ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΤΙΣ 12.00 πμ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

Οι ζωές μας δεν είναι κόστος!

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη και έναν μήνα μετά το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, λίγες μέρες μετα το εργατικό «ατύχημα» με το γερανοφόρο όχημα στην μονάδα μας που παρέσυρε ηλεκτροφόρα καλώδια το μήνυμα παραμένει επίκαιρο και δυνατό:

Τα κέρδη τους η οι ζωές μας

Τα γεγονότα αυτά δεν είναι «ατυχίες». Δεν είναι «η κακιά στιγμή» δεν είναι το «ανθρώπινο λάθος» . Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που βάζει πάνω από την ανθρώπινη ζωή το κόστος και την κερδοφορία.

Στους χώρους δουλειάς μας, ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει πίεση για παραγωγή, τι σημαίνει να βγει η δουλειά, τι σημαίνει εντατικοποίηση, τι σημαίνει «να βγουν τα ψαριά» . Ξέρουμε τι σημαίνει να δουλεύεις με λιγότερο προσωπικό.

Η αλήθεια είναι μία:

Όταν η ασφάλεια λογίζεται ως κόστος, τότε η ζωή μας μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Δεν δεχόμαστε να συνηθίσουμε τον κίνδυνο.

Δεν δεχόμαστε να θεωρείται «κανονικότητα» η εξάντληση.

Δεν δεχόμαστε να περνάμε την πύλη του εργοστασίου με την αγωνία αν θα γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

-Πλήρη και ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους.

– Επαρκή στελέχωση σε όλα τα τμήματα.

– Καμία εντατικοποίηση που θέτει σε κίνδυνο εργαζόμενους.

-Ουσιαστικό έλεγχο και διαφάνεια σε ζητήματα ασφάλειας με συμμετοχή του Σωματείου.

Συνάδελφοι,

Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση Εκεί που υπάρχουν ισχυρά Σωματεία, οι εργαζόμενοι δεν είναι απροστάτευτοι. Εκεί που οι εργαζόμενοι μιλούν, διεκδικούν και παρεμβαίνουν συλλογικά, η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν περνά εύκολα.

Μας θέλουν σιωπηλούς και φοβισμένους.

 Μας θέλουν τον καθένα μόνο του. Η απάντησή μας είναι:

Μαζικό Σωματείο – Ενότητα – Διεκδίκηση.

Καμία ζωή δεν είναι αναλώσιμη.

Κανένα μεροκάματο δεν αξίζει όσο η υγεία και η ασφάλειά μας.

“ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ”

Το Σάββατο, στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών, όπου 57 συνάνθρωποί μας έχασαν την ζωή τους. Ένα έγκλημα που δεν μπορούμε κι ούτε πρόκειται να το χωνέψουμε…

 Δεν “έτυχε”, ούτε ήταν η “κακιά η ώρα”. Ήταν ένα από τα πολλά εγκλήματα  που διαπράττονται καθημερινά, και πριν από αυτό αλλά και μετά από αυτό.. “Βιολάντα”, Μάτι, Μάνδρα, πλημμύρες, σεισμοί, πυρκαγιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.

Στην κυριολεξία, οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε παγίδες θανάτου. Οι εργαζόμενοι κι οι εργαζόμενες  φεύγουμε από τα σπίτια μας για το μεροκάματο και δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε πίσω στις οικογένειές μας, στους δικούς μας ανθρώπους. Μόνο το 2025, μετρήσαμε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα σε χώρους δουλειάς, απ΄όσα καταγράφονται, κι εκατοντάδες σακατεμένους που με βάση τους νόμους των εκάστοτε κυβερνήσεων κουκουλώνονται ή βαφτίζονται “ατυχήματα”.

Μια απέραντη κοιλάδα των Τεμπών, που έχει συγκεκριμένες αιτίες και υπεύθυνους και βρίσκονται και σήμερα εδώ: είναι η εγκληματική πολιτική του κέρδους, της λογικής κόστους οφέλους που  θυσιάζει τις ανθρώπινες ζωές, είναι το εχθρικό για το λαό κράτος και οι κυβερνήσεις του, μαζί με τα κόμματα που πίνουν  νερό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Οι οποίοι νομοθετούν ασταμάτητα βάζοντας στο στόχαστρο τον εργάσιμο χρόνο και τη συνδικαλιστική δράση, ενώ την ίδια στιγμή δε στελεχώνουν την Επιθεώρηση Εργασίας και άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς, με αποτέλεσμα η μεγαλοεργοδοσία να ξεσαλώνει ακόμα περισσότερο σε βάρος των εργαζομένων.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ!

Οι εργαζόμενοι στο αεροδρόμιο και στην εταιρεία που δουλεύουμε γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει εντατικοποίηση της δουλειάς, τι σημαίνει να δουλεύεις ασταμάτητα, χωρίς μέτρα προστασίας της ασφάλειας και της υγείας μας. Γνωρίζουμε επίσης ότι για να υπερασπιστούμε την ζωή μας, σε όλες τις πτυχές της, απαιτείται οργάνωση στο σωματείο μας, με κατεύθυνση σύγκρουσης με την εργοδοσία και το κράτος που την υπηρετεί. Μόνο έτσι μπορεί να ανοίξει ο ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας! Σε συντονισμό του αγώνα μας με τους εργαζόμενους του κλάδου μας, και της υπόλοιπης εργατικής τάξης, των βιοπαλαιστών εργατών, των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών.

Διεκδικούμε :

• Υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα εξασφαλίζει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, εργασιακά δικαιώματα, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, παροχή ΜΑΠ.
• Απαρέγκλιτη τήρηση του 8ωρου-5ημερου-40ωρου με 2 συνεχόμενα ρεπό. Διαλείμματα σε ΟΛΑ τα πόστα, διάρκειας 30’. Να υπάρχει προγραμματισμός αδειών και να δίνεται καλοκαιρινή άδεια στο 50% των εργαζομένων τη θερινή περίοδο χωρίς να τεμαχίζεται.
• Να γίνουν όλες οι απαραίτητες προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, σε όλα τα πόστα. Τουλάχιστον ένα εργαζόμενος ανά ειδικότητα, ανά βάρδια. ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ!
• Κάλυψη των εξόδων μετακίνησης από και προς το αεροδρόμιο για ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους, με ευθύνη της εταιρείας και να υπογραφεί διμερής συμφωνία μαζί της που να το κατοχυρώνει.

Σε συντονισμό με το Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών και όλα τα υπόλοιπα Εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες και σωματεία της χώρας απαιτούμε:

• Το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί- Να αποδοθούν οι ευθύνες σε όσους διαχρονικά έχουν συμβάλλει σε αυτό.
• Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα από την κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο για την ασφάλεια των εργαζομένων στους εργασιακούς χώρους και να στελεχωθούν πλήρως τα τμήματα επιθεωρήσεων εργασίας για να γίνονται καθημερινά οι απαραίτητοι έλεγχοι σε αυτούς.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ, το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12μ, στο Σύνταγμα.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤO ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Το Διοικητικό Συμβούλιο καλεί όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετέχουν μαζικά στην 3ωρη στάση εργασίας στις 28 Φλεβάρη που προκήρυξε το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας και στο συλλαλητήριο στην πλατεία Δημαρχείου στις 12 το μεσημέρι.

Το Σάββατο, 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη. Δεν είναι μία απλή επέτειος, αλλά συνέχεια του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει καθημερινά τις ζωές μας για τα κέρδη μεγάλων επιχειρήσεων και μονοπωλιακών ομίλων.

Δίνουμε ηχηρή απάντηση σε κυβέρνηση και σε όλους όσους θέλουν να συγκαλύψουν το έγκλημα των Τεμπών και τα πραγματικά αίτια. Για να υπάρξει πραγματική δικαίωση, να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών. Για να μην κουκουλωθεί η πραγματική αιτία της σύγκρουσης, η πολιτική που θυσιάζει μέχρι και την ανθρώπινη ζωή για το κέρδος.

 Καμία εμπιστοσύνη σε παλιούς και νέους «σωτήρες», που υπηρετούν την ίδια πολιτική του κέρδους. Ξεπλένουν τις σάπιες «αρχές» της ΕΕ, τους θεσμούς της «δημοκρατίας» των λίγων, του σάπιου κράτους τους, της δικαιοσύνης τους, που ενώ βγάζει λάδι τους ΟΠΕΚΕΠΕδες, συνεχίζει τη συγκάλυψη για το έγκλημα στα Τέμπη.

Οι χώροι δουλειάς έχουν καταντήσει απέραντα νεκροταφεία. Τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται κόστος. Μόνο μέσα στο 2025, 201 νεκροί εργάτες, εκατοντάδες σακατεμένοι, από εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται «ατυχήματα». 5 μανάδες εργάτριες  δολοφονήθηκαν στη «Βιολάντα» για τα κέρδη του βιομήχανου.

 Τώρα είναι η ώρα να βγουν στο προσκήνιο οι διεκδικήσεις και τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων. Να δυναμώσει ο αγώνας για αυξήσεις των μισθών και μείωση του χρόνου εργασίας, για 7ωρο – 5ημερο -35ωρο, για υπογραφή ΣΣΕ με αυξησεις, για μέτρα προστασίας της υγείας και ασφαλείας.

Για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας απαιτείται οργάνωση στα σωματεία, σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους, σε εργοδοσία, κυβερνήσεις και κράτος, για να μη θρηνησουμε αλλα θυματα, για να μη ζησουμε νεα Τεμπη και Βιολαντες για να κερδισουμε το οξυγονο μας. Μονο εμεις μπορουμε. Μονο ο λαος σωζειτ το λαο.

Η ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Η ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Σήμερα παραμονή της θλιβερής επετείου των Τεμπών που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας από ένα δυστύχημα για το ενδεχόμενο του οποίου είχαν προειδοποιήσει έγκαιρα εργαζόμενοι και σωματεία, υποβάλλουμε το παρόν υπόμνημα για λήψη επειγόντων μέτρων που αφορούν την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους του νοσοκομείου μας για ασθενείς και εργαζόμενους. Για τα σοβαρά προβλήματα, την επικινδυνότητα και τις επισφαλείς συνθήκες έχουμε επανειλημμένα ενημερώσει τον Διοικητή του νοσοκομείου και όλους τους αρμόδιους προφορικώς και εγγράφως και έχουμε αιτηθεί λύσεις χωρίς ανταπόκριση.

1. Η κρίσιμη μακροχρόνια υποστελέχωση σε όλα τα τμήματα, τους κλάδους και τις ειδικότητες κάτω των ορίων ασφαλείας συνεπάγεται μόνιμη εντατικοποίηση της εργασίας, δεκάδες οφειλόμενα ρεπό και άδειες, μονοβάρδιες, εργασία πρωί-νύχτα ή απόγευμα-πρωί χωρίς να μεσολαβεί 11ωρη ανάπαυση, πολλαπλές εφημερίες, εργασία ακόμα και 10 ημέρες συνεχόμενες χωρίς ρεπό. Η ψυχοσωματική υγεία των εργαζομένων φθείρεται διαρκώς και ανεπανόρθωτα, ενώ αυξάνει η πιθανότητα καθυστερήσεων στην διαχείριση των ασθενών, ακόμα και λάθους που θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους.
2. Ο μovάδικός ανελκυστήρας στο κεντρικό κτίριο (ένας για εργαζόμενους, ασθενείς, επισκέπτες, υλικά, τροφοδοσία, απορρίμματα) είναι πεπαλαιωμένος, παρουσιάζει διαρκώς βλάβη και τίθεται συχνά εκτός λειτουργίας. Οι εργαζόμενοι υποχρεούνται να ανεβοκατεβαίνουν διαρκώς με τις σκάλες 3, 4 ή και 5 ορόφους με σημαντική σωματική επιβάρυνση, ενώ έχουν συμβεί και περιστατικά εγκλωβισμού (είχε εγκλωβιστεί αναισθησιολόγος με διασωληνωμένο ασθενή κ.α.). Η μη λειτουργία του ανελκυστήρα συνεπάγεται πλήρη αδυναμία μεταφοράς ασθενών από και προς τον τρίτο όροφο όπου στεγάζονται το Παθολογικό και το Νευρολογικό Τμήμα. Ενδεικτικά πρόσφατα καθυστέρησε μία ώρα η μεταφορά διασωληνωμένης ασθενούς του Παθολογικού σε ΜΕΘ λόγω βλάβης του ανελκυστήρα. Να σημειωθεί ότι ο ανελκυστήρας ήταν εκτός λειτουργίας και σε ημέρες γενικής εφημερίας, χωρίς να κλείσει η εφημερία, με σοβαρή επικινδυνότητα για τη διαχείριση των ασθενών.
3. Η ράμπα που οδηγεί στην είσοδο του Ακτινολογικού έχει μεγάλη κλίση και είναι εμφανώς επικίνδυνη και επιβαρυντική για την σωματική υγεία των τραυματιοφορέων, αλλά και για τους περιπατητικούς ασθενείς. Όπως επισημαίνει με έγγραφο της (Αρ Πρωτ 12439/18/11/2025) και η εταιρεία υπεύθυνη για την ασφάλεια του νοσοκομείου «έχει ήδη επισημανθεί από τον συνεργάτη μας και Τεχνικό ασφαλείας του νοσοκομείου η επιβάρυνση που προκύπτει σε όσους εργαζόμενους την χρησιμοποιούν αναγκαστικά συχνά λόγω της φύσης της εργασίας τους.»
4. Η καθημερνή πρωινή εφημέρευση στο νοσοκομείο μας που δεν διαθέτει αυτόνομο ΤΕΠ. ενώ έχει μονήρη όλα τα τμήματα χωρίς δυνατότητα εναλλαγής, σε συνδυασμό με την κρίσιμη υποστελέχωση συνεπάγεται περαιτέρω εντατικοποίηση, κόπωση του προσωπικού με αυξημένο κίνδυνο λάθους στην αντιμετώπιση των ασθενών. Δεν πρόκειται απλά για «πρωινή λειτουργία», αλλά για ανοικτή εφημερία με κλείσιμο του ΤΕΠ πολλές ώρες μετά το πρωινό ωράριο. Μάλιστα από 26/2 ξεκίνησε διαλογή στο ΤΕΠ -που αν και αναγκαία- πραγματοποιείται από το ήδη υπάρχον ιατρό νοσηλευτικό προσωπικό.

5. Κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακαίνισης του ΤΕΠ που ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο και αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες, οι κίνδυνοι για εργαζόμενους και ασθενείς πολλαπλασιάστηκαν κυρίως λόγω ακαταλληλότητας και στενότητας χώρου. Αυτό διατύπωσε και η εταιρεία υπεύθυνη για την ασφάλεια του νοσοκομείου στο προαναφερθέν έγγραφο («κατά καλή τύχη μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει και δεν έχει αναφερθεί στην εταιρεία μας κάποιο εργατικό ατύχημα ή ατύχημα επισκέπτη/ασθενούς. Χωρίς αυτό να αναιρεί τον κίνδυνο που ελλοχεύει κατά την διάρκεια παράλληλων εργασιών»). Οι γενικές και οι καθημερινές πρωινές εφημερίες πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται πλήρως, παρόλο που είχαμε αιτηθεί στον Διοικητή αναστολή ή έστω εξαίρεση για κάποιες ημέρες.

Με βάση τα ανωτέρω με γνώμονα την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων και πρωτίστως πάντα την ασφάλεια των ασθενών επανερχόμαστε και ζητάμε χωρίς καθυστέρηση από όλους τους αρμόδιους:

1. Προσλήψεις προσωπικού όλων των κλάδων για άμεση κάλυψη όλων των αναγκών. Να δοθεί προτεραιότητα σε ιατρούς ακτινολόγους, αναίσθησιολόγους, παθολόγους, χειρουργούς, νευρολόγο, αιματολόγους, νοσηλευτές, βοηθούς θαλάμου, τραυματιοφορείς, τεχνολόγους ακτινολογικού, τραπεζοκόμους. Να προκηρυχθούν ΟΛΕΣ oι κενές οργανικές θέσεις. Να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι που είναι όλοι απαραίτητοι για την εύρυθμη λειτουργία του νοσοκομείου και βρίσκονται σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας και αβεβαιότητας.
2. Να κατασκευαστούν άμεσα 2 νέοι σύγχρονοι ανελκυστήρες όπως έχει ζητηθεί πολλακις. Είναι άμεσης προτεραιότητας. Να δοθεί το αναγκαίο κονδύλι από το Υπουργείο και να προχωρήσουν οι εργασίες τάχιστα. Δεν νοείται ολόκληρο νοσοκομείο με τόσο γερασμένο ανελκυστήρα. Κινδυνεύουν καθημερινά εργαζόμενοι και ασθενείς.
3. Να δοθεί επιτέλους εργονομικά και τεχνικά ενδεδειγμένη και ασφαλής λύση για την μεταφορά ασθενών στο Ακτινολογικό με κατάργηση της επικίνδυνης ράμπας.
4. Να ανασταλεί η πρωινή εφημέρευση μέχρι να ενισχυθεί πλήρως το νοσοκομείο με το αναγκαίο προσωπικό. Εφημερία γενική 8πμ-11μμ κάθε 4 ημέρες.
5. Να επισπευσθούν κατά το δυνατό οι εργασίες ανακαίνισης του ΤΕΠ.
6. Να μας εντάξετε ΟΛΟΥΣ χωρίς άλλη καθυστέρηση στα ΒΑΕ, καθώς το νοσοκομειακό εργασιακό περιβάλλον είναι εξ ορισμού καταφανώς «βαρύ και ανθυγιεινό».

Αναμένουμε τις άμεσες ενέργειες σας για όλα τα ανωτέρω. Ζητάμε λύσεις στην πράξη. Για οποίοδήποτε λάθος ή επιβάρυνση έχει προκύψει ή θα προκύψει σε ασθενή λόγω των προαναφερθέντων ή και άλλων προβλημάτων που δεν αναγράφονται στο παρόν υπόμνημα οι εργαζόμενοι δεν φέρουμε ουδεμία ευθύνη. Επίσης για οποιαδήποτε επιβάρυνση ή βλάβη της ψυχοσωματικής υγείας του προσωπικού έχει προκύψει ή θα προκύψει λόγω της εντατικοποίησης, των ελλιπών μέτρων και συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας, επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμο δικαίωμα μας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ  ΑΠΟΛΥΣΗΣ 13 ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ!

Χαιρετίζουμε τον 8ήμερο απεργιακό αγώνα!

Καταγγέλλουμε την προσπάθεια τρομοκράτησης και τις απειλές απόλυσης 13 απεργών συναδέλφων στην Ανακύκλωση που για 8^η συνεχόμενη ημέρα διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους και μέτρα υγείας και ασφάλειας στον χώρο δουλειάς τους.

Αυτοί οι εργάτες που δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες μέσα στα σκουπίδια, χωρίς κατάλληλα μέσα, με τα ποντίκια να γυροφέρνουν με κίνδυνο για την υγεία τους και απλήρωτοι 2 μήνες τώρα, αντιμετωπίζουν από πάνω και απειλές απόλυσης γιατί τόλμησαν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα!

Η εργοδοσία αξιοποιεί όλους του νόμους που το αστικό κράτος, εχθρικό για τον εργαζόμενο, έχει κόψει και ράψει στα μέτρα της για να τρομοκρατήσει τους απεργούς. Έχει το θράσος και απειλεί όταν την προηγούμενη εβδομάδα οι ελεγκτές από την Επιθεώρηση Εργασίας γέμισαν 3 σελίδες με παραβάσεις!! Όλοι είδαμε τις φωτογραφίες που ανέδειξε το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων με την άθλια κατάσταση που επικρατεί στο εργοστάσιο, πραγματικά μια υγειονομική βόμβα, αλλά ούτε μια πρίζα δεν φτιάχτηκε από τότε! Στην ίδια αυτή επιχείρηση έχει επιβληθεί βαρύ πρόστιμο αφού πριν λίγο καιρό είχε γίνει πάλι έλεγχος και βρέθηκαν ανασφάλιστοι εργαζόμενοι. Υπάρχουν μάλιστα συνάδελφοι μετανάστες εργαζόμενοι που έχουν να πληρωθούν από τον Οκτώβρη.

Οι απεργοί εργάτες στην Ανακύκλωση είναι παράδειγμα για την εργατική τάξη του νομού μας, γιατί δεν έκατσαν ήσυχοι για να τους κοροϊδεύει το κάθε αφεντικό! Αξιοποιώντας την πείρα από την συμμετοχή στην δράση του σωματείου τους όλα αυτά τα χρόνια, συσπειρωμένοι επιμένουν και διεκδικούν μετρώντας 8 συνεχόμενες μέρες απεργίας.

Τα ζητήματα που δημιουργούνται με την διαχείριση των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων του Δήμου Ιωαννιτών, την οποία χρυσοπληρώνουν οι εργαζόμενοι της πόλης είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει την διαχείριση των απορριμμάτων ως εμπόρευμα. Η ίδια η Δημοτική Αρχή, η οποία μάλιστα πρόσφατα αποφάσισε την αύξηση των ανταποδοτικών τελών, δείχνει μια επιλεκτική ευαισθησία στο συγκεκριμένο ζήτημα. Προβληματίζεται για το αυξημένο κόστος που θα επιφέρουν οι εναλλακτικές λύσης επεξεργασίας των ανακυκλώσιμων, για τα όρια της μονάδας στο Ελευθεροχώρι και το οικονομικό όφελος που στερείται ο Δήμος αλλά δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία για τις συνθήκες που δουλεύουν οι εργαζόμενοι όλα αυτά τα χρόνια στο εργοστάσιο της Ανακύκλωσης. Εδώ και τώρα να πάρει απόφαση το δημοτικό συμβούλιο οποιαδήποτε ενέργεια θα πρέπει να γίνει για την ανακύκλωση των απορριμμάτων να μην έχει ως συνέπεια την μετακύλιση του κόστους στον λαό της πόλης.

Το Εργατικό Κέντρο απευθύνεται σε κάθε εργαζόμενο και τον καλεί να εκφράσει την αλληλεγγύη του στους απλήρωτους συναδέλφους της Ανακύκλωσης με κάθε τρόπο. Κανένας μόνος του! Να απευθυνθεί τώρα στο σωματείο του για κάθε πρόβλημα που συναντά στον χώρο εργασίας, να καταγγείλει κάθε αυθαιρεσία και τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, για να μην θρηνήσουμε νέες Βιολάντες! Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να ακολουθήσουν το αγωνιστικό παράδειγμα των συναδέλφων στην Ανακύκλωση.

Οι εργάτες απαιτούν :

• Να πληρωθούν άμεσα ΟΛΟΙ τα δεδουλευμένα τους
• Πληρωμή μισθοδοσίας κάθε 5 του μήνα
• Βαρέα και ανθυγιεινά
• Να ληφθούν άμεσα όλα τα απαραίτητα μέτρα με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους για την υγεία και ασφάλεια στον χώρο εργασίας
• Να δοθούν άμεσα τα κατάλληλα ατομικά μέσα προστασίας(γάντια, μάσκες, κατάλληλος ρουχισμός και υποδήματα)

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Η Στρατηγική Σημασία των Ορυκτών Πρώτων Υλών: Προϋποθέσεις για μια Βιώσιμη και Παραγωγική Μετάβαση, από την οπτική των εργαζομένων

Κυρίες και κύριοι, Εκπρόσωποι της Περιφέρειας, προσκεκλημένοι,

Βρισκόμαστε σαν Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας σήμερα εδώ, για να μεταφέρουμε τη φωνή των εργατών του κλάδου. Ενός κλάδου που εδώ και 146 χρόνια, με αφετηρία το 1880, κρατάει όρθια την παραγωγή της χώρας, συχνά με τίμημα την ίδια τη ζωή των συναδέλφων μας.

Ήρθαμε εδώ για να μιλήσουμε για την ‘ανθεκτικότητα’ των πρώτων υλών. Πίσω όμως από τους τίτλους των προγραμμάτων, κρύβεται μια άλλη αλήθεια. Για εμάς, η ανθεκτικότητα δεν μπορεί να είναι μια κενή λέξη για τα δελτία τύπου. Γι’ αυτό, εμείς οι εργάτες βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και ξεκαθαρίζουμε το τοπίο: Δεν υπάρχει ανθεκτικότητα όταν κλείνεις εργοστάσια, δεν υπάρχει βιωσιμότητα όταν εξοντώνεις τους εργάτες, και δεν υπάρχει στρατηγική αυτονομία όταν παραδίδεις τον εθνικό πλούτο σε ξένα συμφέροντα και επιλέγεις συνειδητά την αποβιομηχάνιση.

Το κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ δεν ήταν φυσική καταστροφή. Δεν ήταν ατύχημα. Ήταν πολιτική επιλογή.

Την ώρα που η Ευρώπη χαρακτηρίζει το νικέλιο και το κοβάλτιο ως κρίσιμες πρώτες ύλες για την πράσινη μετάβαση, η Ελλάδα έκλεινε τη βασική της παραγωγική μονάδα.

Την ώρα που η διεθνής ζήτηση εκτοξεύεται για μπαταρίες, ηλεκτροκίνηση και αποθήκευση ενέργειας, εμείς βάλαμε λουκέτο. Αυτό δεν λέγεται μετάβαση. Λέγεται εθνική υποχώρηση με ταυτόχρονη ταξική επίθεση στους εργαζόμενους.

Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα ο κεντρικός στρατηγικός σχεδιασμός για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προς όφελος του λαού, και εντελώς άλλο η εκχώρηση μη ανανεώσιμων πόρων με προσχηματικά, ευκαιριακά οικονομικά κριτήρια. Κριτήρια που κατασκευάζονται ακριβώς όταν υπάρχει η πολιτική βούληση για ξεπούλημα στους μονοπωλιακούς ομίλους. Οι μη ανανεώσιμοι πόροι της χώρας δεν είναι εμπόρευμα στη λαϊκή αγορά για να πουλιούνται σαν κηπευτικά όταν το κεφάλαιο μυρίζεται καλή τιμή. Άπαξ και ο πλούτος βγει από τη γη και εξαχθεί, χάνεται οριστικά για τον λαό μας.

Από τη μια πλευρά δρομολογείται η «στρατηγική αυτονομία» και «κρίσιμες πρώτες ύλες» – αλλά εμείς βλέπουμε μόνο τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που θυσιάζουν τις ζωές μας για να μεγαλώσουν τα κέρδη τους.

Η Στερεά Ελλάδα, που για εμάς σήμερα είναι το επίκεντρο ενός εθνικού εγκλήματος που αφορά ολόκληρη τη χώρα, διαθέτει αποθέματα κρίσιμων πρώτων υλών νικελίου και κοβαλτίου. Αυτό δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι ο υπαρκτός ορυκτός πλούτος που εξόρυσσε επί δεκαετίες η ΛΑΡΚΟ.

Το πρόσχημα της κυβέρνησης για να βάλει λουκέτο, αντί να αναβαθμίσει τη βιομηχανία, ήταν το δήθεν αβάσταχτο οικονομικό βάρος. Είναι αλήθεια ότι, για να συνεχίσει να αξιοποιείται αυτός ο πλούτος, η ανάπτυξη νέων, σύγχρονων μονάδων παραγωγής απαιτεί μια επένδυση της τάξης των 400-500 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα χρήματα αυτά δεν είναι κόστος. Είναι το τίμημα για τη στρατηγική μας επιβίωση. Όποιος τα θεωρεί πολλά, ας μας πει πόσο κοστίζει η πλήρης εξάρτηση από τις εισαγωγές και η ερήμωση της Στερεάς Ελλάδας.

Τα 500 εκατομμύρια είναι μηδαμινά μπροστά στη βιομηχανική ανασυγκρότηση και τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν τα χρήματα ήταν πολλά, αλλά αν υπήρξε ποτέ η πολιτική βούληση να επενδυθούν. Η κυβέρνηση, αντί για εκσυγχρονισμό, επέλεξε συνειδητά τη στρατηγική, της εκκαθάρισης.

Πόσα έχασε και χάνει όμως η Ελλάδα από τη μη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ; Δεν χάνει μόνο μια βιομηχανική μονάδα χάνει ένα ολόκληρο οικονομικό οικοσύστημα. Κάθε χρόνος αδράνειας σημαίνει απώλεια φόρων, ασφαλιστικών εισφορών, συναλλάγματος και τεχνογνωσίας που χρειάστηκαν δεκαετίες για να κατακτηθούνε. Αυτά τα μεγέθη δεν αναπληρώνονται από επιδόματα ανεργίας και κοινωνική στήριξη.

Με απλά λόγια: Το κράτος δεν «εξοικονομεί» κλείνοντας τη ΛΑΡΚΟ. Αιμορραγεί οικονομικά και απεμπολεί κυριαρχικά δικαιώματα επί του εθνικού πλούτου.

Την ίδια στιγμή, η βίαιη απολιγνιτοποίηση χωρίς σχέδιο εκτόξευσε το ενεργειακό κόστος. Η βαριά βιομηχανία γονατίζει. Μια χώρα χωρίς φθηνή και σταθερή ενέργεια δεν μπορεί να έχει μεταλλουργία, και χωρίς μεταλλουργία δεν υπάρχει βιομηχανική κυριαρχία.

Ας σταματήσουμε λοιπόν τα εύκολα συνθήματα. Η πραγματική βιωσιμότητα δεν είναι PowerPoint. Είναι θέσεις εργασίας, παραγωγή και τεχνογνωσία.

Η κυβέρνηση καυχιέται για “δωρεάν” ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, αλλά την ίδια στιγμή η λαϊκή οικογένεια στενάζει από λογαριασμούς 10 φορές ακριβότερους και παράλληλα η βιομηχανία γονατίζει. Πίσω από τις λέξεις “αλυσίδες αξίας” κρύβεται η εκμετάλλευση του πλούτου για τα κέρδη των ομίλων.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για την “αξία” στην πραγματική της βάση. Η αξία δεν είναι ένας αριθμός σε κάποιον ισολογισμό. Είναι η αναλωμένη ζωή των εργατών. Είναι τα σώματα των συναδέλφων μας που φθείρονται και εξοντώνονται μέσα στις στοές. Κάθε τόνος μεταλλεύματος που τροφοδοτεί την “πράσινη μετάβαση”, έχει πληρωθεί με βιολογικό κεφάλαιο που δεν αναπληρώνεται.

Αν θέλετε να δείτε το πραγματικό «Πρόσωπο» αυτής της εξόρυξης, ελάτε μαζί μας στα Μεταλλεία Χαλκιδικής. Ελάτε μια βόλτα στην Ολυμπιάδα, στις Σκουριές, στο Στρατώνι.

Ελάτε να δείτε τους συναδέλφους μας στα 500 μέτρα κάτω από τη γη. Εκεί που η θεωρία συναντά την εργασιακή εξάντληση: Κυλιόμενα ωράρια 24/7, με 7 συνεχόμενες ημέρες εργασίας και μόλις 2 ημέρες ανάπαυσης, διαλύοντας τον κιρκάδιο ρυθμό και τα κορμιά των εργατών. Ελάτε στα εργοστάσια εμπλουτισμού, εκεί που οι εργάτες εκτίθενται καθημερινά σε τοξικά χημικά, κυάνιο και ξανθικά.

Τα επιστημονικά δεδομένα είναι αμείλικτα και αποκαλύπτουν την πραγματικότητα:

• Το προσδόκιμο ζωής των μεταλλωρύχων είναι μειωμένο κατά 10-15 χρόνια, σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
• Το 60% των συνταξιούχων του κλάδου εμφανίζει βαριά αναπηρία μέσα στην πρώτη πενταετία από τη συνταξιοδότηση.
• Οι συνάδελφοί μας πεθαίνουν από χαλίκωση, καρκίνους νεφρών, πνεύμονα, ουροδόχου κύστης από καυσαέρια diesel, νευρολογικές παθήσεις όπως το Πάρκινσον, μυοσκελετικές βλάβες, απώλεια ακοής, νεφρικές διαταραχές, δερματικές παθήσεις, εγκαύματα από όξινα διαλύματα.

Βέβαια, για τα υπουργεία και τους διευθύνοντες συμβούλους, αυτά λύνονται εύκολα. Κοτσάρουν ένα ωραίο, πράσινο λογότυπο “Eco-Friendly” σε έναν πολυτελή ετήσιο απολογισμό “Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης” με πράσινα φυλλαράκια στο εξώφυλλο, και η σωματική φθορά του μεταλλωρύχου ξαφνικά γίνεται “πράσινο αποτύπωμα” και δείκτης επιχειρηματικής αριστείας.

Οι πολυδιαφημισμένες «καθαρές» αλυσίδες εφοδιασμού κρύβουν την πραγματικότητα: εργαζόμενους που εξαντλούνται καθημερινά στα βάθη της γης για να εξασφαλιστούν αυτές οι πρώτες ύλες. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της «πράσινης ανάπτυξης».

Αλλά το έγκλημα είναι διπλό. Όπως λεηλατούν τα κορμιά των μεταλλωρύχων, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο λεηλατούν και τον ίδιο τον ορυκτό πλούτο της χώρας.

Γι’ αυτό, εκφράζουμε την κάθετη αντίθεσή μας στο συνολικό μοντέλο εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων που προωθείται από την κυβέρνηση και τους εκφραστές του κεφαλαίου. Δηλαδή, στη ληστρική εκμετάλλευση των μεταλλείων και την εκροή της προστιθέμενης αξίας στο εξωτερικό, λόγω έλλειψης εγχώριων μονάδων επεξεργασίας. Κάτι που συνέβη τόσο στη ΛΑΡΚΟ –με τη μη καθετοποίηση για παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα με τη χρήση εγχώριων κοιτασμάτων σιδηροχρωμίου. Που η Ελλάδα έχει επίσης στην περιοχή του Αλμυρού, ή με τις επενδύσεις που δεν έγιναν ποτέ για την παραγωγή καθαρού νικελίου ή κοβαλτίου– όσο και στην στη Χαλκιδική, όπου ως διά μαγείας εξαφανίστηκε από τη σύμβαση και δεν κατασκευάστηκε ποτέ το εργοστάσιο μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού. Θα πρέπει να σταματήσουν να μας αντιμετωπίζουν ως ιθαγενείς, ανταλλάσσοντας τον εθνικό ορυκτό πλούτο με καθρεφτάκια.

Εμείς, οι άνθρωποι των μεταλλείων, δεν είμαστε ενάντια στην εξόρυξη – αντιθέτως. Η Ελλάδα διαθέτει πλούσια γκάμα ορυκτών πρώτων υλών. Αν τα αξιοποιούσαμε ορθολογικά, με σχέδιο, χωρίς «προστάτες» και ξένα συμφέροντα στο σβέρκο μας, θα μπορούσαμε να είμαστε οικονομικά ανεξάρτητοι και ισχυροί.

Από το 1947 ο Δημήτρης Μπάτσης, με το έργο του «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», έκανε την πρώτη συστηματική επιστημονική προσέγγιση γι’ αυτό. Και εκτελέστηκε το 1952, μαζί με τον Μπελογιάννη και άλλους, ακριβώς επειδή ενόχλησε αυτούς που ήθελαν τον ορυκτό μας πλούτο βορρά στα κοράκια.

Ο ορυκτός πλούτος ανήκει στον λαό. Πρέπει να βρίσκεται υπό δημόσιο έλεγχο και κοινωνική λογοδοσία – όχι να παραχωρείται σε ιδιώτες ή πολυεθνικές χωρίς όρους, χωρίς προστασία εργαζομένων και περιβάλλοντος.

Οι εργαζόμενοι σε όλο τον μεταλλευτικό κλάδο – από τη ΛΑΡΚΟ και την Εύβοια, μέχρι τις Σκουριές, την Ολυμπιάδα και άλλα σημεία της χώρας – δεν ζητούσαμε ποτέ προνόμια. Ζητούσαμε σχέδιο εθνικό και μακροπρόθεσμο. Ζητούσαμε επενδύσεις σε ασφάλεια, υγεία, τεχνολογία και προστασία περιβάλλοντος. Ζητούσαμε να αξιοποιηθεί ο ορυκτός πλούτος της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και όχι των λίγων.

Αντί γι’ αυτό, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με καταστολή, με συστηματική απαξίωση των αγώνων μας, με την ταμπέλα του «προβλήματος» ή του «εμποδίου στην ανάπτυξη». Αυτό δεν είναι τυχαίο: είναι η ίδια λογική που βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη, όπου η «πράσινη μετάβαση» προχωράει πάνω σε εκμετάλλευση των εργαζομένων και παραχώρηση του πλούτου σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Πίσω από τους τίτλους των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και τις ημερίδες για την «ανθεκτικότητα», η ΟΜΕ βάζει την ουσία στο τραπέζι: Καμία εξόρυξη δεν είναι υπεύθυνη αν δεν ξεκινά από την προστασία της ζωής του εργάτη. Ανθεκτικότητα χωρίς πραγματική συμμετοχή των εργαζομένων, χωρίς δημόσιο έλεγχο και χωρίς αυστηρούς όρους υγείας και ασφάλειας, είναι απλώς μια κενή ρητορική.

Το λέμε ξεκάθαρα. Δεν θα αρκεστούμε σε ρόλο παρατηρητή σε μια “μετάβαση” που οδηγεί στην ερημοποίηση, την αποβιομηχάνιση και τη φτωχοποίηση του λαού. Η συμμετοχή μας την επόμενη ημέρα έχει συγκεκριμένους, αδιαπραγμάτευτους όρους. Διεκδικούμε:

• Άμεσο εθνικό σχέδιο για την επανεκκίνηση της παραγωγής: Αξιοποίηση του νικελίου και του κοβαλτίου υπό δημόσιο έλεγχο, με τη ΛΑΡΚΟ σε ρόλο εθνικού εγγυητή και βασικού πυλώνα παραγωγής. Τέλος στους πειραματισμούς και τις αποσπασματικές άδειες στη Στερεά Ελλάδα.
• Βιομηχανική πολιτική με φθηνή ενέργεια: Εξασφάλιση ανταγωνιστικού ενεργειακού κόστους για την παραγωγή και τον λαό, όχι για την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων.
• Όχι στη βιολογική μας εξόντωση: Πλήρης συνταξιοδότηση στα 50 έτη για την υπόγεια εργασία και στα 60 για τα εργοστάσια εμπλουτισμού. Στην ηλικία αυτή ο μεταλλωρύχος έχει ήδη αναλώσει το βιολογικό του κεφάλαιο.
• Καμία συζήτηση για διευθέτηση του χρόνου εργασίας: Οι 6ώρες και 45 λεπτά στο υπόγειο είναι αυστηρό όριο ασφάλειας, όχι αντικείμενο διαπραγμάτευσης για τη μείωση του κόστους του κεφαλαίου.
• Έλεγχος και ασφάλεια παντού: Καμία έκπτωση στον Κανονισμό Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ). Ίδρυση παραρτήματος Επιθεώρησης Μεταλλείων σε κάθε μεταλλευτικό νομό.
• Δίκαιη φορολόγηση: Άμεση φορολογική ελάφρυνση στα εισοδήματα από την επικίνδυνη υπόγεια εργασία.

Οι εργάτες έχουμε επιλέξει πλευρά. Είμαστε με την πλευρά της παραγωγής, με την πλευρά της εργατικής τάξης και της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τα κέρδη των μονοπωλίων.

Ή θα υπάρξει βιομηχανική αναγέννηση με τον εργάτη στο επίκεντρο, ή αυτή η πολιτική θα μας βρει απέναντι σε κάθε στοά, σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε δρόμο. Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι ο ορυκτός πλούτος που βγαίνει με τον ιδρώτα και το αίμα μας να αξιοποιηθεί επιτέλους προς όφελος του ελληνικού λαού και της χώρας.

Σας ευχαριστούμε.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το έγκλημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας. Ένα έγκλημα που γεννήθηκε από την πολιτική που βάζει την ασφάλεια της ζωής μας, στο ζύγι κόστους-οφέλους. Το έγκλημα αυτό έχει αιτία, έχει  υπεύθυνους και θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να μην ξεχαστεί, για να μη θρηνούμε κάθε χρόνο εκατοντάδες θύματα.

Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη. Συνεχίζουμε μέχρι να αποδοθούν όλες οι ευθύνες και κυρίως μέχρι να εξαλειφθούν οι αιτίες που γεννούν νέα εγκλήματα.

Και πριν τα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα είναι πολλά. «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο από το σπίτι τους και να μην ξέρουν αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στις οικογένειές τους, στους φίλους τους.

Το 2025 θρηνήσαμε 201 νεκρούς συναδέλφους από εργοδοτικά εγκλήματα. Εγκλήματα που βαφτίζονται ατυχήματα. Αυτός είναι ο πραγματικός απολογισμός μιας πολιτικής που βάζει τα κέρδη πάνω από τη ζωή. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας. Αυτός ο πόλεμος, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις τους κόβουν και τους ράβουν για να κερδίζουν οι λίγοι.

Τώρα είναι η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να στηρίζουμε και να ενημερώνουμε την επιτροπή υγιεινής και ασφάλειας του σωματείου για κάθε μικρό ή μεγάλο ζήτημα που θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας στο χώρο εργασίας.

Ο εργοδότης είναι αποκλειστικά και νομικά υπεύθυνος να εξασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων σε όλες τις πτυχές της εργασίας. Η ευθύνη αυτή είναι ακέραιη, δεν απαλλάσσεται ακόμη και αν αναθέσει καθήκοντα σε τεχνικό ασφαλείας ή ιατρό εργασίας και περιλαμβάνει την πρόληψη, εκπαίδευση και λήψη μέτρων.

Η ζωή μας δεν είναι κόστος.

Η ασφάλειά μας δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!  Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ  Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Πραγματοποιήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου η Γενική Συνέλευση του ΚΕΣΕΝ/Μηχανικών, με τα οξυμμένα προβλήματα, να παραμένουν στη  μετεκπαίδευση.

Ενδεικτικά δεν έχει οριστικοποιηθεί η λύση για το πρόβλημα που είχε προκύψει με την εργασιακή σχέση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού, το οποίο πλήττει ευθέως και βαριά την εύρυθμη λειτουργία του ΚΕΣΕΝ Μηχανικών, παραμένει η ανασφάλεια να παραταθεί ή να χαθεί κάποιος κύκλος, με ότι συνεπάγεται αυτό για τους μετεκπαιδευόμενους του ΚΕΣΕΝ.

Συνεχίζονται και δεν έχουν παρθεί μέτρα για τις ελλείψεις των καθηγητών, με την πλειοψηφία τους να παραμένουν ωρομίσθιοι, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει κατάλληλος μηχανολογικός εξοπλισμός εργαστηρίων.

Έντονος προβληματισμός εκφράστηκε για τις εμβόλιμες εξετάσεις και διατυπώθηκε το καίριο αίτημα να δίνεται η δυνατότητα στους σπουδαστές, που οφείλουν μαθήματα, να δίνουν εμβόλιμες εξετάσεις σε κάθε κύκλο και να μην υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των μαθημάτων που θα εξετάζονται.

Αναδείχθηκε ότι η πολιτική που εφαρμόζεται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και το Υπουργείο Ναυτιλίας, είναι πολιτική εγκατάλειψης, υποστελέχωσης και διάλυσης της Υπηρεσίας Ναυτικών Μητρώων. Σήμερα η υπηρεσία λειτουργεί με σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και ανεπαρκείς και απαρχαιωμένες υποδομές! Αποτέλεσμα της κατάστασης είναι να έχει γιγαντωθεί το παρασιτικό κύκλωμα των ναυτικών πρακτόρων, που με το αζημίωτο εξυπηρετούν υποθέσεις ναυτικών, εκμεταλλευόμενοι την εγκατάλειψη της δημόσιας υπηρεσίας.

Εκτενής συζήτηση έγινε και για τις εξελίξεις που διαμορφώνονται συνολικά στον κλάδο μας, την ανανέωση και εφαρμογή των  ΣΣΕ, τις συνθήκες εργασίας που διαρκώς χειροτερεύουν με τις μειωμένες οργανικές συνθέσεις, τις διαρκώς αυξημένες απαιτήσεις των εφοπλιστών, με αποτέλεσμα την έξαρση των ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών. Επίσης έγινε ιδιαίτερη αναφορά ότι από το 2010 έχει να ανανεωθεί η ΣΣΕ στα ποντοπόρα, με αποτέλεσμα να έχει αντίκτυπο στο ποσό που λαμβάνει, όταν συνταξιοδοτηθεί ένας ποντοπόρος.

Εκφράστηκε η ανησυχία για τους κινδύνους και από την ένταση των ανταγωνισμών με τους πολέμους σε Ουκρανία,  Ερυθρά Θάλασσα, Λωρίδα της Γάζας.

Επισημάνθηκε, από το σύνολο των σπουδαστών, το ζήτημα της δυσβάστακτης φορολογίας και ιδιαίτερα για τους συναδέλφους στα ποντοπόρα, που πληρώνουν πρόσθετο φόρο όταν δεν καλύπτουν σε ηλεκτρονικές αποδείξεις το 30% του ετήσιου εισοδήματος.

Η Γενική Συνέλευση καλεί όλους τους συναδέλφους να συνεχίσουμε τον αγώνα προβάλλοντας το διεκδικητικό πλαίσιο αιτημάτων μας:

1. Να ασφαλίζονται στο ΝΑΤ όλοι οι Μετεκπαιδευόμενοι στο ΚΕΣΕΝ και οι εισφορές να καλύπτονται από το Κεφάλαιο Ναυτικής Εκπαίδευσης (ΚΝΕ).
2. Να δίνεται η δυνατότητα στους σπουδαστές, που οφείλουν μαθήματα, να δίνουν εμβόλιμες εξετάσεις σε κάθε κύκλο και να μην υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των μαθημάτων που θα εξετάζονται.
3. Αλλαγή του Κανονισμού Σπουδών του ΚΕΣΕΝ με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και του συστήματος αξιολόγησης και απουσιών των μετεκπαιδευόμενων, όπως απουσίες που γίνονται για υπηρεσιακούς λόγους πχ. ΥΝΜ, ΑΝΥΕ κ.ά
4. Η Υπηρεσία Ναυτικών Μητρώων υπηρεσιακά να ενημερώνει το ΚΕΣΕΝ για τα αποτελέσματα των εξετάσεων των συναδέλφων από την ΑΝΥΕ όπως και η αιτιολόγηση με νομολογία τυχόν απόρριψης. Αναγκαίο να δημιουργηθεί και να εφαρμοστεί το μητρώο σπουδαστών με σκοπό την ευκολότερη ενημέρωση μας μέσω αυτού του λογισμικού.
5. Αναβάθμιση της Μετεκπαίδευσης με αλλαγή της διδασκόμενης ύλης και την πραγματοποίηση σεμιναρίων καθώς και προβολών βίντεο όπως π.χ. animation βίντεο που να ανταποκρίνονται στις σημερινές απαιτήσεις της τεχνολογίας. Απαιτούμε τη δωρεάν μετεκπαίδευση των εκπαιδευτών με βάση τις σύγχρονες ανάγκες την οποία οι ίδιοι εκπαιδευτές επιζητούν με δίψα
6. Απαιτούμε τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση για το ΚΕΣΕΝ ούτως ώστε να μπορούν να καλύπτονται οι σημερινές ανάγκες της εκπαίδευσης.
7.  Κατάργηση των ωρομίσθιων καθηγητών, πρόσληψη καθηγητών και Ναυτοδιδασκάλων, με σταθερή μόνιμη σχέση εργασίας .
8. Αποκλειστικά Ενιαία Δημόσια και Δωρεάν Ανώτατη Ναυτική Εκπαίδευση και Μετεκπαίδευση ενταγμένη στο Υπουργείο Παιδείας, Ισοτιμία των διπλωμάτων μας με τα αντίστοιχα της στεριάς καθώς και η Αποστρατικοποίηση των ΑΕΝ και του ΚΕΣΕΝ
9. Οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Ναυτιλίας να μεριμνήσουν για την εύρυθμη λειτουργία της Υπηρεσίας Ναυτικών Μητρώων στην κατάθεση και έκδοση των πιστοποιητικών από τους συναδέλφους.
10. Να επανέλθει η καταβολή του επιδόματος όπως γίνεται με την ολοκλήρωση  του κάθε κύκλου σπουδών με τη διαφορά να γίνει η αύξηση του στο 80% του βασικού μισθού του αντίστοιχου διπλώματος.
11. Δωρεάν στέγαση των μετεκπαιδευόμενων από την επαρχία στην Εστία Ναυτικών και επίδομα στέγασης για όσους δεν μπορεί να καλύψει καθώς και Μειωμένα εισιτήρια μετακίνησης στον μόνιμο τόπο διαμονής τους σε όλα τα μέσα μεταφοράς.
12.  Κατάργηση των αντεργατικών νόμων 2687/1953, του Ε.Κ 3577/1992, 4150/2013, 4714/2020 κά
13. Κατάργηση της άδικης/υψηλής φορολογίας, 15%, των ναυτεργατών, να επανέλθουν στα προ μνημονίων δεδομένα. Κατάργηση του πρόσθετου φόρου που πληρώνουν οι συνάδελφοι στα ποντοπόρα, όταν δεν καλύπτουν σε ηλεκτρονικές αποδείξεις το 30% του ετήσιου εισοδήματος.
14. Κάλυψη των ελλειμμάτων του ΝΑΤ/ΕΦΚΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό, που δημιουργούνται από την «μαύρη» ανασφάλιστη εργασία, σύμφωνα με την πρόταση της ΠΕΜΕΝ να ναυτολογούνται στα πλοία που ανήκουν στο ν.27/1975 όλοι οι ναυτεργάτες μέσω ΓΕΝΕ με Συλλογική Σύμβαση και Κοινωνική Ασφάλιση, κατάργηση των χαριστικών πράξεων και επιδοτήσεων των εφοπλιστών και την είσπραξη των ασφαλιστικών εισφορών προς το ΝΑΤ.
15. Να σταματήσει η λεηλασία της ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ. Να αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία του ΝΑΤ και των άλλων κεφαλαίων που εποπτεύονται από το ΝΑΤ σύμφωνα με τις προτάσεις της ΠΕΜΕΝ.
16. Να καταργηθούν οι διακρατικές συμφωνίες που αναγνωρίζουν τα πιστοποιητικά από χώρες όπως Φιλιππίνες, Ινδονησία, Μαλαισία, Γκάνα, Αίγυπτο, Πακιστάν και άλλες.
17. Έλεγχος των οικονομικών του Κεφαλαίου Ναυτικής Εκπαίδευσης (ΚΝΕ) και πραγματοποίησης ισολογισμών του.
18. Κατάργηση του Π.Δ 141/2014 και των νόμων 3153/2003, 3450/2006 (ΝΕΚΕ) για την ιδιωτικοποίηση της Ναυτικής Εκπαίδευσης και Μετεκπαίδευσης.
19. Συμμετοχή εκπροσώπου της Συντονιστικής Επιτροπής του ΚΕΣΕΝ/Μηχανικών σε όλα τα όργανα (Συμβούλιο ΚΕΣΕΝ, Εκπαιδευτικό Συμβούλιο, ΣΝΕ).

Το Δ.Σ. του συνδικάτου εκφράζει τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια του στον συνάδελφο Γιάννη Σάρκο μέλος του Δ.Σ. καθώς και σε ολόκληρη την οικογένειά του για την απώλεια της μητέρας του.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΡΤΗ 2026 & ΩΡΑ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 Το ΔΣ του Σωματείου μας συνεδρίασε την Τετάρτη 25 Φλεβάρη, στο Αγρίνιο στο Εργατικό Κέντρο και αποφάσισε ομόφωνα να διοργανώσει το Σωματείο μας τις παρακάτω δράσεις για την μαζική συμμετοχή των συνταξιούχων του νομού στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα την Παρασκευή 20 Μάρτη 2026.

Συγκεκριμένα:

• Οργάνωση της Περιφερειακής Σύσκεψης της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων του νομού, την Πέμπτη 5 Μάρτη 2026, στο ΕΚΑ.
• Διοργάνωση συσκέψεων των παραρτημάτων του Σωματείου,

• στο Μεσολόγγι, Τρίτη 10/3/2026
• στον Αστακό, Πέμπτη 12/3/2026
• στην Αμφιλοχία, Τετάρτη 11/3/2026
• στη Ναύπακτο. Τετάρτη 11/3/2026

• Τη συμμετοχή του Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ Ν. Αιτωλοακαρνανίας στα συλλαλητήρια στις 28/2/2026 για το έγκλημα στα Τέμπη:

ΑΓΡΙΝΙΟ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΛΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

ΝΑΥΠΑΚΤΟ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΩΡΑ 11:00 Π.Μ.