Μαζική και μαχητική η πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση των ταξικών σωματείων του Βόλου

0
image_pdfimage_print

Με μεγάλη συγκέντρωση και πορεία στους δρόμους της πόλης, ταξικά σωματεία και φορείς της περιοχής, τίμησαν σήμερα την Εργατική Πρωτομαγιά στο Βόλο. Η πορεία κατάληξε στη συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Δημητριάδος όπου έγινε η κατάθεση στεφάνων στο σημείο που δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις καταστολής, ο εργάτης  Νίκος Μπουμπατζής, στη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων που έγιναν στο Βόλο το 1936.

Ο Θοδωρής Γεωργαδάκης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Μαγνησίας χαιρέτισε τη συγκέντρωση τονίζοντας ότι: «Βαδίζουμε μαζί με τους συμμάχους μας εργαζόμενους στον ίδιο δρόμο του αγώνα, ενώνουμε τις φωνές μας, στέλνουμε μήνυμα διεκδίκησης μιας καλύτερης ζωής. Η κοινή δράση και αλληλεγγύη, η συμμαχία μεταξύ μας, μπορεί να δυναμώσει ακόμη περισσότερο τους αγώνες μας και να δώσει την προοπτική ότι μπορούμε και πρέπει να γίνουμε οι ουσιαστικοί ιδιοκτήτες του πλούτου που παράγουμε».

Ο Δημήτρης Νόκας πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του Τμήματος Φυτικής Παραγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στον αγώνα των φοιτητών μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, για το άνοιγμα των πανεπιστημίων και ενάντια στο νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοίδη. Στηλίτευσε την κυβέρνηση η οποία παράλληλα με τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους που προσαρμόζουν τα πανεπιστήμια στα θέλω του κεφαλαίου, ετοιμάζεται με νόμο έκτρωμα για τα εργασιακά, να δώσει τη χαριστική βολή στο 8ωρο τονίζοντας με έμφαση ότι: «Δεν θα δεχτούμε να δουλεύουμε όπως το 1919, να γίνουμε σκλάβοι στον 21ο αιώνα!!!»

Πολύ συγκινητικό ήταν το δρώμενο της Πρωτοβουλίας Καλλιτεχνών Βόλου όπου με τη συνοδεία μουσικών οργάνων, τραγούδησαν και τραγούδησε μαζί τους όλος ο κόσμος το «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες» του ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσου με την υπέροχη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Κώστας Στεργίου πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας “Μήτσος Παπαρήγας” στην κεντρική ομιλία της συγκέντρωσης τόνισε: «Σφίγγουμε την αγωνιστική γροθιά, σηκώνουμε ψηλά τις σημαίες του αγώνα. Τιμούμε τους νεκρούς του Σικάγο, τους νεκρούς εργάτες από τις πρώτες απεργίες στη χώρα μας, τιμούμε το Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στην Καβάλα, στον Πειραιά, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής την 1η Μάη του 1944 και χιλιάδες άλλους ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές που αποτελούν φωτεινό φάρο στη σημερινή μας δράση»… «Βρισκόμαστε εδώ, μετά από ένα χρόνο από την ιστορική Πρωτομαγιά του 2020 που έστειλε το μήνυμα σε όλο τον κόσμο, ότι σε οποιεσδήποτε συνθήκες το κίνημα αν είναι οργανωμένο και αποφασισμένο μπορεί να δρα με οργανωμένη απειθαρχία και να προβάλει τα αιτήματά του, να αναδεικνύει την αιτία όλων των προβλημάτων, που είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης. Έτσι και φέτος κάναμε δική μας υπόθεση την οργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς, με σύνθημα: Οι νεκροί μας είναι τα κέρδη τους! Βαδίζουμε τον δρόμο της ανατροπής!»…«Ένας χρόνος πανδημίας ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο πως το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν εξανθρωπίζεται. Στη χώρα μας οι νεκροί ξεπέρασαν τους 11.000, οι διασωληνωμένοι από Covid είναι καθημερινά εκατοντάδες. Ακόμη περισσότεροι είναι όσοι πάσχουν από άλλες ασθένειες και βρίσκονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ, αναμένοντας ένα κρεβάτι με κόστος μερικές φορές τη ζωή τους. Είναι τεράστιες οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για την κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων, την ίδια ώρα που οι ιδιωτικοί όμιλοι υγείας κερδοσκοπούν σε βάρος των λαών»…

«Κάτω τα χέρια από το 8ωρο!

Η κυβέρνηση με το νόμο που θα φέρει το επόμενο διάστημα κηρύσσει τον πόλεμο στην εργατική τάξη.

135 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου και 101 χρόνια μετά την κατάκτηση του 8ωρου στην Ελλάδα, η κυβέρνηση επέλεξε να το καταργήσει, να επιβάλει ανεξάντλητα ωράρια, απλήρωτη δουλειά, ενώ με το νομοσχέδιο επιχειρεί να βάλει τα συνδικάτα και τη συλλογική δράση στο γύψο.

Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους βαφτίζουν «πρόοδο» να δουλεύουμε όπως το 1919, 10 ώρες την ημέρα, ενώ σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για μείωση του χρόνου εργασίας σε 7ωρο και 6ωρο, σε 5μερο. Απαιτούν την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς, μέχρι και 150 ώρες»…

«Κανένας δεν ένιωσε έκπληξη με τα καμώματα της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, τη συμπαιγνία της με την κυβέρνηση για να μην κουνηθεί φύλλο. Πήραν σήμερα απάντηση σε όλη τη χώρα. Αυτή την περίοδο έχουμε την πιο απαξιωμένη πλειοψηφία στη διοίκηση της ΓΣΕΕ των τελευταίων χρόνων. Η στοίχισή της με τις επιδιώξεις της εργοδοσίας και με την κυβέρνηση θα την καταγράψουν δίπλα σε αυτές τις διοικήσεις των Μακρυθεοδώρων. Βέβαια αυτούς ποσώς τους νοιάζει, την δουλειά τους κάνουν που είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά στο οργανωμένο εργατικό κίνημα, κάνουν ότι μπορούν να περάσουν οι αναδιαρθρώσεις, ξεπληρώνοντας στην κυβέρνηση γραμμάτια. Δε μπορούν να κρύψουν την απαξίωση τους στη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων. Οι προχθεσινές θλιβερές εικόνες τους για μια ακόμα φορά προκάλεσαν την ειρωνεία, την κοροϊδία τους από εργατόκοσμο. Όμως αυτό δε φτάνει. Το σύνθημα «συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών» είναι επίκαιρο και αναγκαίο για να δυναμώσει ο ταξικός, διεκδικητικός αγώνας απέναντι στον συμβιβασμό. Αυτό που ενοχλεί όμως κυβέρνηση και εργοδοσία είναι τα συνδικάτα που δεν σκύβουν το κεφάλι. Θέλουν συνδικάτα “κοινωνικούς εταίρους” όπως η ΓΣΕΕ και εδώ το ΕΚΒ, να κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συμφωνούν σε όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Απλούς παραστάτες στην παρέλαση των αντιλαϊκών νόμων που ξηλώνουν κάθε εργασιακό και συνδικαλιστικό δικαίωμα. Δεν έχουν πρόβλημα με συνδικαλιστικές ηγεσίες σαν αυτές που πλειοψηφούν στο ΕΚΒ. Που έκαναν για άλλη μια φορά τους εργαζόμενους του Βόλου απεργοσπάστες»…

«Συνάδελφοι, εργατουπάλληλοι του Βόλου, συνεχίζουμε τον αγώνα κάθε μέρα από σήμερα κιόλας, έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε, να ανατρέψουμε τα σχέδια της εργοδοσίας για να μην γίνουμε σκλάβοι, για να ξηλώσουμε όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που έστησαν τα προηγούμενα χρόνια. Εμπρός για σταθερό ημερήσιο χρόνο, εμπρός για 6ωρο, 5νθημερο, 30ωρο, τέλος στα οράρια λάστιχο, θέλουμε να ζήσουμε όπως μας αξίζει.

Ένα σύνθημα αντηχεί παντού στις καρδιές όλων των κατατρεγμένων:

«Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!»

Καλή δύναμη δόξα και τιμή στους ήρωες της τάξης μας».

 

 

ΟΜΙΛΙΑ 1 ΜΑΗ 2021. ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι,

Σφίγγουμε την αγωνιστική γροθιά, σηκώνουμε ψηλά τις σημαίες του αγώνα. Τιμούμε τους νεκρούς του Σικάγο, τους νεκρούς εργάτες από τις πρώτες απεργίες στη χώρα μας, τιμούμε το Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στην Καβάλα, στον Πειραιά, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής την 1η Μάη του 1944 και χιλιάδες άλλους ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές που αποτελούν φωτεινό φάρο στη σημερινή μας δράση.

Κοντεύει πλέον 1.5 αιώνας από την απολογία του Αυγούστου Σπάις, όμως η επιθετικότητα του κεφαλαίου και του πολιτικού προσωπικού του, την κάνει ζωντανή και επίκαιρη: «Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε…»

Τα ματωμένα πουκάμισα των εργατών του Σικάγου έγιναν σύμβολο πάλης και θυσίας και τα διδάγματα της εξέγερσης, βρίσκονται στο προσκήνιο. Σήμερα, από εδώ, στέλνουμε το πρώτο ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, ότι το 8ωρο δεν το παραδίδουμε, δεν το χαρίζουμε, ότι η παρανομία με την απορρύθμιση στον χρόνο εργασίας που συμβαίνει σήμερα στους εργασιακούς χώρους, με την ασυδοσία της εργοδοσίας, θα βρει σθεναρή αντίσταση από ασυμβίβαστες δυνάμεις εργαζομένων, από όλους όσους σήμερα βροντοφωνάζουν πως «δούλοι του 21ου δε θα γίνουμε».

Βρισκόμαστε εδώ, μετά από ένα χρόνο από την ιστορική Πρωτομαγιά του 2020 που έστειλε το μήνυμα σε όλο τον κόσμο, ότι σε οποιεσδήποτε συνθήκες το κίνημα αν είναι οργανωμένο και αποφασισμένο μπορεί να δρα με οργανωμένη απειθαρχία και να προβάλει τα αιτήματά του, να αναδεικνύει την αιτία όλων των προβλημάτων, που είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης.

Έτσι και φέτος κάναμε δική μας υπόθεση την οργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς, με σύνθημα: Οι νεκροί μας είναι τα κέρδη τους! Βαδίζουμε τον δρόμο της ανατροπής!

Σήμερα, με μεγαλύτερη ορμή υπερασπιζόμαστε τις ζωές μας και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, προβάλλοντας τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες.

Είναι η ώρα η εργατική τάξη, ο λαός, να αξιοποιήσουν τα δικά τους «όπλα» στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου!

Είναι η ώρα να δυναμώσει η οργάνωση στα ταξικά εργατικά συνδικάτα, στους Αγροτικούς Συλλόγους, στις μαζικές οργανώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών και της νεολαίας των λαϊκών στρωμάτων.

Όλη η πείρα στη χώρα μας δείχνει πως ό,τι κέρδισε ο λαός μας το κέρδισε με τους δικούς του αγώνες.

Στεκόμαστε απέναντι σε όλους αυτούς που θέλουν να βάλουν φρένο στον αγώνα της εργατικής τάξης, στην κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, που θέλει να πάρει σε μια νύχτα πίσω το 8ωρο που κατακτήθηκε με κόπο, θυσίες, και αγώνες. Δεν θα τους αφήσουμε. Τα σχέδια των βιομηχάνων της ΕΕ και της κυβέρνησης θα πέσουν στο κενό.

Λέμε πως Οι νεκροί μας είναι τα κέρδη τους!

Γιατί ένας χρόνος πανδημίας ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο πως το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν εξανθρωπίζεται. Στη χώρα μας οι νεκροί ξεπέρασαν τους 11.000, οι διασωληνωμένοι από Covid είναι καθημερινά εκατοντάδες. Ακόμη περισσότεροι είναι όσοι πάσχουν από άλλες ασθένειες και βρίσκονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ, αναμένοντας ένα κρεβάτι με κόστος μερικές φορές τη ζωή τους.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για την κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων, την ίδια ώρα που οι ιδιωτικοί όμιλοι υγείας κερδοσκοπούν σε βάρος των λαών.

Η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει στην επίταξη των ιδιωτικών κλινικών για να βρεθούν απλές κλίνες, ΜΕΘ και το αναγκαίο προσωπικό, νοικιάζει με το «αζημίωτο» ιδιωτικές κλινικές υποδομές και τους δίνει και γιατρούς από τα δημόσια νοσοκομεία.

Οι επιχειρηματικοί όμιλοι δεν έχουν να προσφέρουν τίποτε καλό στην εργατική τάξη παρά μόνο θύματα από πανδημίες και πολέμους. Είναι εκατομμύρια τα εγκλήματά τους σε χώρους δουλειάς. Είναι δισεκατομμύρια όσοι βιώνουν καθημερινά αδιέξοδα για να μπορούν μερικές χιλιάδες κροίσοι να απολαμβάνουν τον πλούτο από την εκμετάλλευση των λαών.

Λέμε μια κουβέντα: Κάτω τα χέρια από το 8ωρο!

Η κυβέρνηση με το νόμο που θα φέρει το επόμενο διάστημα κηρύσσει τον πόλεμο στην εργατική τάξη.

135 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου και 101 χρόνια μετά την κατάκτηση του 8ωρου στην Ελλάδα, η κυβέρνηση επέλεξε να το καταργήσει, να επιβάλει ανεξάντλητα ωράρια, απλήρωτη δουλειά, ενώ με το νομοσχέδιο επιχειρεί να βάλει τα συνδικάτα και τη συλλογική δράση στο γύψο.

Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους βαφτίζουν «πρόοδο» να δουλεύουμε όπως το 1919, 10 ώρες την ημέρα, ενώ σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για μείωση του χρόνου εργασίας σε 7ωρο και 6ωρο, σε 5μερο. Απαιτούν την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς, μέχρι και 150 ώρες.

Δεν θα γίνουμε Εργαζόμενοι-λάστιχο με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων

Απευθυνόμαστε στους εργάτες που έζησαν κατακτήσεις και δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και τους καλούμε να μην συμβιβαστούν με την σημερινή πραγματικότητα, μην επιτρέψουν στην προπαγάνδα του αντίπαλου, ότι αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Να μπουν μπροστά να διεκδικήσουν, να τραβήξουν και τους νέους στην μάχη για βελτίωση του μισθού, των δικαιωμάτων.

Απευθυνόμαστε κυρίως στην νέα γενιά που ακούει για κατάργηση του 8ωρου και το θεωρεί ξένο αίτημα μιας και ποτέ δεν δούλεψε 8ώρες. Άλλοτε τετράωρος, άλλοτε εξάωρος ή πάνω σε ένα μηχανάκι από την ώρα που ανοίγει το μαγαζί μέχρι να κλείσει, να τρέχει να προλάβει τα μπουρμπουαρ,  να λέει ότι προσωρινά κάνει αυτή την δουλειά και να κοντεύει να γεράσει πάνω στο μηχανάκι ακούγοντας τη γνωστή φράση «έχει φύγει το παιδί».

Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι που δεν είχαν ποτέ σύμβαση, που δεν τους επέτρεψαν οι συνθήκες να μάθουν αν έχουν δικαιώματα, όλοι αυτοί που πήγαν κάπου προσωρινά γιατί δεν έβρισκαν κάτι καλύτερο, έχουν την υποχρέωση προς τον ίδιο τους τον εαυτό και στον κλάδο τους να διεκδικήσουν, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

Σήμερα οι νέοι εργαζόμενοι μπορεί να μην έζησαν συμβάσεις όμως υπάρχει η ιστορική πείρα, οι μεγάλες κατακτήσεις των εργατών τον περασμένο αιώνα.

Γνωρίζουν ότι οι προηγούμενες γενιές έζησαν κατακτήσεις, απόρροια και της μεγάλης οκτωβριανής επανάστασης και των μεγάλων εργατικών κινητοποιήσεων. Σήμερα είναι αναγκαίο να επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις, ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας η μείωση του χωρίς μείωση, αντιθέτως αύξηση του μισθού.

Η πρόταση νόμου που κατέθεσαν τα 530 και πλέον συνδικάτα στα κόμματα του κοινοβουλίου το 2016 για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, για την υποχρεωτικότητα την εφαρμογής των κλαδικών συμβάσεων και την αρχή της εφαρμογής  της  ευνοϊκότερης σύμβασης, είναι η βάση διεκδίκησης για να ξηλωθούν μια σειρά αντεργατικές ρυθμίσεις.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Κανένας δεν ένιωσε έκπληξη με τα καμώματα της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, τη συμπαιγνία της με την κυβέρνηση για να μην κουνηθεί φύλλο. Πήραν σήμερα απάντηση σε όλη τη χώρα.

Αυτή την περίοδο έχουμε την πιο απαξιωμένη πλειοψηφία στη διοίκηση της ΓΣΕΕ των τελευταίων χρόνων. Η στοίχισή της με τις επιδιώξεις της εργοδοσίας και με την κυβέρνηση θα την καταγράψουν δίπλα σε αυτές τις διοικήσεις των Μακρυθεοδώρων. Βέβαια αυτούς ποσώς τους νοιάζει, την δουλειά τους κάνουν που είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά στο οργανωμένο εργατικό κίνημα, κάνουν ότι μπορούν να περάσουν οι αναδιαρθρώσεις, ξεπληρώνοντας στην κυβέρνηση γραμμάτια. Δε μπορούν να κρύψουν την απαξίωση τους στη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων. Οι προχθεσινές θλιβερές εικόνες τους για μια ακόμα φορά προκάλεσαν την ειρωνεία, την κοροϊδία τους από εργατόκοσμο. Όμως αυτό δε φτάνει. Το σύνθημα «συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών» είναι επίκαιρο και αναγκαίο για να δυναμώσει ο ταξικός, διεκδικητικός αγώνας απέναντι στον συμβιβασμό.

Αυτό που ενοχλεί όμως κυβέρνηση και εργοδοσία είναι τα συνδικάτα που δεν σκύβουν το κεφάλι. Θέλουν συνδικάτα “κοινωνικούς εταίρους” όπως η ΓΣΕΕ και εδώ το ΕΚΒ, να κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συμφωνούν σε όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Απλούς παραστάτες στην παρέλαση των αντιλαϊκών νόμων που ξηλώνουν κάθε εργασιακό και συνδικαλιστικό δικαίωμα. Δεν έχουν πρόβλημα με συνδικαλιστικές ηγεσίες σαν αυτές που πλειοψηφούν στο ΕΚΒ. Που έκαναν για άλλη μια φορά τους εργαζόμενους του Βόλου απεργοσπάστες.

Είναι, όμως, και η προκλητική  στάση πολιτικών κομμάτων που έχουν ψηφίσει μνημόνια και ένα φορτηγό από αντεργατικούς νόμους, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ οι οποίες θυμήθηκαν σήμερα τα δικαιώματα που μας ξήλωσαν και ξέχασαν γρήγορα τις 32 Κυριακές στο εμπόριο, τη διατήρηση άθικτου όλου του αντεργατικού τερατουργήματος από το 2010, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με 10ωρα στον Τουρισμό, 9 μέρες δουλειάς χωρίς ρεπό στα τρένα, 12ωρα στους νοσοκομειακούς γιατρούς, την κοροϊδία της ΕΓΣΣΕ και τόσα άλλα.

Ως γνωστόν εκτός από τα ρολόγια που δουλεύουν ασταμάτητα, δυστυχώς για ορισμένους δουλεύει ασταμάτητα και η μνήμη και το μυαλό μας και όλοι θυμόμαστε ότι τελικά ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει το αντεργατικό κουστούμι. Το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να επιτρέψει νέες αυταπάτες, νέα ψέματα, να παίξουν πάνω στην πλάτη του τα γνωστά παιχνίδια της κυβερνητικής εναλλαγής.

   Συνάδελφοι, εργατουπάλληλοι του Βόλου, συνεχίζουμε τον αγώνα κάθε μέρα από σήμερα κιόλας, έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε, να ανατρέψουμε τα σχέδια της εργοδοσίας για να μην  γίνουμε σκλάβοι, για να ξηλώσουμε όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που έστησαν τα προηγούμενα χρόνια. Εμπρός για σταθερό ημερήσιο χρόνο, εμπρός για 6ωρο, 5νθημερο, 30ωρο, τέλος στα οράρια λάστιχο, θέλουμε να ζήσουμε όπως μας αξίζει.

Ένα σύνθημα αντηχεί παντού στις καρδιές όλων των κατατρεγμένων: «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!»

Καλή δύναμη δόξα και τιμή στους ήρωες της τάξης μας.

 

 

Share.

Comments are closed.