Κοινή δήλωση γενικών συμβούλων από τα σωματεία Union και EUROBANK-Τ.Τ

0
image_pdfimage_print

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δεν είμαστε τραπεζοϋπάλληλοι, δεν είμαστε μέλη σωματείων, δεν είμαστε εργαζόμενοι. Είμαστε πελάτες και καταναλωτές.

Μόνο έτσι μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την απόλυτα έντιμη ανακοίνωση του Δ.Σ. του Union, με την οποία μας καλεί να γραφτούμε και να ψηφίσουμε στο Union, αφού πρώτα “τσιμπήσουμε” το 100άρικο που τάζει από τις ίδιες τις συνδρομές των συναδέλφων.

Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να απασχολεί έναν εργαζόμενο στη Eurobank σήμερα; Μήπως η αφόρητη πίεση στην καθημερινή δουλειά; Η εξωγήινη στοχοθεσία; Η εκ νέου συρρίκνωση των θέσεων εργασίας; Οι νέες υποσχέσεις-απειλές για “εθελούσιες” με το πιστόλι στον κρόταφο; Μήπως η μισθολογική καθήλωση, την ώρα που ζούμε συνθήκες πληθωρισμού, ενώ η τράπεζα καταγράφει τεράστια κέρδη;

Φυσικά και όχι. Εκείνο που θα πρέπει να μας απασχολεί είναι πώς θα βουτήξουμε όποιο ξεροκόμματο μας πετάξει ο οποιοσδήποτε. Απ’ όπου κι αν προέρχεται. Εργοδοσία ή οι συνδικαλιστές της. Αρκεί να μην ενοχλούμε αυτούς που υπέγραψαν πανηγυρικές επιχειρησιακές συμβάσεις-ανέκδοτο. Αυτούς που συνομολογούν στο καθεστώς του απόλυτου διευθυντικού δικαιώματος. Αυτούς που χειροκροτούν τα businessplans“διάσωσης”, την ώρα που κονιορτοποιούνται οι ζωές και τα εργασιακά μας δικαιώματα. Και φυσικά να ψηφίζουμε.

Πελάτες, γιατί έτσι μας αντιλαμβάνονται και μας το λένε ξεδιάντροπα πλέον. Που αναγκαστικά θα πρέπει κάτι να τους πουλήσουν, πέρα από εργοδοτισμό, αφού μερικές φορές κι αυτός δεν είναι αρκετός.Πελάτες του εργοδοτικού συνδικαλισμού και των εκπροσώπων του.

Καταναλωτές, που θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τα σωματεία ως σούπερ μάρκετ. Που άλλο θα υπόσχεται προνομιακές εκπτώσεις για αγορά ρούχων, ενώ άλλο θα δίνει περισσότερα χρόνο ομιλίας προς όλους.

Από αγώνες και διεκδίκηση βέβαια δεν χρειάζονται πολλά πολλά. Ξέρουν αυτοί και η διοίκηση. Αρκεί να μετακινούμαστε στον κάθε σύλλογο που θα πλειοδοτεί σε χρήμα και προσφορές, αλλά θα εξαφανίζεται μπροστά στα πραγματικά επίδικα. Όπως π.χ. τα αντεργατικά νομοσχέδια των κυβερνήσεων, που ήρθαν για να αποτελειώσουν ό,τι απέμεινε από την αξιοπρέπεια στην εργασία.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αυτοί είναι απόλυτα έντιμοι. Μπροστά στη μοναδική τους αγωνία, να διατηρήσουν τις καρέκλες και να αυτοαναπαραχθούν, είναι ικανοί για τα πάντα. Ακόμα και στον ανερυθρίαστο εξευτελισμό των ίδιων των μελών τους (κουνώντας τους 100ευρα), αλλά και στον εξευτελισμό της ίδιας της θεσμικής τους ιδιότητας.

Εμείς, να τελειώνουμε με όλους όσους αντιλαμβάνονται τους εαυτούς του ως μεγαλύτερους από τον ίδιο τον εργαζόμενο και προσφέρουν στο πιάτο της διοίκησης δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Να τελειώνουμε με τους διαμεσολαβητές της εργοδοσίας και με όσους αντιλαμβάνονται τα σωματεία ως ντίλερς εργαζομένων.

Να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε ούτε “συνεργάτες”, ούτε “οικογένειά” τους. Ότι ξέρουμε ότι τα λειτουργικά τους κόστη, περνάνε πάνω από τις ζωές μας. Και ότι θα σταθούμε απέναντί τους. Γιατί οι δικοί τους στόχοι, του δικού τους κέρδους, είναι πολύ μακριά από το δικό μας.

Σε κάθε κάλπη, σε κάθε σωματείο, στηρίζουμε ταξικές & αγωνιστικές δυνάμεις.

 

Καββαδίας Αντώνης, Γενικός Σύμβουλος ΟΤΟΕ  (Συλλόγος Εργαζομένων Eurobank–Τ.Τ.)

Κουφός Γιώργος,  Γενικός Σύμβουλος ΟΤΟΕ (Union)

Share.

Comments are closed.