Την Δευτέρα 8 Μάρτη, στα πλαίσια της κινητοποίησης για την ημέρα της γυναίκας και της συμβολικής στάσης εργασίας που έχουμε προκηρύξει 12 μ.μ. με 3:00 μ.μ., το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και τα σωματεία μέλη του, θα πραγματοποιήσουμε συγκέντρωση στο Νοσοκομείο Metropolitanστις 12:30 μ.μ. διεκδικώντας την επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας και όλων των δομών τους, χωρίς καμιά αποζημίωση των ιδιοκτητών τους.

Δυναμώσουμε τη μάχη για την υγεία και την ζωή των εργαζομένων. Απέναντι στην κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία, στις δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Απέναντι σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας στο οποίο πρέπει να υπάρξουν χιλιάδες προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και υποδομών.

Στις 8 Μάρτη 1857 οι ράφτρες και οι υφάντρες της Νέας Υόρκης , απέργησαν διεκδικώντας ανθρώπινο ωράριο , καλύτερους μισθούς , καλύτερες συνθήκες εργασίας .

Η καθιέρωση της 8 Μάρτη ως παγκόσμια ημέρα της γυναίκας πριν από 111 χρόνια από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών, είναι μια σημαντική στιγμή στην ιστορία του γυναικείου κινήματος ακριβώς γιατί αποτέλεσε παράδειγμα για όλες τις γυναίκες στο πέρασμα των χρόνων, συνέβαλε στην οργάνωση των γυναικών στα συνδικάτα  και έδωσαν σκληρούς αγώνες για να κερδίσουν το δικαίωμα στην εργασία , στη μόρφωση, στη μητρότητα, στη ζωή.

Σήμερα, οι εργαζόμενες και οι γυναίκες της βιοπάλης βρίσκονται αντιμέτωπες με το ίδιο βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα, τους μηχανισμούς και τα επιτελεία του, που με διάφορα ιδεολογήματα και «εκσυγχρονισμένες» μεθόδους προσπαθούν να τις χειραγωγήσουν και να τις πείσουν ότι «ισοτιμία» σημαίνει:

• Τσάκισμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, όπως η κοινωνική ασφάλιση, η προστασία της μητρότητας, η στήριξη του κοινωνικού ρόλου της γυναίκας.
• Αποδοχή πως η μητρότητα είναι εμπόδιο στην «επαγγελματική» ζωή ή και λόγος απόλυσης.
• «Συμφιλίωση» της επαγγελματικής με την προσωπική και οικογενειακή ζωή μέσω της ελαστικής και μερικής απασχόλησης.
• Να δουλεύουν νύχτα –  μέρα και σε βαριές ανθυγιεινές συνθήκες.
• Να συνταξιοδοτούνται σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία.
• Να «κυνηγούν» τη γυναικεία «επιχειρηματικότητα» και την «ποσόστωση» της συμμετοχής των γυναικών σε οργανισμούς και επιτελεία που στηρίζουν και προωθούν τη σκληρή εκμετάλλευση όλων των εργαζόμενων.
• Να «προσκυνούν» τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, να εντάσσονται στα σώματα καταστολής και στους ιμπεριαλιστικούς στρατούς που μακελεύουν και ξεριζώνουν τους λαούς, που ευθύνονται για τη δυστυχία των προσφύγων και των μεταναστών, ανδρών, γυναικών και των παιδιών τους.

Βρίσκονται αντιμέτωπες με τη  βαρβαρότητα, την πραγματική βία που σήμερα εκφράζεται γλαφυρά:

• Με την έκθεση γυναικών και ανδρών της εργατικής τάξης και του λαού στην πανδημία, αφού η υγεία, τα φάρμακα, τα εμβόλια αποτελούν πανάκριβα εμπορεύματα.
• Με την αγωνία των παιδιών των λαϊκών οικογενειών να μάθουν γράμματα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα κατακερματισμένο που ούτε τα στοιχειώδη δεν τους προσφέρει.
• Στους εργαζόμενους της υγείας, των βιομηχανικών κλάδων, των σούπερ μάρκετ κ.α., που δουλεύουν εντατικά, με ατέλειωτες υπερωρίες, με λειψά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους.
• Στις χιλιάδες των ανέργων και σε αναστολή εργαζόμενων που καλούνται να ζήσουν με τα ψίχουλα που περισσεύουν από το καλό «τάισμα» της εργοδοσίας.
• Με τα νέα αντεργατικά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση, για να ενισχύσει τους κεφαλαιοκράτες και να αυξήσει την εκμετάλλευση των εργαζόμενων, βάζοντας στο γύψο τη συνδικαλιστική οργάνωση, τους διεκδικητικούς αγώνες και την πάλη τους.
• Με την άγρια καταστολή όσων σηκώνουν κεφάλι και υψώνουν τη φωνή τους, γυναίκες, άνδρες και παιδιά – μαθητές και φοιτητές.
• Με τις επεμβάσεις και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών που δολοφονούν και ξεριζώνουν χιλιάδες αθώους ανθρώπους.

Οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που δε διστάζουν να θυσιάσουν την ανθρώπινη ζωή στο βωμό των κερδών τους.

Με όλους αυτούς που κρύβουν ότι η μήτρα που γεννά τα οξυμμένα προβλήματα των εργαζόμενων, ανδρών και γυναικών, την ανισοτιμία, είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Που απευθύνουν καλέσματα για «φεμινιστική ενότητα» και «απεργίες φύλου», αδιέξοδα για την πάλη των εργαζόμενων γυναικών.

    Η 8^η Μάρτη του 1857 δείχνει και σήμερα το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι γυναίκες μαζί με τους άνδρες του καθημερινού μόχθου. Είναι ο δρόμος της πάλης για μόνιμη και σταθερή δουλειά, πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ΣΣΕ με αυξήσεις. Για δημόσια δωρεάν καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Για προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Για δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους.

Τιμάμε την 8η Μάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

164 χρόνια έχουν περάσει από τη μέρα που εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης βγήκαν στην απεργία και συγκρούστηκαν με τα αφεντικά και με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, για να διεκδικήσουν καλύτερους όρους δουλειάς και αμοιβής, γράφοντας με το αίμα τους μια από τις πολλές φωτεινές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, σχεδόν ένα χρόνο από την έναρξη της πανδημίας, βρίσκει τις γυναίκες εργάτριες του κλάδου μας αντιμέτωπες με την εργασιακή ανασφάλεια, τα αδιέξοδα που γέννησε η κατάρρευση των δημοσίων συστημάτων Υγείας, την αύξηση των περιστατικών βίας σε συνθήκες εγκλεισμού, της κοινωνικής ζωής λόγω πανδημίας.

Ατομικά, η καθεμία γυναίκα, δεν μπορεί να ξεφύγει από τα αδιέξοδα της καθημερινότητας, της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Η ανασφάλεια και η αγανάκτηση για τις συνθήκες εργασίας και ζωής των γυναικών μπορεί να βρει διέξοδο στο δρόμο της συλλογικής διεκδίκησης για όσα έχουν ανάγκη τον 21ο αιώνα. Μέσα από την συμμετοχή της μαζί με άλλες γυναίκες του κλάδου, μαζί με τους άντρες, στα σωματεία μας, μαζί με άλλες συναδέλφισσες μας, που αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα.

Η πανδημία ξεγύμνωσε την αιτία της βαρβαρότητας που βιώνουμε:

Οι βιομήχανοι στο κλάδο τροφίμων και ποτών βρήκαν την πανδημία ως ευκαιρία να βγάλουν αμύθητα κέρδη, οι κλινικάρχες στον τομέα της Υγείας να λάβουν εκατομμύρια ευρώ, οι φαρμακευτικές εταιρίες δισεκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια ώρα: η επίθεση στα δικαιώματά μας είναι απίστευτη με χιλιάδες εργαζόμενους με εποχική απασχόληση, με απλήρωτη δουλειά, χωρίς δώρα και επιδόματα, με εργατικά ατυχήματα και κρούσματα που αποκρύπτονται, με εντατικοποίηση, με επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής υγείας γιατί ο εργάσιμος χρόνος γίνεται λάστιχο και ο ελεύθερος χρόνος εξαφανίζεται.

Την ίδια ώρα: από την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας έκοψαν 96 εκατομμύρια ευρώ. Οι χιλιάδες γυναίκες και άντρες υγειονομικοί καταρρέουν από την κόπωση αφού υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό στα νοσοκομεία με αποτέλεσμα και οι πιο απλές εξετάσεις να μην μπορούν να γίνουν, ενώ οι όμιλοι στην ιδιωτική υγεία θησαυρίζουν από αυτή την πολιτική.

Την ίδια ώρα: νιώθουμε ανασφάλεια για τους ηλικιωμένους γονείς, τα ΑμΕΑ, τους χρόνια πάσχοντες, λόγω της ανυπαρξίας σύγχρονων δημόσιων και δωρεάν υποδομών για την παρακολούθηση και φροντίδα τους.

Την ίδια ώρα: πάει περίπατο η μόρφωση, η  υγιή ανάπτυξη των παιδιών μας, λόγω της ανυπαρξίας μέριμνας για ασφαλή παρακολούθηση των μαθημάτων τους στα σχολεία, στις σχολές, με περισσότερες και σύγχρονες υποδομές με αραιές τάξεις.

Η κυβέρνηση εξοπλίζει με νέα όπλα τους επιχειρηματικούς ομίλους, ώστε να  εκμεταλλεύονται γυναίκες και άνδρες πιο άγρια. Για να δουλεύουμε 10ωρα-12ωρα, όταν το απαιτούν οι εργοδότες, με αύξηση των υπερωριών και να «αμειβόμαστε» με ρεπό, άδειες όποτε και αν αυτοί αποφασίσουν, με σίγουρη την επιβάρυνση της υγείας μας.

Σήμερα τον 21^ο αιώνα όπου υπάρχει τέτοια ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, φαίνεται καθαρά ότι η υγεία των οικογενειών μας είναι ασύμβατη με τους νόμους της αγοράς και του κέρδους. Γι΄αυτό δεν ανεχόμαστε τίποτα λιγότερο από την πλήρη κάλυψη των αναγκών μας.

Δυναμώνουμε και σήμερα τη φωνή της αγωνιστικής διεκδίκησης για να μη φορτώσουν κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι πάλι στις πλάτες μας, τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και της διαχείρισης της πανδημίας.

Διεκδικούμε:

• Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία, σχολές, σε χώρους νεολαίας από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.
• Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια. Απαλλαγή των εργαζομένων από χρέη για ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, ενοίκιο, τηλέφωνο, internet για όλο το διάστημα της καραντίνας και για όσο διαρκούν τα έκτακτα μέτρα.
• Καμία μείωση μισθού, καμία απώλεια του εισοδήματος των εργαζομένων. Να μη χαθεί κανένα ασφαλιστικό δικαίωμα. Να πληρώσουν κράτος κι εργοδοσία. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Κοινωνική ασφάλιση για όλους κι όλες αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική.
• Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης. Κατάργηση της προϋπόθεσης συμπλήρωσης 200 ενσήμων τα τελευταία 2 χρόνια για τη χορήγηση του επιδόματος μητρότητας και της ειδικής παροχής προστασίας της μητρότητας από τον ΟΑΕΔ.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Πλήρης στελέχωση των μονάδων υγείας στους δύο Νομούς Ημαθίας- Πέλλας. Να υπάρχει καθημερινά γιατρός σε όλα τα χωριά. Άμεση επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας. Μαζικός και δωρεάν εμβολιασμός για όλους.
• Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, προστασίας του γυναικείου οργανισμού, της μητρότητας. Να στελεχωθούν άμεσα οι αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες του κράτους και να διενεργηθούν έλεγχοι σε όλους τους χώρους δουλειάς. Συχνά και επαναλαμβανόμενα τεστ στους χώρους δουλειάς με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας.
• Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής Αργίας!

8 του Μάρτη, σύμβολο αγώνα, θα μας οδηγεί και τούτο τον αιώνα !

Συνάδελφοι,  συναδέλφισσες,

Χτίζουμε “ασπίδα προστασίας” απέναντι στη βία κάθε μορφής σε βάρος των γυναικών μέσα από την κοινή αγωνιστική μας δράση, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη!

Τη φετινή 8η Μάρτη και σχεδόν ένα χρόνο μετά το πρώτο κλείσιμο των σχολείων λόγω της πανδημίας, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τις συνέπειες της κατάρρευσης των δημόσιων συστημάτων υγείας, την αύξηση των περιστατικών βίας λόγω του εγκλεισμού, τα κοινωνικά αδιέξοδα λόγω της πανδημίας.

Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα θύματα που βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν και να αποκαλύψουν νέα ή παλιότερα περιστατικά βίας σε βάρος των γυναικών ακόμα και ανήλικων παιδιών. Τα αποκρουστικά περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης βρίσκουν έδαφος στους οικονομικούς και κοινωνικούς καταναγκασμούς που δεσμεύουν την πορεία μιας γυναίκας στην εργασία, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό ή την εκπαίδευση.

Για αυτό αγωνιζόμαστε σταθερά:

• απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας. Χιλιάδες γυναίκες βρίσκονται σε καθεστώς αναστολής, απολύθηκαν. Άλλες εργαζόμενες δουλεύουν με τηλεργασία, χωρίς ωράριο και με τα παιδιά στην αγκαλιά.
• για να μη γίνει το δημόσιο σύστημα Υγείας σύστημα “μιας νόσου”, στο οποίο οι υγειονομικοί- άνδρες και γυναίκες- δίνουν τη μάχη χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και εξοπλισμό.
• για να πάψουν οι χώροι δουλειάς, τα ΜΜΜ, τα σχολείων να είναι χώροι διασποράς του ιού, λόγω της έλλειψης των αναγκαίων μέτρων προστασίας με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας
• απέναντι στην επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, που τόσους μήνες βρίσκονται πίσω από την οθόνη της τηλεκπαίδευσης.

Δε θα μας κλείσουν το στόμα με την αστυνομία και την τρομοκρατία!

Ετοιμάζουν νέα μέτρα για την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας, με επέκταση του εργάσιμου χρόνου χωρίς αμοιβή, με τηλεργασία, χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα, με μείωση του κατώτερου μισθού. Στοχεύουν να χτυπήσουν κι άλλο τη συλλογική και συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων, το δικαίωμα στην απεργία, το δικαίωμα των διαδηλώσεων, την ενεργή συμμετοχή και έκφραση γνώμης. Μέσα στην πανδημία αποδείχθηκε ξανά πως οι κυβερνήσεις, σε όλη την ΕΕ, κύρια εξυπηρετούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων αντί τις ανάγκες των  λαών τους.

Δίνουμε βροντερή απάντηση με τους μαζικούς, μαχητικούς αγώνες μας!

Διεκδικούμε:

• Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία, σχολές, σε χώρους νεολαίας από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.
• Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης, προστασία του γυναικείου οργανισμού στην εργασία. Κατάργηση της προϋπόθεσης συμπλήρωσης 200 ενσήμων τα τελευταία 2 χρόνια για τη χορήγηση του επιδόματος μητρότητας και της ειδικής παροχής προστασίας της μητρότητας από τον ΟΑΕΔ.
• Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας. Όχι στη μονιμοποίηση της τηλεργασίας. Οι εργαζόμενοι γονείς που βρίσκονται σε καθεστώς τηλεργασίας να δικαιούνται άδειες ειδικού σκοπού. Καμία μείωση μισθού, εξασφάλιση του εισοδήματος των εργαζομένων. Κοινωνική ασφάλιση αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική.
• Μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων, 15 μαθητές ανά τμήμα, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, προσωπικού καθαριότητας, βοηθητικού προσωπικού. Να παρθεί πίσω το απαράδεκτο νομοσχέδιο των Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη. Να ανοίξουν οι σχολές για το εαρινό εξάμηνο.
• Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική- λαϊκή οικογένεια. Απαλλαγή των εργαζομένων από χρέη για ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, ενοίκιο, τηλέφωνο, internet για όλο το διάστημα της καραντίνας και για όσο διαρκούν τα έκτακτα μέτρα.

Εντείνουμε την κοινή μας πάλη για ισότιμα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνική δράση.

Τιμάμε την ιστορική επέτειο της 8ης Μάρτη, Παγκόσμιας Μέρας των γυναικών, που καθιερώθηκε πριν από 111 χρόνια από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών.

• Καλούμε σε συγκέντρωση, τη Δευτέρα 8 Μάρτη στις 5.30μμ, στα Προπύλαια
• Καλούμε σε Πανελλαδική διαδικτυακή εκδήλωση των πρωτοβάθμιων σωματείων της Ιδιωτικής εκπαίδευσης, με θέμα “Σπάμε τη σιωπή για τις πραγματικές αιτίες καταπίεσης των γυναικών”, την Κυριακή 14 Μάρτη στις 6.30μμ

     Χρειάζεται να σημάνει συναγερμός στα συνδικάτα και τους εργαζόμενους σε κάθε χώρο δουλειάς  μετά την αλματώδη αύξηση των κρουσμάτων κορονοιού σε δεκάδες   εργοστάσια τις τελευταίες ημέρες.

      Αυτό   συμβαίνει και σε εργοστάσια  στον  κλάδο μας σε όλη τη χώρα αφού μεγάλο μέρος των εργοδοτών είναι ‘’απρόθυμοι’’ να πάρουν έστω τα στοιχειώδη μέτρα για την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων και η κυβέρνηση δεν παίρνει κανένα μέτρο ελέγχου στους χώρους δουλειάς ενώ έχει διαλύσει και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Δεν φροντίζει να πάρει μέτρα για να αντιμετωπίσει τον συνωστισμό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που έχουν μετατραπεί, σύμφωνα και με τους επιστήμονες, σε κινητές βόμβες διασποράς του κορονοιού, δεν κάνει τίποτα ώστε με ευθύνη του ΕΟΔΥ να γίνονται τακτικά και επαναλαμβανόμενα τεστ κορονοιού σε όλους τους εργαζόμενους.    

    Ορισμένοι εργοδότες, όπως και η εργοδοσία του ‘’Σκαγιά’’ στον δικό μας κλάδο, φτάνουν στο σημείο να αποκρύπτουν τα κρούσματα και να  μην  ενημερώνουν τους εργαζόμενους, να προσπαθούν να τους καθησυχάσουν ότι ‘’δεν τρέχει τίποτα’’ με αποτέλεσμα να μεγαλώνει καθημερινά ο αριθμός των κρουσμάτων.

    Το πιο εξοργιστικό  είναι πως φτάνουν ακόμα και να απειλούν με ‘’ένδικα μέσα’’ τα σωματεία των εργαζομένων επειδή κάνουν το αυτονόητο,  να ζητούν δηλαδή ενημέρωση για τα κρούσματα και να απαιτούν την τήρηση των μέτρων προστασίας της υγείας για τους εργαζόμενους. Εμείς  απαντάμε πως είναι γελασμένος όποιος νομίζει πως με τέτοια τερτίπια θα  τρομοκρατήσει τα  ταξικά συνδικάτα και θα επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους εργαζόμενους. 

    Οι εργοδότες  αποθρασύνονται από την στάση της κυβέρνησης  που δείχνει και στη διαχείριση  της πανδημίας  πως  αυτό που  την ενδιαφέρει πρωτίστως είναι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων  και όχι η ζωή και η υγεία των εργαζομένων.  Πέρα των άλλων θεωρεί την πανδημία χρυσή ευκαιρία για να  νομοθετήσει νέα αντιδραστικά μέτρα για να φορτώσει και τη νέα κρίση στις πλάτες του λαού όπως φορτώνει και την υπερμετάδοση του κορονοιού.

    Και όλα αυτά όταν έχει παραδεχτεί , μετά από ένα χρόνο βέβαια,  αυτό που φώναζαν οι επιστήμονες και οι υγειονομικοί, τα εργατικά σωματεία: πως οι χώροι δουλειάς είναι εστίες υπερμετάδωσης της πανδημίας. Και πάλι όμως άδικος κόπος αφού και τώρα  δεν κάνει τίποτα για να παρθούν  μέτρα προστασίας των εργαζομένων, για ελέγχους που θα αφορούν την εφαρμογή τους, για συχνά και επαναλαμβανόμενα  τεστ με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους, για δημόσιους γιατρούς εργασίας.

   Δεν κάνει τίποτα για να μην συνωστίζονται οι εργαζόμενοι όταν πηγαίνουν ή γυρίζουν από την δουλειά τους στις συγκοινωνίες.

    Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά η κυβέρνηση είναι να δείχνει προς τη μεριά του λαού και να μιλά για ‘’ατομική ευθύνη’’ για να κρύψει τις δικές της εγκληματικές ευθύνες. Να κρύψει ότι δεν έκανε τίποτα για να θωρακίσει το  Δημόσιο Σύστημα Υγείας με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για την κάλυψη  των αναγκών σε ΜΕΘ.

    Ακόμα και τώρα που έχουν φτάσει στο κόκκινο τα νοσοκομεία αντί να προχωρήσει άμεσα στην επίταξη του ιδιωτικού  τομέα χωρίς καμία αποζημίωση για να σωθούν ζωές, να αντιμετωπίσει την κατάσταση, στέλνει πελατεία στους μεγαλοκλινικάρχες τους χιλιάδες ασθενείς με άλλα νοσήματα  που δεν μπορούν να νοσηλευτούν στα δημόσια νοσοκομεία της μίας νόσου.

   Με την κατάσταση στους περισσότερους χώρους δουλειάς να είναι τραγική, σωματεία και εργαζόμενοι έχουμε χρέος να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να υπερασπιστούμε με τον αγώνα μας τη  ζωή και την υγεία μας.

     Να διεκδικήσουμε αποφασιστικά:

–  Tην επίταξη των ιδιωτικών δομών υγείας και τη θωράκιση του δημόσιου συστήματος με μόνιμες προσλήψεις σε γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό, δημιουργία  ΜΕΘ που να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες.

• Αύξηση των μέτρων προστασίας στους τόπους δουλειάς.
• Δωρεάν επαναλαμβανόμενα τεστ στους εργαζόμενους με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους.
• Επίσπευση των εμβολιασμών στους εργαζόμενους
• Μέτρα με βάση το πρωτόκολλο για τη μεταφορά των εργαζομένων προς και από τις επιχειρήσεις, με τα ΜΜΜ ή τα δικά τους μέσα, με συχνούς ελέγχους για την εφαρμογή τους.
• Ένταση των ελέγχων στους τόπους δουλειάς με ευθύνη της κυβέρνησης.
• Κέντρα υγείας στις βιομηχανικές περιοχές πλήρως εξοπλισμένα και με πλήρες ιατρικό και υγειονομικό προσωπικό.

Η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου καταδικάζει τόσο το ρατσιστικό – εθνικιστικό παραλήρημα στο στρατόπεδο “Μαρινέλλη” από στελέχη της μονάδας όσο και την προσπάθεια από ορισμένους στρατιώτες και στελέχη να δικαιολογήσουν και να καλύψουν το αδικαιολόγητο ρατσιστικό – εθνικιστικό παραλήρημα με ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδα του νησιού μας.

Η φασιστική κατήχηση που πραγματοποιήθηκε από στέλεχος της Μονάδας και στοχοποιούσε τους πρόσφυγες και μετανάστες λέγοντας πως “θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας για να τη μουσουλμανοποιήσουν” και πως “στόχο έχουν να βιάσουν τα παιδιά και τις οικογένειές μας” σε συνδυασμό με άλλο περιστατικό όπου  ακούστηκαν αντιδραστικά συνθήματα, καλλιεργούν το μίσος απέναντι σε γειτονικούς λαούς και στους κατατρεγμένους πρόσφυγες και μετανάστες. Στόχο έχουν να χύσουν το δηλητήριο τους, να παρουσιάσουν τα θύματα, που είναι οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, ως θύτες. Ταυτόχρονα,  για άλλη μια φορά, βγάζουν λάδι την πολιτική της Κυβέρνησης και διαχρονικά όλων των Κυβερνήσεων που με την συμμετοχή τους στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς ΝΑΤΟ, Ε.Ε συμμετέχουν στο ξεκλήρισμα και στον ξεριζωμό των λαών.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τον λαό της Λέσβου ο οποίος πρωτοστάτησε το προηγούμενο διάστημα και συνεχίζει τον αγώνα του ενάντια στα σχέδια της Κυβέρνησης, για να μην καταλήξουν τα νησιά μας απέραντες φυλακές της Ε.Ε όπου θα εγκλωβίζονται κάτω από άθλιες συνθήκες πρόσφυγες και μετανάστες, να καταγγέλλουν τέτοια περιστατικά και να απομονώνουν τέτοιες φωνές. 

Τις τελευταίες μέρες η πορεία εξέλιξης των κρουσμάτων προκαλεί δικαιολογημένα την έντονη ανησυχία των συμπολιτών μας. Δυστυχώς η αντιεπιστημονική λογική «βλέποντας και κάνοντας» αλλά και η παντελής έλλειψη μέτρων προστασίας έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε «υγειονομικές βόμβες».

            Την ώρα που μετράμε ήδη νεκρούς συναδέλφους μας σε σούπερ μάρκετ της Αττικήςκαι τη Θεσσαλονίκης, όχι γιατί δεν τηρήθηκε κανένα πρωτόκολλο, αλλά επειδή τηρήθηκε το πρωτόκολλο της εργοδοσίας, την ώρα που οι συνάδελφοι μας στα supermarket στις αποθήκες και τα γραφεία  εργάζονται με αίσθημα ευθύνης για να εξυπηρετήσουν τους καταναλωτές και να μην λείψει τίποτα από κανένα λαϊκό σπίτι ,δυστυχώς επιβεβαιώνεται η ανυπαρξία μέτρων προστασίας μέσα στους χώρους δουλειάς.

            Σήμερα στην πλειοψηφία των καταστημάτων δεν υπάρχει καμία απόσταση ασφαλείας,παράλληλα οι κάρτες εισόδου δεν είναι μίας χρήσης, αλλά αμέσως μετά την έξοδο του κάθε πελάτη, δίνονται σε νέους χωρίς καμία καθαριότητα δηλαδή αγγίζονται από εκατοντάδες χέρια, επίσης τζαμάκια—διαχωριστικά δεν υπάρχουν σε όλες τις περιπτώσεις.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΥΝ ΑΜΕΣΑ!

            Επειδή τα μέτρα απέναντι στον κορονοϊό είναι κοινά για όλους και χωρίς εξαιρέσεις, επειδή δεν υπάρχουν εργαζόμενοι 1^ης ή 2^ης κατηγορίας απαιτούμε να ξεκινήσουν οι έλεγχοι από τους κρατικούς φορείς, στα καταστήματα των supermarket, στις αποθήκες και σε όλους τους χώρους διακίνησης τροφίμων και προϊόντων, τα οποία φτάνουν σε κάθε οικογένεια.

            Οι εικόνες των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν ότι η κατάσταση στα supermarket είναι επικίνδυνη για  εργαζόμενους  και  τους καταναλωτές και απαιτείται να παρθούν ουσιαστικά μέτρα προστασίας, να εφαρμοστούν αυστηρά τα όσα συστήνονται από τον ΕΟΔΥ.

• Δε μπορεί τα μέσα προστασίας (αντισηπτικά, γάντια, μάσκες) να αποτελούν  ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου. Σε συνθήκες εξάπλωσης του ιού, δε μπορεί να μην υπάρχει καθαριότητα όλες τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων, απολύμανση σε επιφάνειες, καρότσια, μηχανήματα, ράφια, σε χώρους διαλείμματος και τουαλέτες.
• Δε μπορεί στα σούπερ μάρκετ που ειδικά αυτές τις μέρες, οι εργαζόμενοι μεταπηδούν σαν τρελοί από το ένα πόστο στο άλλο, που οι τουαλέτες είναι κοινές για εργαζόμενους και καταναλωτές, που ο χώρος διαλείμματος (αν υπάρχει) είναι ένας και ελάχιστων τετραγωνικών,  που οι αποθήκες είναι ένας ενιαίος χώρος, και μοναδικό μέτρο πρόληψης να είναι ο κατ’ οίκον περιορισμός του συναδέλφου που βρέθηκε θετικός ή έχει έρθει σε επαφή με κρούσμα
• Δε μπορεί σε αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενοι να λιώνουν πάνω στα ράφια, στις αποθήκες και στις ταμειακές μηχανές.

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ

• Επίταξη ιδιωτικού τομέα υγείας
• Μαζικά επαναλαμβανόμενα δωρεάν τεστ σε όλους τους εργαζόμενους.
• Τακτικές απολυμάνσεις σε όλους τους χώρους των καταστημάτων, γραφείων, αποθηκών από εξειδικευμένα συνεργεία – Καθαριότητα καθ’όλη την διάρκεια λειτουργίας.
• Αυστηρή τήρηση του αριθμού πελατών ανά τ.μ.
• Γιατρός εργασίας σε κάθε κατάστημα.
• Να δοθεί άδεια σε όλους τους συναδέλφους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη.
• Μετατροπή όλων των συμβάσεων μερικής απασχόλησης σε πλήρους

Το Συνδικάτο Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Ρεθύμνου τιμά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μάρτη.

“Σπάμε τις αλυσίδες της σιωπής, της εκμετάλλευσης, της ανισοτιμίας“.

 Τιμούμε τον αγώνα των εργατριών της Νέα Υόρκης που πριν 164 χρόνια αγωνίστηκαν, δίνοντας μέχρι και το αίμα τους, διεκδικώντας καλύτερους όρους δουλειάς και ισοτιμία στην αμοιβή.

Τιμούμε χιλιάδες ανώνυμες και επώνυμες εργάτριες, που ως τμήμα της εργατικής τάξης, έδωσαν σπουδαίους αγώνες, ενίσχυσαν και ανέδειξαν από ταξική σκοπιά το περιεχόμενο τους με αιτήματα όπως, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, ανέδειξαν το ρόλο της γυναίκας μέσα στην κοινωνία, αποκάλυψαν τους επιπλέον περιορισμούς που θέτει το καπιταλιστικό σύστημα στη χειραφέτησή τους.

Σήμερα, η θέση της γυναίκας μέσα στην κοινωνία και την εργασία πλήττεται όπως πλήττεται συνολικά η ζωή της εργατικής τάξης.

Η πολιτική που ακολουθήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις που υλοποιούσαν τη γραμμή της ΕΕ έφερε τις εργαζόμενες γυναίκες σε χειρότερη θέση. Όλες οι αντιδραστικές αλλαγές που προωθήθηκαν στο όνομα μιας δήθεν ισοτιμίας, που δεν έχει καμία σχέση με όσα διεκδικεί το ταξικό εργατικό κίνημα μέρος του οποίου είναι οι εργαζόμενες γυναίκες, είχαν στόχο την ικανοποίηση διαχρονικών απαιτήσεων της μεγαλοεργοδοσίας που στο πρόσωπο της γυναίκας εργάτριας βλέπει ακόμη πιο φθηνή και ευέλικτη εργατική δύναμη. Σε αυτή τη βάση έγιναν αντιδραστικές αλλαγές που συνθλίβουν τις ανάγκες των εργαζόμενων γυναικών και των οικογενειών τους, όπως:

* Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που αυξήθηκαν για να εξομοιωθούν με τα όρια ηλικίας των ανδρών και στη συνέχεια, πάντα στο όνομα μιας κάλπικης ισότητας και με τη δικαιολογία της οικονομικής κρίσης, αυξήθηκαν εκ νέου συνολικά για άνδρες και γυναίκες.

* Η μισθολογική εξομοίωση των εργαζόμενων γυναικών με τους εργαζόμενους άνδρες έγινε πράξη, αλλά από την ανάποδη, μειώνοντας συνολικά τους μισθούς ανδρών, γυναικών προς τα κάτω.

* Η προστασία της μητρότητας μπήκε στην πριονοκορδέλα των αντεργατικών νόμων που ψηφίστηκαν κατά τη 10ετή καπιταλιστική κρίση. Με εμπόδια και περισσότερους περιορισμούς που έθεταν νέοι νόμοι μεγάλο μέρος εργαζόμενων μητέρων, που δούλευαν με ελαστικές

μορφές απασχόλησης, άνεργες και υποαπασχολούμενες, έμειναν χωρίς καμιά πρόνοια και άδεια με τη γέννηση των παιδιών τους.

* Καταργήθηκε το δικαίωμα γυναίκες με ανήλικο παιδί να συνταξιοδοτούνται με μικρότερα όρια ηλικίας (στα 55 χρόνια με πλήρη σύνταξη και στα 50 χρόνια με μειωμένη) αναδεικνύοντας τη βαρβαρότητα του συστήματος που δε δείχνει την παραμικρή ευαισθησία στις ανάγκες των εργατριών και συνολικά της εργατικής τάξης.

Η πανδημία του κορονοϊού και η νέα καπιταλιστική κρίση, που κρύβεται πίσω από αυτήν, θα προσθέσει νέες δυσκολίες και συνέπειες στη ζωή των γυναικών και όλων των εργαζομένων. Επιπλέον, βγάζει πιο αποκαλυπτικά στην επιφάνεια και στο φως γεγονότα και καταστάσεις που δείχνουν τη σαπίλα και τη βαρβαρότητα του συστήματος.

Το θερμοκήπιο για τα αποκρουστικά περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης είναι οι οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις, που εδράζονται και αναδεικνύονται μέσα στο βούρκο ενός απάνθρωπου συστήματος, που δεσμεύει τα όνειρα, την πορεία μιας γυναίκας, ενός νέου ανθρώπου στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον αθλητισμό, στον πολιτισμό.

Η Ομοσπονδία Οικοδόμων καλεί τους οικοδόμους, τις εργαζόμενες γυναίκες, τη νεολαία, από κοινού να παλέψουμε για όλα όσα βάζουν εμπόδια στη ζωή μας και την ικανοποίηση των αναγκών μας. Τη λύση των προβλημάτων μας, της φτώχειας, της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας, της προστασίας της υγείας μας, δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν όσοι τάσσονται με τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και αγωνίζονται να βρουν τρόπους για να διασφαλίσουν τα κέρδη του κεφαλαίου συνθλίβοντας τις ανάγκες των πολλών. Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης, για απλήρωτες υπερωρίες που θα ανταλλάσσονται με άδειες και ρεπό μετά από 6μηνο, είναι απόδειξη ότι το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του μπροστά στα κέρδη δεν έχουν καμιά ευαισθησία, απαιτούν ακόμη πιο φθηνή εργατική δύναμη..

Η λύση βρίσκεται στον αγώνα με επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, στην σύγκρουση με την πολιτική που τσαλαπατάει τη ζωή μας για χάρη των κερδών.

 Σπάμε τις αλυσίδες της σιωπής, της εκμετάλλευσης, της ανισοτιμίας.