Όλοι και όλες στην παράσταση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία της Γαλλίας, σήμερα 23 Μαρτίου στις 6.30μμ
Καλούμε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα να πάρουν μαζικά μέρος στην σημερινή παράσταση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία της Γαλλίας για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργατών στην Γαλλία.
Στην Γαλλία συνεχίζονται μαζικές, αγωνιστικές δράσεις και απεργίες σε σειρά κλάδων. Οι δρόμοι της χώρας πλημμυρίζουν αυτές τις ημέρες από έναν λαό που διαδηλώνει για τη ζωή του, με μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις σε βιομηχανίες.
Απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό, Κυβέρνηση-Εργοδότες έχουν εξαπολύσει ένα τεράστιο όργιο καταστολής και τρομοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα απειλούν ξανά τους εργάτες με επιστράτευση σε μια προσπάθεια να εμποδίσουν την σημερινή τους Γενική Απεργία!
Η Εργατική Τάξη της Γαλλίας δίνει έναν τεράστιο αγώνα. Και εμείς στεκόμαστε στο πλευρό τους!
ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ!
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 18:30
Ο αγώνας των εργατών της Γαλλίας είναι και δικός μας αγώνας!
Το Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων & Εμποροϋπαλλήλων συμμετέχει και καλεί τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στο πανδραμινο συλλαλητήριο που διοργανώνει το Σωματείο Εργαζομένων του Γ.Νοσοκομείου την Τετάρτη 29 Μαρτίου 2023, στις 18:00, όλοι και όλες στην Πλατεία Ελευθερίας της Δράμας, να ενώσουμε τις φωνές μας και να ζητήσουμε άμεσες λύσεις που θα διασφαλίζουν την αυτόνομη λειτουργία του νοσοκομείου. Ας στείλουμε το μήνυμα ότι οι Ζωές μας αξίζουν, δεν είναι κόστος.
Η λειτουργία του Νοσοκομείου Δράμας βρίσκεται σε κατάσταση οριακή.Η υποστελέχωση, η εντατικοποίηση της εργασίας και η επαγγελματική εξουθένωση, θέτουν σε κίνδυνο τόσο την υγεία των εργαζομένων, όσο και την ποιότητα και ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών. Μετά το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών, που δεν θα σταματήσει λεπτό να στοιχειώνει τη σκέψη μας, νιώθουμε ακόμα μεγαλύτερη την ευθύνη να μην επιτρέπουμε εκπτώσεις σε θέματα ασφάλειας που μπορεί να κοστίσουν ανθρώπινες ζωές.
Αν δεν αντιδράσουμε τώρα, το Νοσοκομείο Δράμας θα οδηγηθεί σε περαιτέρω υποβάθμιση. Εκατό χιλιάδες άνθρωποι σε έναν νομό ορεινό με απομακρυσμένα χωριά και ιδιαίτερες συνθήκες, με πληθυσμό γερασμένο, βαριά εργατικά ατυχήματα και αυξημένα περιστατικά καρκίνου, κινδυνεύει να μείνει χωρίς βασικές υπηρεσίες δευτεροβάθμιας περίθαλψης.
Απαιτούμε:
Πλήρη στελέχωση του Νοσοκομείου Δράμας – Προσλήψεις με ταχείες διαδικασίες ώστε να καλυφθούν όλες οι κενές οργανικές θέσεις με μόνιμο προσωπικό.
Ουσιαστικά κίνητρα για τηνκάλυψη των κενών οργανικών θέσεων ιατρικού προσωπικού σε νοσοκομεία απομακρυσμένων και παραμεθόριων περιοχών όπου οι προκηρύξεις καταλήγουν άγονες.
Άμεση προκήρυξη όλων των κενών οργανικών θέσεων ιατρών στο Νοσοκομείο Δράμας.
Διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της Παθολογικής Κλινικής.
Προκήρυξη θέσης ψυχιάτρου για το ΚΨΥ Δράμας.
Συνέχιση της λειτουργίας του Διαβητολογικού Ιατρείου.
Υλοποίηση της απόφασης για τη λειτουργία Αυτόνομης Μονάδας Χημειοθεραπείας στο Νοσοκομείο Δράμας. Τα «θα» να γίνουν επιτέλους πράξεις.
Ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με όλο το απαραίτητο προσωπικό ώστε να αποσυμπιέζεται το νοσοκομείο από περιστατικά που δεν χρήζουν δευτεροβάθμιας περίθαλψης.
Δημιουργία νομοθετικού πλαισίου για σύγχρονες και ασφαλείς αναλογίες νοσηλευτών ανά ασθενή στις δομές του ΕΣΥ σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διασφάλιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων (ρεπό, άδειες).
Να δοθούν λύσεις σε χρόνια προβλήματα όπως οι απαράδεκτα χαμηλοί μισθοί των υγειονομικών που εργάζονται στο ΕΣΥ και η ένταξη τους στα βαρέα και ανθυγιεινά.
Να φύγουν τα ιδιωτικά συνεργεία και οι εργολάβοι από το νοσοκομείο και να καταργηθούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας.
Μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
Απόσυρση του νόμου για την κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών του ΕΣΥ. Καμιά σκέψη για έναρξη επί πληρωμή απογευματινών χειρουργείων στα δημόσια νοσοκομεία.
Η Υγεία δεν είναι εμπόρευμα και προνόμιο για λίγους. Αγωνιζόμαστε για ένα δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας – Πρόνοιας με σύγχρονες και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Υγείας που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις του λαού μας.
Το συνδικάτο Φαρμάκου καταγγέλει την εταιρεία Ραφάρμ που προχώρησε σε απόλυση συναδέλφου χωρίς καμία αιτιολογία. Καταγγέλλουμε τη στάση της εταιρίας που προχώρησε σε αυτή την ενέργεια με σκοπό να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους καθώς και την απαράδεκτη στάση της να μην δεχτεί συνάντηση με το συνδικάτο. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν πως με αυτό τον τρόπο θα μας τρομοκρατήσουν.
Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας.Ή τα κέρδη τους, ή οι ζωές μας.
Σε αυτό το δίλημμα απαντάμε με την υπεράσπιση της ζωής και της δουλειάς μας.
Πραγματοποιούμε τη σημερινή μας σύσκεψη ύστερα από 20 ημέρες πολύ μαζικών απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων που συντάραξαν τη χώρα. Κινητοποιήσεις που ξέσπασαν μετά το έγκλημα στο σιδηρόδρομο, στα Τέμπη και τη δολοφονία 57 συνανθρώπων μας, στην πλειοψηφία τους νέων σε ηλικία.
Αυτό το τραγικό γεγονός αποτέλεσε τη σπίθα για να ξεχυθούν στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαία, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Εργατικών Κέντρων και των σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων, των μαθητικών συμβουλίων και των συντονιστικών τους, των ενώσεων γονέων και άλλων μαζικών φορέων. Ο πόνος που κυριάρχησε σε όλους μας, έγινε σε λίγες ώρες οργή και η οργή μετατράπηκε σε αγώνα. Αγώνα οργανωμένο και συνειδητό! Αγώνα που έφερε στο προσκήνιο το μεγάλο θέμα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής απέναντι στην αδηφάγο πολιτική του καπιταλιστικού κέρδους που δε διστάζει να θυσιάζει ανθρώπινες ζωές για να φουσκώνουν τα ταμεία των επιχειρηματικών ομίλων.
Και θέλουμε για άλλη μια φορά να ανανεώσουμε το όρκο που δώσαμε στα θύματα και στις οικογένειες τους. Τον όρκο που έχουν δώσει τα συνδικάτα στους δολοφονημένους των Τεμπών, του Ματιού, της Μάνδρας, των θυμάτων από μεγάλες φυσικές καταστροφές, από τα εγκλήματα της εργοδοσίας και τους κράτους στους χώρους δουλειάς… “όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή, κανένα έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί”.
Γι’ αυτό συζητάμε σήμερα εδώ. Συζητάμε πως θα συνεχίσουμε. Πως θα δυναμώσει το ποτάμι του αγώνα και πως θα μετατραπεί σε ορμητικό χείμαρρο που θα ξηλώσει την εγκληματική πολιτική του κεφαλαίου και της εξουσίας που το υπηρετεί. Θα επιβάλει ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Γιατί η ζωή μας δεν είναι κόστος. Η ζωή μας έχει αξία και μας αξίζει μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα με βάση τις συνθήκες και τα επιστημονικά επιτεύγματα της εποχής μας.
Δεν μπορούμε παρά από αυτό το βήμα να χαιρετίσουμε τους μαζικούς αγώνες των συνδικάτων στη Γαλλία. Εκατομμύρια Γάλλοι είναι για δυο εβδομάδες στους δρόμους νεκρώνοντας τους χώρους δουλειάς, μεγάλους κλάδους στην ενέργεια, στις μεταφορές, στη χημική βιομηχανία και αλλού, υπερασπιζόμενοι τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα. Οι αγώνες αυτές έχουν μαζικότητα, αντοχή, οργανώνονται από μεγάλα συνδικάτα σε χώρους δουλειάς και κλάδους, αντιμετωπίζουν με επιτυχία τα μέτρα επιστράτευσης και καταστολής.
Αύριο είναι η ημέρα μιας ακόμα πανεργατικής – πανεθνικής τους απεργίας. Είμαστε δίπλα τους. Με κάθε τρόπο. Με μηνύματα και ανακοινώσεις αλληλεγγύης. Αντιπροσωπείες του ΠΑΜΕ θα διαδηλώσουν αύριο με τα ταξικά μας αδέρφια μας στη Μασσαλία και στο Παρίσι. Εχθές τα σωματεία του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη έκαναν κινητοποίηση στο προξενείο της Γαλλίας. Αυτή την ώρα πραγματοποιεί κινητοποίηση το Ε.Κ. Κέρκυρας στο τοπικό προξενείο. Σε συγκέντρωση καλούν τα συνδικάτα της Αττικής, αύριο, στις 6.30μμ στην πρεσβεία της Αθήνας στη Γαλλία.
Οι κινητοποιήσεις που γίνονται στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στη Μ. Βρετανία, στη Γερμανία και αλλού επιβεβαιώνουν ότι η εγκληματική πολιτική του κεφαλαίου και της Ε.Ε. δεν γνωρίζει σύνορα. Είναι ίδια και αδυσώπητη για τους λαούς που πληρώνουν με μεγάλες θυσίες την κερδοφορία και τους ανταγωνισμούς των επιχειρηματικών ομίλων. Μεγαλώνει η φτώχεια, η εκμετάλλευση, οι λαοί μετράνε εκατομμύρια νεκρούς από φυσικές καταστροφές, από τις πανδημίες αλλά και από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα οι εργαζόμενοι, η νεολαία, δεν κάθονται με τα χέρια σταυρωμένα. Με τα συνδικάτα τους και με τους μαζικούς φορείς τους, οργανωμένα, παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους. Οι αγώνες αυτοί – οι οποίοι οργανώνονται κατά βάση από πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συνδικαλιστικά όργανα, κόντρα στη γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής ειρήνης που προσπαθεί να επιβάλει η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και πολλές εθνικές Γενικές Συνομοσπονδίες – αναδεικνύουν τη δύναμη που έχουν οι εργαζόμενοι όταν οργανωμένα αμφισβητούν τον αντιλαϊκό μονόδρομο και διεκδικούν αξιοπρεπείς όρους δουλειάς, αμοιβής, ζωής.
Η ενεργοποίηση όλου του αντιδραστικού – αντιαπεργιακού οπλοστασίου από την κυβέρνηση Μακρόν, τα μέτρα για την απαγόρευση των απεργιών στη Μ. Βρετανία, οι κατασταλτικοί νόμοι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα δείχνουν το φόβο και την ανησυχία των αστικών κυβερνήσεων απέναντι στη μαζική λαϊκή κινητοποίηση και ταυτόχρονα ρίχνει τη μάσκα του «προοδευτισμού» από κυβερνήσεις που πλασάρονται ως τέτοιες, αποδεικνύεται όμως ότι δεν διστάζουν πουθενά, προκειμένου να θωρακίσουν τα συμφέροντα και την εξουσία του κεφαλαίου.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,
Η δολοφονία στα Τέμπη αποδείχτηκε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής για ένα πολύ μεγάλο τμήμα του λαού μας, ειδικά για τη νεολαία που εδώ και μια δεκαετία βιώνει μια ζωή άδικη, σκληρή, όπου τα όνειρα της μετατρέπονται σε εφιάλτες. Στις κινητοποιήσεις του προηγούμενο εικοσαήμερου πήραν μέρος εκατοντάδες χιλιάδες. Με βάση δημοσκόπηση που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες αποτυπώνεται ότι πάνω από 2.500.000 άνθρωποι – και σε αυτούς δεν υπολογίζονται οι μαθητές – πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις έστω και μια φορά. Ο μεγαλύτερος αριθμός μετά το 2011.
Η λαοθάλασσα που κατέκλυσε όλες τις πόλεις της χώρας, ειδικά στην απεργία στις 8 Μάρτη, έστειλε την κυβερνητική προπαγάνδα στα σκουπίδια. Συνέθλιψε την άθλια επιχείρηση απαλλαγής ευθυνών της σημερινής κυβέρνησης και των προηγούμενων, της Ηellenic Train, του ΟΣΕ. Ανέδειξε το βασικό αίτημα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής ενάντια στην εγκληματική πολιτική του κόστους – οφέλους.
Απάντησε στην οργανωμένη προσπάθεια που έκαναν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ να πετάξουν το μπαλάκι των ευθυνών ο ένας στον άλλον, αθωώνοντας και οι τρεις μαζί την δολοφονική πολιτική του κέρδους και καλλιεργώντας για άλλη μια φορά τον εφησυχασμό ότι μια καλύτερη κυβέρνηση αρκεί για να διορθωθεί η κατάσταση. Δεν είναι τυχαίες, από την πρώτη στιγμή, οι δηλώσεις Μητσοτάκη για “ανθρώπινο λάθος” και Τσίπρα ότι “δεν είναι η ώρα να αποδοθούν ευθύνες”.
Όμως και σε αυτή την προσπάθεια απέτυχαν. Το σύνθημα “ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, το έγκλημα αυτό έχει ιστορία”, δόνησε όλες τις μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην ίδια δημοσκόπηση, το 65% των ερωτηθέντων αναγνωρίζουν τις διαχρονικές ευθύνες όσων εφάρμοσαν αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική. Το “Ποτέ Ξανά” στα χείλη χιλιάδων διαδηλωτών βρήκε την έκφραση του στο σύνθημα “Εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε γι’ ανθρώπινες ζωές”.
Μέσα σε αυτή την αγωνιστική πορεία ξεχώρισε ο αγωνιστικός και οργανωτικός ρόλος των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των μαθητικών συντονιστικών και άλλων μαζικών φορέων. Αναδείχτηκε για άλλη μια φορά η δύναμη του οργανωμένου λαού απέναντι όχι μόνο στην καταστολή και την τρομοκρατία αλλά και απέναντι στη διευρυμένη προσπάθεια χειραγώγησης του κινήματος. Από την προσπάθεια να μην φουντώσει ο αγώνας ή έστω να περιοριστεί στις τραγικές συνέπειες και στο “ανθρώπινο λάθος”, να εξαγνιστεί αυτό το σύστημα της βαρβαρότητας.
Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το τραγικό γεγονός, το ΠΑΜΕ κάλεσε την εργατική τάξη και όλο το λαό, να αγωνιστούν για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα, να αποδοθούν οι πραγματικές ευθύνες. Σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές έγινε πλατιά γνωστή η ανακοίνωση – προειδοποίηση των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στον ΟΣΕ, μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, ότι η πολιτική της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης στο σιδηρόδρομο διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για ένα μεγάλο δυστύχημα. Ακολούθησαν οι καταγγελίες και τα εξώδικα συνδικαλιστών και σωματείων του ΟΣΕ που ήρθαν στο φως.
Αγνοήθηκαν τα ανώδυνα καλέσματα για “να σβήσουμε τα φώτα σε ένδειξη πένθους” ή για να κάνουμε “διαμαρτυρίες σιωπής”. Η πραγματική θλίψη και ο σεβασμός στα θύματα και τις οικογένειες τους μετατράπηκε σε οργανωμένο αγώνα.
Τα συνδικάτα και οι φοιτητικοί σύλλογοι σε όλη την Ελλάδα, αγκαλιάζοντας τις απεργιακές κινητοποιήσεις των σωματείων στο σιδηρόδρομο και τις πρωτοβουλίες του Ε.Κ. Πειραιά, των φοιτητικών συλλόγων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, των τοπικών Εργατικών Κέντρων κλιμάκωσαν με δεκάδες τοπικές, περιφερειακές, κλαδικές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, συναυλίες, παραστάσεις διαμαρτυρίας, εκατοντάδες καταλήψεις σε σχολεία και σχολές, με δυο πανεργατικές απεργίες, στις 8 και 16 Μάρτη νεκρώνοντας τις μεταφορές, μεγάλα εργοτάξια και εργοστάσια της χώρας, τα σχολεία και τις δημόσιες υπηρεσίες.
Σε όλη αυτή την κλιμάκωση εμπόδιο ήταν η ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία στοιχήθηκε πίσω στο βασικό αφήγημα της κυβέρνησης περί “ατομικού λάθους” και “κακής ιδιωτικοποίησης”. Με πρόσχημα το συνέδριο της αρνήθηκε κάθε αγωνιστική κινητοποίηση. Η απεργία όμως στις 8 Μάρτη έγινε με αποφάσεις πάνω από 30 Εργατικών Κέντρων και 20 Ομοσπονδιών του ιδιωτικού τομέα, με εκατοντάδες αποφάσεις συνδικάτων, με απόφαση της ΑΔΕΔΥ κάτω από την πίεση των Ομοσπονδιών και των σωματείων του δημόσιου τομέα, παρά το γεγονός ότι η ηγεσία της στην αρχή αρνιόταν. Η μεγάλη κινητοποίηση στις 8 Μάρτη ανάγκασε τελικά και την ηγεσία της ΓΣΕΕ να συμφωνήσει σε νέα απεργία στις 16 Μάρτη, χωρίς όμως να την δουλέψει ουσιαστικά ενώ συνέχισαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στην ίδια εκφυλιστική γραμμή δικαιολόγησης της εμπορευματικής λειτουργίας τέτοιων κρίσιμων υποδομών.
Η οργανωμένη και αγωνιστική στάση των εργαζομένων και της νεολαίας απέκρουσε και κάθε προσπάθεια καταστολής του κινήματος, κάθε προσπάθειας να στηθούν προβοκάτσιες με τους γνωστούς μηχανισμούς. Απέτυχαν όσοι προσπάθησαν με συλλήψεις, με απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, με τον εκφοβισμό ακόμα και μαθητών να καταστείλουν τις κινητοποιήσεις. Αναδείχτηκε για άλλη μια φορά ο αντιδραστικός ρόλος των ειδικών δυνάμεων καταστολής της αστυνομίας (ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΟΠΚΕ κ.α.) που πρέπει να καταργηθούν. Οι κατασταλτικοί – αντιαπεργιακοί νόμοι Χατζηδάκη και Χρυσοχοϊδη έγιναν κουρελόχαρτα από ένα τεράστιο κύμα απειθαρχίας που τους σάρωσε.
Ο οργανωμένος και συνειδητός αγώνας διέψευσε όσους υπολόγιζαν ότι οι κινητοποιήσεις θα ξεφουσκώσουν σε λίγες ημέρες, όσους πίστεψαν ότι “θα επανέλθει σύντομα η κανονικότητα”. Όμως οι πραγματικοί ένοχοι έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας. Τα υποκριτικά κροκοδείλια δάκρυα τους, οι προσχηματικές παραιτήσεις, τα δημόσια “συγνώμη” δε συγκινούν κανέναν.
Έπεσαν έξω όσοι υπολόγισαν να φέρουν το κίνημα στα μέτρα τους. Όσοι συνεχίζουν να καλλιεργούν ότι “φταίει η κακιά η χώρα”, “η κακιά ιδιωτικοποίηση”, “το αναχρονιστικό και αναποτελεσματικό κράτος”. Δεν είναι τυχαίες οι συντεταγμένες και συγχρονισμένες δηλώσεις Μητσοτάκη και Τσίπρα, ότι στόχος τους είναι “να αλλάξουν το κράτος”, ότι “θα διαπραγματευτούν και οι δυο μαζί μια καλή συμφωνία ιδιωτικοποίησης με την HELLENIC TRAIN”, ότι “φταίει η αναξιοκρατία”.
Μα καλά σε ποιους απευθύνονται; ΟΣΕ και HELLENIC TRAIN είναι γεμάτες αξιολογήσεις και πιστοποιήσεις. Η Ε.Ε. χρηματοδότησε με 1,5 δις ευρώ το κράτος και τους συγκεκριμένους επιχειρηματικούς ομίλους ακριβώς γιατί αξιολόγησε θετικά την πορεία εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρομικών μεταφορών. Τέτοια θετική αξιολόγηση πήραν γιατί μειώθηκε το προσωπικό κατά 1.600 άτομα μέσα σε λίγα χρόνια. Τέτοια θετική αξιολόγηση έχουν οι μηχανοδηγοί στα τραίνα που δουλεύουν 9 ημέρες συνεχόμενες χωρίς ρεπό όπως ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και έχουν το θράσος να μιλούν και για ασφαλείς μεταφορές.
Έχουν το θράσος να μιλούν για καλές ιδιωτικοποιήσεις. Δεν έχουν δει τα τσακισμένα κορμιά στην COSCO και στα αεροδρόμια της FRAPORT, τα εργοδοτικά εγκλήματα και τους νεκρούς σε αυτούς τους χώρους δουλειάς;Τα εξαντλητικά ωράρια και τους μισθούς πείνας; Ο κατάλογος είναι ατελείωτος…
Αυτή η χώρα, το λεγόμενο επιτελικό αστικό κράτος, είναι πολύ ικανό να κάνει ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, να συνεδριάζουν τα δικαστήρια μέσα σε λίγες ώρες για να βγάλουν μια απεργία παράνομη, να στέλνει διμοιρίες αστυνομικών για να κάνει εξώσεις σε φτωχούς και αρρώστους. Να καταστέλλει τις κινητοποιήσεις του λαού. Είναι κράτος ικανό να πουλάει την ενέργεια, το νερό, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τις μεταφορές, τη ΛΑΡΚΟ και άλλες επιχειρήσεις στους ιδιώτες. Να δίνει μέσα από τα διάφορα ταμεία ανάπτυξης και τις κρατικές επενδύσεις δις ευρώ στους επιχειρηματικούς ομίλους ενώ στην κοινωνία διευρύνεται η φτώχεια. Είναι κράτος ικανό να σακατεύει το δημόσιο σύστημα υγείας και ταυτόχρονα να μπουκώνει με δις ευρώ τα κοράκια των ιδιωτικών ομίλων της υγείας και μάλιστα σε συνθήκες πανδημίας όπου ακόμα χάνουν τη ζωή τους οι συνάνθρωποι μας από τον κορονοϊό.
Δεν φταίει λοιπόν η (χ)ώρα όπως εύστοχα φωνάζει ο λαός μας. Φταίει το κέρδος. Η πολιτική της εμπορευματοποίησης που βάζει την ανθρώπινη ζωή στο ζύγι του κόστους – οφέλους.
Γι’ αυτό το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί σύγχρονες υποδομές, ασφαλείς μαζικές μεταφορές για το λαό. Δεν μπορεί να εγγυηθεί ρεύμα και νερό φτηνό για το λαό. Υψηλού επιπέδου αποκλειστικά δημόσια υγεία, σχολείο που να μορφώνει και όχι να εξοντώνει. Δουλειά και ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.
Γι’ αυτό πιάνουν φωτιά τα λεωφορεία των αστικών συγκοινωνιών, πιάνουν φωτιά τα πλοία, είναι μέσα στα προβλήματα η σταθερή τροχιά, οι αεροπορικές μεταφορές όπως καταγγέλλουν εδώ και χρόνια τα σωματεία τους. Γι’ αυτό έγινε το πολύνεκρο έγκλημα με τους μαθητές στα Τέμπη, οι πυρκαγιές στην Ηλεία, στο Μάτι, στη Βόρειο Εύβοια. Οι πλημμύρες στη Μάνδρα και αλλού. Γι’ αυτό οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε κρεματόρια με πάνω από 70 δολοφονημένους το χρόνο αφού οι εργοδότες στο όνομα τους κόστους δεν παίρνουν μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Γι’ αυτό πλημμυρίζουν τα σχολεία με την πρώτη βροχή και πέφτουν οι σοβάδες στα κεφάλια των μαθητών.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,
Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό που έχουμε καταφέρει τα τελευταία χρόνια. Συνδικάτα της Αττικής μαζί με άλλους μαζικούς φορείς αυτοαπασχολούμενων, φοιτητών, γυναικών, γονιών, να συντονίζουν τη δράση τους γύρω από μεγάλα μέτωπα πάλης, για την προστασία της υγείας, της ζωής και των δικαιωμάτων μας, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων. Οι συσκέψεις αυτές, όπως η σύσκεψη στις 5 Οκτώβρη του 2021 στην Αθήνα, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο για να μείνει στα χαρτιά ο νόμος – έκτρωμα του Χατζηδάκη σε πολλούς κλάδους και χώρους δουλειάς, όπως και η σημερινή, μας δίνουν τη σκυτάλη για τη συνέχεια.
Το αίτημα, να μη συγκαλυφτεί το έγκλημα στα Τέμπη, να μη συγκαλυφθεί κανένα τέτοιο έγκλημα, σημαίνει τώρα να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στο σύστημα του κέρδους, το κράτος και τις κυβερνήσεις του.
Δεν μας ταιριάζει μια ζωή που η προστασία της αποτελεί κόστος. Να μη δεχτούμε το μέλλον που μας προετοιμάζουν για ζωή με κουπόνια και πλειστηριασμούς. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με ένα σμπαραλιασμένο σύστημα υγείας που δεν παρέχει την προστασία και τις υπηρεσίες που επιτρέπει η εποχή μας. Δεν ανεχόμαστε να εξαγοράζεται η αξιοπρέπεια μας με μισθούς πείνας, με μικρές αυξήσεις που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις πιο στοιχειώδης ανάγκες μας.
Δεν μπορεί να τρέμει το φυλλοκάρδι μας για το αν θα γίνει σεισμός, πλημμύρα, φωτιά. Ο λαός της Τουρκίας ήρθε αντιμέτωπος με ένα ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα που έχει υπεύθυνους το αστικό κράτος της γειτονικής χώρας και τους κατασκευαστικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Και μέσα σε αυτά τα σκοτάδια όμως το όπλο της αλληλεγγύης έγινε φως. Τέτοιο φως ήταν η αποστολή 100 τόνων υλικής βοήθειας που συγκέντρωσαν τα συνδικάτα και μαζικοί φορείς όλης της χώρας και έφτασε με την αποστολή του ΠΑΜΕ στα βάθη αυτής της χώρας, όπου υπήρχε πραγματικά ανάγκη. Απέναντι σε όσους έμειναν μόνο σε λόγια συμπάθειας ή έστειλαν “υλική βοήθεια” με άγνωστο προορισμό, ο λαός μας εμπιστεύτηκε τα συνδικάτα, το ΠΑΜΕ και μάλιστα τις επόμενες ημέρες θα φύγει και δεύτερο φορτίο με άλλο τόσο υλικό.
Η δύναμη μας λοιπόν είναι στην οργάνωση, στον αγώνα, στην αλληλεγγύη.
Συνεχίζουμε ακόμα πιο αποφασιστικά. Να δυναμώσει ο αγώνας για:
Σύγχρονες, ασφαλείς, φτηνές μαζικές μεταφορές κόντρα στην πολιτική που βάζει την ασφάλεια των επιβατών και τα δικαιώματα των εργαζομένων στο ζύγι του κόστους και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.
Ενίσχυση του Δημόσιου και δωρεάν συστήματος υγείας.
Άμεσα μέτρα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας. Έλεγχος εδώ και τώρα αντισεισμικής θωράκισης σε σχολεία, σχολές, νοσοκομεία, χώρους δουλειάς.
Άμεσα μέτρα προστασίας της Υγείας και της Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Συλλογικές Συμβάσεις και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
Προστασία της πρώτης κατοικίας των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών, ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις εξώσεις.
Την απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.
Δυναμώνουμε τα συνδικάτα, την οργάνωση στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στο σιδηρόδρομο και στις αστικές συγκοινωνίες, των υγειονομικών, των καλλιτεχνών, σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς που σηκώνει κεφάλι στην αντιλαϊκή πολιτική.
Συνεχίζουμε στηρίζοντας τη μεγάλη συναυλία των φοιτητικών συλλόγων τις επόμενες ημέρες.
Στηρίζουμε την κινητοποίηση των σωματείων των συνταξιούχων στις 4 του Απρίλη στην Αθήνα για να τους επιστραφούν τα κλεμμένα.
Καλούμε τους εργαζόμενους στο σιδηρόδρομο και στις αστικές συγκοινωνίες να υπάρξει νέα κινητοποίηση για να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα τους για ασφαλείς μαζικές μεταφορές για το λαό.
Η πρωτομαγιά να είναι ένας ακόμα μεγάλος απεργιακός σταθμός αγωνιστικής κλιμάκωσης για τη ζωή που μας αξίζει, για ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.
«Μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος» λέει ο λαός, αλλά σίγουρα δεν εννοούσε ότι θα μπορούσε να επιλέξει κανείς να σφραγίσει την έξοδο κινδύνου για να διαμορφώσει όπως του αρέσει έναν χώρο!!!
Κι όμως αυτό έχει συμβεί στο κεντρικό κτήριο της Περιφέρειας Αττικής, επί της Συγγρού 15-17, που στεγάζεται κυρίως η Περιφερειακή Αρχή, όπου έχει σφραγιστεί η έξοδος κινδύνου, που οδηγεί από την βοηθητική σκάλα που συνδέει τους ορόφους στο ισόγειο του κτηρίου!!!
Προσβασιμότητα λοιπόν από την βοηθητική σκάλα στο ισόγειο δεν υφίσταται, χάριν στη διαμόρφωση του χώρου…
Βλέπετε η Περιφερειακή Αρχή δεν αρκείται στον εξοβελισμό αρκετών υπηρεσιών από το κτήριο, προκειμένου να στεγάσει το στρατό των συμβούλων της, έπρεπε να διαμορφώσει κι άλλους χώρους…, προκαλώντας πρόσθετα ζητήματα ασφάλειας.
Άραγε έχει πάρει με αυτές τις κτιριακές τροποποιήσεις πιστοποιητικό πυρασφάλειας το κτήριο ή δεν έχει, όπως και τα περισσότερα κτήρια, που στεγάζονται υπηρεσίες;
Το σωματείο μας στέκεται αλληλέγγυο και στηρίζει τις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης στη Γαλλία. Η εργατική τάξη, η νεολαία και ο λαός της Γαλλίας, με τα αγωνιστικά συνδικάτα στην πρώτη γραμμή, πλημμυρίζουν καθημερινά τους δρόμους όλων των γαλλικών πόλεων και πραγματοποιούν μαζικές, μαχητικές απεργιακές και πολύμορφες δράσεις για να μην περάσει η αντεργατική συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Μακρόν. Δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν δέχονται να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα!!!
Οι τεράστιες απεργιακές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, οι συνεχόμενες μαζικές διαδηλώσεις, που συνεχίζονται κόντρα στην καταστολή, αναδεκνύουν για ακόμη μια φορά την τεράστια δύναμη της εργατικής τάξης και του οργανωμένου, συλλογικού και ταξικού αγώνα.
Οι εικόνες από την περιφρούρηση που οργάνωσαν απεργοί από τη Χημική Βιομηχανία και άλλους κλάδους στην αποθήκη πετρελαίου του ομίλου «Esso» στην κοινότητα Φος-σιρ-Μερ (στην περιοχή της Μασσαλίας), με την υποχώρηση της στρατοχωροφυλακής μπροστα στην αποφασιστικότητα και τη μαχητικότητα των απεργών κάνουν το γύρω του κόσμου, μας γεμίζουν περηφάνια για την τάξη μας και αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλη την εργατική τάξη. Αναδεικνύεται ακόμα μια φορά πως όταν η εργατική τάξη θέλει μπορεί να τα καταφέρει!
ΕΕ, κυβερνήσεις και κόμματα σε κάθε χώρα, ανεξαρτήτως απόχρωσης, “προοδευτικά” ή “συντηρητικά”, υπηρέτες των επιχειρηματικών ομίλων, βάζουν στην πρώτη γραμμή τα κέρδη των λίγων και σε αυτά θυσιάζουν τη ζωή των λαών. Αυτών που και στη χώρα μας μπρος στο κέρδος τους τσακίζουν μεροκάματα και εργασιακά δικαιώματα, στέλνουν το κόσμο για μεροκάματο χωρίς μέτρα ασφάλειας, θυσιάζουν ακόμα και την ανθώπινη ζωή για τα κέρδη τους.
Για αυτό και στην Ελλάδα τις τελευταίες βδομάδες πραγματοποιήθηκαν δυο από τις μεγαλύτερες απεργίες των τελευταίων χρόνων με σύνθημα “Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”. Αυτό που είναι το δίλημμα για κάθε εργάτη, σε κάθε χώρα.
Η εργατική τάξη της Ελλάδας, τα ταξικά σωματεία ήταν, είναι και θα είναι στο πλευρό της εργατιάς που αγωνίζεται σε κάθε χώρα.
Στεκόμαστε με κάθε τρόπο, στο πλευρό των εργατών της Γαλλίας στέλνουμε το μήνυμα ότι ο αγώνας των εργατών της Γαλλίας είναι και δικός μας αγώνας.
Καλούμε την Πέμπτη 23/03 σε Παράσταση διαμαρτυρίας στις 6.30 μ.μ. στη γαλλική πρεσβεία.
Την Τετάρτη 22/3/2023 το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας στο Προξενείο της Γαλλίας στην Κέρκυρα, για να εκφράσει την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης του νησιού στους εργαζόμενους και στον λαό της Γαλλίας, που όλο αυτό το διάστημα διεξάγει ηρωικό αγώνα ενάντια σε αντεργατικές-αντιλαϊκές πολιτικές, όπως η αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Μακρόν.
Η κινητοποίηση αυτή ήταν αρκετή για να κάνει φανερό τον φόβο του κράτους των μεγάλων αφεντικών μπροστά στην αλληλεγγύη και στην οργανωμένη δράση της εργατικής τάξης! Η πρεμούρα τους ήταν τέτοια που η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου ήταν ζωσμένη από αστυνομικές δυνάμεις απ’ όλες τις πλευρές ενώ λίγο πριν την κινητοποίηση οι προξενικές αρχές φρόντισαν να υποστείλουν τη σημαία της Γαλλίας από τον δεύτερο όροφο του κτηρίου που στεγάζονται τα γραφεία του Προξενείου στο νησί και να μισοκσκεπάσουν το έμβλημα της Γαλλίας για να κρυφτούν! Τον φόβο μας να έχουν!!! Την ίδια ώρα τα συνθήματα των συγκεντρωμένων όπως “Αλληλεγγύη το όπλο των λαών-Νίκη στον αγώνα των Γάλλων εργατών” δονούσαν την ατμόσφαιρα!
Στην ομιλιά του στους συγκεντρωμένους ο Αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας και Πρόεδρος του Κερκυραϊκού Συνδέσμου Ιδιωτικών ΥπαλλήλωνΣπύρος Κανταρέλης, αφού εξέφρασε την αλληλεγγύη των εργαζομένου της Κέρκυρας στην εργατική τάξη της Γαλλίας, μεταξύ άλλων τόνισε πως πρόκειται μια πολιτική που εφαρμόζεται απ’ άκρη σ’ άκρη σε ολόκληρη της ΕΕ και θυσιάζει τις ανάγκες των εργαζομένων, την ίδια τους τη ζωή για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Μια πολιτική της οποίας τα τραγικά αποτελέσματα είδαμε για άλλη μια φορά και στη χώρα μας πριν από 22 ημέρες με το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη.
Παράλληλα, σημείωσε πως οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξη και του λαού της Γαλλίας, όπως και οι αντίστοιχες που έγιναν και στη χώρα μας τις προηγούμενες ημέρες ενάντια στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική, δείχνουν τη δύναμη των εργαζομένων, δείχνουν τι μπορεί να πετύχει ο λαός όταν οργανώνεται και αγωνίζεται για την ικανοποίηση των δικών του σύγχρονων αναγκών. Υπογράμμισε πως οι κινητοποιήσεις του λαού της Γαλλίας έκαναν κουρελόχαρτα αντεργατικούς νόμους, άντεξαν απέναντι στην κατασυκοφάντηση, στην τρομοκρατία και στην βίαιη καταστολή της “δημοκρατικής” κατά τ’ άλλα κυβέρνησης Μακρόν, που κάποιοι και στη χώρα μας θαυμάζουν!
Κλείνοντας έστειλε μήνυμα αλληλεγγύης στην εργατική τάξη και στον λαό της Γαλλίας εκφράζοντας την στήριξη των εργαζομένων του νησιού στον αγώνα και στις διεκδικήσεις των αδελφών μας εργατών της Γαλλίας σημειώνοντας πως ο αγώνας τους είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και στη χώρα μας! Τέλος, ευχήθηκε καλή επιτυχία στην απεργία της 23 Μάρτη!
ΔΑΚΕ Δ.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΣΗΡΙΑΛ ΜΕ ΘΕΜΑ:
ΑΠΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΉ ΠΑΡΑΤΑΞΗ, ΣΕ ΘΛΙΒΕΡΟ ΑΠΟΛΟΓΗΤΗ ΤΟΥ ΥΠΑΙΘ, ΤΗΣ ΔΙΔΕ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΑΡΧΩΝ
Η ΔΑΚΕ Δ.Ε. Πειραιά, εμφανώς ενοχλημένη από την επιτυχημένη κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά ενάντια στην ημερίδα-ντροπή του ΔΙΔΕ Πειραιά (με σκοπό τη διαφήμιση των ιδιωτικών σχολείων) προχώρησε στην έκδοση μιας ακόμα κατάπτυστης και συκοφαντικής ανακοίνωσης, που αποτελεί κυριολεκτικά μνημείο κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού! Λίγες ώρες μετά, αντίστοιχη ανακοίνωση εξέδωσε και ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Σχολείων, οι Σχολάρχες δηλαδή, με το ίδιο πάνω-κάτω περιεχόμενο!
Προσπερνούμε για μια ακόμα φορά το γεγονός ότι αναπαράγει αυτούσιες τις συκοφαντίες του ΔΙΔΕ Πειραιά, σε σημείο που να απορεί κανείς εύλογα, ποιος είναι ο πραγματικός συντάκτης της ανακοίνωσης…
Αξίζει, ωστόσο, να σταθούμε σε ορισμένα σημεία της ανακοίνωσης της ΔΑΚΕ:
1) Η ημερίδα δεν διακόπηκε από κανέναν, όπως ισχυρίζονται ΔΑΚΕ-ΔΙΔΕ-Σχολάρχες, αφού δεν ξεκίνησε ποτέ. Η προσέλευση του κόσμου ήταν μηδαμινή.
2) Ο εκάστοτε Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποτελεί (υποτίθεται) το Διοικητικό και Πειθαρχικό Προϊστάμενο των Ιδιωτικών Σχολείων. Δηλαδή, έχει ρόλο ελεγκτικό απέναντί τους κι όχι ρόλο συνεργάτη-διαφημιστή-χορηγού των σχολαρχών! Ακόμα και με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, ο εκάστοτε ΔΙΔΕ Πειραιά έχει στην ευθύνη του τα Δημόσια Σχολεία, για την εύρυθμη λειτουργία των οποίων οφείλει να φροντίζει και σε καμία περίπτωση για την προβολή των Ιδιωτικών Σχολείων. Η ημερίδα για την προβολή των ιδιωτικών σχολείων δεν είχε καμία απολύτως σχέση, ούτε καν με τα τυπικά καθήκοντά ενός ΔΙΔΕ. Κι όχι, “δεν γινόταν έτσι από παλιά”, όπως ισχυρίζεται η ΔΑΚΕ. Ποτέ άλλοτε δεν έχει επιχειρηθεί κάτι αντίστοιχο… Ο ΔΙΔΕ έχει ευθύνη να εξετάζει αν τηρείται η εργατική νομοθεσία στα ιδιωτικά σχολεία του Πειραιά, δεν εκπροσωπεί όμως τους ιδιοκτήτες τους και τις επιχειρήσεις τους. Προφανώς και δεν ασχολήθηκε ποτέ με τις καταγγελίες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και της ΟΙΕΛΕ για τις άθλιες συνθήκες εργασίας, τις αυθαίρετες απολύσεις στα σχολεία αυτά. Ούτε βέβαια η ΔΑΚΕ έχει ποτέ ασχοληθεί…
3) Ο ΔΙΔΕ Πειραιά δεν ήταν απλά προσκεκλημένος ή ομιλητής σε μία ημερίδα που οργάνωσαν τα ιδιωτικά σχολεία, όπως σκόπιμα αναφέρει η ανακοίνωση της ΔΑΚΕ, αλλά ήταν ο διοργανωτής, με προσκλήσεις, με πόρους, μέσα και προσωπικό της ΔΙΔΕ Πειραιά! Μάλιστα, στις θεματικές ενότητες της ημερίδας δεν ήταν μόνο η ανταλλαγή καλών πρακτικών (ποιες είναι αυτές άραγε, οι απολύσεις εκπαιδευτικών σε μία νύχτα;), αλλά: “Οι Επιλογές και οι Απαιτήσεις του Σύγχρονου Γονέα από την Ιδιωτική Εκπαίδευση, Παιδαγωγικοί Στόχοι και πώς επιτυγχάνονται από την Ιδιωτική Εκπαίδευση, Το Κοινωνικό Πρόσωπο της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης – Υποτροφίες”! Promotion κανονικό! Τι διαφορετικό θα έλεγαν άραγε, αν έκαναν αντίστοιχη ημερίδα οι ίδιοι οι σχολάρχες;
4) Αγγίζει τα όρια της αυτογελοιοποίησης το υποτιθέμενο επιχείρημα ότι υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία από το 1827! Φυσικά, αφού τότε δεν υπήρχε καλά-καλά καν ελληνικό Κράτος… Είναι γνωστό ότι επί Τουρκοκρατίας και μέχρι να ορθοποδήσει το νέο Ελληνικό Κράτος τα σχολεία φτιάχνονταν με δωρεές Ελλήνων αστών από το εξωτερικό, από τοπικούς προκρίτους ή την Εκκλησία. Τι θέλει να πει η ΔΑΚΕ; Να γυρίσουμε εκεί; Μέσα στη βιασύνη τους να στηρίξουν τις απαράδεκτες, ανακριβείς, συκοφαντικές δηλώσεις του ΔΙΔΕ σε ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης, κακοποιούν και παραποιούν την ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης καταφεύγοντας σε ανιστόρητες παραχαράξεις της. Τι σχέση έχει η ίδρυση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος με δωρεές ιδιωτών το 1836, με τη σημερινή πραγματικότητα της ιδιωτικής εκπαίδευσης; Όπου οι σχολάρχες αντιμετωπίζουν τη μόρφωση σαν εμπόρευμα, με μοναδικό σκοπό το κέρδος; Ξεχνούν εκεί στη ΔΑΚΕ τα μεταγενέστερα της εποχής που αναφέρουν καθώς και τα σύγχρονα συντάγματα που κατοχυρώνουν (έστω και στα λόγια) τη δημόσια – δωρεάν παιδεία. Εμπρός-πίσω, που λέει κι ένα άλλο σήριαλ…
Ας τελειώνουμε όμως με το χιούμορ και πάμε στην ουσία… Είναι προφανές (και από την ανακοίνωση της ΔΑΚΕ Δ.Ε. Πειραιά και από αυτή των σχολαρχών) ότι αυτή η ημερίδα δεν αποφασίστηκε τυχαία. Ανεξάρτητα από τις προσωπικές επιδιώξεις του ΔΙΔΕ Πειραιά, είχε τις ευλογίες και την πολιτική κάλυψη του ΥΠΑΙΘ. Αποτελούσε “πιλότο” και τομή στα σχέδια της κυβέρνησης για ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, για πιο αποφασιστική μετατροπή της μόρφωσης από αγαθό σε εμπόρευμα, για είσοδο των επιχειρηματιών πιο αποφασιστικά στο χώρο της εκπαίδευσης (ένας τομέας που εκτιμούν ότι υπάρχει καθυστέρηση και χαμηλή πελατεία).
Προφανώς βιάζονται, όπως και η κυβέρνηση μαζί με τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους του εκπαιδευτικού χώρου, να βρουν τρόπους παράκαμψης των όποιων εμποδίων, ακόμη βάζει στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης το άρθρο 16. Αυτός δεν είναι εξάλλου και ο στόχος γνωστών εκπροσώπων ιδιωτικών κολεγίων (οι οποίοι μάλιστα είχαν κληθεί και ως ομιλητές στη διημερίδα);
Ταυτόχρονα, έτσι οραματίζονται και το Δημόσιο Σχολείο. Ένα σχολείο που θα λειτουργεί αυτόνομα, θα ανταγωνίζεται τα διπλανά του, θα αναζητά πόρους, πελάτες και χορηγούς, θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, θα τσακίσει τα όποια εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών έχουν απομείνει. Ήταν μια προσπάθεια, μέσα και από την ημερίδα, να προχωρήσει πιο αποφασιστικά η υλοποίηση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, να δυναμώσει η επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.
Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο… Η άμεση πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ Πειραιά, με πρόταση της ΑΣΕ, για την προάσπιση του δημόσιου σχολείου, βρήκε ανταπόκριση, αγκαλιάστηκε και στηρίχτηκε απ’ τη συντριπτική πλειοψηφία του εκπαιδευτικού κόσμου, του γονεϊκού κινήματος αλλά και των εργαζομένων του Πειραιά. Δεν το περίμεναν… Οι εκπαιδευτικοί, μαζί με το λαό, χάλασαν τα σχέδιά τους. Αυτό ενόχλησε την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ και τους σχολάρχες, το ΔΙΔΕ Πειραιά. Την ενόχληση όλων αυτών δείχνει η ανακοίνωση της ΔΑΚΕ Δ.Ε. Πειραιά, που, όπως φαίνεται, μιλά ξανά για λογαριασμό τους…
Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η παράταξη (;) αυτή χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα με τον ΔΙΔΕ και το Υπουργείο, για να στραφεί εναντίον συναδέλφων μας και της ΕΛΜΕ, λειτουργώντας σαν «λαγός» της προώθησης της κυβερνητικής πολιτικής, δείχνοντας την απόλυτη ταύτιση με τη Διοίκηση και το Υπουργείο (βλέπε απειλές μελών Δ.Σ. ΕΛΜΕ και παραπομπή απεργών εκπαιδευτικών από το ΔΙΔΕ στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, στήριξη της αντιεκπαιδευτικής αξιολόγησης κ.α.). Δεν πέρασε πολύς καιρός, που η ΔΑΚΕ Πειραιά, αποφάσισε να κρατήσει τις καρέκλες του αιρετού, ενώ καλούσε (υποτίθεται) τον κλάδο να απέχει από τις ηλεκτρονικές εκλογές-παρωδία των Υπηρεσιακών Συμβουλίων!
Όχι κύριοι της ΔΑΚΕ, της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και της προηγούμενης. Σε πείσμα των καιρών θα επιμείνουμε να το λέμε με όλη μας τη δύναμη. Η μόρφωση δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα, που κοστίζει χιλιάδες ευρώ στην τσέπη ενός γονιού! Η υγεία, η παιδεία, η ενέργεια, το νερό, οι μεταφορές κ.α. αποτελούν κοινωνικά αγαθά, πρέπει να παρέχονται αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, δεν χωρά καμία επιχειρηματική δραστηριότητα, δεν χωρά το σάπιο κέρδος. Η δημόσια παιδεία, όπως και η υγεία, δεν μπορούν να συνυπάρξουν τάχα αρμονικά με την ιδιωτική, όπως υποστηρίζουν όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά.Η ζωή δείχνει ότι η ιδιωτική υγεία και η παιδεία λειτουργούν εις βάρος της Δημόσιας, με σκοπό την αύξηση της πελατείας τους. Αποδεικνύεται, τέλος, όπως και στο έγκλημα των Τεμπών, για μια ακόμα φορά ο εχθρικός ρόλος αυτού Κράτους, που έχει σαν προτεραιότητα τις ημερίδες για την προώθηση της κερδοφορίας των επιχειρηματιών, το κέρδος, την καταστολή, αλλά κλείνει τα μάτια στις τεράστιες ανάγκες και προβλήματα που αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα στην τάξη οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί της Δημόσιας Εκπαίδευσης, οι μαθητές μας, οι γονείς τους. Ας μην ματαιοπονούν λοιπόν… Έχουν γνώση οι φύλακες…
Τέλος, αλλά όχι τελευταίο σε σημασία, την ίδια στιγμή που ο ΔΙΔΕ Πειραιά προβάλλει την ιδιωτική εκπαίδευση (τους σχολάρχες), επιδίδετε συνεχώς σε αυταρχισμό και συκοφαντίες κατά των εκπαιδευτικών και τη Δημόσια Εκπαίδευση, τις οποίες η ΕΛΜΕ Πειραιά έχει καταγγείλει κατ΄ επανάληψη. Είπαμε όμως… Έκαστος εφ’ ω ετάχθη…
Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους συναδέλφους Νίκο Χριστοφάκη και Γιάννη Λιάκο που ενώ κάλυπταν τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις λαού και νεολαίας με αφορμή το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών, χτυπήθηκαν και τραυματίστηκαν σοβαρά από τις δυνάμεις καταστολής. Συμπαραστεκόμαστε στους συναδέλφους μας.
Το περιστατικό αυτό είναι το πιο πρόσφατο σε μια μακριά αλυσίδα κρουσμάτων αστυνομικής βίας με θύματα εργαζόμενους στα ΜΜΕ που υφίστανται την άγρια καταστολή και μάλιστα σε ώρα εργασίας. Είναι η βία και καταστολή του κράτους των μεγαλοεπιχειρηματιών, που ευθύνεται για το προδιαγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, αλλά και άλλων τέτοιων όπως στη Μάνδρα και στο Μάτι. Είναι η βία και η καταστολή των κυβερνήσεων των εργοδοτών που υπηρέτησαν και υπηρετούν όλα τα κόμματα, ΝΔ,ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ. Ολοι μαζί, κράτος επιχειρηματίες, κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, κάνουν τα πάντα για τα κέρδη ακόμη και σε βάρος της ζωής των ανθρώπων του μόχθου.
Αξίζει να σημειώσουμε επίσης οτι η ένταση της καταστολής είναι πάντα με όποια αστική κυβέρνηση, επακόλουθο της υπεράσπισης της εχθρικής για τον λαό και την νεολαία πολιτικής. Η κρατική καταστολή και βία, δεν αφορά μεμονωμένα περιστατικά, αλλά είναι ο κανόνας στο σάπιο σύστημα που με νόμους- όπως οι τελευταίοι εμβληματικοί των Χατζηδάκη, Λίβάνιου και Οικονόμου- στοχεύει με όλα τα μέσα και τρόπους τον «εχθρό λαό».
Απέναντι στην αντεργατική πολιτική με όποιο τρόπο κάθε φορά εκφράζεται, στην πολιτική της κρατικής βίας, όπλο για τους εργαζόμενους και στα ΜΜΕ, είναι η ενίαια οργάνωση της πάλης τους για την ανατροπή των νόμων και των πολιτικών που στηρίζουν την εξουσία των αφεντικών και των κερδών τους.
Βάσει του άρθρου 110 του Ν. 5034/2023, ΦΕΚ 69/Α’/18-3-23 (για το οποίο ήδη έχει γίνει παρέμβαση της ΟΕΝΓΕ και με έγγραφό της προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας αλλά και τηλεφωνικά στην Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας, η οποία δεσμεύτηκε ότι δεν θα τεθεί σε εφαρμογή μέχρι 1/1/2024 και ότι θα επανεξετάσει το ζήτημα) ανακαλούνται οι αποφάσεις παράτασης συμβάσεων ειδικευομένων πέραν των 24 μηνών οι οποίες είχαν ληφθεί σύμφωνα με την ισχύουσα, πριν την ψήφιση του άρθρου 110, νομοθεσία.
Ήδη η Ομοσπονδία κατακλύζεται από μηνύματα συναδέλφων (νοσοκομεία Θεσσαλονίκης, Βενιζέλειο νοσοκομείο Κρήτης) ότι τμήματα οδηγούνται σε ξαφνικό θάνατο.
Ζητάμε άμεσα την παρέμβαση της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη.
