Ευχές για καλή χρονιά αντηχούν σε όλοι την χώρα, όμως για τις οικογένειες των εκατοντάδων καθαριστριών των αστυνομικών τμημάτων που απολυθήκαν αιφνιδιαστικά την τελευταία μέρα του χρόνου, τίποτα δεν φαντάζει αισιόδοξο. Με την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης να τις στέλνει στην ανεργία, οι καθαρίστριες αδυνατούν να συνεισφέρουν έστω και με τα 200 ευρώ ψίχουλα που αμείβονταν στη δύσκολη οικονομική κατάσταση των οικογενειών τους.
Το υπουργείο επέλεξε εν μέσω πανδημίας να μην κάνει χρήση έστω και αυτής της ανεπαρκούς νομοθετικής ρύθμισης για παράταση των συμβάσεων μέχρι 31 Μαρτίου του νέου έτους για λόγους δημόσιας υγείας. Η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση αγνοήθηκε για να προσφέρει η κυβέρνηση ακόμη ένα πρωτοχρονιάτικο δωράκι στις γνωστές «δουλεμπορικές» εταιρείας καθαριότητας που λυμαίνονται τον κλάδο σε βάρος τον εργασιακών δικαιωμάτων των καθαριστριών.
Στα Γιάννενα απολυμένες καθαρίστριες συναντήθηκαν παραμονές πρωτοχρονιάς με την Ένωση Αξιωματικών Ιωαννίνων θέλοντας να μεταφέρουν τα αιτήματα τους για την παράταση των συμβάσεων τους. Στην συνάντηση εκ μέρους του Εργατικού Κέντρου παρευρέθηκε Ηλίας Κώστας, γενικός γραμματέας του.
Στη συνάντηση αποκαλύφθηκε ότι η επιλογή ανάθεσης της καθαριότητας των αστυνομικών τμημάτων σε εργολαβική εταιρεία έχει ως αποτέλεσμα να καθαρίζονται αυτά μόλις 2 μέρες την εβδομάδα, αντί 5 ημερών όπως ισχύει με το καθεστώς απασχόλησης των συμβασιούχων καθαριστριών. Παράλληλα όπως κατήγγειλαν οι καθαρίστριες ο εργοδότης ανάδοχος προσέγγισε ορισμένες από αυτές ζητώντας τους να απασχοληθούν για 3,5 ευρώ την ώρα, δηλαδή να αμείβονται με 70 και 80 ευρώ το μήνα, αμοιβή που δεν επαρκεί ούτε για την μετάβαση τους στα αστυνομικά τμήματα αφού τα τελευταία είναι διασκορπισμένα δεκάδες χιλιόμετρα γύρω από τα Γιάννενα.
Μάλιστα όπως ειπώθηκε στη συνάντηση, αδιευκρίνιστο παραμένει έναν ο εργολάβος μπορεί να τηρήσει της συμβατικές του υποχρεώσεις λόγο έλλειψης προσωπικού εξαιτίας και των αμοιβών πείνας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαροί κίνδυνοι για την δημόσια υγεία. Προφανώς η κυβέρνηση εμμένει πιστή στην εμμονή του δόγματος της «ατομικής ευθύνης» αφού όπως ειπώθηκε, πολλές φορές στο παρελθόν το προσωπικό τον αστυνομικών τμημάτων κλήθηκε είτε να καθαρίζει το ίδιο, είτε να μισθώνει καθαρίστρια με δικά του έξοδα.
Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης με στόχο να θωρακίσουν την κερδοφορία των εργολαβικών εταιρειών από τη μια θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία και από την άλλη διαμορφώνουν εργασιακές συνθήκες και αμοιβές Κίνας.
Η καθαριότητα δεν είναι πολυτέλεια, ούτε μπορεί να αντιμετωπίζεται περιστασιακά. Με τον κίνδυνο ενός τρίτου κύματος της πανδημίας μπροστά μας, ορθώνεται επίκαιρο το δίκαιο αίτημα για παράταση των συμβάσεων και μονιμοποίηση του προσωπικού.
Οι καθαρίστριες δεν παρακαλούν για δουλειά, απαιτούν το δικαίωμα τους για αξιοπρεπή ζωή. Οι ηρωίδες της πανδημίας δεν θα θυσιαστούν για τα κέρδη των δουλεμπόρων.
