28 ΦΛΕΒΑΡΗ 2026

3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ, Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Όλοι στο συλλαλητήριο
Σάββατο 28 Φλεβάρη – 12:00 μ. – Σύνταγμα

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, τα καλέσματα για δήθεν «εθνική ενότητα» μπροστά στην τραγωδία και οι νουθεσίες για μια αόριστη «συλλογική ευθύνη» θα πέσουν ξανά στο κενό. Η μαζική λαϊκή συμμετοχή στα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα θα αποδείξει ότι η κοινωνία δεν αποδέχεται τη διάχυση των ευθυνών. Υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική ευθύνη. Υπάρχουν στρατηγικές επιλογές που υλοποιήθηκαν διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτές οι επιλογές οδήγησαν στο έγκλημα και συνεχίζουν να γεννούν νέους κινδύνους.

Τα Τέμπη δεν ήταν ατύχημα. Ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της λεγόμενης «απελευθέρωσης» των μεταφορών, της διάλυσης των ελέγχων και της υποστελέχωσης κρίσιμων υποδομών. Μιας πολιτικής που θεωρεί την ασφάλεια κόστος και την ανθρώπινη ζωή μεταβλητή του ισολογισμού.

Η πολιτική που οδήγησε στα Τέμπη δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Το είδαμε σε εργατικά δυστυχήματα και εκρήξεις σε βιομηχανίες όπως η Βιολάντα, που  υπήρχαν προειδοποιήσεις, χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας. Το βλέπουμε στα «καζάνια» του Περάματος και συνολικά στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, όπου η εντατικοποίηση και η ελλιπής εποπτεία δημιουργούν παγίδες θανάτου. Το ζούμε κάθε καλοκαίρι με τις καταστροφικές πυρκαγιές και κάθε φθινόπωρο με τις πλημμύρες, όπου η έλλειψη έργων προστασίας και η λογική «κόστους – οφέλους» αφήνουν ολόκληρες περιοχές  προστάτευτες. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η ανθρώπινη ζωή και η ασφάλεια  θυσιάζονται για να μην θιγούν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων.

Η ίδια πολιτική που συνθλίβει τη ζωή και τις ανάγκες μας για τα κέρδη των λίγων, οδηγεί και εμάς στην οικονομική ασφυξία και το λουκέτο.

Οι Επαγγελματίες, οι Βιοτέχνες, οι μικροί Έμποροι, ζούμε καθημερινά τις συνέπειες της πολιτικής τους. Στη φοροληστεία μέσω της τεκμαρτής φορολόγησης και των έμμεσων φόρων, στην ενεργειακή ακρίβεια που διογκώνει τα κέρδη των ομίλων και στραγγαλίζει τις μικρές επιχειρήσεις, στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και επαγγελματικής στέγης για χρέη που δημιουργήθηκαν μέσα σε κρίσεις που δεν προκαλέσαμε εμείς, στην έλλειψη υγείας- πρόνοιας. Ταυτόχρονα, η αγορά συγκεντρώνεται, οι τράπεζες, οι βιομηχανίες και οι εφοπλιστές, οι αλυσίδες, πολυεθνικές και ψηφιακές πλατφόρμες θησαυρίζουν. Αυτά δεν είναι «στρεβλώσεις». Είναι η κανονικότητα της αγοράς που υπερασπίζονται όσοι μιλούν για «υγιή επιχειρηματικότητα» και ανταγωνιστικότητα, ενώ οι επαγγελματίες, τα λαϊκά στρώματα, πνίγονται στην αβεβαιότητα.

Για την ζωή του λαού «δεν υπάρχουν λεφτά».
Για τους ομίλους και τους εξοπλισμούς περισσεύουν.

Οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απελευθέρωση αγορών, ιδιωτικοποιήσεις και δημοσιονομική πειθαρχία αποτέλεσαν τον κοινό παρονομαστή όλων των κυβερνήσεων. Στο όνομά τους διαλύθηκαν οι σιδηρόδρομοι, ιδιωτικοποιήθηκαν κρίσιμες υποδομές, περιορίστηκαν οι δημόσιες δαπάνες για ελέγχους και ασφάλεια. Την ίδια στιγμή σήμερα, δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε ενεργειακούς και πολεμικούς σχεδιασμούς, με τη χώρα βαθιά μπλεγμένη στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.

Δεν έχουμε κοινά συμφέροντα με τα μονοπώλια. Οι μικροί επαγγελματίες δεν είμαστε «μικροί καπιταλιστές» με κοινή στρατηγική με τους μεγάλους ομίλους. Ζούμε από τη δουλειά μας, πληρώνουμε από τον ιδρώτα μας και συχνά δουλεύουμε δίπλα σε έναν ή δύο εργαζόμενους με τις ίδιες αγωνίες. Η επιβίωσή μας συγκρούεται ευθέως με τα κέρδη τους και την πολιτική που τα υπηρετεί.

Τρία χρόνια μετά, η συγκάλυψη για τα Τέμπη συνεχίζεται. Οι ευθύνες διαχέονται και οι πραγματικοί υπεύθυνοι προστατεύονται με το απαράδεκτο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών και με άλλα νομικά τερτίπια. Ένοχο είναι το σύστημα και η πολιτική που εφαρμόζεται και όσοι την υπηρετούν ή είναι πρόθυμοι να την υπηρετήσουν Η λύση βρίσκεται στην οργάνωση και στη σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο και τη συγκέντρωση της οικονομίας.

Καλούμε όλους τους επαγγελματίες, να μη δεχτούν τη λογική ότι «τίποτα δεν αλλάζει», να μη γίνουν ουρά κανενός κυβερνητικού σχεδιασμού. Να συμπορευτούν με τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα και να απαιτήσουν πολιτική που θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.

Διεκδικούμε την κατάργηση της άδικης τεκμαρτής φορολόγησης με αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ. Μείωση των έμμεσων φόρων με κατάργηση του Ε.Φ.Κ. στα καύσιμα. Ουσιαστική προστασία της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης, κατάργηση των πλειστηριασμών. Πάγωμα των ασφαλιστικών εισφορών με αυξήσεις στις συντάξεις, για τις μικρές επιχειρήσεις, Δημόσιες Ασφαλείς υποδομές ώστε να μη ζήσουμε ξανά άλλες «κοιλάδες των Τεμπών»

Στις 28 Φλεβάρη, στις 12:00 μ., στο Σύνταγμα δίνουμε μαχητικό παρών.

Γιατί τα Τέμπη δεν ήταν «η κακιά στιγμή». Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνεχίζεται. Και απέναντι σε αυτήν την πολιτική δεν υπάρχει μέση λύση.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας