Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι

Θέλουμε από την αρχή να κάνουμε την ακόλουθη δήλωση-καταδίκη του κράτους του Ισραήλ που για ακόμη μια φορά με την ανοχή των ΗΠΑ και της ΕΕ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές και βομβαρδισμούς στην πολύπαθη Παλαιστίνη με δεκάδες θύματα, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά.

Τέτοια εγκλήματα σε βάρος ενός ολόκληρου λαού, που διεκδικεί τα στοιχειώδη δικαιώματά του έχουν ενόχους, αλλά και συνενόχους την ελληνική κυβέρνηση που συνεχώς αναβαθμίζει τη στρατιωτική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο.

Τα Συνδικάτα όχι μονάχα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό αλλά θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε στο πλευρό των Παλαιστινίων παίρνοντας πρωτοβουλίες,  ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την ισραηλινή βαρβαρότητα.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Από χτες το μεσημέρι τα Συνδικάτα σε όλη τη χώρα υλοποιούμε τις δεσμεύσεις πουαναλάβαμε απέναντι στην εργατική τάξη.

Χτυπάμε συναγερμό,

είμαστε όλοι στο πόδι,

επιστρατεύουμε όλες μας τις δυνάμεις,

οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας!

Όσα ανακοίνωσε χτες η κυβέρνηση απαντώνται από την εργατική τάξη με μια πρόταση:

Δούλοι στον 21^ο αιώνα δεν θα γίνουμε!

Όσα ανακοίνωσε χτες ο υπουργός της εργοδοσίας απαντώνται με ένα μονάχα τρόπο:

Όλοι στο δρόμο!

Όλοι στον αγώνα για να μη ζήσουμε τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν!

Να βγάλουμε ξινή τη χαρά και την ανακούφιση που νιώθουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι μετά την ανακοίνωση του εκτρώματος που φέρνει για νομοσχέδιο η ΝΔ.

Είναι η ώρα να μιλήσουν οι πολλοί!

Είναι η ώρα να αποφασίσουμε εμείς για τη ζωή τη δική μας!

Συνάδελφοι,

Δεν πρόκειται για άλλο ένα νομοσχέδιο, για άλλη μια προσπάθεια να δυσκολέψουν τον καθημερινό αγώνα μας να επιβιώσουμε.

Είναι ένας οδοστρωτήρας πάνω στη θεμέλιο λίθο των δικαιωμάτων μας. Στο χρόνο εργασίας. Από εκεί δηλαδή που ξεκινά και τελειώνει αυτό που καθορίζει:

πώς και πόσο θα πληρωνόμαστε,

πότε και πόσο θα βλέπουμε τα παιδιά μας,

αν και για πόσο θα μένουμε υγιείς,

αν θα πάμε και αύριο για δουλειά, ή αν θα σακατευτούμε οριστικά.

Γιατί τί άλλο περιμένει κανείς να συμβεί αν επεκταθεί η εργάσιμη μέρα στις 13 ώρες;

Πώς καλύτερα να περιγράψει κανείς τη φυσική εξόντωση με αριθμούς από τις 150 ώρες υπερωρία το μήνα;

Πώς αλλιώς να εξηγήσεις σε κάποιον τί είναι εργασιακή ζούγκλα όταν και μια ανάσα ανάμεσα στα ατέλειωτα ωράρια, θα είναι κι αυτή έξω από τον εργάσιμο χρόνο; Όταν θα πρέπει να δουλέψεις ακόμη και για το διάλειμμα που έκανες;

Θα πει όμως κανείς: μα καλά δεν ξέρουν τί κάνουν; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι οδηγούν τον εργαζόμενο πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αντοχής;

Η απάντηση συνάδελφοι μπορεί να δοθεί με την εξής ερώτηση: έχει άραγε όρια η ανθρώπινη εκμετάλλευση; Έχει όριο η δίψα των εργοδοτών για κέρδη; Είχαν ποτέ όρια οι ανταγωνισμοί των επιχειρηματικών ομίλων; Εδώ για τα κέρδη σφάζουν λαούς απ’ άκρη σε άκρη σ’ όλο τον κόσμο, το χρόνο δουλειάς θα άφηναν χωρίς να τον τσακίσουν;

Είναι ξεκάθαρο τί θέλουν να κάνουν με αυτό το έκτρωμα που παρουσίασαν χτες για νομοσχέδιο. Αποτελεί τραγωδία και γελοιότητα μαζί η προσπάθεια του υπουργού και όσων κάθισαν χτες να καλλωπίσουν μια βρωμιά που δεν ξεπλένεται, ούτε με όλα τα ποτάμια του κόσμου.

Τί για «προστασία των εργαζομένων» ακούσαμε, τί για «δικαίωμα των εργαζομένων» στη 10ωρη απλήρωτη δουλειά και άλλα τέτοια φαιδρά! Μέχρι και την ψαλιδισμένη από αρμοδιότητες επιθεώρηση εργασίας μετατρέπουν σε «ανεξάρτητη δημόσια αρχή», δηλαδή ΜΚΟ, βάζοντας επικεφαλή της γνωστό πρώην διευθυντή του ΣΕΒ!

Το μόνο που του ξέφυγε και το επαναλαμβάνουμε και σήμερα από τούτο εδώ το βήμα με τα στόματα χιλιάδων εργατών είναι ότι «τα δικαιώματα εργαζομένων κανένα κόμμα, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να τους τα στερήσει»!

Σε αυτό λοιπόν έπεσε μέσα!

Όμως συνάδελφοι η αμέριστη, ολοκληρωτική στήριξη σε όσα παράγγειλε ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις δεν φαίνεται μόνο στα μέτρα που σμπαραλιάζουν τον σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς.

Είναι χαρακτηριστικό κάθε εργοδότη που θέλει να θωρακίσει τα κέρδη του και το μηχανισμό που του τα εξασφαλίζει, να επιδιώκει να έχει τα νώτα του καλυμμένα.

Γι’ αυτό και η κυβέρνηση, παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που νομοθέτησε απεργοκτόνους νόμους, προσθέτει σε αυτό το έκτρωμα και τα απαραίτητα μέτρα για να τσακίσει ακόμη και την παραμικρή αντίδραση.

Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές θα απολύονται. Κι αν ακόμη η απόλυση κριθεί άκυρη από τα δικαστήρια, με ένα δυο μισθούς παραπάνω ως αποζημίωση δεν θα βλέπεις τη δουλειά ούτε με τα κιάλια.

Η απεργοσπασία όχι μόνο θα επιτρέπεται αλλά θα επιβάλλεται. Κι όποιος τολμήσει να περιφρουρήσει το ιερό δικαίωμα στην απεργία, αυτό που ξεχώρισε τον εργάτη από το δούλο, θα έχει διαπράξει ποινικό αδίκημα. Μα ακόμα και κει που κανείς δεν θα θέλει να μπει για δουλειά θα επιβάλλεται το ένα τρίτο των εργαζομένων να είναι λέει «προσωπικό ασφάλειας».

Έχει λοιπόν κανείς καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της κυβέρνησης;

Όμως το νου μας συνάδελφοι να μην το αφήσουμε να περάσει έτσι. Πρέπει να εξηγήσουμε ένα προς ένα, από σήμερα κιόλας, γιατί αυτά τα νέα μέτρα και γιατί τώρα.

Γιατί στην έξοδο από την πανδημία θα φανεί αυτό που κρυβόταν και είχε ξεκινήσει και πριν από αυτήν. Η νέα, ακόμη πιο βαθιά καπιταλιστική κρίση. Αυτή που έφερε η νέα μπάζα από τα κέρδη των τελευταίων 8 χρόνων, το ξεζούμισμα του λαού και παράλληλα η αδυναμία των μονοπωλίων να βρουν κάπου να τα επενδύσουν για να βγουν και νέα υπερκέρδη. Τώρα χρειάζονται περισσότερο από παλιότερα να χτυπήσουν το μισθό μας, να αυξήσουν τα ωράρια, να μας έχουν στην κυριολεξία όπως, όποτε και όσο θέλουν στη δουλειά, ή αντίστοιχα στην ανεργία, ή ακόμα καλύτερα κάπου ανάμεσα, μισοπασχολούμενους, μισοάνεργους. Γιατί τώρα χρειάζονται να τεντώνουν τη δουλειά μας κατά το πώς αυτό θα αποφέρει το μέγιστο από τα κέρδη που θέλουν.

Να γιατί σήμερα, να γιατί τώρα χτυπούν τα δικά μας ιερά και όσια. Το 8ωρο και μαζί το δικαίωμά μας να οργανωνόμαστε. Να γιατί φέρνουν το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μελών μας στα Συνδικάτα. Να γιατί θέλουν τα σωματεία να παίζουν το ρόλο του πλασιέ όλων των εργοδοτικών επιλογών. Να γιατί σιχαίνονται όποιον αμφισβητεί το εκμεταλλευτικό αυτό βάρβαρο σύστημα και τους εκφραστές του.

Να γιατί επίσης καταφεύγουν στα γνωστά τερτίπια, ότι το κάνουν δήθεν για να εξυπηρετήσουν τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τις εργαζόμενες μάνες.

Χιλιοειπωμένα αλλά εξίσου διαφωτιστικά ως προς το σκοπό τους. Γιατί τα ίδια έλεγαν όταν από το 1990 και μετά έβαζαν τη μια ελαστική μορφή απασχόλησης μετά την άλλη μέσα σε μεγάλες επιχειρήσεις. Για να μειωθεί η ανεργία, να ανοίξουν οι δουλειές, να μπορεί να δουλέψει όποιος δεν μπορεί να εργαστεί 8ωρο. Έτσι έλεγαν!

Είναι γνωστό τι έγινε μέσα σε αυτά τα 30 χρόνια. Γέμισαν οι χώροι δουλειάς, ειδικά στο εμπόριο από 4ωρα. Στα ξενοδοχεία φτάσαμε να έχουμε σήμερα χιλιάδες ατομικές συμβάσεις με 1 μέρα δουλειάτο μήνα και πάει λέγοντας.

Αλλά από την άλλη, γιατί να θεωρείται δεδομένο ο φοιτητής να πρέπει ψάχνει ένα 4ωρο για να ανταπεξέλθει στη δωρεάν παιδεία; Γιατί να μην του παρέχονται όλα αυτά που χρειάζεται ώστε να είναι αφοσιωμένος στις σπουδές του;

Η εργαζόμενη μητέρα γιατί να πρέπει να συμπληρώνει το οικογενειακό εισόδημα και ταυτόχρονα να είναι επιφορτισμένη με την ανατροφή του βρέφους;

Γιατί τέτοιες ανάγκες να μην είναι διασφαλισμένες και να χρειάζεται το 24ωρο να σπάει σε κομμάτια προκειμένου να επιβιώσει κανείς σήμερα;

Για όλα αυτά δεν απαντά κανένας φωστήρας υπουργός, παρά αρκείται να κάνει πως δεν καταλαβαίνει γιατί στεκόμαστε απέναντι από το έκτρωμα που θέλει να φέρει για ψήφιση.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Είναι σαφές ότι είμαστε σε τροχιά σύγκρουσης με την κυβέρνηση και τη μεγαλοεργοδοσία. Αλλά χρειάζεται να εκτιμήσουμε και το οπλοστάσιό τους. Γνωρίζοντάς το καλά μπορούμε κι αυτό να το καταστήσουμε άσφαιρο.

Και τέτοια όπλα δεν είναι μόνο η καταστολή την οποία και δεν φοβόμαστε. Έχουνε γνώση οι φύλακες. Η κυβέρνηση έχει μαζί της και όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν και μην μας αποκοιμίζει η δήθεν αντιπαράθεσή τους. Για παράδειγμα, το αν θα γίνεται το ξεχαρβάλωμα το 8ωρου με ατομική διαπραγμάτευση όπως λέει η ΝΔ ή με συλλογική όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι σα να διαλέγουμε με πιο μαχαίρι θέλουμε να μας σφάξουν. Ή τί να πει σήμερα το ΚΙΝΑΛ που έφερε όλων των ειδών τις ελαστικές μορφές απασχόλησης εδώ και πάνω από 20 χρόνια και είναι αυτό που σαν ΠΑΣΟΚ εισήγαγε έννοιες όπως η διευθέτηση του χρόνου εργασίας;

Και τα όπλα τους δεν εξαντλούνται εκεί. Κυβέρνηση και εργοδότες έχουν μαζί τους όλα τα στηρίγματά της μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Για παράδειγμα, επειδή το νομοσχέδιο-έκτρωμα μπορεί να ψηφιζόταν μετά την έναρξη της τουριστικής περιόδου, από προχτές κιόλας το υπουργείο εργασίας έχει δηλώσει την πρόθεσή του να κηρύξει υποχρεωτική τη ΣΣΕ στα ξενοδοχεία που υπέγραψε η ομοσπονδία των εργαζομένων με τους ξενοδόχους και προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάργηση του 8ωρου, όταν έχει δουλειά.

Ή δείτε την περίφημη ηγεσία της ΓΣΕΕ. Αυτήν που επέβαλαν τα ΜΑΤ αυτής της κυβέρνησης πριν ένα χρόνο. Χτες μόλις έβγαλε ένα πρώτο σχόλιο για το επικείμενο εργασιακό νομοσχέδιο, ενώ εδώ και μήνες έλεγε γελοίους όσους οργανώναμε απεργίες για να μην κατατεθεί. Αλλά και ίδιο το σχόλιό της είναι ενδεικτικό. Με την έναρξη της διαδικασίας Δημόσιας Διαβούλευσης, όπως λέει, θα παρουσιάσει –με τη συνδρομή των νομικών και του Ινστιτούτου Εργασίας– τη λεπτομερή απάντηση στις προωθούμενες διατάξεις. Λες και χρειάζεται κανείς νομικές ή άλλες επιστημονικές γνώσεις για να διαπιστώσει τί θέλει να κάνει η κυβέρνηση για να απαντήσει.

Εμείς λοιπόν που νιώθουμε στο πετσί μας χρόνια τώρα τί πάει να πει εκμετάλλευση και πώς αυτή συντελείται στους χώρους δουλειάς τους απαντούμε:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 8ωρο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟ.

Και για να φορέσει κάνα φύλο συκιάς ψελλίζει κάτι στο τέλος για αγωνιστική δράση που θα αποφασίσουν τα όργανα.

Ε λοιπόν τα πραγματικά όργανα, έχουν αποφασίσει Παναγόπουλε και Κιουτσούκη εδώ και μήνες.

Γι’ αυτό απεργήσαμε στις 26 Νοέμβρη. Γι’ αυτό απεργήσαμε στις 6 Μάη. Γι’ αυτό είμαστε εδώ σήμερα.

Γι’ αυτό και θα σηκώσουμε όλο τον κόσμο στο πόδι απέναντι στα εγκλήματα που ετοιμάζουν κυβέρνηση και εργοδότες.

Με ψηλά τις σημαίες μας, τα λάβαρα, τα πανό μας,

με τα συνθήματά μας να δονούν τους δρόμους όλων των μεγάλων πόλεων, αλλά και κάθε γειτονιά,

βαράμε αντεπίθεση εκεί που άλλοι έχουν βαρέσει σιωπητήριο.

Οργώνουμε όλους τους χώρους δουλειάς.

Τα Συνδικάτα σε κάθε κλάδο θα βρεθούμε παντού, να ενημερώσουμε, να ξεσηκώσουμε, να πάρουμε πρωτοβουλίες ώστε να μπουν στη μάχη οι περισσότεροι.

Και οργανώνουμε συγκεντρώσεις, πορείες, κινητοποιήσεις και απεργίες.

Το δικό μας ευαγγέλιο είναι η υπεράσπιση του 8ωρου και η διεκδίκηση 7ωρου με 5 μέρες δουλειά τη βδομάδα. Με αυξήσεις στους μισθούς για να καλύψουμε τις δικές μας ανάγκες.

Με μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς μας στους χώρους δουλειάς.

Κάθε άλλη συζήτηση Κωστή Χατζηδάκη, νεκροθάφτη των εργασιακών μας δικαιωμάτων ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ!!!!!

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ!!

Καλή δύναμη σε όλους μας!!

Τελικά, αποδείχτηκε πως το  νομοσχέδιο έκτρωμα για τα εργασιακά που παρουσιάστηκε ήταν πολύ χειρότερο  από αυτό που  θα μπορούσαμε να φανταστούμε!

Ήταν πολεμικό ανακοινωθέν της κυβέρνησης ενάντια  στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, ενάντια στα δικαιώματά τους, νομοσχέδιο που ήρθε να ικανοποιήσει και τα πιο τρελά όνειρα τις μεγαλοεργοδοσίας, δίνοντάς της νέα όπλα ενάντια στους εργαζόμενους.

Καταφέρνει συντριπτικό πλήγμα στο 8ωρο, με καθιέρωση τη 10ωρης εργασίας  ενώ αυξάνει στις 150 ώρες τις υπερωρίες που μπορούν να επιβάλλουν μονομερώς οι επιχειρήσεις. Μέχρι τώρα κάθε υπερωρία μέχρι τις 96 και 120 πληρώνονται με 40% προσαύξηση (όσες ήταν υπερεργασία πληρώνονταν με 20%). Κάθε «νόμιμη» υπερωρία μετά τις 120 ώρες πληρωνόταν με 60% προσαύξηση. Τώρα θα πληρώνονται οι υπερωρίες με το 20% της υπερεργασίας και το 40% της υπερωρίας μέχρι τις 150 ώρες. Δηλαδή στην πραγματικότητα εξασφαλίζεται για τους εργοδότες 30 ώρες φτηνότερη υπερωρία κατά 20%. Η αύξηση των νόμιμων υπερωριών (απλήρωτων και φτηνότερων) θα κάνει πιο συμφέρουσα την εντατικοποίηση της δουλειάς των εργαζομένων. Θα ανοίξει το δρόμο και για νέες απολύσεις αλλά και θα λειτουργήσει ως «αντικίνητρο» για νέες προσλήψεις.

Ο θεσμός των υπερωριών που έτσι κι αλλιώς αυξάνει την εκμετάλλευση, τώρα γίνεται ακόμα πιο βάρβαρος και εκμεταλλευτικός.

Το εισόδημα του εργάτη πρέπει να αυξάνεται μέσα από καλύτερες συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις μισθών και δικαιωμάτων, η υπερωρία ως μορφή υπερεκμετάλλευσης να καταργηθεί, ή να  περιοριστεί δραστικά και να πληρώνεται αδρά, όπου υπάρχει. Κι όχι το αντίθετο!

      Η Κυριακάτικη αργία μετατρέπεται σε σπάνια εξαίρεση ενώ καταργείται το ΣΕΠΕ και δίνεται μεγαλύτερη ελευθερία για απολύσεις. Με την τηλεργασία επιβάλλεται δουλειά απ’ όπου και όποτε θέλει ο εργοδότης ενώ παράλληλα μπαίνουν νέα εμπόδια στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση.

Και βέβαια όσο κι αν προσπαθεί ο Χατζηδάκης και τα υπόλοιπα κυβερνητικά στελέχη,  με τη συνδρομή των καναλιών και των εφημερίδων των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, δεν θα καταφέρει να μας πείσει ότι είναι ‘’σύγχρονο’’ να αμείβεται ο εργαζόμενος με 200 ή 300 ευρώ, να δουλεύει χωρίς συλλογική σύμβαση, 10ωρα και Κυριακές χωρίς πρόσθετη αμοιβή ενώ με τη τηλεργασία θα μετατρέπει το σπίτι του σε εργασιακό χώρο. Μόνος του, χωρίς το σωματείο μπροστά στον εργοδότη.

Αν η προηγούμενη καπιταλιστική κρίση έφερε τους εργαζόμενους των 400 ευρώ, τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, τώρα το κεφάλαιο απαιτεί  και η κυβέρνηση σπεύδει να νομοθετήσει με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας την κατάργηση του 8ωρου και ότι κατοχύρωνε αυτό με τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, τον ελεύθερο χρόνο δηλαδή για ανάπαυση και ψυχαγωγία, για κοινωνική και οικογενειακή ζωή.

Μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό! Για τον κλάδο μου στον τύπο και το χαρτί ,   που υπάρχουν διακυμάνσεις όσο αφορά το  φόρτο εργασίας από μήνα σε μήνα ακόμα και μέσα στην εβδομάδα, να έχουν τη δυνατότητα οι εργοδότες να απασχολούν μέχρι και 10 ώρες την ημέρα τους εργαζόμενους χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Με την  αναπλήρωση των ωρών  να γίνονται με μειωμένο ωράριο ή άδεια όποτε συμφέρει την επιχείρηση. Ανοίγει έτσι  αυτόματα   ο δρόμος για απολύσεις  ενώ παράλληλα όλο αυτό θα λειτουργήσει σαν αντικίνητρο για νέες προσλήψεις.

Σε κάθε περίπτωση η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και η ευελιξίας σμπαραλιάζει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων ενώ οι συνέπειες στην υγεία τους δεν μπορούν να αποκατασταθούν με λίγα ρεπό. Για έναν εργαζόμενο, το χρόνο σημαίνει εκτός των άλλων απώλεια χιλιάδων ευρώ μέσα στο χρόνο από το μισθό του.

Παρά τη μέχρι τώρα προπαγάνδα της κυβέρνησης, ότι το 10ωρο θα επιβάλλεται  με ατομική σύμβαση εκεί που δεν υπάρχει σωματείο ή με αίτηση του εργαζόμενου, από τη διάταξη προκύπτει το αντίθετο. Μπορεί να επιβάλλεται με ατομική σύμβαση ακόμα κι αν το συνδικάτο του χώρου διαφωνεί και δεν υπάρχει συλλογική συμφωνία.

Μάλιστα στα πλαίσια της προώθησης της πλήρους ευελιξίας ορίζεται πως το διάλλειμα δεν αποτελεί χρόνο εργασίας ενώ προβλέπει ότι οι μερικώς απασχολούμενοι πρέπει να παρέχουν πρόσθετη απασχόληση αν τους ζητηθεί  όχι μόνο συνεχόμενα στη βάρδιά τους αλλά και αφού μεσολαβήσει κενό. 

Και επειδή πολλοί τελευταία παρουσιάζονται σαν τιμητές των δικαιωμάτων των εργαζομένων, μιλούν για το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», να τους θυμίσουμε πως η διευθέτηση του χρόνου εργασίας είναι οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πως νομοθετήθηκε στη χώρα μας για πρώτη φορά το 1990, από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ ενώ ο νόμος που ισχύει σήμερα ψηφίστηκε από κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 2011 με την προϋπόθεση να προβλέπεται από ΣΣΕ και τη συμφωνία εργοδοσίας – σωματείων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο διατήρησε το συγκεκριμένο νόμο   αλλά τον εμπλούτισε για τους νοσοκομειακούς γιατρούς,  να προβλέπει 12ωρη συνεχή εργασία με παρουσία στο χώρο εργασίας.

   Συναδέλφισσες- Συνάδελφοι,

   Στην γενικευμένη επίθεση που έχουν εξαπολύσει  το κεφάλαιο και η κυβέρνηση εμείς θα αντιτάξουμε τα δικά μας όπλα, την οργανωμένη πάλη για να ανατραπεί αυτό το αντεργατικό τερατούργημα, να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι και να φέρουμε στο προσκήνιο τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες. Για σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, 7ωρο-5νθήμερο-35ωρο, δουλειά και ζωή με δικαιώματα.

    Μπορεί το σύστημα να θέλει να πείσει τον λαό ότι με τους αγώνες δεν βγαίνει τίποτε, όμως εμείς γνωρίζουμε καλά πως ότι σήμερα μας παίρνουν πίσω κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες. Τίποτε δεν μας χαρίστηκε!

    Με εμπιστοσύνη στη δύναμή μας μπαίνουμε όλοι αποφασιστικά στη μάχη!

Η κυβέρνηση, παίρνοντας την σκυτάλη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, επιχειρεί να υψώσει ακόμα περισσότερο τα τείχη και να φυλακίσει μέσα στο αντεργατικό φρούριο που φτιάχνει, όλα τα δικαιώματα, που με αγώνες και αίμα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι στο διάβα της ιστορίας.

Νομίζουν ότι με νόμους θα ματαιώσουν στην πράξη το απεργιακό δικαίωμα. Δικαίωμα που οι εργάτες κέρδισαν, όχι με κοινωνικούς διαλόγους, αλλά με τους αγώνες και το αίμα τους.

 Δεν έφταναν στην κυβέρνηση και στην εργοδοσία όλες οι απεργοκτόνες αλλαγές που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια.

Δεν τους έφταναν οι δικαστικές αποφάσεις που κατά ποσοστό 90% κρίνουν τις απεργίες παράνομες ή/και καταχρηστικές.

Δεν τους έφτανε η αύξηση του ποσοστού της απαρτίας για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης για απεργία, που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν τους έφτανε η ηλεκτρονική ψηφοφορία, που ανοίγει τον δρόμο για την άμεση παρέμβαση της εργοδοσίας στις συλλογικές διαδικασίες των εργατικών συνδικάτων.

Θέλουν τώρα να βάλουν οριστική ταφόπλακα στο απεργιακό δικαίωμα, με την πρόβλεψη για γενίκευση του προσωπικού ασφαλείας. Η ρύθμιση αυτή  πλήττει τον ίδιο τον πυρήνα του απεργιακού δικαιώματος, αφού ουσιαστικά η επιδίωξή τους είναι να μην σταματάει ή να μην περιορίζεται καν η παραγωγή.

Υποτίθεται ότι η διάθεση προσωπικού ασφαλείας είχε προβλεφθεί για την πρόληψη καταστροφών ή ατυχημάτων στην επιχείρηση. Τώρα μετατρέπουν το προσωπικό ασφαλείας σε «δούρειο ίππο» για την ματαίωση του απεργιακού δικαιώματος.

Με τη διάταξη που φέρνει η κυβέρνηση, προβλέπει προσωπικό ασφαλείας, επικαλούμενη την διασφάλιση της ελάχιστης εγγυημένης λειτουργίας της επιχείρησης. Και μάλιστα με το χυδαίο πρόσχημα της προστασίας δήθεν των δικαιωμάτων των πολιτών ως προς την παροχή ενός μίνιμουμ (33%) επιπέδου υπηρεσιών σε κρίσιμους κλάδους κατά τη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων στις ΔΕΚΟ.

Ποιον κοροϊδεύουν;

Στην πραγματικότητα επιχειρούν να νομοθετήσουν, σήμερα στις ΔΕΚΟ κι αύριο παντού, έναν απεργοσπαστικό μηχανισμό, για να προστατεύσουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων και να ματαιώσουν στην πράξη το απεργιακό δικαίωμα ή στην καλύτερη περίπτωση να μειώσουν τις συνέπειες της απεργίας στο επιχειρηματικό κέρδος.

Θέλουν δηλαδή, η απεργία να μην σταματάει την παραγωγή.

Κυβέρνηση και εργοδοσία ζητούν να τους  «παραδώσουμε» το απεργιακό δικαίωμα.

Ο λαός μας όμως ξέρει καλά ότι όλες οι εργατικές κατακτήσεις γεννήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς απεργιακούς αγώνες, ότι η αναγνώριση της απεργίας πέρασε μέσα από εκατόμβες νεκρών εργατών.

Γι’ αυτό έχει σημάνει ξεσηκωμός για κάθε μισθωτό, εργαζόμενο, άνεργο, για την νεολαία μας! Για κάθε προοδευτικό άνθρωπο που  αντιλαμβάνεται ότι θέλουν να ξεμπερδέψουν με την απεργία και την πίεση που ασκεί στην εργοδοσία!

Η απεργία είναι όπλο στα χέρια των εργατών και δεν παραδίδεται!

Εμείς οι αγωνιστές δικηγόροι δίνουμε την δική μας απάντηση! Θα θέσουμε με μεγαλύτερο πείσμα κι αποφασιστικότητα όλες μας τις γνώσεις στις ανάγκες του ταξικού εργατικού κινήματος.

Η απεργία και όλα τα εργατικά δικαιώματα ήταν, είναι και θα είναι καρπός της ταξικής πάλης.

Όσους νόμους και να φέρουν δεν θα την καταργήσουν ούτε θα την περιορίσουν!

Συναδέφισσες – Συνάδελφοι,

Όλοι εμείς οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα μας βρισκόμαστε σήμερα εδώ στην Αθήνα αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας, για να διαδηλώσουμε ενάντια στο νομοσχέδιο – έκτρωμα που χθες εμφάνισε και επίσημα η κυβέρνηση της ΝΔ. Ένα νομοσχέδιο-κόλαφος, κυριολεκτικά, διωγμός για το σύνολο των εργαζόμενων και των δικαιωμάτων μας, που δεν αφήνει κανέναν από μας και τίποτα από το σώμα της εργατικής τάξης που να μην το πληγώνει βαθιά! Ένα νομοσχέδιο που επιδιώκει τη μετατροπή κάθε εργαζόμενου σε δούλο του 21^ου αιώνα!

Στην απεργία της 6^ης Μάη, στη Σύσκεψη των συνδικάτων μας στις 10 Μάη, κάναμε ξεκάθαρο προς πάσα κατεύθυνση, κυβέρνηση – εργοδότες και λοιπούς συνοδοιπόρους τους στο συνδικαλιστικό κίνημα ότι αυτή την ανατροπή του αιώνα θα την πολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις. ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ!

Αυτό το μήνυμα δώσαμε και χθες έξω από το Υπουργείο Εργασίας, αυτό βροντοφωνάζουμε και σήμερα και συνεχίζουμε! Κλιμακώνουμε και με απεργιακή πανελλαδική κινητοποίηση!  ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Δεν δεχόμαστε τη σκλαβιά του 21^ου αιώνα!

Η εργατική τάξη έδωσε μεγάλους, πολύχρονους, σκληρούς και ηρωικούς αγώνες απέναντι στους εκμεταλλευτές της, τους κεφαλαιοκράτες και το κράτος τους, το πολιτικό τους προσωπικό, έδωσε αίμα και νεκρούς μέχρι να κατακτηθεί στην πράξη και να νομοθετηθεί το εμβληματικό σύνθημα του Σικάγο: 8 Ώρες Δουλειά – 8 Ώρες Ανάπαυση – 8 Ώρες Ελεύθερος Χρόνος!

Δεν μπορούμε, λοιπόν, σήμερα, που οι υλικές προϋποθέσεις, η τεχνολογική και επιστημονική πρόοδος, ο πλούτος, που με τη δική μας δουλειά παράγουμε, δημιουργούν τη δυνατότητα για λιγότερες ώρες δουλειάς τη μέρα, για μεγαλύτερους μισθούς και μεροκάματα, για διευρυμένα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, να τους επιτρέψουμε να μας πάνε έναν αιώνα και… πίσω. Με 10 και 13 ώρες δουλειάς τη μέρα και μείωση μισθών! Να τσακίζουν την υγεία και τη ζωή μας, για να ικανοποιούν την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για το κέρδος!

Ανάμεσα στα άλλα, το νομοσχέδιο αυτό καταργεί την κυριακάτικη αργία σε μια σειρά κλάδους και επιχειρήσεις, μεταφορές και αστικές συγκοινωνίες, παραγωγή και διακίνηση φαρμάκου, logistics, ταχυμεταφορές, κλάδοι των κατασκευών, τηλεπικοινωνίες, τηλεφωνικά κέντρα, data centers, μηχανογραφικά κέντρα, λογιστήρια. Δουλειά μέχρι 7 μέρες την εβδομάδα και 13 ώρες τη μέρα, δηλαδή!

Κι έχουν το θράσος να μιλούν για «ελεύθερο χρόνο», για μητέρες που θα δουλεύουν καθημερινά 10ωρα για «να παίρνουν ρεπό τις Παρασκευές και να βλέπουν τα παιδιά τους…»!!! Να βλέπουμε τα παιδιά μας τις Παρασκευές και τις Κυριακές να πηγαίνουμε για δουλειά!  Κόπτονται για τη φροντίδα των παιδιών μας την Παρασκευή, αυτοί που πετσοκόβουν όλες τις δημόσιες δομές και υποδομές, που έκλεισαν παιδικούς σταθμούς, που δεν προσλαμβάνουν δασκάλους για τα σχολεία!

Η κατάργηση, στην ουσία, της αργίας της Κυριακής, ανοίγει το δρόμο για μεγαλύτερη ευελιξία, εντατικοποίηση της δουλειάς, μείωση των θέσεων εργασίας, περισσότερα κέρδη στα «σεντούκια» της εργοδοσίας, μείωση του εργατικού εισοδήματος, περισσότερη κούραση και φθορά της υγείας του εργαζόμενου, περισσότερους ανέργους.

Αλήθεια, ποιος εργοδότης θα κάνει νέες προσλήψεις ή θα λειτουργεί 4^η βάρδια, τη στιγμή που θα έχει τη δυνατότητα να απασχολεί ελαστικά και κυλιόμενα το προσωπικό του σε επταήμερη βάση, την εβδομάδα; Χωρίς να υποχρεώνεται να πληρώσει την προσαύξηση του 75%, όπως προβλέπεται μέχρι σήμερα για την εργασία τη μέρα της Κυριακής αργίας; Αν μέχρι σήμερα η φαρμακοβιομηχανία έπαιρνε έγκριση από το Υπουργείο για χιλιάδες επιπλέον των νόμιμων ορών υπερωρίας και για τις Κυριακές και οι εργαζόμενοι τσακίζονταν από τη δουλειά και διαμαρτύρονταν γι αυτό, ακόμα και επιπλέον αμειβόμενοι με τα μέχρι σήμερα προβλεπόμενα, τι θα γίνει από δω και στο εξής; Με τα όσα φέρνει ο νέος νόμος; Οι εργαζόμενοι θα τσακίζονται διπλά στη δουλειά και η τσέπη τους θα αδειάζει! Όσα βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε κλάδους και επιχειρήσεις όπου το κυλιόμενο 7ήμερο έχει περάσει και μέσα από συμβάσεις, στον επισιτισμό, στην καπνοβιομηχανία, οι εργαζόμενοι σε φαρμακαποθήκες που με ατομικές συμβάσεις έχουν επιβάλει το κυλιόμενο 6ήμερο – με τη στήριξη δημοτικών αρχών και κυβερνήσεων – θα επιδεινωθούν σε πολλαπλάσιο βαθμό, με αυτό το βάρβαρο νομοσχέδιο!

Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο ειδικός σε τέτοιες «αποστολές» υπουργός εργασίας, φιλοδοξεί με το νομοσχέδιο αυτό να τεθεί στην προμετωπίδα της στήριξης και υλοποίησης των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου που εδώ και δεκαετίες έχει επεξεργαστεί η ΕΕ, με τις κυβερνήσεις να βάζουν διαδοχικά το «λιθαράκι» τους. Να ικανοποιήσει τα προαπαιτούμενα του ευρωπαϊκού ταμείου ανάκαμψης, που δίνει νέο πακτωλό χρημάτων στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Στο στόχαστρο είναι οι εργαζόμενοι, οι παραγωγοί του πλούτου, για να γίνουν πιο εκμεταλλεύσιμοι, για να τους κλέβουν τα αφεντικά περισσότερη υπεραξία!

Γι αυτό μόνο ως ανέκδοτο μπορούμε να εκλάβουμε τα περί «προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων και ελευθερίας» που ψελλίζει η κυβέρνηση για να πείσει να γίνει αποδεκτό το τερατούργημα αυτό. Ως ανέκδοτο εκλαμβάνουμε και τη δήθεν αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ, με το επιχείρημα ότι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας «πρέπει να γίνεται μέσω συλλογικών και όχι ατομικών συμβάσεων…»!!!

Μήπως νομίζει ότι ξεχνάμε την αποδοχή του στο ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ και τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές που ακριβώς αυτά προβλέπουν; Ή το νομοθετικό έργο του με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας στους γιατρούς, τις 32 Κυριακές, τον κατώτατο μισθό και τα εμπόδια στην απεργία;

Όσο για τη θλιβερή ηγεσία της ΓΣΕΕ και τους παρατρεχάμενούς της που σιγοντάρουν την κυβέρνηση και στηρίζουν το επερχόμενο νομοσχέδιο-τερατούργημα, κάνοντας «βελτιωτικές» προτάσεις, ο κάθε εργαζόμενος μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του και να τους τοποθετήσει εκεί που τους αρμόζει.

Η «σκλαβιά» που θέλουν να επιβάλουν στους εργαζόμενους δε βελτιώνεται. Μόνο ανατρέπεται στους δρόμους του αγώνα. Αυτό τους απαντάμε.

Παλεύουμε για τη δική μας «πρόοδο» που είναι η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας στη βάση του πλούτου που παράγουμε. Τέτοια ανάγκη είναι ο σταθερός και μάλιστα μειωμένος ημερήσιος χρόνος εργασίας, 5ήμερο-7ωρο- 35ωρο. Οι ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς. Η κατάργηση κάθε ελαστικής μορφής εργασίας. Η διεύρυνση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών, να κάνουμε οι ίδιοι κουμάντο στα σωματεία μας, χωρίς καμία εργοδοτική-κρατική παρέμβαση.

Παλεύουμε για την κατάργηση συνολικά του αντεργατικού και αντιλαϊκού πλαισίου, διαμορφωμένου όλα τα προηγούμενα χρόνια της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της κρίσης και σήμερα με αφορμή την πανδημία.

Οργανώνουμε αυτή την πάλη, σε σύγκρουση με τους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους, με τα τμήματα τους μέσα στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, σε αμφισβήτηση των εκμεταλλευτών και της εξουσίας τους.

Βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής!    

Για την πραγμάτωση του διαχρονικού συνθήματος «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»!