Για τη συζήτηση στο Δ.Σ του ΕΚΑ την Τρίτη 9 Γενάρη, με αφορμή το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης και την επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα των εργαζομένων

Σε ρόλο ανοιχτής απεργοσπασίας και διατεταγμένης υπηρεσίας από την κυβέρνηση και την εργοδοσία η πλειοψηφία στο ΕΚΑ

Η συνεδρίαση αυτή θα μείνει στην ιστορία. Ενόψει της προωθούμενης ψήφισης του νέου χτυπήματος στο απεργιακό δικαίωμα και της ψήφισης μιας σειράς νέων σκληρών αντεργατικών μέτρων από την κυβέρνηση των  ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και με την ουσιαστική στήριξη της ΝΔ και της ΔΗ.ΣΥ. επιβεβαιώθηκε ο ρόλος της ανοιχτής απεργοσπασίας που έχουν αναλάβει οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, ακολουθώντας τις επιταγές του κεφαλαίου και της κυβέρνησης.

Στη συνεδρίαση αυτή, οι παρατάξεις ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ/ΜΕΤΑ/Φωτόπουλος), ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, σε στάση «προσοχής», συντονισμένες και ευθυγραμμισμένες στη γραμμή που έδωσε η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έβαλαν ουσιαστικά πλάτη στην προώθηση των αντιλαϊκών μέτρων και καταψήφισαν την πρόταση για απεργία την Παρασκευή 12 Γενάρη.

Καταψήφισαν την πρόταση της ΔΑΣ που είχε κατατεθεί πριν από τα Χριστούγεννα, ακριβώς όπως έκαναν και στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, με το πρόσχημα ότι οι μέρες για την προετοιμασία της κινητοποίησης είναι λίγες! Έκλεισαν έτσι τα μάτια και τα αυτιά στις αποφάσεις δεκάδων σωματείων, πολλά από τα οποία ανήκουν στη δύναμη του ΕΚΑ, που ήδη προετοιμάζουν την απεργία της Παρασκευής ενάντια στο πολυνομοσχέδιο. Βέβαια οι ίδιοι συνδικαλιστές, σε άλλα συνδικάτα, ψήφισαν απεργία για τη Δευτέρα 15/1 σε συνεδριάσεις που έγιναν εχθές και σήμερα.

Κατέφυγαν μάλιστα σε πρωτοφανείς μεθοδεύσεις, με τις οποίες συναγωνίστηκαν επάξια τους συνδικαλιστές τύπου Μακρή και Θεοδώρου, διεκδικώντας τον αντίστοιχο ρόλο στις σημερινές συνθήκες ενώ επιχείρησαν να κλείσουν τη συζήτηση άρον άρον, χωρίς τοποθετήσεις. Χαρακτηριστικά, από τις συγκεκριμένες παρατάξεις δε μίλησε σχεδόν κανείς εκτός από τους επικεφαλής τους.

Για πρώτη φορά, τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, αρνήθηκαν να γίνει ψηφοφορία υπέρ ή κατά πρότασης για οργάνωση συγκεκριμένης απεργιακής κινητοποίησης (για την Παρασκευή 12 Γενάρη), προτείνοντας σε αντιπαράθεση να γίνει απεργία το Μάρτη όταν το αποφασίσει η ΓΣΕΕ(!) Την πρόταση έκανε ο πρόεδρος του ΕΚΑ, Γ. Μυλωνάς (ΕΑΚ – ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ/ΜΕΤΑ/Φωτόπουλος) σε συνεννόηση με τους  συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ (Κουλούρης) και της ΔΑΚΕ (Κομματάς) που την αποδέχτηκαν. 

«Σκαρφίστηκαν» δηλαδή μια ανύπαρκτη απεργία, δύο μήνες μετά την κατάθεση και την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου(!), κάνοντας ακόμα πιο φανερή την ξετσιπωσιά τους. Φυσικά το πρόσχημα αυτό γκρεμίστηκε αφού κανένα μέλος της διοίκησης δε διαφώνησε να γίνει και άλλη απεργία το επόμενο διάστημα, όμως οι συγκεκριμένοι συνδικαλιστές επέμεναν, απεργία στις 12 Γενάρη ή απεργία το Μάρτη και αρνήθηκαν να γίνει η μυστική ψηφοφορία φοβούμενοι τυχόν διαφοροποιήσεις συνδικαλιστών τους. Χαρακτηριστικά, όταν ένα μέλος του ΔΣ, από την ΕΑΚ, έκανε πρόταση να απόσχει η παράταξή του από την ψηφοφορία, το στέλεχος της ίδιας παράταξης Θέμης Γρηγοριάδης έσπευσε να τον επαναφέρει «στην τάξη», λέγοντάς του: «Είσαι τρελός; Έτσι θα περάσει η πρόταση για απεργία!», επιβεβαιώνοντας και με αυτόν τον τρόπο το μένος των συγκεκριμένων δυνάμεων απέναντι στην απεργιακή απάντηση των εργαζομένων!

Και αυτή η συνεδρίαση θα μείνει όντως στην ιστορία γιατί το Εργατικό Κέντρο Αθήνας μπροστά σε μια τέτοια ολομέτωπη επίθεση από την κυβέρνηση και την εργοδοσία και με αιχμή το ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος των εργαζομένων, αποφάσισε απλά ένα συλλαλητήριο για την τιμή των όπλων. Άξιος ο μισθός και οι θέσεις τους. Είναι γελασμένοι όμως αν νομίζουν ότι η ταξική πάλη καταργείται με νόμους και διατάγματα όπως προσπάθησε και ο Λάσκαρης πριν από αυτούς.

Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα της Αθήνας να τους καταδικάσουν, όχι μόνο για όσα κάνουν τώρα αλλά και για όσα λένε για τη συνέχεια. Είναι επικίνδυνοι. Γιατί σε αυτή τη συνεδρίαση άνοιξαν ζητήματα με τις τοποθετήσεις τους που είναι διαχρονικές απαιτήσεις της εργοδοσίας και των αστικών κομμάτων. Εκτός από τις αυταπάτες για την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας, όσα ισχυρίστηκαν οι παρατάξεις της ΠΑΣΚΕ και της ΕΑΚ περί αναποτελεσματικότητας των αγώνων, ότι με τις απεργίες δε βγαίνει τίποτα, ότι πρέπει να ξαναδούμε τις μορφές δράσης και τη στρατηγική του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, ανοίγουν το δρόμο για τη νομιμοποίηση των συνολικότερων αντιδραστικών αλλαγών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Επιβεβαιώνεται ότι τα έχουν βρει με την κυβέρνηση και την μεγαλοεργοδοσία ώστε να γίνουν όχημα στήριξης αυτών των αντιδραστικών ρυθμίσεων μέσα στην εργατική τάξη.

Δε θα τους περάσει. Οι εργαζόμενοι σε πολλές Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους. Οργανώνουν τους αγώνες τους, τις δράσεις τους, τις μαζικές τους διαδικασίες κόντρα στη γραμμή της συναίνεσης και του κοινωνικού εταιρισμού.

Όλοι στον αγώνα. Στηρίζουμε τις αποφάσεις δεκάδων Ομοσπονδιών και Συνδικάτων της Αθήνας για απεργία στις 12 Γενάρη και για την απεργιακή τους συγκέντρωση, στις 12, στην Ομόνοια. Καλούμε μαζικά τα συνδικάτα και την εργατική τάξη της Αθήνας στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ, τη Δευτέρα 15 Γενάρη, στις 6μ.μ., στην Ομόνοια.

Αθήνα, 11.1.2018