Ομιλία στο συλλαλητήριο για την Ανεργία

0
image_pdfimage_print

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

Το νέο «Σχέδιο Δράσης» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για να διαχειριστεί το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας δεν ήρθε για να δώσει λύση στους πάνω από 1 εκατομμύριο ανέργους στην χώρα μας. Αποτελεί ένα ακόμα μέσο διοχέτευσης πάμφθηνων εργατικών χεριών στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, με εργαζόμενους χωρίς κανένα δικαίωμα, χωρίς σύμβαση, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Είναι βόμβα στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς και στις συλλογικές συμβάσεις. Αποτελεί τη βάση για μια κατάσταση που θέλουν να παγιωθεί, συνέχεια της Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου που χωρίζει τους νέους σε πάνω των 25 ετών με 586ευρώ μισθό το μήνα και σε κάτω των 25 ετών με 511 ευρώ. Γίνεται ΝΟΜΟΣ η τζάμπα εργασία και η υπερεκμετάλλευση των νέων.

Στερούν την ελπίδα και κάθε προοπτική αξιοπρεπούς ζωής από χιλιάδες νέους και νέες, σπουδαστές, μαθητές και ανέργους για να γίνουν οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές και οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι μεγαλοκατασκευαστές και μεγαλοκλινικάρχες πιο ανταγωνιστικοί.

Η συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση δεν αποτελεί ρατσισμό προς τους νέους όπως ακούγεται συχνά-πυκνά από δυνάμεις που θέλουν να χαϊδέψουν τα αυτιά της νεολαίας. Είναι χτύπημα που αφορά όλο τον εργαζόμενο λαό. Είναι χτύπημα στην καρδιά της εργατικής τάξης και αυτή πρέπει να πάρει και την ευθύνη της οργάνωσης και της απάντησης.

 

Τα προγράμματα και οι συμβάσεις μαθητείας είναι σύγχρονη σκλαβιά. Το γνωρίζουν πολύ καλά εδώ και χρόνια οι σπουδαστές σχολών τουριστικών επαγγελμάτων που τους καλοκαιρινούς μήνες δούλευαν για ψίχουλα, στοιβαγμένοι σε δωμάτια- αποθήκες για τις λίγες ώρες ξεκούρασης τους αφού δουλεύουν ακόμα και παραπάνω από 12 ώρες. Το γνωρίζουν οι σπουδαστές των ΤΕΙ που έκαναν την πρακτική τους άσκηση σε μια σειρά επιχειρήσεις για 180 € το μήνα, χωρίς κανένα ασφαλιστικό δικαίωμα. Το γνωρίζουν οι σπουδαστές των σχολών μαθητείας του ΟΑΕΔ που πηγαινοέρχονταν από την δουλειά στο σχολείο, χωρίς πολλές φορές να έχουν στην τσέπη τους ούτε τα εισιτήρια για την μετακίνηση τους.

 

Μέχρι τώρα μας έλεγαν ότι πρέπει οι νέοι, να αποκτήσουν εμπειρία, να μπούνε στην αγορά εργασίας έχοντας πρακτική γνώση του αντικειμένου τους, με λίγα λόγια μας έκαναν και «χάρη» που μας έπαιρναν για πρακτική άσκηση. Σήμερα για να δούμε τι λένε, λίγες μέρες πριν παρουσιάσει ο κ. Βρούτσης το Σχέδιο Δράσης ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών της ΝΔ και στέλεχος μιας σειράς τραπεζών κ. Δούκας είπε πως αντί να κάθεται ο κόσμος και πραγματικά να αχρηστεύεται και να αραχνιάζει και παθαίνει κατάθλιψη ας δώσει το κράτος ότι μπορεί 100- 200- 300 € και να δουλεύει σε μια σειρά εταιρίες για ένα διάστημα και μετά αν θέλει η εταιρία να δώσει και κάτι για μερικούς μήνες, ας το δώσει. Με λίγα λόγια η λύση είναι δωρεάν εθελοντική εργασία και μάλιστα, διαβάζοντας το «Σχέδιο Δράσης», όχι όπου και όπου αλλά στους τομείς που το κεφάλαιο συγκεντρώνει την προσοχή του όπως τον τουρισμός, τον αγροτοδιατροφικός τομέας, την ναυτιλία και τις υπηρεσίες Υγείας.

 

Τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας που υλοποιούνται αυτή την περίοδο ήταν η πρόβα τζενεράλε για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου. Τι δείχνει αυτή η εμπειρία που αποκομίσαμε εμείς οι εργαζόμενοι σε αυτά τα προγράμματα; Με όρους ενός σύγχρονου δουλεμπορίου, μέσω των Μη Κυβερνητικών προσπάθησαν να καλύψουν τις ανάγκες σε Δήμους και Περιφέρειες με εργαζόμενους χωρίς ακόμα και τα στοιχειώδη δικαιώματα. Από την πρώτη στιγμή θέλησαν να κουρελιάσουν κάθε Σύμβαση. Σε αυτές τις συνθήκες γαλέρας δεν μπορούσαν να χωρέσουν ούτε οι άδειες ασθενείας, ούτε τα μειωμένα ωράρια σε νέες μητέρες ή σε συναδέλφους μας που εργάζονταν στην καθαριότητα, δεν χώραγαν έξοδα για μέτρα ατομικής προστασίας.

 

Χιλιάδες συνάδελφοι μας σε όλη την Ελλάδα, μακροχρόνια άνεργοι στην πλειοψηφία τους, σήμερα παραμένουν απλήρωτοι για δύο και τρεις μήνες, είναι χωρίς ασφάλιση αυτοί και οι οικογένειες τους σε μερικές περιπτώσεις ακόμα μετά την λήξη των συμβάσεων. Την ίδια στιγμή οι δήμοι και οι ΜΚΟ, κοροϊδεύοντας μας μέσα στα μούτρα μας, λένε πως πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που σε τέτοιες συνθήκες βρέθηκαν και αυτοί οι πέντε μήνες για να δουλέψουμε, με μισθό 625 ευρώ, που τώρα με τις νέες μειώσεις ίσα που θα φτάνει τα 300ευρω.

 

Όταν αρχίσαμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας με την βοήθεια των ταξικών συνδικάτων στους Δήμους, την στήριξη του Συνδικάτου ΟΤΑ εδώ στην Αττική, ήρθαν και οι πρώτες απειλές, στοιχείο που αποδεικνύει καθαρά τους σχεδιασμούς τους. Εργαζόμενους με ημερομηνία λήξης-στρατιωτάκια αμίλητα ακούνητα που δεν πρέπει να έχουν καμία επαφή με τις λέξεις ταξική πάλη, οργάνωση, συλλογική δράση, σωματεία.

 

Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός όταν στο Δήμο της Ηλιούπολης μετά το κάλεσμα που έκανε το Σωματείο στους εργαζόμενους της κοινωφελούς εργασίας για να ενταχθούν στο σωματείο και να συγκροτήσουν επιτροπή αγώνα, οι υπεύθυνοι του Δήμου σε συνεννόηση με τη ΜΚΟ που σημειωτέων είναι η ΓΣΣΕΒΕ, απείλησαν ότι όποιος μπει στο σωματείο θα απολυθεί. Αντίστοιχα κρούσματα υπήρξαν και αλλού για την συμμετοχή μας στις απεργίες και τις στάσεις εργασίας που πραγματοποιήθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα.

 

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε κάτι το οποίο σε πολλούς μπορεί να μην κάνει κάποια ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ποια είναι η στάση και ο ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην προσπάθεια διάλυσης κάθε εργατικού δικαιώματος. Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ είναι ο φορέας ο οποίος έχει νοικιάσει τους περισσότερους εργαζόμενους από κάθε άλλη ΜΚΟ στους Δήμους και τις περιφέρειες, με τον αριθμό τους να αγγίζει τις 20.000 παίρνοντας και αυτή το ευκαταφρόνητο 5% από κάθε εργαζόμενο για αυτή της την προσφορά.

 

Απέναντι σε όλα αυτά οι εργαζόμενοι τις Κοινωφελούς Εργασίας έδωσαν και δίνουν μάχη, βγάζοντας πολύτιμα συμπεράσματα για το πώς μπορεί αυτή η μάχη να είναι αποτελεσματική όχι μόνο για όλα αυτά τα ζητήματα που αναφέραμε παραπάνω και που μέσα από την πίεση μας αρκετά από αυτά κερδήθηκαν αλλά συνολικά για τις αιτίες που μας έχουν καταδικάσει να είμαστε άνεργοι όλο αυτό το διάστημα.

 

Είδαμε ότι μέσα από την δράση μας στις επιτροπές αγώνα, μέσα από την ζωντανή μας συμμετοχή στα σωματεία των Δήμων, των νοσοκομείων και του Συνδικάτου των ΟΤΑ, των ταξικών δυνάμεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ μπορούμε να οργανώσουμε την πάλη μας, συνολικά για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, απέναντι στην μετωπική επίθεση που κάνει σήμερα το κεφάλαιο και την βλέπουμε να εκφράζεται με τα χαράτσια, την αδυναμία να ζεστάνουμε τα ίδια μας τα σπίτια, την εξαθλίωση ενός μεγάλου μέρους του λαού.

 

Γι αυτό καλούμε κάθε νέο και νέα που θα συμμετάσχει σε νέα και παλιά προγράμματα που ανακυκλώνουν την ανεργία, να μην σκύψει το κεφάλι. Μέσα από την μαζική συμμετοχή στα σωματεία τους πρέπει να δώσουμε όλοι την μάχη για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, την μάχη για την απόκρουση και την ανατροπή της πολιτικής που υπηρετεί το μεγάλο κεφάλαιο.

 

Συνάδελφοι,συναδέλφισσες,

Η εργατική τάξη οφείλει και πρέπει να απορρίψει και να ανατρέψει αυτήν την εξέλιξη. Οι άνεργοι, οι σπουδαστές, οι νέοι στις σχολές μαθητείας και κατάρτισης να μην αποδεχτούν το μέλλον που μας ετοιμάζουν. Πρέπει και μπορούν να αποτελέσουν τη μάχιμη δύναμη των σωματείων.

Να βγάλουν συμπεράσματα και να πάρουν θέση ανάμεσα στους 2 δρόμους ανάπτυξης που συγκρούονται σήμερα. Από τη μια, ο δρόμος που χαράσσεται από τα μονοπώλια και τα κόμματά τους που εξαθλιώνει, σπέρνει τη φτώχεια, μας αποκλείει από τη γνώση και μας βάζει σιδερομπαλες στα πόδια και από την άλλη, ο δρόμος του αγώνα των αποφασιστικών και ανυποχώρητων μαζών, με κλιμάκωση που οδηγεί στη ρήξη, στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Οι άνεργοι θα γίνουν πολύ περισσότεροι το 2013 και η λύση δεν είναι το μοίρασμα της φτώχειας και η ανακύκλωση της ανεργίας. Δεν πρέπει ο λαός να συνηθίζει στην ανέχεια, να περιμένει μοιρολατρικά τα διάφορα δίκτυα, αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας που ξεπηδούν σαν μανιτάρια, να μη συμβιβαστεί με τη διαχείριση της φτώχειας. Το μέλλον δεν είναι οι εργάτες να δουλεύουν και να ζουν σαν σκλάβοι.

Είναι καθήκον όλων μας να αναπτυχθεί η αλληλεγγύη, η γνήσια ταξική αλληλεγγύη. Δεν πρέπει να μείνει κανένας μόνος του στα νύχια της εφορίας και άλλων μηχανισμών του κράτους, χωρίς στέγη, τροφή, φάρμακα, με παιδιά να οδηγούνται στον υποσιτισμό. Κανένας μόνος του απέναντι στην καταστολή και τον αυταρχισμό του αστικού κράτους που αξιοποιεί τα τυφλά χτυπήματα των διαφόρων μηχανισμών, για να καταστείλει και να ποινικοποιήσει τους αγώνες. Να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους αγώνες των εργαζομένων στις μεταφορές που αυτές τις μέρες βιώνουν την κρατική καταστολή. Να δίνουμε το χέρι σε όποιον σηκώνεται, σε όποιον συγκρούεται με την εργοδοσία, με την πολιτική που βασανίζει τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Συνάδελφοι,

Όλοι σαν ένας άνθρωπος πρέπει τώρα να βροντοφωνάξουμε.

Τέρμα στις θυσίες για την πλουτοκρατία.Τέρμα στην αρπαγή του μόχθου μας, στη λεηλασία του τόπου.Εμείς, είμαστε το αίμα, η ζωή αυτού του τόπου, η παραγωγική δύναμη. Εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο και τον ληστεύουν τα παράσιτα, οι καπιταλιστές.

Το ΠΑΜΕ σας καλεί να προετοιμάσουμε σχεδιασμένα τη γενική απεργία τον Φλεβάρη, να απορρίψουμε και να ματαιώσουμε αυτή τη βάρβαρη εξέλιξη για τους νέους, να δώσουμε απάντηση στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίοι και της κυβέρνησης.

Αυτό σημαίνει σε κάθε χώρο δουλειάς να σημάνει αγωνιστικός ξεσηκωμός. Να γίνουν άμεσα κουβέντες, συνελεύσεις, συσκέψεις μέσα σε κάθε τόπο δουλειάς, στις εργατογειτονιές, στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, στις σχολές κατάρτισης.

Να νιώσουν τη δύναμή μας. Να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή μας, τη ζωή των οικογενειών μας, το μέλλον μας. Να πάρουμε εμείς στα χέρια μας τον πλούτο του τόπου που έχουμε δημιουργήσει και να διώξουμε από το κεφάλι μας τα μονοπώλια που εκμεταλλεύονται τα μέσα παραγωγής και τον εθνικό πλούτο για λογαριασμό τους.

Εμείς να πάρουμε πρέπει την εξουσία.

Share.

Comments are closed.