Ακούστε την εκπομπή “Oι Aγώνες στο Eπίκεντρο”. Καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο με θέματα την επικαιρότητα και τη δράση των ταξικών δυνάμεων απ΄όλη την Ελλάδα.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Ακούστε την εκπομπή “Oι Aγώνες στο Eπίκεντρο”. Καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο με θέματα την επικαιρότητα και τη δράση των ταξικών δυνάμεων απ΄όλη την Ελλάδα.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Μετά από την πρωτοβουλία των επιχειρησιακών σωματείων Εργαζομένων Sheraton, Miramare, και Amilia Mare & Paradise Village που καλούν σε εθελοντική αιμοδοσία για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες του νοσοκομείου της Ρόδου για αίμα λόγω της έλλειψης που υπάρχει, το ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ανταποκρίνεται στο κάλεσμα και καλούμε τα μέλη μας, τους συνάδελφους εργαζομένους του κλάδου να ανταποκριθούν στο κάλεσμα δίνοντας αίμα ολόκληρη την εβδομάδα μέχρι και την Κυριακή.
Η αιμοληψία γίνεται στο κτίριο του παλιού ελληνικού προξενείου, επί της οδού Ιωάννου Καζούλη (πρώτος δρόμος δεξιά στην αρχή της οδού Αμερικής).
Το ωράριο λειτουργίας είναι τα εξής:
Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή: 8.30πμ – 2.30μμ
Τρίτη – Πέμπτη: 9.00πμ – 5.00μμ
Σαββατοκύριακο 9.00πμ – 1.00μμ
Χρειάζονται βέβαια να τηρούνται τα μέτρα προστασίας .
Τα μέτρα στήριξης που εξαγγέλλει η κυβέρνηση για τους αυτοαπασχολούμενους και τους ελεύθερους επαγγελματίες πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να μην αποδειχθούν ευχολόγια. Η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί, απαιτεί όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι να πάρουμε το επίδομα των 800 ευρώ. Ταυτόχρονα χρειάζεται να παρθούν επιπλέον μέτρα στήριξης προκειμένου να μπορέσουμε όλοι μας, οι έμποροι, οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες, οι αυτοκινητιστές καθώς και οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, να καλύψουμε τις ανάγκες μας, να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και τα οποία μέρα με την ημέρα διογκώνονται.
Η κυβέρνηση μιλά μονότονα για την ατομική ευθύνη. Τα μέτρα ατομικής προστασίας είναι εξόχως αναγκαία και δε πρέπει να υποτιμηθούν από κανένα μας. Το πιο σημαντικό όμως είναι να παρθούν τώρα μετρά στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας. Η ενίσχυση των πρωτοβάθμιων μονάδων υγείας, ο εξοπλισμός των νοσοκομείων με κρεβάτια, ΜΕΘ, η πρόσληψη μονίμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού είναι πιο αναγκαία από ποτέ.
Η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας είναι καθολική για τους επαγγελματίες και όχι μόνο για όσους έκλεισαν λόγω κυβερνητικής απόφασης για μια σειρά κλάδους. Είναι δεκάδες χιλιάδες αυτοί, που όλες αυτές τις μέρες έχουμε κυριολεκτικά μηδενικό εισόδημα αδυνατώντας όχι μόνο να αντεπεξέλθουμε στις οικονομικές υποχρεώσεις της επιχείρησής μας αλλά και στις καθημερινές ανάγκες των οικογενειών μας.
Οι δηλώσεις της κυβέρνησης περί στήριξης μόνο των συνεπών επιχειρήσεων όσων αφορά τα μέτρα για τις τραπεζικές υποχρεώσεις, αλλά και των τραπεζιτών ότι θα αναστείλουν τις υποχρεώσεις μόνο όσων μέχρι τώρα είχαν ενταχθεί στα μέτρα, δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες που έχουν διαμορφωθεί.
Τα μέτρα στήριξης των αυτοαπασχολούμενων – ελεύθερων επαγγελματιών με χαμηλά εισοδήματα πρέπει να διευρυνθούν αγκαλιάζοντας το σύνολο των κλάδων, με προτεραιότητα όλους αυτούς που τα εισοδήματα τους είναι κάτω των 12.000 ευρώ. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί σε ορισμένες ειδικές κατηγορίες όπως όσους δεν έχουν άλλο οικογενειακό εισόδημα, τις νέες μητέρες, τους χρόνια πάσχοντες από άλλες ασθένειες που δεν πρέπει να αναγκαστούν να εκτεθούν σε κινδύνους λόγω αδυναμίας οικονομικής επιβίωσης. Τα μέτρα αυτά πρέπει να εφαρμοστούν χωρίς εξαιρέσεις. Στόχος των μέτρων πρέπει να είναι η ενίσχυση των χιλιάδων επαγγελματιών που αδυνατούμε όλα αυτά τα χρόνια να πληρώνουμε χαράτσια και φόρους και όχι να ενισχυθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις για ακόμα μια φορά.
Με όλους τους τρόπους με όλα τα μέσα οι ομοσπονδίες, τα σωματεία, οι σύλλογοι μας πρέπει να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας έμπρακτα σε όσους αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες.
Οι ομοσπονδίες , τα σωματεία στους κλάδους, οι ενώσεις και οι σύλλογοι στις γειτονιές, συνδικαλιστές εκλεγμένοι σε ΔΣ αυτοαπασχολούμενων βιοτεχνών, έμπορων, επαγγελματιών και αυτοκινητιστών που υπογραφούμε το ψήφισμα αυτό, μένουμε δυνατοί και ενωμένοι. Δεν υποχωρούμε βήμα πίσω από αυτά που δικαιούμαστε εμείς και οι οικογένειες μας.
Πληρώσαμε ακριβά τη προηγούμενη κρίση. Δεν αντέχουμε άλλο ξεζούμισμα.
Λαμβάνοντας υπόψη τις άμεσες και τις γενικότερες συνέπειες που θα διογκωθούν το επόμενο διάστημα διεκδικούμε για όλους τους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες με προτεραιότητα όσους έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω των 12.000 ευρώ:
Να δοθεί άμεσα το επίδομα των 800 ευρώ σε όλους τους α/α χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες.
Άμεση αναστολή των φορολογικών υποχρεώσεων (αναστολή προθεσμιών καταβολής ΦΠΑ και ρυθμίσεων) για 4 μήνες. Άμεση επανένταξη των α/α στο αφορολόγητο όριο (ύψους 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί) ξεκινώντας από το οικονομικό έτος 2019. Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και της καταβολής του ΕΝΦΙΑ, καταρχήν για τα έτη 2019 και 2020, με προοπτική οριστικής κατάργησής τους. Χωρίς αυτά, η δυνατότητα επιβίωσης των α/α χαμηλότερων εισοδημάτων το αμέσως επόμενο διάστημα, είναι πρακτικά αδύνατη.
Απαλλαγή των α/α από την καταβολή εισφορών ατομικής ασφάλισης για το διάστημα Φλεβάρη-Μάη χωρίς απώλεια συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Το κράτος να καλύψει πλήρως τις ασφαλιστικές τους εισφορές, συνταξιοδοτικές και υγείας. Χορήγηση Ασφαλιστικής Ικανότητας.
Αναστολή όλων των δανειακών υποχρεώσεων, δόσεων και ρυθμίσεων στις τράπεζες, για όλους τους α/α και τα λαϊκά στρώματα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, μέχρι το Σεπτέμβρη. Η αναστολή να αφορά όλα τα χαμηλά εισοδήματα, μισθωτούς-αυτοαπασχολούμενους-συνταξιούχους και το σύνολο των οφειλόμενων ποσών, κεφάλαιο και τόκους. Αρκετά ταΐσαμε τις τράπεζες.
Αναστολή των ρυθμίσεων για οφειλές προς τη ΔΕΗ ή άλλους ιδιώτες παρόχους και προς άλλες πρώην ΔΕΚΟ μέχρι το Σεπτέμβρη. Καμία χρέωση σε φώς, νερό, τηλέφωνο για όσο διάστημα κρατούν τα μέτρα καραντίνας
Αναστολή κάθε είδους μέτρων αναγκαστικής είσπραξης -κατασχέσεις, πλειστηριασμοί, δεσμεύσεις λογαριασμών– που βρίσκονται σε εξέλιξη ή έχουν δρομολογηθεί για χρέη είτε προς Δημόσιο είτε προς ιδιώτες, προμηθευτές κλπ μέχρι το τέλος του χρόνου.
Απαλλαγή όλων των α/α από δημοτικά τέλη για 6 μήνες καθώς και από τα ενοίκια όσων μισθώνουν δημοτικές εγκαταστάσεις πχ για κυλικεία σχολείων, δημοτικά αναψυκτήρια, πωλητές-παραγωγοί λαϊκών αγορών κλπ.
Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους επαγγελματίες που έκλεισαν την επιχείρησή τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις
Γεια σου δάσκαλε…
Οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώνουμε στην κοινωνία και στην Εκπαίδευση επιδρούν αποφασιστικά στην ψυχολογία των παιδιών, διαμορφώνουν στάσεις ζωής. Ο ρόλος των παιδαγωγών, ιδιαίτερα των πρωτοπόρων αγωνιστών, αυτήν την περίοδο δεν ακυρώνεται, δεν αναστέλλεται. Αντιθέτως, γίνεται ακόμα πιο ουσιαστικός.
Η αστική τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματά της διαθέτουν ανεξάντλητα μέσα για να «μιλούν» στο λαό και τη νεολαία, να τρομοκρατούν, να χειραγωγούν τη λαϊκή συνείδηση με τα ιδεολογήματα περί «εθνικής ομοψυχίας», πως δήθεν «όλοι μαζί πρέπει να βάλουμε πλάτη για να περάσουν τα δύσκολα». Ομως, και οι εκπαιδευτικοί έχουμε το «προνόμιο» να απευθυνόμαστε σε εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους, ακόμα και με κλειστά σχολεία. Με τη στάση μας μπορούμε να συμβάλουμε θετικά στη διαπαιδαγώγηση και την υποστήριξη των μαθητών με όλα τα μέσα. Είναι κρίσιμο, λοιπόν, τα μέσα που έχουμε στα χέρια μας να αξιοποιηθούν δημιουργικά στον αγώνα που δίνει ο λαός μας να μείνει όρθιος.
Και εξ αποστάσεως το «μάθημα» αρχίζει από Α: Αντίσταση – Αγώνας – Αξιοπρέπεια
Μάθημα δεν είναι μόνο η επανάληψη και η εμπέδωση της ύλης, να ολοκληρώσουμε π.χ. τα κλάσματα, να μάθουμε τις αντωνυμίες και να κάνουμε επανάληψη στα κεφάλαια της Ιστορίας. Μαζί με αυτά, που είναι πολύ αναγκαία, μάθημα είναι και το καθημερινό «παρών» που δίνουμε στις αγωνίες, στα άγχη και τα αδιέξοδα που βιώνουν οι οικογένειες των μαθητών μας, μαζί τους κι εμείς.
Ο εκπαιδευτικός, εάν το θελήσει, μπορεί να αξιοποιήσει τα επιστημονικά και παιδαγωγικά του «όπλα» ώστε να εμπνεύσει τους μαθητές, να καλλιεργήσει την αλληλεγγύη, να στηρίξει τα παιδιά για να μη συνηθίζουν τον εγκλεισμό, την απομόνωση και την ατομική στάση ζωής. Είναι δική μας ευθύνη να διδάξουμε πως είναι άλλο πράγμα να αντέχω, να είμαι υπομονετικός, να έχω αυτοπειθαρχία και είναι άλλο πράγμα να συνηθίζω, να παραδίνομαι και να σκύβω το κεφάλι.
Υπερασπιζόμαστε τον εκπαιδευτικό μας ρόλο κάτω από όλες τις συνθήκες
Παλεύουμε για την υπεράσπιση του μορφωτικού αγαθού που πρέπει να εξασφαλίζεται δημόσια, δωρεάν, καθολικά, για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φύλου, καταγωγής, θρησκείας και οικονομικής δυνατότητας. Η ταξική διαφοροποίηση και η ανισοτιμία, που υπάρχουν στο DNA της σημερινής κοινωνίας και του σχολείου της, αντικειμενικά οξύνονται σε συνθήκες αναγκαστικής αναστολής λειτουργίας της Εκπαίδευσης. Δεν επιτρέπουμε να αφεθεί στη μοίρα του κανένας μαθητής. Απαιτούμε από το δημόσιο σχολείο αυτό να το διασφαλίζει.
Δεν επιτρέπουμε να παραδοθεί το μονοπώλιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην ιδιωτική Εκπαίδευση, στα φροντιστήρια και τις διάφορες ιδιωτικές – επιχειρηματικές πρωτοβουλίες (π.χ. Περιφέρεια Αττικής σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ίδρυμα «Νιάρχος» κ.ά.).
Δίνουμε μάχη για να μπει φρένο στην παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Εκπαίδευσης, να κλείσουμε την πόρτα στους κάθε λογής χορηγούς και εμπόρους της Παιδείας. Η κυβέρνηση σήμερα τους ανοίγει την πόρτα δήθεν για να βοηθήσουν «αφιλοκερδώς», διαφημίζοντας την εκπαιδευτικά αμφίβολη πραμάτεια τους, ώστε αύριο να τρυγήσουν πελατεία.
Οι πρωτοπόροι, οι ριζοσπάστες εκπαιδευτικοί, οι αγωνιστές του ταξικού κινήματος δίνουμε τη μάχη στην πρώτη γραμμή με όλα τα μέσα
Γνωρίζουμε καλά, δεν υποτιμάμε, τους υπαρκτούς κινδύνους που υπάρχουν. Γνωρίζουμε καλά ότι η κανονική, διά ζώσης, εκπαίδευση δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την εξ αποστάσεως. Η παιδαγωγική σχέση που διαμορφώνεται μέσα και έξω από τη σχολική τάξη, όπως και κάθε άλλη ανθρώπινη σχέση, δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τεχνολογικά μέσα. Τα τεχνολογικά μέσα και εν προκειμένω οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, το διαδίκτυο, οι διάφορες εκπαιδευτικές εφαρμογές, μόνο επικουρικά μπορούν να αξιοποιούνται στην Εκπαίδευση και αναλόγως με την ηλικία των μαθητών. Ούτε δαιμονοποιούμε ούτε στεκόμαστε με δέος απέναντι στα τεχνολογικά μέσα. Εχουν και αυτά το ρόλο τους, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν είναι η αντικατάσταση της φυσικής παρουσίας των εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων ακόμα και στην πιο απομακρυσμένη περιοχή της χώρας. Στις συνθήκες που βιώνουμε, τα τεχνολογικά μέσα και οι διάφορες εκπαιδευτικές εφαρμογές, αντικειμενικά, είναι το μοναδικό «παράθυρο» επικοινωνίας με τους μαθητές μας. Αυτό δεν θέλει και πολλή ανάλυση.
Ορισμένες φωνές που ακούγονταν για «καμία συμμετοχή στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση» απορρίφθηκαν από τους συναδέλφους. Οδηγούσαν, ακόμα και αν δεν ήταν αυτή η στόχευσή τους, στην εθελοντική απομόνωση των εκπαιδευτικών από τους μαθητές. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι οι αστικοί σχεδιασμοί στην Εκπαίδευση μπορούν να ανακοπούν… πολεμώντας απλά τις εκπαιδευτικές πλατφόρμες; Η μάχη πρέπει να δοθεί στα κύρια και ουσιαστικά ζητήματα και όχι στα επιμέρους.
Η αστική τάξη είναι δεδομένο ότι θα αξιοποιήσει την περίοδο που διανύουμε για να δυναμώσει την επίθεση στους εργαζόμενους. Στο πλαίσιο αυτό θα επιδιώξουν να προωθήσουν και αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Η κυβέρνηση, τα αστικά κόμματα, η ΕΕ και οι επιχειρηματικοί όμιλοι προετοιμάζουν το έδαφος για τον αντιλαϊκό οδοστρωτήρα της «επόμενης μέρας». Οι εργαζόμενοι, που έχουν ήδη πληρώσει τα βάρη της προηγούμενης κρίσης, που πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή τη σημερινή πανδημία, θα κληθούν την «επόμενη μέρα» να πληρώσουν τη νέα κρίση, με νέα σκληρά μέτρα. Αυτό δεν θα το δεχτούμε!
Με τη στάση και τη δράση μας, σήμερα, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να αντιμετωπίσουμε την επίθεση με καλύτερους όρους, να θέσουμε στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες. Με ηθικό πλεονέκτημα, με ενότητα εντός του κλάδου, με ισχυρά σωματεία και φυσικά με συμμαχίες μέσα στην κοινωνία, υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα.
Καμία αυταπάτη, καμία αναμονή
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας υποκριτικά δίνουν «συγχαρητήρια» στους εκπαιδευτικούς που «στέκονται στο ύψος τους», όπως μας λένε. Το φιλί τους είναι σαν του Ιούδα (μέρες που είναι). Απόδειξη γι’ αυτό είναι η πρόθεση της κυβέρνησης να φέρει στη Βουλή προς ψήφιση πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία (βάση του 10, «τράπεζα θεμάτων», αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών, αντιδραστικές αλλαγές στη δομή και το περιεχόμενο της Εκπαίδευσης) εν μέσω πανδημίας και με κλειστά σχολεία. Ζήλεψαν τη δόξα του ΣΥΡΙΖΑ που Πρωτοχρονιά ψήφισε το νόμο για τους αναπληρωτές και Πάσχα το νόμο για το Λύκειο.
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και σε καμία άλλη αστική κυβέρνηση. Το μόνο που τους νοιάζει τελικά είναι να ενισχύουν με τεράστια οικονομικά πακέτα τους επιχειρηματικούς ομίλους. Δεν δίνουν ούτε ένα ευρώ για τη στήριξη του δημόσιου σχολείου. Προτιμούν την αυτογελοιοποίηση, όπως έγινε με τις αλλεπάλληλες και αλληλοαναιρούμενες οδηγίες για τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό στα σχολεία, από το να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των εκπαιδευτικών σωματείων.
Στο βάθος των γεγονότων αχνοφαίνεται η προοπτική
Υπάρχει και η αισιόδοξη πλευρά των εξελίξεων. Είναι η ίδια η πραγματικότητα (πάντα πεισματάρα) που ξεδιαλύνει αυταπάτες, καταρρίπτει μύθους και δημιουργεί προϋποθέσεις να δούμε αλήθειες που ήταν πριν πιο δυσδιάκριτες. Η ίδια η πραγματικότητα ξεγυμνώνει αυτές τις μέρες μια σειρά από αστικά ιδεολογήματα «πρώτης γραμμής» και στο χώρο της Εκπαίδευσης.
Η κατάσταση που σήμερα βιώνουμε φανερώνει, μεταξύ πολλών άλλων, ότι σε συνθήκες κρίσης το αστικό σχολείο «κρασάρει», βγάζει στην οθόνη «προσωρινά μη διαθέσιμο». Δείχνει τον πιο σκληρό, ταξικό του πρόσωπο. Στο βάθος της σημερινής δυστοπίας προβάλλει η ανάγκη για ριζικές ανατροπές στην οικονομία και την κοινωνία, ως προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενός ριζικά διαφορετικού σχολείου, Σύγχρονης Γενικής Παιδείας, ενιαίου, πραγματικά δημόσιου και δωρεάν για όλους τους μαθητές, ενός σχολείου που σαν μια γροθιά θα μπορεί να ξεπερνά δυσκολίες και σύγχρονες προκλήσεις. Ενα σχολείο που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των νέων ανθρώπων.
Αντί επιλόγου
Με ανυπομονησία περιμένουμε τη μέρα που θα ανοίξουν και πάλι τα σχολεία. Δεν θα αργήσουμε να βρεθούμε και πάλι στο φυσικό μας χώρο, δίπλα στους μαθητές και στους συναδέλφους μας. Η γλυκιά παιδική φωνή που θα ακούμε να ψιθυρίζει «μαμά αυτή είναι η κυρία μου», το περήφανο «γεια σου δάσκαλε» που θα συνεχίσουμε να ακούμε στο σχολείο, στη γειτονιά, στο δρόμο που περπατάμε, μπορεί να σημαίνει αύριο πολύ περισσότερα από ό,τι σήμαινε χτες. Είναι στο χέρι μας να έρθουν πιο κοντά οι αγωνίες των λαϊκών οικογενειών για τη μόρφωση των παιδιών τους με τους αγώνες και τις διεκδικήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία, με χρηματοδότηση στο ύψος των πραγματικών αναγκών, για μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη, για ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα. Αυτή, νομίζουμε, είναι η πιο αισιόδοξη προοπτική απέναντι στο ζοφερό τοπίο που έχει διαμορφωθεί.
Ηδη έχουμε ανοίξει νέους δρόμους…
* Δάσκαλος, μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ, εκλεγμένος με την «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών
Το πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ την Τετάρτη 22 Απριλίου 2020 έχει ως εξής :
Στις 6μμ, εκπομπή ‘’Οι αγώνες στο επίκεντρο’’. Το καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο που ασχολείται και παρουσιάζει όλα τα τρέχοντα θέματα της επικαιρότητας καθώς και τη δράση του ταξικού, εργατικού κινήματος.
Στις 7μμ, εκπομπή του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.
Στις 8μμ, εκπομπή ‘’Λαϊκό Πάλκο’’. Οι Αναστάσης Κατσαβός, Γιάννης Σκλάβος και το επιτελείο της εκπομπής, παρουσιάζουν ένα πασχαλινό πάρτι …εξ’ αποστάσεως!
Je m’appelle Giota Tavoulari, je suis membre du secrétariat exécutif du PAME, et je suis la tête du secrétariat des Femmes du PAME. Je suis également présidente de la Fédération nationale des travailleurs des industries pharmaceutiques et cosmétiques de Grèce, qui représente près de 40 000 travailleurs dans les usines, les entrepôts, la distribution, les services d’information et les pharmacies.
Tout d’abord, nous voudrions transmettre nos salutations militantes et notre solidarité aux travailleurs et syndicats de France, qui vivent des moments difficiles, et exprimer les condoléances des syndicats de classe de Grèce pour vos collègues des secteurs de la santé, du commerce et autres, qui ont perdu la vie pendant la pandémie.
Pour ce qui est de votre question, nous pensons que les crises économiques, nées au sein du capitalisme, sont dans l’ADN même du mode de production capitaliste. Les crises capitalistes s’inscrivent dans un cycle déterminé et inévitable. Obtenue par l’exploitation des travailleurs, la suraccumulation de capital n’arrive pas à générer davantage de profitabilité. Indépendamment des différentes hypothèses quant au moment et au lieu où cela adviendra, un nouveau cycle de crise se dessine pour toutes les économies capitalistes. On en voit les prémices en Europe, aux Etats-Unis, et partout ailleurs.
La pandémie est en train de jouer un rôle de catalyseur dans l’accélération de la crise économique capitaliste, qui se manifestera dans chaque pays à l’intérieur et à l’extérieur de l’UE. La pandémie en elle-même n’est donc pas la crise. Cependant, elle met en évidence de manière tragique l’incapacité du capitalisme à protéger et sauvegarder même le bien humain le plus fondamental : la santé et la vie ! Contrairement aux systèmes de santé basés sur les besoins populaires, qui ont non seulement fonctionné efficacement dans le passé, mais qui montrent leurs efficacités encore aujourd’hui (par exemple à Cuba), nous voyons les systèmes de santé des pays les “plus avancés” de l’UE, des États-Unis, s’effondrer les uns après les autres.
Pourquoi ? Tout simplement parce que ces systèmes de santé sont précisément régis par le principe de base du capitalisme, celui du coût et du bénéfice. Sur cette base, le financement de l’État pour le personnel et l’équipement des structures de santé publique est réduit tandis que la privatisation y est encouragée. La production de médicaments, de vaccins et de moyens de protection (masques, antiseptiques, etc.) est également subordonnée à la recherche du profit. Pour le capitalisme, voilà ce qui est “sain” et “juste”. C’est ce que font tous les gouvernements ; quelles que soient leurs “couleurs”, ces politiques sont imposées partout ! La science et ses avancées ne sont pas développées pour servir les besoins du peuple, ce qui, dans le domaine de la santé, voudrait dire contribuer à l’amélioration du niveau de vie, à la prospérité, à la survie de milliers de vies humaines qui pourraient être sauvées. Le résultat, c’est ce que nous, les gens, vivons aujourd’hui.
Dans le même temps, et à l’occasion de la pandémie, des lois anti-travailleurs et anti-populaires plus brutales sont imposées dans le but de protéger davantage le système face à la crise économique à venir. Les travailleurs doivent tirer leurs propres conclusions de cette “aventure” tragique, et lutter pour rompre le “cercle vicieux” du capitalisme !
Ce que j’ai mentionné ci-dessus s’applique également à la Grèce. Les coupes budgétaires successives de tous les gouvernements et les privatisations qui ont eu lieu ont écrasé le système de santé publique, de sorte que même les besoins fondamentaux de la population ne sont pas satisfaits : les soins de santé basiques sont pratiquement inexistants et les gens sont obligés de payer le prix cher pour obtenir ne serait-ce que l’essentiel, qui devrait pourtant être gratuit. Ils paient des centaines d’euros pour les examens et le tristement célèbre test de dépistage du virus !
Cette situation déplorable se caractérise par le fait que seuls 330 lits soins intensifs ont survécus aux coupes budgétaires continuelles des gouvernements, alors que les besoins fondamentaux – et pas seulement pour faire face aux urgences et aux pandémies – nécessitent au moins 3 500 lits ! La réquisition nécessaire du secteur privé n’a pas eu lieu. A l’inverse, et avec l’argent des travailleurs, l’État paye les entreprises privées de soins à hauteur de 1600 euros par jour et par lit de soin intensif.
Le personnel médical et infirmier est en sous-effectif, car des milliers de postes ont été supprimés ces dernières années sous prétexte qu’ils étaient “en trop” ! C’est ce qu’ils ont appelé la “purge” du système de santé lorsque les gouvernements grecs mettaient en concurrence, avec l’aide de l’UE et de sa Troïka, les médecins et les infirmières qualifiés de “paresseux” et de “trop nombreux”. Voilà l’ “organisation” des hôpitaux-entreprises sous la direction de gestionnaires “spéciaux” !
Dans le même temps, les coupes budgétaires ont entraîné une grave pénurie d’équipements et de moyens de protection. Dans ces conditions, les travailleurs de la santé restants, mal payés, en CDD, et le reste du personnel lutte dans les hôpitaux.
Les applaudissements et les appels du gouvernement grec en direction des médecins et infirmiers sont hypocrites, tout comme les annonces de renforcement des structures de santé publique.
Derrière le slogan “Les bouches masquées ont encore une voix”, nous cherchons à briser le silence mortel entretenu actuellement par les patrons, le gouvernement et le syndicalisme pro-employeur. Par exemple, au moment où des milliers de licenciements avaient lieu, la Confédération grecque GSEE, membre de la Confédération Européenne des Syndicats a déclaré que nous ne devrions pas analyser la pandémie sous une angle de classe.
Les travailleurs doivent répondre à ceux qui veulent les voir travailler sans protection, dans des conditions d’intensification du travail, que ce soit dans les supermarchés, les hôpitaux, les télécommunications, dans les usines de médicaments et de l’agroalimentaire, dans les entrepôts, ou bien dans au travers de formes plus flexibles comme le télétravail. De même, ils doivent répondre à la suspension des contrats, au chômage partiel ou aux licenciements.
Ils doivent répondre aux mesures anti-travailleurs qui sont mises en place afin d’écraser tous nos droits restants. Il faut exiger le maintien des revenus, la suspension des dettes qui noient les familles populaires, la suspension des ventes aux enchères des maisons par les banques. Ils ne doivent pas se sacrifier, de quelque manière que ce soit, pour les profits des entreprises. Les travailleurs ne doivent pas accepter de payer à nouveau pour cette crise ! Et ils doivent également exiger le droit à la santé et aux soins médicaux pour tous, sans conditions préalables.
En toute responsabilité, et en prenant toutes les mesures de protection et de précaution nécessaires, nos syndicats procèdent à diverses mobilisations, actions, et interventions, dans les ministères, sur les lieux de travail, dans les hôpitaux, comme le 7 Avril pour la santé, ou le 15 pour les travailleurs des supermarchés. Nous avons également, dans les conditions de pandémie et de confinement, organisé une grève des télécommunications il y a quelques jours.
Nous utilisons également tous les moyens technologiques à notre disposition pour communiquer avec nos collègues, afin d’avoir une idée de leur vie à l’intérieur et à l’extérieur de leurs lieux de travail. Nous organisons des conférences de presse, nous mettons en évidence les revendications des travailleurs et les mobilisations qui ont lieu, ou qui sont prévues, dans différents secteurs, par exemple dans la construction, dans l’hôtellerie, le tourisme, dans les industries alimentaires, dans les industries pharmaceutiques. Il ne fait aucun doute que la situation est difficile et complexe, et qu’elle nous impose de nouvelles responsabilités et de nouvelles obligations.
Dans le même temps, le PAME a pris l’initiative d’appeler les syndicats européens à adopter une position commune en faveur de mesures immédiates visant à protéger les travailleurs, tant leur vie que leur santé, et leurs droits au travail. Une initiative soutenue par plus de 30 syndicats de toute l’Europe, et en collaboration avec la FSM, a été soumise au Bureau international du travail et à l’OMS.
Cette initiative a mis en lumière les responsabilités de l’UE, des gouvernements et des syndicats qui ont soutenu les politiques de privatisation de la santé pendant tant d’années, et a également appelé les travailleurs à être en alerte, avec une coordination et des actions communes contre les licenciements, contre l’attaque menée contre les travailleurs. C’est très important car, dans le même temps, l’UE utilise des forces comme la CES pour imposer toutes les demandes anti-travailleurs des groupes d’entreprises, c’est-à-dire faire payer aux travailleurs (tout en entravant toute réaction de leur part) les coûts financiers de la pandémie, par exemple avec le plan SURE.
Nous nous sommes mobilisés le 7 avril, avec nos syndicats, avec les organisations de masse du mouvement populaire, avec les travailleurs de la santé, et dans toute la Grèce, contre les annonces hypocrites de l’UE, du gouvernement grec et de toutes les forces du capital sur la Journée mondiale de la santé, contre les larmes de crocodile pour les victimes du Covid-19 et l’intérêt feint pour les travailleurs de la santé. La vraie voix des travailleurs de la santé, de la classe ouvrière, du peuple a été entendue sur les lieux de travail, dans les quartiers et les hôpitaux !
Nous avons exprimé nos appels et nos demandes, qui n’ont rien à voir avec les projets des business men et du gouvernement. Cette mobilisation a permis de briser le mur du silence et le diktat de l’”unité” contre l’”ennemi invisible”. Cette mobilisation a encouragé le peuple, et a contribué à dénoncer l’ennemi réel et visible des droits, de la santé et de la vie du peuple : le profit capitaliste et les forces qui le servent.
La mobilisation a offert une nouvelle expérience à nos syndicats, qui ont appris à agir même dans des conditions plus difficiles, afin que les restrictions et les quarantaines ne les affectent pas. Cela a gêné le gouvernement et les laquais du système, qui ont essayé de cacher et même d’arrêter cette mobilisation, en allant jusqu’à envoyer la police contre les médecins eux-mêmes.
Il est bien connu que tant le précédent gouvernement SYRIZA que l’actuel gouvernement ND ont pleinement respecté la stratégie de l’UE en matière de gestion des réfugiés et des migrants, le règlement de Dublin et l’accord UE-Turquie. Ils font partie du problème, car ils participent activement aux alliances et aux plans impérialistes qui engendrent la misère des réfugiés et des migrants.
Les conditions de “détention” de ces personnes, ainsi que la situation misérable qu’elles vivent dans les camps de concentration modernes, se détériorent encore davantage pendant la pandémie. Nos syndicats sont à la pointe de la lutte pour prendre toutes les mesures nécessaires pour protéger la santé et la vie de ces personnes, et nous exprimons activement notre soutien et notre solidarité avec nos frères de classe par diverses voies et mobilisations.
Mais, la question clé est leur libération et cela suppose une rupture avec l’UE, les organisations impérialistes et leurs dangereux accords. La lutte – surtout dans les conditions de la pandémie – pour le soutien et les droits des travailleurs migrants, leur organisation en syndicats, est particulièrement difficile, étant donné que beaucoup d’entre eux sont sans papiers, ou travaillent sans assurance, et que l’employeur peut librement les jeter à la rue, les laissant sans aucune protection, sans aucune allocation. Le Secrétariat pour les migrants et les réfugiés du PAME a apporté une contribution importante à l’organisation de cette lutte.
Le mouvement ouvrier de classe, tant au niveau international qu’en Grèce, a une grande expérience et un grand héritage de luttes et de combats en toutes circonstances, avec des difficultés de diverses formes. Nous profitons de cette expérience pour mettre en place de nouvelles actions, en organisant l’activité militante dans les conditions particulières de la pandémie.
La prise de précautions et la protection contre le virus, justifiée par la science, ne doit pas conduire à la suppression et à la restriction de l’action du mouvement syndical et populaire, car c’est le but principal des interdictions, des mesures répressives et restrictives prises par les capitalistes et leurs gouvernements. Dans ce domaine, nous surmontons les problèmes, les difficultés et les faiblesses quotidiennes, en allant toujours de l’avant et en encourageant nos collègues, en mettant en pratique nos slogans : “Nous restons droits – Nous restons forts”, “Leurs restrictions et leurs interdictions n’entraveront pas nos syndicats”.
Nous restons concentrés sur la lutte contre le capital et son système, qui montre aujourd’hui encore plus clairement son vrai visage et sa barbarie. Nous mettons en évidence la voie par laquelle les travailleurs et les masses populaires pourront sortir de ce système.
Dans ce but, les syndicats de classe de Grèce appellent à des actions dans tous les lieux de travail pour la préparation, malgré les difficultés et les obstacles, de la journée de classe du 1er mai en Grèce.
Συνέντευξη της Γιώτας Ταβουλάρης, Μέλους της ΕΓ του ΠΑΜΕ στο Γαλλικό Εργατικό-Ενημερωτικό Πόρταλ UNITE CGT
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιες είναι οι ευθύνες των καπιταλιστών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οικονομική και υγειονομική κρίση;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αρχικά θέλουμε να στείλουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς και την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα της Γαλλίας που βιώνουν αυτές τις δύσκολες συνθήκες και να σας εκφράσουμε τα συλλυπητήρια των ταξικών συνδικάτων της Ελλάδας για τους συναδέλφους σας στην υγεία, στο εμπόριο και σε άλλους κλάδους που έχασαν την ζωή τους δίνοντας την μάχη την περίοδο της πανδημίας.
Όσον αφορά την ερώτηση σας πιστεύουμε ότι οι οικονομικές κρίσεις γεννιούνται από τη μήτρα του καπιταλισμού, βρίσκονται στο DNA του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ο κύκλος της καπιταλιστικής κρίσης είναι νομοτελειακός και αναπόφευκτος, πρόκειται για υπερσυσσώρευση κεφαλαίων από την εκμετάλλευση των εργαζόμενων που δε βρίσκουν διέξοδο με προοπτική κερδοφορίας. Άσχετα με τις διάφορες εκτιμήσεις που υπάρχουν, για το πότε και πού θα εκδηλωθεί πρώτα, φαίνεται ότι ο νέος κύκλος κρίσης είναι προ των πυλών για όλες τις καπιταλιστικές οικονομίες, αυτό καταγράφουν οι δείκτες και στην ΕΕ και στις ΗΠΑ και αλλού.
Η πανδημία έρχεται να παίξει το ρόλο του καταλύτη στην επίσπευση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, με τον τρόπο που θα εκδηλωθεί σε κάθε χώρα εντός κι εκτός ΕΕ. Άρα, η πανδημία αυτή καθαυτή δεν είναι η κρίση. Αναδεικνύει, όμως, με τον πιο τραγικό τρόπο τη γύμνια του καπιταλισμού να προφυλάξει και να προστατεύσει ακόμα και το βασικότερο ανθρώπινο αγαθό που είναι η υγεία και η ζωή! Σε αντίθεση με Συστήματα Υγείας δομημένα με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες που λειτούργησαν αποτελεσματικά στο παρελθόν, αλλά και σήμερα συνδράμουν (π.χ. Κούβα), βλέπουμε ακόμα και τα πιο «προηγμένα συστήματα Υγείας» στην ΕΕ, στις ΗΠΑ να καταρρέουν το ένα μετά το άλλο. Γιατί; Μα ακριβώς γιατί, άσχετα με επιμέρους διαφοροποιήσεις, διέπονται από τη βασική αρχή του καπιταλισμού, αυτή του «κόστους – οφέλους». Στη βάση αυτή, περικόπτεται η κρατική χρηματοδότηση για τη στελέχωση και τον εξοπλισμό των Δημόσιων Δομών Υγείας, ενισχύεται η ιδιωτικοποίηση, ως πεδίο επιχειρηματικής δράσης και κερδοφορίας, η παραγωγή φαρμάκων, εμβολίων αλλά και μέσων προστασίας (μάσκες, αντισηπτικά κλπ.) υποτάσσεται στους επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς και στο κυνήγι του κέρδους. Για τον καπιταλισμό αυτό είναι το «υγιές» και το «ορθό». Αυτό υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις, όλων των «αποχρώσεων», αυτές τις πολιτικές εφαρμόζουν παντού! Η επιστήμη και τα επιτεύγματά της δεν αναπτύσσονται για να μπαίνουν στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών, που όσον αφορά τον τομέα της Υγείας, σημαίνει συμβολή στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, στην ευημερία, στο να σώζονται χιλιάδες ανθρώπινες ζωές που μπορούν να σωθούν. Τα αποτελέσματα είναι αυτά που βιώνουμε, σήμερα, οι λαοί.
Ταυτόχρονα, με αφορμή την πανδημία, προωθούνται ευρύτερες αντεργατικές και αντιλαϊκές νομοθεσίες, με στόχο την παραπέρα θωράκιση του συστήματος μπροστά και στην επερχόμενη οικονομική κρίση του. Οι εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και από αυτή την τραγική «περιπέτεια», να σπάσουν με την πάλη τους το «φαύλο κύκλο» του καπιταλισμού!
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η κατάσταση αυτήν την στιγμή του συστήματος Υγείας στην Ελλάδα, μετα από μια δεκαετία λιτότητας , αποτέλεσμα τις δράσης δεξιών και αριστερών κυβερνήσεων;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ισχύουν και για την Ελλάδα όσα ανέφερα παραπάνω. Οι διαδοχικές περικοπές όλων των κυβερνήσεων και οι ιδιωτικοποιήσεις που προωθήθηκαν έχουν τσακίσει το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται ούτε οι στοιχειώδεις ανάγκες του λαού, η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας να είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, και να αναγκάζεται να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για τα βασικά και τα αυτονόητα, εκατοντάδες ευρώ για εξετάσεις και το περιβόητο τεστ για τον κοροναϊό, όπου και αν γίνεται!
Χαρακτηριστικό της άθλιας κατάστασης είναι ότι μόλις 330 κλίνες ΜΕΘ έχουν διατηρηθεί από τα συνεχόμενα κυβερνητικά πογκρόμ των προηγούμενων χρόνων, τη στιγμή που οι βασικές ανάγκες – όχι έκτακτες τύπου πανδημίας – απαιτούν τουλάχιστο 3.500! Η αναγκαία επίταξη του ιδιωτικού τομέα δεν έγινε, αντίθετα το κράτος χρυσοπληρώνει με τα λεφτά των εργαζόμενων τους επιχειρηματίες της υγείας 1600 ευρώ για κάθε κλίνη ΜΕΘ! Υπάρχει υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, αφού χιλιάδες θέσεις καταργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, ως «πλεονάζουσες»! Αυτή είναι η «εξυγίανση» του συστήματος υγείας από τους «τεμπέληδες» γιατρούς και νοσηλευτές που «περίσσευαν» και που οι ελληνικές κυβερνήσεις διαγκωνίζονταν με την ΕΕ και την Τρόικα, ποιος θα τους απομακρύνει πρώτος! Αυτό είναι το «νοικοκύρεμα» των νοσοκομείων-επιχειρήσεων υπό τη διοίκηση των «ειδικών» managers! Ταυτόχρονα, οι περικοπές επέφεραν τη σοβαρή έλλειψη σε εξοπλισμό, αναλώσιμα υλικά και μέσα προστασίας. Σε αυτές τις συνθήκες, οι εναπομείναντες κακοπληρωμένοι, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου υγειονομικοί αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό δίνουν τη μάχη στα νοσοκομεία.
Είναι υποκριτικά τα χειροκροτήματα και οι επικλήσεις της κυβέρνησης σε γιατρούς και νοσηλευτές, όπως υποκριτικές είναι και οι όποιες εξαγγελίες για ενίσχυση των δημόσιων δομών υγείας, αφού θα βασίζονται σε διαλυμένες εργασιακές σχέσεις και θα πληρωθούν ξανά πολύ ακριβά από το λαό.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Στις δεδομένες συνθήκες «περιορισμού» πως καταφέρνετε να κινητοποιείτε και να προστατεύετε τους εργαζομένους;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Με το σύνθημα «ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΜΜΕΝΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΦΩΝΗ» επιδιώκουμε να σπάσει η νεκρική σιγή που επιδιώκει να επιβάλει η εργοδοσία, η κυβέρνηση μαζί και ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός με επικεφαλής τη ΓΣΕΕ (μέλος της ΣΕΣ στην Ελλάδα), που την ώρα που γινόντουσαν χιλιάδες απολύσεις, έλεγε ότι δεν πρέπει να βλέπουμε την πανδημία με ταξικό κριτήριο.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντήσουν σε αυτούς που τους θέλουν είτε να δουλεύουν απροστάτευτοι, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα, σε συνθήκες εντατικοποίησης, μέσα στα σούπερ μάρκετ, στα νοσοκομεία, στις τηλεπικοινωνίες, στα εργοστάσια που λειτουργούν πυρετωδώς, π.χ. φάρμακο και τρόφιμα, στις αποθήκες, να δουλεύουν με ελαστικές μορφές όπως η τηλεργασία, είτε να αναστέλλονται οι συμβάσεις τους, να δουλεύουν εκ περιτροπής με μισό μισθό ή να απολύονται, επειδή δεν «έχει δουλειά».
Πρέπει να απαντήσουν στα αντεργατικά μέτρα που λαμβάνονται αυτή την περίοδο, για να τσακιστούν όσα δικαιώματα έχουν απομείνει. Να διεκδικήσουν τη στήριξη του εισοδήματός τους, την αναστολή των χρεών που πνίγουν τη λαϊκή οικογένεια, των πλειστηριασμών. Δεν πρέπει να θυσιαστούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για τα κέρδη των επιχειρήσεων, να πληρώσουν και αυτή την κρίση!
Ταυτόχρονα πρέπει να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην υγεία και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, χωρίς προϋποθέσεις. Με πλήρη ευθύνη και λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας και προφύλαξης, τα συνδικάτα μας προχωρούν σε πολύμορφες κινητοποιήσεις –δράσεις– παρεμβάσεις, σε υπουργεία, σε χώρους δουλειάς, στα νοσοκομεία, όπως στις 7/4 για την υγεία, στις 15/4 στα σουπερ μάρκετ. Ενώ και σε συνθήκες πανδημίας και απαγορεύσεων Έγινε στάση εργασίας στις τηλεπικοινωνίες πριν μερικές μέρες.
Αξιοποιούμε, επίσης, όλα τα τεχνολογικά μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας για την επικοινωνία με τους συναδέλφους μας, για να έχουμε εικόνα τι τους συμβαίνει μέσα κι έξω από το χώρο δουλειάς. Δίνουμε συνεντεύξεις τύπου, προβάλλουμε τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων και τις κινητοποιήσεις που γίνονται ή σχεδιάζονται σε διάφορους κλάδους, π.χ. στις κατασκευές, στον επισιτισμό – τουρισμό, στα τρόφιμα, στο φάρμακο. Αναμφίβολα, η κατάσταση είναι δύσκολη και σύνθετη και μας δημιουργεί αυξημένη ευθύνη και απαιτήσεις.
Ταυτόχρονα, σαν ΠΑΜΕ πήραμε την πρωτοβουλία και καλέσαμε τα συνδικάτα της Ευρώπης σε μια κοινή τοποθέτηση για άμεσα μέτρα προστασίας των εργαζομένων, τόσο της ζωής και της υγείας τους, όσο και των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Μια πρωτοβουλία που την στήριξαν πάνω από 30 συνδικάτα από όλη την Ευρώπη ενώ σε συνεργασία με την ΠΣΟ κατατέθηκε στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας και τον ΠΟΥ. Αυτή η πρωτοβουλία ταυτόχρονα αναδείκνυε τις ευθύνες ΕΕ, κυβερνήσεων και συνδικαλιστικών δυνάμεων που τόσα χρόνια στήριξαν τις πολιτικές ιδιωτικοποιήσεων της υγείας, αλλά επίσης καλεί τους εργαζόμενους σε αγωνιστική ετοιμότητα, συντονισμό και κοινές δράσεις ενάντια στις απολύσεις, την αντεργατική επίθεση. Αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς την ίδια στιγμή η ΕΕ αξιοποιεί δυνάμεις όπως η ΣΕΣ για να επιβληθούν όλες οι αντεργατικές απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων, δηλαδή να φορτωθεί το οικονομικό κόστος της πανδημίας στους εργαζόμενους πχ με το πρόγραμμα SURE, χωρίς αντιδράσεις.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί το ΠΑΜΕ συμμετείχε στις λαϊκές κινητοποιήσεις στις 7 Απριλίου? Ποια τα συμπεράσματα που είχατε με αυτήν την πρωτοβουλία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κόντρα στις υποκριτικές εξαγγελίες της ΕΕ , της ελληνικής κυβέρνησης και όλων των δυνάμεων του μεγάλου κεφαλαίου για την παγκόσμια μέρα υγείας, κόντρα στα κροκοδείλια δάκρυα για τα θύματα του κορονοϊού και το δήθεν ενδιαφέρον για τους υγειονομικούς, τα συνδικάτα μας μαζί με μαζικούς φορείς του λαϊκού κινήματος και τους εργαζόμενους στην υγεία προχωρήσαμε στην κινητοποίηση στις 7 Απρίλη, σε όλη την Ελλάδα. Σε χώρους δουλειάς, σε γειτονιές και σε νοσοκομεία ακούστηκε η πραγματική φωνή των υγειονομικών, των εργαζόμενων, του λαού! Ακούστηκαν οι αγωνίες και οι διεκδικήσεις μας, που δεν έχουν καμία σχέση με τα σχέδια των επιχειρηματιών και της κυβέρνησης. Ήταν μια κινητοποίηση που βοήθησε να σπάσει η καραντίνα της σιωπής, της ομοψυχίας απέναντι στον «αόρατο» εχθρό. Ενθάρρυνε τον κόσμο και συνέβαλε στην ανάδειξη του πραγματικού και ορατού εχθρού για τα δικαιώματα, την υγεία και τη ζωή του λαού που είναι το καπιταλιστικό κέρδος και οι δυνάμεις που το υπηρετούν. Προσέφερε νέα πείρα στα σωματεία μας, να δρουν και σε πιο δύσκολες συνθήκες, να μην τα αγγίζουν οι περιορισμοί και οι καραντίνες. Γι αυτό, άλλωστε, ενοχλήθηκε η κυβέρνηση και οι κολαούζοι του συστήματος, προσπάθησαν να θάψουν ή και να διαβάλουν την κινητοποίηση αυτή, ενώ έφτασαν στο σημείο να στείλουν αστυνομία ενάντια στους ίδιους τους γιατρούς.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η κατάσταση με τους πρόσφυγες στην Ελλάδα υπό τις παρούσες συνθήκες; Πως το ΠΑΜΕ οργανώνει την αλληλεγγύη μεταξύ όλων των εργαζομένων;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι γνωστό ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η σημερινή της ΝΔ έχουν συνταχθεί πλήρως με τη στρατηγική της ΕΕ για την εκμετάλλευση των προσφύγων και μεταναστών, τη συνθήκη του Δουβλίνου και τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Είναι μέρος του προβλήματος, με ενεργή συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και σχεδιασμούς, που γεννούν τη δυστυχία της προσφυγιάς και της μετανάστευσης.
Οι συνθήκες «αιχμαλωσίας» αυτών των ανθρώπων που έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια αυτά, μαζί με την άθλια κατάσταση που βιώνουν μέσα στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, επιδεινώνονται στην περίοδο της πανδημίας. Τα συνδικάτα μας είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης για να ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής αυτών των ανθρώπων και με διάφορους τρόπους και κινητοποιήσεις εκφράζουμε έμπρακτα τη στήριξη και την αλληλεγγύη στα ταξικά μας αδέλφια.
Το βασικό ζήτημα, όμως, είναι ο απεγκλωβισμός τους και αυτό προϋποθέτει τη ρήξη με την ΕΕ, τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τις επικίνδυνες συμφωνίες τους. Ιδιαίτερες απαιτήσεις έχει η πάλη – ειδικά στις συνθήκες της πανδημίας – για τη στήριξη και τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών, την οργάνωσή τους στα συνδικάτα, με δεδομένο ότι πολλοί είναι χωρίς χαρτιά ή δουλεύουν ανασφάλιστοι και η εργοδοσία μπορεί αβασάνιστα να τους πετάξει στο δρόμο, χωρίς να έχουν καμιά κάλυψη, έστω και για ένα πενιχρό επίδομα. Η Γραμματεία Μεταναστών του ΠΑΜΕ έχει σημαντική συμβολή στην οργάνωση αυτής της πάλης.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Κατά την άποψη σας, ποια είναι τα κύρια μαθήματα και εμπειρίες που αποκόμισαν τα ταξικά σωματεία τις τελευταίες εβδομάδες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το ταξικό εργατικό κίνημα και διεθνώς και στην Ελλάδα έχει μεγάλη πείρα και σπουδαία παρακαταθήκη αγώνων και πάλης κάτω από όλες τις συνθήκες, με δυσκολίες και αντιξοότητες διαφόρων μορφών. Αξιοποιούμε αυτή την πείρα και δημιουργούμε και νέα, οργανώνοντας τη δράση και στις σημερινές συνθήκες της πανδημίας, που έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες.
Η λήψη των επιστημονικά απαιτούμενων μέτρων προφύλαξης και προστασίας από τον ιό, δεν πρέπει να οδηγήσει στην καταστολή και τον περιορισμό της δράσης του συνδικαλιστικού και λαϊκού κινήματος, γιατί αυτός είναι ο κύριος στόχος των απαγορεύσεων, των κατασταλτικών και περιοριστικών μέτρων που παίρνουν οι κεφαλαιοκράτες και οι κυβερνήσεις τους, με αφορμή την προφύλαξη και την πρόληψη. Σε αυτό το πεδίο ξεπερνάμε καθημερινά προβλήματα, δυσκολίες και αδυναμίες, προχωρώντας πάντα μπροστά και ενθαρρύνοντας τους συναδέλφους μας, κάνοντας πράξη το σύνθημά μας «μένουμε όρθιοι-μένουμε δυνατοί», «οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις τους δεν αγγίζουν τα συνδικάτα μας».
Προσανατολισμένοι πάντα στην πάλη απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο και το σύστημά του που τώρα φαίνεται ακόμα πιο γλαφυρά η επικινδυνότητα και η βαρβαρότητά του, αναδεικνύοντας και ποια είναι τελικά η διέξοδος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Σε αυτή τη κατεύθυνση τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας καλούν σε Μέρα Δράσης σε όλους τους χώρους δουλειάς στις 28 Απρίλη, ενώ προετοιμάζουμε, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια τον ταξικό εορτασμό της 1ης Μάη στην Ελλάδα
*H Γιώτα Ταβουλάρη είναι μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, υπεύθυνη της Γραμματείας Γυναικών και Πρόεδρος της κλαδικής Ομοσπονδίας των εργαζομένων στο Φάρμακο
Η συνέντευξη στο UNITE CGT
Στις 28 Απρίλη, εκατοντάδες Σωματεία και Συνδικάτα της χώρας, οργανώνουμε ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ για την ανάδειξη των οξυμένων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα οι εργαζόμενοι, με αφορμή την επιδημία του κορονοϊού. Οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας, απέναντι στα μέτρα που ήρθαν για να μείνουν και σ’ αυτά που φέρνουν, κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι, για την ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, με στόχο την ακόμη μεγαλύτερη συμπίεση των μισθών, την διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, την γενίκευση της ελαστικής απασχόλησης, το χτύπημα της συνδικαλιστικής μας οργάνωσης και δράσης.
Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και στον επισιτισμό έχουμε «μπουχτίσει» από θυσίες, πότε για τις κρίσεις τους και πότε για την ανάπτυξή τους. Καταλαβαίνουμε καλά που οδηγεί η επόμενη μέρα και περιβόητη «διάσωση» του κλάδου. Όσα δεν πρόλαβαν ή δεν μπόρεσαν να εφαρμόσουν μέχρι σήμερα, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις τους, θέλουν να τα περάσουν ΤΩΡΑ στο όνομα της κρίσης της πανδημίας, του αόρατου εχθρού, της «επανεκκίνησης».Όλα αυτά που αντιμετωπίζουμε ως «έκτακτη κατάσταση» στον κλάδο και στους χώρους δουλειάς, αποτελούν το «χάπι» της ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ, για τους επιχειρηματίες. Δεν αρκούνται στο ζεστό κρατικό χρήμα που απλόχερα μοιράζει η κυβέρνηση έως τώρα. Στις φοροαπαλλαγές, στις εισφοροαπαλλαγές, στην αναστολή πληρωμών μισθών- Δώρων Πάσχα κλπ.
Ζητάνε επέκταση όλων αυτών στο διηνεκές. Ζητάν τη γενίκευση της ελαστικής απασχόλησης που έχει οδηγήσει σήμερα χιλιάδες συναδέλφους σε απελπιστική κατάσταση. Φτάνουν στο σημείο να απαιτούν έως και 100% κρατική επιδότηση των μισθών μας. Να τους πληρώνουμε κι από πάνω!!!
Στις 28 Απρίλη, οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και στον επισιτισμό ενώνουμε τις φωνές μας και τις διεκδικήσεις μας.
Από ΤΩΡΑ και όχι ΜΕΤΑ, παλεύουμε με όσα μέσα διαθέτουμε ώστε να μην πληρώσουμε για άλλη μια φορά εμείς.
ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ!
Μονιμοποίηση του προσωπικού.
28 ΑΠΡΙΛΗ – ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 1μμ ως 5μμ
Συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 1.30μμ και moto-πορεία