Συνάδελφοι, Συναδέφλισσες,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, λαοθάλασσα για να αντισταθούμε στην προσπάθεια της κυβέρνησης και των διαχειριστών της συνεπικουρούμενοι από όλο το φάσμα των δήθεν θεσμών – προεδρεία της δημοκρατίας – εργοδοτικός συνδικαλισμός – ΣΕΒ – Ε.Ε. κ.α να περάσουν ένα νόμο που καταστέλλει τις λαϊκές και εργατικές διαμαρτυρίες, παραβιάζοντας ακόμα και αυτό το Σύνταγμα, που οι ίδιοι έχουν ψηφίσει. Δίνοντας μια απάντηση σε όλους αυτούς αντέγραψα την απολογία του Αυγούστου ΣΠΑΙΣ, εργάτη της Πρωτομαγιάς του Σικάγο, διαχρονική και επίκαιρη:

“Κύριοι δικαστές

Αν σας περνάει η ιδέα πως με τις κρεμάλες μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα που βγάζει εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών στην εξέγερση, είστε βαθιά γελασμένοι. Κρεμάστε μας, μα περιμένετε το τέλος. Αν είστε τυφλοί και δεν το βλέπετε, εγώ σας το λέω. Γύρω σας, κάτω σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές ξαπλώνεται μια τεράστια φωτιά.

Θέλετε να μην τη βλέπετε; Δικαίωμά σας μα δε θα την αποφύγετε. Θέλετε να απαλλαγείτε από εμάς; Κάντε το. Απαλλαγείτε όμως από τους βιομήχανους που δημιούργησαν την ανήθικη περιουσία τους με το κλεμμένο αντίτιμο της εργασίας που δεν πληρώθηκε μέσα στο σύστημά σας. Οι μηχανές φέρνουν την υπερπαραγωγή, που οδηγεί τον πραγματικό παραγωγό στην αθλιότητα και στο θάνατο. Είναι αυτό που εσείς αποκαλείτε “Αύξηση εθνικού πλούτου”. Τι ειρωνεία.

Καταργήστε την αρπαγή και το πλιάτσικο, καταργήστε τους 100-200 ανθρώπους που απολαμβάνουν τα πάντα χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα. Από αυτή την τάξη θέλουμε να απαλλαγούμε. Η γενική κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής είναι αναπόφευκτη αναγκαιότητα, πρέπει επιτέλους να αρχίσει η εποχή τους σοσιαλισμού και της παγκόσμιας συνεργασίας. Και αυτό μια μέρα θα γίνει. Είτε το θέλετε, είτε δεν το θέλετε. Όποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη οικονομία!!

Μετρημένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν προς όφελος τους τις εφευρέσεις και τα επινοήματα του νου. με τις μηχανές τους μετατρέπουν το αίμα μας σε βόλους χρυσού, με την πολλή δουλειά δολοφονούν γυναίκες και ανήλικους, με την ανεργία σκοτώνουν τα θύματα των μηχανών.

Κατηγορούμεθα πως παραβήκαμε το νόμο. Ναι! Τον παραβήκαμε για να δείξουμε στο λαό κατά ποιο τρόπο οι θεσμοί τα τελευταία 20 χρόνια αποβλέπουν συστηματικά να εγκαθιδρύσουν σε τούτη τη χώρα μια ολιγαρχία που πιο δυνατή δεν υπήρξε ποτέ σε κανένα μέρους της γης. Οι ιδέες που υπερασπίζω είναι δικές μου, είναι κομμάτι του εαυτού μου. Πώς είναι δυνατόν να τις εγκαταλείψω. Δεν είναι λοιπόν αφέλεια εκ μέρους σας να νομίζετε ότι μπορείτε να απαλλαγείτε από τις ιδέες αυτές που κερδίζουν έδαφος μέρα με τη μέρα; Αν το να λες την αλήθεια τιμωρείται με θάνατο, εμείς δε θα πάψουμε να λέμε την αλήθεια όσους θανάτους κι αν μας επιβάλλετε! Σας περιφρονούμε και στο θάνατο.”

Αύγουστος Σπάϊς Εργάτης Σικάγο 1886

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Και αυτή η κυβέρνηση, παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη προσπαθεί για άλλη μια φορά να βάλει στο χέρι τις κινητοποιήσεις του λαϊκού κινήματος

Τα μέτρα  που παίρνει η κυβέρνηση μπροστά στη βαθιά ύφεση είναι μέτρα τρομοκρατίας και καταστολής. Επιδιώκουν να περιφρουρήσουν τη νέα αντιλαϊκή επίθεση που έρχεται στις ζωές και τα δικαιώματα μας. Θέλουν “σιγή νεκροταφείου”, το λαό φοβισμένο, να δέχεται παθητικά το ένα χτύπημα μετά το άλλο.

Δηλώνουμε με κάθε τρόπο την αντίθεσή μας απέναντι σε αυτό το άθλιο από κάθε άποψη νομοσχέδιο! Συνεχίζουμε τον αγώνα -μαζί με τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες- να μπλοκαριστεί στην πράξη, δε θα σταματήσουμε μέχρι να τα καταφέρουμε!

Η κυβέρνηση  προσβάλλει τη νοημοσύνη μας, όταν λέει ότι για την αναδουλειά, τα χρέη και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χιλιάδες επαγγελματίες σε όλη την Ελλάδα φταίνε οι διαδηλώσεις.

Κλειστά μαγαζιά συναντάμε σε κάθε δρόμο, μεγάλο ή μικρό, σε κάθε συνοικία της Αττικής και της υπόλοιπης Ελλάδας, ειδικά εκεί που δεν υπάρχουν πορείες και διαδηλώσεις που τάχα χτυπούν την αγορά.

Λουκέτο στα μαγαζιά βάζει η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ που μας πνίγει με φόρους, στα δημοτικά τέλη, στα χαράτσια και τις κατασχέσεις.

Αυτές είναι οι αιτίες που μας αναγκάζουν να βγούμε στον δρόμο, για αυτά η κυβέρνηση δεν κάνει ούτε βήμα πίσω, ενώ την ίδια στιγμή μπουκώνει χρήμα τους μονοπωλιακούς ομίλους. Έχουν ποινικοποιήσει τις κινητοποιήσεις για το μπλοκάρισμα κατασχέσεων και πλειστηριασμών. Θέλουν τα σπίτια, τα εργαλεία, τα μαγαζιά μας να τα βγάλουν στο σφυρί και όσους αντιδράμε σε αυτό να μας τραβολογάνε στα αστυνομικά τμήματα.

Δε θα τους περάσει

Και από αυτό το βήμα θέλουμε να καταγγείλουμε τον εμπορικό σύλλογο Αθήνας που για ακόμα μια φορά έπαιξε το ρόλο  του λαγού στο να κατατεθεί το νομοσχέδιο. Ο εμπορικός σύλλογος που δεν έχει βγάλει άχνα για τα προβλήματα των μικρών εμπόρων της Αθήνας σε όλη την πανδημία, κουβέντα για τη φοροληστεία των τελευταίων χρόνων, κουβέντα για τις κατασχέσεις, κουβέντα για τα δυσβάσταχτα δημοτικά τέλη, τώρα έρχεται σαν εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης να μας πει ότι φταίνε οι κινητοποιήσεις.

Με όπλο το πλαίσιο αιτημάτων μας, που έχει υιοθετηθεί από 70 ομοσπονδίες και σωματεία σε όλη την Ελλάδα, προχωράμε τον αγωνιστικό σχεδιασμό μας. Οι διεκδικήσεις μας, τα δίκαια αιτήματα μας για ζωή με δικαιώματα δε παζαρεύονται, δε μπαίνουν στο γύψο. Έχουμε πείρα πια. Έχουμε ήδη αντιμετωπίσει την ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων από το σύλλογο της Αθήνας για το μπλοκάρισμα πλειστηριασμών, των μαζικών κινητοποιήσεων των ιδιοκτητών ταξί παλιότερα, που ακόμα σέρνονται συνάδελφοι αυτοκινητιστές στα δικαστήρια.

Ούτε βήμα πίσω από το δικαίωμά μας, να παλεύουμε για τα δικαιώματά μας για την ζωή τη δική μας και των οικογενειών μας.

 Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι οι συνάδελφοι ταξιτζήδες θα συνεχίσουν να διαδηλώνουν με τα αυτοκίνητά τους, οι ενώσεις θα συνεχίσουν να μπλοκάρουν πλειστηριασμούς και κατασχέσεις μαζί με το ΠΑΜΕ, τα κλαδικά σωματεία θα συνεχίσουν να διεκδικούν για τις ανάγκες των κλάδων τους.

 Η ΟΒΣΑ είναι εδώ, στήριγμα και οργανωτής των σωματείων αυτοαπασχολουμένων, ΕΒΕ της Αττικής.

Δεσμευόμαστε ότι όχι μόνο δεν υποστέλλουμε τη σημαία του αγώνα και της διεκδίκησης αλλά συνεχίζουμε ακόμα πιο αποφασιστικά την προσπάθεια ανασύνταξης του κινήματος των α/α, τη συμπόρευση με το εργατικό κίνημα ενάντια στα μονοπώλια και τις κυβερνήσεις που τα στηρίζουν.

Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, θα νικήσουμε. Το νομοσχέδιο έκτρωμα δεν θα περάσει!

Αυτές τις ημέρες γινόμαστε μάρτυρες της νέας κυβερνητικής απόπειρας να φέρει για ψήφιση στη Βουλή το νόμο που θέλει τάχα να βάλει τάξη στην παράλυση της λειτουργίας των πόλεων και την ταλαιπωρία των πολιτών από την ανεξέλεγκτη δράση μικρών ομάδων που κινητοποιούνται και κλείνουν τους δρόμους παραλύοντας τη ζωή των πόλεων.

Θυμήθηκα πως ακριβώς κατά τον ίδιο τρόπο η κυβέρνηση στη δεκαετία του 1960 είχε ψηφίσει τον Νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού. Εκείνος ο νόμος ποτέ δεν εφαρμόστηκε για τους τεντιμπόηδες. Όλες οι δικογραφίες που κατασκευάζονταν από το αστυνομικό κράτος εκείνη την εποχή και αφορούσαν απεργίες, συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες εργατικών Σωματείων είχαν τις ίδιες κατηγορίες: Εξύβριση, απείθεια, φθορά ξένης περιουσίας, αντίσταση κατά της Αρχής σε συνδυασμό με τoν Νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού.

Με αυτόν τον νόμο είχαμε οδηγηθεί στα Δικαστήρια δεκάδες φορές συνδικαλιστές και εργαζόμενοι του Λαυρίου. Σε μια από αυτές τις δίκες ήμαστε κατηγορούμενοι εγώ, ο Βουγιούκας, ο Μητσικάκος, ο Τσιτζηφάτος και ο Δημήτρης ο Χαραμής, που τότε ήταν περίπου 65 χρόνων και δεν είχε ούτε μία τρίχα μαύρη στο κεφάλι του.

Όταν τελείωσε η διαδικασία και ήρθε η σειρά της αγόρευσης του Εισαγγελέα να προτείνει τις ποινές κατά το Κατηγορητήριο, ο άνθρωπος δεν άντεξε από τα ψέματα που ακούστηκαν στην ακροαματική διαδικασία και έκλεισε την αγόρευσή του με την εξής φράση.

«Κύριοι δικαστές, να εξετάσουμε ένα προς ένα τα αδικήματα που κατά το κατηγορητήριο διέπραξαν οι κατηγορούμενοι που εργάζονται στο πιο σκληρό επάγγελμα των Μεταλλωρύχων, να κατηγορήσομε και να δικάσομε τον Πόγκα που ως νεαρός μπορεί λόγω της ηλικίας του να εκδηλώθηκε σαν τεντιμπόης, αλλά να δικάσομε τον ασπρομάλλη και γέροντα Χαραμή ως τεντιμπόη με το νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού δεν θα κάνομε τίποτε άλλο παρά να κλονίσομε την πίστη και το σεβασμό των πολιτών στους Νόμους του Κράτους και θα υπονομεύσομε το ίδιο το πνεύμα του Νομοθέτη για την καταστολή της μάστιγας του τεντιμποϊσμού. Γι’ αυτό προτείνω την αθώωση όλων των κατηγορουμένων».

Όταν ήρθε το 1967 δικτατορία της Χούντας, η οποία δεν άφησε τίποτα όρθιο στη χώρα, ο εισαγγελέας που κατήγγειλε τον τρόπο εφαρμογής των νόμων και ζήτησε την αθώωσή μας ήταν ανάμεσα στους δικαστές που καθαίρεσε το φασιστικό καθεστώς των Συνταγματαρχών.

Είναι σίγουρο πως στην εφαρμογή αυτού του νόμου θα ξαναζήσει η χώρα μας την ίδια ντροπή του παρελθόντος. Ας αναλογιστούν οι βουλευτές που θα ψηφίσουν το νόμο τις ευθύνες τους.

Στο σημερινό συλλαλητήριο εδώ στο Σύνταγμα  και στις  άλλες πόλεις, χιλιάδες εργάτες, εργάτριες, μισθωτοί στον ιδιωτικό   και το δημόσιο τομέα,  νέοι και νέες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι – βιοπαλαιστές, συνταξιούχοι, ενώνουμε τις δυνάμεις μας  στέλνοντας   σαφές μήνυμα  στη Κυβέρνηση, την ΕΕ  και το κεφάλαιο:

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ !
• Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
• Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ!

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι με το νομοσχέδιο “μπαίνει τάξη” στην ταλαιπωρία του λαού, εξαιτίας διαδηλώσεων “μικρών ομάδων”, δεν είναι παρά ένα άθλιο “προπέτασμα καπνού”.

Το νομοσχέδιο τερατούργημα για τον περιορισμό των διαδηλώσεων αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα των αντιδραστικών μέτρων ένταση του αυταρχισμού, της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής που προώθησαν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, για να στηρίξουν την επίθεση του κεφαλαίου σε βάρος των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Τεράστιες οι ευθύνες και του ΣΥΡΙΖΑ αφού ως κυβέρνηση ακολούθησε την ίδια τακτική, προχώρησε σε νόμο για τον περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία που σήμερα αξιοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ αρνήθηκε την κατάργηση των τρομονόμων, παραμένει σε ισχύ η άθλια διάταξη για απαγόρευση των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών, που θεσπίστηκε απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ως ιδιώνυμο αδίκημα.

Το νομοσχέδιο επιδιώκει να συκοφαντήσει τους λαϊκούς αγώνες και να θέσει υπό απαγόρευση και περιορισμό κάθε κινητοποίηση, μέσα από διατάξεις – λάστιχο, που θα τις ερμηνεύουν οι αστυνομικές αρχές και οι άλλοι μηχανισμοί καταστολής.  

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι τα μαγαζιά κλείνουν λόγω διαδηλώσεων. Τα μαγαζιά κλείνουν από την αντιλαϊκή πολιτική που διευρύνει την φτώχια, την ανεργία, το πετσόκομμα των μισθών, των συντάξεων, με την διαρκή αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, μειώνοντας την αγοραστική ικανότητα της εργατικής – λαϊκής οικογένειας.

Η κυβερνητική προπαγάνδα ότι το αντιδραστικό νομοσχέδιο και οι διατάξεις του «δεν αφορούν τις οργανωμένες, περιφρουρημένες πορείες και διαδηλώσεις» του ταξικού κινήματος, είναι στάχτη στα μάτια της εργατικής τάξης, όλων των προοδευτικών ανθρώπων.

Υπάρχει μεγάλη πείρα: βασικός στόχος τέτοιων αυταρχικών κατασταλτικών μέτρων είναι το ίδιο το εργατικό, ταξικό κίνημα.

Αυτή η ιστορική πείρα του εργατικού κινήματος έχει αποδείξει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα, η καταστολή και ο αυταρχισμός πάνε χέρι – χέρι στην καπιταλιστική διαχείριση, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Φωτεινό παράδειγμα ο κλάδος της ναυτιλίας με το εφοπλιστικό κεφάλαιο είτε σε περίοδο καπιταλιστική κρίσης είτε σε καπιταλιστική ανάπτυξη, να πολλαπλασιάζει τα κέρδη του από την άγρια εκμετάλλευση των ναυτεργατών.

Οι εφοπλιστές απολαμβάνουν διαρκώς προνόμια από τις μέχρι σήμερα αστικές κυβερνήσεις και στους αγώνες των ναυτεργατών σε μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις να εφαρμόζουν πολιτικές επιστρατεύσεις, βία και καταστολή, εμφανίζοντας το πραγματικό πρόσωπο της ψευδεπίγραφης αστικής δημοκρατίας.  

Οι ναυτεργάτες στις πολιτικές επιστρατεύσεις του 2002, του 2006, του 2010, του 2013, συνέχισαν τους απεργιακούς αγώνες με ασπίδα τους την αλληλεγγύη των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ.

Αυτή η πολύτιμη παρακαταθήκη έχει καταγραφεί στους καταπέλτες των καραβιών, αποτελεί πυξίδα των ταξικών δυνάμεων στα ναυτεργατικά σωματεία, στον αγώνα για ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση, συνδικαλιστικά δικαιώματα, που βρίσκονται για άλλη μια φορά στη κλίνη του Προκρούστη, από εφοπλιστές και κυβέρνηση.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας έχει πλούσια πείρα όπως ο 9μηνος ηρωικός απεργιακός αγώνας των χαλυβουργών, που έζησαν την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, την καταστολή και δεν έκαναν πίσω.

Η ιστορία της ταξικής πάλης μας διδάσκει ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες με θυσίες και αίμα, σε διαρκεί σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του. Αυτή την ιστορική πραγματικότητα δεν μπορούν να την αντιστρέψουν, αυταπατώνται όσοι πιστεύουν ότι μπορούν στις δεδομένες συνθήκες να επιβληθούν κόντρα σε αυτή την κοινωνική πραγματικότητα.

Οι εργατικοί αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από το κεκτημένο δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε για τα οξυμμένα προβλήματα μας, να οργανωνόμαστε, να συμμετέχουμε στις διαδικασίες και στις αποφάσεις των σωματείων.

Καλούμε το λαό , τους εργαζόμενους, τη νεολαία σε μαζικό λαϊκό ξεσηκωμό! Το δίκιο θα κριθεί στους καταπέλτες των καραβιών στα λιμάνια  στα εργοστάσια στους χώρους δουλειάς   Ο λαός με την πάλη του και με την “οργανωμένη απειθαρχία” του δεν θα “συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις”, όπως έκανε με τόσους άλλους παρόμοιους νόμους, θα το ακυρώσει στην πράξη.

ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ

Αγαπητές φίλες-αγαπητοί φίλοι,

Όλοι οι προοδευτικά σκεπτόμενοι πολίτες, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, απασχολούμενοι και άνεργοι καθώς και οποιασδήποτε μορφής κοινωνικοί σχηματισμοί, σύλλογοι ή συνδικάτα, οφείλουμε να σταθούμε απέναντι σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της δημοκρατίας, της ελεύθερης έκφρασης, του συνέρχεσται, του συνεταιρίζεσθαι και του διαδηλώνειν!

Θα πρέπει να παλέψουμε, κατ’αρχήν, ώστε το αντιδραστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις συγκεντρώσεις και τις πορείες, να μη περάσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού, ότι αποτελεί τη διέξοδο στα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που τον μαστίζουν διαχρονικά και πολύ περισσότερο, τα τελευταία χρόνια, των μνημονίων!

Θα πρέπει να παλέψουμε για να πειστεί η κοινωνία πως η επίκληση, εκ μέρους των εμπνευστών του νομοσχεδίου, της <ταλαιπωρίας του κέντρου της Αθήνας, από 15 άτομα>, είναι το τυράκι και πως η φάκα βρίσκεται, αφενός μεν στην πρόθεση της κυβέρνησης να αποκτήσει, η αστυνομία ανεξέλεγκτη εξουσία και να έχει τη δυνατότητα να ‘κατασκευάζει’ ενόχους και αφετέρου να περιορίσει ή και να καταργήσει ακόμα το δημοκρατικό δικαίωμα των συγκεντρώσεων!

Για παράδειγμα, η ταλαιπωρία πολιτών και επιχειρήσεων είναι ωφέλιμη  όταν δημιουργείται από τη λεγόμενη “Ανάπλαση του Κέντρου της Αθήνας” κάτι που θα διαρκέσει για πάντα, αλλά είναι καταστροφική, όταν είναι πρόσκαιρη και ολιγόωρη, κατά τη διάρκεια μιάς συγκέντρωσης ή πορείας;

Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος, που εκπροσωποί ΟΛΟΥΣ τους συνταξιούχους πυροσβέστες της χώρας, ανεξαρτήτως βαθμού και θέσης που αυτοί κατείχαν, όταν βρίσκονταν στην ενεργό υπηρεσία, είναι κάθετα αντίθετη στον περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων, που προσπαθεί να επιβάλλει το εν λόγω νομοσχέδιο!

Εμείς οι συνταξιούχοι πυροσβέστες που, πριν από 35 χρόνια, πρωτοστατήσαμε στην ίδρυση του πρώτου συνδικαλιστικού σωματείου μέσα στις τάξεις των ενστόλων, της Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος, θα υψώσουμε και πάλι το ανάστημά μας και με όσες δυνάμεις μας απομένουν, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, στο πλευρό των εν ενεργεία συναδέλφων μας. Μαζί με ΟΛΟΥΣ  τους υπόλοιπους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, θα ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ στην πράξη, το αντικοινωνικό αυτό κατασκεύασμα!

Το 1985, με την ‘επαναστατική’, για τα δεδομένα της εποχής, αποκοτιά μας, να ιδρύσουμε τον συνδικαλιστικό μας φορέα, κινδυνέψαμε να χάσουμε τη δουλειά μας, αλλά δεν κιοτέψαμε!

Σήμερα, αν δεν αντιδράσουμε μαζικά και οργανωμένα, κινδυνεύουμε να απωλέσουμε την αγωνιστική και κοινωνική μας αξιοπρέπεια!

Άλλωστε, όπως ίσως γνωρίζετε, αγαπητοί (φίλες και φίλοι) όλοι εμείς οι ένστολοι, λόγω της φύσης της δουλειάς μας, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Ο μοναδικός τρόπος λοιπόν διεκδικήσεων και πίεσης προς τους εκάστοτε κυβερνώντες, ήταν η διοργάνωση συγκεντρώσεων, συλλαλητηρίων και παραστάσεων διαμαρτυρίας!

Τώρα προσπαθούν να μας στερήσουν ακόμα κι αυτό το δικαίωμα! Δεν πρόκειται όμως να τους το επιτρέψουμε γιατί γνωρίζουμε, πολύ καλά, πως οι επόμενες σκέψεις τους είναι  να καταργήσουν, τελείως, το δικαίωμα του συνδικαλισμού στα Σώματα Ασφάλειας, στις Ένοπλες Δυνάμεις και γενικότερα, σε όλους τους ένστολους!

Είναι γεγονός πως με το πρόσχημα της πανδημίας σήμερα  και της οικονομικής κρίσης πρωτύτερα, η ελευθερία έκφρασης, η δημοκρατία και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στη διεκδίκηση, δοκιμάζονται.

Κύκλοι  του κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης, σε όλον τον πλανήτη, θέλουν μία κοινωνία ελεγχόμενη, όπου η “τάξη και η ασφάλεια θα επιβάλλονται με κάθε κόστος”!

Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην πρόσφατη ετήσια Έκθεσή της, αναφέρει ως κίνδυνο για την ασφάλεια, τις λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Συκοφαντεί, με λίγα λόγια και στοχοποιεί, τα λαϊκά κινήματα και τους φορείς εκπροσώπησης των διάφορων κοινωνικών ομάδων!

Με συνεργούς και συμπαραστάτες, τους κυβερνώντες και

 τα κατευθυνόμενα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, προσπαθούν να γαλουχήσουν τους  λαούς στο δόγμα της <ατομικής ευθύνης> και να φέρουν αντιμέτωπες, μεταξύ τους, τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, στοχεύοντας στον κοινωνικό αυτοματισμό!

Αυτό το νομοσχέδιο δεν πρέπει να πάρει σάρκα και οστά! Είναι <ξένο σώμα> στη συνείδηση του λαού, έχει αντιδραστική κατεύθυνση και στοχεύει στη φίμωση κάθε αντίθετης φωνής!