Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λαυρίου, τα σωματεία της δύναμής του, χαιρετίζουν την μαζική και μαχητική συμμετοχή εκατοντάδων εργαζομένων, νέων, συνταξιούχων στο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε στο Λαύριο, ως απάντηση στην «αναπτυξιακή φιέστα» της κυβέρνησης.
Αλγεινή εντύπωση σε όλη την κοινωνία της Λαυρεωτικής έκανε, η αστυνομοκρατία που κυριάρχησε τρεις μέρες στην πόλη και την ευρύτερη περιοχή. Τόσες εκατοντάδες αστυνομικούς φανερούς και μυστικούς, είχε να δει το Λαύριο από την μεγάλη απεργία των κλωστοϋφαντουργών το 1964 επί Γ. Παπανδρέου.
Γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να προσδώσει στον εαυτό της ένα αριστερόστροφο προφίλ και επειδή με την πολιτική της δεν είναι δυνατόν να το κάνει, προσφεύγει στην καπηλεία. Έτσι και ο πρωθυπουργός εχθές, αφού πρώτα έδωσε διαπιστευτήρια στο κεφάλαιο, ότι η «δίκαιη ανάπτυξη» αφορά τα κέρδη του και μόνο, ξεπέρασε τα όρια με αναφορές στο Λαύριο των εργατικών αγώνων και στην Μακρόνησο που την χαρακτήρισε μνημείο των σύγχρονων αγώνων του λαού μας. Την ίδια ώρα που έλεγε αυτά, διμοιρίες των ΜΑΤ ήταν ακροβολισμένες σε όλη την περιοχή, την πορεία των συνδικάτων την σταμάτησαν σε απόσταση ασφαλείας, μην τυχόν και ακουστούν τα συνθήματα και θιχτεί η αριστεροφροσύνη της κυβέρνησης. Είναι ντροπή να επικαλούνται τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες αυτοί που ψήφισαν, το 3Ο μνημόνιο, τα αντιασφαλιστικά, αντεργατικά μέτρα, το ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος, την αυτεπάγγελτη δίωξη σε όποιων υπερασπίζεται την λαϊκή κατοικία. Είναι ντροπή αυτοί που έχουν γίνει το μεγαλύτερο πλυντήριο του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που γεμίσανε την χώρα με νέες βάσεις του ΝΑΤΟ, που έχουν αναλάβει την εργολαβία των επιδιώξεων του ευρωαντλαντικού ιμπεριαλισμού στην ευρύτερη περιοχή, να πιάνουν στο στόμα τους την Μακρόνησο. Τι σχέση μπορεί να έχουν όσοι αγωνίστηκαν για κοινωνική απελευθέρωση, για δικαιώματα και ελευθερίες και εξορίστηκαν στην Μακρόνησο, με τους βασανιστές τους που σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι αγκαλιά;
Καλούμε όλη την εργατική τάξη, σε συνέχιση και ένταση της πάλης για Συλλογικές συμβάσεις, για αποκατάσταση τώρα του κατώτερου μισθού, για την σωτηρία της εργατικής-λαϊκής κατοικίας από τα νύχια των τραπεζιτών, σε επαγρύπνηση και πάλη ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις, στους πολέμους για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, για να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ, να φύγουν οι νατοϊκοι φονιάδες από το Αιγαίο. Αυτοί οι στόχοι του κινήματος είναι στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης και παράλληλα η καλύτερη τιμή στους αγωνιστές που βασανίστηκαν εξορίστηκαν, δολοφονήθηκαν για κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική απελευθέρωση.
