ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ  ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) εκφράζει την οργή και την αγανάκτησή της  για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες εργαζόμενες μανάδες. Μας συγκλονίζει  το γεγονός ότι πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ γιατί κάηκαν ζωντανές στο χώρο δουλειάς τους.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα! 13ωρη δουλειά στο εργοστάσιο, νυχτερινή εργασία  για τις γυναίκες, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, χωρίς διόδους διαφυγής, χωρίς εξόδους κινδύνου, χωρίς συστήματα ανίχνευσης διαρροών αερίων.

Τα μέτρα ασφάλειας και υγείας δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες για τους μεγαλοεργοδότες. Τα λογαριάζουν ως κόστος.

Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της γυναικείας ανισοτιμίας!

• Η ευελιξία με τα ακανόνιστα ωράρια και τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης
• Η νυχτερινή δουλειά για τις γυναίκες γιατί δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους.
• Η απουσία προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας.

Καταγγέλλουμε την πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων με το αντεργατικό της οπλοστάσιο και μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια για τις εργάτριες και τους εργάτες. Αυτή η πολιτική  στο όνομα της «ισότητας των φύλων»  αποφάσισε την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού. Αυτή η πολιτική στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής” βάζει στο ζύγι  του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους την ανάγκη των γυναικών και των οικογενειών τους για δημόσιες και δωρεάν δομές και υπηρεσίες πρόνοιας, προσχολικής αγωγής, δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά.

Είμαστε στο πλευρό των οικογενειών των αδικοχαμένων εργατριών. Συμμεριζόμαστε τον ανείπωτο πόνο τους και απαιτούμε να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Από τα εργοδοτικά σφαγεία στο βωμό του κέρδους, μέχρι τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα, μέχρι τα σφαγεία του πολέμου ίδιες είναι οι αιτίες! Ως εδώ με την πολιτική τους κόστους – οφέλους για τις ζωές μας!

Παλεύουμε ανυποχώρητα ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας, ενάντια στην εργοδοτική βία, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας και μας δολοφονεί!