Από την πρόσφατη αλλά και παλιότερη πείρα των εργαζομένων, κάθε φορά που επικρατεί κλίμα ευφορίας σε συναντήσεις της κυβέρνησης με τις εργοδοτικές ενώσεις κάτι άσχημο έρχεται για τα συμφέροντά τους.
Η «έκδηλη χαρά» του πρωθυπουργού και του πρόεδρου του ΣΕΤΕ τη Δευτέρα 20/3 «για την επίτευξη του εθνικού στόχου» για τον ελληνικό τουρισμό το 2016 αναδεικνύει την παραδοχή τους ότι η εκμετάλλευση καλά κρατεί και έχει περιθώρια να αυξηθεί κατά πολύ, αν λάβει κανείς υπόψη τα 30 εκ. εισερχόμενου τουρισμού που αναμένονται το 2017. Μια τέτοια προετοιμασία για νέα αύξηση της δουλειάς προϋποθέτει νέα εκτεταμένη απληρωσιά μέσα από τζάμπα δουλειά, νέοι ανασφάλιστοι, κι άλλα κομμένα δικαιώματα. Κύρια όμως κάθετη πτώση του μέσου μισθού για «πιαστούν οι στόχοι» μεγαλοξενοδόχων και μεγαλοεπιχειρηματιών του κλάδου, που δεν είναι άλλος από αύξηση των κερδών τους, μέσα από την εδραίωση των αντεργατικών μέτρων που έχουν παρθεί και όσων ακόμα φέρνει μαζί της η 2η αξιολόγηση.
Να γιατί κανείς δεν πρέπει να γελαστεί ξανά από τις φανφάρες και τις φιέστες τους, που στόχο έχουν να διατηρηθεί κλίμα προσδοκιών και αναμονής στους εργαζόμενους, σε μία περίοδο που από κοινού δρομολογούν νέα επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων μας.
Είναι πλέον γνωστό ότι σ’ αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών εξαρτώνται από το πόσο περισσότερες θα είναι οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, οι extra, οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, τα προγράμματα –δήθεν- μαθητείας. Από το πόσο περισσότερες θα είναι οι επιχειρήσεις που ΔΕΝ θα εφαρμόζουν καμιά συλλογική ρύθμιση, από το πόσο μεγαλύτερη θα είναι η εντατικοποίηση. Από το μέγεθος της ληστείας των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που καταργεί το εφάπαξ και τη δυνατότητα να αποκατασταθεί η υγεία των εργαζομένων. Από το πόσα περισσότερα επιδόματα ανεργίας θα μετατρέπονται σε επιδοτήσεις για τους ξενοδόχους. Και τέλος από το πόσο «καλύτερα» θα αξιοποιούνται τα νέα και παλιά χαράτσια που επέβαλαν στο λαό για νέες φοροελαφρύνσεις και ζεστό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Και για να τελειώνουμε με το ίδιο παραμύθι περί του πόσο καλό κάνει ο τουρισμός στους Έλληνες, ας αναρωτηθούμε πρώτα απ’ όλα ποιος εργαζόμενος του κλάδου αλλά και συνολικά, ποια λαϊκή οικογένεια, ποιος συνταξιούχος θα μπορεί να απολαύσει έστω και μία μέρα τέτοιων διακοπών;
Κανείς εργαζόμενος, κανένα σωματείο να μην συμμετέχει στους πανηγυρισμούς τους. Άλλωστε έχουν για κλακαδόρους τους εργοδοτικούς και κυβερνητικούς συνδικαλιστές- την ηγεσία της Ομοσπονδίας του κλάδου μας και της ΓΣΕΕ.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να προβληματιστούμε γιατί τελικά σε έναν κλάδο όπως ο τουρισμός που σημειώνει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, εμείς δεν μετράμε κάλυψη των απωλειών που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια στο εισόδημα και τα δικαιώματά μας; Γιατί δε μπορούμε να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειές μας όπως θα έπρεπε να ζούμε με βάση των τεράστιο πλούτο που οι ίδιοι παράγουμε; Μπορούμε να καλύψουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας με τα «πουρμπουάρ» «αντίμετρων» που μας τάζουν σήμερα κυβέρνηση και κεφάλαιο;
Απέναντι σε αυτούς και στα σχέδιά τους να υψώσουμε τείχος, οργανώνοντας την πάλη μας με το σύνολο της εργατικής τάξης της χώρας μας, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς αγρότες με κριτήριο την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών, σε σύγκρουση με τα κέρδη και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου- σε σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται ενιαία σε όλη την Ε.Ε. αλλά και στη χώρα μας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.
Συνεχίζουμε με ένταση και κλιμάκωση του αγώνα απέναντι στην ενιαία επίθεση Κυβέρνησης – Κεφαλαίου – Ε.Ε. με μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 7 Απρίλη στις 18:30 στην Ομόνοια.
Η Κεντρική Διοίκηση
