Τιμάμε τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου στα πρόσωπα των εκατοντάδων χιλιάδων εργατών και εργαζόμενων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που μέσα από τις γραμμές των συνδικάτων συμμετέχουν μαζικά στους εργατικούς- λαϊκούς αγώνες, στις απεργίες και τις απεργιακές συγκεντρώσεις, ενάντια στο κύμα ακρίβειας που πνίγει το λαϊκό εισόδημα, που διεκδικούν αυξήσεις στου μισθούς, ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Η αγωνιστική παρακαταθήκη του αντιδικτατορικού αγώνα και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στην ανοιχτή, φασιστική, αμερικανοΝΑΤΟική, απριλιανή δικτατορία, και η συνεπής-αλύγιστη στάση των χιλιάδων εργαζομένων, νέων, γυναικών στις εξορίες, στα μπουντρούμια των φυλακών και στα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, παραμένουν οδηγός και έμπνευση για τον δικό μας σημερινό, καθημερινό βηματισμό.

Καμία επιλογή στρατοπέδου ληστών!

Τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα που γράφτηκαν στις πύλες του Πολυτεχνείου και το σύνθημα «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» που ηχούσε στους δρόμους και τους χώρους δουλειάς την περίοδο της χούντας παραμένουν επίκαιρα, προσαρμοσμένα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που ζει ο εργαζόμενος λαός.

Το «Πολυτεχνείο» μας καλεί να μείνουμε ανυπότακτοι, να διαδηλώσουμε ενάντια στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ουκρανία, απέναντι στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ των ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ-Ρωσία που δολοφονούν αμάχους, σπέρνουν προσφυγιά και σκορπούν φτώχεια και πείνα σε πολλές γωνιές του πλανήτη.

Αποκτάει ιδιαίτερη βαρύτητα σήμερα το αίτημα για απεμπλοκή της χώρας μας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και από τον πόλεμο που εξελίσσεται αμείωτα με εξάρσεις και υφέσεις, να σταματήσει η παροχή «γη και ύδωρ» στους εκμεταλλευτές μας και στις πολεμικές μηχανές τους, που μετατρέπουν τις υποδομές της χώρας, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια σε “ορμητήρια πολέμου” αλλά και πιθανούς “στόχους”.Να καταργηθεί η Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Στρατιωτικές Βάσεις. Να ξηλωθούν οι βάσεις του θανάτου από τη χώρα μας. Να μην εγκατασταθούν πυρηνικά στον Άραξο, στη Σούδα και οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα.

Η ιστορία γράφεται με ανυπακοή

Αυτοί που μιλούν σήμερα για βαρυχειμωνιές για να εξασφαλίσουν την άνοιξη της κερδοφορίας τους, λογαριάζουν χωρίς τον βασικό παραγωγό του πλούτου, χωρίς τα εκατομμύρια των εργατών στη χώρα μας και σε όλον τον κόσμο. Χωρίς την εργασία, τον ιδρώτα και το μυαλό των εργαζομένων, τίποτα δε προχωρούσε προς τα εμπρός, τίποτα δε θα λειτουργούσε, τίποτα δε θα βρισκόταν σε κίνηση.

Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα, με καλάθια της ντροπής, με Voucher και Pass, με τα επιδόματα-κοροϊδία των επιχειρηματικών ομίλων.

Η απεργία στις 9 Νοέμβρη απέδειξε ότι ο λαός μπορεί να έρθει στο προσκήνιο. Η συγκλονιστική συμμετοχή των εργαζομένων δείχνει το δρόμο της σύγκρουσης με τους επιχειρηματικούς ομίλους και την κυβέρνηση, στον διεκδικητικό αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς, για συλλογικές συμβάσεις, για φτηνό ρεύμα και τρόφιμα.

Είναι ο αγώνας που θα στοχεύει στο κέντρο τον ταξικό αντίπαλο, τους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους, ο αγώνας δηλαδή για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Έτσι τιμάμε εμείς τους νεκρούς της αντιδικτατορικής πάλης και τους αγώνες τους.

Η συγκλονιστική απεργία στις 9 Νοέμβρη να έχει συνέχεια στις 17 Νοέμβρη!

Όλες και όλοι στο συλλαλητήριο στο λιμάνι της Μύρινας στις 6.30 μ.μ.

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΛΗΜΝΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΛΗΜΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΛΗΜΝΟΥ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΗΜΝΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ ΛΗΜΝΟΥ

ΕΛΜΕ ΛΗΜΝΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΛΗΜΝΟΥ

ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΗΜΝΟΥ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΛΗΜΝΟΥ

 Η ΕΛΜΕ-ΚΙ τιμά την 49η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973 ενάντια στην φασιστική, αμερικανοΝΑΤΟική δικτατορία, μέσα από τους σημερινούς σύγχρονους αγώνες για τα αδικαίωτα και τα σύγχρονα αιτήματα για «Ψωμί-Παιδεία- Ελευθερία » 

Όπως και το 1973 έτσι και σήμερα οι εκπαιδευτικοί μαζί με τους γονείς, τους μαθητές και όλο το λαό, συμπορεύονται, όπως πρόσφατα στην απεργία στις 9 Νοέμβρη, διεκδικώντας ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, δημόσιο και δωρεάν, που θα μορφώνει ολόπλευρα και δεν θα εξοντώνει με περιττές γνώσεις τους μαθητές και γραφειοκρατικά βάρη τους εκπαιδευτικούς, με αξιολογήσεις που καμία σχέση δεν έχουν με τη μόρφωση των μαθητών. 

Η τότε συνεπής στάση, των χιλιάδων εργαζομένων και νέων στις εξορίες, στις φυλακές και στα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, παραμένουν οδηγός και έμπνευση για τους δικούς μας σημερινούς αγώνες ενάντια στην επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, στα εργασιακά, εκπαιδευτικά και μορφωτικά δικαιώματα, ενάντια στον πόλεμο και τις επεμβάσεις των σύγχρονων ιμπεριαλιστικών μπλοκ στην Ουκρανία και αλλού, δολοφονώντας αμάχους και σπέρνοντας προσφυγιά φτώχεια και πείνα. 

Το πολυτεχνείο σήμερα μας δείχνει το δρόμο, για να μην αποδεχτούμε την «προσαρμογή» της εκπαιδευτικής ζωής στην εξαθλίωση των «κοντέινερ», στην «κανονικότητα» των ανεπαρκών και αθωράκιστων σχολείων, της ανασφαλούς πρόσβασης των μαθητών στο σχολείο, των περικοπών στις λειτουργικές δαπάνες, των ακάλυπτων κενών εκπαιδευτικών και των πολυπληθών τμημάτων, των προβληματικών σχολικών μεταφορών. Να μην συμβιβαστούμε με τα σχέδια για σβηστά φώτα σε παγωμένες αίθουσες, με τα σχέδια ταξικής διαφοροποίησης των σχολείων, με τους κόφτες της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της τράπεζας θεμάτων, με τον κυβερνητικό αυταρχισμό και την προσπάθεια να μπουν τα σωματεία μας στο γύψο, με τα ψίχουλα και τα καλάθια της ντροπής, με τα Voucher και τα Pass της κοροϊδίας, κ.α. 

Δεν μένουμε θεατές σε όλα εκείνα τα φαινόμενα που βάζουν εμπόδια στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλοιώνουν το χαρακτήρα του σχολείου και προσβάλουν την αξιοπρέπεια εκπαιδευτικών και μαθητών. Διεκδικούμε μέτρα στήριξης των μαθητών, των σχολείων και των εκπαιδευτικών και ιδιαίτερα του παιδαγωγικού τους ρόλου.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ- ΚΙ καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στις φετινές εκδηλώσεις τιμής και μνήμης της επετείου του Πολυτεχνείου που διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο :

στο Αντιιμπεριαλιστικό Συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την

Πέμπτη 17/11, ώρα18.00

στο κτήριο του Εργατικού Κέντρου, στην παραλία Αργοστολίου

καθώς και

στη Συναυλία με τίτλο «Τραγουδάμε για το Πολυτεχνείο»

με τον Διονύση Φραγκόπουλο και το Δημήτρη Αραγιάννη,

στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ε.Κ.Κ.-Ι. που θα πραγματοποιηθεί μετά το τέλος του συλλαλητηρίου 

Δυναμώνουμε τον αγώνα για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για να σταματήσουν οι πολεμικές μηχανές τους να μετατρέπουν την χώρα σε “ορμητήριο πολέμου” αλλά και πιθανό “στόχο”. 

Χαιρετίζουμε και τιμάμε την 49^η επέτειο από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, του Νοέμβρη του 1973. Τιμάμε τους χιλιάδες εργαζόμενους, νέους και γυναίκες που έδωσαν τη ζωή τους στην πάλη ενάντια στην απριλιανή δικτατορία.

49 χρόνια μετά το «Πολυτεχνείο» και η χώρα μας συνεχίζει να είναι στενά συνδεδεμένη στο Αμερικανονατοϊκό άρμα. Το «Πολυτεχνείο» μας καλεί να μείνουμε ανυπότακτοι, να διαδηλώσουμε ενάντια στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ουκρανία, απέναντι στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ που ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ-Ρωσία που δολοφονούν αμάχους, σπέρνουν προσφυγιά και σκορπούν φτώχεια και πείνα σε πολλές γωνιές του πλανήτη.

Αποκτάει ιδιαίτερη βαρύτητα σήμερα το αίτημα για απεμπλοκή της χώρας μας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και από τον πόλεμο που εξελίσσεται αμείωτα με εξάρσεις και υφέσεις, να σταματήσει η παροχή «γη και ύδωρ» στους εκμεταλλευτές μας και στις πολεμικές μηχανές τους, που μετατρέπουν τις υποδομές της χώρας, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια σε “ορμητήρια πολέμου” αλλά και πιθανούς “στόχους”. Να καταργηθεί η Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Στρατιωτικές Βάσεις. Να ξηλωθούν οι βάσεις του θανάτου από τη χώρα μας. Να μη εγκατασταθούν πυρηνικά στον Άραξο, στη Σούδα και οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα.

 Φέτος, να ακουστεί ακόμη πιο δυνατά πως ο λαός δεν διαλέγει στρατόπεδο ληστή στον πόλεμο, αλλά βρισκόμαστε στο πλευρό των δύο λαών που σηκώνουν τα βάρη του πολέμου και δεν σταματούν να μετρούν τάφους και νεκρούς. Το σύνθημα «Έξω αι ΗΠΑ, Έξω το ΝΑΤΟ» που το 1973 ήταν γραμμένο πάνω στην πύλη του Πολυτεχνείου, σήμερα πρέπει να γίνει πράξη με άμεση απεμπλοκή της χώρας από ΝΑΤΟ, από ΕΕ.

49 χρόνια μετά η ζωή των εργαζομένων όχι απλά δεν έχει γίνει καλύτερη, αλλά έχει χειροτερέψει. Όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου μας καλούν ακόμη μία φορά να σφίξουμε το ζωνάρι, να σκύψουμε το κεφάλι και να συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα που μας ρίχνουν μέσα από τα καλάθια της ντροπής, τα διάφορα Voucher και Pass και τις επιδοτήσεις που δεν φτάνουν ούτε για ζήτω! 49 χρόνια μετά το σύνθημα «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» παραμένει επίκαιρο, όμως πλέον αποκτά μεγαλύτερο νόημα προσαρμοζόμενο στις συνθήκες της εποχής και τον αγώνα για σύγχρονα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Το Πολυτεχνείο πριν από 49 χρόνια έγινε φωτεινό παράδειγμα πως ο ενωμένος λαός όταν αγωνίζεται μπορεί να νικήσει. Έτσι και σήμερα η πάλη του λαού να γίνει η πυξίδα, ώστε από καλύτερες βάσεις οι εργαζόμενοι να δείξουμε τη δύναμή μας απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους.

Μια εβδομάδα μετά την επιτυχημένη απεργία της 9^ης Νοέμβρη, είναι στο χέρι μας η συνέχεια της πάλης για μια καλύτερη ζωή.

Το Εργατικό Κέντρο Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου και η Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου καλούν εργατικά σωματεία, συλλόγους, φορείς και συμβούλια των μαθητών σε συγκέντρωση την Πέμπτη 17 Νοέμβρη, στις 11:00πμ, στην είσοδο του 1^ου Λυκείου (επί της Ιπποκράτους), ενώ αμέσως μετά θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων.

Περισσότεροι από χίλιοι πεντακόσιοι ασθενείς είναι σε πολύμηνη αναμονή για χειρουργική επέμβαση στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, λόγω των ελλείψεων προσωπικού στο Αναισθησιολογικό και τα Χειρουργεία, ενώ στους εργαζόμενους οφείλονται δεκάδες ημέρες ανάπαυσης και κανονικής άδειας, Περισσότεροι από εξήντα ασθενείς με χρόνιο πόνο ταλαιπωρούνται λόγω της υποβάθμισης της Μονάδας Πόνου. Αντί για επείγουσες προσλήψεις προσωπικού για να λειτουργήσουν οι κλειστές χειρουργικές αίθουσες, η κυβέρνηση προωθεί ιδιωτικά απογευματινά χειρουργεία με νέες επιβαρύνσεις σε βάρος των ασθενών.

Σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και ποιότητα ζωής εκατοντάδων ασθενών προκαλεί ο μειωμένος αριθμός χειρουργικών επεμβάσεων στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο καθώς και η συνεχιζόμενη υποβάθμιση της Μονάδας Πόνου, λόγω των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού στο Αναισθησιολογικό τμήμα και τα Χειρουργεία.

Λειτουργούν καθημερινά μόνο 5 από τις 13 διαθέσιμες χειρουργικές αίθουσες (Χειρουργεία 1^ου ορόφου, Κέντρο Εγκαυμάτων και Μαιευτήριο), με αποτέλεσμα περισσότεροι από 1500 ασθενείς να είναι σε πολύμηνη αναμονή. Ταυτόχρονα η συνεχιζόμενη υποβάθμιση της λειτουργίας της Μονάδας Πόνου (από 4 φορές την εβδομάδα σε μόνο 2 φορές) έχει σαν αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται δεκάδες ασθενείς με χρόνιο πόνο.

Η απαράδεκτη κατάσταση οφείλεται στην έλλειψη αναισθησιολόγων και νοσηλευτικού και βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού. Συγκεκριμένα, παραμένουν κενές 3 οργανικές θέσεις ειδικευμένων και 7 θέσεις ειδικευόμενων αναισθησιολόγων ενώ ένας ειδικευμένος γιατρός αποσπάται ανα διαστήματα σε αναισθησιολογικά τμήματα των νησιών.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις σε νοσηλευτικό και βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό, με αποτέλεσμα στους εργαζόμενους να οφείλονται δεκάδες μέρες ανάπαυσης και κανονικής άδειας. Παραμένουν κενές 83 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 49 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου, ενώ σε αναστολή εργασίας βρίσκονται 20 νοσηλευτές και τραυματιοφορείς. Η κατάσταση θα χειροτερέψει αν απολυθούν οι 190 επικουρικοί εργαζόμενοι, που οι συμβάσεις τους λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου.

Πρόσθετα προβλήματα στη λειτουργία των Χειρουργείων προκαλούν οι μεγάλες ελλείψεις προσωπικού στην Αιμοδοσία, το Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα και το Μικροβιολογικό – Βιοχημικό Εργαστήρια.

Αντι για προσλήψεις αναισθησιολόγων, νοσηλευτικού και βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού με επείγουσες διαδικασίες, για να στελεχωθούν και λειτουργήσουν οι κλειστές χειρουργικές αίθουσες, η κυβέρνηση, με το νέο νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη, προωθεί τα ιδιωτικά απογευματινά χειρουργεία με νέες επιβαρύνσεις σε βάρος των ασθενών και των ασφαλιστικών ταμείων.

Η απαράδεκτη κατάσταση, με τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες αποτελεί μια ακόμη προκλητική πριμοδότηση  της κερδοφορίας των ιδιωτικών κλινικών.  Αποδεικνύοντας, για άλλη μια φορά, ότι στον καπιταλισμό, η υγεία, για τις λαϊκές οικογένειες αποτελεί «ατομική ευθύνη» ενώ για τους επιχειρηματικούς ομίλους γίνεται πεδίο κερδοφορίας.

Ζητάμε να προχωρήσετε ΑΜΕΣΑ σε:

► προκήρυξη και κάλυψη των 3 κενών οργανικών θέσεων αναισθησιολόγων. Τροποποίηση του οργανισμού του ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ με σύσταση 4 τουλάχιστον επιπλέον θέσεων ειδικευμένων αναισθησιολόγων

► ενίσχυση του Αναισθησιολογικού και των Χειρουργείων με προσλήψεις νοσηλευτικού και βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού με επείγουσες διαδικασίες. Να δοθούν οι χρωστούμενες ημέρες ανάπαυσης και κανονικής άδειας

► ανακληση των αναστολών εργασίας. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζομένων.

► σύσταση και προκήρυξη 4 θέσεων ειδικευμένων αιματολόγων ή βιοπαθολόγων για την Αιμοδοσία. Προκήρυξη των 4 κενών θέσεων ειδικευμένων γιατρών στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο. Προκήρυξη 4 θέσεων ειδικευμένων γιατρών και των 8 κενών θέσεων τεχνολόγων ακτινολόγων και χειριστών ιατρικών συσκευών στο Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα.

► αποκατάσταση της λειτουργίας της Μονάδας Πόνου

Συνάδελφοι,

Στις σημερινές συνθήκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου, των κινδύνων για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, που αμφισβητούνται ευθέως από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και την αστική τάξη της «συμμάχου» Τουρκίας, η ανάδειξη των αντιιμπεριαλιστικών συνθημάτων του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ αποκτά μεγαλύτερη αξία.

Στην περίοδο αυτή που η επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του ενάντια σε κάθε εναπομείναν δικαίωμα των εργαζομένων και του λαού οξύνεται στο έπακρο, το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ αναδείχνει την μεγάλη σημασία της ανάγκης ο λαός να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, να αποκρούσει την επίθεση. Το ίδιο το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ αποτελεί την πιο απτή απόδειξη πως, όταν ο λαός βγει στο προσκήνιο, κανείς, όσο ισχυρός κι αν φαίνεται, δεν μπορεί να σταματήσει την ανατρεπτική δράση του.

Καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στις αντιιμπεριαλιστικές συγκεντρώσεις, που θα οργανωθούν σε όλη τη χώρα εν όψει της γιορτής του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Τιμάμε την 49η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Εμπνεόμαστε από τα ανεκπλήρωτα συνθήματά της. Αντιστεκόμαστε στην ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής. Μπαίνουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, με την αισιοδοξία που πηγάζει από το δίκιο των διεκδικήσεων, από τη ζωή μας που δε μπορεί να εγκλωβιστεί στα ψίχουλα, τα vouchers και τα pass. Παλεύουμε επίμονα, ακούραστα για να αναμετρηθούμε με την εργοδοσία και το κράτος της κατά μέτωπο.

Η αντιδιδακτορική πάλη, ο κοινός αγώνας νεολαίας-εργαζομένων ενάντια στην επιβεβλημένη από την αστική τάξη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα Χούντα, που κορυφώθηκε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου, πραγματοποιήθηκε απέναντι σε ένα βάρβαρο, βίαιο καθεστώς που με την στήριξη των ΗΠΑ έμοιαζε πανίσχυρο. Ταυτόχρονα, η Χούντα επιχειρούσε με απαγορεύσεις, εξορίες, φυλακίσεις, βασανιστήρια και δολοφονίες αγωνιστών συνδικαλιστών να εμποδίσει κάθε προσπάθεια οργάνωσης της αντίστασης και της διεκδίκησης του λαού. Παράλληλα, αξιοποιούσε και μια σειρά αχυρανθρώπων της εργοδοσίας μέσα στα συνδικάτα με στόχο να επιβάλλουν την αδράνεια, την απογοήτευση και την μοιρολατρία. Η λαϊκή πάλη, όμως, απέδειξε ότι ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος.

Σήμερα τα συνδικάτα είναι αντιμέτωπα με τους νόμους των ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν να καταργήσουν το δικαίωμα στην απεργία, στην συνδικαλιστική οργάνωση και να βάλουν στο γύψο τους εργατικούς αγώνες. Αρνούνται να προσλάβουν γιατρούς, για να μετατρέψουν το ΕΣΥ σε μια ακόμη μηχανή κέρδους για την ιδιωτική υγεία που θησαυρίζει εις βάρος του λαού.

Ο λαός μας μετρά πανάκριβα τις αρνητικές συνέπειες από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου και του φυσικού αέριου, οι τιμές στο ρεύμα και στα καύσιμα έχουν εκτιναχτεί. Την ίδια στιγμή που η ακρίβεια σαρώνει το λαϊκό εισόδημα και τα νοσοκομεία είναι στα όρια της κατάρρευσης, η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να δαπανά πάνω από 5 δις ευρώ το χρόνο, όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, για στρατιωτικούς εξοπλισμούς που αξιοποιούνται για τη στήριξη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. που αιματοκυλούν ολόκληρους λαούς.

Τα συμφέροντα του λαού μας όχι μόνο δε βρίσκονται στην βαθύτερη εμπλοκή σ’ αυτούς τους δολοφονικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, αλλά στην άμεση απεμπλοκή από αυτούς.

Η απεργία στις 9 Νοέμβρη έδωσε το μήνυμα ότι δεν συμβιβαζόμαστε με την ζωή που μας ετοιμάζουν τα αφεντικά και το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα τους. Έδειξε τη δύναμη των εργαζόμενων και του λαού όταν βγαίνουν στο προσκήνιο.

Συνεχίζουμε ακόμα πιο μαζικά, ακόμα πιο μαχητικά, με τα συλλαλητήρια στις 17 Νοέμβρη σε όλες τις πόλεις της χώρας και την πορεία στην Αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα. Δυναμώνουμε την πάλη για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Απαιτούμε να κλείσουν τώρα όλες οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές στρατιωτικές βάσεις στη χώρα.

Προχωράμε στο δρόμο που μας δείχνουν οι σύγχρονες ανάγκες και τα συμφέροντα της τάξης μας! Με οργάνωση, αγώνα, ταξική αλληλεγγύη διεκδικούμε για το σήμερα και ανοίγουμε το δρόμο για το αύριο, για τη ζωή που αξίζει σε εμάς που παράγουμε τον πλούτο! 

Μέσα από τους αγώνες μας συνεχίζουμε την προσπάθεια, για να ωριμάζει η συνείδηση των εργαζόμενων, για να μπορέσουμε να συγκρουστούμε συνολικά με τα αφεντικά και την εξουσία τους και να πάρουμε στα χέρια μας αυτό που δικαιωματικά μας ανήκει, τον πλούτο που παράγουμε.

Συνεχίζουμε αταλάντευτα και αποφασιστικά! – Θα νικήσουμε!

Δίνουμε αγωνιστικό ραντεβού:

Στην κατάθεση στεφανιών από τα σωματεία την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2022 και ώρα 17:00, σημείο συνάντησης το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας (Βερανζέρου 1, πλατεία Κάνιγγος)

Στην πορεία προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2022.

ΠΟΛΥΤΕΧΕΙΟ 1973 – ΠΟΛΥΤΕΧΕΙΟ 2022

Όλοι και όλες στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Θεσπρωτίας την Πέμπτη 17/11 και ώρα 19.00 στην Πλατεία Δημαρχείου στην Ηγουμενίτσα

Το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας και όλα τα σωματεία και συνδικάτα που βρίσκονται στη δύναμή του χαιρετίζουμε και τιμάμε την 49^η επέτειο από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973.

Η αγωνιστική παρακαταθήκη του αντιδικτατορικού αγώνα και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στην ανοιχτή φασιστική, αμερικανοΝΑΤΟική, απριλιανη δικτατορία και η συνεπής αλύγιστη στάση χιλιάδων εργαζομένων, νέων,  γυναικών στις εξορίες, στα μπουντρούμια των φυλακών και στα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, παραμένουν οδηγός και έμπνευση για το δικό μας καθημερινό βηματισμό.

Τιμάμε τη λαϊκή εξέγερση στα πρόσωπα όλων των εργατών και των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που πανελλαδικά αλλά και στο νομό μας μέσα από τις γραμμές των συνδικάτων συμμετέχουν στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, στις απεργίες και στις απεργιακές συγκεντρώσεις, σε κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία ενάντια στο κύμα ακρίβειας που πνίγει το λαϊκό εισόδημα, που διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς, ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΛΗΣΤΩΝ!

Το περιεχόμενο και το μήνυμα της λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου που ανέδειξε την αναγκαιότητα αλλά και αποτελεσματικότητα της οργανωμένης και συντονισμένης δράσης εργατών, εργαζόμενων, φοιτητών, μαθητών παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ!

Τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα που γράφτηκαν στις πύλες του Πολυτεχνείου και το σύνθημα: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» που ηχούσε στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς την περίοδο της χούντας παραμένουν επίκαιρα, προσαρμοσμένα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που ζει ο εργαζόμενος λαός.

Το «Πολυτεχνείο» μας καλεί να μείνουμε ανυπότακτοι, να διαδηλώσουμε ενάντια στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Ουκρανία, απέναντι στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ. ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ-Ρωσία, που δολοφονούν αμάχους, σπέρνουν προσφυγιά και σκορπούν φτώχεια και πείνα σε πολλές γωνιές του πλανήτη. Αποκτάει ιδιαίτερη βαρύτητα σήμερα το αίτημα για απεμπλοκή της χώρας μας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και από τον πόλεμο που εξελίσσεται αμείωτα με εξάρσεις και υφέσεις.

Να σταματήσει η παροχή «γης και ύδατος» στους εκμεταλλευτές μας και στις πολεμικές μηχανές τους, που μετατρέπουν τις υποδομές της χώρας, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια σε «ορμητήρια πολέμου» αλλά και πιθανούς στόχους.

Να καταργηθεί η Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Στρατιωτικές Βάσεις.

Να ξηλωθούν οι βάσεις του θανάτου στη χώρα μας.

Να μην εγκατασταθούν πυρηνικά στον Άραξο, στη Σούδα και οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα.

Η ιστορία γράφεται με ανυπακοή!!!

Η απεργία στις 9 Νοέμβρη απέδειξε ότι ο λαός μπορεί να έρθει στο προσκήνιο, η συγκλονιστική συμμετοχή των εργαζομένων πανελλαδικά και η πρωτόγνωρη συμμετοχή τόσων συνδικάτων και φορέων και στο νομό μας, δείχνει το δρόμο της σύγκρουσης με τους επιχειρηματικούς ομίλους και την κυβέρνηση, στο διεκδικητικό αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς, για συλλογικές συμβάσεις, για φτηνό ρεύμα και τρόφιμα. Οι εργάτες και τα λαϊκά στρώματα απέδειξαν για ακόμη μια φορά και σε αυτή την απεργιακή μάχη και στο σύνολο των καθημερινών αγώνων ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα και τα καλάθια της ντροπής, με Voucher και Pass που είναι δικά μας λεφτά ούτως ή άλλως, με τα επιδόματα-κοροιδία των επιχειρηματικών ομίλων. Δε δεχόμαστε να πληρώνουμε το λογαριασμό της ενέργειας από τις «πράσινες» μπίζνες τους. Δε δεχόμαστε να πληρώνουμε τις κρίσεις τους, την ανάπτυξή τους, τους πολέμους τους. Όσοι μιλούν για βαρυχειμωνιές για να εξασφαλίσουν την άνοιξη της κερδοφορίας τους, τους υπενθυμίσαμε ότι λογαριάζουν χωρίς το βασικό παραγωγό του πλούτου που είμαστε εμείς, όλοι οι εργάτες, οι εργαζόμενοι, το σύνολο του λαού, που χωρίς τον ιδρώτα, την εργασία και το μυαλό μας τίποτα δε θα προχωρούσε προς τα εμπρός, τίποτα δε θα λειτουργούσε, τίποτα δε θα βρισκόταν σε κίνηση.

Σήμερα απέναντι σε ένα σύστημα που σαπίζει και δείχνει με τραγικό τρόπο τα απάνθρωπα όρια που βάζει παρά τα απίστευτα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα που πληθαίνουν γύρω μας, απέναντι στην πολιτική που σπέρνει πολέμους, φτώχεια και προσφυγιά, μοναδική διέξοδος είναι ο συνεχής, συνεπής ταξικός αγώνας αντίστασης και αντεπίθεσης, η οργάνωσή μας, η διεκδικητική πάλη σε κλάδους και χώρους δουλειάς. Είναι ο αγώνας που θα στοχεύει στο κέντρο τον ταξικό αντίπαλο, τους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό τους προσωπικό, ο αγώνας δηλαδή για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Έτσι τιμάμε εμείς τους νεκρούς της αντιδικτατορικής πάλης και τους αγώνες τους!

Όλοι και όλες στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Θεσπρωτίας

την Πέμπτη 17/11 και ώρα 19.00

στην Πλατεία Δημαρχείου στην Ηγουμενίτσα

Ψήφισμα της ΟΕΝΓΕ στις απεργιακές συγκεντρώσεις

Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του λαού μας συνεχώς χειροτερεύει. Η λειτουργία των δημόσιων μονάδων Υγείας βρίσκεται στο «κόκκινο». Τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας βουλιάζουν κάτω από το βάρος των τραγικών ελλείψεων σε προσωπικό, υποδομές και εξοπλισμό. Κατάσταση που θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα γιατί θα συμπιεστεί ακόμα περισσότερο το κόστος λειτουργίας των δημόσιων μονάδων υγείας για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις δραστικά περικομμένες κρατικές δαπάνες. Η αναμονή για ένα χειρουργείο, ένα απλό ραντεβού σε ιατρείο ή μία απλή διαγνωστική, απεικονιστική εξέταση φτάνει ολόκληρους μήνες ή και χρόνια, αναγκάζοντας τους ασθενείς να στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα.

Αντί να στελεχωθούν τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας με όλο το απαραίτητο προσωπικό , με όλο το σύγχρονο εξοπλισμό για να καλύπτουν τις ανάγκες των ασθενών, η κυβέρνηση βαθαίνει την ιδιωτική- επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων, κλείνοντας την πόρτα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει. Αντί να δώσει στους υγειονομικούς αξιοπρεπείς μισθούς , τους σπρώχνει να συμπληρώνουν το εισόδημα τους από τις πληρωμές των ασθενών.

Το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη, έρχεται ουσιαστικά να κλείσει την πόρτα του νοσοκομείου σε μία μεγάλη μάζα του λαού και να θεσμοθετήσει και επίσημα την υγεία που θα είναι προσβάσιμη ανάλογα με την τσέπη του κάθε ασθενή. Οι αλλαγές που προτείνονται είναι φυσική συνέχεια αυτών που έχουν προωθήσει όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις: απογευματινά ιατρεία, απογευματινά χειρουργεία, διεύρυνση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων που τείνουν να γίνουν κυρίαρχες, με αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση και συρρίκνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, τη μετατροπή της υγείας σε ένα όλο και πιο δυσπρόσιτο και ακριβό εμπόρευμα, σε προνόμιο για λίγους, ταυτόχρονα με τη γιγάντωση του ιδιωτικού τομέα υγείας.

Αυτό σηματοδοτούν τα επίμαχα άρθρα για την κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών του ΕΣΥ, την είσοδο ιδιωτών γιατρών με συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Τα επιχειρήματα του υπουργείου υγείας για να υπερασπιστεί το έκτρωμα αυτό έχουν καταρριφθεί ένα προς ένα. Η αντίθεση των υγειονομικών σε αυτό είναι καθολική, όπως εκφράζεται με δεκάδες αποφάσεις σωματείων, ενώσεων, συλλόγων.

Η σημερινή απεργιακή μάχη, μπορεί να αποτελέσει ένα μεγάλο αγωνιστικό σταθμό, που θα δώσει πνοή σε νέους, μαζικότερους συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων στα νοσοκομεία, σε κοινή πορεία με τους άλλους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, να μην κατατεθεί στη Βουλή.

Να πληθύνουν οι αποφάσεις καταδίκης, οι αγωνιστικές παρεμβάσεις, διεκδικώντας την κατάργηση των πληρωμών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό και την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία, τις μόνιμες προσλήψεις υγειονομικών, τις αυξήσεις στους μισθούς, για ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας.