Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από την ψήφιση της τροπολογίας που μετατρέπει σε «ιδιώνυμο» την αγωνιστική δράση για την προστασία της λαϊκής κατοικίας και έρχονται οι εισαγγελικές αρχές με την συνδρομή της αστυνομίας και προχωρούν σε ποινική δίωξη σε βάρος του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας και άλλων 6 διαδηλωτών που συμμετείχαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια στις 10.1.2018.

Η ποινική δίωξη καθώς και η απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής πριν λίγες μέρες ενάντια σε σωματεία που διαμαρτύρονταν για την κατάσχεση λαϊκών κατοικιών σε συμβολαιογραφείο στην Αθήνα δείχνει ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να χτυπήσει με κάθε τρόπο το εργατικό λαϊκό κίνημα για να εξασφαλίσει την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων.

Λέμε ξεκάθαρα ότι αυτές οι ενέργειες ποινικοποίησης και καταστολής δεν μπορούν να τρομοκρατήσουν το ταξικό κίνημα.

Καλούμε τα σωματεία μέλη μας να καταδικάσουν αυτή την τακτική της κυβέρνησης, τις διώξεις του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας και των άλλων 6 διαδηλωτών.

Καλούμε σε ένταση τον αγώνα για την προστασία της λαϊκής κατοικίας.

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Προστασία τις λαϊκής κατοικίας με νόμο

Η Διοίκηση

Παλεύουμε για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα,

για υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίαςστο Εμπόριο.

Συναδέλφισσα,  συνάδελφε,

 Πριν  από  161 χρόνια οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης το 1857, σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία, διεκδικούσαν «δεκάωρη δουλειά, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών», αφού δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα, με μισθούς πολύ μικρότερους απ΄ των ανδρών, πολύωρη δουλειά σε ανθυγιεινές συνθήκες, που κλόνιζε την υγεία τους.  Χτυπήθηκαν από την αστυνομία και η μέρα βάφτηκε από το αίμα τους. Σε αυτή τη μεγαλειώδη απεργία και εξέγερση, που συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στιγμές του εργατικού κινήματος, βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της εργαζόμενης γυναίκας. 

 Ο αγώνας τους μας εμπνέει και μας δείχνει σήμερα το δρόμο να αντιπαλέψουμε την εκμετάλλευση των εργοδοτών.

 Να προτάξουμε και να παλέψουμε για την ικανοποίηση των  σύγχρονων αναγκών μας , να μην επιτρέπουμε το χτύπημα των δικαιωμάτων μας στην εργασία, τη μητρότητα, τον ελεύθερο χρόνο. Να βάλουμε φρένο στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων, που χτίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων στα ερείπια των δικών μας δικαιωμάτων.

 Έχει περάσει πάνω από ενάμιση αιώνας αλλά παραμένει το ίδιο συμπέρασμα αναλλοίωτο και σήμερα.

Η γυναικεία εργασία αξιοποιείται από τους εργοδότες για την ανάπτυξη των κερδών τους. Οι μεγαλέμποροι ακόμα και μέσα στη κρίση γιγαντώνουν τα κέρδη τους, από την εκμετάλλευσή μας, από τη δουλειά μας. Οι εργαζόμενες στα εμπορικά μαγαζιά αποτελούν φτηνή και αναλώσιμη εργατική δύναμη. Μέσα στις επιχειρήσεις και τα καταστήματα ζούμε στον πετσί μας την εκμετάλλευση, την εντατικοποίηση της εργασίας με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας, τους άθλιους μισθούς, τη στέρηση του ελεύθερου χρόνου, δουλεύουμε και Κυριακές. Οι εργοδότες μας θέλουν 24 ώρες το 24ωρο στη διάθεση τους χωρίς δικαιώματα. Φοβόμαστε να κάνουμε οικογένεια γιατί αποτελεί λόγο απόλυσης, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε η οποία  δίνει τη δυνατότητα σε εργοδότες να απολύουν εργαζόμενες έγκυες. Φοβόμαστε να αρρωστήσουμε, να πάρουμε γονική άδεια ακόμα και το ρεπό δίνεται όποτε θέλει και αν θέλει ο εργοδότης.

 Η γυναίκα παραμένει διπλά εκμεταλλευόμενη, αυτή η εκμετάλλευση την πιέζει, την πνίγει, την ταπεινώνει. Κάτω από το σύνθημα περί ισότητας των δύο φύλλων, αφαιρούνται η μια μετά την άλλη όσες θετικές κατακτήσεις είχε το εργατικό και γυναικείο κίνημα.

  Η πολιτική της Ε.Ε, οι εκάστοτε κυβερνήσεις, θέλουν να γίνει ατομική ευθύνη του καθένα μας η κάλυψη όσων μας παρέχονταν ως κοινωνική μέριμνα και αποτελούσαν κατακτήσεις της τάξης μας. Καταργούν  κοινωνικές υπηρεσίες και παροχές, κόβουν επιδόματα, όπως της μητρότητας, προωθούν την ιδιωτικοποίηση των παροχών υγείας, των παιδικών σταθμών, των κοινωνικών υπηρεσιών που βρίσκονται στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης, των Δήμων και Περιφερειών. Θέλουν την απαλλαγή του κράτους από κάθε υποχρέωση ώστε να ενισχύονται τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Σήμερα τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να κάνουν οικογένεια. Μαστίζονται από την ανεργία και την αβεβαιότητα στην εργασία. Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν επαρκούν για να στηρίξουν τις ανάγκες της νέας μητέρας, του μικρού παιδιού. Σήμερα στερούμαστε τον ελεύθερο χρόνο, ενώ καθημερινά πέφτει σε εμάς το βάρος της φροντίδας του σπιτιού, των παιδιών και των ηλικιωμένων.

 Συναδέλφισσα,  συνάδελφε

Στις μέρες μας η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά, με μισθό που να καλύπτει όλες τις ανάγκες, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα & λιγότερες ώρες εργασίας. Μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να αξιοποιούμε δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο μας σε δραστηριότητες, να συμμετέχουμε στην κοινωνική δράση, που αποτελεί στοιχείο ολόπλευρης ανάπτυξης της προσωπικότητας.

Μπορεί να ικανοποιήσει τις ιδιαίτερες βιολογικές ανάγκες μας, με γενικευμένα μέτρα κοινωνικής προστασίας της μητρότητας, αλλά και τις ανάγκες της οικογένειας με τη δημιουργία και λειτουργία δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας. Σήμερα η τεχνολογική εξέλιξη επιτρέπει να παρθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την προστασία των εργαζόμενων γυναικών στους χώρους δουλειάς.

 Το δικαίωμα στην εργασία δεν μπορεί να έρχεται σε αντιπαράθεση με τη μητρότητα.

Κανένας συμβιβασμός με την ζωή που μας επιβάλουν. Να μην αποδεχτούμε  να ζούμε όπως πριν 150 χρόνια για χάρη της ανταγωνιστικότητας και  της λεγόμενης ανάπτυξης τους . Είναι ψέμα πως έτσι θα εξασφαλίσουμε την δουλειά μας, τον μισθό μας, το μεγάλωμα των παιδιών μας, έχουμε πείρα πια! Η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των επιχειρήσεων  έφεραν, απολύσεις, άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, Λευκές Νύχτες, εξαήμερα, κατάργηση των κλαδικών μας συμβάσεων και τόσα άλλα που βιώνουμε καθημερινά.

                                                                             Αυτήν την ενιαία επίθεση στα δικαιώματα μας από κυβέρνηση, Ε.Ε., εργοδοσία, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε ενιαία και οργανωμένα. Είναι αναγκαία η οργάνωση μας, η συλλογική μας δράση, η αλληλεγγύη μας, η συσπείρωση μας στο κλαδικό σωματείο, το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας.

Η συμμετοχή περισσότερων γυναικών, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία στον κλάδο θα δυναμώσει τη διεκδίκηση μας για κλαδική σύμβαση εργασίας με βάση τις  σύγχρονες ανάγκες μας.

Για δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια.

Καλούμε όλες τις γυναίκες να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε:

• ·        Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο Εμπόριο, υποχρεωτικά εκτελεστής από όλους τους εργοδότες.
• ·        Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά  και ασφαλιστικά δικαιώματα.
• ·        Προστασίας της μητρότητας. Μέτρα για τη φροντίδα των παιδιών και των νηπίων.  
• ·        Κατάργηση  των ελαστικών μορφών εργασίας και μετατροπή όλων σε πλήρη απασχόληση.
• ·        Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας. Κατάργηση όλων των νόμων και διατάξεων  που απελευθερώνουν το ωράριο.
• ·         Δημόσια, Κοινωνική Ασφάλιση. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

Το Δ.Σ.

Το Εργατικό Κέντρο ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την ποινικοποίηση και καταστολή που επιχειρεί απέναντι στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται από σωματεία και λαϊκές επιτροπές για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από τους τραπεζίτες.

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από την ψήφιση της τροπολογίας που μετατρέπει σε «ιδιώνυμο» την αγωνιστική δράση γα την προστασία της λαϊκής κατοικίας και έρχονται οι εισαγγελικές αρχές με την συνδρομή της αστυνομίας και προχωρούν σε ποινική δίωξη σε βάρος του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Τάσου Τσιαπλέ και άλλων 6 διαδηλωτών που συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια στις 10/1/18.

Η ποινική δίωξη καθώς και η προχθεσινή απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής ενάντια σε σωματεία που διαμαρτύρονταν για τις κατασχέσεις λαϊκών κατοικιών σε συμβολαιογραφείο στην Αθήνα, δείχνει ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να χτυπήσει με κάθε τρόπο το εργατικό-λαϊκό κίνημα, για να εξασφαλίσει την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων. Η ποινικοποίηση και η καταστολή είναι το δόγμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την «δίκαιη ανάπτυξη».

Η λαϊκή κατοικία έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο των μονοπωλίων. Τέτοιες ενέργειες ποινικοποίησης και καταστολής δεν μπορούν να τρομοκρατήσουν το ταξικό κίνημα όπως δεν μπορούν να τρομοκρατήσουν και όσους χάνουν τα σπίτια τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δώσει και στην πόλη μας «διαπιστευτήρια» με την καταστολή και τις δεκάδες συλλήψεις συνδικαλιστών και απλών εργαζομένων στην υπόθεση των ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ. Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, μέχρι που μπορούν να φτάσουν για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζών κοκ.

Δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας και την πρόθεσή μας να βοηθήσουμε τους συναδέλφους μας με οποιοδήποτε τρόπο μας ζητηθεί.

Καλούμε τα σωματεία της δύναμής μας να καταδικάσουν αυτή την τακτική της κυβέρνησης, τις διώξεις του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας και των άλλων 6 διαδηλωτών και να ενημερώσουν τους εργαζόμενους.

Παράλληλα να συνεχίσουν και να εντείνουν τον αγώνα για την προστασία της λαϊκής κατοικίας. Χρειάζεται χωρίς καμία καθυστέρηση αποφασιστική οργάνωση και πάλη όλων όσων βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν τα σπίτια τους και αυτοί είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη. Προστασία της λαϊκής κατοικίας με νόμο.

Εμπρός λαέ ξεσηκωμός Κάτω τα χέρια απ’ του λαού το βιος.

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την ποινικοποίηση και καταστολή που επιχειρεί απέναντι στις αντιδράσεις που πραγματοποιούνται από σωματεία και λαϊκές επιτροπές για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από τους τραπεζίτες.

Προτού στεγνώσει το μελάνι από την ψήφιση της τροπολογίας που μετατρέπει σε «ιδιώνυμο» την αγωνιστική δράση γα την προστασία της λαϊκής κατοικίας, ήρθε η ποινική δίωξη σε βάρος του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, Τάσου Τσιαπλέ, και άλλων 6 ατόμων που συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια στις 10/1/18.

Η ποινική δίωξη, μια ημέρα μετά την απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής ενάντια σε σωματεία που διαμαρτύρονταν για τις κατασχέσεις λαϊκών κατοικιών σε συμβολαιογραφείο στην Αθήνα, δείχνει ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να χτυπήσει με κάθε τρόπο το εργατικό-λαϊκό κίνημα, για να εξασφαλίσει την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων, αυτο άλλωστε το έδειξε και την Παρασκευή το πρωί στο υπουργείο παιδείας όπου με ρόπαλα και χημικά απάντησε στο δίκαιο αίτημα των εκπαιδευτικών για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Ούτε η ποινικοποίηση των αγώνων ούτε η βία και η καταστολή είναι σε θέση να τρομοκρατήσουν το ταξικό κίνημα, όσους αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους αλλά και όσους κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

Είναι ξεκάθαρο ότι τα μονοπώλια, μετά από την αφαίρεση των δικαιωμάτων των εργαζομένων έχουν βάλει στο μάτι και την λαϊκή κατοικία και όσοι κινδυνεύουν είναι η πλειοψηφία του λαού, γιαυτό χρειάζεται τώρα οργάνωση στα συνδικάτα, στα σωματεία συμπόρευση με το ταξικό εργατικό κίνημα για να απαντήσουμε στην συνεχιζόμενη αντιλαϊκή επίθεση, να ορθώσουμε το ανάστημα μας, δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή οργανώνουμε την πάλη μας βρόντο φωνάζουμε και απαιτούμε:

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΜΕ ΝΟΜΟ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟ ΒΙΟΣ.