Τούτες τις μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από την φονική πυρκαγιά που έπληξε το Ν. Βουτζά και το Μάτι. Φωτιά που άφησε 102 νεκρούς, τραυματίες, κατεστραμμένες λαϊκές περιουσίες και υποδομές.

Στα δύο αυτά χρόνια χορτάσαμε από υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Τι να θυμηθούμε από τις εξαγγελίες ότι σε ένα χρόνο θα είναι όλα καλύτερα από πριν, ότι θα παρθούν μέτρα για να μην γίνει ξανά το κακό, μέχρι και νοσοκομείο έταξαν ότι θα μας φτιάξουν. Φυσικά δύο χρόνια τώρα ούτε αποζημίωση στο 100% υπήρξε, ούτε μέτρα για επαρκή αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής υπήρξε, ούτε καν ο αμίαντος δεν έχει μαζευτεί και βρίσκεται διάχυτος στην περιοχή.

Σαν να μην έφταναν ότι έχουν ζήσει μέχρι τώρα οι πυρόπληκτες οικογένειες, η κατάσταση για αυτούς δυσκολεύει ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα αφού εκπνέουν οι προθεσμίες που είχαν τεθεί από νομοθετικές παρεμβάσεις για μια σειρά ζητήματα, όπως π.χ. η προστασία των πυρόπληκτων από διενέργεια πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, η φιλοξενία των πληγέντων, η επιχορήγηση ενοικίου, κλπ.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση τώρα χωρίς καμία καθυστέρηση πρέπει να διασφαλίσει:

• Για την αναστολή πλειστηριασμών και διενέργειας κάθε πράξης αναγκαστικής εκτελέσεως κινητών, ή ακίνητων σε βάρος των πυρόπληκτων οικογενειών
• Την επέκταση του μέτρου φιλοξενίας των πληγέντων, για τους πυρόπληκτους που δεν έχει ολοκληρωθεί η πλήρης αποκατάσταση της Α’ κατοικίας τους.
• Την επέκταση της επιχορήγησης ενοικίου και τροποποίηση της σχετικής διάταξης για καταβολή της επιχορήγησης μηνιαίως και όχι ανά τρίμηνο, αφού μέχρι σήμερα, αφενός παρατηρήθηκαν δυσβάστακτες καθυστερήσεις για τη συντριπτική πλειοψηφία των δικαιούχων και αφετέρου, πολλοί δικαιούχοι αδυνατούν να προκαταβάλουν τα ενοίκια και να αναμένουν από τέσσερις έως και έξι μήνες για να πληρωθούν.
• Την καταβολή της αποζημίωσης περιβάλλοντος χώρου που προβλέπεται να δοθεί για την αποκατάσταση καμμένων δέντρων στους κήπους και την αντικατάσταση περιφράξεων των πυρόπληκτων ιδιοκτησιών.

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου και Ανατολικής Αττικής  καλεί την Πέμπτη 23 Ιουλίου, την ημέρα συμπλήρωσης δύο χρόνων από την φονική πυρκαγιά, σε παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία του Υπουργείου Υποδομών και μεταφορών στηνΡαφήνα ( 24χλμ  Λ. Μαραθώνος, διασταύρωση Ραφηνας)στις 11.00 π.μ. .

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Ο αγώνας μας για την ανάκληση των απολύσεων των συναδέλφων μας συνεχίζεται.

Δε σταματήσαμε στην επιτυχημένη απεργία στις 30/6, η δράση μας συνεχίστηκε πλατιά και πολύμορφα.

• Μιλήσαμε ξανά με όλους τους συναδέλφους για την ανάγκη συσπείρωσης γύρω από το σωματείο μας και την κλιμάκωση του αγώνα απέναντι στις άδικες απολύσεις.
• Επιδιώξαμε συνάντηση της σωματειακής επιτροπής με την εργοδοσία για να συζητήσουμε για την ανάκληση των απολύσεων και για την οποία μέχρι στιγμής δεν έχουμε πάρει απάντηση – προχωρήσαμε σε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας ώστε να οριστεί τριμερής συνάντηση και αναμένουμε την ημερομηνία.
• Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε κατ’ ιδίαν με την διοίκηση και εκείνοι μας απάντησαν ότι πρέπει να απευθυνθούμε στην … KSM καθώς αυτή είναι αρμόδια για τις απολύσεις!!!
• Προχωρήσαμε σε κοινή παράσταση διαμαρτυρίας με εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες και άλλους μαζικούς φορείς στα κεντρικά γραφεία του ΟΑΣΑ και σε συνάντηση με τον διευθύνων σύμβουλο όπου θέσαμε το ζήτημα των απολύσεων αλλά και το ζήτημα της εντατικοποίησης και το περαιτέρω χτύπημα των δικαιωμάτων των υπόλοιπων συναδέλφων που θα είναι το φυσικό επόμενο των απολύσεων.
• Καταθέσαμε υπόμνημα στο Υπουργείο Εργασίας για αυτά τα θέματα
• Κατατέθηκε επίκαιρη ερώτηση από το ΚΚΕ στην Βουλή με θέμα: την λήψη μέτρων για τα προβλήματα στις αστικές συγκοινωνίες και τις απολύσεις εργαζομένων σε τμήμα του συστήματος ελέγχου και λειτουργίας του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στα ΜΜ της Αθήνας, που ζητάει ξεκάθαρη απάντηση από τα υπουργεία για τις απολύσεις που σχεδιάζει η εταιρία.

Την ίδια στιγμή η  εργοδοσία όλο αυτό το διάστημα μας έδειξε  το πραγματικό της πρόσωπο, το πόσο αδιάλλακτη είναι και ότι στο βωμό του κέρδους της, δεν υπολογίζει τίποτα. Κατέρρευσαν και τα τελευταία παραμύθια ότι «είμαστε μια οικογένεια», «είμαστε μια εταιρεία που όποιος έχει παράπονο μπορεί να απευθυνθεί στον υπεύθυνο»

Συνάδελφοι,

Είναι ξεκάθαρο ότι κάτω από την πίεση των κινητοποιήσεων και κυρίως κάτω από την στήριξη και αλληλεγγύη των συναδέλφων η εργοδοσία έχει πιεστεί και αλλάζει τακτική. «Αναγκάζεται» να συμμορφωθεί πλέον με τις συμβατικές υποχρεώσεις της και θέλει να προχωρήσει στην πρόσληψη 7!!! νέων συναδέλφων που άρον άρον σπεύδει να προσλάβει μέσω της Manpower με… δίμηνες συμβάσεις. Αρνείται όμως να επαναπροσλάβει τους συναδέλφους που είναι χρόνια στο έργο.

Η εξέλιξη αυτή καταρρίπτει τα επιχειρήματα της εργοδοσίας όλο αυτό το διάστημα.

• Ότι οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων δεν έχουν αποτέλεσμα. Αναγκάζονται να προχωρήσουν σε προσλήψεις 7 νέων εργαζομένων κάτω από τη δικιά μας πίεση.
• Όπως επίσης δε προκύπτει από πουθενά ότι οι κινητοποιήσεις μας θα «κλείσουν την εταιρία» όπως υποστήριζαν για να τρομοκρατήσουν τους συναδέλφους.
• Ότι πρέπει να απευθυνόμασταν «ήρεμα» στην εργοδοσία και να βρίσκαμε κάποια άκρη. Οι περικοπές θέσεων εργασίας των συναδέλφων ήταν προαποφασισμένες, η εργοδοσία ήταν αμείλικτη και μόνο κάτω από το βάρος των κινητοποιήσεων και τον φόβο για τη συμβατική τους υποχρέωση τους αναγκάζει να υποχωρήσουν.
• Η ίδια η εξέλιξη καταρρίπτει το επιχείρημα ότι είναι αποφάσεις που έχουν ληφθεί από τα κεντρικά στην Κορέα και δεν αλλάζουν από την εδώ διεύθυνση. Με απόφαση της εδώ διοίκησης αυξάνεται το budget αφού αναγκάζονται να προσλάβουν περισσότερους.

Η κίνησή της εργοδοσίας να απολύσει συναδέλφους και να προσλάβει άλλους στη θέση τους αντικειμενικά θα φέρει μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας καθώς με τα νέα δεδομένα οι βάρδιες θα βγαίνουν με το πολύ έναν δύο συναδέλφους οι οποίοι θα έχουν διπλή και τριπλή δουλειά και παράλληλα θα πρέπει να εκπαιδεύουν (κατά την προσφιλή τακτική της εταιρίας) τους νέους συναδέλφους. Από την άλλη θα μετατραπεί η εταιρία σε εργασιακή ζούγκλα – ο θάνατός σου η ζωή μου – μιας και θα παλεύουν οι συνάδελφοι να επιβιώσουν στη νέα «αξιολόγηση» της εργοδοσίας που θα έρθει νομοτελειακά σε 2 μήνες που θα ολοκληρώνονται οι νέες συμβάσεις.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Είναι σε όλους μας ξεκάθαρο ότι δεν μιλάμε για περικοπές, δεν μιλάμε για «εξορθολογισμό» του budget. Αφορούν εκδικητικές συνδικαλιστικές απολύσεις και διώξεις, που η εργοδοσία χωρίς κανέναν ενδοιασμό προχωρά. Αυτή τη στιγμή απολύουν εργαζομένους  που χαλάνε την σούπα στα σχέδια τους. Είτε γιατί διεκδικούν, είτε γιατί έχουν παραπάνω δικαιώματα (πχ άδεια ειδικού σκοπού, γονικές άδειες) καθώς ανάμεσά τους είναι μητέρα δύο μικρών παιδιών, συνάδελφος που ανήκει σε ευπαθείς ομάδες, συνάδελφος που κλείνει σε λίγους μήνες τριετία οπότε θα κατοχύρωνε παραπάνω δικαιώματα, νέος συνάδελφος που δεν πρόλαβε καν να εκπαιδευτεί στην δουλειά. Η εργοδοσία δεν σταματάει πουθενά.

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Θέλουν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, πειθήνιους στις ορέξεις τους, να μην αντιδρούν, να μη διεκδικούν. Αυτή είναι η ξεκάθαρη στόχευση της εργοδοσίας, όπως είναι ξεκάθαρο ότι αυτό που τους ενοχλεί, αυτό που τους φοβίζει, αυτό που ήδη σε μεγάλο βαθμό έχει χαλάσει τα σχέδιά τους είναι η οργανωμένη αντίδραση με στόχο την ικανοποίηση των αναγκών μας.

Να μην επιτρέψουμε τη σιγή νεκροταφείου που θέλουν να επιβάλλουν στην εταιρεία αλλά και γενικότερα. Για άλλη μια φορά να δείξουμε την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη μας στους συναδέλφους μας που απολύονται. Να βάλει ο καθένας το δικό του λιθαράκι στο εμπόδιο που έχουμε σηκώσει απέναντι στα εκδικητικά σχέδια της εργοδοσίας. Να βάλουμε φρένο στη μεγαλύτερη εντατικοποίηση που επιδιώκουν.

Την Πέμπτη 23/7 Απεργούμε, είναι μονόδρομος.

Η συμμετοχή όλων των συναδέλφων είναι απαραίτητη ώστε να πετύχουμε την επαναπρόσληψή τους. Δεν δουλεύουμε από τον σπίτι – δεν προμηθευόμαστε laptops. Καμία συμμετοχή στον απεργοσπαστικό μηχανισμό που θα προσπαθήσει να στήσει η εργοδοσία. Μόνο έτσι θα έχει αποτέλεσμα η απεργία μας.

Απαιτούμε:

• Να μην γίνουν ούτε αυτές, ούτε καμία άλλη απόλυση συναδέλφου. Προειδοποιούμε την εργοδοσία ότι είμαστε αποφασισμένοι.
• Να μετατραπούν όλες οι συμβάσεις των εργαζόμενων σε LG, αορίστου χρόνου, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Λέμε ΟΧΙ στον διαχωρισμό που επιβάλει η εργοδοσία.
• Εξίσωση των δικαιωμάτων μας προς τα πάνω.
• Δεν δεχόμαστε καμία αξιολόγηση που το μόνο που επιδιώκει είναι ο διαχωρισμός των εργαζομένων σε “παραγωγικούς” και “μη παραγωγικούς”.
• Όχι στην εντατικοποίηση της δουλειάς μας.
• Όχι στην τηλεργασία.
• Επίδομα stand by στο 2 nd level.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων και όλων των ΠΝΠ, και αυτών που αφορούν την τηλεργασία.
• Σταθερή δουλειά με δικαιώματα, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τα bonus είναι απλήρωτη δουλειά μας να ενταχθούν μόνιμα στους μισθούς και στις συμβάσεις.

Πληρώσαμε πολλά δε θα πληρώσουμε ξανά

“ Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου, ως ιδιωτικός εποχικός υπάλληλος, αυτές τις μέρες της πανδημίας. Εμπειρίες, που σίγουρα περνάνε πολλοί, ίδιες ή παρόμοιες, πιθανόν και χειρότερες. Ο κόσμος δε γνωρίζει καν, επειδή δυστυχώς γίνεται λόγος ελάχιστα έως καθόλου στα ΜΜΕ. Αντίθετα μάλιστα, στη δημοσιότητα βγαίνουν γενικότητες και υποσχέσεις ότι λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες που περνούν αυτές τις μέρες οι εποχικοί υπάλληλοι, η κυβέρνηση έχει πάρει τα μέτρα να τους υποστηρίζει. 

Ως εποχικός υπάλληλος σε τουριστικό γραφείο, σταμάτησα όπως οι συνάδελφοί μου, την δουλεία το Νοέμβρη 2019, μπήκα στο ταμείο ανεργίας μέχρι Φεβρουάριο 2020. Με τα μέτρα του lockdown πήρα – αν και πολύ καθυστερημένα – την 2μηνη παράταση. Έπειτα περίμενα όπως όλοι οι εποχικοί που δεν ανήκουν στους ξενοδοχοϋπαλλήλους ή υπαλλήλους τουριστικών λεωφορείων, να ανοίξει η πλατφόρμα του ΟΑΕΔ στις 01/07 για τα 400 Ευρώ (για την έκτακτη μηνιαία αποζημίωση εποχικά εργαζομένων στον τουρισμό και επισιτισμό).

Άνοιξε με καθυστέρηση, μπήκαν οι συνάδελφοί μου, αλλά εμένα δεν μου επέτρεψε το σύστημα του ΟΑΕΔ να μπω. Δεν ήταν εύκολο να καταλάβω το γιατί, μιας και στην ανακοίνωση η μόνη ενημέρωση ήταν, ότι όποιος δεν μπεί δεν έχει το δικαίωμα. Έψαξα λοιπόν και ρώτησα από δω και από κει. Ενημερώθηκα επιτέλους, ότι δεν είμαι δικαιούχος επειδή η αρχική επιδότηση που πήρα (από το Νοέμβριο) ήταν για 90 ημέρες και όχι 80 ημέρες (3 μήνες και 5 ημέρες). Έπρεπε πάλι να ψάξω γιατί πήρα αυτές τις παραπάνω μέρες – γιατί εγώ δεν τα ζήτησα –  και έμαθα τελικά, ότι τις πήρα με βάση το νόμο των 400 ημερών επιδόματος στα 4 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι μετά από 4 χρόνια κάνουν στον ΚΑΘΕ εργαζόμενο λογαριασμό και αν δεν έχει ήδη φτάσει στις 400 ημέρες του δίνουν τα υπόλοιπα ή του κόβουν και μέρες. Δηλαδή σε όποιον ΈΤΥΧΕ και έκαναν αυτόν τον λογαριασμό φέτος, αυτός την πάτησε και για μια ή λίγες μέρες επιδόματος παραπάνω ή και λιγότερο δεν θα πάρει για τους επόμενες 3 μήνες ΤΙΠΟΤΑ. Ενώ οι συνάδελφοί μου, που δούλευαν στην ίδια εταιρία, στο ίδιο τμήμα, το ίδιο χρονικό διάστημα, τις ίδιες ώρες κ.τλ. θα πάρουν για τους επόμενους 3 μήνες, 400 Ευρώ/ μήνα, αλλά εγώ ΤΙΠΟΤΑ.

Αυτό λέγεται για μένα αυθαιρεσία. Με την ίδια λογική θα μπορούσαν να είχαν γράψει, ότι όλοι δικαιολογούνται την αποζημίωση εκτός από αυτούς που το όνομά τους αρχίζει από “Μ”. 

Όχι ότι τα 400 Ευρώ θα μας σώσουν αλλά είναι έστω μια μικρή βοήθεια, γιατί οι λογαριασμοί τρέχουν και δεν είναι όλοι πια τόσο ευέλικτοι ώστε να δίνουν παράταση. Πως θα τη βγάλουμε; Ιδιαίτερα όταν έρχεται ο χειμώνας; Στην περίπτωσή μου με 2 ενήλικα παιδιά και τον σύζυγό μου να δουλεύει επίσης στον τουρισμό.

       Βλέπω ότι με τα μέτρα που παίρνουν γίνεται ένας τεχνητός διαχωρισμός των εποχικών υπαλλήλων. Είναι μεγάλο μπέρδεμα το ποιος ανήκει που, ποιος θα πάρει, τι θα πάρει, για ποιο λόγο και ποιος δεν θα πάρει.

Είδα κιόλας ότι προσπαθούν να μας αποθαρρύνουν ιδιαίτερα από την δημόσια πλευρά (“μη το ψάξεις, δεν έχει νόημα, δεν θα βγάλεις άκρη” κ.τλ.) Πολλοί έχουν απογοητευτεί, παθαίνουν κατάθλιψη και άλλα. Στην Ελλάδα και στα Χανιά στηρίζονται τα πάντα στον τουρισμό, εδώ συμβάλλουν ΟΛΟΙ οι εποχικοί εργαζόμενοι (στο ξενοδοχείου, στο τουριστικό γραφείο, στην ταβέρνα, στο αεροδρόμιο, στο τουριστικό μαγαζί κ.τλ.). Και για αυτό ΌΛΟΙ υποφέρουμε, από την κατάσταση εφόσον δεν μας έχουν προσλάβει αυτή τη σεζόν.  ΌΛΟΙ θα πρέπει να πάρουν λοιπόν την ίδια υποστήριξη και όχι να μας βγάζουν εντελώς από έξω.”

ΤΡΙΤΗ 21 ΙΟΥΛΗ 7μ.μ. στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

 ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

       Το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων στηρίζει τις κινητοποιήσεις του Συλλόγου Μουσικών Ιωαννίνων «Η Αλληλοβοήθεια» για διεκδίκηση αμέσων μέτρων επιβίωσης. Η κυβέρνηση με το άνοιγμα του τουρισμού και τα υγειονομικά πρωτόκολλα  κουρελόχαρτο, φροντίζει για τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων  ενώ καταδικάζει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους  στην ανεργία και την εξαθλίωση.

        Η κυβέρνηση αντί να καλύψει τις ελλείψεις στα νοσοκομεία, σε προσωπικό, υγειονομικό υλικό και ΜΕΘ, απαγορεύει τα πανηγύρια και τις εκδηλώσεις, καταδικάζοντας χιλιάδες εργαζόμενους του πολιτισμού στην ανεργία. Την ίδια ώρα  παζαρεύουν στην Ε.Ε. τη μοιρασιά δισεκατομμυρίων για την ανάκαμψη των μεγάλων επιχειρήσεων, που θα κληθεί πάλι να πληρώσει ο λαός με νέα μέτρα.

      Οργανώνουμε την αλληλεγγύη, τη συλλογική διεκδίκηση και την πάλη των εργαζομένων απέναντι στην πολιτική που μας καταδικάζει στη φτώχεια και την ανέχεια.

      Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα για την εξασφάλιση της επιβίωσης των μουσικών.