Ομοσπονδία Φαρμάκου: Για τις ελλείψεις στα φάρμακα

Δημοσιεύτηκε στις

Το τελευταίο διάστημα γίνεται μεγάλη συζήτηση για τις ελλείψεις σε μια σειρά φάρμακα, πολλά από τα οποία είναι ευρείας χρήσης, όπως αναλγητικά,  αντιπυρετικά, αντιβηχικά, οφθαλμολογικά, εισπνεόμενα κ.α.

Όλοι οι εμπλεκόμενοι, φαρμακοβιομήχανοι, φαρμακέμποροι, «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους», πετώντας η μια πλευρά στην άλλη το «μπαλάκι» των ευθυνών, αποδίδοντας το πρόβλημα στη «συγκυρία» ή σε διάφορες «στρεβλώσεις» της αγοράς, ενώ η κυβέρνηση παίρνει μέτρα απαγόρευσης των παράλληλων εξαγωγών για περιορισμένο χρονικό διάστημα και για συγκεκριμένα σκευάσματα.

Όλοι, όμως, «ξεχνούν» πως το πρόβλημα των ελλείψεων στα φάρμακα δεν εμφανίστηκε σήμερα, αντίθετα είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που ταλανίζει ασθενείς, γιατρούς και φαρμακεία.

Πώς εξηγείται, όμως,  το γεγονός ότι σήμερα που η επιστήμη, η τεχνολογία και η παραγωγικότητα στη βιομηχανία σημειώνουν καθημερινά τεράστια πρόοδο, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής φαρμάκων που να καλύπτουν όλες τις ανάγκες παντού, το φαινόμενο των ελλείψεων στα φάρμακα, όχι μόνο δεν έχει αντιμετωπιστεί, αλλά αντίθετα επιδεινώνεται;

Σίγουρα το πρόβλημα δεν είναι ούτε πρόσκαιρο, ούτε συγκυριακό, ούτε οφείλεται σε ορισμένες στρεβλώσεις που μπορούν να διορθωθούν, ώστε να έχουμε πιο «εύρυθμη» και «υγιή» λειτουργία της αγοράς. Αντίθετα, αποτελεί γέννημα και θρέμμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που αντιμετωπίζει όλα τα αγαθά, ανάμεσά τους και το φάρμακο, ως εμπορεύματα, τα οποία υπόκεινται στην επιχειρηματική δραστηριότητα, με κριτήριο το κέρδος.

Η παραγωγή και η διακίνηση του φαρμάκου διέπεται από τους νόμους της αγοράς, υποτάσσεται στην κερδοφορία και στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων που το έχουν στα χέρια τους και το ελέγχουν, διαγράφοντας τη διαδρομή του από την παραγωγή μέχρι τη λιανική πώλησή του. Η διαδρομή αυτή χαράσσεται με κριτήριο το κέρδος, γι αυτό ένα φάρμακο που παράγεται σε μια χώρα της Ασίας μπορεί να εξαφανιστεί από κει και να βρεθεί σε μια χώρα της Ευρώπης με ανταγωνιστική, υψηλότερη τιμή!

Οι περιβόητες «παράλληλες εξαγωγές» που ενοχοποιούνται κατά κύριο λόγο για τις ελλείψεις και «ξορκίζονται» από τους εκάστοτε κυβερνητικούς διαχειριστές του καπιταλιστικού κράτους είναι ένας από τους τρόπους για να επιτυγχάνεται το μέγιστο δυνατό κέρδος, αφού οι φαρμακέμποροι αποκομίζουν πολλαπλάσιο κέρδος, εξάγοντας φάρμακα σε χώρες όπου η τιμή τους είναι υψηλότερη σε σχέση με την Ελλάδα. Είναι, επομένως, η φυσική συνέπεια της επιχειρηματικής δραστηριότητας στο φάρμακο, έρχονται ως αποτέλεσμα για τις ελλείψεις, η προσέγγισή τους ως αιτία είναι απολύτως επιφανειακή. Επιπλέον, αυτές οι εξαγωγές έχουν τη νομιμοποίηση του καπιταλιστικού κράτους, καταγράφονται επίσημα και έχουν τα ανάλογα οφέλη, όπως είναι η επιστροφή ΦΠΑ κ.α..

Εξάλλου πώς να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η Ε.Ε. έχει εδώ και δεκαετίες επικυρώσει το τρίπτυχο της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, ανθρώπων και εμπορευμάτων, την πεμπτουσία, δηλαδή, του καπιταλισμού;!!!

Άρα, μάλλον είναι ρητορικό το ερώτημα αν οι «παράλληλες εξαγωγές» υπόκεινται στο τρίπτυχο αυτό!

Στα πλαίσια αυτά, οι «παράλληλες εξαγωγές» αποτελούν σημείο τριβής μεταξύ φαρμακοβιομηχάνων και φαρμακέμπορων, αφού μέσω αυτών οι φαρμακαποθήκες αποκομίζουν ένα μέρος των κερδών της φαρμακοβιομηχανίας. Οι φαρμακοβιομήχανοι, με τη σειρά τους, απαντούν, διαθέτοντας μειωμένες ποσότητες φαρμάκων σε χώρες που έχουν πιο χαμηλές τιμές, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται σε αυτές ακόμα μεγαλύτερες ελλείψεις φαρμάκων, καθώς οι φαρμακέμποροι εξάγουν έτσι κι αλλιώς τις συμφωνημένες ποσότητες.

Τα μέτρα προσωρινού περιορισμού αυτών των εξαγωγών, όχι μόνο δεν δίνουν καμιά προοπτική για τη λύση του προβλήματος των ελλείψεων, αλλά, με τις εξαιρέσεις που προβλέπουν, αποτελούν άλλο ένα εργαλείο για την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν μπορούμε, επίσης, να παραβλέψουμε τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και τους ανταγωνισμούς μεταξύ των φαρμακευτικών επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι στηρίζονται από τα αντίστοιχα καπιταλιστικά κράτη, ως αιτία και για τις ελλείψεις φαρμάκων. Η επιλογή των κεφαλαιοκρατών του φαρμάκου να παράγουν τις πρώτες ύλες σε Κίνα και Ινδία, ως επωφελέστερη από άποψη κερδοφορίας, λόγω του φθηνότερου εργατικού δυναμικού και του χαμηλότερου κόστους παραγωγής, σήμερα επιφέρει και μια αρνητική γι αυτούς συνέπεια, την αύξηση του κόστους μεταφοράς, που «απειλεί» το ύψος της κερδοφορίας τους. Σε αυτό έχουν επιδράσει και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η αύξηση του ενεργειακού κόστους, που αυξάνει, εκτός από το κόστος μεταφοράς, και το κόστος παραγωγής. Κι επειδή το κριτήριο της κερδοφορίας δεν μπορεί να αλλάξει για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ως νόμος της καπιταλιστικής παραγωγής, το φάρμακο – εμπόρευμα ή θα πάρει υψηλότερη τιμή ή θα αποσυρθεί, θα διοχετευτεί σε χώρες που είναι πιο ακριβό και θα λείψει από χώρες που είναι πιο φθηνό.

Αυτή η κατάσταση, ως επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου έχει στηριχθεί και στηρίζεται από το σύνολο του πολιτικού του προσωπικού και από τους οργανισμούς του, όπως η Ε.Ε.. Το γεγονός ότι σήμερα η Ε.Ε., μπροστά στο πρόβλημα των ελλείψεων στα φάρμακα, που ταλανίζει – εκτός από την Ελλάδα – και μια σειρά άλλες χώρες – μέλη της, βρίσκεται σε διαδικασία αναθεώρησης του ζητήματος της παραγωγής πρώτων υλών, προφανώς και δεν απαντά στην ανάγκη των λαών να έχουν στη διάθεσή τους όλα τα φάρμακα που χρειάζονται, απρόσκοπτα και χωρίς να αναγκάζονται να τα χρυσοπληρώνουν, αφού αφήνει στο απυρόβλητο την πραγματική αιτία του προβλήματος που είναι η καπιταλιστική παραγωγή και η επιχειρηματική δραστηριότητα στο φάρμακο.

Γιατί είναι ακριβώς αυτός ο τρόπος παραγωγής και αυτή η δραστηριότητα που μετατρέπει όλα τα αγαθά σε εμπορεύματα, ανάμεσά τους και το φάρμακο, το οποίο διακινείται εκεί που φέρνει κέρδος, πληρωμένο αδρά από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα και «εξαφανίζεται» εκεί που δε φέρνει τα αναμενόμενα κέρδη, με το λαό πάλι να πληρώνει το «μάρμαρο». Παράδειγμα, χαρακτηριστικό, είναι το γεγονός ότι μια σειρά φαρμάκων, θεραπειών και εμβολιασμών κρατιούνται στα «συρτάρια» των επιχειρηματικών ομίλων και δεν προχωρούν, παρά μόνο όταν τους εξασφαλίζουν το μέγιστο κέρδος!

Ταυτόχρονα, οι ίδιοι επιχειρηματικοί όμιλοι που εμπλέκονται σε αυτό τον κυκεώνα, είναι αυτοί που κατακρεουργούν, μαζί με τις κυβερνήσεις και τους νόμους που ψηφίζουν, τα δικαιώματα και τα μεροκάματα των εργαζόμενων!

Επομένως, σήμερα, που υπάρχουν όλες οι δυνατότητες στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στην παραγωγή, το απαραίτητο εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό για την ανάπτυξη της έρευνας και της παραγωγής, ώστε να εξασφαλίζεται η επάρκεια φαρμάκων για όλους και δωρεάν, ο απαραίτητος καθημερινός αγώνας των εργαζόμενων και των σωματείων τους για να μη μείνει κανένας χωρίς φάρμακο, πρέπει να στοχεύει και στο πραγματικό εμπόδιο για την επίτευξη αυτού του σκοπού: Τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την επιχειρηματική δραστηριότητα. Αυτό το εμπόδιο πρέπει να φύγει από τη μέση, οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο να πάρουν το τιμόνι της εξουσίας και της οικονομίας, ώστε αυτή να οργανώνεται με βάση τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες και τα αγαθά να αντιμετωπίζονται ως τέτοια και όχι ως εμπορεύματα.

Περισσότερα

Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χανίων : Να καταβληθούν τα δεδουλευμένα των συναδέλφων – μαθητών και των εποπτών – καθηγητών

Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Ν. Χανίων καταγγέλει την τρίμηνη καθυστέρηση πληρωμής των συναδέλφων μαθητών...

Εργατικό Κέντρο Φωκίδας: Για εργατικό ατύχημα στον Άγιο Σπυρίδωνα

Η Διοίκηση της συνδικαλιστικής μας οργάνωσης ανακοινώνει ότι άλλο ένα εργατικό ατύχημα προστέθηκε σήμερα...

Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής : Να σταματήσει να κρύβεται ο Διοικητής του ΣΕΠΕ

Συνάδελφοι Μόνο το τελευταίο δεκαήμερο ο κλάδος μετράει επίσημα τρία σοβαρά εργατικά ατυχήματα. Παράλληλα οι συνθήκες...