Συναγωνιστές, συναγωνίστριες

Με την παρουσία μας στη σημερινή συγκέντρωση 5 ομοσπονδίες και 25 σωματεία αυτοαπασχολούμενων μικρών επαγγελματιών, βιοτεχνών και εμπόρων ενώνουμε τη φωνή μας με όσους δίνουν το αγωνιστικό παρόν και διεκδικούν το δικαίωμά τους στην επιβίωση.

Και από αυτό το βήμα καταδικάζουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, ΕΕ, που αποδεικνύεται βαρέλι δίχως πάτο για τους α/α και μικρούς ΕΒΕ, τους εργαζόμενους, τη λαϊκή οικογένεια. Απαιτούμε εδώ και τώρα να παρθούν πίσω τα απαράδεκτα μέτρα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών ακόμα και της κατοικίας των λαϊκών στρωμάτων. Θα δώσουμε συνέχεια για να πάρει κάθε συνάδελφος τη θέση του στον αγώνα, δε σταματάμε μέχρι να τους σταματήσουμε.

Δε μας φτάνει ο καθημερινός Γολγοθάς που περνάμε για να τα βγάλουμε πέρα με τα ατελείωτα χρέη που φορτωθήκαμε τα χρόνια της κρίσης, στην εφορία, το ταμείο, σε τράπεζες, ΔΕΗ και προμηθευτές, τώρα, προκειμένου να στραγγίξουν και το τελευταίο ευρώ από την τσέπη μας απειλείται άμεσα το σπίτι της οικογένειάς μας, τα εργαλεία της δουλειάς μας, τα μαγαζιά που βγάζουμε το ψωμί μας.

Η απαράδεκτη θεσμοθέτηση της δυνατότητας ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ακόμα και για 500 ευρώ προς το δημόσιο από 1η Μαΐου, αποτελεί νέο εφιάλτη για τους πάνω από 500 χιλιάδες οφειλέτες του πρώην ΟΑΕΕ, τους χιλιάδες που χρωστούν στην εφορία. Το γεγονός ότι κυριολεκτικά για μία δόση στο ταμείο και μία δόση στην εφορία, δεν διστάζουν να μας απειλήσουν ότι μπορεί και να πετάξουν τα παιδιά μας στο δρόμο, αποδεικνύει το πόσο βάρβαρη παραμένει η πολιτική τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους στόχους τους.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση, συνεχίζει να εμπαίζει χιλιάδες συναδέλφους υποσχόμενη μερίδιο στην ονομαζόμενη δίκαιη ανάπτυξη, αλλά και μέτρα ανακούφισης. Φέρνει ως παράδειγμα τις πολυδιαφημισμένες 120 δόσεις για να μας πείσει ότι παίρνει μέτρα για την προστασία μας. Αυτό που δεν λέει η ίδια είναι ότι από τις 120 δόσεις, αποκλείονται πρώτα και κύρια αυτοί που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη, αυτοί δηλαδή που δηλώνουν ζημίες τα τελευταία χρόνια, αυτοί που έκλεισαν ή ετοιμάζονται να κλείσουν.

Και για αυτούς όμως που θα καταφέρουν τελικά να ενταχθούν στις 120 δόσεις, θα είναι πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθουν, μιας και κάποιος με χρέη 30.000, σημαίνει ότι μόνο για παλιές οφειλές και τρέχουσες υποχρεώσεις θα πρέπει να πληρώνει περίπου 600- 700 ευρώ το μήνα. Αν βάλουμε και τα υπόλοιπα τρέχοντα έξοδα, λειτουργικά και άλλα, τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι το φορτίο είναι βαρύ και δεν σηκώνεται. Άλλωστε η τύχη των προηγούμενων ρυθμίσεων που έγιναν για τους α/α είναι γνωστή. Λίγοι ήταν αυτοί που κατάφεραν να ανταποκριθούν και αυτή είναι η αλήθεια, όσο και αν προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πείσει για το αντίθετο.

Η πείρα μας διδάσκει ότι όσο δεν δυναμώνει η πάλη για να ορθωθούν εμπόδια, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, δεν πρόκειται ουσιαστικά να πάρουν οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι ανάσα.

Η πείρα, η ζωή η ίδια, δείχνει ότι η ανάπτυξη που έρχεται δεν αφορά όλους τους μικρούς ΕΒΕ. Για μας η ανάπτυξη αυτή είναι στρωμένη με κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και αντιλαϊκά μέτρα, με δουλειά ατελείωτων ωρών για να εξασφαλίσουμε τα βασικά.

Το άγχος της κυβέρνησης και διάφορων επιτελείων από την άλλη, που ανησυχούν για το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων δεν αφορά τις δικές μας ατομικές μικροεπιχειρήσεις. Οι πολιτικές που επεξεργάζονται αφορούν μέτρα προσαρμοσμένα στη στήριξη ορισμένων μεσαίων και πιο μεγάλων επιχειρήσεων. Για αυτές τρέχουν και σκίζονται και οι ηγεσίες της ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ, που χαρακτήρισαν το πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα που περιείχε τη γενίκευση των πλειστηριασμών, θετικό και ότι είναι προς αναπτυξιακή κατεύθυνση. Καταγγέλλουμε τις πλειοψηφίες αυτές που αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο σήμερα που αρνούνται συστηματικά να αποφασίσουν κινητοποιήσεις και να δουλέψουν γι΄αυτές. Που αρνούνται με πείσμα να στηρίξουν κάθε πρωτοβουλία σε αγωνιστική κατεύθυνση.

Γι΄αυτό και από αυτό το βήμα καλούμε τους αυτοαπασχολούμενους να πυκνώσουν τις γραμμές των σωματείων τους, να πάρουν οι ίδιοι τα κατάσταση στα χέρια τους να πρωτοστατήσουν να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Να οργανώσουν την αντίστασή τους με κάθε τρόπο.

Δε θα περιμένουμε τον αργό μας θάνατο. Ήρθε η ώρα να ορθώσουμε ανάστημα για να μπει φραγμός στα μέτρα και τις πολιτικές που στοιχειώνουν τη ζωή μας. Για να διεκδικήσουμε αγωνιστικά την επιστροφή τώρα όλων των απωλειών, των κοινωνικών δικαιωμάτων που ξήλωσαν τα χρόνια της κρίσης όλες οι κυβερνήσεις.

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες, συνάδελφοι, συναδέλφισσες.

Το σίγουρο είναι ότι μπορούμε να αντισταθούμε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Η ελπίδα και η δύναμη βρίσκεται στο συλλογικό ανυποχώρητο αγώνα, στην κοινή μας δράση. Με τη συμμαχία μας με τους εργαζόμενους, μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο για την ανατροπή της πολιτικής που μας αφανίζει.

Και όπως έλεγε και ο μεγάλος ποιητής

“Από όλες τις αμφισβητήσεις η πιο γλυκιά, είναι αυτή που οι αδύνατοι σηκώνουν κεφάλι και αμφισβητούν τη δύναμη των ισχυρών”

Είναι ώρα να τους αμφισβητήσουμε. Είναι η ώρα να αντεπιτεθούμε.

Απαιτούμε εδώ και τώρα

• Καμιά κατάσχεση, κανένας πλειστηριασμός στην πρώτη κατοικία, την επαγγελματική στέγη, τα εργαλεία και τα μέσα εργασίας από δάνεια που βρίσκονται στο κόκκινο.
• Ακατάσχετος τραπεζικός λογαριασμός που να καλύπτει τις απαραίτητες λειτουργίες κάθε μικροεπιχείρησης. Διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων για τα χρέη προς τις τράπεζες.
• Αποσύνδεση των ασφαλιστικών οφειλών από την πρόσβαση σε παροχές υγείας- πρόνοιας περίθαλψης. Δωρεάν πρόσβαση για όλους τους αυτοαπασχολούμενους και τις οικογένειές τους σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υπηρεσίες υψηλού επιπέδου.
• Να ενταχθούν όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι στη ρύθμιση των 120 δόσεων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Αφορολόγητο όριο. Είμαστε οι μόνοι που φορολογούμαστε από το πρώτο ευρώ.

 Καλαμπαλίκης  Θανάσης

Την ίδια στιγμή που χρησιμοποιεί όλα τα σύγχρονα μέσα για να διευκολύνει την υφαρπαγή του μόχθου του λαού από τις τράπεζες,η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ  κραδαίνει τη ρομφαία της κάθαρσης και παριστάνει τον υπερασπιστή του δημόσιου χρήματος, της Υγείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του λαού! Η κυβέρνηση που νομοθέτησε και θέτει σε εφαρμογή τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, για να βάλει στο χέρι τη λαϊκή κατοικία προς όφελος των τραπεζιτών, σηκώνει κουρνιαχτό με τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τη διερεύνηση του «μεγάλου» σκανδάλου ΝΟΒΑΡΤΙΣ, προβάλει τη δήθεν σύγκρουσή της με τα μεγάλα συμφέροντα.

Είναι ξεδιάντροποι!

Ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού, ψάχνουν το άλλοθι που θα ξεπλύνει την αντιλαϊκή πολιτική, τη δική τους και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Θέλουν να κρύψουν τις συμπληγάδες που συνθλίβουν τη ζωή και τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στον ευαίσθητο τομέα της Υγείας. Η «δίκαιη» και «υγιής» ανάπτυξή τους σπρώχνει «κάτω από το χαλί» τις πραγματικές αιτίες που γεννούν και αναπαράγουν τα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Πολύ περισσότερο βυθίζει στο σκοτάδι τις πραγματικές αιτίες της κρίσης και των αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων, που στόχο έχουν τη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, μέσα κι έξω από τα μνημόνια.

Η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα υποκρίνονται με τις κοκορομαχίες τους! «Διυλίζουν τον κώνωπα» της σκανδαλολογίας και «καταπίνουν την κάμηλο» του μεγαλύτερου σκανδάλου: τη στήριξη της επιχειρηματικής δράσης στο χώρο της Υγείας και του Φαρμάκου, ότι στον καπιταλισμό αυτά τα κοινωνικά αγαθά – όπως και όλα – αποτελούν κερδοφόρα εμπορεύματα.

Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του Φαρμάκου κονταροχτυπιούνται για την «πίτα» του 1,1 τρισ. δολαρίων της παγκόσμιας φαρμακευτικής αγοράς, από την οποία οι 10 μεγαλύτερες εταιρείες κατέχουν περίπου το 40%. 318 δισ. Δολάρια οι εξαγωγές φαρμάκων το 2016, με τα 22,5 δις να ανήκουν στη φαρμακοβιομηχανία των ΗΠΑ που ωστόσο κατατάσσεται πέμπτη στη λίστα πίσω από τη Γαλλία (22,8 δισ. δολάρια), το Βέλγιο (26,5 δισ. δολάρια), την Ελβετία (39,9 δισ. δολάρια) και τη Γερμανία (48,6 δισ. δολάρια). Τυχαίο που οι ΗΠΑ «ανακίνησαν» το σκάνδαλο ΝΟΒΑΡΤΙΣ;

Καταγγέλλουν τις δήθεν «αθέμιτες» και «παράνομες» πρακτικές στον ανταγωνισμό, επιτρέπουν, όμως, και με τη βούλα του νόμου στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις να μπαινοβγαίνουν στα νοσοκομεία και να «σπρώχνουν» τα προϊόντα τους, μέσω της υποτιθέμενης ενημέρωσης. Με νόμους και υπουργικές αποφάσεις, συνδέουν την επαγγελματική εξέλιξη των γιατρών με τη συμμετοχή τους σε «επιστημονικά συνέδρια», πολλά από τα οποία ελέγχονται πλήρως από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Μήπως δεν είναι σκάνδαλο να εξαρτάται από τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, η παρακολούθηση της εξέλιξης της ιατρικής και της σύγχρονης επιστημονικής γνώσης;

Ή μήπως οι φαρμακοβιομηχανίες δε νομιμοποιούνται να αποσύρουν φάρμακα από την αγορά, στερώντας από ασθενείς την αναγκαία θεραπεία, όταν δεν αποδίδουν το επιθυμητό για αυτές κέρδος;

Ο ίδιος ο ΟΟΣΑ δίνει την κατεύθυνση: «Οι φαρμακευτικές παίζουν σημαντικό ρόλο στο σύστημα Υγείας. Οι αρχές χρειάζεται να ισορροπούν την πρόσβαση των ασθενών σε φάρμακα, δίνοντας ταυτόχρονα τα κατάλληλα κίνητρα στη βιομηχανία, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι οι προϋπολογισμοί είναι περιορισμένοι».

Σε αυτό το πνεύμα, διαμορφώνεται η κυβερνητικής πολιτική για το φάρμακο, για να : Μονιμοποιήσει και να «εκσυγχρονίσει» τις περικοπές της κρατικής και ασφαλιστικής δαπάνης για τη φαρμακευτική περίθαλψη του λαού. Να κάνει τον «τροχονόμο» στην οξύτατη διαπάλη μεταξύ των φαρμακοβιομηχάνων για την «πίτα» της αγοράς του Φαρμάκου.

Μιλούν από μόνες τους οι συνθήκες που έχουν διαμορφώσει για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πρόσβασή τους στο φάρμακο, όλοι αυτοί οι υπερασπιστές της καπιταλιστικής «ηθικής», οι «μαχητές» της κάθαρσης και «πολέμιοι» της διαφθοράς…

• Το 42% των ασθενών πληρώνει από την τσέπη του 10 – 50 ευρώ το μήνα για την προμήθεια συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Κάθε ασθενής πληρώνει από την τσέπη του περίπου 300 ευρώ ετησίως για ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, με το 21% να αναφέρει ότι δεν έλαβε την ιατρική φροντίδα που είχε ανάγκη εξαιτίας του υψηλού κόστους.
• 60% των ασθενών που διακόπτουν τη θεραπεία τους, το κάνουν κυρίως λόγω οικονομικών προβλημάτων.
• Η περικοπή και τα «πλαφόν» της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, η καθιέρωση της λεγόμενης «ασφαλιστικής τιμής» έχουν οδηγήσει στην εκτίναξη των πληρωμών των ασθενών (από το 9% περίπου στο 30%). Με αυτούς τους μηχανισμούς, η συμμετοχή του ασθενούς μπορεί τελικά να φτάσει από το 25%, ακόμα και στο 80% για ένα φάρμακο. Στα κράτη – μέλη του ΟΟΣΑ, τα κρατικά ασφαλιστικά σχήματα καλύπτουν περίπου το 57% της φαρμακευτικής δαπάνης, ενώ οι ασθενείς πληρώνουν απευθείας το 39% και η προαιρετική ιδιωτική ασφάλιση το 4% περίπου (μέσοι όροι).
• Τα Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα (ΜΗΣΥΦΑ), των οποίων η τιμή πρόσφατα «απελευθερώθηκε», πληρώνονται 100% από τους ασθενείς.
• Τα 10 ευρώ που πληρώνουν οι ασθενείς για τη συνταγογράφηση, έχουν γίνει καθεστώς.
• Το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν κατά 57,7% λιγότερο για τα φάρμακα, ενώ οι ασφαλισμένοι πληρώνουν συμμετοχή κατά 43,1% περισσότερο σε σχέση με το 2009.
• 50 κωδικοί ΜΗΣΥΦΑ παρουσίασαν μεταβολή στην τιμή τους το 9μηνο του 2017, από τους οποίους οι 49 (98%) αύξηση και συγκεκριμένα οι 14 (28%) άνω του 10% και οι 9 (18%) από 20%, μέχρι και 160%!

Την ίδια ώρα που ξεζουμίζουν το λαό, η φαρμακοβιομηχανία, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, τα «μεγάλα συμφέροντα», με τα οποία δήθεν συγκρούονται, καλά κρατούν:

• Η αύξηση των εσόδων για τις 10 μεγαλύτερες πολυεθνικές του Φαρμάκου έφτασε στα 16,991 δισ. δολάρια το διάστημα 2015 – 2016.
• Η «Novartis» ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να εξαγοράσει τη ραδιο-φαρμακευτική εταιρεία «Advanced Accelerator Applications», έναντι 3,9 δισ. δολαρίων, ενισχύοντας το ογκολογικό της τμήμα, με τη νέα θεραπεία να βρίσκεται υπό αξιολόγηση και στις ΗΠΑ.
• Η κυβέρνηση, με τροπολογία στις 22/12/2017, αύξησε τη φαρμακευτική δαπάνη των νοσοκομείων και του ΕΟΠΥΥ κατά 30 εκατ. ευρώ, χωρίς να τη συνοδεύει με αντίστοιχη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Δεδομένου ότι το ποσό αυτό αφαιρείται από το clawback (επιστροφή σε περίπτωση υπέρβασης της φαρμακευτικής δαπάνης) των φαρμακοβιομηχάνων, μπορούμε να πούμε ότι τους έκανε έναν «χριστουγεννιάτικο μποναμά».

Όσο για τους εργαζόμενους στο φάρμακο, πληρώνουν πολύ ακριβά την ευημερία των επιχειρήσεων – εργοδοτών τους, μαζί με την ανταγωνιστικότητα, την κερδοφορία, τους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς και τις αναδιαρθρώσεις που φέρνουν.

Οι αντεργατικοί νόμοι όλων των κυβερνήσεων διευκολύνουν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να μην υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις, να επιβάλλουν την ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, την εντατικοποίηση στη δουλειά, να κάνουν χιλιάδες απολύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Ενδεικτικά, το 2017 οι πολυεθνικές του Φαρμάκου έκαναν 14.945 απολύσεις περισσότερες από το 2016 (αύξηση 49,3%), μιλώντας μόνο για τις δημοσιευμένες στα επίσημα φαρμακευτικά και οικονομικά περιοδικά, ενώ συνεχώς ανακοινώνουν αντίστοιχα καινούργια πλάνα.

Βέβαια, όλα αυτά δεν εμποδίζουν καθόλου τις κυβερνήσεις και τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς» να βραβεύουν τα φαρμακευτικά μεγαθήρια για την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, την κερδοφορία που επιτυγχάνουν, καθώς και για τα Προγράμματα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης που εκπονούν για τις «ευάλωτες κοινωνικές ομάδες».

Δεν εμποδίζουν καθόλου τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό, τις ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, να προσυπογράφει ως «κοινωνικός εταίρος» μαζί με τη μεγαλοεργοδοσία την «Κοινή Δήλωση για το Εθνικό Αναπτυξιακό Σχέδιο». Δε μας εκπλήσσουν! Ο «κοινωνικός διάλογος» που πίνουν νερό στο όνομά του και τώρα επιδιώκουν να αναβαθμίσουν πάει μαζί με τη σιγή νεκροταφείου που έχουν συμφωνήσει με εργοδοσία – κυβέρνηση να επιβάλουν. Για να υπηρετήσουν και να προωθήσουν όλοι μαζί τους  στρατηγικούς στόχους της πλουτοκρατίας και να στοιχίσουν τους εργαζόμενους πίσω από αυτήν τη στρατηγική, να αποδεχτούν την ολομέτωπη κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος τους. Γνωστά τα πρόσφατα έργα και ημέρες τους: Η κυβέρνηση νομοθέτησε το νέο χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα, και οι ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καταψήφισαν με πάθος την απεργία ενάντια στο πολυνομοσχέδιο και την πρόταση του ΠΑΜΕ για πανεργατική απεργία για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Απαξιώνουν την ίδια την απεργία ως μορφή πάλης, όταν η εργοδοσία εντείνει την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, αξιοποιώντας το αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο, «εσωτερικούς κανονισμούς» και «αξιολογήσεις».

Να τους πετάξουμε όλους αυτούς από το σβέρκο μας! Να ενισχύσουμε το ταξικό μέτωπο, το ΠΑΜΕ!

Έχουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες, τη ζωή μας, το δικαίωμά μας στη μόνιμη και σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς όρους και συνθήκες. Την ανάγκη μας για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους και στο πλαίσιο αυτό φάρμακο που θα διατίθεται δωρεάν σε όσους το χρειάζονται.

Με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε Υγεία – Φάρμακο, με το φάρμακο να ερευνάται, να ελέγχεται, να παράγεται και να διατίθεται από ενιαίο κρατικό φορέα. Έχουμε μπροστά μας τη ρεαλιστική και αναγκαία προοπτική να απαλλαγούμε απ’ αυτούς που εκμεταλλεύονται την εργατική μας δύναμη για τα κέρδη τους. 

Τότε μόνο τα κοινωνικά αγαθά θα αντιμετωπίζονται ως τέτοια, μόνο τότε θα έχουμε εξασφαλισμένη εργασία και δικαιώματα, μόνο τότε η δουλειά και οι ικανότητες του καθενός θα αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας.

Σε αυτό το δρόμο συνεχίζουμε και οργανώνουμε την πάλη μας!

Ομιλία Γιώτας Ταβουλάρη, προέδρου Ομοσπονδίας εργαζομένων στο φάρμακο

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες, η κυβέρνηση υλοποιώντας όλες τις επιθυμίες των μονοπωλιακών ομίλων, έχει γίνει το πιο πειθήνιο όργανό τους. Που να το φανταζόντουσαν οι τραπεζίτες και τα ξένα funds πως η Συριζαίοι, από το “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη” θα πέρναγαν στο “κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη”, ότι η κυβέρνηση, που θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα νόμο σε ένα άρθρο θα έφερνε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για να πουληθούν τα κόκκινα δάνεια στα κοράκια των αγορών, των ίδιων αγορών που θα χτυπούσε τα νταούλια και θα χόρευαν, αυτή η κυβέρνηση που θα επανέφερε τα 751 κατώτερο μισθό, προχώρησε στην αυτεπάγγελτη δίωξη σε όποιον υπερασπίζεται την λαϊκή κατοικία. Αυτή η κυβέρνηση που από σήμερα σφίγγει ακόμα περισσότερο την θηλιά στο λαιμό του λαού με την διενέργεια των πλειστηριασμών μόνο με ηλεκτρονικά μέσα, με την άθλια νομοθετική ρύθμιση που προχωράει σε κατάσχεση ακίνητης περιουσίας για χρέη προς το δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία από 500 ευρώ και πάνω, από την 1η Μάη.  Τι άλλο να κάνει για να αποδείξει ότι έχει έρθει να κάνει την βρώμικη δουλειά, τόσο με τα μέτρα που οι άλλοι δεν τολμούσαν να φέρουν, όσο και εναντίον του κινήματος, με το χτύπημα στους αγώνες, με την καταστολή, αλλά και με την αριστεροφροσύνη της για πλήρη ευνουχισμό του εργατικού λαϊκού κινήματος, τι άλλο να κάνει να δείξει ότι  η πολιτική της έχει ταξικό πρόσημο; ότι στόχος της είναι να σώσει την καπιταλιστική οικονομία, τις τράπεζες, που όπως λέει, πρέπει να σωθούν πάση θυσία, να περάσουν τα στρες τεστ, για να μην παρθούν άμεσα νέα μέτρα μείωσης συντάξεων, μισθών και ως συμπέρασμα πρέπει να χάσει ο λαός τα σπίτια του. Στόχος οι 40.000 πλειστηριασμοί τον χρόνο.

Βγαίνουν και σαν να μην ξέρουν τίποτα για τον φόνο, λένε “βρείτε μας έναν που χάνει το σπίτι του”, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει από 1-1-18 κανενός είδους νομοθετική ρύθμιση για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ότι και αυτός ο γνωστός νόμος Κατσέλη έχει γίνει για την προστασία ελάχιστων οφειλετών, ενώ συνεχώς μπαίνουν επιπρόσθετα μέτρα για τον αποκλεισμό ακόμα περισσότερων από αυτήν την ρύθμιση, όπως για παράδειγμα την απόρριψη της αίτησης, πριν από την δικαστική προσφυγή, σε περιπτώσεις μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων σε συγγενικά πρόσωπα, ή την αυτόματη έξοδο από τις διαδικασίες δικαστικής προστασίας, σε περίπτωση που οφειλέτες αιτούνται και πετυχαίνουν αναβολή των δικαστικών αποφάσεων, ενεργοποίηση της ρύθμισης αυτόματης αποβολής από το καθεστώς προστασίας σε όσους έχουν ήδη ενταχθεί σε αυτό, αλλά αδυνατούν να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή των δόσεων και άλλα πολλά .

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η πολιτική τους έχει στόχο την λαϊκή κατοικία και ο λόγος που δεν παίρνουν κανένα μέτρο είναι επειδή οι 150.000 πλειστηριασμοί που έχουν σκοπό να  προχωρήσουν δεν είναι οι βίλες της Εκάλης αλλά χιλιάδες λαϊκά σπίτια.

Κάποιοι μπορεί να σκέφτονται ότι από το να μειωθούν οι συντάξεις, οι μισθοί σε ένα ενδεχόμενο πρόβλημα των τραπεζών, καλύτερα να χαθούν κάποια σπίτια, άλλωστε και αυτοί που τα έφτιαξαν δεν μερίμνησαν να είναι εντάξει με τα δάνειά τους…     Είναι όμως έτσι συνάδελφοι;  για σκεφτείτε πως φτιάχτηκε το σπίτι της εργατικής λαϊκής οικογένειας; πως βγήκαμε από τις τρώγλες, τα χαλάσματα, τους τσίγκους και τον αμίαντο  που το Ελληνικό κράτος μας είχε χωμένους είτε τους εσωτερικούς μετανάστες η την προσφυγιά; Μέσα από την σκληρή ταξική πάλη την κατάκτηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων, βελτιώθηκε ως ένα βαθμό η τιμή πούλησης της εργατικής μας δύναμης, από αυτή την μικρή βελτίωση ήταν ανάγκη να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο της οικογένειάς μας. Ζωτικής σημασίας και ποιότητας ζωής ήταν να βγούμε από την υγρασία και την μούχλα και βάλαμε τον ένα τσιμεντόλιθο πάνω στον άλλο, άλλοτε νόμιμα και άλλοτε με αυθαίρετα χτίσματα, μπροστά στην αδιαφορία του κράτους για μέριμνα βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του λαού. Και εκεί  ανάλογα τα πολιτικά φρονήματα ερχόσουν αντιμέτωπος με την μπουλντόζα και την χωροφυλακή. Οι πατεράδες μας ήταν αυτοί που για να ζήσουν τα παιδιά τους σε σπίτια και όχι παράγκες, να ΄χουν κάποια τετραγωνικά παραπάνω, το δικό τους δωμάτιο, τρώγανε παξιμάδια και ελιές, είχαν μείνει χωρίς δόντια θυσία στο μέλλον για το καλό των παιδιών τους. Τα όποια δάνεια μπήκαν στη ζωή του λαού ήταν στην ίδια ρότα, να φτιάξουν το βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας βάζοντας υποθήκη τα μελλοντικά μεροκάματα για να αφήσουν στα παιδιά τους ένα κεραμίδι. Και αφού βγήκαμε από τις παράγκες από την υγρασία και τα χαλάσματα, έρχονται αυτοί που κανονικά έπρεπε να μεριμνούν για την κατοικία του λαού, να είναι μεριμνά τους η προστασία της κοινωνίας σε σύγχρονες κατοικίες, να μας κουνάνε το δάκτυλο και να μας υπενθυμίζουν την σκληρή πραγματικότητα, ότι στον καπιταλισμό τα πάντα είναι εμπορεύματα, όλα αγοράζονται και πουλιούνται και άρα όλα κατάσχονται και πλειστηριάζονται. Ότι, ότι  κατακτιέται στο σύστημα της εκμετάλλευσης είναι προσωρινό και χρειάζονται σκληροί αγώνες για να μην χαθεί, ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης όλα γίνονται θυσία στην προσπάθεια σωτηρίας των μονοπωλίων από την χρεοκοπία, έτσι λειτουργεί η δικτατορία των μονοπωλίων. Αλήθεια, τώρα με αφορμή τα σκάνδαλα με τα φάρμακα και την νοβαρτις, υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από την χρεοκοπία του λαού για την σωτηρία των τραπεζών και των μονοπωλίων, υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από την κατάργηση με νόμο των συλλογικών συμβάσεων; υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από τα μνημόνια που έχουν ψηφίσει κυβέρνηση και αντιπολίτευση; υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από το καπιταλιστικό κέρδος;  

Συνάδελφοι,

κυβέρνηση, τραπεζίτες, δανειστές  λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί αυτό που λέμε λαϊκή κατοικία είναι κατάκτηση των εργατικών-λαϊκών αγώνων και δεν είμαστε διατεθειμένοι να το παραδώσουμε στα νύχια των τοκογλύφων, των φίλων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ούτε φυσικά στον συλλογικό καπιταλιστή, το κράτος.  Δεν βάζουμε στην ζυγαριά από την μία τους μισθούς και τις συντάξεις και από την άλλη τα σπίτια μας και τα δύο είναι αδιαπραγμάτευτα, αποκτήθηκαν με ιδρώτα και αίμα και δεν χαρίζουμε τίποτα, μας χρωστάνε δεν τους χρωστάμε.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις το ταξικό κίνημα, τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και άλλα που δεν ανέχονται αυτή την κατάσταση, μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους, προχωράμε σε συντονισμό της δράσης για την προστασία της λαϊκής κατοικίας. Το κάθε εργατικό σωματείο, ο κάθε σύλλογος αυτοαπασχολουμένων, η κάθε λαϊκή επιτροπή, έχουν ευθύνη να φτάσουν σε κάθε μέλος τους να τους δώσουν το χέρι και να τους τραβήξουν έξω στον αγώνα της υπεράσπισης των θυσιών που έκαναν, τίποτα δεν μας χαρίστηκε, όλα σε αυτή την κοινωνία τα φτιάξαμε με τα χέρια μας, θυσιάζοντας χρόνια από την ζωή μας για ένα σπίτι, μες την αγωνία και την πίκρα, δεν θα πέσουμε αμαχητί, όπως θα παλέψουμε για την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων, του κατώτερου μισθού, έτσι και τα σπίτια μας θα τα υπερασπιστούμε. Ενημερώνουμε όλο τον κόσμο, ότι μπροστά στον κίνδυνο κατάσχεσης θα βρεθεί η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, να μην υπάρξει από κανέναν εφησυχασμός, είμαστε εν δυνάμει όλοι θύματα της επίθεσης του κεφαλαίου και της άθλιας κυβέρνησής τους.

Θα συνεχίσουμε την μάχη σε κάθε ειρηνοδικείο, σε κάθε συμβολαιογραφείο, σε κάθε γειτονιά. Ο πρόεδρος των συμβολαιογράφων στην παράσταση διαμαρτυρίας που κάναμε πριν 20 μέρες μας δήλωσε ότι θα προχωρήσουν κανονικά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς γιατί δεν μπορεί να χρεωθεί ο ίδιος και ο κλάδος του την χρεοκοπία ενός συστήματος και ότι δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία χωρίς τράπεζες. Τους δηλώσαμε ότι και αυτοί θα μας βρίσκουν μπροστά τους και το σύνθημα “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη” θα το κάνουμε πράξη.

Με το σημερινό μεγάλο συλλαλητήριο, απαιτούμε από την κυβέρνηση την προστασία της λαϊκής κατοικίας με νόμο. Κάτω τα χέρια από του λαού το βιός. Να σταματήσουν τώρα οι κατασχέσεις μισθών και συντάξεων από τραπεζικούς λογαριασμούς. Να σταματήσουν να βάζουν χέρι στα ψίχουλα που έχουν στην άκρη για ώρα ανάγκης, για τα νοσοκομεία και τους γιατρούς μιας και το κράτος αδιαφορεί και για την υγεία που είναι πανάκριβο εμπόρευμα.  Κατάργηση τώρα του νόμου για κατασχέσεις ακινήτων για χρέη σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Πάγωμα των χρεών για άνεργους και διαγραφή ανατοκισμού δανείων. Διαγραφή δανείων ανέργων και εργαζομένων που έχουν υποστεί μειώσεις στους μισθούς. Τώρα αφορολόγητο όριο στα 20.000 ευρώ προσαυξημένο 5,000 για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών. Να επανασυσταθεί ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας και να προχωρήσει άμεσα ανέγερση κατοικιών. Να σταματήσει η κοροϊδία σε κόσμο που έχει πάρει δάνειο ή σπίτι από τον ΟΕΚ και τον κάνετε πελάτη στις τράπεζες.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη, καλούς αγώνες.   

Βάλσαμος Συρίγος, Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Λαυρίου