Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι
σήμερα στη βουλή, τα κόμματα του κεφαλαίου, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κόμματα που στηρίζουν τo σύστημα της εκμετάλλευσης, ετοιμάζονται να ψηφίσουν ένα ακόμα πολυνομοσχέδιο που περιέχει μέτρα-παραγγελία των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι δυναμικές παρεμβάσεις των Συνδικάτων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, κορυφώθηκαν με την απεργιακή μάχη στις 12 του Γενάρη, μέρα κατάθεσης του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή. Σήμερα μέρα ψήφισης βρισκόμαστε πάλι εδώ για να βροντοφωνάξουμε «κάτω τα χέρια από την απεργία, χέρι δε θα βάλετε στα σωματεία».
Η θωράκιση των πλειστηριασμών και η γενίκευση του «ηλεκτρονικού σφυριού» και για χρέη προς το κράτος, η αναβάθμιση της θέσης των τραπεζών σε περίπτωση πλειστηριασμών πτωχευμένων επιχειρήσεων, το τσεκούρι στα επιδόματα ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας, όπως και στα επιδόματα αναπηρίας, τριτέκνων και πολυτέκνων, είναι μερικά από τα μέτρα που συμπληρώνουν το κυβερνητικό πολυνομοσχέδιο.
Εμβληματική σημασία για τους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους αντεργατική έχει η ρύθμιση που αφορά το ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος, που ξεκινάει από τα πρωτοβάθμια σωματεία.
Καθόλου τυχαίο δεν είναι το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης, μέσα στην επιχείρηση, εκεί δηλαδή που εκφράζεται άμεσα η εργοδοτική τρομοκρατία, οι απειλές και οι πιέσεις, αλλά και εκεί που υπάρχει η ανάγκη για πιο άμεση οργάνωση των εργαζομένων. Επομένως, ο νόμος που φέρνει η κυβέρνηση, ενισχύει ευθέως την εργοδοσία, όσο κι αν τα επιτελεία της προσπαθούν να υποβαθμίσουν την εμβέλεια του νέου μέτρου, λέγοντας ότι «δεν αλλάζουν και πολλά πράγματα σε σχέση με αυτό που ισχύει σήμερα». Λένε ψέματα.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελεί μία ακόμα ωμή παρέμβαση του κράτους στο συνδικαλιστικό κίνημα, για λογαριασμό της εργοδοσίας, μία ακόμα αποφασιστική ενίσχυση του ήδη ισχύοντος αντεργατικού νομικού πλαισίου, με βάση το οποίο το κράτος του κεφαλαίου, τα αστικά δικαστήρια και η εργοδοσία παρεμβαίνουν στη λειτουργία των εργατικών συνδικάτων, στον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι λαμβάνουν τις αποφάσεις τους, στις μορφές πάλης που «νομιμοποιούνται» να κηρύξουν τα εκλεγμένα όργανά τους, ακόμα και στο ίδιο το περιεχόμενο των αιτημάτων τους και των κινητοποιήσεών τους!
Γι’ αυτό τρίβουν τα χέρια τους οι εργοδότες, που θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς. Η πανηγυρική συμφωνία της ΝΔ σε αυτό το θέμα είναι διπλά αποκαλυπτική. Όχι μόνο δηλώνει ότι είναι υπέρ τού να μπουν νέα εμπόδια στην απεργία, αλλά πλειοδοτεί σε μέτρα και διατυπώσεις του νόμου που θα διευκολύνουν την εφαρμογή του σε μεγαλύτερο εύρος. Γι αυτό τρέχουν με χέρια και με πόδια να δηλώσουν τη συμφωνία τους, περιμένουν πώς και πώς την ώρα της ψηφοφορίας.
Συναδελφοι-ες,
Το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκαν γενικές συνελεύσεις σε εκατοντάδες χώρους δουλειάς, συσκέψεις σωματείων, περιοδείες και συζητήσεις, όπου σε συντριπτική πλειοψηφία οι εργαζόμενοι απορρίπτανε τα νέα μέτρα, την προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει χέρι στα συνδικάτα και την απεργία.
Αυτή η κατακραυγή που πήρε μαζικές διαστάσεις φαίνεται ενόχλησε πολύ το ΣΥΡΙΖΑ και τους εντολοδόχους του. Για αυτό και ξέρασαν όλο το μίσος που έχουν για την εργατική τάξη.
Για αυτό και έφτασαν στο σημείο από τη μία να τους πιάνει ο πόνος για τη δήθεν μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις συνελεύσεις και από την άλλη να διατηρούν τις Ενώσεις Προσώπων, όπου τα αφεντικά με το 15 % πετσοκόβουν μισθούς και δικαιώματα.
Όλοι πλέον οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλοξενοδόχοι είναι ευχαριστημένοι. Ιδιαίτερη ευχαρίστηση νοιώθουν και οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου στην ΕΕ και το ΔΝΤ όπου δηλώνουν ότι αυτή η κυβέρνηση είναι “θείο δώρο που πραγματικά δε το περίμεναν”. Οι δηλώσεις του Νταισεμπλουμ, αυτολεξει αναφερουν πως «ο πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας και ο Τσακαλώτος, έχουν αλλάξει παντελώς τη σχέση με τους Ευρωπαίους εταίρους», πως «σχεδόν τα πάντα ήταν πιο εύκολα από τότε που εκλέχτηκε αυτή η κυβέρνηση». Αυτές οι δηλώσεις αποδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, αυτό που λέει το ταξικό-συνδικαλιστικό κίνημα για το βρώμικο ρόλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την πρώτη μέρα της εκλογής της. Για αυτό και η ΝΔ έχει βγει στα σχοινιά για το ποιος είναι ο πιο αποφασισμένος και συνεπής εχθρός των αγώνων της εργατικής τάξης. Ακονίζουν τα μαχαίρια για το ποιος είναι ο πιο πιστός υπηρέτης των αφεντικών, γι αυτό και σήμερα θα χτυπάνε το δικαίωμα στην απεργία αγκαλιασμένοι.
Αυτά βλέπει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων αυτές τις μέρες και έχει ανοίξει η όρεξη του. Μέσα από το εβδομαδιαίο Δελτίο Τύπου επιβεβαιώνει ότι αυτά τα μέτρα αποτελούν πάγιες αξιώσεις τις μεγαλοεργοδοσίας, μιλάει για ακόμα περισσότερες αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, σε μέτρα και αντίμετρα.
Πολύτιμο αρωγό όλοι στην προσπάθεια να απλωθεί πέπλο σιωπής γύρω από τα μέτρα του πολυνομοσχεδίου, έχουν τους ανθρώπους τους τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αλλά και σε δευτεροβάθμιες οργανώσεις, που με την άθλια στάση τους διευκόλυναν την κλιμάκωση της επίθεσης και έβαλαν πλάτη για να χτυπηθεί παραπέρα το δικαίωμα στην απεργία, όπως απαιτεί η εργοδοσία.
Κάθε εργαζόμενος πρέπει να μάθει για τις βρωμιές τους, για τη λυσσασμένη επίθεση που έκαναν σε μια σειρά Ομοσπονδίες ενάντια στην πρόταση για απεργία αυτές τις μέρες. Έδωσαν εξετάσεις απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό που είναι η φωνή τους και τις πέρασαν με άριστα.
Όμως η στάση τους αυτή δημιούργησε ερωτηματικά και έκανε εντύπωση και στις δικές τους δυνάμεις.
Έτσι, όταν είδαν πως η πρόταση του ΠΑΜΕ δημιούργησε απεργιακό κλίμα, έκαναν προσπάθεια όχι να κινητοποιήσουν και να οργανώσουν εργατικές-λαϊκές δυνάμεις αλλά για να υπονομευόσουν. Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η στάση των εργοδοτικό συνδικαλιστών που την Τρίτη στο ΕΚΑ λυσσούσαν απέναντι στην απεργία και την Πέμπτη προχωρούσαν σε αποφάσεις απεργίας σε σωματεία; Είναι άθλιοι!
Οι δηλώσεις τους αυτές τις μέρες στα ΜΜΕ περί αντιδράσεων τάχα των συνδικάτων, έχουν μόνο και αποκλειστικό στόχο το ξέπλυμα τους.
Η στάση τους αυτές τις μέρες πρέπει να γίνει γνωστή παντού. Να μην ξεχαστεί. Είναι οι φανεροί εκπρόσωποι της εργοδοσίας μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και πρέπει να τους βάλουμε στο περιθώριο, να τους κάνουμε στην άκρη, να μην έχουν χώρο να σταθούν.
Για αυτό το λόγο απευθυνόμαστε σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή, σε κάθε σωματείο, σε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση που σέβεται την ιστορία της τάξης μας, που αισθάνεται το βάρος της ευθύνης του. Να συμπορευτεί με το πλαίσιο διεκδίκησης του ΠΑΜΕ για να ακυρωθεί στην πράξη η προσπάθεια ξηλώματος του δικαιώματος στη απεργία και την οργανωμένη δράση.
Μέσα και από το σημερινό συλλαλητήριο λέμε στην κυβέρνηση, στη ΝΔ και σε όσους ακόμα πουν ναι σε αυτό το πολυνομοσχέδιο: όσοι ψηφίσετε το ξήλωμα στο δικαίωμα στην απεργία, όσοι από σας νομίζετε ότι θα μας σταματήσετε, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Όσοι νομίζετε, ότι με νόμους και διατάξεις κατά παραγγελία των αφεντικών θα αποδυναμώσετε την οργάνωση των εργαζομένων, τη μαζικοποίηση των συνδικάτων είστε τουλάχιστον ανιστόρητοι. Έχει πείρα το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Τα συνδικάτα στην πράξη κατήργησαν και τον περίφημο 330 της ΝΔ και το άρθρο 4 του ΠΑΣΟΚ.
Η πολιτική σας, η πολιτική που στηρίζει τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας είναι η πολιτική που όχι μόνο δε σταματάει, αλλά οξύνει τη ταξική πάλη. Μέσα από τη ταξική πάλη εμείς, η τάξη μας, φτιάξαμε και το πιο δυνατό μας όπλο, να σταματάμε τη παραγωγή, τα κέρδη των αφεντικών. Με πειθαρχεία και οργάνωση, με μεγάλους ιστορικούς αγώνες και με πρωτοπόρους τους μετανάστες όπου γης, κατακτήσαμε όλα μας τα δικαιώματα. Κανένας άθλιος υποστηρικτής αυτού του συστήματος δεν μας τα χάρισε.
Σας λέμε λοιπόν, ότι όσο εσείς από τη πλευρά σας θα δυναμώνετε την επίθεση απέναντι στη ζωή μας, στη ζωή των παιδιών μας, τόσο θα δυναμώνουμε και εμείς τη δική μας αντεπίθεση!
Η εργατική τάξη θα σπάσει στην πράξη όσους νόμους κι αν φέρουν που θα στοχεύουν στον παροπλισμό της, που θα περιορίζουν το δικαίωμά της να αμφισβητεί την εξουσία του κεφαλαίου. Η διεκδίκηση μισθών, η πάλη για σταθερή εργασία, η μάχη απέναντι σε απολύσεις δε μπορούν να σταματήσουν πάνω σε νόμους και θεσμούς. Η ιστορία του εργατικού κινήματος τόσο στη χώρα μας όσο και στον υπόλοιπο κόσμο είναι γραμμένη πάνω σε αίμα, σε θυσίες, σε σκληρούς αγώνες. Άλλωστε και το δικαίωμα στην απεργία δεν παραχωρήθηκε από το κράτος και την εργοδοσία αλλά κατακτήθηκε. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να το παραδώσουμε.
Απευθύνουμε και σήμερα κάλεσμα σε κάθε εργάτη και εργάτρια, σε κάθε άνεργο, σε κάθε νέο, σε όλους όσους σήμερα βλέπουν τη ζωή τους να αλλάζει συνεχώς προς το χειρότερο, σε κάθε άνθρωπο που κατανοεί ότι δε πάει άλλο αυτή η κατάσταση, σε όποιον δε θέλει να είναι αυτό το μέλλον μας.
Τους καλούμε στο δρόμο του αγώνα, της συλλογικής πάλης, να οργανωθούν στα συνδικάτα όλοι οι εργάτες και όλες οι εργάτριες ανεξάρτητα το χρώμα, τη χώρα προέλευσης. Ανεξάρτητα τη σχέση εργασίας, τη σύμβαση που έχει υπογράψει ο καθένας. Να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να βελτιωθεί η λειτουργία των συνδικάτων, η οργανωτική δουλειά, να πυκνώσουν οι κινητοποιήσεις και οι παρεμβάσεις σε όλες τις επιχειρήσεις.
Να βάλουμε πλώρη για να αλλάξουν αποφασιστικά οι συσχετισμοί δυνάμεων μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, κύρια όσο αφορά τη γραμμή και το περιεχόμενο που θα ακολουθούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλα τα επίπεδα.
Για να διεκδικήσουμε την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751€, την επαναφορά της υποχρεωτικότητας των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την υπογραφή τους με αυξήσεις σε μισθούς, την κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων, να μη πάει κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη, να βάλουμε τέλος στο σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων και νόμων.
Συνεχίζουμε ακόμα πιο δυναμικά, ακόμα πιο αποφασιστικά, αταλάντευτα. Έχουμε και άλλα όπλα να αξιοποιήσουμε. Έχουμε την δύναμη της ενότητας, της αλληλεγγύης. Ήδη έχουν στείλει στο ΠΑΜΕ μηνύματα αλληλεγγύης δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις από όλο το κόσμο.
Θα δώσουμε τη μάχη ώστε να αναπτυχθούν ακόμα περισσότεροι και μαζικοί αγώνες να ανάψουμε και άλλες εστίες αντίστασης. Να αναπτυχθεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία με το κίνημα των φτωχών αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων.
Με οδηγό το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει με τους επιχειρηματικούς ομίλους, την κυβέρνηση και τους θεσμούς, θα τον φτάσουμε μέχρι το τέλος. Όσες θυσίες κι αν χρειαστούν, όσες δυνάμεις κι αν απαιτηθούν, ο πόλεμος αυτός έχει στο τέλος νικητές τους εργάτες, τους υπάλληλους, τους ανέργους.
Καλή συνέχεια.
