Πραγματοποιούμε την Εκλογοαπολογιστική μας Συνέλευση δίπλα από τον ερειπωμένο θερινό κινηματογράφο και από τη μια τυχαία, από την άλλη λόγω του προσανατολισμού μας σαν ταξικό κίνημα είναι ένα ζήτημα που δεν μπορούμε να το αφήσουμε έτσι. Το ζήτημα της διασκέδασης, του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων και του πολιτισμού είναι ζητήματα που χρειάζεται να απασχολούν το κίνημα. Πόσο μάλλον σ’ αυτές τις συνθήκες που ζούμε που ο πολιτισμός έχει πληγεί περισσότερο από κάθε τι. Είναι ευκαιρία το Σωματείο μας να αναδείξει με πρωτοβουλίες αυτό το πολύ σοβαρό θέμα, να βρεθούμε με ανθρώπους του πολιτισμού και του θεάματος, με άλλους Συλλόγους και Σωματεία για να επαναλειτουργήσει με ασφάλεια το «CINEκήπος», με ποιοτικά έργα, φθηνό εισιτήριο, ανοιχτό για τους άνεργους, αλλά και για όσους ασχολούνται με τον κινηματογράφο και γιατί όχι και με τη μουσική.
Πολιτικές εξελίξεις
Η Εκλογοαπολογιστική μας Συνέλευση πραγματοποιείται σε μια δύσκολη συγκυρία για τους εργαζόμενους της χώρας μας, λόγω της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης του συστήματος.
Μόνο τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να παρουσιάζαμε σήμερα δεν θα είμασταν και εκτός πραγματικότητας. Μιας και ότι ζήσαμε αυτή την περίοδο με κορονοϊό μπορεί να είναι ενδεικτικά για να βγάλουμε συμπεράσματα σε διάφορα επίπεδα. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε έστω και επιγραμματικά στα προηγούμενα χρόνια, για να μην ξεχνάμε ποιοι έβαλαν τις βάσεις για την κατάργηση πχ της Κυριακής Αργίας.
Καταρχάς λοιπόν περάσαμε από την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ με την ισχνή ανάκαμψη της οικονομίας και τα νέα ματωμένα πλεονάσματα της αυτής της κυβέρνησης. Είχαμε πει από τότε ότι αυτή η κυβέρνηση ήρθε να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Το εννοούσαμε όχι μόνο για τα νέα μέτρα που θα έφερνε, αλλά και για την ελπίδα που σκόρπισε στον κόσμο και μαζί σκορπίζοντας ότι αγωνιστικές διαθέσεις είχαν δημιουργηθεί το προηγούμενο διάστημα. Ενδεικτικό της στάσης τους είναι το πώς προσπάθησαν ακόμα και σαν αντιπολίτευση να βάλουν φρένο στον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη, σπέρνοντας την ηττοπάθεια και λέγοντας ότι αυτό που πρέπει να ενισχυθεί είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που θα καταργήσει το νόμο. Το νόμο που τελικά ψήφισε 55 από τα άρθρα του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μας έφερε στη διακυβέρνησή του το νόμο Βρούτση – Αχτσιόγλου για τον κατώτατο μισθό, τους πλειστηριασμούς λαϊκών νοικοκυριών και το ιδιώνυμο στις κινητοποιήσεις ενάντια αυτών, ξεθεμελίωσε το απεργιακό δικαίωμα στο επίπεδο της επιχείρησης, αλλά και τις 32 Κυριακές λειτουργίας των καταστημάτων στις τουριστικές περιοχές.
Με αυτόν τον αέρα ήρθε η ΝΔ, πιάνοντας δουλειά από την αρχή. Θυμηθείτε ότι το Σεπτέμβρη 2019 στη ΔΕΘ ο Μητσοτάκης ανακοίνωνε το πολυνομοσχέδιο- «αναπτυξιακό νόμο», όπου εκεί είχαν θεσπιστεί πολλά από αυτά που έφερε ο νόμος Χατζηδάκη, προσθέτοντας βέβαια την κατάργηση του 8ώρου, τη νομιμοποίηση της απλήρωτης εργασίας, τη διαπραγμάτευση ατομικά του κάθε εργαζόμενου με τον εργοδότη. Ενώ παράλληλα νομοθετήθηκαν περισσότερα εμπόδια στην συνδικαλιστική δράση, μιας και γνωρίζουν ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από τους εργαζόμενους άρα θα πρέπει να τους βάλει φρένο. Έτσι έφτασαν μέχρι το σημείο ακόμα και απόφαση αρνητική δικαστηρίου για μια απόλυση ο εργοδότης να έχει το δικαίωμα να τον απολύσει δίνοντάς του μερικούς μήνες αποζημίωσης.
Είναι γνωστό πλέον ότι οι εργαζόμενοι θα δεν πληρώνονται υπερωρίες, αλλά θα παίρνουν ρεπό. Σε γνωστό s/m στο νησί είναι πλέον ευρέως γνωστό ότι οι εργαζόμενοι τις υπερωρίες τους την πληρώνονται με κουπόνια του s/m. Μάλιστα κοντεύει να γίνει και νόμισμα του νησιού, με τους προμηθευτές του s/m να πληρώνουν τους εργαζόμενούς τους.
Στο δημόσιο- καθηγητές τίθεται σε ισχύ τα νέα δεδομένα του νόμου Χατζηθάφτη να επιτηρήσει τη Δευτέρα 28/06/21 στις εξετάσεις για τα Πρότυπα σχολεία και επειδή δεν προβλέπεται αμοιβή, να δοθεί από τους διευθυντές μια μέρα άδεια!!!
Την περίοδο της πανδημίας η ΝΔ ξεσάλωσε πραγματικά με τα ΠΝΠ (Προτάσεις Νομοθετικού Περιεχομένου), δεν άφησε μόνο απροστάτευτους τους εργαζόμενους και να ζήσουν με ψίχουλα αλλά έλυσε και τα χέρια των εργοδοτών στις επιχειρήσεις που έμειναν ανοιχτές να στύψουν τους εργαζόμενους.
Άφησε τα νοσοκομεία αθωράκιστα με αποτέλεσμα πολλοί να πεθάνουν εκτός ΜΕθ, ενώ ξεπέρασαν σε πολλές περιπτώσεις τα νοσοκομεία στο κόκκινο. Δεν άκουσαν τα Σωματεία που ζητούσαν να επιτάξουν τις ιδιωτικές κλινικές, στον πόλεμο όπως έλεγαν ότι αντιμετωπίζαμε. Δεν πήραν ουσιαστικά μέτρα στους χώρους δουλειάς που ο κορονοϊός μεταδιδόταν με μεγάλη ευκολία, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να πληρώσουν μόνοι τους το τεστ. Βρήκαν όμως τη λύση, να μας κάνουν γιατρούς και να κάνουμε μόνοι μας το self test, που τη διαδικασία αυτή τη χαιρέτησε το ΕΚΧ. Ενώ στην πραγματικότητα είναι μια διαδικασία διάτρητη.
Στο νοσοκομείο του νησιού και γενικά στην ΠΦΥ τα κενά είναι πάρα πολύ μεγάλα τα οποία έχουμε καταγγείλει όλο αυτό το διάστημα μαζί με το ΣΕΣΝΟΧ, σε ιατρικό, νοσηλευτικό προσωπικό και υλικοτεχνικές υποδομές.
Στον κλάδο του εμπορίου είχαμε και νεκρούς από τον κορονοϊό, χαρακτηριστικό των μέτρων που ακολούθησαν στα s/m.
Είναι χαρακτηριστικό σ’ αυτόν τον ενάμιση χρόνο ότι αιτήματα που το προηγούμενο διάστημα ήταν σε δεύτερη ή Τρίτη μοίρα μπήκαν στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων από το σύνολο των Συνδικάτων. Πχ τα ζητήματα της υγείας και των ελλείψεων, τα ζητήματα της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, τη μείωση των μαθητών στις τάξεις, την πρόσληψη και νομιμοποίηση εκπαιδευτικών, την επίταξη του ιδιωτικού τομέα. Είναι όμως και χαρακτηριστικό για τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε, για το πώς το σύστημα μετράει την ανθρώπινη ζωή ότι δηλαδή πάνω από τα κέρδη του δεν βάζει τίποτα. Πόσο επικίνδυνος παράγοντας είναι η εμπορευματοποίηση της υγείας, χαρακτηριστικό παράδειγμα οι λυσσαλέοι ανταγωνισμοί των εταιριών για την πατέντα του εμβολίου. Αλλά ότι τελικά η ΕΕ δεν μπορεί να εξασφαλίσει για τους εργαζόμενους τα εμβόλια που προπληρώσαμε μάλιστα.
Τέλος οι ταξικές δυνάμεις και το Σωματείο μας μπήκαμε μπροστά για να πραγματοποιηθεί ο εορτασμός του Πολυτεχνείου, όχι γιατί είναι καμία «ιερή αγελάδα» όπως χυδαία είπαν κάποιοι δημοσιογράφοι, αλλά γιατί δεν θα αφήναμε σε καμία περίπτωση να περάσει σιγή νεκροταφείου, αλλά και να περάσουν στη συνείδηση του λαού τα κατασταλτικά μέτρα της κυβέρνησης που είχε απαγορεύσει τις συναθροίσεις.
Η κυβέρνηση έφερε σε διαβούλευση νέο ν/σ για το ασφαλιστικό. Πρόκειται για ένα ακόμα από τα πολλά βήματα προς το περιβόητο «σύστημα των τριών πυλώνων» κατά τα πρότυπα του ασφαλιστικού της χούντας του Πινοσέτ στη Χιλή. Για «ασφαλιστικό Πινοσέτ» αρέσκεται να μιλάει και ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως ο εμβληματικός «νόμος Κατρούγκαλου» που ψήφισε το 2016 ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εκεί. Μετά από αυτόν τον νόμο, το μόνο που εγγυάται το κράτος είναι μία εθνική σύνταξη φτώχειας και ελεημοσύνης, χρηματοδοτούμενη από τη γενική φορολογία και τίποτα άλλο. Από εκεί και πέρα ο καθένας θα δίνει αν και όσα έχει, χωρίς να ξέρει τι θα πάρει πίσω.
Γι΄ αυτό και η κυβέρνηση της ΝΔ έσπευσε να ψηφίσει έναν ακόμα νόμο, τον Φεβρουάριο του 2020, λίγο πριν την πανδημία, που κατοχύρωνε όλες τις βασικές προβλέψεις του νόμου Κατρούγκαλου και τις έκανε ακόμα χειρότερες. Τώρα ετοιμάζει το επόμενο βήμα.
Σπάει κόκαλα η λογική «εδώ είναι Χίος, μικρός τόπος, πού θα βρούμε μετά δουλειά;» αυτό το επιχείρημα που είναι λογικό και εύλογο να υπάρχει εμείς πρέπει να το γυρίσουμε μπούμερανκ. Οι εργοδότες είναι αυτοί που θα πρέπει να φοβούνται τη δύναμη των εργαζομένων και την εικόνα που βγάζουν προς τα έξω με όλα αυτά που τραβάνε οι συνάδελφοι.
Εκλογές Ομοσπονδίας, εκλογές ΓΣΕΕ
Σ’ αυτήν την περίοδο ζήσαμε και το Συνέδριο της ΓΣΕΕ- με τις ευλογίες του Πρωθυπουργού και τη συνοδεία των ΜΑΤ αλλά και της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Οι ταξικές δυνάμεις και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, ξεσκέπασαν το μηχανισμό νοθείας που έχουν στήσει η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ σε διάφορα Σωματεία φαντάσματα ανά την Ελλάδα καταθέτοντας εξώδικο 90 σελίδων για όλα τα Σωματεία που είχαν σοβαρά προβλήματα και πολλά από αυτά ήταν φαντάσματα. Το θράσος τους όμως ξεχείλισε στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας που είχαν γεμίσει το ξενοδοχείο με μπράβους, για να υπερασπιστούν τους εργοδότες τύπου πρώην «πρόεδρου» της αλλά και τα Σωματεία με τα διευθυντικά στελέχη των s/m.
Για ναρκωτικά
Με αφορμή και την παγκόσμια μέρα κατά των ναρκωτικών που είχαμε προχθές αλλά και με το νέο νόμο για την απελευθέρωσης της καλλιέργειας “φαρμακευτικής” κάνναβης. Έναν νόμο που η κυβέρνηση της ΝΔ κληρονόμησε από τον ΣΥΡΙΖΑ (με την παραδοχή μάλιστα της σημαντικής προσφοράς του, ακόμα και κοινής συνεργασίας στην συγγραφή του νόμου από γνωστούς ΣΥΡΙΖΑίους…) προσφέροντας επιπλέον διευκολύνσεις στους επενδυτές, για να ρίξουν τα κεφάλαιά τους σε αυτό το επικερδές πεδίο δράσης εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης (στην Ευρώπη τα κέρδη υπολογίζονται σε 115 δισ. ευρώ έως το 2028) και όχι γιατί θυμήθηκε ξαφνικά την υγεία του λαού, που εδώ και 1 χρόνο θυσιάζει για τα κέρδη των επιχειρηματιών. Το νομοσχέδιο, άλλωστε, προμοτάρεται για τα «οικονομικά του οφέλη»!
Στο εξής, προϊόντα κάνναβης με περιεκτικότητα στην ψυχοδραστική ουσία THC άνω του 0,2% (όριο που είχε τεθεί ώστε να μην υπάρχει επίδραση της συγκεκριμένης ουσίας), θα βαφτίζονται «φάρμακα» και θα εξάγονται ανεξαρτήτως θεραπευτικών ενδείξεων, χωρίς έγκριση από τον ΕΟΦ, χωρίς διαδικασίες φαρμακο-επαγρύπνησης. Αυτή είναι η αναπτυξιακή προοπτική της χώρας και η “πρόοδος” κατά την κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα!
Ταυτόχρονα η ΝΔ προσπάθησε να βάλει χέρι και στο ΚΕΘΕΑ. Κάτω από την πίεση των αντιδράσεων, απέσυρε για δύο μήνες τον νέο κανονισμό λειτουργίας του ΚΕΘΕΑ, που αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στη συνολικότερη επίθεση στην ίδια τη φιλοσοφία και τον χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ. Η κυβέρνηση υποβαθμίζει -έως και καταργεί- τη θεραπευτική φιλοσοφία του ΚΕΘΕΑ, χτυπώντας εξ ολοκλήρου το χαρακτήρα του, ως φυσική συνέπεια της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που κατάργησε το αυτοδιοίκητο. Ανάγει τη «μείωση βλάβης» σε κεντρικό σκοπό των θεραπευτικών προγραμμάτων, ρίχνοντας το βάρος στη διαχείριση, άρα και συντήρηση του προβλήματος, που κοστίζει φθηνότερα από την πλήρη απεξάρτηση και επανένταξη των εξαρτημένων, ενώ παράλληλα στρώνει με αυτό τον τρόπο το δρόμο για τον απόλυτο συμβιβασμό με το φαινόμενο της τοξικοεξάρτησης.
Το νέο οργανόγραμμα προβλέπει επίσης τη συγχώνευση μονάδων του ΚΕΘΕΑ, πάντα στην λογική «κόστους-οφέλους».
Ενώ όσον αφορά και στην πρόληψη, αφήνει υποστελεχωμένα τα κέντρα πρόληψης και συντηρεί το προβληματικό θεσμικό καθεστώς τους.
Για προσφυγικό
Γίνεται κατανοητό ότι το προσφυγικό δεν είναι ένα θέμα που θα κλείσει γρήγορα ή θα σταματήσει. Είναι άλλωστε ολοφάνερο από τις κινήσεις των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσίας, Κίνας και λοιπόν περιφερειακών δυνάμεων όπως Τουρκίας και Ισραήλ ότι ο ανταγωνισμός στην περιοχή από αυτές τις δυνάμεις οξύνεται συνεχώς, με τα σύννεφα του πολέμου ολοένα να πυκνώνουν. Οι πόλεμοι, η πείνα, οι κυνηγημένοι στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο και στην Αφρική έχουν σαν αποτέλεσμα τη συνέχιση των πρόσφυγων, μετανάστων και εκτοπισμένων. Η κυβέρνηση ακολουθώντας τις αποφάσεις της ΕΕ- Τουρκίας στον εγκλωβισμό των προσφύγων, συνεχίζει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αυξάνοντας το ασφυκτικό πλαίσιο του χαρακτηρισμού προσφύγων, των επαναπροωθήσεων και τον διπλό εγκλωβισμό στη χώρα μας, μετατρέποντας τα νησιά σε φυλακές της ΕΕ.
Το Φλεβάρη του 2020 δόθηκε και από τους Χιώτες μια πολύ σημαντική μάχη από την οποία μπορούμε να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα: 1) είχαμε προειδοποιήσει ότι το ζήτημα του προσφυγικού είναι ζήτημα κομβικό για την κυβέρνηση. Το ότι έκανε πίσω δεν σήμαινε ότι δεν θα το επαναφέρει με οποιαδήποτε ευκαιρία. Και όλως τυχαίως της δόθηκε αυτή η ευκαιρία από τη φωτιά στη Μόρια. Για να ξεκινήσει τη συζήτηση και να βάλει πιεστικότερα το ζήτημα. Ο αγώνας μας χρειάζεται να είναι συνεχής, αταλάντευτος, βάζοντας στο στόχαστρο τους πραγματικούς εχθρούς, αναπτύσσοντας την αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες 2) ο ξεσηκωμός των νησιωτών ήρθε μέσα από δεκάδες κινητοποιήσεις, συνελεύσεις, παρεμβάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο που είχαν προηγηθεί της εισβολής των ΜΑΤ. Άρα χρειάζεται προετοιμασία, υπομονή, δημιουργία κλίματος και παρέμβασης με διάφορους τρόπους. 3) είναι βέβαιο ότι αν δεν υπήρχαν οι ταξικές δυνάμεις του ΝΤ Χίου της ΑΔΕΔΥ, το Σωματείο μας και γενικότερα οι δυνάμεις εκείνες που αναδείκνυαν τον πραγματικό εχθρό και τα αιτήματα του απεγκλωβισμού τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα όχι μόνο για τους πρόσφυγες αλλά και το ίδιο το κίνημα. Σκεφτείτε μόνο από πού-ποιους ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις με τι αιτήματα είχαν. Το ότι βγήκαμε θαρρετά, δεν κρυφτήκαμε βάζοντας την ταμπέλα των ρατσιστών σε όσους κινητοποιούνται είχε σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό, τη σιωπή ή έστω τη φανερή δράση των ρατσιστικών- φασιστικών φωνών. 4) όσοι κινητοποιήθηκαν εκείνες τις μέρες δεν σημαίνει ότι στο μυαλό τους έχουν την ανάπτυξη της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες- μετανάστες ή ότι εξαφανίστηκε η ρατσιστική επιχειρηματολογία. Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα σήμερα θα κινητοποιούμασταν μαζί με τους πρόσφυγες, για παράδειγμα. Στην ταξική πάλη άλλωστε και το κίνημα δεν είναι όλα ενιαία, κινητοποιούνται μάζες που πρώτη φορά μπαίνουν στη μάχη, που κουβαλάνε διάφορες αντιλήψεις. Όμως όταν υπάρχουν τα σωστά αιτήματα η κινητοποίηση δίνει άλλη δυναμική εκείνη τη στιγμή και προπάντων δίνει ώθηση για αγώνες στο μέλλον. Διαμορφώνει συνειδήσεις.
Αλλά και πριν από αυτά το Σωματείο μας μαζί με άλλα Σωματεία και φορείς, έδωσε τη μάχη για να μην περάσει το ρατσιστικό και ξενοφοβικό δηλητήριο εκείνων που δεν ήθελαν τα προσφυγόπουλα να ενταχθούν στα σχολεία της Χίου.
ΧΑ
Η σημαντική απόφαση καταδίκης της ναζιστικής ΧΑ ως εγκληματική οργάνωση ήταν αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και την ίδια μέρα έξω από το εφετείο. Το πιο βασικό όμως είναι ότι η ΧΑ καταδικάστηκε στα μάτια της πλειοψηφίας του λαού. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχουμε τελειώσει με το φασισμό. Το ταξικό κίνημα γνωρίζει ότι είναι νύχι κρέας με το σύστημα. Η δράση των φασιστών, αλλά και η χρηματοδότηση από εφοπλιστές δείχνει ότι χρησιμοποιείται από το σύστημα ως το μακρύ του χέρι. Είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουν να την επαναφέρουν με φτιασιδώματα έτσι ώστε να γίνει «μια σοβαρή ΧΑ» ή οποιοδήποτε άλλο μόρφωμα κι αν προκύψει. Το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται να δημιουργήσουμε αντανακλαστικά και συνειδήσεις ενάντια στον καπιταλισμό και στα αφεντικά του έτσι ώστε τέτοια φαινόμενα να μη βρίσκουν απήχηση στους εργάτες.
Απολογισμός Διοικητικού Συμβουλίου
Το ΔΣ απαρτίστηκε αυτή τη φορά από πολλά νέα μέλη, δείγμα των δυνατοτήτων που υπάρχουν, παρά το ότι δυο από αυτά έπρεπε αναγκαστικά και για αντικειμενικούς λόγους να αντικατασταθούν. Εκτιμάμε ότι δράσαμε προς όφελος των εργαζομένων. Παρά τα εμπόδια που προσπάθησαν να μας βάλουν κυρίως από τις κυβερνήσεις και εργοδοσία αλλά και από συμβιβασμένους συνδικαλιστές. Καταφέραμε να βάλουμε το δικό του λιθαράκι της διεκδίκησης, του αγώνα, την προσπάθεια ανασύνταξης του κινήματος, της αλληλεγγύης προς κάθε συνάδελφο σε ότι θεό κι αν πιστεύει, της ανάδειξης των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν συνάδελφοι στους χώρους τους.
Δεν τα διπλώσαμε με καμία κυβέρνηση. Σ’ όλες μας τις παρεμβάσεις θέλαμε να αντικρούσουμε τα επιχειρήματα των κυβερνήσεων, αναδεικνύοντας τον κύριο εχθρό των εργαζομένων αυτό το πολιτικοοικονομικό σύστημα, ενώ παράλληλα βάζαμε ψηλά τον πήχη των διεκδικήσεων γιατί οι εργαζόμενοι είναι που τα παράγουν όλα και τους ανήκουν όλα.
Χρειάζεται όμως να κάνουμε και βήματα στη λειτουργία του ΔΣ. Με σκοπό να μπαίνει σχεδιασμός μακροπρόθεσμος και άμεσος. Για παράδειγμα χρειάζεται να πραγματοποιήσουμε εκδήλωση με τα νέα μέλη του Σωματείου μας. Να λύσουμε πιο αποφασιστικά ολιγωρίες , παραλείψεις, αδυναμίες και καλύτερη κατανομή των ζητημάτων από το πιο μικρό πχ μια ανακοίνωση, μέχρι την οργάνωση μιας συγκέντρωσης, εκδήλωσης κτλ. Είναι ζητούμενο σοβαρό ότι οι αποφάσεις του ΔΣ ή της ΓΣ υλοποιούνταν από λίγους συναδέλφους έξω από το ΔΣ. Η συμμετοχή και υλοποίηση στις διαδικασίες του Σωματείου μας από συναδέλφους είναι θέμα που μας απασχολεί γενικά, αλλά χρειάζεται να πάρουμε μέτρα για να γίνει αυτό κατορθωτό. Παρά την αναγνωσιμότητα του Σωματείου για τη στάση μας όλα αυτά τα χρόνια, η γενικότερη διαλυτική κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος δεν έχει αφήσει κι εμάς ανεπηρέαστους. Αυτή την κατάσταση όμως θέλουμε να την αλλάξουμε και θα την αλλάξουμε. Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις έτσι ώστε να γίνουν μετρήσιμα βήματα το επόμενο διάστημα.
Η συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις που πραγματοποιήσαμε ήταν αναντίστοιχη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι. Παρόλα αυτά δεν εγκαταλείπουμε το πιο βασικό εργαλείο των εργαζομένων για να συζητάνε τα προβλήματά τους, να ενημερώνονται, για να παίρνουν δύναμη από την εμπειρία άλλων εργασιακών χώρων, αλλά και για το πώς η συλλογική, οργανωμένη και αποφασιστική στάση μπορεί να βάλει εμπόδια στην εργοδοτική ασυδοσία.
Πραγματοποιήσαμε δεκάδες περιοδείες σε εργασιακούς χώρους, που αποτελούν την κύρια μορφή επαφής και συζήτησης με τους εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σ’ αυτή τη θητεία μας γράφτηκαν 140 (+40 τη χρονιά που πέρασε) ανακοινώσεις για τα περισσότερα προβλήματα που απασχολούν τους συναδέλφους: για τις ΣΣΕ, Κυριακή Αργία και ωράρια καταστημάτων, για το ζήτημα του προσφυγικού, για την υγεία, αύξηση του ΦΠΑ, για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, καταγγελίες για απολύσεις συναδέλφων, για πλειστηριασμούς σπιτιών, για τη μη καταβολή των δώρων, για την εισβολή των ΜΑΤ στο νησί και για το νέο κέντρο φυλακή προσφύγων και μεταναστών και βέβαια για την πανδημία και τα ανεπαρκή μέτρα προστασίας και ασφάλειας.
Πραγματοποιήσαμε δράσεις για τις ΣΣΕ, για την ανεργία, για το προσφυγικό- μεταναστευτικό. Συμμετείχαμε σε όλες τις απεργιακές συγκεντρώσεις τις ΓΣΕΕ με τα δικά μας αιτήματα και διεκδικήσεις, αντίστοιχα για το ΦΠΑ. Πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο και στο Περιφερειακό Συμβούλιο καταδικάζοντας απελευθέρωση του ωραρίου καταστημάτων (Λευκή νύχτα).
Αναδείξαμε το ζήτημα της αλληλεγγύης σε άλλους εργασιακούς χώρους όπως είναι οι ιχθυοκαλλιέργειες καταγγέλλοντας αυθαιρεσίες της εργοδοσίας, όπως πχ όταν θα τους έβγαζαν με απαγορευτικό να βγάλουν ψάρια ή όταν κάηκε μονάδα στα Καρδάμυλα όπου βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή στο εργοστάσιο.
Αντίστοιχα συμπαρασταθήκαμε με πολυμελή αντιπροσωπία του ΔΣ στους εργαζόμενους του Δήμου στην καθαριότητα όταν η τότε δημοτική αρχή Βουρνού τους έστειλε τα ΜΑΤ για να σπάσουν τον απεργιακό αγώνα τους.
Συμπαρασταθήκαμε στον αγώνα των μαθητών του Εσπερινού ΕΠΑΛ Χίου, για να μην καταργηθεί καμία ειδικότητα. Ενώ βρεθήκαμε στο χώρο του ΕΠΑΛ που πραγματοποιούσαν συμβολική κατάληψη δηλώνοντας την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους, αντικρούοντας ρατσιστικές φωνές (σε μας δεν έχουν καθηγητές και στα προσφυγόπουλα βρίσκουν) που ένας εξ αυτών αποδείχθηκε ότι προέρχονταν από ΧΑ και ήταν υποψήφιος στις εκλογές του 19.
Συμπαρασταθήκαμε και συμμετείχαμε σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα των συναδέλφων υγειονομικών. Πραγματοποιήσαμε συνεδρίαση με μέλος της Διοίκησης του ΣΕΣΝΟΧ μέσα στην πανδημία για την καλύτερη ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Πραγματοποιήσαμε συναντήσεις με την επιθεώρηση εργασίας για διάφορα ζητήματα και καταγγελίες εργαζομένων πχ υπερωρίες που δεν πληρώνονται, δώρα- επιδόματα κλπ. Η τελευταία συνάντηση πραγματοποιήθηκε μέσα στην πανδημία, όπου μας ενημέρωσε για τις τελευταίες αλλαγές στο εργασιακό χάρτη και για την αποδυνάμωση των «όπλων» της επιθεώρησης μιας και έχουν μειωθεί δραματικά τα πρόστιμα, τόσο που συμφέρει τις μεγάλες επιχειρήσεις να παρανομούν. Την περίοδο της πανδημίας μάλιστα δεν τους επέτρεπαν τους ελέγχους με πρόσχημα την υγεία τους και οι έλεγχοι ξεκίνησαν ξανά 15 Ιούνη. Το θέμα όμως που θα το βρούμε μπροστά μας και χρειάζεται να πάρει μέτρα το επόμενο ΔΣ, είναι το ζήτημα των εργατών γης στα μαστιχόδεντρα κυρίως που στην πλειοψηφία τους είναι πρόσφυγες και μετανάστες, να δουλεύουν 12ωρα χωρίς φαγητό με 5€ μεροκάματο. Η ΕΜΧ βέβαια πήρε τα μέτρα της όπως είδατε και έφτιαξε πλατφόρμα για όσους ενδιαφέρονται να δηλώνουν ότι επιθυμούν να δουλεύουν, χωρίς να ρίχνουμε το μπαλάκι στην ένωση.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η συμμετοχή μας στην Πανελλαδική μέρα δράσης μέσα στην πανδημία για τους εργαζόμενους στα σ/μ 15 Απρίλη του 2020 και αντίστοιχα το 2021, όπου μαζί με την ανακοίνωση τους δίναμε συμβολικά υγειονομικό υλικό μιας και η εργοδοσία τους είχε αφήσει απροστάτευτους. Οι συνάδελφοι είδαν ότι δεν είναι μόνοι τους, ότι υπάρχει Σωματείο που ενδιαφέρεται για τα δικαιώματά τους.
Στα θετικά μόνο μπορούμε να βάλουμε τη δράση μας το τελευταίο διάστημα με την πανδημία. Μπήκαμε μπροστά χωρίς καθυστερήσεις να αναδείξουμε τα έντονα ζητήματα που ανέκυπταν κάθε φορά. Με παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, με ανακοινώσεις, με επιστολή στα αρμόδια όργανα του κρατικού μηχανισμού (που ακόμα δεν έχουμε πάρει απάντηση). Οι παρεμβάσεις μας ήταν καθημερινές στα s/m που ο κορονοϊός μεταδιδόταν σαν τη φωτιά, αποτέλεσμα των υγειονομικών μέτρων λάστιχο που είχαν επιβάλει οι μεγαλομαρκετάδες σε όλα τα καταστήματα. Παρά τη συστηματική προσπάθεια συγκάλυψης από τους διευθυντάδες (αυτούς που το ΕΚΧ τους θεωρεί συναδέλφους και τους έχει γραμμένους στο εργοδοτικό Σωματείο ή τους είχε ακόμα και πρόεδρο στο ΔΣ), υπήρχαν συνάδελφοι που μας ενημέρωναν για τα κρούσματα που εμφανίζονταν. Δείγμα της εμπιστοσύνης που αποκτάμε αργά και βασανιστικά με τους συναδέλφους, που όμως εξαρτάται από εμάς για να γίνει στέρεη και να διευρύνεται.
Οι συνάδελφοι κατανοούσαν τη σημασία να οργανωθούν στο Σωματείο τους, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους κτλ. Αυτό όμως δεν συνέβαλε την αποφασιστική ενεργοποίηση των συναδέλφων. Κάτι που δείχνει ότι χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια και επιμονή έτσι ώστε να γίνει το βήμα, να ξεπεραστεί ο φόβος ή ακόμα και το κλίμα της ανάθεσης των ευθυνών- καθηκόντων για το πώς λύνεται ένα ζήτημα. Έχει τεράστιες ευθύνες ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ και της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων για τη σημερινή κατάσταση στο εργατικό κίνημα που οι εργαζόμενοι απομακρύνονται από τα Σωματεία τους και αυτό μπορούμε να το αντιστρέψουμε. Παράλληλα μέσα από τις παρεμβάσεις που κάναμε το προηγούμενο διάστημα αναγκάσαμε την ηγεσία του ΕΚΧ να πάρει θέση πχ με το νόμο για τις απεργίες του ΣΥΡΙΖΑ, που αν δεν βάζαμε προσυγκέντρωση έξω από το ΕΚΧ είχαν σκοπό να μην πουν τίποτα. Έχουν κι αυτοί τις δικές τους ευθύνες για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κίνημα και για τη στάση τους σε μια σειρά ζητήματα, για το ότι ακολουθούν τυφλά την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, αλλά και για τη λογική της ανάθεσης που έχουν καλλιεργήσει στους εργαζόμενους.
Τα βήματα παρόλα αυτά που χρειάζονται να γίνουν είναι πολλά και κυρίως στην δυνατότερη σύσφιξη των δεσμών μας με τους συναδέλφους ιδιαίτερα στους μεγάλους χώρους έτσι ώστε να μπορέσουμε να βάλουμε φρένο στις νέες επιδιώξεις των εργοδοτών μετά και τα νέα μέτρα που ψηφίστηκαν έτσι ώστε να κάνουμε πράξη αυτό που λέγαμε σε όλους τους τόνους στις προηγούμενες κινητοποιήσεις μας και να μείνουν στα χαρτιά.
Ανεβασμένη δράση για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος στο νησί μας
Το νέο ΔΣ είναι σίγουρο ότι θα έχει να αντιμετωπίσει σύνθετες καταστάσεις. Με τα προβλήματα να οξύνονται στους χώρους δουλειάς. Ήδη μεγαλοεργοδότες δείχνουν πόσο περίμεναν το ν/σ Χατζηδάκη, απολύοντας πρωτοπόρους εργαζόμενους ακόμα κι όταν είναι σε άδεια, εργαζόμενους που μόλις έγιναν γονείς κτλ. Αυτή η κατάσταση δεν θα αργήσει να έρθει και στη Χίο. Για αυτό χρειάζεται να λάβουμε βάζοντας τους στόχους της επόμενης χρονικής περιόδου:
- Δημιουργία πυρήνων του Σωματείου σε κάθε μεγάλο χώρο δουλειάς. Φτιάχνοντας Σωματειακές επιτροπές.
- Αναβάθμιση της δουλείας μας, πέρα από την εξόρμηση που κάνουμε μέχρι τώρα. Να βρεθούμε μαζί τους και εκτός δουλειάς.
- Να πάρουμε πρωτοβουλίες εκτός από τις κλασσικές ΓΣ, ομιλίες. Να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις, συζητήσεις με καλλιτεχνικό- πολιτιστικό περιεχόμενο. Να αναδείξουμε την ιστορία του Σωματείου μας, που η πανδημία δεν μας επέτρεψε να γιορτάσουμε όπως θα θέλαμε, αλλά τμηματικά μπορούμε εκδηλώσεις, όπως έκθεση φωτογραφίας, φτιάχνοντας ένα βίντεο. Μπορούμε ακόμα να δούμε και εκδρομές με χαμηλό κόστος για τους συναδέλφους. Να αξιοποιήσουμε συναδέλφους με μεράκι για τη δημιουργία πολιτιστικών ομάδων από χορό, ζωγραφική, μέχρι και αθλητικές δραστηριότητες κτλ.
- Να αξιοποιήσουμε περισσότερο και καλύτερα τα ηλεκτρονικά μέσα που έχουμε στα χέρια μας, όπως το site, το λογαριασμό στο fb, το mail του Σωματείου. Να αναβαθμίσουμε την οπτική μας παρέμβαση με αφίσες, αυτοκόλλητα,
- Να πραγματοποιήσουμε εργατικό φεστιβάλ και να το καθιερώσουμε έτσι ώστε να γίνει θεσμός!
- Να κάνουμε άμεσα δράση για τη λειτουργία του «cineκηπος».
- Να αναδείξουμε τις θέσεις μας ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά, σε συνεργασία με τους οργανισμούς που υπάρχουν στο νησί μας.
Η πανδημία είχε άλλο ένα δίδαγμα, καθώς μας έβαλαν να χειροκροτήσουμε από τα μπαλκόνια μας, τους νοσηλευτές, τους delivery, τους εργαζόμενους στα s/m, τους εναερίτες της ΔΕΗ. Είδατε μήπως να χειροκροτάνε κανέναν εφοπλιστή, κανέναν βιομήχανοι, μεγαλέμπορο. Αυτό χρειάζεται να συνδειτοποιήσουν οι εργαζόμενοι. Ότι είναι αυτοί που πραγματικά χρειάζονται στην κοινωνία μας. Και είναι αυτοί που πρέπει να καρπώνονται τα πάντα. Για να γίνει αυτό όμως, θα πρέπει να απαλλαγούν από τα αφεντικά. Μπορούν, μπορούμε και θα το κάνουμε!
