3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Συνάδελφοι/ες,

Σε λίγες ημέρες πλησιάζει μία μαύρη επέτειος, η ημέρα όπου 57 συνάνθρωποι μας έχασαν την ζωή τους, μετά από την σύγκρουση 2 τρένων που επί 12 λεπτά κινούνταν αντίθετα, στις ίδιες ράγες.

Την εποχή όπου η εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης καλπάζει, την εποχή που η τεχνολογία μπορεί να εξασφαλίσει όχι μόνο καλύτερα μέτρα ασφαλείας αλλά και καλύτερες συνθήκες εργασίας – λιγότερες ώρες δουλειάς, μας είναι αδιανόητο να δεχθούμε ότι το έγκλημα αυτό δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί.

Οι αιτίες και οι ένοχοι του εγκλήματος αυτού παραμένουν μέχρι σήμερα ατιμώρητοι:

• Είναι το κράτος που είναι εχθρικό για τον λαό.
• Είναι όλες οι κυβερνήσεις που έκοψαν τον σιδηρόδρομο σε κομμάτια για να τον χαρίσουν σχεδόν στις εταιρείες, όπου τον άφησαν χωρίς προσωπικό, χωρίς χρηματοδότηση και μέτρα ασφαλείας. Αυτό δεν έγινε τυχαία ή γιατί είναι κάποιοι ανίκανοι. Το κυνήγι του κέρδους είναι αυτό μετατρέπει την ασφάλεια σε “κόστος”.
• Είναι και η Ευρωπαϊκή Ένωση που μοίραζε και μοιράζει τα “πιστοποιητικά ασφαλείας” σε τρένα με εύφλεκτα και ακατάλληλα υλικά από ότι αποδεικνύεται από τις προσφορές εξελίξεις. Εξάλλου το πρόσφατο δυστύχημα στην Ισπανία αποδεικνύει επίσης ότι δεν φταίει ούτε η κακιά η ώρα ούτε η κακιά η χώρα.

Πάνω σε αυτό το έδαφος του κέρδους, της λογικής κόστους- οφέλους είναι που κάθε μέρα έχουμε μικρά και μεγάλα Τέμπη στην κοινωνία και στους χώρους εργασίας μας. Δυστυχώς η πραγματικότητα, τα γεγονότα επιβεβαιώνουν κάθε φορά αυτά για τα οποία προειδοποιούν τα σωματεία και τα συνδικάτα.

Κάθε χρόνο είναι λες και γίνεται προσπάθεια να σπάσει ένα μακάβριο ρεκόρ από νεκρούς εργάτες. Το 2024 είχαμε 179, το 2025  είχαμε 201 νεκρούς, σε ένα σύστημα που φαίνεται να έχει αποκλίσεις στην καταγραφή καθώς πολλές περιπτώσεις ( π.χ αδήλωτη εργασία, επαγγελματικές ασθένειες) συχνά δεν προσμετρούνται.

Το 2026 έχουμε ήδη 14 νεκρούς και 18 τραυματίες με αποκορύφωμα την μαύρη Δευτέρα που ξημέρωσε στις 26 Γενάρη, όπου στο εργοστάσιο “ΒΙΟΛΑΝΤΑ”, 5 γυναίκες συνάδελφοι του κλάδου μας σκοτώθηκαν γιατί το αφεντικό, σε ένα εργοστάσιο κατά τα άλλα “πρότυπο”, αρνήθηκε να δαπανήσει τα χρήματα που απαιτούνται για να εξασφαλίσει τα μέτρα ασφαλείας ων εργαζομένων. Άλλη μία απόδειξη ότι η ασφάλεια είναι κόστος. Εξάλλου και το έγκλημα των Τεμπών αποτελεί και αυτό εργατικό ατύχημα, αφού σκοτώθηκαν ενώ ώρα εργασίας 11 συνάνθρωποι μας.

Γι’ αυτό λοιπόν κρατάμε την υπόσχεση που δώσαμε. Το έγκλημα των Τεμπών να μην συγκαλυφθεί! Κρατάμε την υπόσχεση να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στην σαπίλα του κέρδους, στην υποτίμηση της ζωής μας και των οικογενειών μας.

Τα Τέμπη δεν είναι ούτε “εθνική τραγωδία”, ούτε “κοινωνικό τραύμα” και ημέρα μνήμης. Είναι μια υπενθύμιση ότι άνθρωποι σαν εμάς, εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους,  μετράνε τους νεκρούς τους, ενώ μια χούφτα παράσιτα που δεν ξέρουν ούτε που είναι η πόρτα του εργοστασίου, μετράνε τα κέρδη τους.

Στις 28 Φλεβάρη καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου μας, όλα τα σωματεία, σε μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν, ώστε να είναι αντάξιο με τις μεγαλειώδης διαδηλώσεις και απεργίες της περσινής χρονιάς που έγραψαν ιστορία.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 

ΘΗΒΑ 11:00πμ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ 

ΧΑΛΚΙΔΑ 11:00πμ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

 ΑΘΗΝΑ 12:00μ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Όλοι και όλες στα συλλαλητήρια το Σάββατο 28 Φλεβάρη.

Όλων των νεκρών θα γίνουμε η φωνή – Κανένα έγκλημα στο βωμό του κέρδους δεν θα ξεχαστεί!

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα στα «Τέμπη» και δύο μέρες πριν στις 26 Φλεβάρη ένας μήνας από το εργοδοτικό έγκλημα στην «Βιολάντα».

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να μην μείνουν ατιμώρητα τα εγκλήματα. Το χρωστάμε στα παιδιά που δεν έστειλαν ότι έφτασαν, στις εργαζόμενες μανάδες που δεν γύρισαν στα παιδιά τους.

Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε.

Να αποδοθούν οι ευθύνες για τα φρικτά εγκλήματα. Να μην γίνει καμία συγκάλυψη όχι μόνο των υπεύθυνων αλλά και των πραγματικών αιτιών. Να μην  θρηνήσουμε άλλα νέα «Τέμπη» και «Βιολάντες».

Πίσω απ΄όλα τα «Τέμπη» στους χώρους δουλειάς και την ζωή μας, από το «πάμε και όπου βγει», από το να μην σταματήσει η παραγωγή ακόμη και αν μυρίζει προπάνιο βρίσκεται το κέρδος.

Όσα αποκαλύφτηκαν για τις συνθήκες εργασίας και τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα αποδεικνύουν για ακόμη μια φορά ότι ο βασικός ένοχος είναι το κυνήγι του κέρδους, να μην σταματήσει η παραγωγή γιατί κοστίζει. Ακόμα και η αντικατάσταση των διάτρητων σωληνώσεων λογαριάζονται ως κόστος που πρέπει να μειωθεί.

Αυτό που βρωμάει είναι ο σάπιος κόσμος του κέρδους που είναι γεμάτος «Τέμπη» και «Βιολάντες», ο τρόπος παραγωγής με κριτήριο το κέρδος των λίγων, των εκμεταλλευτών.

Για την μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της οι ζωές μας και οι ανάγκες μας θεωρούνται κόστος. Κοστολογούνται και απορρίπτονται. Μπροστά στο κέρδος είναι αδίστακτοι, δεν λογαριάζουν την ασφάλεια στην εργασία, τις μεταφορές και υποδομές, δεν λογαριάζουν τις ζωές μας.

Παντού παραμονεύουν νέα «Τέμπη» και «Βιολάντες» από τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τα εργοστάσια, τις πλημμύρες και τις φωτιές, ως του πολέμου τα σφαγεία για την μοιρασιά των κερδών ανάμεσα στους ληστές, ίδια είναι η αιτία. Για τα κέρδη των λίγων ναρκοθετούν τις ζωές μας.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από παλιούς και νέους σωτήρες που υπηρετούν αυτή την βαρβαρότητα. Κυβερνήσεις άλλαξαν πολλές όμως η κατάσταση στον σιδηρόδρομο και στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» παρέμενε ίδια και χειροτέρευε.

Το κράτος, οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και οι θεσμοί τους υπηρετούν με συνέπεια την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Το νομικό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις για την στήριξη της επιχειρηματικότητας έχει λύσει τα χέρια των βιομηχάνων.

Με τους νόμους τους βαθαίνει η εκμετάλλευση και μεγαλώνουν οι παγίδες στους χώρους δουλειάς. Με την λεγόμενη κοινωνική συμφωνία της νέας τρόικας, κυβέρνησης, βιομηχάνων και άθλιας ηγεσίας της ΓΣΕΕ διαιωνίζεται και ενισχύεται η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η εντατικοποίηση και τα 13ωρα, το σμπαράλιασμα του εργάσιμου χρόνου. Στον πυρήνα τους έχουν την υπεράσπιση της κερδοφορίας που οδηγεί σε νέα καθημερινά εγκλήματα με θύματα τους εργαζόμενους.

Η δουλειά με δικαιώματα, οι σύγχρονες και ασφαλείς για το λαό υποδομές και μεταφορές δεν συμβιβάζονται με τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.

Το ότι η ζωή μας μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και κινδυνεύει για τα κέρδη τους συνειδητοποιείται από όλο και περισσότερους εργαζόμενους. Η ανησυχία που επικρατεί σε μεγάλα εργοστάσια, αυτό που λένε πολλοί εργαζόμενοι και εργαζόμενες του κλάδου ότι θα μπορούσε να είμαστε εμείς στη θέση των 5 νεκρών εργατριών αναδεικνύει ότι η «Βιολάντα» δεν είναι εξαίρεση. Το ότι υπάρχουνε ελλείψεις στα μέτρα ασφάλειας και δεν πραγματοποιούνται οι απαραίτητοι έλεγχοι είναι ο κανόνας.

Οι χώροι δουλειάς του κλάδου αποτελούν μία απέραντη «κοιλάδα των Τεμπών» για να αυγαταίνουν τα κέρδη και να θωρακίζεται η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Το δίλημμα που μπαίνει επιτακτικά είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Τους ενοχλεί που τα συνδικάτα απαιτούν να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα προστασίας, που προειδοποιούσαν στο σιδηρόδρομο για το προδιαγραμμένο έγκλημα όπως και στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» όπου η εργοδοσία  παρεμπόδιζε την δράση τους.

Απάντηση των εργαζόμενων αποτελεί η μαζικοποίηση των Σωματείων, η δημιουργία νέων, να μιλήσουν και να οργανωθούν οι εργάτες και οι εργάτριες σε όλους τους χώρους δουλειάς, αυτός είναι ο φόβος τους.

Οι βιομήχανοι μας θέλουν ανοργάνωτους για να επιβάλουν συνθήκες γαλέρας, δεν θέλουν Σωματεία στα εργοστάσια για να ξεσαλώνουν, να βασιλεύει η εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα την περίοδο αυτή, της στροφής στην πολεμική οικονομία θέλουν να επικρατεί μεταφορικά και κυριολεκτικά «σιγή νεκροταφείου».

Το  «δίκαιο» της εργοδοσίας και η εφαρμογή των νόμων είναι που καταδικάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν ατέλειωτες ώρες στις βάρδιες του τρόμου.

Οι αναγκαίες συντηρήσεις και επισκευές θεωρούνται κοστοβόρες, πετσοκόβουν και αναβάλουν με εγκληματική αδιαφορία μέτρα που πρέπει να παρθούν με ευθύνη της εργοδοσίας για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, σε προτεραιότητα για τα «πρότυπα» της ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας είναι η προώθηση των επενδυτικών σχεδίων και το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους.

Η μπόχα από την μυρωδιά του κέρδους καλύπτει  τα πάντα, τσακίζει τις ζωές μας. Τα κέρδη τους βρωμάνε θάνατο.

Όλοι στα συλλαλητήρια. Να πλημμυρίσουν ξανά οι απεργιακές συγκεντρώσεις. Τα Συνδικάτα, οι εργαζόμενοι του κλάδου να πρωτοστατήσουν για την επιτυχία της απεργίας που έχουν κηρύξει Εργατικά Κέντρα για τις 28 Φλεβάρη.

Δεν μπορεί η ζωή μας να μπαίνει σε κίνδυνο όταν περνάμε την πόρτα του εργοστασίου. Δυναμώνουμε τον αγώνα και την οργάνωση μας στους τόπους δουλειάς, υψώνουμε τείχος προστασίας απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία.

Απόφαση μας είναι να φτάσουμε ως το τέρμα, ως την ανατροπή της εγκληματικής πολιτικής που υλοποιείται διαχρονικά και γεμίζει «Τέμπη» και «Βιολάντες» την καθημερινότητα μας.

Σε σύγκρουση με το σύστημα του κέρδους να ανοίξουμε το δικό μας δρόμο όπου οι ζωές μας δεν θα «κοστίζουν», που σε προτεραιότητα θα είναι οι ανάγκες των εργαζομένων, του λαού.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

ΣΤΗΝ  ΑΘΗΝΑ 12.00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καλεί τα μέλη του, τους εργαζόμενους στον κλάδο των κατασκευών, σε συγκέντρωση την Παρασκευή 27 Φλεβάρη, στις 8.30 π.μ., στο Εφετείο Αθήνας, ημέρα που θα ανακοινωθεί η απόφαση του δικαστηρίου για τα καταδικασμένα μέλη της Χρυσή Αυγή.

 Οι  ναζί εγκληματίες πρέπει να μπουν στη φυλακή. Γνωρίζουμε πολύ καλά τον ρόλο που διαδραματίζουν οι φασιστικές – ναζιστικές οργανώσεις απέναντι στους εργαζόμενους και στο οργανωμένο κίνημα. Αποτελούν διαχρονικά εργαλείο ενάντια στους αγώνες μας, χτυπώντας θρασύδειλα σωματεία και συνδικαλιστές, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των εργοδοτών και του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Μόνο ο οργανωμένος, μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας των εργαζομένων μπορεί να απομονώσει και να συντρίψει τον φασισμό. Παλεύουμε καθημερινά για δουλειά με δικαιώματα, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στα γιαπιά, για ζωή με αξιοπρέπεια για εμάς και τις οικογένειές μας.

Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες, τιμούμε τη μνήμη των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την 1η Μάη 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους ναζί κατακτητές. Η θυσία τους, η αλύγιστη στάση και το θάρρος τους αποτελούν διαχρονικό παράδειγμα για τους αγώνες του σήμερα.

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση στο Εφετείο, στέλνοντας καθαρό μήνυμα ότι ο φασισμός δεν χωράει στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς μας και ότι η ιστορική μνήμη και οι αγώνες του εργατικού κινήματος δεν διαγράφονται.

Το Κλαδικό Συνδικάτο Εργαζομένων Ποτών-Τροφίμων ν Αχαΐας, καταγγέλλει την εργοδοσία της εταιρίας Med-Frigo στην Πάτρα, για την προσπάθεια της να βάλει εμπόδια στην οργάνωση των εργαζομένων στο επιχειρησιακό τους σωματείο. Ένα σωματείο που έχει πρωτοστατήσει για την υπογραφή Επιχειρησιακής Σύμβασης Εργασίας και που πρόσφατα μετά την αποκόλληση πάνελ στην  κακοκαιρία στις 20-21 Γενάρη, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια του προσωπικού, έκανε παρέμβαση στη διοίκηση για την άμεση αποκατάσταση των ζημιών και λήψη μέτρων προστασίας των εργαζομένων. Έτσι πρέπει να λειτουργούν τα ταξικά σωματεία.

Η εργοδοσία με την πολιτική του κόστους – οφέλους, θορυβήθηκε που οι εργαζόμενοι συλλογικά διεκδικούν τα αυτονόητα, και άρχισε  μια επίθεση στο επιχειρησιακό σωματείο, τάζοντας θέσεις και ευνοϊκότερη μεταχείριση σε συναδέλφους για να αποχωρήσουν από το σωματείο τους. Καλούμε τους συναδέλφους να μην υποκύψουν στους εκβιασμούς, να μην επιτρέψουν στους εαυτούς τους να γίνουν οι «χειροκροτητές» της εργοδοσίας, όπως στη «Βιολάντα». Να μην αφήσουν την εργοδοσία να τους βάλει στο τσεπάκι και να τους κάνει συνένοχους και θύματα σε ενδεχόμενο εργοδοτικό έγκλημα στη Med Frigo. Με ψηλά το κεφάλι, οργανωμένα, συλλογικά να δώσουν τον αγώνα τους για Σύμβαση, για Μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας, για δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Για να μπορούμε να γυρίζουμε όλοι σώοι στα σπίτια μας μετά τη βάρδια.

Το Κλαδικό Συνδικάτο Ποτών-Τροφίμων, τα ταξικά συνδικάτα της Πάτρας, θα σταθούν στο πλευρό του Επιχειρησιακού Σωματείου, και των εργαζομένων. Οι προσπάθειες της εργοδοσίας θα πέσουν στο κενό,με πρώτο μεγάλο σταθμό την απεργία στις 28 Φλεβάρη.

 Υ.Γ. Τους υπενθυμίζουμε ότι όπως λέει και το ρητό «Ο μουσαφίρης και το ψάρι την τρίτη μέρα βρωμάνε» και ο νοών νοείτο.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΕΝΑΡΞΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΠΡΩΙ 07:00-ΛΗΞΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΠΡΩΙ 01 ΜΑΡΤΗ 07:00

Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι

Το ΔΣ του σωματείου καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία στις 28 Φλεβάρη που προκήρυξε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και στο μεγάλο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στο Σύνταγμα στις 12:00πμ και αντίστοιχα σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη όπου 57 άνθρωποι κυρίως νέα παιδιά έχασαν τη ζωή τους. Απεργούμε και απαιτούμε να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες διαχρονικά, να μην περάσει καμία προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος.

Σε κάθε πτυχή της ζωής μας αναδεικνύεται ότι η εγκληματική πολιτική του κέρδους είναι η αιτία που κάθε μέρα βάζει σε κίνδυνο τη ζωή μας. Το εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ με τραγικό απολογισμό τις 5 νεκρές συναδέλφισσες που δεν γύρισαν στα παιδιά τους, αναδεικνύει ότι οι βιομήχανοι μπροστά στα κέρδη τους και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους δεν διστάζουν να θυσιάσουν ακόμα και την ανθρώπινη ζωή.

Δίνουμε απάντηση σε αυτή την πολιτική που υποβαθμίζει τη ζωή μας, τις σιδηροδρομικές υποδομές, την υγεία με τις δεκάδες ελλείψεις προσωπικού, την παιδεία με τις ασυντήρητες κτιριακές υποδομές, ότι είμαστε απροστάτευτοι σε κάθε φυσική καταστροφή καθώς και την ασφάλειά μας στους χώρους εργασίας. Ταυτόχρονα μπορούν όμως να δαπανούν τεράστια ποσά για εξοπλισμούς συμμετέχοντας στους πολέμους και να συνεχίζεται η φοροληστεία, η ακρίβεια προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων και των βιομηχάνων.

Τα μικρά και μεγάλα «Τέμπη» που καθημερινά ζούμε στους χώρους δουλειάς δεν είναι σενάριο είναι ωμή πραγματικότητα, είναι αποτέλεσμα της εργοδοτικής ασυδοσίας και της εγκληματικής πολιτικής του κέρδους.

Για κάθε εργατικό ατύχημα στη ΔΕΛΤΑ και σε άλλους χώρους δουλειάς δεν φταίει η κακιά η ώρα ούτε η κακιά στιγμή. Αιτίες είναι ο παλιός εξοπλισμός, τα επικίνδυνα σημεία του εργοστασίου, η εντατικοποίηση τις εργασίας (ειδικότερα στα τμήματα με έλλειψη προσωπικού) και η πίεση να βγει η παραγωγή για τη διασφάλιση της κερδοφορίας. Στο τέλος επιχειρούν να ρίξουν και την ευθύνη αποκλειστικά στον εργαζόμενο.

Στη νέα Σύμβαση, που η υπογραφή της καθυστερεί με αποκλειστική ευθύνη της εργοδοσίας με διάφορα προσχήματα κάθε φορά, απαιτούμε να μπει όρος για την τήρηση των μέτρων πρόληψης και προστασίας της υγείας των εργαζομένων για την αποφυγή μεγάλου βιομηχανικού ατυχήματος.

Απαιτούμε την υλοποίηση έργων που αφορούν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και έχουν τεθεί από το ΔΣ του Σωματείου στην τελευταία συνάντηση καθώς και σε προηγούμενες.

Ο οργανωμένος αγώνας, η συσπείρωση στο σωματείο μας, η συμμετοχή στην απεργία είναι η δύναμή μας και η απάντηση μας στην εργοδοσία. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε τον πλούτο, χωρίς εμάς παραγωγή δεν βγαίνει.

Η ανατροπή αυτής της πολιτικής είναι η μόνη διέξοδος για να ζήσουμε καλύτερα εμείς και τα παιδιά μας.

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
ΟΛΟΙ ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Συνεδρίασε την Τρίτη 24 Φλεβάρη το ΔΣ του Σωματείου μας με θέμα τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο για τα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, με σύνθημα «Δεν ξεχνάμε-Δεν συγχωρούμε!».

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Καλούμε όλους τους οικοδόμους να πάρουν μέρος στα συλλαλητήρια σε:

ΑΓΡΙΝΙΟ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΛΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ, ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΕΚΑ

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

ΝΑΥΠΑΚΤΟ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

Για να υπερασπιστούμε τις ζωές μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός οργανωμένος διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό στόχο, την πολιτική του κέρδους.

Καθημερινά μεγαλώνει ο κατάλογος σ’ όλη τη χώρα των εργαζομένων που χάνει τη ζωή, αρκετοί τσακίζονται, στον αγώνα για το μεροκάματο. Το έγκλημα στα Τρίκαλα δείχνει ότι μπροστά στο κέρδος δεν παίρνονται ούτε τα απαραίτητα μέτρα. Μεγάλες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης και σε σχέση με το νομό μας, αφού θρηνήσαμε το προηγούμενο διάστημα αρκετούς συναδέλφους, με αρκετούς να γυρίζουν σπίτι τους σακατεμένοι, με τελευταίο εργοδοτικό έγκλημα την πτώση συναδέλφου συνταξιούχου στο Μεσολόγγι.

Δυναμώνουμε το σωματείο μας, με κατεύθυνση σύγκρουσης με την μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Να νεκρώσουν τα πάντα στο νομό μεγάλα και μικρά έργα-συμβατική οικοδομή. Οι οικοδόμοι και οι εργαζόμενοι στον κλάδο των κατασκευών το γνωρίζουν καλά, ότι μόνο με την οργανωμένη πάλη μπορούμε να επιβάλλουμε το δίκιο μας μαζί με την υπόλοιπη εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Αυτό το σάπιο σύστημα δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα μας μόνος δρόμος είναι η οργάνωση και η ανατροπή.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Συμμετέχουμε μαζικά και στηρίζουμε τις απεργίες και τα συλλαλητήρια που προκήρυξαν Εργατικά Κέντρα

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΤΙΣ 12,00μμ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ και 7,00μμ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΣΙΔΗΡ. ΣΤΑΘΜΟ

Συνάδελφοι,

Το Σάββατο 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 άτομα, στην πλειοψηφία τους νέοι άνθρωποι. Την υπόσχεση που δώσαμε από την πρώτη στιγμή ότι «το έγκλημα αυτό δε θα συγκαλυφθεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή», θα την τηρήσουμε μέχρι τέλους, ώστε να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, να ανατραπεί η εγκληματική πολιτική κόστους – οφέλους που έχει οδηγήσει «δυο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή, το ένα απέναντι στο άλλο».

Καθημερινά, μέσα στους χώρους δουλειάς σκοτώνονται συνάδελφοί μας, επιβεβαιώνοντας ότι η ζωή των εργαζομένων, του απλού λαού, είναι γεμάτη Τέμπη. Κοινός παρονομαστής αυτών των εγκλημάτων απέναντι στη ζωή μας, είναι η διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, που θυσιάζει τις ζωές μας, για να θωρακιστούν και να διευρυνθούν τα κέρδη των λίγων.

Πίσω από τέτοια εγκλήματα όπως στα Τέμπη, στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, στους μεγάλους χώρους δουλειάς στις Κατασκευές, όπως στο εργοτάξιο του Ελληνικού, βρίσκεται το κυνήγι του κέρδους των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που μπροστά στα κέρδη δεν λογαριάζει τίποτα!

Συνάδελφοι,

Η απεργία που έχουν προκηρύξει Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα, για το Σάββατο 28 Φλεβάρη και τα μεγάλα συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν σε όλη τη χώρα, μας βάζουν ως οικοδόμους, εργαζόμενους στις κατασκευές, μπροστά σε ένα επιπλέον καθήκον και μια μεγαλύτερη ευθύνη να πρωτοστατήσουμε στην οργάνωση του αγώνα.

Για εμάς, τους οικοδόμους, η ημέρα του Σαββάτου σηματοδοτείται από τους μεγάλους αγώνες του κλάδου μας για να κατοχυρωθεί η πενθήμερη εργασία και να εξασφαλιστεί η δυνατότητα να έχουμε μια επιπλέον ημέρα ανάπαυσης την εβδομάδα, με δεδομένο τη σκληρότητας της εργασίας. Με τους αγώνες μας αυτό έχει αποτυπωθεί και στην προσαύξηση που παίρνουμε πάνω στα ένσημά μας. Η κατάκτηση μας αυτή στόχευε να έχουμε ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθούμε με ό, τι μας ενδιαφέρει, να είμαστε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μας, τις οικογένειές μας. Βοηθούσε να έχουμε καλύτερους όρους για το μεροκάματο, τις συνθήκες δουλειάς, την ασφάλιση. Ήταν και είναι μια ασπίδα προστασίας απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, απέναντι στη μεγαλοεργοδοσία που με την βοήθεια όλων των αντεργατικών νόμων επιχειρεί να ξηλώσει κάθε δικαίωμα και κατάκτηση, για να μετατρέψει τις συνθήκες δουλειάς ακόμα χειρότερες, να έχει πεδίο ελεύθερο και τα χέρια λυμένα να βγάλει περισσότερα κέρδη από τη δουλειά μας. Στην πράξη, η κατάκτηση αυτή απαντούσε ότι δουλεύουμε για να ζούμε κι όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.

Γνωρίζουμε όλοι μας πάρα πολύ καλά, ότι η αντεργατική πολιτική έχει εξαναγκάσει τους εργαζόμενους του κλάδου, να δουλεύουν σκληρά, καθημερινά ήλιο με ήλιο, πολλές φορές ασταμάτητα όλη τη βδομάδα και τους μήνες, θέτοντας τους εαυτούς μας και την υγεία μας σε μεγάλο κίνδυνο. Προσπαθούμε, μέσα σε δύσκολες συνθήκες να ανταποκριθούμε στα καθημερινά έξοδα, που όλο αυξάνονται, και το μεροκάματο δεν φτάνει για να ζήσουμε. Γνωρίζουμε όμως ότι αυτό που υπάρχει ως σκληρή πραγματικότητα δεν είναι αυτό που θέλουμε, ούτε αυτό που έχουμε ανάγκη και μας αξίζει.

Γι’ αυτό, το Σάββατο 28 Φλεβάρη, όλα τα εργοτάξια, όλα τα γιαπιά να μείνουν κλειστά!

Έχουμε την πείρα και τη δύναμη να επιβάλουμε την απόφασή μας!

Με αυτόν τον τρόπο δηλώνουμε ότι, δε συμβιβαζόμαστε με την εργασιακή σκλαβιά, δεν τα παρατάμε, δε θα αφήσουμε τα κορμιά μας στους χώρους δουλειάς για τα κέρδη τους.

Στον ακήρυχτο πόλεμο με τις κυβερνήσεις και την μεγαλοεργοδοσία, την τελική κουβέντα θα την πούμε εμείς:

• Με τον αγώνα μας θα επιβάλουμε 5νθήμερο – 7ωρο -35ωρο.
• Μεροκάματα που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας.
• Μέτρα ασφαλείας για να μην σκοτωνόμαστε, να μη σακατευόμαστε στα κάτεργα που, κυβερνήσεις και εργοδοσία, ονομάζουν χώρους δουλειάς.

Η ενεργή συμμετοχή και στήριξη των απεργιών είναι η αποφασιστική απάντηση όλων των οικοδόμων που θα επιβεβαιώσει ότι θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους.

Για όλα όσα έχουμε ανάγκη, εμείς θα επιβάλουμε τις λύσεις και το δίκιο μας!.

Στις 28 Φλεβάρη θα νεκρώσουν όλα τα γιαπιά, όλα τα εργοτάξια. Οι οικοδόμοι θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συλλαλητηρίων

Το διοικητικό συμβούλιο της ΠΕΠΡΝ (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΡΥΜΟΥΛΚΩΝ & ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΙΚΩΝ) ομόφωνα αποφάσισε να συμμετάσχει στην 24ωρη πανελλαδική απεργία που εξήγγειλε η ΠΝΟ και το ΕΚΠ, το Σάββατο 28/02/2026 από 00:01 έως 24:00.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι πρωταρχικός μας σκοπός σε όλα τα μήκη και πλάτη. Στην τήρηση των κανόνων και των μέτρων ασφάλειας δεν γίνονται εκπτώσεις όταν αυτά παραβιάζονται, τα αποτελέσματα είναι τραγικά.

 -Λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στα ρυμουλκά όπως είναι η απομάκρυνση διπλωματούχων από τα ρυμουλκά και η μη αναγνώριση των δικαιωμάτων τους βάση της STCW.

-Η  καθυστέρηση (πάνω από ένα χρόνο) της προώθησης της ρύθμισης των δικαιωμάτων των κυβερνητών ρυμουλκού βάση της STCW.

-Προώθηση των υπογεγραμμένων συλλογικών συμβάσεων ρυμουλκών και ναυαγοσωστικών που έχουν κατατεθεί  από τις 23/12/25.

ΟΙ ΝΑΖΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

 Η ΟΜΕ καλεί τους εργαζόμενους της Αθήνας, σε μαζική συγκέντρωση την Παρασκευή 27 Φλεβάρη, στις 8.30 π.μ. στο Εφετείο Αθήνας, τη μέρα που θα ανακοινωθεί η απόφαση του δικαστηρίου σχετικά με την ενοχή ή μη των καταδικασμένων μελών της Χρυσής Αυγής.

Απαιτούμε να καταδικαστούν οριστικά, οι ναζί δολοφόνοι εγκληματίες να μπουν στην φυλακή.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά, στην καπιταλιστική βαρβαρότητα για την ικανοποίηση των εργατικών – λαϊκών αναγκών μας.

Οι νεοναζί εξυπηρετούν με την φασιστική δράση τους, τα κέρδη των εφοπλιστών και συνολικά του κεφαλαίου, αναλαμβάνοντας την καταστολή και το χτύπημα των αγώνων μας που είναι κόντρα στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας.

Αυτόν τον ρόλο ετοιμάζονται να παίξουν και τώρα που τα τύμπανα του πολέμου για τους ανταγωνισμούς των καπιταλιστών ηχούν, γιατί δρουν ύπουλα ενάντια στο οργανωμένο κίνημα.

Δεν έχουν καμία σχέση με το εργατικό κίνημα, με τις αξίες και τα ιδανικά του φτωχού αγωνιζόμενου λαού κόσμου, με τις ηρωικές παραδόσεις μας.

Εμπνεόμαστε από το φωτεινό παράδειγμα των 200 κομμουνιστών, οι οποίοι ήταν πρωτοπόροι των εργατικών αγώνων πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο,  που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή τραγουδώντας με υψωμένες γροθιές τους,  και οι φωτογραφίες τους είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, ανάμεσά τους πολλοί εκλεγμένοι συνδικαλιστές – ηγέτες της τάξης μας!

Αυτή είναι η κληρονομιά του εργατικού κινήματος του τόπου μας, στα χνάρια τους συνεχίζουμε.

Η πάλη απέναντι στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά συνεχίζεται!

Ενώνουμε τη φωνή μας με σωματεία και μαζικούς φορείς στη συγκέντρωση έξω από το Εφετείο την Παρασκευή 27/2 στις 8.30π.μ.

Ο ΛΑΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΟΙ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ

Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που μας στερεί το «οξυγόνο», γινόμαστε πρωταγωνιστές στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

ο λογαριασμός της πολιτικής της κυβέρνησης, της Ε.Ε., και του ΣΕΒ, με τη στήριξη όλων των κομμάτων που την υπηρετούν, είναι ήδη εδώ. Και είναι υπέρογκος! Είναι ο λογαριασμός της φτώχειας, των εργατικών «ατυχημάτων» που βαφτίζονται έτσι για να κρύβονται τα εγκλήματα, της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, που ξεδιάντροπα μας κουνάνε το δάχτυλο απαιτώντας να τον πληρώσουμε στο ακέραιο. Είναι η καθημερινότητα μέσα στα σχολεία μας που γίνεται όλο και πιο αφόρητη.

Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να χαρακτηρίζουν «τζαμπατζήδες» τους εργαζόμενους όταν διεκδικούν ζωή με αξιοπρέπεια, δικαιώματα στη δουλειά, μέτρα υγείας και ασφάλειας, συλλογικές συμβάσεις και πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13^ου και 14^ου μισθού.

Απαιτούν από τον νεοδιόριστο εκπαιδευτικό να επιβιώνει με 12 μισθούς των 800 ευρώ, πληρώνοντας ενοίκιο 400 ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση), λογαριασμούς ενέργειας που καλπάζουν και πανάκριβα τα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης. Την ίδια ώρα φορτώνουν στους εργαζόμενους οριζόντια φορολογία 74 δισ. για το 2026, για να χτίζονται τα ματωμένα υπερπλεονάσματα των 12 δις.

Κι όλα αυτά ενώ εξασφαλίζονται 21 δισ. για επενδύσεις στο πλαίσιο της πολεμικής οικονομίας, 1 δισ. για το «πρασίνισμα» του στόλου των εφοπλιστών της ακτοπλοΐας, ενώ συνεχίζονται οι προκλητικές φοροαπαλλαγές σε τραπεζίτες, βιομηχάνους και εφοπλιστές. Την ίδια στιγμή σκορπίζουν εκατομμύρια σε «ημέτερους», όπως αποκαλύφθηκε και με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και στηρίζουν οικονομικά εργατοπατέρες (τύπου Παναγόπουλου – ΓΣΕΕ), μακρύ χέρι της εργοδοσίας μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, για να περνά χωρίς εμπόδια η στρατηγική τους.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική δεν χωρά αναμονή ούτε αυταπάτες. Απαιτείται οργάνωση στα σωματεία, συλλογική δράση, μαζικός αγώνας και σύγκρουση με την πολιτική που μας θέλει φτωχούς και σιωπηλούς. Μόνο έτσι μπορούμε να επιβάλουμε το δίκιο μας, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, για να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια.

Συναδέλφισσες- συνάδελφοι,

τρία χρόνια μετά το πολύνεκρο έγκλημα στα Τέμπη δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε! Γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης 2 τρένα επί 12 λεπτά κινούνταν αντίθετα στις ίδιες ράγες με αποτέλεσμα 57 νεκρούς! Γιατί οι αιτίες και οι ένοχοι του εγκλήματος παραμένουν χωρίς τιμωρία! Το νέο εργατικό έγκλημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα ήρθε να επιβεβαιώσει, με τον πιο τραγικό τρόπο, ότι στην πολιτική του κέρδους η ανθρώπινη ζωή λογίζεται ως «κόστος».

Οι εκατοντάδες νεκροί και τραυματίες τα τελευταία χρόνια στα εργοτάξια, στα ναυπηγεία, στην αποκομιδή απορριμμάτων, μαζί με τα σχολεία–ερείπια, που κρέμονται κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια μαθητών και εκπαιδευτικών, είναι τα καθημερινά «Τέμπη» που ζούμε. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θυσιάζει την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς και τη ζωή του λαού στον βωμό της εμπορευματοποίησης, της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας.

Είναι η ίδια πολιτική που, για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, μπλέκει τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τους πολέμους. Που εφαρμόζει την απάνθρωπη αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων, με επαναπροωθήσεις και φράχτες, γεννώντας ναυάγια – εγκλήματα, σαν αυτό πρόσφατα στη Χίο. Άνθρωποι ξεριζωμένοι από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τις αυταρχικές κυβερνήσεις, που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, καταλήγουν να πνίγονται στο Αιγαίο, θύματα της ίδιας πολιτικής που μετατρέπει τη Μεσόγειο σε υγρό νεκροταφείο.

Αντιδραστικές τομές με συνταγματική «βούλα»!

Δια στόματος Πρωθυπουργού προαναγγέλλεται Συνταγματική Αναθεώρηση το επόμενο διάστημα, που όμως αντικειμενικά δε θα γίνει προς όφελος των λαϊκών αναγκών, αλλά για να θωρακίσει ακόμα καλύτερα μια σειρά επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων και για να θεσμοθετηθούν αντιδραστικές αλλαγές που ήδη είναι εδώ.

Ανάμεσα σε άλλα, η κυβέρνηση επιδιώκει:

• Να θεσμοθετήσει έναν μόνιμο δημοσιονομικό κόφτη – μια πραγματική «προκρούστεια κλίνη» για μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά δικαιώματα – κατοχυρώνοντας συνταγματικά τα ματωμένα πλεονάσματα και τις μνημονιακές περικοπές που φόρτωσαν στις πλάτες μας όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
• Να αναθεωρήσει το άρθρο 16, με στόχο την παραπέρα και βαθύτερη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Να μετατραπεί ολοκληρωτικά το κοινωνικό αγαθό της εκπαίδευσης και το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια Πανεπιστήμια σε πανάκριβο εμπόρευμα, αποκλείοντας ακόμα περισσότερα παιδιά λαϊκών οικογενειών από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
• Να καταργήσει τη μονιμότητα στο Δημόσιο, γενικεύοντας μια κατάσταση που για δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους εκπαιδευτικούς αποτελεί ήδη σκληρή καθημερινότητα. Μια τέτοια εξέλιξη δεν αποτελεί μόνο καίριο πλήγμα στη σταθερή και μόνιμη εργασία, αλλά υπονομεύει άμεσα τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, το παιδαγωγικό κλίμα και τη συλλογική λειτουργία των συλλόγων διδασκόντων, που είναι άρρηκτα δεμένα με τη εργασιακή σταθερότητα.

Πρόκειται για επιλογές που θέλουν το κράτος ακόμα πιο εχθρικό απέναντι στις ανάγκες των πολλών: ανίκανο να προστατεύσει τον λαό από φυσικές καταστροφές, να στελεχώσει επαρκώς την Υγεία και την Παιδεία, να καλύψει στοιχειώδεις κοινωνικές ανάγκες και την ίδια στιγμή απόλυτα ικανό και αποτελεσματικό, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει επιχειρηματικά συμφέροντα, πιο αυταρχικό, ώστε να επιβάλλει την υποταγή των εργαζομένων.

Εθνικό…«Απολυτήριο» από την εκπαίδευση και την ουσιαστική μόρφωση για τα παιδιά του λαού

Η επαναφορά του λεγόμενου «Εθνικού Απολυτηρίου» από την κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί βαθιά αντιδραστική εξέλιξη. Δεν ενισχύει την ολόπλευρη μόρφωση, αλλά μετατρέπει όλο το Λύκειο σε εξεταστική «αρένα», όπου θα γίνεται κατά βάση μια στείρα προγύμναση με βάση τα θέματα της Τράπεζας Θεμάτων. Πρόκειται για μηχανισμό όξυνσης των ταξικών φραγμών: συνεχής αξιολόγηση, εξετάσεις τύπου πανελλαδικών σε όλες τις τάξεις του Λυκείου και σύνδεση του απολυτηρίου με την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση οδηγούν αντικειμενικά σε ενίσχυση της παραπαιδείας, αύξηση του κόστους για τις λαϊκές οικογένειες και διεύρυνση των ανισοτήτων, με τη σχολική «διαρροή» να ενισχύεται και την εξώθηση ακόμη περισσότερων παιδιών στην πρόωρη κατάρτιση και φθηνή εργασία, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Η Υπουργός Παιδείας και η κυβέρνηση επιχειρούν όλα αυτά να τα νομιμοποιήσουν μέσω ενός προσχηματικού «διαλόγου», με προειλημμένες αποφάσεις και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες της σχολικής πραγματικότητας και οι θέσεις των εκπαιδευτικών.

Κι όποιος αντιστέκεται… διώκεται!

Την ίδια στιγμή φτάσαμε στον Φλεβάρη και στα σχολεία η κατάσταση είναι κυριολεκτικά οριακή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ολοήμερα που ανοιγοκλείνουν, ειδική αγωγή σε αποσύνθεση, υποβάθμιση, ελλείψεις ακόμα και σε αναλώσιμα, αφού δεν υπάρχει ούτε ευρώ, και βέβαια ένα ασφυκτικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και η προσπάθεια εκφοβισμού μέσω του νέου πειθαρχικού και της «αξιολόγησης» καθώς και των διώξεων χιλιάδων συναδέλφων, που ξεκίνησαν να «εκδικάζονται» στα πειθαρχικά συμβούλια.

Στον βωμό της «πολεμικής προετοιμασίας» και της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, συνεχίζεται αμείωτη η βιομηχανία διώξεων που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση. Πειθαρχικά, ΕΔΕ, στοχοποίηση συναδέλφων και συνδικαλιστικές διώξεις έχουν γίνει καθημερινότητα, με την «αξιολόγηση» να λειτουργεί ως αιχμή του δόρατος για την επιβολή της κυβερνητικής ατζέντας στην εκπαίδευση.

Με το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, επιχειρείται να περιοριστεί κάθε φωνή αντίστασης, ώστε οι αντιλαϊκές πολιτικές να περνούν χωρίς εμπόδια. Όποιος εκπαιδευτικός σηκώνει κεφάλι, είτε αντιστέκεται στο αντιδραστικό νομικό πλαίσιο για την «αξιολόγηση», είτε αναδεικνύει τα προβλήματα του σχολείου, είτε στέκεται στο πλευρό των μαθητών που αγωνίζονται, είτε μιλά ενάντια στους πολέμους και τις γενοκτονίες, μπαίνει στο στόχαστρο. Στόχος είναι να επιβληθεί σιωπή στον κλάδο και να εδραιωθεί το σχολείο της κατηγοριοποίησης και της υποταγής. Δεν θα τα καταφέρουν ακόμα μια φορά. Η δύναμη της συλλογικής πάλης, της αλληλεγγύης και της διεκδίκησης είναι η μεγαλύτερη ασπίδα των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών. Αυτό απέδειξαν οι μεγάλες κινητοποιήσεις των σωματείων και των Ομοσπονδιών στις 23/1 και 30/1 στην εκδίκαση των πρώτων πειθαρχικών στην Τρίπολη και έτσι θα συνεχίσουμε!

Συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα μας συσπειρωμένοι στις αποφάσεις του κλάδου, για να μην περάσει το σχέδιο κατηγοριοποίησης και περαιτέρω εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης μέσω της «αξιολόγησης».

Ο κλάδος μας εδώ και 5 χρόνια δίνει με πολύ μεγάλη περηφάνια τον αγώνα ενάντια στην κατηγοριοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης μέσω της λεγόμενης αξιολόγησης. Σε μεγάλο βαθμό έχουμε ακυρώσει τα σχέδια και τις επιδιώξεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου να υλοποιήσουν χωρίς αντιδράσεις τα σχέδιά τους. Συνεχώς αποδομούμε την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης περί «στήριξης» και «αναβάθμισης» των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου, αναδεικνύουμε τα πραγματικά, συνεχή και οξυμένα προβλήματα στην εκπαίδευση. Προχωράμε βήμα βήμα, συντεταγμένα σε κάθε φάση και όλοι μαζί συλλογικά. Δε θα αφήσουμε να περάσει η προκλητική επιχείρηση της Κυβέρνησης, του ΥΠΑΙΘΑ και των πρόθυμων στελεχών τους να εξαπατήσουν την κοινωνία, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους. Με βάση και τις αποφάσεις της 94ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ συνεχίζουμε αποφασιστικά και συλλογικά.

Δύναμή μας ο οργανωμένος αγώνας! Καμία εμπιστοσύνη σε παλιούς και νέους «σωτήρες»!

Μπροστά σε συνθήκες «πολεμικής προετοιμασίας» και έντασης της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, μόνη διέξοδος είναι η ενίσχυση ενός μαζικού, ταξικού, ανυποχώρητου κινήματος, που θα συγκρούεται με τη συνολική αντιλαϊκή πολιτική και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Που θα βάζει στην προμετωπίδα του τις ανάγκες μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας. Που θα στέκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας, με τους λαούς που αγωνίζονται!

Δεν τσιμπάμε σε αυταπάτες που σπέρνουν με παλιά και νέα πολιτικά υλικά, με τα οποία προσπαθούν να εγκλωβίσουν συνειδήσεις. Γιατί όσες «αντισυστημικές» κορώνες κι αν βγάζουν, στα βασικά στρατηγικά ζητήματα συμφωνούν με την κυβερνητική πολιτική και τις θέσεις του ΣΕΒ, τα ΝΑΤΟϊκά σχέδια στην περιοχή. Όπως άλλωστε συμφώνησαν και σε κομβικές μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση όπως π.χ. τα Ωνάσεια, το εθνικό απολυτήριο, το νέο πειθαρχικό κ.α. Η μόνη πραγματική δύναμη βρίσκεται στον λαό!

Συσπειρωμένοι στα σωματεία μας, δίνουμε προοπτική στον αγώνα, κόντρα στο σύστημα που γεννά πολέμους, εκμετάλλευση και αδικία!

Διεκδικούμε:

– Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, αφορολόγητο στα €12.000, απόδοση των μισθολογικών κλιμακίων 16-17, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

-Εξίσωση του ωραρίου των Νηπιαγωγών με αυτό όλων των εκπαιδευτικών.

– Υπογραφή 12μηνων συμβάσεων για τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς – εξίσωση των δικαιωμάτων με αυτά των μόνιμων-εδώ και τώρα θέσπιση της 9μηνης άδειας ανατροφής τέκνων, κανένας κόφτης στο επίδομα ανεργίας, επίδομα ενοικίου. Κατάργηση της προπληρωμένης κάρτας.

 – Όχι στην άρση της μονιμότητας στο δημόσιο. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

– Να καλυφθούν άμεσα με μόνιμες προσλήψεις όλα τα κενά σε γενικό- ειδικό εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό (π.χ. καθαριότητα) στα σχολεία. Μονιμοποίηση των αναπληρωτών.

–  Όχι στην κατάργηση του άρθρου 16 – Πτυχία με αξία, δωρεάν σπουδές.

– Να διδάσκονται τα μαθήματα ειδικοτήτων (Εικαστικά, Θεατρική Αγωγή, Μουσική, Φυσική Αγωγή, ΤΠΕ, Ξένες Γλώσσες) από τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς. Κάθε εκπαιδευτικός να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο.

– Άμεση μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών των οποίων έχει παρέλθει η διετία της δοκιμής.

– Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ. Επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης. Όρια ηλικίας στα 60 για τους άνδρες, 55 για τις γυναίκες.

– Μείωση του αριθμού μαθητών, μέχρι 15 ανά τάξη. Να μην προχωρήσει καμία συγχώνευση τμημάτων και κλείσιμο σχολείων.

– Όχι στην αντιδραστική αξιολόγηση που οδηγεί σε κατηγοριοποίηση σχολείων. Κατάργηση των νόμων της αξιολόγησης 4692/2020 και 4823/2021.

– Να σταματήσουν όλες οι διώξεις απέναντι στους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται. Να ανακληθούν όλες οι έωλες, παράνομες και απεργοσπαστικές παραπομπές στα πειθαρχικά.

– Κατάργηση των Ωνάσειων Σχολείων, να μην εφαρμοστεί το ΙΒ, καμία επιχειρηματική δράση στα Σχολεία. Να καταργηθεί η ΕΒΕ και η Τράπεζα Θεμάτων, ούτε σκέψη για θεσμοθέτηση του «εθνικού απολυτηρίου». Να αποχωρήσει ο εκπρόσωπος της ΔΟΕ από την επιτροπή του προσχηματικού διαλόγου.

– Ουσιαστική ενίσχυση με αποκλειστική κρατική χρηματοδότηση των σχολείων σε υποδομές και προσωπικό – ουσιαστική αντισεισμική θωράκιση των σχολικών κτιρίων – σύγχρονες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας σε αυτά.

– Κάλυψη της στέγασης των εκπαιδευτικών με ευθύνη του κράτους για όσους αναγκάζονται να νοικιάσουν εκτός μόνιμης κατοικίας, αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων υποδομών για τη στέγαση. Γενναία κρατική χρηματοδότηση, ώστε οι δήμοι να μπορούν να υλοποιήσουν τη δυνατότητα παροχής δωρεάν σίτισης (π.χ. σε στρατιωτικές και φοιτητικές λέσχες) και στέγασης σε όλους τους εκπαιδευτικούς. 50% έκπτωση σε όλα τα ΜΜΜ. 300€ επίδομα στέγασης.

– Κατάργηση ΦΠΑ στην ενέργεια και τα είδη πλατιάς κατανάλωσης. Κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα τα σχολικά είδη. Επιβολή πλαφόν στις τιμές.

– Να σταματήσει η συμμετοχή της χώρας με όπλα, στρατό και οικονομική ενίσχυση στους πολέμους, να κλείσουν οι βάσεις. Λεφτά για την Παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία. Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο.

Πρόγραμμα δράσης

• Συμμετέχουμε μαζί με τους μαθητές μας στις 26 Φλεβάρη στα Μαθητικά – Φοιτητικά συλλαλητήρια στις 12:00 στα Προπύλαια και σε όλη τη χώρα.
• 3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, δεν ξεχνάμε – δε συγχωρούμε! Μαζί με όλο το λαό και τα εργατικά συνδικάτα συμμετέχουμε στις 28 Φλεβάρη στις 12:00 στο Σύνταγμα με σύνθημα: τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!
• Αποφασίζουμε 24ωρη πανεκπαιδευτική κλαδική απεργία το επόμενο διάστημα και απευθύνουμε κάλεσμα για συντονισμό σε ΟΛΜΕ – ΠΟΣΕΕΠΕΑ και ΑΔΕΔΥ με αιχμές τα μισθολογικά και τις εξαγγελίες του Υπ. Παιδείας για το Λύκειο, τις διώξεις κλπ. Προχωράμε σε νέο κύκλο Γενικών Συνελεύσεων για να αποφασίσουμε την κλιμάκωση του αγώνα.
• Διοργανώνουμε μέρα πανελλαδικής δράσης για τα ζητήματα των Νηπιαγωγών με εξειδίκευση και ανανέωση της νομοθετικής πρωτοβουλίας για τα θέματα ωραρίου κλπ
• Οργανώνουμε εκδηλώσεις των ΣΕΠΕ μαζί με τις Ενώσεις και τους Συλλόγους Γονέων για τα κυβερνητικά σχέδια και την ανάγκη κοινής δράσης.
• Για τη στήριξη του αγώνα του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση, στα Πειθαρχικά που αρχίζουν να εκδικάζονται, συμμετέχουμε και στηρίζουμε όλες τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης. Την Παρασκευή 20 Μαρτίου προχωράμε σε μέρα πανελλαδικής – ολοήμερης δράσης ενάντια στις διώξεις και τα πειθαρχικά με αποκλεισμούς σε ΔΙΠΕ και ΠΔΕ και κεντρική κινητοποίηση στο ΥΠΑΙΘΑ.
• Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση με όπλο τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Με βάση την απόφαση της 94^ης ΓΣ για το ζήτημα της αξιολόγησης, συνεχίζουμε: Α) την απεργία αποχή από κάθε διαδικασία ή ενέργεια που συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων μας που αφορούν στις διαδικασίες της ατομικής αξιολόγησης και τις στάσεις εργασίας που κηρύσσει κάθε μήνα η ΔΟΕ. Β) με τα ενιαία κείμενα της ΔΟΕ στην πάλη ενάντια στις διαδικασίες “εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης”, ώστε η κατηγοριοποίηση να μείνει στα χαρτιά, με βάση την απόφαση της 93ης ΓΣ της ΔΟΕ. Για τους μέντορες και τους συντονιστές είναι σε ισχύ η απεργία – αποχή που έχει κηρύξει η Δ.Ο.Ε.
• Με αφορμή το πολύνεκρο έγκλημα στη Χίο, τα σωματεία μας να πάρουν πρωτοβουλίες με πολύμορφες δράσεις στα σχολεία με τους μαθητές μας δείχνοντας την αλληλεγγύη μας και τη στήριξη μας στους πρόσφυγες και στους μετανάστες των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της βίας, της ανέχειας και της εκμετάλλευσης.
• Συμμετέχουμε στην καμπάνια της Ομοσπονδίας Γονέων Περιφέρειας Αττικής για τη διάδοση του λογοτεχνικού βιβλίου.