ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ

24 ΙΟΥΝΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΕ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ

Η καθημερινότητα που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς γίνεται όλο και πιο ασφυκτική. Η ακρίβεια τσακίζει το εισόδημά μας, οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά, τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, ενώ τα είδη λαϊκής κατανάλωσης μετατρέπονται καθημερινά σε αγαθά πολυτελείας.  Την ίδια στιγμή η εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια και η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας μετατρέπουν
τους χώρους δουλειάς σε παγίδες για την υγεία και τη ζωή μας.

Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες στον νομό μας ήρθαμε αντιμέτωποι με νέα σοβαρά εργατικά ατυχήματα που αποδεικνύουν ότι η ζωή και η ασφάλεια των εργαζομένων λογίζονται ως κόστος από εργοδότες και κυβερνήσεις. Στη ξενοδοχειακή μονάδα στον Καβρό Αποκορώνου, ένας 34χρονος εργαζόμενος κατέρρευσε ξαφνικά την ώρα της δουλειάς του.

Στους Αγίους Αποστόλους, ένας 70χρονος εργαζόμενος τραυματίστηκε θανάσιμα όταν έπεσε από ύψος πέντε μέτρων εκτελώντας εργασίες σε ανακαίνιση σούπερ μάρκετ. Ο συνάδελφος υπέκυψε στα τραύματά του στις αρχές Ιουνίου. Στο Αρώνι Ακρωτηρίου, ηλικιωμένος εργάτης τραυματίστηκε σοβαρά μετά από πτώση από μεγάλο ύψος κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών.

Τα περιστατικά αυτά δεν είναι ούτε μεμονωμένα ούτε αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής». Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θυσιάζει την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων για να αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι το αποτέλεσμα της εντατικοποίησης, της έλλειψης  προσωπικού, των ανύπαρκτων ελέγχων και της λογικής του «κόστους – οφέλους» που αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ζωή ως αναλώσιμη.

Είναι κυρίως αποτέλεσμα της επίθεσης που δεχόμαστε από τους δεκάδες αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων. Είναι το 13ωρο της Κεραμέως, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας του νόμου Χατζηδάκη, η άθλια συμφωνία κυβέρνησης – εργοδοτών – ΓΣΕΕ για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Είναι η συμβολή της συμβιβασμένης πλειοψηφίας της ΠΟΕΕΤ, της Ομοσπονδίας του κλάδου, που  υπογράφει  απαράδεκτους όρους με 10ωρα, εργασία στις ημέρες ανάπαυσης, μη συνεχόμενα ρεπό, με αντάλλαγμα αυξήσεις – κοροϊδία.

Την ίδια στιγμή, το εργοδοτικό σωματείο ξενοδοχοϋπαλλήλων Ν. Χανίων έχει υπογράψει τοπική συλλογική σύμβαση που επιτρέπει την εξαήμερη εργασία χωρίς καμία προσαύξηση μισθού όταν η πληρότητα ξεπερνά το 60%, ένα μέτρο κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντα των μεγαλοξενοδόχων και όχι των εργαζομένων. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά συμβαίνουν παράλληλα με την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και τη βαθιά εμπλοκή της χώρας μας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Πληρώνουμε ήδη τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Η ακρίβεια καλπάζει, η ενέργεια και τα καύσιμα ακριβαίνουν, τα ενοίκια εκτοξεύονται και τα βασικά αγαθά γίνονται όλο και πιο απρόσιτα για τις εργατικές οικογένειες.

Έχουμε πείρα από καταστάσεις «έκτακτης ανάγκης». Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε κάθε κρίση, είτε οικονομική είτε υγειονομική είτε πολεμική, οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που πληρώνουν το λογαριασμό. Ποτέ δεν είχαμε όφελος από τα ρεκόρ κερδοφορίας και την ανάπτυξη των  επιχειρήσεων. Τώρα, στο όνομα της «αβεβαιότητας», μας ζητούν ξανά να βάλουμε πλάτη. Επιλέγουν να μην προσλάβουν το αναγκαίο προσωπικό, να εντείνουν την εκμετάλλευση, να επιβάλουν κομμένα ρεπό, άρνηση αδειών, εξαντλητικές βάρδιες και τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς για να περάσει το δόγμα «τα κεφάλια μέσα».

Η πολεμική οικονομία δεν είναι μόνο οι φρεγάτες, οι συστοιχίες Patriot, οι ΝΑΤΟϊκές μπίζνες και τα δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς. Είναι και οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες για την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική προστασία. Είναι η μετατροπή της στέγης, της ενέργειας, των μεταφορών και ακόμη και της διατροφής σε πανάκριβα εμπορεύματα.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Τόσα χρόνια πληρώνουμε τα κέρδη τους. Δεν θα πληρώσουμε και τον πόλεμό τους.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
• 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με δύο συνεχόμενες ημέρες ανάπαυσης.
• Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε ξενοδοχεία και επισιτισμό, με καθορισμό καθηκόντων κάθε ειδικότητας και ελάχιστη σύνθεση προσωπικού.
• Να μπει τέλος στην ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και στο σύγχρονο δουλεμπόριο των εργολαβικών εταιρειών.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
• Ανώτατο όριο τακτοποίησης δωματίων για τις καμαριέρες.
• Επανένταξη όλων των ειδικοτήτων όπως προϋπήρχαν στα ΒΑΕ και επαναφορά του Εφάπαξ Ξενοδοχοϋπαλλήλων στην 20ετία.
• Προστασία των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
• Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να επιστρέψουν όλες οι  ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων και να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα.
• Λεφτά για μισθούς, υγεία και παιδεία – όχι για εξοπλισμούς και πολέμους.
• Κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων στα βασικά είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, με αφορολόγητο όριο στα 12.000 ευρώ.
• Ταμείο ανεργίας για όλους τους εποχικούς εργαζόμενους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αφορολόγητο, στο 80% του βασικού μισθού.

Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική δράση και στον ανυποχώρητο αγώνα για τη ζωή και τα δικαιώματά μας

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΙΟΥΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 10:00 π.μ.
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΔΥΠΑ ΧΑΝΙΩΝ

Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στα συναφή επαγγέλματα,

Κάθε μέρα που περνάει βρισκόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα που συνεχώς οξύνονται και έχουν μεγάλες συνέπειες στη ζωή μας. Έχουμε καθήκον να διεκδικήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας, οργανώνοντας τον αγώνα μας, σε κάθε χώρο δουλειάς. Με την πάλη μας θα επιβάλλουμε την ικανοποίηση των αιτημάτων και των διεκδικήσεών μας. Δε θέλουμε άλλα «κούφια λόγια» και «υποσχέσεις» από τους κυβερνώντες. Δεν ικανοποιούμαστε με «ευχολόγια», «λόγια παρηγοριάς» και διαπιστώσεις ότι έχουμε δίκιο, ότι «πρέπει να κάνουμε υπομονή και κάποια στιγμή θα φτιάξουν τα πράγματα».

Διεκδικούμε απαντήσεις, λύσεις και συγκεκριμένες πράξεις!

Η κατάσταση έχει έρθει σε αδιέξοδο. Πριν λίγες μέρες, στη Βουλή έγινε συζήτηση για τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Η κυβέρνηση, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες, παρουσίασε την πραγματικότητα με «τα χέρια κάτω και τα πόδια πάνω». Προσπάθησε με ψέματα και ανακρίβειες να κρύψει την κόλαση που ζούμε. Γι’ άλλη μια φορά αποποιήθηκε τις μεγάλες ευθύνες που έχει, από την ψήφιση των νόμων της που αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ, κάτω κι από το βάρος των συνεπειών της ακρίβειας, της τεράστιας αύξησης του κόστους ζωής.

Το ψέμα όμως έχει «κοντά ποδάρια»… Την ώρα της συζήτησης, αποκαλύφθηκε ότι ακόμα ένας συνάδελφος οικοδόμος έχασε τη ζωή του στα Γιάννενα, εξαιτίας της έλλειψης μέτρων ασφαλείας και την ίδια ημέρα ακόμη ένας εργαζόμενος στη ΔΕΗ, δε γύρισε σπίτι του. Από την αρχή του χρόνου 9 συνάδελφοι έχουν σκοτωθεί στους τόπους δουλειάς, στον κλάδο των κατασκευών.

Εμείς σκοτωνόμαστε και σακατευόμαστε και τα αφεντικά κερδίζουν. Η κυβέρνηση, με την αντεργατική πολιτική της, εξασφαλίζει στους εργοδότες ότι θα αφήσουμε τα κόκαλά μας στα γιαπιά και στα εργοτάξια, δουλεύοντας χωρίς σταματημό για να τα βγάλουμε πέρα, μέχρι τα γεράματα πάνω στη σκαλωσιά.

Τέρμα τα ψέματα! Εδώ και τώρα να νομοθετηθεί το 7ωρο-5νθήμερο-35ωρο στην οικοδομή!

Συνάδελφοι,

Μας εξοργίζει να μας λένε οι κυβερνώντες ότι για το δικό μας καλό φτιάχνουν και ψηφίζουν νόμους που μας οδηγούν να δουλεύουμε περισσότερες ώρες και να βγαίνουμε στη σύνταξη στα 60, 62 και 67 χρόνια.

Μας εξοργίζει να μας κοροϊδεύουν με ψέματα και υποσχέσεις για την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος της κλοπής των ενσήμων μας.

Διαχρονικά, είτε με τη μια κυβέρνηση είτε με την άλλη, είτε σε περίοδο κρίσης και ανεργίας, είτε με τις μηχανές της οικοδομικής δραστηριότητας στο φούλ, όπως σήμερα, στους οικοδόμους κλέβεται το 50% των ενσήμων τους. Τον Ιούνη του 2013 ο μέσος όρος ασφάλισης των οικοδόμων, εν μέσω κρίσης, ήταν 12 ένσημα τον μήνα και σήμερα, με βάση τα τελευταία στοιχεία του ΕΦΚΑ, είναι 13,5 ένσημα το μήνα!! Μας κλέβουν την ασφάλιση και οι κυβερνώντες δεν δίνουν καμιά απάντηση, δεν παίρνουν κανένα μέτρο.

Το δίκιο μας, το συμφέρον μας, το τι είναι καλό για τη ζωή μας, το γνωρίζουμε εμείς καλύτερα από τον οποιονδήποτε από τους κυβερνώντες, που με θράσος μας παρουσιάζονται σαν «έμποροι» λύσεων και προτάσεων για τη ζωή μας. Γνωρίζουμε τι συμβαίνει, ποιον υπηρετούν οι νόμοι και ποια συμφέροντα ικανοποιούνται. Οι δικές μας ανάγκες, τα δικά μας αιτήματα και τα συμφέροντά μας είναι που παραμένουν ανικανοποίητα!

Ξέρουμε ότι μόνο στον αγώνα μας μπορούμε να ελπίζουμε!

Συνάδελφοι,

Η απεργία είναι το όπλο μας στον πόλεμο με την κυβέρνηση και τη μεγαλοεργοδοσία. Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσουν αυτοί.

Μπροστά μας έχουμε δύσκολο δρόμο, αλλά έχουμε μεγάλη δύναμη για να επιβάλλουμε το δίκιο μας. Η Πανελλαδική Πανοικοδομική Απεργία στις 24 Ιούνη θα κλιμακώσει τον αγώνα μας και θα προετοιμάσει τη διεκδίκηση για την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στις αρχές της νέας χρονιάς (Φλεβάρης 2027).

Το δίκιο θα κριθεί στο δρόμο του αγώνα.

Παίρνουμε όλοι μέρος στην Απεργιακή Συγκέντρωση  την Τετάρτη 24 Ιουνίου στις 10.30 π.μ στην πλατεία Ταχυδρομείου στην Λάρισα.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Ø Μέτρα για την αντιμετώπιση της κλοπής των ενσήμων μας.

Ø Μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Ø 7ωρο-5νθημερο-35ωρο. Μείωση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ø Αναγνώριση και διανομή υπέρ αγνώστων ενσήμων.

Ø Να κηρυχτεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας υποχρεωτική για όλους τους εργοδότες του κλάδου.

Συνάδελφοι – σσες,

Το Σωματείο Εργαζομένων ΦΑΜΑΡ ΑΒΕ σας προσκαλεί στη βιβλιοπαρουσίαση του λογοτεχνικού έργου “Η ΖΟΥΓΚΛΑ” του Άπτον Σίνκλερ. Ένα βιβλίο που ξεσκεπάζει τη βαρβαρότητα του συστήματος και δείχνει πως μόνο η συλλογική πάλη μπορεί να σπάσει τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης !

Σάββατο 20 Ιουνίου, 11.30πμ

Βιβλιοπωλείο ” Σύγχρονη Εποχή”

Μαυροκορδάτου 3, Αθήνα

Σε μερικές από τις πιο τρομαχτικές σκηνές που έχουν γραφτεί στη μοντέρνα λογοτεχνία, ο Άπτον Στίνκλερ απεικονίζει ολοζώντανα τη ζωή στα εργοστάσια του Σικάγο, κατά τα πρώτα χρόνια του 2ου αιώνα. Η φρίκη των σφαγείων, οι βάρβαρες συνθήκες εργασίας, φτώχεια που φτάνει στα όρια της εξαθλίωσης, οι αρρώστιες, η διαφθορά, η απελπισία αποκαλύπτονται μέσα από τα μάτια του  Γιούργκις Ρούντκους, ενός νεαρού μετανάστη, που ήρθε στο Νέο Κόσμο με την αρραβωνιστικιά του και την οικογένειά της για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Η Ζούγκλα, που εκδόθηκε το 1906,ξεσήκωσε την κατακραυγή του κοινού και ανάγκασε την κυβέρνηση να διατάξει έρευνες, που οδήγησαν στο νόμο περί καθαρής τροφής. Καθιέρωσε επίσης το νεαρό συγγραφέα ως έναν σταυροφόρο των δικαιωμάτων των εργαζομένων και ως έναν από τους καλύτερους παγκοσμίως ομιλητές υπέρ της ισότητας και της ανθρωπιάς.

Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

Καμιά σκέψη για την αύξηση στα τιμολόγια της Δ.Ε.Υ.Α.Ξ!

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και ΟΧΙ εμπόρευμα

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει πίσω την απόφαση του ΔΣ της Δ.Ε.Υ.Α.Ξ. για αύξηση έως και 55% (!) στα τιμολόγια του νερού, την ίδια στιγμή που ο μισθός μας ήδη τελειώνει από το πρώτο 10ημερο του μήνα σε λογαριασμούς, ενοίκια, φροντιστήρια, supermarket κ.α.

Η δημιουργία δημοτικών επιχειρήσεων για τη διαχείριση του νερού δημιούργησε έτσι κι αλλιώς τιμολόγια πανάκριβα για τα λαϊκά νοικοκυριά και τις μικροεπιχειρήσεις, βάζοντας 9 επιπλέον χαράτσια στην τιμή που πληρώνουμε. Η επιπλέον αύξηση, με τη λογική πως η επιχείρηση «δεν βγαίνει» είναι ένα ακόμη λιθαράκι για να πληρώσουμε πάλι εμείς τα «σπασμένα».

Φυσικά η πρόταση για την νέα τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑΞ δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από την λογική διαχείρισης του νερού με κριτήριο το κέρδος, δηλαδή την πολίτικη της ΕΕ και της κυβέρνησης που εννοείτε η διοικούσα αρχή επιχειρεί να υλοποιήσει.

Οι Δημοτικές Υπηρεσίες Ύδρευσης-Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) δεν πρέπει να είναι ανταποδοτικές υπηρεσίες, ούτε να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Αντιπαλεύουμε κάθε λογική δημιουργίας επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας που βάζει η ΕΕ για να προχωρήσει η περεταίρω εμπορευματοποίηση του νερού.

Η Δημοτική αρχή, απέναντι σε οποιαδήποτε σκέψη για αύξηση των τιμολογίων, σε διακοπή της υδροδότησης λαϊκού σπιτιού θα μας βρει απέναντι.

Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το δημοτικό συμβούλιο, την Τρίτη 16 Ιουνίου στις 17:00.

Η εργοδοσία, η κυβέρνηση, ο εκατομμυριούχος Παναγόπουλος που “συγκυβερνά” με τη ΝΔ εντός και εκτός της ΓΣΕΕ καθώς και οι “μπροστινοί¨ τους στην Εύβοια επιχειρούν δικαστικό πραξικόπημα ενάντια στο Εργατικό Κέντρο και των αγώνα των εργαζομένων της Εύβοιας. Δε θα τους περάσει! Το Εργατικό Κέντρο θα μείνει στα χέρια των εργατών! Δε θα το πάρει στα χέρια της η εργοδοσία!

Όλοι την Τρίτη 16 Ιούνη, στις 13:00, στα Δικαστήρια Χαλκίδας. Υπερασπιζόμαστε την αγωνιστική πορεία του Εργατικού Κέντρου!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας ενημερώνει τα Σωματεία, τους εργαζόμενους και όλο το λαό της Εύβοιας για τη νέα κλιμάκωση της επίθεσης της εργοδοσίας ενάντια στην ανάγκη ανάπτυξης των αγώνων της εργατικής τάξης. Οι γνωστοί πλέον άνθρωποι της εργοδοσίας που δουλεύουν υπονομευτικά μέσα στο εργατικό κίνημα για λογαριασμό της, κατέθεσαν Αίτηση διορισμού Προσωρινής Διοίκησης στο Εργατικό Κέντρο, η Προσωρινή Διαταγή της οποίας εκδικάζεται την Τρίτη 16/6 και ώρα 13:00 στα Δικαστήρια Χαλκίδας.

Στην Αίτησή τους μάλιστα προτείνουν να βρίσκονται στην πλειοψηφία της Προσωρινής Διοίκησης αυτοί που συνειδητά είναι άφαντοι από τους αγώνες και τις αγωνίες των εργαζομένων, αυτοί που συνειδητά δεν έχουν εμφανιστεί σε καμία κινητοποίηση τον τελευταίο τουλάχιστον ενάμιση χρόνο, αυτοί που μόνιμα και συνειδητά απουσιάζουν από τις συνεδριάσεις του ΔΣ του ΕΚΕ, τις συσκέψεις Σωματείων και τις Γενικές Συνελεύσεις των Αντιπροσώπων.

Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να προτείνουν στην Προσωρινή Διοίκηση, πέρα από τους γνωστούς υπονομευτές Σελαβάκο και Παπανικολάου, ακόμα και την Υφαντή, “πρόεδρο” του γνωστού “σωματείου – φαντάσματος” που πρωταγωνίστησε στις νοθείες. Επιδιώκουν δηλαδή να περάσουν “από το παράθυρο” αυτό που δεν κατάφεραν στις μαζικές, ζωντανές και δημοκρατικές διαδικασίες των Γενικών μας Συνελεύσεων, εκεί δηλαδή που χτυπά η καρδιά των αγώνων των εργαζομένων: έναν πλαστό συσχετισμό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της εργοδοσίας για να βάλουν “στο γύψο” τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Δε μπορούν να κάνουν αλλιώς γιατί δε μπορούν να πιάσουν αυτό το σφυγμό! Είναι έξω από το κάθε τι οργανωμένο, αγωνιστικό και διεκδικητικό! Θέλουν να κατσικωθούν με το “έτσι θέλω” στο σβέρκο της εργατικής τάξης για να γυρίσει το Εργατικό Κέντρο στα χρόνια που ήταν κλειστό, στα χρόνια που δεν εμφανιζόταν στους χώρους δουλειάς, στα χρόνια που εργαζόμενοι και Σωματεία απευθύνονταν σε αυτό και “έτρωγαν πόρτα”, στα χρόνια που δεν πραγματοποιούνταν μαζικές κινητοποιήσεις, Συνελεύσεις, Συσκέψεις, στα χρόνια που δεν αναπτυσσόταν η αλληλεγγύη σε όποιον το έχει ανάγκη.

Κανένας τίμιος εργαζόμενος, συνδικαλιστής δεν πρέπει να το ανεχτεί αυτό. Όλοι όσοι -παρά τις επιμέρους διαφορετικές προσεγγίσεις- συμφωνούμε πως τα Σωματεία και τα Εργατικά Κέντρα πρέπει να είναι στα χέρια των εργαζομένων και όχι των εργοδοτών, χρειάζεται να υψώσουμε τείχος προστασίας στην αγωνιστική πορεία του Εργατικού Κέντρου με κάθε τρόπο.

Από καταγγελία του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΕΧΝΙΤΩΝ – ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ, προκύπτει ότι διαιωνίζεται και επιδεινώνεται η υποστελέχωση και απαξίωση της Τεχνικής Υπηρεσίας από τη Διοίκηση της ΑΕΔΙΚ, με σοβαρές ελλείψεις σε τεχνικό και ναυτικό προσωπικό, που δεν αναπληρώνονται παρόλες τις επαναλαμβανόμενες επισημάνσεις και καταγγελίες από το σωματείο, που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο  την ασφαλή ναυσιπλοΐα στον Ισθμό της Κορίνθου.

Για το ίδιο θέμα έχουμε κάνει κατ’ επανάληψη καταγγελίες, με τελευταία στις 31 Οκτώβρη 2025, όπου επισημαίναμε ότι οι συνθήκες αυτές, όπως έχουν διαμορφωθεί, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, των πλοίων, του περιβάλλοντος.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της εταιρείας, του υπουργείου ναυτιλίας και της κυβέρνησης, και της πλειοψηφίας  του Εργατικού Κέντρου  Κορίνθου, που δεν κάνουν το παραμικρό όλα αυτά τα χρόνια, για την επίλυση του σοβαρού προβλήματος, την ίδια ώρα που οι συνάδελφοι καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για την εύρυθμη λειτουργία της διώρυγας και την αποφυγή σοβαρού εργατικού ή περιβαλλοντικού ατυχήματος.

Απαιτούμε την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών, για τα καταγγελλόμενα του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΕΧΝΙΤΩΝ – ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ και την άμεση πραγματοποίηση ουσιαστικών ελέγχων από το υπουργείο Ναυτιλίας και τις λιμενικές αρχές.

Η ΟΕΚΙΔΕ καταγγέλλει το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο βιομηχανικό πλυντήριο ΠΡΩΤΕΥΣ στη ΒΙ.ΠΕ. Σίνδου, όπου εργαζόμενη έχασε τη ζωή της την ώρα της δουλειάς, όταν εγκλωβίστηκε σε κύλινδρο μηχανήματος.

Δεν ήταν «κακιά στιγμή». Δεν ήταν «ατύχημα». Δεν ήταν «ανθρώπινο λάθος». Είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης, της έλλειψης ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας, της πίεσης να βγει η δουλειά, να εκτελεστούν οι παραγγελίες, να μη χαθεί ούτε ευρώ από τα κέρδη της εργοδοσίας.

Η εργοδοσία έχει ακέραιη την ευθύνη να εξασφαλίζει ασφαλείς όρους δουλειάς: συντηρημένα μηχανήματα, συστήματα ασφάλειας και άμεσης διακοπής λειτουργίας σε περίπτωση ανάγκης, επαρκή εκπαίδευση, σταθερά πόστα, προσωπικό και ουσιαστική επίβλεψη. Όταν όλα αυτά μπαίνουν στη ζυγαριά του κόστους, όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν κάτω από εξοντωτικούς ρυθμούς και μετακινούνται από πόστο σε πόστο για να καλυφθούν τα κενά, τότε οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου.

Η πρόκληση της εργοδοσίας δεν σταμάτησε ούτε μπροστά στο αίμα της εργαζόμενης. Πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα, επιδίωξε να συνεχιστεί η λειτουργία της επιχείρησης, καλώντας την επόμενη βάρδια να δουλέψει για να εκτελεστούν κανονικά οι παραγγελίες. Επικαλέστηκε μάλιστα την «κοινωνική ανάγκη», επειδή η επιχείρηση πλένει και σιδερώνει ιματισμό νοσοκομείων, ξενοδοχείων και άλλων επιχειρήσεων.

Καμία «κοινωνική ανάγκη» δεν μπορεί να ξεπλύνει την εργοδοτική ευθύνη. Κοινωνική ανάγκη είναι να γυρνά κάθε εργαζόμενος ζωντανός στο σπίτι του και να υπάρχουν ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας στους χώρους δουλειάς. Όχι να συνεχίζεται η δουλειά πάνω στο αίμα συναδέλφου για να μη χαθούν οι παραγγελίες και τα κέρδη της εργοδοσίας.

Η άμεση και αποφασιστική παρέμβαση των συνδικάτων έβαλε φρένο στην προσπάθεια της εργοδοσίας να συνεχίσει σαν να μη συνέβη τίποτα. Τα σωματεία απαίτησαν να σταματήσουν οι εργασίες, να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και να αποδοθούν οι ευθύνες. Η εργοδοσία επιχείρησε να απομακρύνει τους εργαζόμενους για να μη μιλήσουν με τους εκπροσώπους τους, γιατί φοβάται την οργανωμένη φωνή των εργατών και τη συλλογική δράση.

Το έγκλημα στη Σίνδο αποκαλύπτει τις συνθήκες κάτεργου που επικρατούν στα βιομηχανικά πλυντήρια. Πίσω από τον «καθαρό» ιματισμό που φτάνει σε ξενοδοχεία, νοσοκομεία και επιχειρήσεις του τουρισμού βρίσκεται η βρώμικη πραγματικότητα της εκμετάλλευσης: ζέστη, υγρασία, ατμοί, βάρη, κύλινδροι, ιμάντες, πρέσες και βαριά μηχανήματα, χαμηλοί μισθοί, ελλείψεις προσωπικού, ανεπαρκή μέτρα προστασίας, 6ήμερο, 10ωρα, 12ωρα και 13ωρα.

Στη συγκεκριμένη επιχείρηση, όπως και σε πολλούς χώρους του κλάδου, η εργοδοσία πατάει και στην ανάγκη μεταναστών και εποχικών εργαζομένων, που πολλές φορές αξιοποιούνται μέσα από ΜΚΟ και διάφορους μηχανισμούς, για να εξασφαλίζει φθηνά και ευάλωτα εργατικά χέρια. Με την πίεση του μεροκάματου, της επιβίωσης και του φόβου, γίνονται βορά στα κέρδη της εργοδοσίας.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και του λεγόμενου «θαύματος» του τουρισμού που διαφημίζουν κυβέρνηση, εργοδοσία και τα επιτελεία τους. Από τη μία, ρεκόρ, συμβόλαια, παραγγελίες, κέρδη. Από την άλλη, δουλειά-λάστιχο, εντατικοποίηση, χώροι δουλειάς καρμανιόλες, εργάτες σακατεμένοι και νεκροί. Πίσω από τα καθαρά σεντόνια, τις πετσέτες και τα τραπεζομάντιλα των ξενοδοχείων βρίσκονται εργάτες και εργάτριες που ξεζουμίζονται για να αυγατίζουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στην ΠΡΩΤΕΥΣ εργαζόμενος δεν γυρίζει σπίτι του. Στην ίδια επιχείρηση, στον Ασπρόπυργο, είχε σκοτωθεί τον Μάρτη του 2018 εργαζόμενος εξωτερικού συνεργείου. Από τότε τα σωματεία είχαν καταγγείλει την παντελή έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας και την απουσία ουσιαστικών ελέγχων. Άρα κανείς δεν μπορεί να κάνει πως δεν ήξερε. Το νέο έγκλημα στη Σίνδο είναι κρίκος στην ίδια αλυσίδα της εργοδοτικής ασυδοσίας, της εντατικοποίησης και της θυσίας της ζωής των εργαζομένων για τα κέρδη.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που με τους αντεργατικούς νόμους, την απελευθέρωση του εργάσιμου χρόνου, τη δουλειά-λάστιχο και την υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών ενισχύουν αυτή την κατάσταση και δίνουν αέρα στα πανιά της εργοδοσίας. Την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι πληρώνουν με το αίμα τους αυτήν την πολιτική.

Δεν θα δεχτούμε να συγκαλυφθεί το έγκλημα. Δεν θα δεχτούμε να φορτωθεί η ευθύνη στην εργαζόμενη. Δεν θα δεχτούμε να παρουσιαστεί ο θάνατος μέσα στον χώρο δουλειάς ως «μεμονωμένο περιστατικό», έξω από τις συνθήκες που τον γέννησαν.

Η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν είναι ατομική ευθύνη του εργαζόμενου. Είναι υποχρέωση της εργοδοσίας και του κράτους. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν την εργοδοτική «ευαισθησία» ούτε τους ελέγχους που γίνονται εκ των υστέρων, αφού έχει συμβεί το κακό. Χρειάζονται ουσιαστικοί, προληπτικοί έλεγχοι, με ευθύνη του κράτους, και πάνω απ’ όλα οργάνωση στους χώρους δουλειάς, συλλογική διεκδίκηση και πάλη μέσα από τα σωματεία, για να επιβληθούν μέτρα προστασίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να διερευνηθούν άμεσα οι συνθήκες του εργοδοτικού εγκλήματος, να αποδοθούν όλες οι ευθύνες και να μη γίνει καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή μετακύλισης της ευθύνης στην εργαζόμενη.
• Να εξασφαλιστεί άμεσα ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς επιστήμονες για όλους τους εργαζόμενους, χωρίς καμία επιβάρυνση, καθώς και πλήρης στήριξη στην οικογένεια και στους συναδέλφους της εργαζόμενης, με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους.
• Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα υγείας και ασφάλειας στην επιχείρηση και σε όλες τις εγκαταστάσεις της εταιρείας.
• Να πραγματοποιηθούν ουσιαστικοί έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας και να ενισχυθούν άμεσα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί με το απαραίτητο προσωπικό και τα αναγκαία μέσα.
• Να ελεγχθούν και να συντηρηθούν όλα τα μηχανήματα, οι πρέσες, οι κύλινδροι, οι ιμάντες, τα συστήματα ασφαλείας, οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός, από αρμόδιο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.
• Να δοθεί σε όλο το προσωπικό η μελέτη επαγγελματικού κινδύνου που αφορά το αντικείμενο εργασίας του και να γίνει ουσιαστική εκπαίδευση όλων των εργαζομένων για τα ζητήματα υγείας και ασφάλειας.
• Να σταματήσει η μετακίνηση εργαζομένων από πόστο σε πόστο χωρίς εκπαίδευση, εμπειρία και μέτρα προστασίας και να γίνουν προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού, για να σταματήσει η εντατικοποίηση.
• Αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των αναγκών μας, υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο.
• Να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που απελευθερώνουν τον εργάσιμο χρόνο και εντείνουν την εκμετάλλευση.

Καλούμε τους εργαζόμενους στα βιομηχανικά πλυντήρια, στον ιματισμό, σε κάθε χώρο δουλειάς, να μη δεχτούν να συνηθίσουμε τον θάνατο στο μεροκάματο.

Όλοι στον αγώνα, όλοι στα συνδικάτα.

Οργανωνόμαστε στα σωματεία μας, δυναμώνουμε τη συλλογική δράση και σπάμε τον φόβο.

Παλεύουμε για τη ζωή μας, για τα δικαιώματά μας, για να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους στο μεροκάματο.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΗ!

Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας, εκφράζει την αμέριστη στήριξή και την ταξική του αλληλεγγύη στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας, στη Διοικηση, στα σωματεία και στους εργαζόμενους που υπερασπίζονται την αγωνιστική του δράση.

Η επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη ενάντια στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας προφανώς δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά ούτε και άσχετη με τη συνολική προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ, της μεγαλοεργοδοσίας και των ανθρώπων τους μέσα στο εργατικό κίνημα, να βάλουν «στο χέρι» τα συνδικάτα.

Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας μπήκε στο στόχαστρο γιατί στήριξε και στηρίζει αγώνες, διεκδικήσεις, απεργίες, παρεμβάσεις για Συλλογικές Συμβάσεις, για αυξήσεις στους μισθούς, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Γιατί δεν ήταν ένα Εργατικό Κέντρο όπως για παράδειγμα τα δυο ΕΚ της Αργολίδας, άφαντο, μακριά από τις αγωνίες και τα βάσανα των εργαζομένων, αλλά ζωντανό κύτταρο οργάνωσης, αλληλεγγύης και αγώνα.

Για αυτό έχει σκυλιάσει όλη αυτή η κουστωδία που αποτελείται από μεγαλοεργοδοσία,  κυβέρνηση και αχυρανθρώπους στο εργατικό κίνημα. Θέλουν να βάλουν εμπόδια στην αγωνιστική δράση του Εργατικού Κέντρου, να το παραδώσουν ξανά στα χέρια εκείνων που θέλουν τα συνδικάτα μουγκά απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στα εργοδοτικά εγκλήματα, στην ένταση της εκμετάλλευσης και στους πολέμους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ που πληρώνουν οι εργαζόμενοι με τους μισθούς πείνας και την ακρίβεια.

Σε αυτή την επίθεση έχουν μπροστινό τον ανυπόληπτο, ελεγχόμενο για σκάνδαλα, εκατομμυριούχο και ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ,  Παναγόπουλο, και τα τσιράκια του στην περιοχή. Είναι οι ίδιοι που χρόνια τώρα βάζουν πλάτη στην εργοδοσία και στις κυβερνήσεις, που θέλουν το εργατικό κίνημα δεμένο χειροπόδαρα, χωρίς ταξικό προσανατολισμό, να μην συγκρούεται με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ως εργαζόμενοι στο εμπόριο και τις υπηρεσίες έχουμε σχετική πείρα από αντίστοιχες μεθοδεύσεις. Έχουμε ζήσει την προσπάθεια των ίδιων εργατοπατέρων να μπει η Ομοσπονδία μας «στον γύψο», να εμποδιστεί η ζωντανή λειτουργία της, να λειτουργεί ως ανάχωμα και εμπόδιο στην αγωνιστική δράση των σωματείων.

Για αυτό και η επίθεση μεγαλοεργοδοσίας, κυβέρνησης, εργατοπατέρων στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας μας αφορά άμεσα. Αφορά κάθε σωματείο, κάθε εργαζόμενο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή. Είναι κρίκος της ίδιας αλυσίδας, της προσπάθειας να μπουν τα συνδικάτα στο γύψο, να μετατραπούν σε μηχανισμούς στήριξης της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων απέναντι στις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Υπερασπιζόμαστε την αγωνιστική δράση και την συνέπεια του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας!! Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας δεν πρέπει και δεν θα παραδοθεί στα χέρια της μεγαλοεργοδοσίας και της κυβέρνησης της ΝΔ!

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΟΧΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ!