Εργατική Πρωτομαγιά 2021.Απεργιακή συγκέντρωση του Σωματείου Εργατοτεχνιτων Οικοδομών Επαρχίας Ελασσόνας

0
image_pdfimage_print

Με μια μαχητική απεργιακή συγκέντρωση, τίμησαν την Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελασσόνα εργαζόμενοι, αγρότες και κτηνοτρόφοι, αυτοαπασχολουμενοι, νέοι και νέες και έδωσαν την πρώτη απάντηση στο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης που έχει στόχο να καταργήσει το 8ωρο και να μετατρέψει τους εργαζόμενους σε σκλάβους του 21ου αιώνα, καταστρατηγώντας μια σειρά δικαιώματα και κατακτήσεις.

Οι απεργοί της Ελασσόνας βροντοφώναξαν “Κάτω τα χέρια από το 8ωρο, δεν είναι για παζάρια και για διάλυση”.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Γιάννη Παπαδημητρίου,εκ μέρους των Αγροτοκτηνοτροφικων Συλλόγων Επαρχίας Ελασσόνας.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Παναγιώτης Νούσιας, πρόεδρος του Σωματείου Εργατοτεχνιτων Οικοδομών Επαρχίας Ελασσόνας ο οποίος αναφέρθηκε στους αιματοβαμμενους αγώνες της Εργατικής τάξης από το Σικάγο και την Καισαριανή, μέχρι και σήμερα,στο νέο νομοσχέδιο- έκτρωμα που καταργεί το 8ωρο και την επίθεση που δέχονται οι αγώνες των εργαζομένων και η συνδικαλιστική τους δράση, αλλά και τους αγώνες που θα ακολουθήσουν από αύριο ώστε να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα.

Καταδίκασε την στάση της πλειοψηφίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ελασσόνας,οι οποίοι χέρι- χέρι με την ΓΣΕΕ βάζουν πλάτη για να  περάσουν όλα αυτά τα αντεργατικα μέτρα της κυβέρνησης και δεν κάνουν τίποτα για να ενημερώσουν τους εργαζόμενους της περιοχής για το τι τους περιμένει.

Κλείνοντας την ομιλία με δύο φράσεις αγωνιστών που πήγαιναν για εκτέλεση την 1η Μάη του 1944 στην Καισαριανή από τους Γερμανούς, έδωσε την υπόσχεση ότι ο αγώνας που έδωσαν όλοι οι χιλιάδες ήρωες της Εργατικής Τάξης, επώνυμοι και ανώνυμοι θα συνεχιστεί.

Ακολούθησε μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο της Εθνικής Αντίστασης. 

Η Απεργιακή Συγκέντρωση έκλεισε με την τήρηση ενός λεπτού σιγής για τους χιλιάδες νεκρούς της εργατικής τάξης.

 

Oμιλία του προέδρου του Σωματείου Εργατοτεχνιτων Οικοδομών Επαρχίας Ελασσόνας Παναγιώτη Νούσια.

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, τιμάμε τη φετινή Πρωτομαγιά με τις αξίες της τάξης μας, μαζικά, ταξικά, αγωνιστικά!

Η 1η Μάη είναι η μέρα-σύμβολο στον αγώνα των εργατών όλου του κόσμου για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι μέρα που τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας, τους ηρωικούς αγώνες και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στην ασίγαστη πάλη με το κεφάλαιο. Είναι εμβληματική μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη ανανεώνει την απόφαση της για να συνεχίσει αυτόν τον ηρωικό αγώνα ως τη νίκη.

Όπως την Πρωτομαγιά του 2020 τα συνδικάτα έδωσαν οργανωμένα μήνυμα ελπίδας από το Σύνταγμα και από άλλες πόλεις της Ελλάδας σε ολόκληρο τον κόσμο, τσακίζοντας στην πράξη τις κυβερνητικές απαγορεύσεις και αναδεικνύοντας το μήνυμα της εργατικής Πρωτομαγιάς μέσα στην πανδημία, έτσι και φέτος τα ταξικά σωματεία σε όλη την Ελλάδα κάναμε δική μας υπόθεση και την οργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς.

 Ένας χρόνος πανδημίας ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο πως το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν εξανθρωπίζεται. Στη χώρα μας οι νεκροί ξεπέρασαν τους  10.000, οι διασωληνωμένοι από Covid είναι καθημερινά εκατοντάδες. Ακόμη περισσότεροι είναι όσοι πάσχουν από άλλες ασθένειες και βρίσκονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ, αναμένοντας ένα κρεβάτι με κόστος μερικές φορές τη ζωή τους.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για την κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων, την ίδια ώρα που οι ιδιωτικοί όμιλοι υγείας κερδοσκοπούν σε βάρος των λαών. Η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει στην επίταξη των ιδιωτικών κλινικών για να βρεθούν απλές κλίνες, ΜΕΘ και το αναγκαίο προσωπικό, νοικιάζει με το «αζημίωτο» ιδιωτικές κλινικές υποδομές και τους δίνει και γιατρούς από τα δημόσια νοσοκομεία.

Οι επιχειρηματικοί όμιλοι δεν έχουν να προσφέρουν τίποτε καλό στην εργατική τάξη παρά μόνο θύματα από πανδημίες και πολέμους. Είναι εκατομμύρια τα εγκλήματά τους σε χώρους δουλειάς. Είναι δισεκατομμύρια όσοι βιώνουν καθημερινά αδιέξοδα για να μπορούν μερικές χιλιάδες κροίσοι να απολαμβάνουν τον πλούτο από την εκμετάλλευση των λαών.

135 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου και 101 χρόνια μετά την κατάκτηση του 8ωρου στην Ελλάδα, η κυβέρνηση επέλεξε να το καταργήσει, να επιβάλει ανεξάντλητα ωράρια, απλήρωτη δουλειά, ενώ με το νομοσχέδιο επιχειρεί να βάλει τα συνδικάτα και τη συλλογική δράση στο γύψο.

Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους βαφτίζουν «πρόοδο» να δουλεύουμε όπως το 1919, 10 ώρες την ημέρα, ενώ σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για μείωση του χρόνου εργασίας σε 7ωρο και 6ωρο, σε 5μερο. Απαιτούν την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς, μέχρι και 150 ώρες.

Η κατάργηση του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, αυτό που ΕΕ-κυβερνήσεις και επιχειρηματικοί όμιλοι το περιέγραψαν ως «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, φτάνει στο κόκκινο την εκμετάλλευση. Το «τέντωμα» του καθημερινού ωραρίου, η εντατικοποίηση της δουλειάς, η «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων, σε βάρος των δικαιωμάτων και της ζωής τους, αποτελούν ισχυρά πλήγματα στην ζωή των εργαζομένων.

Ο νόμος που ανέτρεψε τις εργασιακές σχέσεις και το ωράριο, προβλέπεται ήδη από νομοθετικές ρυθμίσεις στις οποίες έχουν βάλει το αντεργατικό τους λιθαράκι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ως σήμερα. Η περίφημη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου θεσμοθέτησε την παράταση του εργάσιμου χρόνου σε 9 και 10 ώρες δουλειάς ανά τρίμηνο ή εξάμηνο, χωρίς πληρωμή υπερωρίας, διότι σε ένα μελλοντικό χρονικό διάστημα θα γίνεται ανάλογη μείωση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου ή θα δίνονται ρεπό, ή μεγαλύτερες άδειες.

Από τη μία δυναμώνει η απλήρωτη εργασία ανάλογα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων και από την άλλη διαλύεται η κοινωνική ζωή των εργαζομένων, η φυσική αντοχή, ο απαραίτητος ημερήσιος χρόνος που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ξεκουράζεται, να βρίσκεται με την οικογένεια του, να έχει ελεύθερο χρόνο.

Με το νέο νομοσχέδιο η κυβέρνηση θέλει να απαλλάξει την εργοδοσία και από τα τελευταία αγκάθια που την δυσκόλευαν στην εφαρμογή του μέτρου, ακυρώνοντας την προϋπόθεση της συμφωνίας του εργοδότη και του συλλογικού οργάνου εκπροσώπησης των εργαζομένων για την εφαρμογή της «διευθέτησης». Προσπαθούν να απομονώσουν τον κάθε εργαζόμενο σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, να γίνεται πιο εύκολη λεία στις δαγκάνες της εργοδοσίας.

Οι ισχυρισμοί του υπουργού γύρω από τις θετικές προεκτάσεις των ατομικών συμβάσεων και της ατομικής διαπραγμάτευσης αποτελούν πρόκληση για τους εργαζόμενους. Η δήθεν εθελοντική επιλογή της 10ωρης εργασίας γίνεται ανέκδοτο αυτές τις μέρες στους χώρους δουλειάς.

Χιλιάδες εργαζόμενοι, κυρίως νέοι που εργάζονται σε κάθε κλάδο αντιμετωπίζουν στο πετσί τους την εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία, το περίφημο διευθυντικό δικαίωμα που δίνει το δικαίωμα στην εργοδοσία μονομερώς να «αλλάζει τα φώτα» στο ωράριο, να τροποποιεί μονομερώς, τον τόπο, τον χρόνο, και το είδος της παρεχόμενης εργασίας

Η διαρκής κινητικότητα των εργαζομένων από κλάδο σε κλάδο και από δουλειά σε δουλειά, οι εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, οι στρατιές ανέργων που ανακυκλώνονται κάθε μήνα είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα που δείχνουν το σημερινό ναρκοπέδιο των εργασιακών σχέσεων. Σε αυτό το έδαφος οι εργοδότες έχουν ανεξάντλητη πηγή όπλων για να εκβιάζουν, να απειλούν και να επιτυγχάνουν τους όρους εργασίας που επιθυμούν.

Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση τους δίνει ένα ακόμα επιπλέον όπλο. Αν εργαζόμενος που «εθελοντικά» απολυθεί από την εργασία του, έχει το σθένος να διεκδικήσει το δίκιο του στα δικαστήρια και στο τέλος δικαιωθεί, δηλαδή στη γλώσσα τους η απόλυση να θεωρηθεί παράνομη, τότε ο εργοδότης αντί να δεσμεύεται από αυτήν την απόφαση, ΔΕΝ είναι υποχρεωμένος να την υλοποιήσει!

Δεν έχει δηλαδή την υποχρέωση επαναπρόσληψης του εργαζόμενου και μπορεί να τη σκαπουλάρει με μια μικρή αποζημίωση που θα ξεκινά από τους 3 μισθούς, αν και εφόσον το επιτρέπει η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης.

Τις ρυθμίσεις που κάνουν το ωράριο και τη ζωή των εργαζομένων «λάστιχο» συμπληρώνει στο νομοσχέδιο η πρόβλεψη για αύξηση των νόμιμων υπερωριών, καθώς και η ένταξη ακόμα περισσότερων επιχειρήσεων στη λίστα αυτών που μπορούν να λειτουργούν τις Κυριακές.

Παράλληλα, μονιμοποιούν την «τηλεργασία» ως έναν νέο τρόπο οργάνωσης της εργασίας που μετατρέπει το σπίτι σε χώρο δουλειάς τσακίζοντας την επαγγελματική, προσωπική και οικογενειακή μας ζωή.

Ιδιωτικοποιούν τις επικουρικές συντάξεις μετατρέποντας την Κοινωνική Ασφάλιση σε ατομική υπόθεση, με συντάξεις και παροχές που θα εξαρτώνται όχι από τις ανάγκες, αλλά από την τσέπη του κάθε ασφαλισμένου.

Προωθούν το ηλεκτρονικό φακέλωμα και νέο χτύπημα στα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα για να μας δέσουν χειροπόδαρα, να μην μπορούμε να απεργήσουμε, να συνδικαλιστούμε, να παρεμβαίνουν απροκάλυπτα στη λειτουργία των συνδικάτων μας.

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνδέει οργανικά το νέο αντεργατικό τερατούργημα με την εκταμίευση δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, που προορίζονται για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ομολογεί κυνικά ότι αποτελεί προαπαιτούμενο η ισοπέδωση κορυφαίων εργατικών κατακτήσεων για να δώσει νέο πακτωλό χρημάτων στα μονοπώλια, για να ανοίξει νέους δρόμους κερδοφορίας, σε Ενέργεια, Μεταφορές, Ύδρευση, Άρδευση, Χρήσεις Γης, Υγεία, Παιδεία, με νέα κίνητρα και προνόμια για το κεφάλαιο και νέες ανατροπές στη ζωή του λαού.

Στο χρέος των 340 δισ. ευρώ που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και θα πληρώνουν οι λαϊκές εργατικές οικογένειες για πολλές γενιές, θα προστεθούν άλλα 60 δισ.

Επιβεβαιώνεται ότι η περιβόητη «ανάπτυξη» που μας τάζουν τα κόμματα της πλουτοκρατίας, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ αφορά τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα κέρδη τους. Δίπλα τους και με ενεργό ρόλο στέκεται η απαξιωμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ και τα παρακλάδια της ανά την Ελλάδα όπως είναι και το Εργατικό Κέντρο Ελασσόνας που πλέον δεν παίζουν απλά αντιδραστικό ρόλο στην ενσωμάτωση των εργαζομένων αλλά συνδιαμορφώνουν την επίθεση ως χρήσιμος σύμμαχος της κυβέρνησης. Η στάση της πλειοψηφίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ελασσόνας και του προέδρου του ενόψει της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι χαρακτηριστική για το τι Εργατικά Κέντρα και Σωματεία θέλουν. Στην αίτηση των εκπροσώπων της ΔΑΣ να συνεδριάσει δια ζώσης και σε ανοιχτό χώρο το Δ.Σ του ΕΚΕ για να συζητήσει για όλα αυτά που αναφέραμε παραπάνω και για την οργάνωση της απεργίας της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ο πρόεδρος του Δ.Σ μας είπε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει λόγω της πανδημίας και ότι αυτός και η παρέα του, γιατί περί παρέας πρόκειται και όχι για συνδικαλιστές που εκπροσωπούν τους εργαζομένους, θα «γιορτάσουν» την Πρωτομαγιά στις 4 Μάη γιατί έτσι είπε η ΓΣΕΕ. Πράγματι αυτή η παρέα βγήκε περίπατο την Τρίτη 4 Μάη στην κεντρική πλατεία Ελασσόνας, για να χωνέψει από το φαγοπότι των ημερών και όχι για να τιμήσει τους ήρωες νεκρούς της τάξης μας. Οι εργαζόμενοι της περιοχής μας δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τέτοιες  συνδικαλιστικές μαφίες όπως πολύ σωστά τους χαρακτήρισαν και πρέπει γρήγορα να ξεμπερδέψουν με δ’αυτούς.

135 χρόνια μετά το Σικάγο, ο τροχός της ιστορίας πίσω δεν πάει! ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Η ζωή που μας αξίζει προϋποθέτει οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν με τον ιδρώτα και τον κόπο τους. Η επιστημονική γνώση να αξιοποιείται για την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών και όχι για να πλουτίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας, των ψηφιακών εργαλείων και μέσων να αξιοποιείται για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και δουλειάς, για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου και την ευημερία όλου του λαού.

Για μια κοινωνία που θα μας επιτρέπει να χαιρόμαστε τη ζωή μας, να είμαστε υγιείς, να αντέχουμε στις επιδημίες, να έχουμε τη δυνατότητα να ονειρευόμαστε, να ζούμε ανθρώπινα.

Για να μπει ένα οριστικό τέλος στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους που αναδεικνύουν τη σαπίλα του καπιταλισμού, τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τις κρίσεις, δημιουργούν κύματα προσφυγιάς, φτώχειας, κάνουν ακόμη πιο σφοδρή την επίθεση του κεφαλαίου κατά της εργατικής τάξης και των λαών.

Η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια των εργαζομένων της χώρας, σε όλους τους λαούς. Τα ταξικά συνδικάτα σηκώνουμε το βάρος της μαζικής οργάνωσης και της κλιμάκωσης των αγώνων, ανοίγουμε το δρόμο της ανατροπής.

Μένουμε ενωμένοι, δυνατοί, δεν κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας, τις διεκδικήσεις!

Και όπως έλεγαν και τα σημειώματα των αγωνιστών στο δρόμο για την εκτέλεση την Πρωτομαγιά του 1944:

«Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτές!»

«Πρωτομαγιά. Γεια σας, όλοι πάμε στη μάχη!»

Συνεχίζουμε αυτή τη μάχη, τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας αγωνιστικά όπως και οι ίδιοι κάναν.

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

 

 

Share.

Comments are closed.