όπως χειριστών, οδηγών και με τις δυνάμεις μας που δρουν σε Μεσολόγγι και Ναύπακτο . Αποφασιστική ήταν η συμβολή της Ομοσπονδίας σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Μέσα από αυτή τη δουλειά κατορθώσαμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στα σωματεία των Χειριστών και Οδηγών στο Αγρίνιο που τώρα στηρίζουν το ΠΑΜΕ με τις όποιες αδυναμίες τους , αλλά έκαναν το πρώτο βήμα , σε εμάς τώρα είναι η ευθύνη για το ποιοτικό ανέβασμα της δουλειάς τους. , σίγουρα χρειάζεται συγκεκριμένη βοήθεια για να γίνουν παραπέρα βήματα . Εκείνο όμως που έχει ιδιαίτερη αναφορά είναι ο τρόπος που δουλέψαμε για να κάνουμε ρήγματα στο σωματείο οικοδόμων Μεσολογγίου. Παρ’ όλο που είχαμε 2 στους 7 στο Δ.Σ. δεν αφήσαμε την κατάσταση ως έχει μ αφορμή την επίθεση που έκαναν συνδικαλιστές τους στο συνεργείο από το Αγρίνιο που προπαγάνδιζε την απεργία σε εργοτάξιο της περιοχής τους, της ΙΟΝΙΑΣ οδού το «τι θέλετε και έρχεστε στην περιοχή μας, εδώ έχουμε εμείς ευθύνη , τι δουλειά έχει το σωματείο Οικοδόμων από το Αγρίνιο , το Ε.Κ.Α, το ΠΑΜΕ », η άμεση παρέμβασή μας και των δυνάμεών μας στην περιοχή , αλλά και η μαζική παρουσία την άλλη μέρα των δυνάμεών μας από το Αγρίνιο είχε σαν αποτέλεσμα ο πρόεδρος του σωματείου να καταδικάσει την ενέργεια των συνδικαλιστών κι αυτοί να ζητήσουν συγγνώμη .

Με συγκεκριμένη δουλειά , με την παρουσία της Ομοσπονδίας στο Δ.Σ. του σωματείου κατορθώσαμε να υπογράψουν το κείμενο των Ομοσπονδιών και των Ε.Κ. κάνοντας μάλιστα και Γ.Σ. μέσα στον Ιούλη και στη σημερινή μας συνδιάσκεψη πήραν απόφαση ομόφωνα και έστειλαν αντιπρόσωπο .

Θα μεταφέρουμε μια ακόμα εμπειρία από έναν άλλο κλάδο των καθαριστριών σχολικών κτιρίων . Με αφορμή τα ιδιαίτερα προβλήματα που είχαν το Δ.Σ. του σωματείου τους είχε τη διάθεση να μπει μπροστά για την οργάνωση αγωνιστικής διεκδίκησης , φυσικά μ’ ένα τρόπο που έδειχνε την απειρία των συναδελφισσών που νόμιζαν ότι θα μπορούσε να λυθούν τα προβλήματα με την παρέμβαση του δημάρχου κι άλλων παραγόντων . Η παρέμβαση του Ε.Κ.Α. να προσανατολίσει σωστά τον αγώνα τους ότι η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσοτέρων συναδελ. Ήταν το κύριο γι΄ αυτό χρειάζεται να το αποφασίσουν οι ίδιες μέσα από Γ.Σ. και ότι το πρόβλημά τους πρέπει να γίνει πρόβλημα και των μαθητών και των εκπαιδευτικών και των γονιών γιατί αφορά την καθαριότητα και τη υγιεινή μέσα στα σχολεία . Αυτός ο τρόπος ενόχλησε , παρενέβησαν όχι μόνο τοπικοί παράγοντες, δημαρχαίοι αλλά και η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας των Ιδιωτικών Υπαλλήλων και τους έβαλαν ζιζάνια στα μυαλά, ότι με τον τρόπο που υποδεικνύει το Ε.ΚΑ. και το ΠΑΜΕ δεν θα έχετε αποτελέσματα , κάποιες συναδέλφισσες έπεσαν στην παγίδα . Στην πανελλαδική κινητοποίηση που έγινε τον περασμένο Ιούνη εμείς τους είπαμε να συμμετέχουν στην συγκέντρωση πορεία με την συντονιστική . Έβαζαν ζητήματα του «όλοι μαζί» κι άλλα τέτοια . Όταν όμως πήγαν στην πορεία με την Ομοσπονδία κατάλαβαν το παιχνίδι που έπαιζε η πλειοψηφία στο ποιος θα επικρατήσει από αυτούς γυρίζοντας παρεμβήκαμε να γίνει Δ.Σ. και Γ.Σ. να αποτιμήσουν τον αγώνα τους μετά τον εμπαιγμό και την κοροϊδία της κυβέρνησης μας είπαν ότι από εδώ και πέρα εμπιστευόμαστε μόνο το Ε.Κ. , οι άλλοι μας κοροϊδεύουν, ότι μας λέει το Ε.Κ. θα το κάνουμε . Η εμπιστοσύνη συνάδελφοι δεν κερδίζεται με λόγια , όπως κάνουν οι άλλοι, αλλά με έμπρακτη βοήθεια και συμβολή στο να συσπειρώνονται οι εργαζόμενοι στο συνδικάτο και μέσα από συλλογικές διαδικασίες να καθορίζουν τον αγώνα τους για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Ήταν το πρώτο σωματείο που μετά από συζήτηση στο Δ.Σ. υπέγραψε το κείμενο για τις Σ.Σ.Ε. και μέσα από μαζική Γεν. Συνέλευση όπου συμμετείχαν 100 περίπου εργαζόμενες, πήραν ομόφωνη απόφαση να στείλουν αντιπρόσωπο στη συνδιάσκεψη μας ο οποίος και παρευρίσκεται στις εργασίες .

Αναφέρουμε αυτά τα 2 παραδείγματα για να εκφράσουμε τις σκέψεις μας ότι η αλλαγή συσχετισμών πρώτα και κύρια είναι στοιχείο στον προσανατολισμό μας στην καθημερινή μας δουλειά. Μέσα από τη δράση μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα . Για να φτάσουμε να πάρουμε ένα σωματείο με την κατεύθυνση του ΠΑΜΕ χρειάζεται πολλή δουλειά και προσπάθεια για να αλλάξει , θέλει σχεδιασμό. Η δουλειά μας για τις Σ.Σ.Ε. άνοιξε δρόμους όπου παρεμβήκαμε οργανωμένα .

Με οργανωμένη συζήτηση στο Δ.Σ. του ΕΚΑ κάναμε Γ.Σ. Αντιπροσώπων και Δ.Σ. για να συμβάλουμε στο προσανατολισμό της συζήτησης στα σωματεία έφερε αποτέλεσμα η δουλειά μας. Πέρα από τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ υπέγραψαν το κείμενο 2 σωματεία του ΟΤΕ η ΠΑΣΕ και η ΠΕΤ ΟΤΕ μετά από Γ.Σ. Αυτό σ. δείχνει τις δυνατότητες που υπάρχουν εκεί που μας έλεγαν βγάλτε το ΠΑΜΕ από τις ανακοινώσεις και εμείς θα συμμετέχουμε τώρα όχι μόνο δε μας λένε κουβέντα οι συνδικαλιστές που είναι με την ΠΑΣΚΕ , όπως του ΟΤΕ, αλλά αρχίζουν και κάνουν έστω μισό βήμα. Αυτό μπορεί να μη σημαίνει τίποτε αλλά μπορεί να ανοίξει και δρόμους από εμάς εξαρτάται.

Συνάδελφοι θέλουμε να καταθέσουμε τις σκέψεις μας για την ανασύνταξη δεν είναι σύνθημα , δεν είναι δουλειά καμπανιακή κατά τη γνώμη μας είναι δουλειά που πρέπει να έχει μόνιμο προσανατολισμό και σχεδιασμό, μπορούμε να κάνουμε βήματα πρέπει να έχουμε σχέδιο α) εκεί που είμαστε πλειοψηφία δε φτάνει απλά μια εισήγηση και μια απόφαση άντε και ένα Δελτίο Τύπου , κατά τη γνώμη μας πρέπει να γίνει συζήτηση , να καταθέσουν οι συνάδελφοι τις σκέψεις τους , να μετράμε από συμβούλιο σε συμβούλιο πόσοι μπήκαν στη μάχη, πόσες εγγραφές κάναμε , πόσες συνδρομές μαζέψαμε, πόσες εξορμήσεις κάναμε στους χώρους δουλειάς και τόπους κατοικίας. β) Εκεί που είμαστε μειοψηφία πως οι δυνάμεις μας ετοιμάζονται για να παρέμβουν στο Δ.Σ. μέχρι να οργανώσουν τη δράση τους, γ) Πως συμβάλλει το Δ.Σ. του Ε.Κ. ή της Ομοσπονδίας που είναι με την ταξική κατεύθυνση του ΠΑΜΕ , δ) πως συμβάλλουμε ολοκληρωμένα να ανοίγει η συζήτηση με αφορμή το πρόβλημα , να γενικεύεται η κουβέντα στους υπεύθυνους για την κατάσταση , το μαύρο μέτωπο και το σάπιο σύστημα που τους στηρίζουν. , ε) πως θα πείθονται δυνάμεις ότι υπάρχει λύση χωρίς να αναθέτουν τη ζωή τους στους άλλους κυβερνήσεις κ.λ.π και ότι η λύση βρίσκεται στη δικιά τους δύναμη και στον οργανωμένο συλλογικό αγώνα με ταξικό προσανατολισμό.

Σύν. , κύριο στη δράση μας το προηγούμενο διάστημα ήταν η αλληλεγγύη , αναπόσπαστο κομμάτι της ταξικής πάλης . Το Ε.Κ.Α. και τα σωματεία , πέρα από την έμπρακτη αλληλεγγύη στους απεργούς της Χαλυβουργίας , στους σεισμόπληκτους , τους μετανάστες, όπου η ανταπόκριση των εργαζομένων της περιοχής ήταν μεγάλη , πήρε πρωτοβουλίες για στήριξη συναδέλφων που αδυνατούσαν να τα βγάλουν πέρα στην καθημερινότητά τους .

Οργάνωσε για τρίτη χρονιά μαθήματα στήριξης για παιδιά λαϊκών οικογενειών κάνοντας ποιοτικά βήματα στην οργάνωση αυτής της δουλειάς . Δημιουργήσαμε προϋποθέσεις να λειτουργήσει ο πυρήνας μαθητής – εκπαιδευτικός – γονείς . Σήμερα ξέρουμε, σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, που εργάζονται οι γονείς , αν είναι γραμμένοι στο σωματείο , κάνουμε εκδηλώσεις μπροστά στις γιορτές για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, οργανώσαμε τη δουλειά μας στους χώρους κατάρτισης στον Ο.Α.Ε.Δ. με εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο , την 1^η Μάη, στις αρχαιρεσίες των σωματείων στήνουμε κάλπη στο χώρο των σχολών , παρά τις αντιρρήσεις , έχουμε ουσιαστική παρέμβαση στα 8μηνα βγάλαμε επιτροπή αγώνα, σ’ αυτό βοήθησε η συμμετοχή 4 συν. συνδικαλιστών στο πρόγραμμα.

Συμβάλαμε σαν Ε.Κ.Α. και τα ταξικά σωματεία να γίνουν βήματα ενίσχυσης της συμμαχίας . Με το ασφαλιστικό στηρίξαμε τον αγώνα των αγροτών , πήραμε πρωτοβουλίες , εκφράσαμε τη συμπαράστασή μας , συμβάλαμε να συνδεθεί το μεγαλύτερο μπλόκο του Κεφαλόβρυσου με το συντονιστικό των μπλόκων να έρθουν σε επαφή με τις ταξικές δυνάμεις στο χώρο των αγροτών και να εκτιμήσουν τον αγώνα τους σε σχέση με τους άλλους και να συμμετέχουν στις συσκέψεις στη Νίκαια.

Στον κλάδο του εμπορίου, μπροστά στις απεργίες που κήρυξε η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας, για την τιμή των όπλων, Πέμπτη – Παρασκευή για την Κυριακή αργία , παίρναμε μέτρα οι δυνάμεις μας να ενημερώσουν τους συναδέλφους και να συντονίσουν τη δράση τους με τους μικρεμπόρους .

Στον κλάδο των κατασκευών κάναμε αρκετές συσκέψεις των σωματείων του κλάδου με τους αυτοαπασχολούμενους , τους μηχανικούς για το συντονισμό της δράσης μας.

Συνάδελφοι θέλουμε να εκφράσουμε μια άποψη για το θέμα που βάζει η εισήγηση , ότι «εκεί που υπάρχει Ε.Κ. στο νομό να συντονίζει τη δράση και στο δημόσιο». Αυτό το δρόμο ακολουθήσαμε στο Αγρίνιο το προηγούμενο διάστημα και είχαμε αποτέλεσμα . Στηρίξαμε πρωτοβουλίες του σωματείου συνταξιούχων για ζητήματα υγείας, πήραμε πρωτοβουλίες και μετά από οργανωμένη δουλειά με συσκέψεις , πήραν απόφαση το σωματείο εργαζομένων στο Νοσοκομείο και συμμετείχε στη συγκέντρωση στο νοσοκομείο. Στην παράσταση διαμαρτυρίας στη ΔΥΟ Αγρινίου για τη φοροληστεία – πλειστηριασμούς κ.λ.π. πήρε απόφαση το Δ.Σ. του συλλόγου για στήριξη της κινητοποίησης κι άλλα παραδείγματα σε παρεμβάσεις στους ΟΤΑ μπροστά σε κινητοποιήσεις.

Στην Αιτωλ/νία όπως προαναφέραμε υπάρχει μια ιδιαιτερότητα μιας και υπάρχουν 3 Ε.Κ. πως μπορεί να συντονιστεί η δουλειά και με τις άλλες πόλεις Μεσολόγγι- Ναύπακτο.

Αύριο θα είμαστε πάλι στις οργανώσεις. Πρώτο χρέος που έχουμε , για την τιμή που μας έκαναν οι συνάδελφοι μας να τους αντιπροσωπεύσουμε, είναι να μεταφέρουμε τις αποφάσεις , το κλίμα της συνδιάσκεψης και με μαχητικότητα- αποφασιστικότητα να τους εμπνεύσουμε σχεδιάζοντας τη δράση για την επιτυχία των απεργιών στις 24 Νοέμβρη και 8 Δεκέμβρη και αν τολμήσουν να κλείσουν την αξιολόγηση πιο πριν, όπως αναφέρθηκε από τους συναδέλφους , θα μας βρουν μπροστά τους , όπως έγινε αρκετές φορές και στο πρόσφατο παρελθόν με το ασφαλιστικό.

Παίρνουμε υπόψιν τις δυσκολίες και τα εμπόδια , αξιοποιούμε τις εμπειρίες μας με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και στην τάξη μας προχωράμε μπροστά για νέους αγώνες πιο αποτελεσματικούς και νικηφόρους.

Συνάδελφοι-σσες

Η μεγάλη και κοπιαστική προσπάθεια των συνδικάτων και συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, με ταξικό προσανατολισμό, πρέπει να συνοδεύεται και με ανάλογα βήματα στην οικοδόμηση της κοινής δράσης και της κοινωνικής συμμαχίας, με την μικρομεσαία αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους, πάνω σε αντιμονοπωλιακά αιτήματα και γραμμή πάλης, γιατί το τράβηγμα μεγάλου τμήματος απ’ αυτά τα στρώματα, σ’ αυτή την κοινή πάλη, είναι προϋπόθεση για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, για την αποτελεσματικότητα της πάλης και την νικηφόρα έκβασή της για βαθιές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές προς όφελος της εργατικής τάξης και της πλειοψηφίας του λαού.

Το διευκρινίζω, γιατί συμμαχίες κάνει και η αστική τάξη, απευθείας με τα μεσαία στρώματα, τα οποία όμως τα εκμεταλλεύεται και αυτά, αλλά και μέσω του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού όταν ξεσπούν αγώνες με μαζική συμμετοχή, απ’ τη ΓΣΕΕ, μέχρι κάτω, προκειμένου να διατηρείται το εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά και αναπαράγει, με όποια πολιτική διαχείρισης του, την αθλιότητα που ζούμε καθημερινά.

Αυτή η σημασία και αναγκαιότητα της οικοδόμησης της κοινωνικής συμμαχίας με τέτοια χαρακτηριστικά, με δική μας πρωτοβουλία, δεν είναι ακόμα καταχτημένη στην αντίληψη και κατ’ επέκταση στην δράση των περισσότερων συνδικαλιστικών οργανώσεων που είναι στο ΠΑΜΕ.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση αντικειμενικά γιατί υπάρχουν και διαφορετικά συμφέροντα μεταξύ μας, όμως αυτά που μας ενώνουν ιδιαίτερα σήμερα που μαζί με την εργατική τάξη, δέχονται όλο και περισσότερα χτυπήματα από το εκμεταλλευτικό σύστημα και την εξουσία των μονοπωλίων, είναι περισσότερα και η πηγή τους η ίδια, επομένως υπάρχει η αντικειμενική βάση, να οικοδομείται αυτή η συμμαχία όχι μόνο ως άμυνα αλλά και με προοπτική βαθιές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας, προκειμένου να δωθούν ριζικές λύσεις στα μεγάλα και οξυμένα προβλήματά μας.

Το κοινό πλαίσιο πάλης που συνδιαμορφώσαμε ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ και ΟΓΕ, το 2010 και αποτέλεσε βασικό εργαλείο για την ανάπτυξη της κοινής δράσης αυτά τα χρόνια, όμως σήμερα χρειάζεται επικαιροποίησή του, λόγω των εξελίξεων, με δική μας πρωτοβουλία.

Πέρα όμως από το κοινό πλαίσιο πάλης, χρειάζεται συστηματική συζήτηση τόσο μέσα στην εργατική τάξη, όσο και μέσα στην μικρομεσαία αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους, για να εμπεδώνεται η αναγκαιότητά του και παράλληλα συνεπή, πρωτοπόρα δράση, εκδήλωση της αλληλεγγύης από μέρους των ταξικών συνδικάτων και την εργατικής τάξης, επιμονή, υπομονή και ευελιξία.

Η μαζική είσοδος μεγάλων τμημάτων από την μικρομεσαία αγροτιά, τους μικροΕΒΕ και ελεύθερους επαγγελματίες επιστήμονες, στην πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη 2016, ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα, έδειξε ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες κοινής δράσης, μεγάλων τμημάτων μικρομεσαίων αγροτών, αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών επιστημόνων, μαζί μας, παρά την προσπάθεια του αντιπάλου, με όλες του τις δυνάμεις, να καθηλώσει και να χειραγωγήσει τέτοιες μάζες. Έδειξε όμως και τις δυσκολίες για την διατήρηση και επέκταση των βημάτων που γίνονται, για την συνέχιση και κλιμάκωση της κοινής πάλης, της συνειδητοποίησης του σημασίας της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης, με την μικρομεσαία αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους.

Το ΕΚΝΛ, που δραστηριοποιείται σε μια περιοχή που συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων, αλλά και μικρών ΕΒΕ, σταθερά εδώ και χρόνια προσπαθεί, όχι χωρίς αδυναμίες, να αναπτύσσει την κοινή δράση και την συμμαχία μ’ αυτά τα μεσαία στρώματα, μέσα στους αγώνες.

Στην αρχή, οι περισσότεροι αγρότες, απ’ αυτούς που συμμετείχαν στα αγροτικά μπλόκα, έχοντας την λογική ότι μόνοι τους μπορούν να νικήσουν, αλλά και επηρεασμένοι απο λαθεμένες αντιλήψεις για το ΠΑΜΕ, μας αντιμετώπιζαν με προκατάληψη έως και εχθρικά, δεν ήθελαν να πάμε για αλληλεγγύη με τις σημαίες του ΠΑΜΕ.

Η σταθερή στήριξη των αγώνων και των αιτημάτων τους από το ΕΚΝΛ, τα ταξικά συνδικάτα της Θεσσαλίας, γενικότερα από το ΠΑΜΕ με συχνή μαζική παρουσία και συζητήσεις στο μπλόκο της Νίκαιας και αλλού, η οργάνωση της αλληλεγγύης από το ΕΚΝΛ και τα ταξικά συνδικάτα, με μαζικά συλλαλητήρια τόσο μέσα στην πόλη, όσο και στο μπλόκο της Νίκαιας τα τελευταία χρόνια που έσπασαν και τον αστυνομικό αποκλεισμό της ΠΑΘΕ, οι κοινές περιοδείες-ομιλίες συνδικαλιστών του ΕΚΝΛ με αγροτοσυνδικαλιστές του μπλόκου της Νίκαιας σε χώρους δουλειάς, το περσινό μεγάλο συλλαλητήριο που έγινε εδώ στην Αθήνα, που οργανώθηκε και περιφρουρήθηκε από τα συνδικάτα του ΠΑΜΕ, μαζί με την δουλειά των αγροτοσυνδικαλιστών της ΠΑΣΥ, οδήγησε στην μαζική συμμετοχή αγροτών από το μπλόκο της Νίκαιας, στις πανεργατικές απεργίες και συγκεντρώσεις του ΕΚΝΛ, με αποκορύφωμα την μαζικότατη συμμετοχή εκατοντάδων αγροτοκτηνοτρόφων με τα τρακτέρ στην μεγαλειώδη απεργιακή συγκέντρωση του ΕΚΝΛ στις 4/2/16, που συμπαρατάχθηκαν μαζί μας στον αγώνα για να μην περάσει το αντιασφαλιστικό έκτρωμα και για αποκλειστικά δημόσια κοινωνική ασφάλιση, να πληρώσει το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο γι’ αυτή, ενώ η προσπάθεια των συνδικαλιστικών οργανώσεων που ελέγχει ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός με επικεφαλής το Ν.Τ της ΑΔΕΔΥ, δεν κατάφερε να έχει παραπάνω από 50 μεγαλοαγρότες αγρότες από το μπλόκο των Τεμπών.

Αυτή την κοινή δράση, με βάση τα αιτήματα του κοινού πλαισίου πάλης, την επεκτείνουμε και πέρα από τις απεργίες και τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Για παράδειγμα στις 8 του περασμένου Σεπτέμβρη, το ΕΚΝΛ, συγκάλεσε πανθεσσαλική σύσκεψη με εργατικά σωματεία, αλλά και με τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων της Θεσσαλίας και συλλόγους ΕΒΕ, με σκοπό να αναπτυχθεί η οργάνωση της πάλης ενάντια στην ανεργία και για την προστασία του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος από κοινού, αφού αυτά τα προβλήματα απασχολούν κάθε οικογένεια εργατών, αλλά και πολλές αγροτών και επαγγελματιών.

Αυτή η πρωτοβουλία και μια δίμηνη δράση που αναπτύχθηκε, κορυφώθηκε στην παρούσα φάση στις 2 Νοέμβρη, με ένα μεγάλο πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στην Λάρισα, που συνδιοργανώθηκε από το ΕΚΝΛ, τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, Καρδίτσας, Τρικάλων και πάνω από 52 σωματεία, εργατικά, συνταξιουχικά και ΕΒΕ, με αιχμή την διεκδίκηση μέτρων ενάντια στην ανεργία, την προστασία των ανέργων και του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος.

Αυτή η δράση, ξέρουμε ότι δεν είναι αρκετή για να οικοδομηθεί η κοινωνική συμμαχία, να βαθαίνει στα αιτήματα και τον προσανατολισμό, να αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της ζωής της εργατικής-λαϊκής οικογένειας, αλλά είναι οι βάσεις που βάζουμε με την δική μας ακούραστη δράση, ως ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα, που πρέπει να δυναμώσουν το επόμενο διάστημα, και από τα πάνω και στη βάση, ανάμεσα στα ταξικά Ε.Κ, τις Ομοσπονδίες, αλλά και τα σωματεία, με τις αντίστοιχες οργανώσεις της μικρομεσαίας αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων, των σπουδαστών και των γυναικών, που έχουν αγωνιστικό, αντιμονοπωλιακό, ριζοσπαστικό προσανατολισμό.

Τα προβλήματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της ανεργίας, της προστασίας του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος, της φορολογίας, των κατασχέσεων και πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας, μικροχώραφων, της κοινωνικής ασφάλισης, της υγείας, της παιδείας, του αγροτοδιατροφικού προβλήματος, της εργατικής και λαϊκής στέγης, είναι ζητήματα που απασχολούν όλους και πρέπει να αυξήσουμε τις πρωτοβουλίες μας για την ανάπτυξη της κοινής δράσης και της συμμαχία μας.

Αυτό πρέπει να ξεκινήσει από την Ε.Γ και την ΠΣΕ του ΠΑΜΕ και να αγκαλιάσει με πρωτοβουλία των συνδικάτων που συγκροτούν το ΠΑΜΕ, όλους τους κλάδους και περιοχές, που σημαίνει κάθε Ομοσπονδία, Ε.Κ, σωματεία, Επιτροπή Αγώνα, πρέπει να συζητήσει και να πάρει τέτοιες πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα, με σταθερότητα.

Π.χ. οι Ομοσπονδίες η οι κλαδικές και τα συνδικάτα των Τροφίμων, της ΟΕΚΙΔΕ, του Μετάλλου, των Οικοδόμων, της Χημικής Βιομηχανίας, του Επισιτισμού-Τουρισμού, του Εμπορίου, κ.α, πρέπει να πάρουν τέτοιες πρωτοβουλίες, με βάση επεξεργασμένο πλαίσιο αιτημάτων και κοινής δράσης, που θα συζητηθεί και στη βάση (σωματεία, εργαζόμενοι, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, φοιτητές).

Μπροστά στις απεργίες (24/11 και 8/12) και στις αγροτικές κινητοποιήσεις που ετοιμάζονται σε τοπικό η γενικότερο επίπεδο, πρέπει να εκφραστεί όχι απλά η αλληλεγγύη, αλλά οι κοινός αγωνιστικός βηματισμός, με μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις και των ταξικών συνδικάτων και των αγωνιστικών μπλόκων των αγροτών, των οργανώσεων αυτοαπασχολούμενων, νεολαίας και γυναικών. Οι κοινές περιοδείες, οι συζητήσεις σε συνελεύσεις, σε χώρους δουλειάς και χωριά, πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να δουλεύεται καλύτερα το κοινό πλαίσιο των αιτημάτων, αλλά και η ανάγκη της κοινής δράσης.

Χρειάζεται να δουλέψουμε καλύτερα μέσα στην εργατική τάξη και ταυτόχρονα στους μικρομεσαίους αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, στη νεολαία, τις γυναίκες, ώστε να ξεκαθαρίζεται ότι το πρόβλημα που εμποδίζει την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία, το εκμεταλλευτικό σύστημα και οι πολιτικές των κομμάτων και της Ε.Ε, που το στηρίζουν και όχι η έλλειψη πλούτου, μέσων παραγωγής, δυνατοτήτων της επιστήμης και της τεχνικής ή οι «μαξιμαλιστικές» απαιτήσεις μας.

Τα αιτήματα και η γραμμή πάλης που έχουμε, με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, απαντούν στις ανάγκες των εργατών, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων και όχι τις ανάγκες για αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των καπιταλιστών.

Επομένως, με κύρια δική μας ευθύνη, πρέπει να εδραιώνεται η ανάγκη της σύγκρουσης με τις αιτίες των προβλημάτων, για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας, προς όφελος των εργατών και των λαικών στρωμάτων της πόλης και του χωριού.

Πέρα από τις αντικειμενικές δυσκολίες που συναντάμε, στην προσπάθεια ανάπτυξης της κοινής δράσης και της κοινωνικής συμμαχίας, μεγάλο μέρος της ευθύνης για την καθυστέρηση που υπάρχει σήμερα, βρίσκεται στο ΠΑΜΕ και σε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση που συσπειρώνεται σ’ αυτό, φυσικά με διαβαθμισμένο τρόπο, ανάλογα το επίπεδο της συνδικαλιστικής οργάνωσης (Ομοσπονδία, Ε.Κ, σωματείο), γεγονός που δείχνει λειψή κατανόηση της σημαντικότητας της κοινωνικής συμμαχίας, αλλά και υποτίμηση της συνθετότητας και της δυσκολίας που έχει η οικοδόμησή της.

Τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, απαιτείται να κάνουμε στροφή και σ΄ αυτό το ζήτημα, ώστε να πάψουν τα κοινά βήματα που κάναμε, να περιορίζονται συνήθως σε ορισμένες κεντρικές πρωτοβουλίες του ΠΑΜΕ, κάποιων Ε.Κ ή Ομοσπονδιών, μπροστά σε κινητοποιήσεις. Για να ξεπερνιούνται αυτά τα προβλήματα, χρειάζεται καλύτερη συζήτηση και σχεδιασμός δράσης στα Δ.Σ, στις Γ.Σ. όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων που είναι στο ΠΑΜΕ (Ομοσπονδιών, Ε.Κ, Σωματείων), καλύτερη επεξεργασία του περιεχομένου του κοινού πλαισίου πάλης, αλλά και των αιτημάτων και των συνθημάτων σε κάθε φάση ανάπτυξης της αντιμονοπωλιακής – αντικαπιταλιστικής κατεύθυνση της πάλης. Η πείρα από την πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Οικοδόμων με την επεξεργασία ενός κοινού πλαισίου δράσης εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, επιστημόνων του κλάδου, που συζητήθηκε μέχρι την βάση, με πολύ κόσμο και κάποιες δράσεις που αναπτύχθηκαν σ’ αυτή την κατεύθυνση, παρ’ ότι δεν είχαν συνέχεια, είναι θετικό παράδειγμα για όλους τους κλάδους και περιοχές, που πρέπει να το ακολουθήσουν με σχέδιο και επιμονή.

Το ΔΣ του ΕΚΖ χαιρετίζει την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ. Το ΕΚΖ ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜΕ συμμετέχει στη συνδιάσκεψη με ομόφωνη απόφαση του ΔΣ και την πρόσφατη ομόφωνη απόφαση των συνέδρων του τον Απρίλιο του 2016 για την ανανέωση της συσπείρωσης μας με το ΠΑΜΕ. Από τη Ζάκυνθο εκτός του ΕΚΖ συμμετέχουν 10 σωματεία με αποφάσεις ΓΣ, ΔΣ ή διευρυμένων ΔΣ από τα οποία 4 σωματεία συμμετέχουν πρώτη φορά με απόφαση τους, δείγμα της αναγνώρισης του ΠΑΜΕ ως πραγματικός υπερασπιστής των εργαζομένων στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Η συμμετοχή μας στο ΠΑΜΕ είναι συνειδητή επιλογή. Εμείς ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ όταν όλοι σου λένε για τον ρεαλιστικό δρόμο. Το ΠΑΜΕ δεν έστειλε ποτέ τους εργαζόμενους πίσω από καμία κυβέρνηση και είμαστε περήφανοι και εμείς σαν ΕΚ γιατί δεν παγιδεύσαμε τους εργαζόμενους σε τέτοιους δρόμους. Όταν οι φασίστες και φασίζοντες κατηγορούν τους μετανάστες για το δρόμο του ξεριζωμού που πήραν λόγω του πολέμου στις περιοχές τους, εμείς ως ΕΚΖ ως ΠΑΜΕ, παλεύαμε κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους (οταν οι καλοθελητάδες μας λέγαν γιατί κάνετε πορείες και ξεσηκώνετε τον κόσμο, αρκετά προβλήματα δεν έχουμε στην Ελλάδα, τι μας νοιάζει τι γίνετε στη Συρία, στο ΙΡΑΚ και στη Λιβύη).Σήμερα δηλώνουμε ακόμα πιο ανήσυχοι μπροστά στις εξελίξεις από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή. 

 Το ΕΚΖ παλεύει για ΣΣΕ σύμφωνα με τις ανάγκες μας, ενάντια στην ανασφάλιστη εργασία, ενάντια στις απολύσεις, για το δικαίωμα στην μητρότητα και έχουμε δώσει σκληρούς αγώνες και για αυτό. Καταφέραμε να πάρουμε 10αδες απολύσεις πίσω και μάλιστα από δύσκολους χώρους όπως τα ξενοδοχεία που επικρατούν καταστάσεις γαλέρας σε συνεργασία με το σωματείο ξενοδοχοϋπαλλήλων, η παλεύουμε μαζί με το σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων για να ασφαλιστούν οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του Ξιφίτα που δουλεύουν ανασφάλιστοι με ευθύνη του ΙΚΑ και της εργοδοσίας πάνω από 1 χρόνο. Δημιουργήσαμε για 4η συνεχή χρονιά λαϊκά Φροντιστήρια αλληλεγγύης σε συνεργασία με την ΕΛΜΕΖ,  οπού μάλιστα το Σεπτέμβριο είχαμε το ευχάριστο γεγονός, να περάσουν 4 παιδιά στα ΑΕΙ, που θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση του ΕΚΖ, ενώ φέτος στα μαθήματα συμμετέχει για πρώτη φορά και ο Σύλλογος Δασκάλων. Έχουμε δημιουργήσει σταθερές δομές αλληλεγγύης με συλλογή τροφίμων ειδών ένδυσης και παιχνιδιών οπού μέσω των σωματείων πραγματοποιούνται δράσεις στήριξης των εργαζομένων, ενώ μεγάλη καμπάνια αλληλεγγύης πραγματοποιήσαμε φέτος το Πάσχα 1η Μαΐου με το σύνθημα Πρωτομαγιά Πάσχα των Εργατών οπού εγγράφηκαν και νέα μέλη στα σωματεία.

Είδη πρώτης ανάγκης έχουν σταλεί και σε απεργιακούς αγώνες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, σε μετανάστες και μάλιστα το ΕΚΖ πρωτοστάτησε σε ρούχα, παπούτσια και είδη πρώτης ανάγκης σε 2 ναυάγια μεταναστών ανοικτά της Ζακύνθου. Πριν από μεγάλες απεργιακές μάχες, με πρωτοβουλία του ΕΚΖ, πραγματοποιούμε συσκέψεις από κοινού με σωματεία του δημοσίου τομέα, σωματεία επιστημόνων (Δικηγορικός Σύλλογος, σύλλογος μηχανικών, συλλογος φαρμακοποιών), ΕΒΕ (Εμπορικός Σύλλογος, ΟΕΒΕ), αγροτικός σύλλογός για τον συντονισμό της δράσης. Αυτά όλα τα σωματεία δεν συμφωνούν σε όλα με το ΠΑΜΕ με το ΕΚΖ, πολλές φορές διαφωνούμε και αντιπαρατιθόμαστε, όμως αναγνωρίζουν τον πρωτοπόρο ρόλο στην οργάνωση του αγώνα του ΠΑΜΕ, του ΕΚΖ. Μάλιστα αυτή η δουλειά έφερε και αποτελέσματα στην απεργία στις 4 Φλεβάρη όπου συμμετείχε 3.000 κόσμος και 30 τρακτέρ (η μεγαλύτερη απεργιακή συγκέντρωση που έγινε ποτέ στη Ζάκυνθο). Πήραμε πρωτοβουλίες για τα ζητήματα παιδείας από κοινού με τους συλλόγους εκπαιδευτικών και τους συλλόγους γονέων για αναπλήρωση των κενών πέρσι στα σχολεία όπου κατέληξε και σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, οργανώσαμε και συμμετείχαμε σε όλες τις κινητοποιήσεις για την υποβάθμιση του νοσοκομείου σε συνεργασία με τον σύλλογο των εργαζομένων στο νοσοκομείο Ζακύνθου. Με απόφαση του ΔΣ δώσαμε χώρο από το ΕΚΖ σε γονείς παιδιών που κάνουν χρήση ναρκωτικών όταν όλοι τους έκλειναν την πόρτα (Δήμος, Περιφέρεια, ΟΔΑΖ) και διοργανώσαμε από κοινού 26/6 εκδήλωση, (παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών) με επιτυχία και συμμετοχή νεολαίας. Για όλη αυτή τη δράση 10αδες στελέχη του ΕΚΖ και των σωματείων του νησιού έχουν συρθεί στα δικαστήρια. 26 διαφορετικές δίκες με τελευταία δίκη την 11/11 για παρακώλυση συγκοινωνιών και χρήση βίας.

Από το 1999 το ΕΚΖ με την συμμετοχή του στη ίδρυση του ΠΑΜΕ, οι παρατάξεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από τα σωματεία και το ΕΚΖ καταγγέλλοντας μας ως διασπαστές και αποτρέποντας τους εργαζόμενους ακόμα και να πατάνε στο ΕΚ, μάλιστα αυτοί οι ίδιοι συνδικαλιστές που κατάγγειλαν την διοίκηση του ΕΚΖ ως διασπαστές “διέρρεαν” φιλικά ότι αν σε δουν οι εργοδότες να πηγαίνεις στο ΕΚ δεν θα ξαναβρείς δουλειά. Το ΕΚΖ συγκρούεται αποφασιστικά και με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου στη Ζάκυνθο και τα τσιράκια τους, τους ναζιστές της ΧΑ.

Η δράση του ΕΚΖ για συνεχή παρέμβαση μέσα στους χώρους δουλειάς οδήγησε στην δημιουργία κλαδικού σωματείου στο χρηματοπιστωτικό όπου κυριαρχεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Μάλιστα εκστράτευσε τότε το σύνολο της ηγεσίας της ΟΤΟΕ από όλες της παρατάξεις, εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο και επί μια βδομάδα προσπαθούσαν να αποσπάσουν δηλώσεις μετανοίας για να διαλύσει το σωματείο. Σήμερα το κλαδικό χρηματοπιστωτικού μετράει 7 χρόνια ζωής με σημαντική συσπείρωση και δράση σε ένα πολύ δύσκολο χώρο και σήμερα με απόφαση του είναι εδώ. Πριν λίγες ημέρες το ΔΣ του ΕΚΖ έκανε δεκτή την αίτηση του νεοιδρυμένου σωματείου των παιδικών σταθμών που η δράση τους ήδη έχει ενοχλήσει την εργοδοσία ενώ προχώρησαν ήδη σε ΓΣ, στάσεις εργασίας, ενώ στο σωματείο εγγράφονται εργαζόμενες ανεξαρτήτως σχέσεων εργασίας. Η βοήθεια όλο αυτό το διάστημα από πλευράς ΕΚΖ ήταν καθοριστική και για αυτό οι εργαζόμενες αποφάσισαν ομόφωνα στην ΓΣ τους να συμμετέχουν σήμερα εδώ στις εργασίες της 4^ης Συνδιάσκεψης του ΠΑΜΕ. Σημαντική δουλειά το τελευταίο διάστημα ανοίχτηκε και στους ξενοδοχοϋπαλλήλους (η συντριπτική πλειοψηφία της ε.τ. στο νησί εργάζεται στον κλάδο) με προσπάθεια παρέμβασης μέσα στα ξενοδοχεία. Καταφέραμε και πήραμε φέτος το καλοκαίρι 3 απολύσεις πίσω, ενώ πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά εκλογές μέσα σε ξενοδοχεία με σημαντική αύξηση ψηφισάντων 442 και οι εργαζόμενοι του κλάδου έδειξαν εμπράκτως την στήριξή τους στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ παρά την προσπάθεια της εργοδοσίας να παρέμβει στο σωματείο. Γίνεται προσπάθεια μέσα από ΓΣ να παρθεί απόφαση για Τοπική Κλαδική σύμβαση. Σήμερα το ΔΣ του ΕΚΖ έχει μπει μπροστά στην οργάνωση των απεργιών του δημοσίου 24/11 και του ιδιωτικού τομέα 8/12.

Το ΕΚΖ έριξε βάρος και σε πολιτιστικές δραστηριότητες φτιάχνοντας θεατρική ομάδα και πραγματοποιώντας δημόσιες εκδηλώσεις όπως την προβολή της ταινίας ΟΥΤΟΠΙΑ 1961 του ΕΚ Λαυρίου και την παρουσίαση του έργου “Γαλιλαίος” από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας με τον Κώστα Καζάκο με το κοινό να φτάνει τα 500 άτομα.

Η προσπάθεια για ανασύνταξη του κινήματος μας δείχνουν όμως και αδυναμίες στη δουλειά μας και στη δράση μας με πρώτο την υπολειτουργία σημαντικών πρωτοβάθμιων σωματείων λόγω της κάλυψης της δράσης κάτω από το ΕΚΖ. Είναι κομβικό σημείο η σωστή και αυτόνομη δουλειά των πρωτοβάθμιων σωματείων με λειτουργία του ΔΣ, με σχεδιασμό και δράση και να μην καλύπτονται πίσω από τις δράσεις του ΕΚΖ.  Απέχουμε πολύ ακόμα από το να θεωρείται το σωματείο σπίτι του εργάτη.    

Τεράστιο ζήτημα έχουμε και με τα οικονομικά του ΕΚΖ αλλά και πολύ περισσότερο με τα οικονομικά των σωματείων της δύναμής μας. Είναι επιτακτική ανάγκη και προτεραιότητα το κάθε σωματείο να έχει αυτονομη λειτουργία και στα οικονομικά του 

Κλείνοντας ως ΕΚΖ θεωρούμε καθοριστική τη συμβολή του ΠΑΜΕ στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο με την προσπάθεια που γίνεται μέσω της ΠΣΟ. Είναι σίγουρο ότι με το ΠΑΜΕ κερίσαμε πολλά και αποτρέψαμε περισσότερα. Σε αυτή την κατεύθυνση δηλώνουμε την συμφωνία μας και παραμένουμε ενεργοί και δραστήριοι με το ΠΑΜΕ. 

Χαιρετίζω την 4^η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ και συμφωνώ με την εισήγηση.

Θα φέρω μια εμπειρία γύρο από την δράση του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, ενός εργατικού κέντρου σε μια πόλη όπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 μέσα σε 1,5 χρόνο είχαν κλείσει 9 εργοστάσια απολύοντας συνολικά 2.504 εργαζόμενους το 73% των εργαζομένων που δούλευαν στην πόλη των 10.000 κατοίκων. Έγιναν μεγάλοι αγώνες, εκφράστηκε μεγάλη αλληλεγγύη από 100δες σωματεία της χώρας και πολλά από πολλά μέρη του κόσμου. Το εργατικό Κέντρο ήταν στην πλειοψηφία της σοσιαλδημοκρατίας όπου κύριο στόχο έβαλε την αλλαγή διακυβέρνησης, να φύγει η ΝΔ και να έρθει το ΠΑΣΟΚ, ενώ καθόταν σε στρογγυλά τραπέζια και έκανε προτάσεις για τα μάστερ πλανετ, πως θα επενδύσουν οι καπιταλιστές τα κεφάλαια τους στην περιοχή. Ήρθε η ΕΟΚ και εντόπισε ένα «πρόβλημα», αυτό ήταν η αδιανόητη γι’ αυτούς λογική να λες ότι είμαι κλωστοϋφαντουργός, ή ελασματουργός, έπρεπε να αλλάξουν συνήθειες οι εργάτες,να αλλάζουν δουλειές 3-4 φορές στην ζωή τους, σήμερα θέλουν να αλλάζουμε εργασία και επάγγελμα 6 με 7 φορές, να θεωρούμαστε μια ζωή ανειδίκευτοι Η εναλλαγή στην κυβέρνηση έγινε, οι αγώνες κόπασαν, η ανεργία όμως παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα. Όσο εργατικό δυναμικό παρέμενε ενεργό διασκορπίστηκε σε βιοτεχνίες των μεσογείων, σε οικοδομές, σε υπηρεσίες. Δημιουργήθηκε σε αυτές τις συνθήκες ένα ιδεολόγημα, ότι γίναμε πόλη των υπηρεσιών, πάνε τα εργοστάσια, δεν υπάρχουν μαζικοί χώροι που να μπορούν να γίνουν σωματεία, η ανεργία δημιουργεί το φόβο και δεν οργανώνεται ο εργάτης.

Τι έγινε; μειώθηκε η εργατική τάξη; που είναι οι χιλιάδες εργάτες που πλημμύριζαν τους δρόμους στην αλλαγή της βάρδιας; Μια βολική αντιμετώπιση όσων πετάξαν την σημαία της ταξικής πάλης και συνθηκολόγησαν με τον εχθρό. Μερικές φορές γινόταν και «βολικό» και συναδέλφους με δράση. Μπροστά στις δυσκολίες της οργάνωσης ήταν μια δικαιολογία. Φυσικά άλλο πράγμα οι δυσκολίες και άλλο επειδή δεν μπορούμε να τους οργανώσουμε άρα δεν υπάρχουν…

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η εργατική τάξη διευρύνεται, μπορεί οι εργασιακοί χώροι με τους χιλιάδες εργάτες να περνάνε την πύλη να μην είναι αρκετοί, εντούτοις βιοτεχνίες και βιομηχανίες με αρκετούς εργάτες υπάρχουν ακόμα και στις πιο σκληρές συνθήκες της κρίσης. (Χαρακτηριστικό της διεύρυνσης της προλεταριοποίησης και της εργατικής τάξης είναι ότι με βάση τα στοιχεία της κρατικής στατιστικής υπηρεσίας οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι το 2008 ήταν 49,09% του ενεργού πληθυσμού, το 2014 ανέρχεται σε 57,71% του ενεργού πληθυσμού.)

Η δημιουργία του ΠΑΜΕ μας έβαλε καθήκοντα για την ανασυγκρότηση του κινήματος έτσι δημιουργήθηκαν κλαδικά σωματεία εμποροϋπαλλήλων και κατασκευών άλλαξαν τους συσχετισμούς και το Εργατικό κέντρο πέρασε στα χέρια των εργατών. Οι άλλες δυνάμεις αφού είδαν ότι δεν τους βγαίνουν τα κουκιά προσπάθησαν να το διαλύσουν, να παραδώσουν την σφραγίδα στο πρωτοδικείο. Ήθελαν και με αυτό το τρόπο να ξεπλυθούν και από τις οικονομικές ατασθαλίες. Αφού δεν το κατάφεραν αυτό πέρασαν στην συκοφαντία την λάσπη και την προσπάθεια εξαγοράς και μετά ήρθε το τέλος τους.

Η οργάνωση των αγώνων, της αλληλεγγύης, της πολιτιστικής δράσης, έκανε το Εργατικό Κέντρο σπίτι των εργατών, το έβγαλε από την απαξίωση που το είχε ρίξει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Έγινε σημείο αναφοράς, για τον εργάτη, τον άνεργο, τον νέο, την γυναίκα. Μέσα από τα σωματεία συγκροτήθηκε θεατρική ομάδα, ενώ λειτουργεί σήμερα λαϊκό φροντιστήριο με 22 παιδιά και 7 καθηγητές. Η εργατική αλληλεγγύη εκφράζεται με Κάθε τρόπο και μέσο, έχουν γίνει περίπου 500 επανασυνδέσεις ρεύματος, παραστάσεις διαμαρτυρίας σε ΔΕΗ και ΔΕΥΑΛ για το νερό, είμαστε μπροστά και εγγύηση για Κάθε εργατική λαϊκή κατοικία από τα κοράκια τράπεζες και κράτος.

Σε αυτές τις συνθήκες το ΕΚ το ανακατασκευάζουμε με την συνδρομή των σωματείων και εθελοντική εργασία. Θα γίνει το κέντρο αναφοράς όλης της Λαυρεωτικής.

Σε αυτή την πορεία τα σωματεία έκαναν βήματα στην καλύτερη λειτουργία τους, γίνονται ΔΣ με εισηγήσεις παίρνουν τον λόγο περισσότεροι συνάδελφοι, γίνονται προσπάθειες να γίνονται πιο συχνά γενικές συνελεύσεις, αυτά φυσικά διαφέρουν από σωματείο σε σωματείο, υπάρχουν και σωματεία που δεν είμαστε πλειοψηφία και δεν προσπαθούν να λειτουργούν με αυτό τον τρόπο, όμως και σε αυτά παρεμβαίνουμε και τα βοηθάμε να ξεπεράσουν δυσκολίες γίνονται προσπάθειες από μεριάς μας να υπάρχει μια σωστή λειτουργία. Αντικειμενικά η συμμετοχή εργατών στα σωματεία τους, στις γενικές συνελεύσεις, όσο και αν η πλειοψηφία είναι αντιδραστική εμείς μόνο κέρδη μπορούμε να έχουμε, εκεί μπορεί να γίνει η ζύμωση της γραμμής να επιβεβαιωθεί ή να απορρίπτει, αυτό είναι ένας λόγος που σωματεία που δεν έχουμε δυνάμεις δεν προχωρούν σε μαζικές διαδικασίες, φοβούνται την αντιπαράθεση και την αποκάλυψη. Αυτό που έχουμε στα χαρτιά και σαν σχέδιο που μπορεί να βοηθήσει στην ενιαία αντίληψη και δράση σε όλους τους χώρους εργασίας είναι μια εφημερίδα περιοδικής έκδοσης όπου τα σωματεία του Κάθε κλάδου και χώρου εργασίας να έχουν την δική τους στήλη.

Για να ξεπεράσουμε ζητήματα λειτουργίας προχωρήσαμε σε κοινές συνεδριάσεις του Εργατικού Κέντρου με τα σωματεία, προσπαθήσαμε να έχει το Κάθε σωματείο την αυτόνομη δράση, να βγάζει την ανακοίνωση του να ενημερώνει τα μέλη του, να έχει σχέδιο διεύρυνσης των γραμμών με νέα μέλη. Έγιναν αρκετές συσκέψεις και συζητήσεις για το μέλλον της περιοχής και που εμείς πρέπει να οργανώσουμε εργαζόμενους. Αυτό έχει σχέση με τα σχέδια του αντίπαλου και τις υποδομές που τα επόμενα χρόνια θα αναπτυχθούν στην περιοχή, όπου έχει λιμάνι 30 χλμ από το αεροδρόμιο και σχεδιάζεται επέκταση του προαστιακού που θα συνδέει το αεροδρόμιο και το κέντρο της Αθήνας. Οι εμπορικές αποθήκες σε συνδυασμό με τις βιομηχανικές ζώνες Λαυρεωτικής και Σαρωνικού είναι μια πραγματικότητα στην οποία πρέπει μαζί με τις κλαδικά σωματεία τις μεταφορές και τον επισιτισμό να πέσουν οι δυνάμεις το επόμενο διάστημα ώστε να μετρήσουμε βήματα οργάνωσης.

Τα χρόνια που πέρασαν η κρίση φυσικά δεν μας άφησε αλώβητους, για παράδειγμα στο σωματείο οικοδόμων που έκανε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο εκλογές, από τα μέλη που έχει 42 έχουν φύγει στο εξωτερικό, οι 12 είναι Έλληνες και 30 μετανάστες που είχαν γραφτεί και ψηφίσει τα προηγούμενα χρόνια και έφυγαν οι περισσότεροι για Γερμανία. Εντούτοις Κάναμε νέες εγγραφές κυρίως Αλβανών συνάδελφων και καλύφτηκε το κενό.

Στην περιοχή έχουμε δύο κέντρα φιλοξενίας προσφύγων όπου από την πρώτη στιγμή στηρίξαμε τους πρόσφυγες με αλληλεγγύη, αλλά κυρίως με την αντιμετώπιση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, ανοίξαμε μέτωπο με τις αντιδραστικές ιδέες που χωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα του δέρματος τους, η την θρησκεία τους. Τα προσφυγόπουλα πάνε στα σχολεία χωρίς να υπάρξουν ρατσιστικές αντιδράσεις όπως είδαμε σε άλλες περιοχές. Όχι επειδή δεν υπάρχουν φασίστες, αλλά κυρίως επειδή δεν τους δώσαμε χώρο να δράσουν. Αυτές οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι πρόσφυγες στην χώρα μας το επόμενο διάστημα θα μπουν στην παραγωγή, εμείς έχουμε χρέος να τους εντάξουμε στα σωματεία, να αποτρέψουμε το κλέψιμο του ιδρώτα αυτών των ανθρώπων, να παλέψουμε όλοι από κοινού για την βελτίωση της ζωής μας. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, αν με έναν εργαζόμενο Έλληνα έχουμε 10 προβλήματα να ξεδιαλύνουμε στο κεφάλι του για να ενταχθεί στην μάχη, με τον πρόσφυγα τα προβλήματα που έχουμε για λύση είναι πολλαπλάσια. Όπως φαίνεται και από τα σχέδια της ΕΕ, θα υπάρχει συνεχής απορρόφηση εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού στις άλλες καπιταλιστικές χώρες. Αυτό θα δημιουργεί συνεχώς την ελπίδα ότι Κάποια στιγμή θα φύγουν για την χώρα προορισμού τους και θα τους αποτρέπει να οργανωθούν, να έρθουν σε επαφή με το συνδικάτο. Πρωταρχικό ζήτημα που πρέπει να υπάρξει με τους πρόσφυγες είναι η δημιουργία εμπιστοσύνης και αυτό δεν κατακτιέται με αποφάσεις και ανακοινώσεις, αλλά με την συχνή επαφή με υπομονή και επιμονή, παράλληλα με την πολύμορφη αλληλεγγύη που τα ταξικά συνδικάτα προσφέρουν ως ταξική υποχρέωση στους πρόσφυγες.

Συνάδελφοι και σύντροφοι,

η δημιουργία του ΠΑΜΕ πριν 17 χρόνια δοκιμάστηκε και επιβεβαιώθηκε σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης τα τελευταία χρόνια και η αναγκαιότητα αυτής της δημιουργίας και το αποτέλεσμα της κρίνεται εδώ σήμερα με την παρουσία όλων των συνέδρων, των 530 και πλέον σωματείων. Μπορεί οι δυσκολίες να είναι μεγάλες, μπορεί να μην αναπτύσσεται το κίνημα όπως επιθυμούμε όλοι, όμως έχουμε ένα όπλο και αυτό είναι η ταξική γραμμή πάλης, το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο.

Ζήτω η 4^η συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ, Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη. Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε.

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Οι αντιπρόσωποι της Άρτας χαιρετίζουμε την 4^η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ .

Οι παλαιότεροι συνδικαλιστές, εμείς τώρα, οι αρτινοί εργάτες είμαστε περήφανοι για την απόφαση πριν 17 χρόνια να είναι το Ε.Κ.Α ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜΕ.

Θέλω να μεταφέρω πείρα από την δράση μας στην Άρτα, δράση που εκτιμάμε ότι είναι θετική χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουμε αδυναμίες που πρέπει να ξεπεράσουμε ή ότι δεν έχουμε περιθώρια για βελτίωση.

Τα τελευταία χρόνια με την κατεύθυνση και την βοήθεια της Ε.Γ του ΠΑΜΕ αναλάβαμε σημαντικές πρωτοβουλίες σε τοπικό αλλά και σε επίπεδο Ηπείρου, πρωτοβουλία για τους Ανέργους 2 χρόνια που κατέληξε σε πανηπειρωτικό Συλλαλητήριο ,ημερίδα για τα μέτρα ΥΑΕ, εκδηλώσεις ενάντια στους Ιμπεριαλιστικούς πολέμους, εκφράσαμε την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες μαζί με το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας και την Γραμματεία ΠΑΜΕ Πρέβεζας, πολιτιστικές παρεμβάσεις με τη δημιουργία χορευτικού τμήματος του ΕΚΑ, φέτος είναι η 2η χρονιά που κάνουμε λαϊκά φροντιστήρια και συμμετέχουν 60 παιδιά και 15 καθηγητές, το κάμπινγκ για εργαζόμενους και ανέργους που μας βοήθησε να σπάσουμε την αντίληψη ότι μια συνδικαλιστική οργάνωση ασχολείται μόνο με τα εργασιακά θέματα και μας έφερε σε επαφή με πολλούς ανέργους και εργαζόμενουςκ.α.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι πιο σταθερά παρεμβαίνουμε για προβλήματα που αντιμετωπίζει η εργατική λαϊκή οικογένεια, ότι έχουμε βελτιώσει την σταθερή παρουσία σους μεγάλους χώρους δουλειάς με αποτέλεσμα αυτή η παρέμβαση να αποδίδει καρπούς. Καταφέραμε να βοηθήσουμε να στηθεί κλαδικό συνδικάτο στον κλάδο Γάλα Τρόφιμα Ποτά, έναν κλάδο που είναι στρατηγικής σημασίας για την περιοχή μας, απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους και αποτελεί καθοριστικό βήμα για τον στόχο της Ανασύνταξης του Εργατικού Κινήματος.

Εδώ και 5 χρόνια με επιμονή και υπομονή, χωρίς να τα διπλώσουμε μπροστά στις δυσκολίες δώσαμε μάχες έξω από τα εργοστάσια, αφιερώσαμε ατελείωτες ώρες για να καταφέρουμε να πιάσουμε επαφή με τους εργάτες και με βάση την ίδια τους την πείρα να καταλάβουν την αναγκαιότητα δημιουργίας κλαδικού συνδικάτου που θα ενώσει όλο τον κλάδο.

Το θετικό είναι ότι οι ίδιοι οι εργάτες σήκωσαν το ανάστημα και απλώνουν την δουλειά μέσα στα εργοστάσια. Εργάτες από σκληρούς εργασιακούς χώρους που επικρατεί τρομοκρατία, με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό να βάζει εμπόδια και σε περίοδο με το κίνημα να είναι σε υποχώρηση, με τις μειωμένες απαιτήσεις και την απογοήτευση να γενικεύονται.

Αυτό που μας βοήθησε για να το πετύχουμε αυτό είναι ότι χρεώσαμε συνδικαλιστές και εργαζόμενους που θα έχουν την ευθύνη για να προχωρήσει η δουλειά.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε όμως ότι δεν έχουμε αυταπάτες είναι σημαντικό και θετικό βήμα η δημιουργία του συνδικάτου όμως τώρα ξεκινούν τα δύσκολα, τώρα είναι που πρέπει να αποδείξουμε με την δράση μας ότι δεν κάναμε απλά για να το κάνουμε, στήσαμε το συνδικάτο για να οργανώσουμε την πάλη των εργαζομένων για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, να τους διαφωτίσουμε για τον προσανατολισμό που πρέπει να έχει ο αγώνας και με αυτό τον τρόπο να βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας στον αγώνα για να ανατρέψουμε τους εκμεταλλευτές μας.

Συνάδελφοι ,

Τα μεγάλο πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι η δράση από τα κάτω, από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Στην Άρτα βασικό στήριγμα του ΠΑΜΕ είναι το Εργατικό Κέντρο, ανέφερα κάποιες από τις πρωτοβουλίες , το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι πρωτοβουλίες δεν στηρίζονται όπως πρέπει από τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ .Επικρατεί η λαθεμένη αντίληψη ότι αφού έχουμε το Εργατικό Κέντρο θα βγάλει αυτό ανακοίνωση, αυτό θα καλέσει, αυτό θα δώσει συνέντευξη, ακόμη υπάρχουν περιπτώσεις σωματείων που δεν συνεδριάζουν ούτε μπροστά στην απεργία με πρόφαση ότι πήρε απόφαση το Ε.Κ. και μας καλύπτει αυτό και πολλά άλλα .

Κάνουμε σοβαρές προσπάθειες να αλλάξει αυτή η κατάσταση, υπάρχουν σωματεία που κάνουν σοβαρά βήματα όπως οι οικοδόμοι, οι εμποροϋπάλληλοι να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση των εργαζομένων, να βάλουν τάξη στα οικονομικά των σωματείων, να γίνουν αυτό που λέμε αποκούμπι των εργαζομένων, να γίνουν σωματεία με βάση τις κατευθύνσεις του ΠΑΜΕ.

θέλουμε αυτά τα σωματεία να γίνουν παράδειγμα και για τα υπόλοιπα.

Μπαίνει εισηγητικά για την αναγκαιότητα να υπάρχει Λαϊκή Επιτροπή σε κάθε γειτονιά. Στην Άρτα ενώ ανοίξαμε το ζήτημα και υπήρξε μεγάλη ανταπόκριση, υπάρχουν οι προϋποθέσεις με τις κινητοποιήσεις των αγροτών, των φοιτητών που στήριξε το εργατικό κίνημα δεν καταφέραμε να το πετύχουμε.

Νομίζω ότι πρέπει να έρθει πείρα από όπου υπάρχουν, να μπει στον προσανατολισμό κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης για να δημιουργηθούν Λαϊκές Επιτροπές παντού. Είναι εργαλείο που βοηθάει στη συσπείρωση εργαζομένων στα σωματεία, στην ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας.

Τέλος συνάδελφοι, υπάρχουν παραδείγματα στην Άρτα όπου εργάτες που πριν ένα χρόνο λόγο αυταπατών και τρομοκρατίας δεν μας μιλούσαν δεν έπαιρναν την ανακοίνωση του Ε.Κ. μέσα από την παρέμβασή μας για τα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν (π.χ. απληρωσιά , κλέψιμο ασφάλισης κ.α.) πιάσαμε επαφή, ανοίξαμε ζητήματα όπως ΣΣΕ, Κ.Α. και αναδείξαμε τις αιτίες των προβλημάτων, μας εμπιστεύθηκαν και τώρα είναι αυτοί οι ίδιοι που υπερασπίζονται τη δράση του Ε.Κ και των σωματείων. Είναι τα αυτιά και τα μάτια μας στους χώρους δουλειάς.

Κλείνοντας συνάδελφοι μεταξύ μας δεν χωράει ούτε η απογοήτευση, ούτε η μοιρολατρία. Με την αποφασιστική μας δράση, με την εμπιστοσύνη στη δύναμη και στο δίκιο της εργατικής τάξης θα βγούμε μπροστά και θα κερδίσουμε .

Αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

 Ως γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ δεν έχω να προσφέρω πολλά σε επίπεδο εικόνας, οι κλάδοι αναφέρθηκαν συγκεκριμένα.

Βάζουμε καθημερινά την σφραγίδα μας οι ταξικές δυνάμεις σε όλα τα ζητήματα και κανείς δε μπορεί να το αρνηθεί αυτό, όπου πλήττονται τα συμφέροντα των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους.

Με καθημερινές μικρές νίκες σε όλους τους τομείς.

Με επαναπροσλήψεις απολυμένων (όπως εμπόριο, επισιτισμό), με αποπληρωμές δεδουλευμένων και ασφάλισης σε πολλούς κλάδους, με επανασυνδέσεις ρεύματος , νερού και πρόσβαση σε υγεία – περίθαλψη για απλήρωτους, ανέργους, με πίεση και κινητοποίηση των κρατικών μηχανισμών, της επιθεώρησης εργασίας ή της τεχνικής για συνεχή ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας με αφόρητη πίεση προς το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης που για να μας ξεφορτωθεί μας στέλνει την εικόνα για τις αρχαιρεσίες από μόνο του, με ξερίζωμα πολλών από τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας των Σωματείων μαϊμού (και της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ και του ΜΕΤΑ), με κινητοποίηση χιλιάδων λαού για αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες και σε όσους από τα λαϊκά στρώματα, έχουν πληγεί, με καθημερινές παρεμβάσεις για την ακύρωση της εργοδοτικής τρομοκρατίας, την ύπουλη προσπάθεια αλλαγής ΣΣΕ και εργασιακής σχέσης, με παρέμβαση για οργάνωση της αντίστασης και αντεπίθεσης των εργαζομένων σε όλους τους χώρους δουλειάς με διεκδικήσεις για την ανακούφιση των ανέργων και των απλήρωτων.

Από την εικόνα που συγκεντρώνεται για όλους τους προηγούμενους σταθμούς πάλης αλλά και αυτόν της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης το ερώτημα που προκύπτει είναι από πόσους ή με τι δυνάμεις επιτυγχάνονται όλα τα παραπάνω.

Ο αριθμός των εργαζομένων που συμμετέχουν στις συλλογικές διαδικασίες, ΓΣ, συσκέψεις μπορεί να είναι μικρός, είναι όμως σταθερός αλλά και δείκτης για το αν και πως αξιοποιείται.

Φαίνεται πως με ευθύνη των δυνάμεων μας στα ΔΣ αυτός ο κόσμος δεν συμμετέχει στις συσκέψεις της Γραμματείας άρα δεν γίνεται μάρτυρας της ενιαίας ταξικής οργάνωσης ενός αγώνα από όλους τους κλάδους, δεν συμμετέχει στις παρεμβάσεις στους κρατικούς φορείς άρα δεν βοηθιέται να συμπεράνει για τον ρόλο τους, δεν καλείται να συμμετάσχει σε κινητοποιήσεις – περιφρουρήσεις άρα δεν μαθαίνει να ξεπερνάει το φόβο του στην αντιπαράθεση με τους εργοδότες και την καταστολή, δεν καλείται στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης, άρα όσο συμβαίνουν γι’ αυτόν είναι ένα έργο στην τηλεόραση, δεν καλείται σε δουλειές του σωματείου (αρχαιρεσίες, προπαγάνδα, τηλέφωνα, οργάνωση δραστηριοτήτων) άρα εκπαιδεύεται στην ανάθεση.

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες,

Όταν απουσιάζουν οι βασικοί δείκτες πολιτικοποίησης της συνείδησης των εργαζομένων, τα σχέδια για μεγαλύτερες νίκες θα μείνουν στα χαρτιά.

Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί απλά να είναι ακροατές των εισηγήσεων μας, και να μας συμπαθούν επειδή είμαστε αγωνιστές.

Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι η αποτελεσματικότητα των αγώνων εξαρτάται από τις δυνάμεις που θα μπουν στη μάχη, την αποφασιστικότητα και την αντοχή τους. Υπάρχουν οι δυνάμεις για οποιαδήποτε μάχη. Πρέπει να εμπιστευτούμε την παραμικρή δουλειά σε όλους που είναι κοντά μας. Κανείς από αυτούς δεν θα μείνει απαθής όταν με τη δική μας συμβολή αντιληφθεί ότι η συμμετοχή του είναι όρος για την επόμενη νίκη.

Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, τα ταξικά σωματεία του, χαιρετίζουμε τις εργασίες της 4ης Συνδιάσκεψης του ΠΑΜΕ. Συνδιάσκεψη από την οποία σίγουρα θα βγούμε πιο δυναμωμένοι, έτοιμοι στις νέες συνθήκες, στο νέο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί να ορθώσουμε τείχος στις βλέψεις των καπιταλιστών, να αντιπαλέψουμε τον εχθρό που εδώ και χρόνια ματώνει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Μα πάνω απ’ όλα να οργανώσουμε την αντεπίθεση για τα δικαιώματα μας, για τις σύγχρονες ανάγκες, για τη ζωή που μας ανήκει.

Θα προσπαθήσω να μεταφέρω την πείρα της δράσης που αναπτύξαμε στη Λέσβο, αλλά και τα βήματα που πρέπει να κάνουμε για να ξεπεράσουμε μια σειρά αδυναμίες που έχουν να κάνουν και με τα γενιά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε και αναφέρθηκαν και στην εισήγηση, αλλά και με ειδικά ζητήματα, «ιδιαιτερότητες» του νησιού.

Τα τελευταία 9 χρόνια και ιδιαίτερα πέρυσι η Λέσβος αποτέλεσε σημείο αναφοράς, συζήτησης για πολλούς. Ήταν το ότι δέχθηκε το κύριο κύμα του προσφυγικού-μεταναστευτικού, αλλά και η αλληλεγγύη που έδειξαν οι εργαζόμενοι, οι κάτοικοι του νησιού. Αλληλεγγύη ταξική, εκατοντάδες εργαζόμενοι καθημερινά που πρωτοστατούσαν στα χωριά και στην Πόλη της Μυτιλήνης, με μόνιμο στόχο να απαλύνουν όσο μπορούν τον πόνο των δοκιμαζόμενων προσφύγων και μεταναστών.

Το Εργατικό Κέντρο, τα ταξικά σωματεία και μια σειρά φορείς πρωτοστάτησαν, αναπτύξαμε δράση, καταφέραμε να συναντηθούμε με πολλούς εργαζόμενους, οι οποίοι έκαναν ένα βήμα παραπέρα από το: προσφέρω ένα πιάτο φαί, ένα ζεστό ρούχο στο καταδικάζω τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γεννούν τον ξεριζωμό λαών, δεν δέχομαι το Αιγαίο να γίνει υγρός τάφος παιδιών, καταγγέλλω τη δράση των ΜΚΟ. Η δράση αυτή που αναπτύχθηκε, ανέβασε το κύρος του ΠΑΜΕ, του Εργατικού Κέντρου, των ταξικών σωματείων, με αποτέλεσμα νέα σωματεία, σωματεία που δεν είχαμε επαφή, δειλά-δειλά να τα προσεγγίσουμε, να κάνουν δική τους υπόθεση τη δράση, συμμετέχοντας με τον α΄ ή β΄ τρόπο. Και σ’ αυτή τη δράση, στην έκφραση αλληλεγγύης πρωτοπόροι με τα ταξικά σωματεία ήταν οι συνάδελφοι μετανάστες, εργαζόμενοι στην Ανακύκλωση. Ένα ακόμα θετικό είναι, ότι κόντρα σε ένα επικίνδυνο κλίμα, καθαρά φασιστικό και ρατσιστικό, που προσπάθησαν να σηκώσουν μερικοί νοσταλγοί του ναζισμού, αλλά και τα τοπικά και όχι μόνο Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι εργαζόμενοι απομόνωσαν, γύρισαν την πλάτη σ’ αυτές τις φωνές, στο δηλητήριο που χύνουν καθημερινά.

Η ανάπτυξη της δράσης, η συσπείρωση νέων εργαζομένων στα ταξικά σωματεία, ενόχλησε τον αντίπαλο και με πρωτοστάτες τους συνδικαλιστές του κυβερνητικού συνδικαλισμού, προσπάθησαν να οργανώσουν προβοκάτσια, η οποία έπεσε σε τείχος, βρήκε απέναντι της τους εργαζόμενους.

Πρόσφατα, αναπτύξαμε δράση, που όμως έχουμε πολλά βήματα να κάνουμε, με τους εργαζόμενους στο HOTSPOT της Μόριας (είτε εργαζόμενοι στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ, είτε εργαζόμενοι στις ΜΚΟ). Καταφέραμε με τις παρεμβάσεις μας να σπάσουμε σε μεγάλο βαθμό αντιλήψεις της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.

Συσπειρώσαμε κάποιους εργαζόμενους, καταφέραμε την καταβολή των δεδουλευμένων (κοντεύουν τους 3 μήνες απληρωσιάς), δημιουργήσαμε μια επιτροπή που ανέπτυξε αιτήματα που έχουν να κάνουν όχι μόνο με αυτά των εργαζομένων, αλλά και με τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών.

Το γενικότερο κλίμα ήταν θετικό, οι περισσότεροι εργαζόμενοι αναγνώριζαν τη συμβουλή του Εργατικού Κέντρου, του ΠΑΜΕ , έκαναν το βήμα οργανώθηκαν στο σωματείο, συμφώνησαν με τη δημιουργία της επιτροπής που αναφέρθηκε παραπάνω.

Η πείρα όμως έδειξε ότι δεν επιμείναμε, ότι οι δεσμοί με τους εργαζόμενους πρέπει να μπολιάσουν. Μόλις πραγματοποιήθηκε η καταβολή των δεδουλευμένων η τρικυμία κόπασε, ξαφνικά μερίδα εργαζομένων έκανε πίσω, δημιουργήθηκαν λάθος αντιλήψεις και από συναδέλφους της επιτροπής ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον στους συναδέλφους από τη στιγμή που πληρώθηκαν.

Η πραγματικότητα συνάδελφοι και συναδέλφισσες, είναι ότι όταν δεν επιμείνουμε, δεν δουλέψουμε με τους εργαζόμενους όπως πρέπει για να κατανοήσουμε την ανάγκη για συμμετοχή στο σωματείο, την πλαισίωση της επιτροπής. Ο χαμένος χρόνος δεν κερδίζεται, όμως θέλει να σκύψουμε από πάνω, να επιμείνουμε στη λειτουργία της επιτροπής, να δώσουμε βάρος στο συγκεκριμένο χώρο ο οποίος σήμερα είναι και ο μεγαλύτερος εργασιακός χώρος στη Μυτιλήνη.

Φέτος κάναμε το βήμα για πρώτη φορά μετά από χρόνια να γίνουν εκλογές σε εργασιακούς χώρους, σπάσαμε το φόβο που υπήρχε και σε συναδέλφους των Διοικητικών Συμβουλίων και στις γραμμές μας, κάναμε πράξη, σε μικρό βαθμό όμως, το πατάμε πόδι στους εργασιακούς χώρους και τα αποτελέσματα δεν θα μπορούσαν να είναι τίποτα άλλο, παρά θετικά. Δημιουργήθηκε κλίμα στους συναδέλφους, αισιοδοξία και πείσμα για το πώς θα παρέμβουμε πιο μαζικά, πιο θετικά και με αποκρυσταλλώματα. Αυτό έδειξε και η πρόσφατη προσπάθεια που έγινε στην Ανακύκλωση, αλλά και στο HOTSPOT.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, στο νησί δεν υπάρχουν μεγάλοι εργασιακοί χώροι, εκτός ένα-δύο χώρων, όπως είναι στα αστικά κέντρα. Αυτό κάνει πιο σύνθετο το δικό μας ρόλο, όπου πρέπει να κάνουμε δουλειά άτομο το άτομο, να σπάσουμε αντιλήψεις, περί το μια οικογένεια είμαστε, που επικρατεί σε μικρές βιοτεχνίες, επιχειρήσεις. Απαιτεί να σκύψουμε πάνω από το πρόβλημα του καθενός, να σπάσουμε το συντεχνιακό που επικρατεί σε μια σειρά σωματεία.

Θετική μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη δουλειά που έγινε με μια σειρά σωματεία, όπως αυτό των Χειριστών που κατεβάσαμε ψ/δ και βγήκαμε πρώτη δύναμη, των Μουσικών Λέσβου και των Λιμενεργατών που συσπειρωθήκαν στο ΠΑΜΕ, το τοπικό παράρτημα εργαζομένων εκτάκτων στην αρχαιολογία που πήραν απόφαση και σήμερα παρευρίσκονται εδώ. Βάλαμε πολλές φορές τα σωματεία μπροστά, να αναλάβουν αυτά την οργάνωση της δράσης, να κάνουν δική τους υπόθεση π.χ. μια εξόρμηση όπως την πανεξόρμηση που έγινε στο λιμάνι από το σωματείο των λιμενεργατών, να μην «κρύβονται» πίσω από το Εργατικό Κέντρο, από τις δράσεις του Εργατικού Κέντρου. Καταφέραμε να ξεπεράσουμε ζητήματα όπως το να αναπαράγουμε κεντρικές ανακοινώσεις χωρίς καμιά αναφορά για το τι συμβαίνει στο νησί, για προβλήματα που υπάρχουν σε εργασιακούς χώρους.

Σαν Εργατικό Κέντρο κάνουμε βήματα, είμαστε όμως πίσω από τις….. έχουμε να ξεπεράσουμε και να αντιμετωπίσουμε πολλά. Πάνω από όλα όμως χρειάζεται εμείς οι ίδιοι να κάνουμε βήματα. Βήματα που πολλές φορές ξεκινάμε και αφήνουμε στη μέση, χωρίς να δίνουμε συνέχεια, χωρίς να υπάρχει ο ενθουσιασμός με τον οποίο ξεκινάμε. Πρέπει και είναι απαραίτητο π.χ. να συσταθεί σωματείο στα τρόφιμα-ποτά, αφού υπάρχουν πολλές ποτοποιίες που απασχολούν δεκάδες εργαζόμενους.

Η Λέσβος είναι ένα νησί το οποίο δεν μπορείς να πεις ότι στηρίζεται στον τουρισμό, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι ο κλάδος του τουρισμού και επισιτισμού δεν έχει σημαντικό μερίδιο στην αγορά του νησιού.

Φέτος αντιμετωπίσαμε πολύ έντονα το επιχείρημα ότι για την κατάσταση που επικρατεί στον τουρισμό για τις μειωμένες κρατήσεις στα ξενοδοχεία φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Κανένας όμως από τους μεγαλοξενοδόχους δεν κάνει κουβέντα για τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία, για τους toursoperators που αποκλείουν το νησί από το πρόγραμμα τους, από το πλάνο τους. ‘Ήταν πρώτοι όμως οι μεγαλοξενοδόχοι και επιχειρηματίες του νησιού που έτρεχαν να υποδεχθούν τον Πάπα Φραγκίσκο, την Αντζελίνα Τζολί και άλλους, τονίζοντας πόσο καλό είναι για την ανάπτυξη του νησιού η παρουσία τους και η προβολή τους.

Με τους εργαζόμενους του κλάδου, όπου βρεθήκαμε και βάλαμε τα θέματα ως έχουν, είδες πραγματικά ότι καταλάβαινε, ότι συνειδητοποιούσε ο συνάδελφος την πραγματική αιτία.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Όπου πήραμε πρωτοβουλίες, όπου κάναμε παρέμβαση ουσιαστική, είχαμε και αποτελέσματα. Το κύρος του ΠΑΜΕ μεγαλώνει, συσπειρώνει όλο και περισσότερους εργαζόμενους και σωματεία στις γραμμές μας. Στόχος μας είναι ο απεγκλωβισμός δυνάμεων, η μαζικοποίηση των σωματείων, η παρέμβαση στους χώρους δουλειάς.

Η μεγαλειώδης συγκέντρωση στην Απεργία στις 4 Φλεβάρη όπου σε ένα νησί 80.000 κατοίκων συμμετείχαν πάνω από 6-7 χιλιάδες και η συμπόρευση τους με το ΠΑΜΕ, παρά τις όποιες διαφωνίες μπορεί να έχουν, δείχνουν ότι υπάρχουν δυνατότητες, προοπτικές.

Βήματα γίνονται και θα γίνονται. Σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος έχουμε να αντιμετωπίσουμε και νέα προβλήματα που δημιουργούνται και εμπόδια που βάζει ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Ως πρωτοπόροι του ταξικού κινήματος οφείλουμε να συγκρουστούμε με την εργοδοσία, αλλά και με αντιλήψεις και πρακτικές που μας πάνε πίσω από το βασικό μας σκοπό, την ανασύνταξη του ταξικού-συνδικαλιστικού κινήματος, όπως ακούραστα κάνει το ΠΑΜΕ 17 χρόνια τώρα.

Συνεχίζουμε δυναμικά με όλες μας τις δυνάμεις έως την υλοποίηση του στόχου μας, ως τη νίκη.

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Συμφωνώ με την εισήγηση. Μια εισήγηση που αποτελεί εργαλείο για τη δράση μας το επόμενο διάστημα και πρέπει να πάει παρακάτω στα σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς. Εδώ θέλω να μεταφέρω σήμερα ένα βασικό ζήτημα της δράσης μας, τον τρόπο δουλειάς σε σωματεία, συνδικάτα που είμαστε από θέση μειοψηφίας που είναι της ίδιας σημασίας με τα σωματεία που έχουν την πλειοψηφία οι ταξικές δυνάμεις.

Στο συνδικάτο Οικοδόμων Ηρακλείου, όπου δρούσαμε έως το 2013 από τη θέση της μειοψηφίας, άλλαξε μέσα από την πολύμορφη, επίμονη δράση των μελών του ΠΑΜΕ στον κλάδο.

Θα αναφέρω κάποια σημεία που πιστεύω ότι έχουν σημασία:

• Όσο καιρό είμαστε μειοψηφία δεν έφτανε μόνο η αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό μόνο μέσα στα διοικητικά συμβούλια, αλλά η μεταφορά της αντιπαράθεσης μέσα στον κλάδο (ΧΔ) ανάμεσα στις δύο γραμμές που υπάρχουν στο κίνημα και στο πλαίσιο πάλης (κύρια στους χώρους δουλειάς που είχε δυνάμεις η ΠΑΣΚΕ).

• Αυτό γινόταν με σταθερή παρέμβαση στους χώρους δουλειάς, αλλά και με την οργάνωση των εργατών να αντιμετωπίσουν και να αναχαιτίσουν την επίθεση της εργοδοσίας σε ανασφάλιστη, απλήρωτη εργασία, σε απολύσεις, αλλά και σε κάθε καταστρατήγηση δικαιωμάτων.

• Η επαφή με τα μέλη στον τόπο διαμονής, στις εργατογειτονιές, στα χωριά. Η κοινωνική επαφή με τα μέλη του συνδικάτου, η οργάνωση της αλληλεγγύης μέσα από τις λαϊκές επιτροπές. Δηλαδή συνάδελφοι ο τρόπος δουλειάς ήταν σαν να είχαμε εμείς την πλειοψηφία.

Αυτή η δράση είχε σαν αποτέλεσμα το συνδικάτο που είναι το 2^ο μεγαλύτερο στην Κρήτη να περάσει μετά από 20 χρόνια στις ταξικές δυνάμεις. Εδώ όμως οι απαιτήσεις είναι άλλες και οι ανάγκες αυξημένες. Ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν καταθέτει τα όπλα. Παίρνει μέτρα, προσπαθεί να σαμποτάρει τη συμμετοχή των εργατών στο συνδικάτο, ρίχνει τη γνωστή σ΄ αυτόν χολή και δηλητήριο στον κλάδο.

Τώρα, παρά τις αδυναμίες, την κατάσταση που επικρατεί με το κλίμα της απογοήτευσης, μοιρολατρίας, τη λογική της ανάθεσης, δίνουμε τη μάχη, οργανώνουμε τη δράση μας, εξειδικεύουμε το πλαίσιο πάλης στο νομό, δίνουμε τη μάχη στο να γίνει το πλαίσιο πάλης του ΠΑΜΕ αίτημα του κάθε συναδέλφου. Μας αξίζει.

• Ανοίξαμε τη δράση και σε άλλους τομείς όπως ο αθλητισμός, ο πολιτισμός π.χ. ομάδα ποδοσφαίρου, εκδήλωση για τα παιδιά των οικοδόμων

• Προχωρήσαμς στη δημιουργία ΣΕ στους τόπους κατοικίες, ανοίξαμε τη δουλειά και προσπαθούμε για την καλύτερη επαφή με τον κλάδο. Με στόχο καθαρό να γίνει το συνδικάτο σπίτι του εργάτη.

• Αντίστοιχη πρέπει να είναι και η δράση της Τοπικής Γραμματείας ΠΑΜΕ με τα σωματεία που συσπειρώνονται στην Τοπική Γραμματεία. Να λειτουργεί σαν ένα ΕΚ

• Μέσα από αυτή τη δράση αρχίζουν να προβληματίζονται συνδικαλιστές και να έρχονται σε επαφή με το ΠΑΜΕ και να πιέζονται απόφαση συμμετοχής ΕΚΧ ΕΚΡ . Πανελλαδικό Συλλαλητήριο για τις Συλλογικές Συμβάσεις.

Δίνουμε τη μάχη οργάνωσης για την απεργία στις 24 Νοέμβρη και στις 8 Δεκέμβρη.

Χέρια που δεν αρπάξανε

Ξένο φαί να φάνε

Αυτά κρατάνε την τιμή

Όσο βαριά και να ‘ναι.

Και αυτό σημαίνει συναγωνιστές ότι σήμερα την τιμή του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος την κρατάει το ΠΑΜΕ .

Ορισμένα συμπεράσματα από την γενικότερη εμπειρία μας στην Κεφαλονιά

και από τη δουλειά μας στην ΕΛΜΕ-ΚΙ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.

Εκ μέρους της γραμματείας Κεφαλονιάς – Ιθάκης του ΠΑΜΕ και εκ μέρους της ΕΛΜΕ–ΚΙ χαιρετίζουμε την 4^η πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ.

Τη χρονιά που πέρασε η γραμματεία του ΠΑΜΕ στο Νομό μας αναμετρήθηκε με μια σειρά παράλληλα καθήκοντα. Το κύριο ήταν να ξεπεράσουμε προβλήματα στη λειτουργία στα πρωτοβάθμια σωματεία, πριν από όλα σε εκείνα που είμαστε πλειοψηφία ή και μοναδική δύναμη. Ενώ τα τελευταία χρόνια είμαστε πρώτη δύναμη στο ΕΚΚΙ τα «πόδια μας» στη βάση χώλαιναν. Υπήρχαν περιπτώσεις που είχαμε δυσκολία ακόμη και στη λειτουργία των ΔΣ σε βασικά μετερίζια μας όπως στον επισιτισμό, στους ιδιωτικούς υπάλληλους, στους οικοδόμους Ληξουρίου. Προσανατολίσαμε τη γραμματεία σε αυτά τα καθήκοντα, προσπαθήσαμε να κάνουμε υπόθεση συνολικά του ΠΑΜΕ τα βήματα σε κάθε χώρο. Δέσαμε τον κρίκο των δυνάμεων του πρωτοβάθμιου με τη γραμματεία. Αναμετρηθήκαμε με τη λογική «αφού είμαστε ΠΑΜΕ είναι αυτονόητο ότι συμμετέχουμε στις κεντρικές δράσεις», με την πρακτική υποτίμηση της συσπείρωσης εργατών στο σωματείο. Κάναμε καμπάνια εγγραφών στα ξενοδοχεία, στους ιδιωτικούς, στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Προσπαθήσαμε και πετύχαμε να γίνουν ξανά μετά από χρόνια αρχαιρεσίες στους οικοδόμους της Παλλικής και αποδείχθηκε πως η ύπαρξη και δράση του σωματείου είχε νόημα και δεν ευσταθούσε η λογική πως «αφού δεν έχει δουλειά στην οικοδομή δεν έχει νόημα το σωματείο». Άλλωστε, μετά τους σεισμούς υπήρξε μια σχετική αναθέρμανση της οικοδομικής δραστηριότητας. Μπορέσαμε να καταφέρουμε σοβαρή συσπείρωση στο σωματείο οικοδόμων Αργοστολίου στο οποίο την πλειοψηφία διατηρούν άλλες δυνάμεις. Διατάξαμε δυνάμεις και πήραμε μέτρα. Σήμερα μπορούμε να μετρήσουμε σοβαρά βήματα στα σωματεία των ΞΥ, των ιδιωτικών, των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, στην ικανότητα να έχουν σταθερή λειτουργία ΔΣ, να παλεύουμε κα να πετυχαίνουμε συσπειρώσεις, ΓΣ κλπ.

Επιπλέον, μπορέσαμε να διεισδύσουμε σε χώρους του ιδιωτικού τομέα με στρατηγική σημασία, να γίνουμε αγκάθι στην εργοδοσία. Καταφέραμε σε δύσκολους χώρους, που δεν έχουμε πλειοψηφία, να μπαίνουν σε ΔΣ θέματα προς συζήτηση. Αυτό βεβαίως, έγινε με μια δουλειά που δεν εξαντλούνταν στις περιοδείες στο χώρο από το ΕΚΚΙ αλλά στην επαφή με συγκεκριμένο κόσμο στο σπίτι, εκτός της δουλειάς. Ακόμη, στη γραμματεία είδαμε δουλειά με συνδικαλιστές και σωματεία εκτός της δύναμης του ΠΑΜΕ, πιέσαμε σε περιπτώσεις από κάτω, είχαμε αποτελέσματα με τη δουλειά που άνοιξε για τις ΣΣΕ. Βεβαίως σε αυτά τα βήματα υπάρχουν και οπισθοχωρήσεις, δυσκολίες με τις οποίες δεν έχουμε ξεμπερδέψει. Ο αγώνας είναι μπροστά μας. Στα βήματα οργάνωσης πρέπει να προσμετρήσουμε και τη δημιουργία σωματείου συνταξιούχων στο Νομό.

Πρέπει να τονιστεί ότι μπορέσαμε να έχουμε αποτελέσματα οργανώνοντας τον αγώνα του λαού μας για μια σειρά προβλήματα με κεντρικά, πέρα από τα πανελλαδικής εμβέλειας, τους σεισμόπληκτους, την υγεία και την παιδεία. Εδώ δουλέψαμε με μάζες ανώριμες που ακουμπούσαν πάνω μας, που μας έλεγαν «μόνο εσείς μείνατε», εξειδικεύσαμε αιτήματα, δουλέψαμε με μορφές πάλης πχ κινητοποίηση για την υγεία στην Αθήνα, ως μια πορεία κλιμάκωσης και ανάδειξης των θέσεών μας.

Είναι ζητούμενο να δούμε πιο συστηματικά τη δουλειά μας στο δημόσιο, πόσο μάλλον που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να λειτουργήσουν φορείς όπως πχ το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ που ιδρύθηκε πρόσφατα ως πόλος αντιπαράθεσης με το ταξικό Εργατικό Κέντρο.

Αυτή η εμπειρία διδάσκει ότι οι γραμματείες του ΠΑΜΕ οφείλουν να είναι επιτελεία όχι μόνο για τα τρέχοντα του κινήματος αλλά και να ασχολούνται και να κάνουν δική τους υπόθεση την υποδομή, την καθοδηγητική ευθύνη.

Δυο κουβέντες για τη δουλειά μας στην ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης, στην οποία τα τελευταία χρόνια διαθέτουμε την απόλυτη πλειοψηφία. Εδώ υπάρχει μια πλούσια εμπειρία. Έχουμε παραδείγματα της αντιφατικής κατάστασης και των διεργασιών στις συνειδήσεις των συναδέλφων. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα είχαμε αποτέλεσμα στις εκλογές για ΔΣ της τάξης του 70% και πέντε έδρες, ενώ στα υπηρεσιακά είχαμε σημαντικές απώλειες. Η δουλειά μας στην ΕΛΜΕ είναι πρωτοπόρα. Σε έναν κλάδο που είναι έντονη η αναζήτηση λύσεων εντός των τειχών, αγκαλιάζει την υπεράσπιση των εργασιακών του κλάδου, αναδεικνύει την παιδεία σα λαϊκό πρόβλημα, εστιάζει στην αντισεισμική – θωράκιση και προστασία σχολείων και μαθητών, υπερασπίζει την ιστορική μνήμη με ποικίλες παρεμβάσεις, διοργανώνει μαθήματα αλληλεγγύης με δεκάδες εκπαιδευτικούς και μαθητές, έχει συστηματικό μέτωπο με γονείς – μαθητές κλπ. Μέσα από όλα αυτά έχει ένα ευρύτερο ρόλο, είναι σημείο αναφοράς. Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν πράξη χωρίς να υπάρχει ομάδα συναδέλφων του ΠΑΜΕ στο σωματείο που χρεώνεται καθήκοντα, που συζητά, που εξοπλίζεται. Λόγω της δράσης αυτής η ΕΛΜΕ-ΚΙ στοχοποιήθηκε και ακριβώς η πρωτοπόρα δράση μας ήταν η άμυνα στην επίθεση αυτή. Αντιμετωπίσαμε νικηφόρα τα μαθητοδικεία και την επίθεση αυταρχισμού στην ΕΛΜΕ που ξεσκέπασε το ΣΥΡΙΖΑ τοπικά. Η επίθεση αυτή θα οξυνθεί με τη συμμετοχή και δυνάμεων από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, όπως είχε γίνει προηγούμενα και με τη Χρυσή Αυγή, αφού όλοι – ο καθένας με το δικό του τρόπο – θέλουν να χτυπήσουν τη γραμμή μας.

Ωστόσο, εκτιμούμε πως έχουμε ευθύνη διότι σε συνθήκες όξυνσης της αντιπαράθεσης δεν επιμείναμε στις ΓΣ, αφήσαμε τη λογική της ανάθεσης να δουλέψει. Παράλληλα υποτιμώντας τη μάσκα του ανεξάρτητου που φορούσαν διάφοροι πολιτικοί γυρολόγοι αφήσαμε μέτωπα που αξιοποίησε ο αντίπαλος. Δε γειώσαμε την επιχειρηματολογία μας, και κυρίως δεν πιάσαμε αυτό που παιζόταν από κάτω. Αποδεικνύεται και από τη θετική και από την αρνητική πείρα μας ότι υπάρχουν διεργασίες, που οφείλουμε με ευθύνη να παρακολουθούμε και να παρεμβαίνουμε.

Η συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ θέτοντας στο επίκεντρο το πώς θα περάσουμε στην αντεπίθεση εξοπλίζει το εργατικό κίνημα της χώρας μας με την κατεύθυνση, το βασικό προσανατολισμό μέσα σε εξελίξεις που τροφοδοτούνται διαρκώς από τα αδιέξοδα της καπιταλιστικής οικονομίας. Η εργατική τάξη είναι η μόνη ικανή, ανεξάρτητα από τα προσωρινά πισωγυρίσματα, να δώσει διέξοδο για τον εαυτό της και όλους τους καταπιεζόμενους. Η γραμμή όμως θέλει βασάνισμα από κάτω, εμπλουτισμό και αυτοθυσία για την ανατροπή των συσχετισμών στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Μάχη αποτελεσματική με το ρεφορμισμό και οπορτουνισμό που είναι οι μεγάλες πληγές. Έχουμε ιστορική ευθύνη να ανταποκριθούμε στα καθήκοντά μας και δεσμευόμαστε σήμερα να τα φέρουμε εις πέρας.