28 ΦΛΕΒΑΡΗ-3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!  Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: 12μ. ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 12μ. ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.

Η Ομοσπονδία μας, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα ομοσπονδιών και σωματείων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, της ΑΔΕΔΥ και του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, συμμετέχει στα συλλαλητήρια στις 28 Φλεβάρη σε όλη την χώρα και καλεί όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετάσχουν μαζικά.

Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Χάσαμε 57 συνανθρώπους μας, γιατί ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε κυριολεκτικά ως ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Γιατί δεν ήταν «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται.

Τρία χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει. Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ήταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής, που συσσωρεύει προβλήματα και ανασφάλεια, που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος, δεν λογαριάζει την ασφάλεια στις υποδομές, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή.

Αυτό επιβεβαιώνει η κατάσταση στον σιδηρόδρομο που παραμένει ίδια, αποτέλεσμα της πολιτικής της «απελευθέρωσης» και των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Αυτό επιβεβαιώνει το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” με 5 νεκρές εργάτριες. Οι 201 εργαζόμενοι που έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά μέσα στο 2025. Αυτό επιβεβαιώθηκε στη Μάνδρα, στο Μάτι, στις πλημμύρες και στις φωτιές που αφήνουν πίσω τους νεκρούς. Στα εγκλήματα της Πύλου και της Χίου ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, ενάντια σε μικρά παιδιά που βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες από το κυνήγι του κέρδους των λίγων και των ανταγωνισμών τους.

Είναι κομμάτι της ίδιας πολιτικής που μετατρέπει κρίσιμες υποδομές της χώρας σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα. Είναι η ίδια πολιτική που μετατρέπει τη μόρφωση σε εμπόρευμα, που δίνει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς, για ερευνητικά προγράμματα που μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε «εργαστήρια πολέμου», την  ώρα που μειώνει την χρηματοδότηση για τις ανάγκες φοιτητών κι εργαζομένων στα Πανεπιστήμια.

Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο οπουδήποτε πρέπει να καλυφθούν οι ανάγκες του λαού. Είτε μιλάμε για ασφαλείς και σύγχρονες μεταφορές είτε για την υγεία, την παιδεία, την προστασία από φυσικές καταστροφές ακόμα και τα μέτρα ασφάλειας στα εργοστάσια. Ό,τι είναι για εμάς ανάγκη για την επιβίωση, είναι κόστος για το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ!

Για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Μόνο μέσα από την οργάνωσή μας στα σωματεία μας,τον αγώνα  για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα μπορεί να έρθει η  πραγματική δικαίωση για το έγκλημα στα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες, ποιοτικές και ασφαλείς μεταφορές, για τα παιδιά μας, για να κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.

Μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους φοιτητικούς συλλόγους δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις.

ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ Ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΔΥΝΑΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: 

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Το παράρτημα βορειοδυτικών της ΕΛΕΠΑ καλεί όλα τα μέλη του σωματείου που ζουν ή εργάζονται στην περιοχή να συμμετέχουν στη συγκέντρωση, στην Πλατεία Σημηριώτη, την Παρασκευή 27 Φλεβάρη στις 7 το απόγευμα, που από κοινού οργανώνουν φορείς και σωματεία της περιοχής.

3 χρόνια συμπληρώνονται από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη που συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Το έγκλημα αυτό στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας, στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά. Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Έχουμε δώσει μία υπόσχεση και θα την κρατήσουμε! Όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή – Το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα ξεχαστεί!

Δεν μπορούμε να έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς που είναι ένοχοι για όσα ζούμε, εμείς και οι οικογένειες μας. Δεν περιμένουμε να μας σώσουν όσοι διαμορφώνουν και στηρίζουν αυτή την πολιτική που στέκεται απέναντι στις ζωές μας.

Δεν ξεχνάμε τα εγκλήματα της πολιτικής που δε μας αφήνει να αναπνεύσουμε. Είναι η ίδια πολιτική, που στην λογική “κόστους -οφέλους” υποχρηματοδοτεί για χρόνια τον κλάδο Δημόσιας Υγείας, με ερειπωμένα, εγκαταλειμμένα Κέντρα Υγείας και νοσοκομεία, με τεράστιες ελλείψεις σε ιατρικό και νοσοκομειακό προσωπικό ενώ ταυτόχρονα καθιερώνει τα απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή.

Κόβει ολοένα και περισσότερα κονδύλια για την Δημόσια Παιδεία, αφήνοντας στο έλεος εκατοντάδες σχολικά συγκροτήματα, χωρίς την υποτυπώδη υποδομή, τον παραμικρό αντισεισμικό έλεγχο, με αίθουσες χωρίς θέρμανση, πλημμυρισμένες ενώ παράλληλα υπογράφει σύμβαση – χρηματοδότηση με το Ίδρυμα Ωνάση για την ίδρυση των “Ωνάσειων Σχολείων” με εκπαίδευση δύο ταχυτήτων.

Ξεπουλάει γη και ύδωρ στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, στα πλαίσια του τεράστιου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που διεξάγεται στην περιοχή μας (Ουκρανία, Παλαιστινιακό), μετατρέποντας την χώρα μας σε ένα τεράστιο “πεδίο βολής φθηνό”, χωρίς να λογαριάζει το γεγονός ότι βάζει την χώρα μας στο μάτι του κυκλώνα.

Έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε το σύστημα το οποίο σκοτώνει για το κέρδος.

Θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους για να ζήσουν τα παιδιά μας σε μια κοινωνία που θα έχει στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Στο δίλημμα λοιπόν «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» η απάντηση είναι εκκωφαντική, διαλέγουμε τις ζωές μας!

Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη! Δυναμώνουμε την διεκδίκηση για το σύνολο της ζωής μας, για αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις, για να προστατευτεί η ζωή και η καθημερινότητα μας και για να έχουμε αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παροχή όλων των αναγκαίων υπηρεσιών στην υγεία, την παιδεία.

Κοινός παρανομαστής για τα εγκλήματα απέναντι στη ζωή μας είναι το κέρδος του κεφαλαίου και η πολιτική που το στηρίζει.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην συγκέντρωση το Σάββατο 28 Φλεβάρη, 12.00 στο Σύνταγμα γιατί οι ζωές μας δεν είναι κόστος!!!

Στην οργάνωση η δύναμη! Στον αγώνα η ελπίδα!

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το έγκλημα στα Τέμπη που κόστισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας.

Ήταν έγκλημα, γιατί δεν ήταν η κακιά στιγμή που δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή.

Ήταν έγκλημα, γιατί ο σιδηρόδρομος ξεπουλήθηκε αφού πρώτα απαξιώθηκε.

Ήταν έγκλημα, γιατί αγνοήθηκαν οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων ότι το κακό ήταν ζήτημα χρόνου.

Ήταν έγκλημα, γιατί μπροστά στα κέρδη δεν μετρούν οι ανθρώπινες ζωές.

Δεν πρόκειται για ελληνική ιδιαιτερότητα. Είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απελευθέρωση και εμπορευματοποίηση των μεταφορών, που υλοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις. Είναι στρατηγική επιλογή να λειτουργούν κρίσιμες υποδομές με κριτήριο την κερδοφορία και όχι την ασφάλεια.

Η ίδια προτεραιότητα του κέρδους είναι που γέμισε με φέρετρα το Μάτι και τη Μάνδρα. Είναι η πολιτική που αφήνει τον λαό απροστάτευτο σε πλημμύρες και φωτιές, γιατί τα έργα πρόληψης δεν αποφέρουν άμεσα κέρδη. Είναι η πολιτική που μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου.

Μόνο το 2025, 201 εργαζόμενοι έφυγαν για δουλειά και δεν γύρισαν ποτέ. Εκατοντάδες σακατεύτηκαν. Αυτοί οι θάνατοι δεν είναι «ατυχήματα». Είναι εργοδοτικά εγκλήματα. Τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται κόστος. Η μόνιμη στελέχωση των υπηρεσιών θεωρείται κόστος. Η διακοπή της παραγωγής για να διορθωθούν ελλείψεις θεωρείται ζημιά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το έγκλημα στη Βιολάντα στα Τρίκαλα. Πέντε εργάτριες εργάζονταν επί μεγάλο χρονικό διάστημα σε νυχτερινή βάρδια μέσα σε χώρο με έντονη οσμή προπανίου. Ο κίνδυνος ήταν γνωστός. Η παραγωγή δεν σταμάτησε. Δεν ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα. Αυτό δεν ήταν ατύχημα. Ήταν εν ψυχρώ έγκλημα. Όταν η εργοδοσία γνωρίζει τον κίνδυνο και συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία για να μη χαθεί ούτε ώρα παραγωγής, τότε η επιλογή έχει ήδη γίνει. Για αυτούς, η ανθρώπινη ζωή ζυγίζεται απέναντι στα κέρδη και πάντα βγαίνει ζημιογόνα.

Η ίδια πολιτική διαλύει τη δημόσια Υγεία και Παιδεία. Νοσοκομεία λειτουργούν με τραγικές ελλείψεις προσωπικού, με εξαντλημένους εργαζόμενους και ασθενείς σε αναμονή. Σχολεία και πανεπιστήμια υποχρηματοδοτούνται, με ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό. Την ώρα που δίνονται δισεκατομμύρια σε επιδοτήσεις ομίλων και εξοπλισμούς, για τη στελέχωση και τη θωράκιση των κοινωνικών δομών «δεν υπάρχουν περιθώρια».

Στους κλάδους μας γνωρίζουμε τι σημαίνει πίεση για μεγαλύτερη παραγωγή με λιγότερο προσωπικό και λιγότερα μέτρα προστασίας. Γνωρίζουμε τι σημαίνει εντατικοποίηση, εργάσιμος χρόνος λάστιχο, εξάντληση. Οι νόμοι που διαλύουν τον σταθερό χρόνο εργασίας και γενικεύουν τη διευθέτηση αυξάνουν τον κίνδυνο.

Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι καθημερινή πραγματικότητα για εμάς. Τα επαναλαμβανόμενα «ατυχήματα» στα εκκοκκιστήρια, με αποκορύφωμα το δυστύχημα, δεν είναι παρά εργοδοτικά εγκλήματα που γεννά η εντατικοποίηση και η έλλειψη μέτρων προστασίας. Στα φασονατζίδικα στοιβάζονται δεκάδες μετανάστες συνάδελφοί μας σε χώρους – παγίδες, χωρίς στοιχειώδη ασφάλεια και δικαιώματα. Στις κλωστοϋφαντουργίες και τα πλεκτήρια δουλεύουμε μέσα στο χνούδι και τα χημικά, με ανύπαρκτα μέτρα υγείας και ασφάλειας, με την εργοδοσία να θεωρεί το κόστος προστασίας «περιττό». Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για συνειδητή πολιτική που θυσιάζει την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων στον βωμό της κερδοφορίας.

Το κράτος δεν είναι ουδέτερο. Είναι μηχανισμός που στηρίζει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και όχι την ασφάλεια και τις ανάγκες των εργαζομένων. Οι ίδιοι που νομοθετούν υπέρ της ανταγωνιστικότητας εμφανίζονται μετά ως εγγυητές της προστασίας μας.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε. Δεν μπορούμε να συνηθίσουμε να φεύγουμε για δουλειά και να μην ξέρουμε αν θα γυρίσουμε. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι η ζωή μας λογίζεται ως κόστος.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τη Βιολάντα, για κάθε νεκρό συνάδελφο, δεν θα έρθει με ευχολόγια. Θα έρθει μέσα από την οργάνωση και τον αγώνα, για να επιβάλουμε το δίκιο των εργαζομένων απέναντι στα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Καμία εμπιστοσύνη στην εγκληματική πολιτική και σε όσους την υπηρετούν.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.

Στις 28 Φλεβάρη πλημμυρίζουμε τους δρόμους σε όλη τη χώρα.
Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα, 12:00 στο Σύνταγμα, και στις κινητοποιήσεις σε κάθε πόλη.

Γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε.

Γιατί το μοναδικό δίλημμα είναι: Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Η ΟΜΕ συμπαρίσταται και συμπορεύεται με τον διαρκή Αγώνα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ, που συνεχίζεται για:

1. Να σταματήσει το πλιάτσικο της ΛΑΡΚΟ και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι που τους έχει ανατεθεί η διαχείριση των εγκαταστάσεων και η φύλαξη.
2. Την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ, τον εκσυγχρονισμό της και την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.
3. Την καταβολή του μόχθου που έκλεψαν από τους εργαζομένους, στο ακέραιο, μέχρι και το τελευταίο ευρώ!
4. Την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων (και των εργολαβιών) και την παράλληλη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
5. Την ντε φάκτο για όλους τους εργαζόμενους, διασφάλιση σταθερής εργασίας μέχρι την συνταξιοδότηση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι με την επιδοματική εργασία των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ.
6. Την ντε φάκτο διαμονή στα σπίτια τους, στους οικισμούς. Οι εργαζόμενοι, δεν ξενιτεύονται, δεν επιτρέπουν την ερήμωση του τόπου τους.
7. Την εφόρου ζωής ιατροφαρμακευτική κάλυψη για τις ασθένειες που αποκτήσαν για να κρατάνε αναμμένα τα καμίνια της ΛΑΡΚΟ.

Η ΟΜΕ στηρίζει της αποφάσεις του Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου που συνεδρίασε, και αποφάσισε:

• Την πρωτοβουλία για αίτημα συνάντησης με τους αρμόδιους υπουργούς και υπηρεσίες.
• Την οργάνωση διαμαρτυρίας σε περίπτωση μη ανταπόκρισης.
• Τον κύκλο περιοδειών και της αναλυτικής ενημέρωσης των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ, αλλά και των σωματείων που στέκονται δίπλα μας.
• Την συνέχιση του συντονισμού με τα Σωματεία των πυρόπληκτων ρητινοπαραγωγων της Εύβοιας και των απολυμένων Εργαζομένων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.
• Την πρωτοβουλία για πραγματοποίηση μεγάλης σύσκεψης – συλλαλητήριο – εκδήλωσης μετά το ΠΑΣΧΑ στο χώρο του εργοστασίου της Λάρυμνας με σκοπό να ενημερωθούν καλά και να συντονίσουμε τα επόμενα βήματα με τα σωματεία και τους φορείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα στον αγώνα μας.
• Την συνέχιση των πρωτοβουλιών και συντονισμού με άλλους φορείς και σωματεία. Την επιδίωξη συνδιοργάνωσης κινητοποιήσεων στους μεγάλους σταθμούς που έχουμε μπροστά, όπως η κινητοποίηση για το έγκλημα των Τεμπών, η 8 Μάρτη, η καμπάνια ενημέρωσης για το ρόλο των σωματείων στην διεκδίκηση

Επισυνάπτεται το ΔΤ του Σωμ. ΛΑΡΚΟ με ΑΠ 10/13-2-2026

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ

ΕΔΡΑ: ΛΑΡΥΜΝΑ ΛΟΚΡΙΔΑΣ

ΑΡ. ΕΓΚΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ 106/84                                        ΛΑΡΚΟ  13/02/2026

Δελτίο τύπου 

 Πρώτα από όλα και πάνω από όλα οι απολυμένοι της Λάρκο απευθύνουν θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στους εργαζομένους και τις εργαζόμενες στα σωματεία και τα εργατικά κέντρα στην ΠΕΜ και τους αγρότες που κρατάνε ψηλά την σημαία του αγώνα και διεκδικούν καλύτερους όρους και συνθήκες εργασίας, καλύτερη διαβίωση σε όλες τις πλευρές της καθημερινής μας ζωής.

Αδέλφια της ΛΑΡΚΟ στα προγράμματα ανεργίας και στις φάμπρικες μεγάλων ομίλων, της περιοχής μας , ολης της χώρας που στηρίξατε τον αγώνα μας σαν να είναι δικό σας αγώνας, η δικαιώσει του περιεχομένου μας, μας δίνει την δύναμη να συνεχίσουμε μέχρι την νίκη.

Αυτή είναι η απάντηση στη σαπίλα τον σκανδάλων, του συμβιβασμού , των νοθειών που γινόμαστε μάρτυρες από τη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, τους δορυφόρους που έχουν στης περιφέρειες, τους εργοδότες και το πολιτικό προσωπικό που έχουν στης κυβερνησης και τα κομματά τους.

Οι αγώνες που πραγματοποιούνται μέσα από συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες και γίνονται κτήμα των εργαζομένων είναι η ελπίδα που θα κάνει το όνειρο πραγματικότητα, σε αυτόν τον αγώνα δηλώνουμε παρόν μέσα στη φωτιά του, απλή στρατιώτες σε όποιων σηκώνει το κεφάλι.

Για  τις εξελίξεις στην ΛΑΡΚΟ

Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε επιβάλει πρόστιμο για υποτιθέμενες «παράνομες κρατικές ενισχύσεις» στην ΛΑΡΚΟ και είχε εκπονήσει σχέδιο (το οποίο υιοθέτησαν όλες οι κυβερνήσεις) που επέβαλε «ή  την μεταβίβαση της ΛΑΡΚΟ σε επενδυτή ή το κλείσιμο της».

Η συνέχεια είναι επίσης γνωστή. Οι κυβερνήσεις φρόντισαν για τον οικονομικό στραγγαλισμό και την απαξίωση της. Εγκατέλειψαν την συντήρηση της και παράλληλα κατεύθυναν την μέτοχο της ΛΑΡΚΟ και κρατική τότε ΔΕΗ να την υπερχρεώσει τεχνητά με την γνωστή σε όλους υπερτιμολόγηση και  αναγνώριση τεχνιτών χρεών με τον μανδύα της «ρύθμισης».

Στην συνέχεια,  η Κυβέρνηση της ΝΔ, αξιοποιώντας τα τεχνητά «αγκαθια» των «προστίμων και των χρεών στην ΔΕΗ», αποκαλώντας την ΛΑΡΚΟ «βαρέλι δίχως πάτο» και τους εργαζόμενους «καλοπληρωμένους βολεψάκηδες που πληρώνονται επιβαρύνοντας τον ελληνικό λαό», προώθησε το έγκλημα. Εκκαθάριση, περικοπές, αρπαγή του μόχθου των εργαζομένων, «στο σφυρί» η ΛΑΡΚΟ έναντι «πινακίου Φακής», απολύσεις, κλείσιμο και εν τέλει αποχώρηση του «ανα κηρυγμένου προτιμητέου επενδυτικού σχήματος» κατά την χρονική περίοδο της μεταβίβασης, γιατί ήθελε και άλλες διευθύνσεις και παροχές, με την κυβέρνηση να του «κάνει πλάτες» μην εφαρμόζοντας καμία από τις προβλεπόμενες ρήτρες απέναντι του, όπως η εξαργύρωση της εγγυητικής επιστολής αξίας 50 εκατομμυρίων ευρώ υπέρ της ΛΑΡΚΟ.

Ως συνέχεια αυτής της κατεύθυνσης στις 5 Αυγούστου 2024 από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εκδόθηκε  ανακοίνωση η οποία  μεταξύ διάφορων ασαφειών, έλεγε: «Χωρίς αποτέλεσμα ολοκληρώθηκαν οι διαγωνισμοί για την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ…….Η εξέλιξη αυτή αποτελεί και απόδειξη ότι οι απόψεις για “ξεπούλημα μιας επιχείρησης με μεγάλη αξία και κρυμμένες υπεραξίες” δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα….».  (Βλέπε συνημμένα την ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ)

Γνωστό επίσης είναι ότι σε αυτή την φάση το έγκλημα συνεχίζεται με το πλιάτσικο σε πανάκριβα ανταλλακτικά και υλικά της ΛΑΡΚΟ, την εξυπηρέτηση φιλοκυβερνητικών  ημετέρων εργολάβων και προσώπων και τις αρμόδιες πολιτικές αρχές να «σφυρίζουν»  αδιάφορα στις καθημερινές καταγγελίες μας, αλλά και ντοκουμέντα που τους στέλνουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Το «έργο» γνωστό και το τελευταίο διάστημα «χιλιοπαιγμένο». Κάποια στιγμή θα «πέσουν από τα σύννεφα,  θα διαχωρίζουν την θέση τους από τους επιχειρησιακούς υπεύθυνους, θα δηλώνουν ότι θα ρίξουν άπλετο φως» κτλπ κτλπ.

Το «το κρυφτούλι όμως έχει όρια». Οι αντιφάσεις τους, είναι και η αποκάλυψη τους.

Στα πλαίσια των πρωτοβουλιών μας για την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ στις 28 Γενάρη 2026 λάβαμε απάντηση σε σχετική επιστολή που είχαμε στείλει στον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο της Ευρ. Επιτροπής για τη Βιομηχανική Στρατηγική  κ. Σ. Σεζουρνε, ο οποίος μέσα σε άλλα αναφέρει: «…Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επίγνωση …  Τα θέματα που αφορούν την αναδιάρθρωση της λειτουργίας εμπίπτουν κατά κύριο λόγο στην αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών, οι οποίες παραμένουν σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη στρατηγική σημασία του νικελίου και του κοβαλτίου για τη βιομηχανική βάση της Ευρώπης και για την επίτευξη μεγαλύτερης αυτονομίας στον τομέα των κρίσιμων πρώτων υλών. Οι στόχοι αυτοί είναι κεντρικής σημασίας για το νόμο για τις κρίσιμες πρώτες ύλες…» (βλέπε συνημμένα την επιστολή του Σωματείου και την απάντηση της επιτροπής)

Στις 5/2/2026 οι Υπουργοί Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ και ΣΤΑΥΡΟΣ Ν. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, εν κρυπτόν υπέγραψαν Υπουργική Απόφαση (Αριθμ. 17841 ΕΞ 2026 ΦΕΚ Β 551/05.02.2026). η  οποία επί της ουσίας προβλέπει το  «ξεπούλημα μιας επιχείρησης με μεγάλη αξία και κρυμμένες υπεραξίες»  (και αυτό) δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα….» (βλέπε συνημμένα το σχετικό ΦΕΚ)

Η απάντηση του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Ευρ. Επιτροπής για τη Βιομηχανική Στρατηγική  κ. Σ. Σεζουρνέ σε σχετική επιστολή του Σωματείου μας.  Και η εν κρυπτόν Υπουργική Απόφαση  των Υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος – Ενέργειας, «ξεγυμνώνουν» την πολιτική που σπατάλησε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από το υστέρημα των φορολογούμενων και των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ. Στην συνέχεια «Ναυάγησε» την μοναδική βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκλεψε τον μόχθο μας και πέταξε στην ανεργία 1000 οικογένειες. Για να εξυπηρετήσει εν τέλει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που θέλουν να έχουν υπό την κατοχή τους τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας χωρίς όρους και δεσμεύσεις.

 Τα συμπεράσματα μας έχουν βγει στο πεδίο της σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Κυβερνήσεις που την υπερασπίζονται για να εξυπηρετήσουν τα κέρδη των λίγων. Είναι αδίστακτοι. Δεν διστάζουν να μπαζώνουν στοιχεία για να συγκαλύψουν εγκλήματα σαν των Τεμπών. Δεν διστάζουν να  αποκαλούν «αυτοδημιούργητους πρότυπα επιχειρηματίες» τους «Βιολαντες»,  που  για τα κέρδη τους θυσιάζουν εργαζόμενες μητέρες και «κακομαθημένους καλοπληρωμένους εργαζόμενους» αυτούς που πάνω στα καμίνια της ΛΑΡΚΟ έχουν ορκιστεί στους 80 νεκρούς συναδέλφους τους ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούν ποτέ με το άδικο .

Δεν είναι όμως ανίκητοι.  Εφόσον δεν μπορούν να μας εξαπατήσουν, δεν είναι και πιο έξυπνοι από εμάς. Οι εργαζόμενοι είμαστε η μοναδική δύναμη της εξέλιξης. Χωρίς την εκμετάλλευση της εργασία μας, οι εκμεταλλευτές μας δεν έχουν υπάρξει.

6 χρόνια, τα 2 τελευταία απολυμένοι, παραμένουμε ενωμένοι, συσπειρώνει στο Σωματείο μας, συνεχίζουμε τον αγώνα και διεκδικούμε:

1. Να σταματήσει το πλιάτσικο της ΛΑΡΚΟ και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι που τους έχει ανατεθεί η διαχείριση των εγκαταστάσεων και η φύλαξη. Τα καταγγέλλουμε κάθε μέρα, τυχόν μελλοντικοί «πεφτοσυννεφάκηδες θα έχουν ληγμένο διαβατήριο».
2. Την επαναλειτουργία της ΛΑΡΚΟ, τον εκσυγχρονισμό της και την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων της με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.
3. Την καταβολή του μόχθου που μας έκλεψαν. Στο ακέραιο. Και το τελευταίο ευρώ.
4. Την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων (και των εργολαβιών) και την παράλληλη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
5. Την ντεφάκτο για όλους μας, διασφάλιση σταθερής εργασίας μέχρι την συνταξιοδότηση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι με την επιδοματική εργασία των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ.
6. Την ντεφάκτο διαμονή στα σπίτια μας στους οικισμούς. Δεν ξενιτευόμαστε, δεν επιτρέπουμε την ερήμωση του τόπου μας.
7. Την εφόρου ζωής ιατροφαρμακευτική κάλυψη για τις ασθένειες που αποκτήσαμε για να κρατάμε αναμμένα τα καμίνια της.

Σε αυτή την βάση το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας συνεδρίασε, συζήτησε διεξοδικά και αποφάσισε:

• Την πρωτοβουλία για αίτημα συνάντησης με τους αρμόδιους υπουργούς και υπηρεσίες.
• Την οργάνωση διαμαρτυρίας σε περίπτωση μη ανταπόκρισης.
• Τον κύκλο περιοδειών και της αναλυτικής ενημέρωσης των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ, αλλά και των σωματείων που στέκονται δίπλα μας.
• Την συνέχιση του συντονισμού με τα Σωματεία των πυρόπληκτων ρητινοπαραγωγων της Εύβοιας και των απολυμένων Εργαζομένων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά λ.
• Την πρωτοβουλία για πραγματοποίηση μεγάλης σύσκεψης – συλλαλητήριο – εκδήλωσης μετά το ΠΑΣΧΑ στο χώρο του εργοστασίου της Λάρυμνας με σκοπό να ενημερωθούν καλά και να συντονίσουμε τα επόμενα βήματα με τα σωματεία και τους φορείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα στον αγώνα μας.
• Την συνέχιση των πρωτοβουλιών και συντονισμού με άλλους φορείς και σωματεία. Την επιδίωξη συνδιοργάνωσης κινητοποιήσεων στους μεγάλους σταθμούς που έχουμε μπροστά,  όπως η κινητοποίηση για το έγκλημα των Τεμπών, η 8 Μάρτη, η καμπάνια ενημέρωσης για το ρόλο των σωματείων στην διεκδίκηση

Καλή αντάμωση

Το περασμένο Απρίλιο του 2025 το Συνέδριο της ΟΕΝΓΕ είχε εκδώσει αναλυτική καταγγελία  για το θέμα του Νεφρολογικού Τμήματος του Αττικού Νοσοκομείου. Συγκεκριμένα, είχαμε τονίσει την απαράδεκτη στάση του Διοικητή του Αττικού Νοσοκομείου και του Διοικητή της 2ης Υ.Πε. που δεν εφαρμόζουν τελεσίδικη δικαστική απόφαση ανακοινωμένη ήδη από τον Αύγουστο του 2024 σύμφωνα με την οποία το Νεφρολογικό Τμήμα του Αττικού Νοσοκομείου είναι τμήμα του ΕΣΥ θα πρέπει να έχει επιστημονικό υπεύθυνο γιατρό κλάδου ΕΣΥ και όχι Πανεπιστημιακό Καθηγητή.

Τώρα, (Φεβρουάριος 2026) άλλους 10 ολόκληρους μήνες μετά, ο Διοικητής του Αττικού ακόμα αρνείται να εφαρμόσει τη δικαστική απόφαση παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σχετικές εκθέσεις και από το Συνήγορο του Πολίτη (Ανεξάρτητη Δημόσια Αρχή) που ψέγουν την Πολιτεία ακριβώς για τη μη εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Διοικητής του Αττικού αιφνίδια εξέδωσε στις 16/02/26 εντολή μετακίνησης ενός από τους αρχαιότερους γιατρούς ΕΣΥ, νεφρολόγου του Αττικού, προς το πρώην ΓΝΔΑ Αγία Βαρβάρα με έναρξη εφαρμογής από την επόμενη κιόλας 17/02/26 και αυτό παρά το γεγονός ότι υπήρχε αίτηση από άλλη γιατρό νεφρολόγο του Αττικού που επιθυμούσε η ίδια μια τέτοια μετακίνηση.

Από τα παραπάνω προκύπτει ο Διοικητής του Αττικού φέρεται τιμωρητικά ενάντια στο συνάδελφο μόνο και μόνο για να τον εκδικηθεί για τη δικαστική απόφαση την οποία ο Διοικητής του Αττικού αρνείται να εφαρμόσει εδώ και 18 ολόκληρους μήνες.

Απαιτούμε την άμεση ακύρωση αυτής της άθλιας εντολής μετακίνησης. Η Διοίκηση της 2ης Υ.Πε. και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας να σταματήσουν επιτέλους την καταπάτηση των δικαιωμάτων των γιατρών ΕΣΥ και την πρόκληση δυσλειτουργίας στις μονάδες δημόσιας περίθαλψης μόνο και μόνο για να εξυπηρετούνται τα ιδιοτελή μικροσυμφέροντα κάποιων καθηγητών του κατεστημένου

Στοχευμένη και εκδικητική μετακίνηση ιατρού του «Αττικόν» Να ανακληθεί άμεσα η απόφαση!

Το Σωματείο Εργαζομένων του Νοσοκομείου «Αττικόν» καταγγέλλει την αιφνιδιαστική εντολή μετακίνησης προς το πρώην Λοιμωδών, ενός από τους παλιότερους ιατρούς ΕΣΥ, που υπηρετεί στο νοσοκομείο μας από την ίδρυση του, του Διευθυντή ΕΣΥ Νεφρολόγου Σπύρου Κατσούδα.

Η ενέργεια αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τα κίνητρα της Διοίκησης και ενισχύει την αίσθηση ότι πρόκειται για στοχευμένη και εκδικητική πρακτική εις βάρος του συναδέλφου αφού:

• Η απόφαση για τη μετακίνηση  ελήφθη παρά την ύπαρξη σχετικής αίτησης άλλης Νεφρολόγου του ΠΓΝ Αττικόν η οποία είχε εκφράσει επιθυμία μετακίνησης προς το Λοιμωδών.
• Συνδέεται με τη διεκδίκηση του συναδέλφου για εφαρμογή της δικαστικής απόφασης που ορίζει ρητά πως το Νεφρολογικό Τμήμα, ως τμήμα του Εθνικό Σύστημα Υγείας, οφείλει να έχει επιστημονικό υπεύθυνο ιατρό κλάδου ΕΣΥ και όχι Πανεπιστημιακό Καθηγητή. Παρά το γεγονός ότι από τον Αύγουστο του 2024 έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί η σχετική δικαστική απόφαση, δεκαοκτώ μήνες μετά, η Διοίκηση, η 2η ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας κάνουν τα στραβά μάτια και δε την εφαρμόζουν γεγονός το οποίο καταδικάζει και ο Συνήγορος του Πολίτη.

Κύριοι του Υπουργείου, της 2^ης ΥΠΕ και της Διοίκησης,

Έτσι σκοπεύετε να ανοίξετε το Λοιμωδών; Μετατρέποντας το σε παράρτημα του Αττικόν για τους ανεπιθύμητους και όσους διεκδικούν το δίκιο τους; Κραδαίνετε δικαστικές αποφάσεις όποτε σας συμφέρουν και αρνείστε την εφαρμογή τους όταν αυτές δεν σας συμφέρουν; Οι γιατροί που υπηρετούν στο νοσοκομείο από την πρώτη μέρα που άνοιξε δεν έχουν ούτε στοιχειώδη δικαιώματα μπροστά στους «λίγους και εκλεκτούς Πανεπιστημιακούς διευθυντές»; Λίγη ΝΤΡΟΠΗ δεν υπάρχει;

Το Σωματείο Εργαζομένων απαιτεί την άμεση ανάκληση της εντολής μετακίνησης. 

Αν δεν ανακληθεί η απαράδεκτη αυτή απόφαση προχωράμε σε κινητοποίηση την Τρίτη 24 Μαρτίου στις 2 το μεσημέρι στη Διοίκηση και σε πιο δυναμικές κινητοποίησεις.

Καλούμε τη Διοίκηση της 2ης Υ.Πε. και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να διασφαλίσουν χωρίς άλλη καθυστέρηση εφαρμογή της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης.

Η ΕΛΜΕ Πειραιά συμμετέχει και καλεί όλους τους συναδέλφους να παρευρεθούν μαζικά στην σύσκεψη που καλούν το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και το Συνδικάτο Μετάλλου & Ναυπηγικής Βιομηχανίας Αττικής στο Πέραμα (Β’ ΚΑΠΗ Περάματος, Λ. Ειρήνης 36) την Τρίτη 17 Φλεβάρη στις 18:30. Συζητάμε συλλογικά για τη συνέχεια και κλιμάκωση του δίκαιου αγώνα μας ενάντια στα ‘’καζάνια του θανάτου’’, γιατί δεν ανεχόμαστε να παίζουμε κορόνα γράμματα την ζωή μας για τα κέρδη των λίγων! Αυτός είναι ο δρόμος για να «ανασάνουμε» πραγματικά!

Την Τετάρτη 18 Φλεβάρη στις 13:00 στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών (Αναστάσεως 2 και Τσιγαντέ, Παπάγου – Χολαργός) συμμετέχουμε στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής με μοναδικό θέμα τα ‘’καζάνια του θανάτου’’ στο Πέραμα. Συνεδρίαση που – θυμίζουμε – είχαμε απαιτήσει να πραγματοποιηθεί τα σωματεία και οι φορείς που παρευρεθήκαμε και πήραμε τον λόγο στη συνεδρίασή του Περιφερειακού Συμβουλίου στους Αγίους Αναργύρους, λίγες μέρες μετά την φωτιά, και είχαμε καλέσει να γίνει στο Πέραμα για να συμμετέχει ο λαός και η νεολαία του Περάματος… αλλά το έβαλαν πάνω από 20 χιλιόμετρα μακριά και σε ώρα που όλος ο κόσμος είναι ακόμη στη δουλειά του! Πάλι καλά που το κάνουν στην Αττική!

Όπου κι αν πάνε να κρυφτούν, εμείς θα είμαστε εκεί, για να ακουστούν για άλλη μία φορά η αγωνία μας, η ανησυχία μας, η οργή μας και τα δίκαια αιτήματά μας!

*Για την διευκόλυνση της συμμετοχής, κηρύσσουμε διευκολυντική στάση εργασίας 12:00-14:00

Όλοι και όλες στην κινητοποίηση την Πέμπτη 19/02 στις 9:00 στη σχολή των Τοπογράφων Μηχανικών που είναι προγραμματισμένη επίσκεψη του ΕΛΚΑΚ

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ! ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΛΚΑΚ!

Την Πέμπτη 19/02 είναι προγραμματισμένη κρυφή συνάντηση του ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας) με εκπροσώπους των ερευνητικών ομάδων του ΕΜΠ στη σχολή των Τοπογράφων ΕΜΠ.

Το ΕΛΚΑΚ ΑΕ, που ιδρύθηκε το 2024 με εμπνευστές την κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ, δεν έχει καμία σχέση με την προστασία του ελληνικού λαού, καθώς έχει στόχο να παράγει εξοπλισμούς ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών και στόχων. Λειτουργεί ως μεσάζων μεταξύ υπουργείου Αμυνας, των ιδιωτικών πολεμικών βιομηχανιών και των ΑΕΙ, για τη δημιουργία ενός οικοσυστήματος άμεσα συνδεδεμένου με τις επιχειρησιακές ανάγκες του ΝΑΤΟ. Στο πλαίσιο αυτό, το ΕΛΚΑΚ φαίνεται ότι έρχεται να χαρτογραφήσει την έρευνα και κυρίως τους ερευνητές του ΕΜΠ, ώστε να τους αξιοποιήσει στις πολεμικές του business.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ένα μήνα μετά την οργανωμένη προσπάθεια κυβέρνησης και Πρυτανείας του ΕΜΠ να αναθεωρηθεί ο οδηγός χρηματοδότησης του ΕΛΚΕ και ο εσωτερικός κανονισμός του Πολυτεχνείου, με σκοπό την απευθείας έρευνα για το ΝΑΤΟ, που δεν επιτρέπει την διεξαγωγή ή συμμετοχή σε έρευνες για πολεμικούς σκοπούς και με χρηματοδότηση από διεθνείς στρατιωτικούς συνασπισμούς. Οι οργανωμένες κινητοποιήσεις των συλλόγων φοιτητών, εργαζόμενων, ερευνητών, και καθηγητών του ΕΜΠ ανάγκασαν την πρυτανεία να υποχωρήσει.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη στο ΕΜΠ καθόλου τυχαία δεν είναι, καθώς βρισκόμαστε σε συνθήκες που πολλαπλασιάζονται παγκόσμια οι πολεμικές εστίες και ιμπεριαλιστικές απειλές (Κούβα, Γροιλανδία, Ιραν), η πολεμική προετοιμασία για γενικευμένη παγκόσμια αναμέτρηση. Η κυβέρνηση την ίδια ώρα που μιλά για την άμυνα της χώρας και την έρευνα, εμπλέκει τη χώρα μας βαθιά στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ (από τις φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Ειρηνικό, την αποστολή στρατιωτικού υλικού από την Σαουδική Αραβία μέχρι την Ουκρανία, ακόμα και με στρατιωτική αποστολή στη Γάζα). Έτσι, στα κράτη μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ τα πανεπιστήμια και η πολεμική έρευνα για τις ανάγκες των ιμπεριαλιστών μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε γρανάζι της στρατιωτικής βιομηχανίας και της πολεμικής προπαρασκευής. Στο ίδιο το ΕΜΠ “τρέχουν” 21 ερευνητικά έργα εκατομμυρίων, τα οποία αφορούν έρευνα για πολεμικούς και κατασταλτικούς σκοπούς και διττής χρήσης τεχνολογίες (πολεμική-πολιτική χρήση).

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΕΜΠ ΣΕ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΟΥΤΕ ΣΕ ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Δεν δεχόμαστε η επιστήμη, οι υποδομές, και η έρευνα μας να αξιοποιείται από τους φονιάδες των λαών, να κατευθύνεται σε πολεμικούς σκοπούς, να προετοιμάζει τα επόμενα «έξυπνα όπλα», τα σύγχρονα όπλα μαζικής καταστροφής. Θέλουμε να σπουδάζουμε και να ερευνούμε με στόχο την ελάφρυνση του εργαζόμενου ανθρώπου, για να τεθεί η επιστήμη μας στην υπηρεσία του, στην κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Απαιτούμε:

1. Καμία συνεργασία του ΕΜΠ με το ΕΛΚΑΚ
2. Ούτε σκέψη για αναθεώρηση των κανονισμών του Ιδρύματος
3. Καμία έρευνα για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΜΠ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΠ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΩΝ ΕΜΠ