Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων πραγματοποίησε χθες Πέμπτη 12/3 σύσκεψη σωματείων και μαζικών φορέων για το ζήτημα του πολέμου και της εμπλοκής της χώρας μας που κάνουν τον λαό μας στόχο αντιποίνων και στα πλαίσια αυτά θα πραγματοποιηθεί αντιπολεμικό συλλαλητήριο το Σάββατο 14 Μάρτη και ώρα 12 το μεσημέρι στην Κεντρική Πλατεία.  Καλούμε όλα τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς και τον λαό των Τρικάλων να συμμετέχουν.

Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων αποφάσισε τη συνέχιση και την κλιμάκωση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα με δύο συγκεντρώσεις:

• ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ: ΜΕ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 18/8/2026 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΕΘΝ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Πρώην Κοτζιά) Ώρα 10πμ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
• ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ: ΜΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/3/2026 ΩΡΑ 12.00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝ­ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Συνεχίζουμε τον αγώνα. Σας καλούμε σε στράτευση με μαζική συμμε­τοχή και απαίτηση για πραγματικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που έχουν τσακίσει τη ζωή μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι. Η ζωή μας από τις καταστροφικές περικοπές όλων των κυβερνή­σεων και την συνεχιζόμενη ακρίβεια έχει γίνει ανυπόφορη. Η φτώχεια, η ανέχεια, η πείνα η δυστυχία έχει χτίσει φωλιά σε κάθε εργατικό λαϊκό σπίτι αν και αυτό για πολλές οικογένειες κινδυνεύει από τους χιλιάδες καθημερινούς πλειστηριασμούς.

Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις στοιχει­ώδεις καθημερινές τους ανάγκες. Δεν τους φτάνουν τα χρήματα να πληρώσουν τις βασικές τους ανάγκες, ενοίκια, θέρμανση, ρεύμα, φαγητό, φάρμακα, υγεία.

Οι λεγάμενες και πολυδιαφημισμένες αυξήσεις της κυβέρνησης μετά από 15 χρόνια περικοπών, για τον χρόνο που πέρασε, είναι μια κοροϊδία και για όσους της έλαβαν δεν φθάνουν για τις ανάγκες μισής ημέρας.

Παρά τα μεγάλα της λόγια, όλες οι περικοπές στις κύριες, επικουρικές συντάξεις στα δώρα μας, στην υγεία, στα φάρμακα, τις κοινωνικές ασφαλιστικές αποδοχές είναι εδώ, ριζώνουν και υποβαθμίζουν τη ζωή μας.

Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας αναγκάζονται να εργάζονται 13 ώρες και πάνω με πε­νιχρές αποδοχές και να μην καταφέρνουν να τα βγάλουν πέρα.

Όλα τα εργατικά-λαΐκά στρώματα υποφέρουν σε αντίθεση με πολλούς επιχειρη­ματικούς ομίλους που από τη δυστυχία μας θησαυρίζουν.

Αντί για μια καλύτερη ζωή την περίοδο των τεράστιων τεχνολογιών και της τεχνη­τής νοημοσύνης αυτή χειροτερεύει και μπαίνει κυριολεκτικά στο κρεβάτι του Προ­κρούστη όταν η κυβέρνηση αποφάσισε από κοινού στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τις άλλες κυβερνήσεις να δοθεί για την πολεμική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα 30 από αυτά θα πληρωθούν από την χώρα μας για εξοπλισμούς που απαιτούν οι κυβερνήσεις από ανατολή και δύση για τους καταστρε­πτικούς πολέμους που συνεχίζονται και επεκτείνονται για το άρπαγμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών με θύματα τους λαούς. Τα χρήματα αυτά θα βρεθούν από νέες περικοπές που ετοιμάζουν στα εργασιακά, ασφαλιστικά, Συνταξιουχικά, κοινωνικά δικαιώματα για τα εργατικά – λαϊκά στρώματα.

Όλοι στον αγώνα να απορρίψουμε, να μην πέσουμε θύματα στην θανατηφόρα προπαγάνδα τους περί δημοσιονομικών ελλειμμάτων και στα ψεύτικα διλλήματα περί σωστής πλευράς της ιστορίας.

Η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι οι λαοί που αγωνίζονται να ζουν να εργά­ζονται και να παράγουν σε συνθήκες ειρήνης τα προϊόντα που θα καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που είναι υπεύθυ­νοι για την δυστυχία, την φτώχεια και τους καταστρεπτικούς πολέμους.

Διεκδικούμε:

• Αυξήσεις στις συντάξεις στο σύνολο των συντάξιμων αποδοχών μας, θεσμοθέτηση καταβολής της απώλειας από τον τιμάριθμο στο σύ­νολο του και σε όλες τις συντάξεις.

• Την καταβολή της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Καταβολή των παρανόμως παρακρατηθέντων αναδρομικών σε όλους.
• Υπολογισμός απονομής της σύνταξης στον μέσο όρο της τελευταίας 5ετίας του συντάξιμου μισθού.
• Κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης.
• Κατάργηση της εισφοράς για την υγεία.
• Απόδοση της Εθνικής σύνταξης σε όλες τις συντάξεις.
• Προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού, γιατρών, Δημόσιους οίκους ευγηρίας.
• Κοινωνικό τουρισμό για όλους.
• Προσλήψεις προσωπικού στον ΕΦΚΑ.

Και ότι ακόμη μας έχει περικοπεί και το έχουμε πληρώσει με την δουλειά μας σε όλη μας την ζωή.

Συνεχίζουμε στον μονόδρομο του αγώνα και κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις μας ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο σε ότι αφορά τη συμμετοχή μας. Η απάντηση και η απαίτησή μας για λύσεις στα δί­καια προβλήματα μας να δοθεί με μαζική αγωνιστική παρουσία στο ιερό πεζοδρόμιο του αγώνα.

Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις

ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΟΑΕΕ – ΙΚΑ – ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ · ΕΑΤΑ · ΟΣΕ – ΠΕΣ HAT- ΠΣΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ -ΠΟΣΕΑ ΕΤΕΑΠ – ΕΣΤΑΜΕΔΕ

Όλες και όλοι στην πανελλαδική κλαδική απεργία στις 18 Μαρτίου και στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα! Στην Αθήνα στις 12:00 π.μ. στο Υπουργείο Υγείας.

Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και ανθρώπινα ωράρια.

Αρνούμαστε να κάνουμε πλιάτσικο στις τσέπες των ασθενών μας, των παιδιών μας, των γονιών μας, των οικογενειών μας, που πληρώνουν δύο και τρεις φορές για υπηρεσίες υγείας, και να συμμετέχουμε στην απογευματινή – εμπορευματική λειτουργία του δημόσιου νοσοκομείου-επιχείρηση ή να ασκούμε παράλληλα και ιδιωτικό έργο μετατρέποντας σε πάρεργο τη δουλειά μας στο νοσοκομείο, όπως μας προτρέπει η κυβέρνηση και ο υπουργός εμπορίου της υγείας για να ενισχύσουμε το εισόδημά μας.

Αρνούμαστε να σκύψουμε το κεφάλι για να μην χτυπήσει στο ταβάνι των δημοσιονομικών “αντοχών” της οικονομίας, που επικαλείται η κυβέρνηση για να μην αυξήσει τους μισθούς μας και να μην προσλάβει όλο το αναγκαίο μόνιμο  προσωπικό, την ίδια στιγμή που δίνει πακτωλό χρημάτων για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και εκατοντάδες εκατομμύρια σε αποστολές εκτός συνόρων και πολεμικά μέσα για το ΝΑΤΟ.

Το ετήσιο εισόδημά μας για πάνω από 15 χρόνια έχει πάρει την κατρακύλα. Οι υποτιθέμενες  “γενναίες” αυξήσεις των μηνιαίων φορολογητέων (!) αποδοχών (συγκριτικά με αυτές του 2012) κυμαίνονται από 140 ευρώ για τον νεοεισερχόμενο ειδικευόμενο, 59 ευρώ για τον Επιμελητή Β’, ενώ οι μηνιαίες φορολογητέες αποδοχές για τον Επιμελητή Α’ και τον διευθυντή είναι μειωμένες συγκριτικά με το 2012 κατά 43 και 238 ευρώ (!) αντίστοιχα. Δηλαδή τα τελευταία 15 χρόνια οι μηνιαίες αποδοχές μας έχουν αύξηση λιγότερο από 1 ευρώ το χρόνο στην καλύτερη περίπτωση. Φυσικά ακόμα και οι πενιχρές αυξήσεις για τους συναδέλφους ειδικευόμενους και Επιμελητές Β’, δεν αφορούν πραγματική ενίσχυση του εισοδήματός τους, δεδομένου ότι το 2012 παίρναμε 14 μισθούς το χρόνο (δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας).

Αυτή είναι η πραγματικότητα για τους μισθούς των γιατρών του δημόσιου συστήματος υγείας που μάταια επιχειρεί να κουκουλώσει η κυβέρνηση με αυθαίρετα νούμερα, αλχημείες και κακοστημένα τηλεοπτικά σόου με πρωταγωνιστή τον ανεκδιήγητο υπουργό υγείας.

Ακόμα μεγαλύτερες είναι οι πραγματικές απώλειες, αν συνυπολογίσει κανείς τα διαδοχικά πλήγματα στο εισόδημα μας από όλες τις κυβερνήσεις από το 2012 έως σήμερα:

• Σταδιακή μείωση του επιδόματος χρόνου προϋπηρεσίας από την συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, μέχρι την οριστική κατάργηση και την καθιέρωση των μισθολογικών κλιμακίων για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ. από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που διατηρεί και η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ.
• Σταδιακή μείωση του συντελεστή υπολογισμού της ωριαίας αποζημίωσης των εφημεριών (ποσοστό επί του βασικού μισθού), μέχρι την οριστική κατάργηση του με το νόμο 4472/2017, οπότε και ορίστηκε ένα σταθερό ποσό για την ωριαία αποζημίωση της εφημερίας για κάθε βαθμίδα, που δεν συνυπολογίζει τα χρόνια προϋπηρεσίας για τον υπολογισμό της.
• Κατάργηση του επιδόματος βιβλιοθήκης (το οποίο παρεμπιπτόντως χορηγείται από το 2023 στα μέλη ΔΕΠ αλλά ΟΧΙ στους γιατρούς του ΕΣΥ).
• Την καθιέρωση πλαφόν 12% για τις πρόσθετες των τακτικών, εφημερίες, τις οποίες μας εξαναγκάζουν με εντέλλεσθε να κάνουμε εξαιτίας των τραγικών ελλείψεων σε προσωπικό, με αποτέλεσμα οριζόντιες περικοπές δεδουλευμένων εφημεριών.

Στις 18 Μαρτίου οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας βγαίνουμε ξανά στο δρόμο!

Για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, για μαζικές μόνιμες προσλήψεις γιατρών και όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Πληρώσαμε, όπως και όλος ο λαός,  τα σπασμένα της καπιταλιστικής κρίσης, πληρώσαμε τα σπασμένα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Δε θα πληρώσουμε τα “σπασμένα” της πολεμικής οικονομίας και της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας μας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ-Ε.Ε.- Ισραήλ για τις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών που βλέπουν τα ναύλα τους να εκτοξεύονται και παίζουν κορόνα γράμματα τις ζωές των ναυτεργατών, για τα χρυσά συμβόλαια των πολεμικών βιομηχανιών, για τους κατασκευαστικούς ομίλους που προσβλέπουν σε αύξηση των κερδών τους από τη συμμετοχή τους στην αιματοκυλισμένη Γάζα από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας! Κόντρα στη λογική της μοιρολατρίας, την υποταγή, τη λογική του “τίποτα δε γίνεται”, κόντρα σε όλους όσοι μας ζητάνε να βάλουμε “τα κεφάλια μέσα” για να στηρίξουμε τους δήθεν “εθνικούς στόχους”, απεργούμε.

Απαιτούμε:

• Διπλασιασμό των μηνιαίων αποδοχών μας.
• Κατάργηση των μισθολογικών κλιμακίων, βασικό μηχανισμό συμπίεσης των εισοδημάτων μας , και επαναφορά του επιδόματος χρόνους υπηρεσίας, 2% επί του Β. Μ. για κάθε έτος υπηρεσίας.
• Υπολογισμό της ωριαίας αποζημίωσης της εφημερίας με συντελεστή 0.0059 επί του βασικού μισθού.
• Κατάργηση του πλαφόν 12% στις πρόσθετες εφημερίες. Έγκαιρη, τον αμέσως επόμενο μήνα, του συνόλου των δεδουλευμένων εφημεριών (πρόσθετες και τακτικές), χωρίς καμία περικοπή.
• Αφορολόγητες πρόσθετες εφημερίες μέχρις ότου γίνουν όλες οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης αλλά και ειδικευόμενων, ώστε κανείς γιατρός να μην εξαναγκάζεται να κάνει παραπάνω από μία εφημερία την εβδομάδα.
• Χορήγηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας στους γιατρούς του δημόσιου συστήματος υγείας.
• Κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης 2% υπέρ ανεργίας.
• Αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ.
• Ανοιχτή προκήρυξη του συνόλου των κενών οργανικών θέσεων.

Όλες και όλοι στην απεργία στις 18 Μαρτίου και στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Στην Αθήνα στις 12:00 π.μ. στο Υπουργείο Υγείας.

Τίποτα δε χαρίζεται! Όλα με αγώνα κατακτώνται!

Οι αρχαιρεσίες του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων και λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Θεσπρωτίας θα λάβουν παράταση διεξαγωγής και θα συνεχιστούν:

• Την Τετάρτη 18/03 από τις 2 μ.μ μέχρι τις 6 μ.μ στα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Θεσπρωτίας στην Ηγουμενίτσα.

Έμπρακτη αλληλεγγύη στους ξεριζωμένους με παράδοση ειδών ρουχισμού

Κλιμάκιο εργατικών σωματείων στο Ηράκλειο Κρήτης με επικεφαλής τον Βαγγέλη Σοφίου, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου βρέθηκε χθες το μεσημέρι στον χώρο του « Παλιού Ψυγείου» στο λιμάνι Ηρακλείου, οπού λειτουργεί προσωρινά ως χώρος φιλοξενίας των ξεριζωμένων που φτάνουν στα νότια παράλια του νομού. Το κλιμάκιο των εργαζομένων παρέδωσε μια ποσότητα παπουτσιών για τους πρόσφυγες, τα οποία συγκεντρώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες από τα εργατικά σωματεία, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο έμπρακτα την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Καθώς οι περισσότεροι που καταφθάνουν στα παράλια του νησιού φοράνε ελάχιστα ρούχα και παπούτσια.

Εδώ και τώρα σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Μέση Ανατολή , πρέπει να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες που αναγκάζονται να φύγουν από τις χώρες τους, για να σωθούν από τον πολεμικό όλεθρο.

• Συνεχίζουμε μέσα από τα σωματεία μας να δηλώνουμε και έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους ξεριζωμένους!
• Παλεύουμε ενάντια στην αιτία που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά που είναι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι!
• Απαιτούμε την απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που τίποτα δεν έχουν να προσφέρουν στους λαούς!

Ο θάνατος της συναδέλφισσάς μας στη Θεσσαλονίκη, που φαίνεται να συνδέεται με τις συνθήκες εργασίας που είχαν διαμορφωθεί στο σχολείο της, αποτελεί ένα τραγικό γεγονός που συγκλονίζει την εκπαιδευτική κοινότητα, όχι μόνο σε ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη τη χώρα. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της και στους συναδέλφους της.

Το τραγικό αυτό γεγονός επαναφέρει με οδυνηρό τρόπο στο προσκήνιο την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα σχολεία, ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων. Το περιστατικό αυτό δεν μπορεί να ιδωθεί ως ένα «μεμονωμένο γεγονός». Αναδεικνύει την ασφυκτική πίεση, και τη συστηματική στοχοποίηση του εκπαιδευτικού ως υπευθύνου όλων των δεινών του εκπαιδευτικού συστήματος. Καμία στήριξη του εκπαιδευτικού έργου δεν δίνεται  από τα στελέχη της εκπαίδευσης, τα οποία είναι προσανατολισμένα αποκλειστικά στην κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων. Ο αυξημένος αριθμός μαθητών από συγχωνεύσεις και κλείσιμο τμημάτων, η υποχώρηση των αξιών και των γνώσεων μπροστά στις δεξιότητες στο περιεχόμενο της μόρφωσης, η πολυδιάσπαση του ωραρίου των εκπαιδευτικών σε 3 και 4 σχολεία, καθώς και το κλίμα φόβου και αυταρχισμού που διαμορφώνεται όλο και συχνότερα στους χώρους δουλειάς των εκπαιδευτικών, όλα αυτά είναι μόνο μερικές πλευρές της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

Αναδεικνύει επίσης το γεγονός ότι η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας έχουν αφήσει τους εκπαιδευτικούς χωρίς ουσιαστική στήριξη απέναντι στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις και πιέσεις της καθημερινής σχολικής πραγματικότητας.

Η αναζήτηση ευθυνών ανάμεσα στους μαθητές του σχολείου, στον σύλλογο διδασκόντων ή στους γονείς συσκοτίζει το μεγάλο πρόβλημα: την εργασιακή, παιδαγωγική και ανθρώπινη απαξίωση των εκπαιδευτικών από την αντιεκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζεται διαχρονικά. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη, προσπαθώντας καθημερινά να κάνουν τη δουλειά τους, να κρατήσουν όρθιο το σχολείο και να σταθούν και οι ίδιοι όρθιοι.

Την ίδια στιγμή, μέσα στο σχολείο αντανακλώνται οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές και οι οικογένειές τους, η εξάντληση από το άγχος των εξετάσεων και των φροντιστηρίων, που θα γιγαντωθούν ακόμη περισσότερο αν εφαρμοστεί το λεγόμενο «εθνικό απολυτήριο», κάνοντας το σχολείο ακόμη πιο πιεστικό και αποκρουστικό για τα παιδιά. Όλη αυτή η κατάσταση δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει οργή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καλούμαστε ως εκπαιδευτικοί να επιτελέσουμε τον παιδαγωγικό μας ρόλο. Έναν ρόλο που διαρκώς απαξιώνεται, πρώτα και κύρια από την ίδια την κυβερνητική πολιτική: με τις απειλές απέναντι στον κλάδο μας μέσω του νέου πειθαρχικού, με τις χιλιάδες διώξεις συναδέλφων επειδή αγωνίζονται ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, με την οικονομική απαξίωση των εκπαιδευτικών και με τη διαρκή εντατικοποίηση της εργασίας μας.

Ο σύγχρονος εκπαιδευτικός χρειάζεται ουσιαστική στήριξη στην πράξη. Είναι αναγκαία η σταθερή παρουσία κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων στα σχολεία, καθώς και η δημιουργία ενός οργανωμένου υποστηρικτικού δικτύου για τους εκπαιδευτικούς σε κάθε σχολική μονάδα. Μόνο έτσι μπορεί να ενισχυθεί πραγματικά ο παιδαγωγικός και υποστηρικτικός μας ρόλος, ώστε να μπορούμε να εντοπίζουμε έγκαιρα τα προβλήματα των μαθητών και να παρεμβαίνουμε ουσιαστικά προς όφελός τους.

Η ευθύνη για τα προβλήματα που οξύνονται μέσα στα σχολεία βαραίνει το Υπουργείο Παιδείας και τη διοίκηση της εκπαίδευσης, που γνωρίζουν πολύ καλά την πραγματική κατάσταση των σχολείων, αλλά συνειδητά την αγνοούν. Την ίδια στιγμή προωθούν απροκάλυπτα την πολιτική των διώξεων και της καταστολής απέναντι στους εκπαιδευτικούς, ενισχύοντας παράλληλα την πορεία εμπορευματοποίησης και υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου.

Φυσικά, δεν αρκεί μόνο η διερεύνηση των γεγονότων στη Θεσσαλονίκη, αν και αυτό είναι αναγκαίο και πρέπει να γίνει. Το πιο σημαντικό είναι να παρθούν άμεσα μέτρα για την ουσιαστική στήριξη των εκπαιδευτικών και να ανατραπούν οι άθλιες πολιτικές που απαξιώνουν το έργο και την αξιοπρέπειά μας.

Απαιτούνται μέτρα τώρα, με βάση τις διεκδικήσεις του κλάδου, για την πραγματική στήριξη και προστασία των εκπαιδευτικών. Δεν θα είναι αύριο αργά, είναι ήδη αργά.

Καλούμε τα ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ να αναλάβουν εδώ και τώρα αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την υπεράσπιση της εργασιακής και παιδαγωγικής υπόστασης των εκπαιδευτικών, προχωρώντας στην προκήρυξη πανεκπαιδευτικής κινητοποίησης μέσα στον Μάρτη.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε αναλώσιμοι και το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί πάνω στην εξάντληση των ανθρώπων του.

Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δημόσιο σχολείο που να μορφώνει ουσιαστικά τα παιδιά και να στηρίζει πραγματικά τους εκπαιδευτικούς που το κρατούν όρθιο καθημερινά.

Καταγγέλλουμε τις συνδικαλιστικές διώξεις στελεχών της ΕΛΜΕ Πειραιά  & του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Καταγγέλλουμε τη νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στον Πειραιά. Συγκεκριμένα, σε δίκη οδηγούνται για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής.

Τη μήνυση έχει καταθέσει ο Δ/ντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΙΔΕ) Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για μια κινητοποίηση που είχε πραγματοποιηθεί στις 30/11/2022 στα γραφεία της Δ/νσης ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διημερίδα διαφήμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά!

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία!

Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες! Καμία δίωξη σε κανέναν και καμία!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, βέβαια, ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις του Σωματείου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, τα κενά και την υποχρηματοδότηση των σχολείων, τις συνδικαλιστικές διώξεις κλπ..

Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11/2022, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ενώ η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση.

Για την κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση.

Συναντιέται με όλες τις συνδικαλιστικές διώξεις αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ..

Όλα αυτά σε μια περίοδο που μεγαλώνει συνεχώς η πολεμική εμπλοκή της χώρας και μας θέλουν να μην μιλάμε, να μη διεκδικούμε, να θυσιάζουμε τις ανάγκες μας και τις ίδιες τις ζωές μας για τα κέρδη.

Καταγγέλλουμε τη νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Απαιτούμε την αθώωση των 4 συνδικαλιστών.

Στηρίζουμε την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά στα δικαστήρια του Πειραιά (Σκουζέ 3-5) στις 23/3/2026 στις 8:30 π.μ.

• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!
• Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη.
• Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

Συνάδελφοι,

Η ΔΑΣ επανέρχεται στο ζήτημα της λειτουργίας και της διαχείρισης του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί απολογισμός της δράσης του ΙΝΕ και των άλλων φορέων,  ούτε έχει παρουσιαστεί οικονομικός απολογισμός στα όργανα της Διοίκησης.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΔΑΣ έχει αποχωρήσει από τη διοίκηση του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ το 2013, καταγγέλλοντας συγκεκριμένα την έλλειψη διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών του Ινστιτούτου. Για τις ίδιες ακριβώς αιτίες, η ΔΑΣ επανήλθε δημόσια με σχετικές καταγγελίες και το 2019, αναδεικνύοντας εκ νέου τα ζητήματα που προκύπτουν από τη λειτουργία και τη διαχείριση του ΙΝΕ. Εδώ και χρόνια αξιοποιείται από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ για την αλλοίωση και τη νόθευση των συσχετισμών και της πραγματικής θέλησης των εργαζομένων στα συνδικάτα. Ζήτημα που το έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα.

Παρά τα σοβαρά αυτά ζητήματα που έχουν τεθεί από την πλευρά μας εδώ και χρόνια, ουδέποτε έγινε ουσιαστική συζήτηση και απολογισμός στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ, ούτε παρουσιάστηκαν αναλυτικά στοιχεία για τη λειτουργία και την οικονομική διαχείριση του Ινστιτούτου.

Η διαφάνεια, η λογοδοσία και η ενημέρωση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ για τη λειτουργία και τη διαχείριση φορέων της Συνομοσπονδίας αποτελούν στοιχειώδη υποχρέωση.

Για τους λόγους αυτούς, ζητάμε την άμεση σύγκληση συνεδρίασης της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, με θέμα την παρουσίαση και συζήτηση απολογισμού δράσης του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και όλων των φορέων που έχει στην ευθύνη της η ΓΣΕΕ καθώς επίσης  και την κατάθεση και συζήτηση αναλυτικού οικονομικού απολογισμού.

Τα εξοργιστικά πρόσφατα δημοσιεύματα στα οποία αποκαλύπτεται ότι 12 νοσοκομεία πανελλαδικά δεν εξυπηρετούν γυναίκες σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη σύμφωνα με εσωτερικά έγγραφα του Υπουργείου Υγείας, αλλά και παλαιότερα στα οποία καταγράφεται ότι 46 νοσοκομεία στην Ελλάδα αρνήθηκαν τηλεφωνικά σε γυναίκα την πρόσβαση σε άμβλωση, αποδεικνύουν περίτρανα ότι η αναγκαία νομική κατοχύρωση της άμβλωσης είναι από μόνη της κενό γράμμα.

Ο περιορισμός του αυτονόητου δικαιώματος όλων των γυναικών στην δημόσια και δωρεάν ασφαλή άμβλωση βέβαια δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο τις σκοταδιστικές αντιλήψεις κάποιων υγειονομικών του ΕΣΥ.

Κυρίως σκοντάφτει στις κυβερνητικές και ευρωενωσιακές πολιτικές εμπορευματοποίησης της υγείας, στο ότι σήμερα το 2026 η αναπαραγωγική υγεία των γυναικών, αντί για κοινωνικό δικαίωμα, θεωρείται πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους και κόστος για το κράτος.

Καταγγέλλουμε την κάλπικη αντιπαράθεση των αναχρονιστικών απόψεων για απαγόρευση των αμβλώσεων με τις δήθεν προοδευτικές για την «αυτοδιάθεση του σώματος» που σιγοντάρει την πολιτική η οποία καθιστά ατομική-οικογενειακή υπόθεση ό,τι θα έπρεπε να είναι κοινωνική υποχρέωση και ευθύνη του κράτους.

Η πραγματική ελευθερία και η ουσιαστικά ατομική απόφαση μία κοπέλας να προχωρήσει ή όχι στη διαδικασία της άμβλωσης, δεν μπορεί να υπάρξει τη στιγμή που είναι παντελώς ανύπαρκτες δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, όπως και υπηρεσίες σεξουαλικής αγωγής και οικογενειακού προγραμματισμού, ώστε να εξασφαλίζεται το δικαίωμα στην άμβλωση, αλλά και επιστημονικό πρόγραμμα αντισύλληψης.

Η ΟΓΕ παλεύει για να κατακτήσουν οι γυναίκες όλες τις οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις προκειμένου να είναι πραγματικά ελεύθερες να αποφασίσουν πότε και αν θα φέρουν στον κόσμο ένα παιδί. Παλεύει για να είναι πραγματικά ελεύθερες από προκαταλήψεις και αναχρονιστικές αντιλήψεις και από πολιτικές που τις γεννούν και τις διαιωνίζουν.

Δυναμώνουμε την πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα των γυναικών στην αναπαραγωγική υγεία, στο πλαίσιο ενός δημόσιου και δωρεάν συστήματος Υγείας που με επιστημονική κρατική στήριξη των γυναικών μέσω οικογενειακού προγραμματισμού και σεξουαλικής αγωγής θα εξασφαλίζεται η ασφαλής αντισύλληψη για όλες, όπως και το δικαίωμα στη νόμιμη, δωρεάν και ασφαλή άμβλωση, καθώς και στον προγεννητικό έλεγχο, την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, την εγκυμοσύνη και τον τοκετό.