Αγώνας μέχρι το τέλος.

Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους.

Λεφτά για τους μισθούς, Παιδεία και Υγεία. Μπροστά οι ανάγκες των πολλών, των ανθρώπων της δουλειάς και όχι τα κέρδη των λίγων.

Βγάζουμε “κόκκινη κάρτα” απέναντι σε παλιούς και τωρινούς κυβερνώντες, δυνάμεις και κόμματα, που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους με τους εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους, τη φοροληστεία, την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, την αποψίλωση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των λίγων.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να πληρώσει το κεφάλαιο και το αστικό κράτος.

Πρέπει να χάσουν, να δέχονται καθημερινά ήττες από τους αγώνες του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Να ορθωθεί απέναντί τους ένα πανελλαδικό εργατικό ποτάμι, που συνεχώς θα δυναμώνει, μέσα στους μεγάλους χώρους δουλειάς, στις βιομηχανίες, στα εργοτάξια, στις μεγάλες μονάδες παραγωγής. Που θα κλιμακώνει τον αγώνα και θα επιβάλει το δίκιο του σε σύγκρουση και ανατροπή με το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Που θα τους κάνει να χάσουν τον ύπνο τους!!!

Έχουμε τεράστια πείρα που δεν πρέπει να μένει αναξιοποίητη. Να πάρουμε αποφάσεις προς όφελος της ζωής μας.

Κάθε χρόνο η ΔΕΘ γίνεται πασαρέλα των κυβερνήσεων, των κομμάτων του συστήματος, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που επιχειρούν να βαφτίσουν το “κρέας ψάρι”, να πείσουν ότι μπορούν να συμβιβαστούν οι ανάγκες των πολλών δίπλα στα συμφέροντα των λίγων. Θέλουν τον εργαζόμενο λαό να πληρώνει τα σπασμένα της ανάπτυξής τους.

Από εδώ έχουμε ακούσει τα πάντα. Με τυμπανοκρουσίες και πολλά ταρατατζούμ.

Για “Προγράμματα Θεσσαλονίκης” που θα απάλλασσαν τον λαό από τα μνημόνια και τους αντεργατικούς νόμους, μεγαλεπήβολα οικονομικά σχέδια για δήθεν “ανάπτυξη προς όφελος όλων”,για φοροελαφρύνσεις εργαζόμενων και μικρομεσαίων, για αποκατάσταση Συλλογικών Συμβάσεων και στρεβλώσεων αντιασφαλιστικών νόμων. Για επιστροφή στην κανονικότητα μετά από την κρίση.

Όλα αυτά τα “ωραία”, που έχουμε δει στην πράξη τι αποτέλεσμα και τι συνέπειες είχαν.

Ο λογαριασμός για εμάς είναι πάντα αρνητικός, πάντα πίσω από τις ανάγκες μας. Για το κεφάλαιο και τις μπίζνες του όλα καλά, περισσότερα προνόμια, περισσότερα κέρδη.

Το αφήγημα της κυβέρνησης για τον “Οδικό Χάρτη 2030”, και αυτό της “παραγωγικής ανασυγκρότησης” που ευαγγελίζεται το ΠΑΣΟΚ και από κοντά το κόμμα Τσίπρα, περιστρέφονται γύρω από τον ίδιο στρατηγικό άξονα.

Της ανάπτυξης που έχει στο επίκεντρο τα κέρδη των λίγων και πρέπει να χρηματοδοτηθεί από τους εργαζόμενους με ελάχιστους μισθούς, με λιγότερα δικαιώματα, με ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή στην άμεση και έμμεση φορολογία.

Η οικονομία της καπιταλιστικής ανάπτυξης αντέχει δισεκατομμύρια για τους πολεμικούς εξοπλισμούς και σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, για φοροαπαλλαγές και προνόμια για τους λίγους, αλλά για τη ζωή των πολλών το ταμείο είναι άδειο.

Για τους μισθούς που είναι καθηλωμένοι στα επίπεδα του 2012 πετάνε την “μπάλα στην εξέδρα” και υπόσχονται τα 950 μέχρι τις εκλογές. Αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό. Ο μισθός εξανεμίζεται πριν φτάσει στην τσέπη των εργαζομένων.

Όχι μόνο αποπροσανατολίζουν, αλλά παίρνουν και μέτρα για να εξασφαλίσουν τους φθηνούς εργαζόμενους που απαιτεί η εργοδοσία και για τα επόμενα χρόνια.

Τέτοια ακριβώς είναι η άθλια Κοινωνική Συμφωνία για τις ΣΣΕ της νέας τρόικας, δηλαδή κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΓΣΕΕ.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, δηλαδή ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρας, οι άνθρωποί τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, ανέλαβαν ρόλο να κρατήσουν τους μισθούς στα ελάχιστα.

Η ανάπτυξή τους είναι εχθρική για τη ζωή των εργατικών – λαϊκών οικογενειών. Εμείς γνωρίζουμε ότι όσους παρόμοιους “οδικούς χάρτες” και αν εξαγγείλει ο Μητσοτάκης, η ζωή μας θα έρχεται αντιμέτωπη με τους αντεργατικούς νόμους, με τη 13ωρη δουλειά, με δουλειά την Κυριακή, θα συνεχίσουμε να μετράμε νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς, που είναι τα καθημερινά μας “Τέμπη”.

Για όλα αυτά τσιμουδιά κυβερνώντες και οι άλλες δυνάμεις του κεφαλαίου.

Για τους κινδύνους της εμπλοκής της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τσιμουδιά όλο το παρεάκι του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του κεφαλαίου.

Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες ανάγκες με όλους αυτούς.

Απέναντι σε όλους αυτούς βρίσκεται ο δικός μας κόσμος, ο κόσμος της δουλειάς και του αγώνα.

Η μεγάλη εργατική – λαϊκή δύναμη που θα βάλει τη σφραγίδα της για να ζήσουμε οι πολλοί, οι άνθρωποι της δουλειάς και του μεροκάματου, όπως πραγματικά μας αξίζει και το επιτρέπουν οι δυνατότητες της εποχής μας.

Με τον αγώνα μας θα τους σαρώσουμε. Θα ανατρέψουμε τη σαπίλα του συστήματός τους.

Η ελπίδα βρίσκεται στον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους και προσφυγιά.

Για να γίνει πραγματικότητα θα φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό!!!

Σήμερα υπάρχουν πολύ μεγάλες δυνατότητες για να βγούμε εμείς οι εργαζόμενοι νικητές στον πόλεμο με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τις δυνάμεις που το στηρίζουν σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο.

Η σημερινή μεγάλη εργατική – λαϊκή πανελλαδική κινητοποίηση είναι παρακαταθήκη για τους επόμενους μεγάλους αγώνες.

Δεν σταματάμε ούτε ώρα.

Από τώρα προετοιμαζόμαστε για τις επόμενες μεγάλες μάχες. Για τα μεγάλα μέτωπα πάλης.

Στις 30 Οκτώβρη, ημέρα αγωνιστικής και απεργιακής κινητοποίησης σε 45 λιμάνια της Μεσογείου και της Ευρώπης, με τους λιμενεργάτες και όλους τους εργαζόμενους στα λιμάνια ενάντια στους πολέμους, τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, τις στρατιωτικές επιθέσεις και σχεδιασμούς, για αυξήσεις στους μισθούς, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς.

Δυναμώνουμε τους αγώνες σε όλους τους κλάδους, για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες, αξιοποιούμε όλες τις μορφές παρέμβασης, με κινητοποιήσεις, εξορμήσεις σε κάθε χώρο δουλειάς, οργάνωση απεργιών σε κλάδους και μεγάλες επιχειρήσεις με στόχο να μετρήσουμε θετικά αποτελέσματα και κατακτήσεις.

Δεν σταματάμε.

Δουλεύουμε για την κλιμάκωση των αγώνων, για τη συγκρότηση ενός μεγάλου εργατικού – λαϊκού κινήματος με κοινούς στόχους πάλης, για την ανατροπή της πολιτικής των κερδών και του πολέμου. Για τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους, τη φτωχή αγροτιά, τη νεολαία και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.

Προετοιμαζόμαστε για πανελλαδική αγωνιστική απεργιακή κλιμάκωση.

Καλούμε τις διοικήσεις, με γενικές συνελεύσεις και άλλες μαζικές διαδικασίες, να συζητήσουν μαζικά και να οργανώσουν σχέδιο δράσης για την οργάνωση της πάλης κάθε Ομοσπονδίας, κάθε Εργατικού Κέντρου, κάθε σωματείου.

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Η ελπίδα βρίσκεται εδώ. Συνεχίζουμε!!!