Από πολύ νωρίς και με την έναρξη των μέτρων για την πανδημία, δεκάδες σωματεία εμποροϋπαλλήλων σε όλη τη χώρα ανέδειξαν την άγρια κατάσταση που εξελισσόταν μέσα στους χώρους των super market, στα καταστήματα, στα γραφεία, στις αποθήκες, φέρνοντας στο προσκήνιο αιτήματα για άμεση προστασία των εργαζομένων απέναντι στον κορονοιό. Η συλλογική διεκδίκηση και όχι η ατομική ευθύνη ήταν αυτή που πίεσε και έφερε κάποια ελάχιστα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς.

Όλο αυτό το διάστημα οι συνάδελφοι μας στα super market εργάζονται με αυτοθυσία, για να εξυπηρετήσουν τους καταναλωτές και να μην λείψει τίποτα από κανένα λαϊκό σπίτι. Όμως οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν ζωή, έχουν οικογένειες, έχουν τις ίδιες φοβίες, τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανάγκες που έχουμε όλοι μας.

Με τη σημερινή συνέντευξη τύπου θέλουμε να αναδείξουμε σημαντικές πλευρές που αφορούν την κατάσταση στις αλυσίδες των super market, να παρουσιάσουμε σημαντικές και ενδεικτικές καταγγελίες που έρχονται καθημερινά και να προτάξουμε την απάντηση που πρέπει κατά τη γνώμη μας να δώσουν οι εμποροϋπάλληλοι και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Συναδελφισσες-οι, εμείς μπορεί να μην έχουμε την επιστημονική κατάρτιση να εξετάζουμε και να συζητάμε ιατρικές πλευρές γύρω από τον ιό, έχουμε όμως την κοινή λογική και με βάση αυτή κρίνουμε, φιλτράρουμε ότι ακούμε από τους επιστήμονες καθημερινά. Μέχρι και σήμερα προχωράμε με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ και με βάση αυτές διεκδικούμε τη μέγιστη προστασία των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, αναδεικνύουμε σοβαρά κενά και ελλείψεις που υπάρχουν, που μας καταγγέλλονται.

Με βάση αυτή λοιπόν την κοινή λογική, δε μπορούμε να κατανοήσουμε πως ενώ την ίδια στιγμή που ακούμε πομπώδεις εκφράσεις για τον κορονοιό, ο οποίος δε διαχωρίζει μεγάλους-μικρούς, γυναίκες-άνδρες, πλούσιους-φτωχούς, ο ίδιος ιός που είναι επικίνδυνος και έχει ισχυρή μεταδοτικότητα σε κάθε πιθανή επαφή μας έξω, αυτός ξαφνικά με έναν μαγικό τρόπο γίνεται αόρατος, λιγότερο επικίνδυνος ή δε μπαίνει μέσα από τις συρόμενες πόρτες των super market. Διότι από την 1^η μέρα ως και σήμερα τα μέτρα προστασίας μέσα στα περισσότερα super market είναι για τα μάτια του κόσμου, λες και δεν υπάρχει ιός.

Δε μπορούμε να κατανοήσουμε πως ενώ την ίδια στιγμή που λέγεται ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε όλοι ως εν δυνάμει φορείς του ιού και οι προτροπές είναι πως σε κλειστούς χώρους πρέπει να υπάρχουν ιδιαίτερα μέτρα προστασίας, οι εργαζόμενοι στα super market 1.5 μήνα τώρα είναι πλήρως εκτεθειμένοι πλάι σε εκατοντάδες ανθρώπους που εναλλάσσονται καθημερινά και συνεχώς μέσα στα καταστήματα.

Δε μπορούμε να κατανοήσουμε το λόγο που οι συνάδελφοι μας στην Ιταλία εργάζονται μέσα στα super market με μάσκες, γάντια ακόμα και με ειδικά γυαλιά, φυσικά αυτά ύστερα από τις εκατόμβες νεκρών, ενώ στη χώρα μας είναι εντελώς ακάλυπτοι.

Αυτοί οι προβληματισμοί και άλλοι παρόμοιοι, δεν είναι μόνο δικοί μας. Τέτοιες ανησυχίες έχουν οι συνάδελφοί μας σε πολλές χώρες που αυτή τη στιγμή η πανδημία βρίσκεται σε έξαρση και μετράμε χιλιάδες θετικούς στον ιό αλλά και χιλιάδες νεκρούς.

Στη Γαλλία, προχθές Τετάρτη πραγματοποιήθηκε απεργία στα super market με τίτλο «η απεργία που σώζει ζωές» καθώς στον κλάδο ήδη μετρούν έξι νεκρούς και πάρα πολλά κρούσματα. Οι συνάδελφοι της Αΐσα, συναδέλφισσα στο CARREFOUR στο Σαν Ντενί της Γαλλίας χρειάστηκαν ελάχιστα γράμματα για να καταγγείλουν το έγκλημα και τον άδικο θάνατο της. «ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΑΣ-ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ», έγραψαν στην είσοδο του καταστήματος που δούλευε η συναδέλφισσα. Η εργοδοσία, παρά τις καταγγελίες που υπήρχαν, έλεγε ότι οι μάσκες τρομάζουν τους πελάτες.  

Στα μέτρα προστασίας που απαίτησαν οι Γάλλοι εμποροϋπάλληλοι στα super market η κυβέρνηση απάντησε με νέα προνόμια στους εργοδότες. Οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας αυξήθηκαν σε 60, με άνοιγμα των Κυριακών, με μείωση της περιόδου ανάπαυσης μεταξύ 2 ημερών.

Στο Βέλγιο οι συνάδελφοι μας πραγματοποιούν τις τελευταίες μέρες πολύμορφες κινητοποιήσεις με κύριο αίτημα την προστασία της ζωής τους. 6 Βελγικά Carrefour την προηγούμενη Παρασκευή απέργησαν με αίτημα την ενίσχυση των μέσων προστασίας των εργαζομένων. Την 1^η Απρίλη στη Delhaize που είναι η μητρική εταιρεία της ΑΒ Βασιλόπουλος, οι εργαζόμενοι έκλεισαν καταστήματα γιατί δεν υπήρχαν γάντια, μάσκες και αποζημιώσεις πέραν των κουπονιών που έχουν ημερομηνία λήξης.

Προχθές έχασε τη ζωή του ένας ακόμα συνάδελφος μας στο Βέλγιο από τον Όμιλο Colruyt. Συνάδελφοι του από το ίδιο κατάστημα κατήγγειλαν πως «δεν αισθάνονται ασφαλείς στην εργασία και πως αυτό μπορεί να διαρκέσει μήνες». Κυβέρνηση και εργοδοσία, αρνούνται να επιβεβαιώσουν αν άλλοι εργαζόμενοι έκαναν τεστ και βρέθηκαν θετικοί στον ιό.

Στην Ισπανία οι εργαζόμενοι στα super market αναφέρουν ότι «αισθάνονται υπερβολικά εκτεθειμένοι». Είναι λυπηρό λένε το γεγονός ότι ορισμένες αλυσίδες super market σε μια κρίση της υγείας, εκτιμούν τις πωλήσεις περισσότερο από την υγεία των εργαζομένων τους. 

Στην Ιταλία με την έναρξη της πανδημίας ένας ταμίας έχασε τη ζωή του από τον κορονοιό στη Μπρέσια, γεγονός που πυροδότησε τη συζήτηση γύρω από την προστασία των εργαζομένων στα super market. Την περασμένη εβδομάδα, είχαμε τον τελευταίο καταγεγραμμένο θάνατο με ένα φύλακα ασφαλείας σε super market να χάνει τη ζωή του. Τα συνδικάτα αλλά και αρκετά ΜΜΕ εκτιμούν πως έχουν πεθάνει κι άλλοι εργαζόμενοι χωρίς να καταγράφονται οι θάνατοι ως περιπτώσεις του κορονοιού.  Οι εργαζόμενοι αναφέρουν πως είναι ανεπαρκώς προστατευμένοι και φοβούνται πως «φέρνουν κάτι πίσω στο σπίτι τους», πως δεν είναι «εξοπλισμένοι κατάλληλα για να πολεμήσουν τη μάχη κατά της πανδημίας».

Καταγγέλλουν επίσης πως εκτός από την απαιτούμενη πρόσθετη υγειονομική προστασία που διεκδικούν, εργάζονται ασταμάτητα, με διαρκείς υπερωρίες. Λένε χαρακτηριστικά πως “αντί να μειώσουν το ωράριο εργασίας και να κλείσουμε τα Σαββατοκύριακα», αποφάσισαν να κάνουμε 12ωρες και πλέον βάρδιες για διαδοχικές ημέρες”, προσθέτοντας παράλληλα πως τα super market «δεν είναι μια κοινωνική παροχή υπηρεσίας όπως αφήνεται να εννοηθεί, αλλά ένας κυνήγι κερδών» πάνω στην πανδημία.

Στην Αμερική που ο ιός προχωρά ραγδαία, μόνο τις τελευταίες μέρες έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον τέσσερις εργαζόμενοι στα super market, σε όλη τη χώρα. Συναδέλφισσα από κατάστημα του Μανχάταν λέει πως είχαν δύο κρούσματα στο χώρο της και πως είχε δουλέψει μαζί τους σε ίδιες βάρδιες, τις τελευταίες δύο εβδομάδες”. Όμως επειδή δεν μπορεί να κάνει τεστ για να σιγουρευτεί αν είναι η ίδια θετική, συνεχίζει να εργάζεται μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα. Όπως λέει η ίδια «φοβάμαι να πάω στη δουλειά και να ανησυχώ για μια εργασία που πληρώνει ελάχιστα δολάρια την ώρα».

Οι εργαζόμενοι στα super market γνωρίζουν ότι βρέθηκαν στις πρώτες γραμμές αυτής της πανδημίας. Το αναγνωρίζουν όλοι, φαίνεται και από τις καμπάνιες και από τα δημόσια «ευχαριστώ» των επιχειρήσεων, των καναλιών, των κυβερνήσεων.

Φτάνει αυτό; Φτάνει να λέμε ότι είναι ήρωες; Πίσω από τη βιτρίνα, τα μεγάλα λόγια και τις κολακείες κρύβεται εκμετάλλευση, υποκρισία, ψέματα. Θα απαντήσουμε με τα λόγια μιας συναδέλφου από την Ιταλία. Κάποιοι λένε ότι «είμαστε ήρωες», αναφέρει. «Δεν το νομίζω, κάνουμε τις δουλειές μας. Δε θέλω να είμαι ήρωας. Απλά να σεβαστούν τη ζωή μου».

Συνάδελφισσες-οι, πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας! Οι εργαζόμενοι στα ταμεία, στα ράφια, στα ψυγεία, στην τροφοδοσία, οι εργαζόμενοι που βρίσκονται εκτεθειμένοι στον ιό, είναι από τους πιο χαμηλόμισθους, τους πιο κακοπληρωμένους. Είναι οι εργαζόμενοι που στη συντριπτική πλειοψηφία εργάζονται part time, με τετράωρα-εξάωρα και όχι από επιλογή τους. Είναι αρκετοί εργαζόμενοι που δουλεύουν με ολιγόμηνες αλλά και ολιγοήμερες συμβάσεις ορισμένου χρόνου δηλαδή εργαζόμενοι που τώρα βρίσκονται εκτεθειμένοι στον ιό και αύριο θα είναι άνεργοι. Στη Γαλλία όπως και στη χώρα μας οι μεγάλοι όμιλοι των super market πρόβαλαν τα έκτακτα μπόνους που έδωσαν, με στόχο να δείξουν κοινωνικό πρόσωπο, εξασφαλίζοντας έμμεσα απλήρωτη διαφήμιση. Στη Γαλλία οι εργαζόμενοι ονόμασαν αυτά τα πριμ ως «μπόνους θανάτου». Κανένα μπόνους που σημειωτέον δεν είναι υποχρεωτικό, δεν αποτελεί μισθό και δε δεσμεύει τις επιχειρήσεις να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές, δε μπορεί να βρεθεί πάνω από την προστασία της ζωής, να ισοφαρίσει ή να προσπεράσει την απουσία μέσων προστασίας, την έκθεση στον ιό.

Τα μπόνους που ανακοινώθηκαν αφορούν στην πλειοψηφία τους διατακτικές επιταγές αγορών που επιστρέφουν στα ταμεία των ίδιων επιχειρήσεων. Σε συνθήκες πανδημίας οι εργαζόμενοι θα έπρεπε εξ’ αρχής να ήταν πλήρως προφυλαγμένοι με όλα τα μέσα προστασίας, να υπήρχε κατοχυρωμένο και υποχρεωτικό επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και κυρίως να είχαν μόνιμη και σταθερή εργασία, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με 8ωρο-5μερο. Όλα τα άλλα λόγια είναι κούφια και υποκριτικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποτιμάμε την αξία που έχουν οι οποιεσδήποτε προσθήκες που αυξάνουν το εισόδημα των εργαζομένων.

Για όλα τα παραπάνω αλλά και γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν στις επόμενες τοποθετήσεις από τους συναδέλφους, καλούμε όλα τα σωματεία των εμποροϋπαλλήλων και των ιδιωτικών υπαλλήλων, επιχειρησιακά και κλαδικά σε όλη τη χώρα να ορίσουν την Τετάρτη 15 Απρίλη, ως μέρα παρέμβασης και δράσης, ενημέρωσης και διεκδίκησης στους εργασιακούς χώρους των αλυσίδων super market. Τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, να βρεθούν στα καταστήματα, στην έναρξη των βαρδιών, στα διαλείμματα, στο σχόλασμα. Να αναδειχτούν τα αιτήματα προστασίας, να στηριχθούν οι συνάδελφοι μας στα super market, να καταγγελθούν οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες.

Καλούμε τους συναδέλφους μας στα super market να υψώσουν ανάστημα και γροθιά για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, τη ζωή των οικογενειών τους. Να βάλουν μπροστά τα ζητήματα προστασίας, της υγείας τους, των δικαιωμάτων τους.

Οι συνάδελφοι μας στα νοσοκομεία, λένε πως τα καλυμμένα στόματα έχουν φωνή. Αυτή η φωνή είναι η δική τους, η δική μας, αυτή πρέπει να δυναμώσει!

Κανένας να μην παρασυρθεί από τα νερά και τα απόνερα της πανδημίας.

Οι συνάδελφοι στα super market στις αποθήκες και γραφεία εργάζονται κοντά δυο μήνες κάτω από έντονους ρυθμούς, με αυτοθυσία για να μην λείψει τίποτα από κανένα λαϊκό σπίτι. Εργάζονται χωρίς ρεπό, πέραν του ωραρίου τους και τις Κυριακές είτε με ανοιχτά, είτε με κλειστά καταστήματα. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί χωρίς καμία δόση υπερβολής είναι τραγική και επικίνδυνη.

  Οι καταγγελίες που φτάνουν καθημερινά στα σωματεία εμποροϋπαλλήλων είναι δεκάδες και αφορούν ακόμα και σήμερα την ανεπάρκεια στα αυτονόητα  μέτρα προστασίας των εργαζόμενων (γάντια, μάσκες, αλκοολούχα διαλύματα, καθαριότητα), πιέσεις σε συναδέλφους για να μην κάνουν χρήση ειδικών αδειών (γονείς και ευπαθής ομάδες), την εντατικοποίηση της εργασίας μέχρι εξαντλήσεως των εργαζομένων αλλά και ακόμα πιο σοβαρές και επικίνδυνες καταστάσεις όπως είναι η απόκρυψη κρουσμάτων και ο τρόπος αντιμετώπισης τους που σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει την υγεία όχι μόνο των εργαζομένων άλλα συνολικά τη δημόσια υγεία. Δεν θα ήταν υπερβολικό να πούμε ότι τα Σουπερ Μάρκετ είναι υγειονομικές βόμβες.

 Πιο συγκεκριμένα μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα από τους χώρους δουλειάς:

 Στα MARKET IN, στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας, σε επιβεβαιωμένο κρούσμα κορονοιού η εργοδοσία δεν μπήκε καν στο κόπο να ενημερώσει το προσωπικό και να ακολουθήσει τα όσα προβλέπονται σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ.

Σχετικά με όσα δήλωσαν στελέχη της εργοδοσίας σε παρέμβαση του σωματείου – μάλιστα η μια παρουσιάστηκε ως υπεύθυνη για τη διαχείριση των  ζητήματα που σχετίζονται με την πανδημία-  αφού επιβεβαίωσαν  την ύπαρξη  κρούσματος, κάτι το οποίο γνώριζαν από την Κυριακή αλλά επίσημη ενημέρωση δεν έκαναν στους συναδέλφους, προχώρησαν σε απολύμανση για προληπτικούς και ψυχολογικούς λόγους στο κτήριο το βράδυ της Δευτέρας μετά το σχόλασμα των εργαζομένων.  

Την επομένη μέρα  πήγαν όλοι κανονικά για δουλειά  και από την Τετάρτη,  μετά δηλαδή από δυο μέρες  θα πήγαινε στα κεντρικά ο γιατρός εργασίας και κάποιοι συνάδελφοι θα έμπαιναν σε κατ’ οίκον περιορισμό!  Τελικά ο γιατρός εργασίας ενημέρωσε τους συναδέλφους ότι δεν τίθεται θέμα καραντίνας αφού ο συνάδελφος που βρέθηκε θετικός δεν προσήλθε στην εργασία του για διάστημα 10 ημερών λόγω συμπτωμάτων. Τους καθησύχασε μάλιστα λέγοντας πως αν ήταν κάποιος να έχει νοσήσει θα είχε ήδη παρουσιάσει συμπτώματα, μειώνοντας αυτοβούλως το όριο της καραντίνας στις 10 από τις 14 ημέρες που είναι σύμφωνα με τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΔΥ.

Με ποιο δικαίωμα ο γιατρός εργασίας αυξομειώνει αυθαίρετα το όριο της καραντίνας φέρνοντας το τελικά στα μέτρα της εργοδοσίας ώστε τελικά να μην παρθεί ένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας της υγείας των εργαζομένων σε έναν μεγάλο εργασιακό χώρο με επιβεβαιωμένο κρούσμα κορονοιου;  Υπολογίζουν πραγματικά  την υγεία των εργαζομένων ή αποφασίζουν ανάλογα για να μη ζημιωθούν σε μια φάση που σημειώνουν μεγάλες πωλήσεις και κέρδη; Τελικά η υπεύθυνη της εργοδοσίας για τα θέματα κορονιου μας ενημέρωσε ότι οι συνάδελφοι που βρίσκονται στο τμήμα που βρέθηκε το  κρούσμα δήλωσαν οικειοθελώς ότι επιθυμούν να κάνουν χρήση ημερών από την  κανονική τους άδεια! Δηλαδή η εργοδοσία απαλλάχτηκε και από τα έξοδα της ειδικής άδειας που χορηγείται σε αυτές τις περιπτώσεις. Αλλά αναρωτιόμαστε: Ο συνάδελφος που νόσησε μόνο με συναδέλφους από το τμήμα του ήρθε σε επαφή; Δεν είχε επαφές με άλλους συναδέλφους μέσα στο κτίριο; Δεν έκανε μαζί με άλλους  χρήση των κοινόχρηστων χώρων του κτιρίου;

 Επίσης στη συγκεκριμένη αλυσίδα, δεν προβλεπόταν η ειδικότητα του καθαριστή στα καταστήματα με αποτέλεσμα μέχρι πρότινος οι πωλητές και οι πωλήτριες να επιβαρύνονται με τις εργασίες καθαριότητας. Το μέτρο που πήραν μέσα στην πανδημία ήταν η ανάθεση της καθαριότητας σε εργολάβους που βάζουν εργαζόμενους να καθαρίσουν τα καταστήματα χωρίς να τους παρέχονται ΜΑΠ και με εξευτελιστικά μεροκάματα. Τους έχουν δηλωμένους ότι κάνουν δουλειά μιας ώρας την ημέρα!  Η καθαριότητα των καταστημάτων γίνεται μια φορά για  3-4 ώρες ημερησίως, που την εκτιμάμε ελλιπή σε σχέση με την ανάγκη να καθαρίζονται διαρκώς όλες οι επιφάνειες (ράφια- καρότσια- πόμολα- πάγκοι κ.α.) μέσα σε καταστήματα που έχουν συνεχή και μεγάλη ροή πελατών.  Σε συναδέλφους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ή  παρουσίασαν  συμπτώματα και έλειψαν από την εργασία τους, τους χρεώθηκε άδεια ασθενείας, γεγονός που αντιλήφθηκαν κατά την  μισθοδοσία.

Στα MY MARKET διευθυντής καταστήματος δήλωσε ότι όποιος εργαζόμενος κάνει χρήση της άδειας ειδικού σκοπού δεν θα ξαναγυρίσει στην δουλειά και απείλησε με μεταθέσεις σε άλλα καταστήματα. Διευθυντές καταστημάτων στο αίτημα των εργαζομένων να πάρουν την άδεια ειδικού σκοπού, απαντούν με την ερώτηση: “και τι θα γίνει αν όλοι όσοι δικαιούνται αυτές τις άδειες τις πάρουν;” αποτρέποντας τους τελικά κάτω από τον φόβο της απόλυσης.

Στις αποθήκες της συγκεκριμένης επιχείρησης είναι καθεστώς να εργάζονται 11 ώρες την ημέρα, τα ρεπό δίνονται μόνο σε όσους το απαιτούν ενώ αντίστοιχα και στα καταστήματα η υπερωριακή απασχόληση και η μη χορήγηση ρεπό, θεωρείται αυτονόητο.   

Στο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ οι συνάδελφοι μάταια περιμένουν να ενημερωθούν για το τι γίνεται με τους συναδέλφους τους  που παρουσιάζουν συμπτώματα και μπαίνουν σε κατ’ οίκον περιορισμό ακόμα και για επιβεβαιωμένα κρούσματα. Υπάρχει δικαιολογημένη γενική ανησυχία όσο και αν η εργοδοσία προσπαθεί να μας καθησυχάζει.

Στα κεντρικά γραφεία, με 5 επιβεβαιωμένα κρούσματα, αναγκάστηκε να ενημερώσει τους εργαζόμενους μετά από την έντονη φημολογία και ύστερα από καταγγελία του σωματείου. Τα μέτρα που πήρε ήταν να θέσει σε κατ ‘ οίκον περιορισμό ελάχιστους συναδέλφους, ενώ αρκετοί έκαναν χρήση της κανονικής άδειας και κάθε άλλης άδειας, προκειμένου να απουσιάσουν και να προστατευτούν.

Διευθυντής καταστήματος δήλωσε σε εκπρόσωπο του σωματείου  ότι “αν κάποιος έχει δέκατα και παραμένει σπίτι του μπορεί να είναι γιατί η ένταση της δουλειάς φτάνει το 200%”!

Σε κατάστημα στο Χολαργό, με επιβεβαιωμένο κρούσμα, το μέτρο που πήρε η επιχείρηση ήταν να κλείσει το κατάστημα για μια μέρα και να κάνει απολύμανση, να θέσει σε κατ’ οίκον περιορισμό μόνο όσους δούλευαν στο ίδιο τμήμα μαζί με τον εργαζόμενο που νοσεί. Σε παρέμβαση του σωματείου δήλωσαν ότι έκαναν και παραπάνω από όσα προβλέπονταν αφού η οδηγία από τον ΕΟΔΥ ήταν ότι δεν χρειαζόταν να κλείσει το κατάστημα πάρα μόνο να καθαρίσουν με χλωρίνη!

Επίσης οι συνάδελφοι που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ενημερώνονται ότι δικαιούνται άδεια 15 ημερών όσοι εργάζονται λιγότερο από χρόνο στην επιχείρηση και μέχρι 1 μήνα όσοι εργάζονται πάνω από χρόνο. Μετά από αυτό το διάστημα θα πρέπει να γυρίσουν πίσω στη δουλειά ή να κάνουν χρήση άδειας άνευ αποδοχών. Η άδεια που δίνεται είναι με το καθεστώς της αναρρωτικής. Για να πάρουν άδεια πρέπει να προσκομίσουν χαρτί γιατρού ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που στελέχη της επιχείρησης αναλαμβάνουν χρέη γιατρού και αποφάσιζαν ποιος ανήκει και πιο όχι στις ευπαθείς ομάδες. Μπορεί η επιχείρηση να διαθέτει 4 γιατρούς εργασίας άλλα οι εργαζόμενοι μάταια τους αναζητούν. Διευθυντές καταστημάτων ενημερώνουν τους εργαζόμενους ότι μπορούν να απουσιάζουν λόγο συμπτωμάτων για 7 ημέρες, την 8^η θα χρεώνονται με άδεια άνευ αποδοχών.

Στα THE MART – ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ στη Λάρισα  εργαζόμενοι που είχαν πάρει άδεια ειδικού σκοπού πιέζονταν να γυρίσουν στη δουλειά αλλιώς θα έπρεπε να επιλέξουν  εκβιαστικά ανάμεσα στη χρήση της κανονικής τους άδειας ή της αναστολής των συμβάσεων τους για 45 μέρες!

Στα  ΑΒ, διευθυντής καταστήματος είπε ότι οι συνάδελφοι που έχουν τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό λόγω συμπτωμάτων και σύμφωνα με οδηγίες του ΕΟΔΥ «λείπουν αυτοβούλως» ενώ αντίστοιχα στέλεχος της επιχείρησης ισχυρίστηκε ότι μπορεί οι συνάδελφοι να λένε και ψέματα,  γι’ αυτό και ζητάνε χαρτί γιατρού!

Στις αποθήκες της ίδιας αλυσίδας υπάρχει έντονη αναστάτωση για την αύξηση του αριθμού των  εργαζόμενων που παρουσιάζουν συμπτώματα. Η εργοδοσία διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, χωρίς βέβαια να κάνει την παραμικρή ενημέρωση για την κατάσταση που επικρατεί.  

Στο κατάστημα στα Βριλήσσια εργαζόμενη λιποθύμησε! Η εργοδοσία το απέδωσε σε καρδιολογικά προβλήματα που είχε. Σε ερώτηση του σωματείου αν οι εργαζόμενοι κάνουν το διάλλειμα τους, παίρνουν το ρεπό τους, η απάντηση ήταν ότι “γενικά ναι άλλα αν κάποιος ξεχνάει να κάνει διάλλειμα ή θέλει να δουλεύει το ρεπό του δεν ευθύνεται η εργοδοσία”.  

Δεν είναι λίγες οι καταγγελίες για ελλιπή μέτρα προστασίας, για τη μη εφαρμογή της ελεγχόμενης προσέλευσης πελατών και μη τήρηση των αποστάσεων.  

Στα  LIDL το κυνήγι των στόχων και της παραγωγικότητας δεν αναστέλλεται ποτέ, ούτε βέβαια το σύστημα των επιπλήξεων. Οι εργαζόμενοι της απογευματινής βάρδιας που παραλαμβάνουν εμπορεύματα  δεν φεύγουν πριν τις 11 το βράδυ. Το μέτρο των αποστάσεων για τους πελάτες τηρείται περισσότερο με ατομική ευθύνη των πελατών παρά με ευθύνη των διευθύνσεων των καταστήματος.

Στην αποθήκη δεν υπάρχει καμιά ενημέρωση για όσους λείπουν με συμπτώματα. Ο γιατρός εργασίας είναι άφαντος.  Σε ερώτηση συνδικαλιστή γιατί δεν είναι καθημερινή η παρουσία του γιατρού εργασίας και γιατί δεν έχει ενημερώσει τους εργαζομένους για το πώς πρέπει να δουλεύουν σε αυτές τις συνθήκες, η απάντηση του διευθυντή ήταν: “και τι να τον κάνεις τον γιατρό; Και να κολλήσουμε μια απλή ίωση είναι.”  Στις αποθήκες στη Βόρεια Ελλάδα αρνήθηκαν να κάνουν απολύμανση.

Στα BAZAAR, στο Γαλαξία, στα 24shopen και σε μικρότερες αλυσίδες οι εργοδότες αυτοσχεδιάζουν για το πώς θα τσακίσουν τους εργαζόμενους. Στα BAZAAR οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι εκβιάζονται και απειλούνται με απόλυση αν κάνουν χρήση άδειας ειδικού σκοπού ή αν δεν εργαστούν πέρα από το ωράριο τους. Στα 24hopen και ενώ τα καταστήματα δούλευαν κανονικά μέχρι 1^η Απρίλη, οι εργαζόμενοι ενημερωθήκαν ότι οι συμβάσεις τους έχουν ανασταλεί από τις 26 Μαρτίου και καλέστηκαν να συνεχίζουν να δουλεύουν κανονικά. Σε μικρή αλυσίδα στη Θεσσαλονίκη επειδή την εργοδοσία λόγο ανταγωνισμού δεν τη συνέφερε να ανοίξει Κυριακή ανάγκασε τους συναδέλφους να κολλήσουν χαρτιά στις πόρτες των καταστημάτων ότι απεργούν!

Σχεδόν σε όλες τις μεγάλες  αλυσίδες Σουπερ Μάρκετ οι εργαζόμενοι καλούνται να εξυπηρετήσουν και τις παραγγελίες του eshop με δουλειά ακόμα και τις Κυριακές. Στα αυτοσχέδια τηλεφωνικά κέντρα οι εργαζόμενοι συνωστίζονται, ο ένας δίπλα στον άλλον, μέσα σε λίγα τετραγωνικά.

Οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ, τώρα αλλά και προηγούμενα- είναι λίγοι με αποτέλεσμα ο καθένας να δουλεύει για 2 και 3 ταυτόχρονα. Οι περισσότεροι είναι με το καθεστώς της μερικής απασχόλησης, ο μισθός τους δεν ξεπερνά τα 400 ευρώ. Είναι σθεναρή η άρνηση των εργοδοτών να μετατρέψουν τις συμβάσεις σε πλήρους απασχόλησης. Ακόμα και τώρα που χρειάζονται περισσότερες ώρες εργασίας, καταφεύγουν σε προσλήψεις με συμβάσεις λίγων ημερών, όλων των ειδών ίσα – ίσα για να καλύψουν τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό με το χαμηλότερο κόστος.

Την ίδια στιγμή μόνο την οργή των συναδέλφων προκαλούν τα μηνύματα που ακούγονται από τα μεγάφωνα των καταστημάτων, όπου ζητούν συγγνώμη από τους καταναλωτές για την καθυστέρηση η οποία υπάρχει λόγο αδειών ειδικού σκοπού και ευπαθών ομάδων. Γιατί τελικά οι εργαζόμενοι είναι μόνιμα στο στόχαστρο της εργοδοσίας.  

Οι εργαζόμενοι έχουν στήριγμα να ακουμπήσουν! Να δυναμώσουν τα κλαδικά σωματεία τους, να συμβάλουν στην αντίσταση, στη διεκδίκηση. Να προσπεράσουν όσους εμφανίζονται ως φίλοι τους και τιτλοφορούνται ως σωματεία αλλά αποτελούν τα γραφεία τύπου των επιχειρήσεων τους. Η 15 Απρίλη μπορεί να γίνει η μέρα για να ακουστεί η δική τους φωνή!

Επειδή ακούσαμε πολλά όλες αυτές τις μέρες για τα εκατομμύρια που μοιράζονται στους εργαζόμενους, θεωρούμε ότι πρέπει να αποσαφηνίσουμε τα εξής: 

Στο Σκλαβενίτη στην καλύτερη των περιπτώσεων οι εργαζόμενοι θα πάρουν 200 ευρώ σε διατακτικές, λιγότερα αυτοί που έκαναν χρήση ειδικών αδειών, ευπαθών ή κανονικών και πολύ λιγότερα όσοι εργάζονται με 3ήμερες συμβάσεις. Στα Lidl 340ευρώ οι 8ώροι, οι οποίοι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα αφού επίσημη πολίτικη της επιχείρησης είναι το 4ώρο, 250ευρω οι 6ώροι και 170ευρω οι 4ώροι σε διατακτικές. Στα Market in 100ευρώ διατακτική! Στον ΑΒ οι εργοδοσία ανακοίνωσε στην ίδια λογική ότι θα δώσει 100 ευρώ στους 4ώρους, 150 ευρώ στους 6ώρους και 200 ευρώ στους 8ώρους.

Στα My Market που δόθηκαν στην ίδια λογική εξαιρέθηκαν όχι μόνο όσοι έλειπαν με άδεια ειδικού σκοπού, αναρρωτική ή κανονική άλλα και κάποιοι 8ώροι που δεν έλειψαν, με την δικαιολογία ότι είναι με την κλαδική σύμβαση και αμείβονται καλά οπότε δεν έχουν ανάγκη το bonus! Στο Μασούτη οι εργαζόμενοι θα περιμένουν, όσοι απομείνουν μέχρι το Δεκέμβρη για να λάβουν την “έμπρακτη αναγνώριση” της εργοδοσίας  αντίστοιχη των παραπάνω

Μάλιστα κάποιοι εργοδότες έχουν το θράσος να δηλώνουν ότι θα δώσουν το δώρο Πάσχα κανονικά ως ελάχιστη επιβράβευση στους εργαζόμενους, λες και μας κάνουν χάρη, λες και δεν είναι δεδουλευμένα, λες και όλες αυτές τις μέρες ήταν κλειστοί! Σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία από τις 24 Φεβρουαρίου 2020 έως τις 29 Μαρτίου 2020, ο τζίρος των σούπερ μάρκετ διαμορφώθηκε στα 740εκατ. ευρώ έναντι 566εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα πέρσι, καταγράφοντας αύξηση 30,4%. 

Ας αφήσουν λοιπόν την κοροϊδία και ας βάλουν στην άκρη μερικά από τα εκατομμύρια που έβγαλαν τις τελευταίες μέρες  για να παρθούν  ουσιαστικά μέτρα προστασίας για τη  υγεία των εργαζομένων, των οικογενειών τους και των καταναλωτών.

 Θέλουμε να επαναφέρουμε τα αιτήματα και πλευρές που βάλαμε από την 1^η μέρα της πανδημίας:

• Δε μπορεί τα μέσα προστασίας (αντισηπτικά, γάντια, μάσκες) να αποτελούν  ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου. Σε συνθήκες πανδημίας, δε μπορεί να μην υπάρχει καθαριότητα όλες τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων, απολύμανση σε επιφάνειες, καρότσια, μηχανήματα, ράφια, σε χώρους διαλείμματος και τουαλέτες.
• Δε μπορεί να μην εξασφαλίζεται η χωρίς προϋποθέσεις προστασία των εργαζομένων που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και η εργοδοσία να κάνει τα στραβά μάτια μπροστά στο φόρτο εργασίας ή να τις παρέχει ύστερα από πίεση.   
• Δε μπορεί να μην υπάρχει επίσημη ενημέρωση της εργοδοσίας στους εργαζόμενους για περιστατικά συνάδελφων που μπαίνουν σε καθεστώς καραντίνας είτε γιατί βρέθηκαν οι ίδιοι θετικοί στον ιό είτε γιατί ήρθαν σε επαφή με επιβεβαιωμένα κρούσματα στον περίγυρο τους.     
• Δε μπορεί σε αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενοι να λιώνουν πάνω στα ράφια, στις αποθήκες και στις ταμειακές μηχανές.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

•  Να γίνετε το test σε όλους τους εργαζόμενους των Σούπερ Μάρκετ που παρουσιάζουν συμπτώματα ή είναι ύποπτα κρούσματα
• Να καλυφθούν άμεσα όλα τα κενά για κάθε πόστο, με πλήρες ωράριο και όχι με νέες απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις λίγων ημερών, με χρονικό ορίζοντα τα τέλη Απρίλη
• Να μετατρέπουν όλες τις συμβάσεις ημιαπασχόλησης σε θέσεις πλήρους απασχόλησης, με 8ωρο και 5μερο.  Να γίνουν αορίστου όλες οι ορισμένου χρόνου συμβάσεις.
• Να τηρούνται αυστηρά τα ωράρια εργασίας. Να εξασφαλίζεται ο αναγκαίος χρόνος ξεκούρασης, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την υγεία όλων των εργαζομένων.
• Να τοποθετηθούν σε όλα τα καταστήματα, τζάμια προστασίας στα ταμεία.
• Να υπάρχει αντισηπτικό δίπλα στο κάθε ταμείο και σε κεντρικά σημεία όλων των super market.
• Να ισχύσουν τα μέτρα καραντίνας σε όσους έχουν έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα σε όλους τους χώρους των super market, γραφεία, καταστήματα, αποθήκες.
• Να δοθεί ΤΩΡΑ έκτακτο επίδομα ανθυγιεινής εργασίας. 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥΣ!

ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΙ!

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ & ΥΓΕΙΑΣ!

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ! ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΓΡΟΘΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Συνάδελφοι-ες,

Όλο αυτό το διάστημα έχουμε παρέμβει με μεγάλη προσοχή και ευθύνη για δεκάδες καταγγελίες σε όλη τη χώρα. Νιώθουμε μεγάλη ευθύνη απέναντι στις καταγγελίες πολλών συναδέλφων που ανησυχούν πραγματικά για τη ζωή τους, για τη ζωή των οικογενειών τους αλλά και για την παραπέρα διασπορά του ιού.

Οι χώροι των super market είναι ο χώρος που όλο αυτό το διάστημα έχει μπει κυριολεκτικά κάθε εργατική-λαϊκή οικογένεια. Όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν εκατοντάδες περιπτώσεις σε όλη τη χώρα που εργαζόμενοι μέσα στα super market είχαν συμπτώματα. Είναι αυτά τα συμπτώματα που με βάση τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, οι εργαζόμενοι πρέπει να κάθονται για 14 μέρες στο σπίτι, σε καραντίνα. Οι συνάδελφοι αυτοί με βάση τις ίδιες οδηγίες δεν επιλέγονται να κάνουν τεστ, δεν γνωρίζουν αν οι ίδιοι είναι φορείς του ιού. Το αποτέλεσμα είναι οι συνάδελφοί τους να μη μπαίνουν σε καραντίνα, να συνεχίζουν να εργάζονται και όντας ακόμα και ασυμπτωματικοί να σκορπούν άθελα τους, τον ιό στην οικογένεια τους, σε άλλους συναδέλφους, στο καταναλωτικό κοινό.

Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι τέτοια συμπτώματα έχουμε σε αποθήκες μεγάλων super market που εφοδιάζουν όλα τα καταστήματα σε πόλεις και νόμους δηλαδή μέσα μια εφοδιαστική αλυσίδα που μπαίνουν μέσα εργαζόμενοι, οδηγοί, πωλητές και μεταφέρουν τα προϊόντα σε κάθε κατάστημα και ράφι.

Επειδή η νόσος υπάρχει έξω και αρκεί έστω και ένα κρούσμα για να πολλαπλασιάζεται ο ιός, ζητάμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να σταματήσει ο παραλογισμός. Εργαζόμενοι σε μεγάλους χώρους δουλειάς, σε καταστήματα, σε αποθήκες, σε γραφεία εφόσον παρουσιάζουν συμπτώματα δεν αρκεί η ατομική τους καραντίνα. Κατά προτεραιότητα πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς χρονοτριβή τεστ ώστε να μη μπαίνει σε κίνδυνο κανένας συνάδελφος, να σπάει από τη γέννηση της η πιθανή διασπορά.

Το τελευταίο που ακούμε είναι ότι οι όμιλοι στα super market έχουν δημιουργήσει τμήματα και ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης των εργαζομένων για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Στεκόμαστε δίπλα σε συναδέλφους που υποφέρουν όλο και περισσότεροι από ψυχοσωματικές ασθένειες.

Όμως σήμερα και εν μέσω της πανδημίας οι εργαζόμενοι μέσα στα super market δε χρειάζονται ψυχολογική στήριξη αλλά έχουν ανάγκη από μετρά προστασίας. Αντιθέτως ψυχολογική στήριξη χρειάζονται όλοι αυτοί που από τις κεντρικές διευθυντικές τους θέσεις προσπαθούν να καλύψουν κρούσματα και να μη γίνεται σούσουρο, χρησιμοποιώντας κάθε πιθανή και απίθανη δικαιολογία.

Είναι αυτοί που προ πανδημίας μας καλούσαν να χαμογελάμε για 300ευρώ και σήμερα μας λένε σήμερα πως όταν υπάρχει κρούσμα σε ένα χώρο δουλειάς, επιλέγουν να καθαρίζουν και στέλνουν στην καραντίνα μόνο το τμήμα του συγκεκριμένου εργαζόμενου, λες και οι εργαζόμενοι δε χρησιμοποιούν κοινοχρήστους χώρους ή διακτινίζονται και πετάνε για να φτάσουν στο πόστο τους.

Στις 15/4 πρέπει να ακουστεί δυνατά η φωνή των εργαζομένων στα super market