Σύσκεψη Ομοσπονδιών του Δημοσίου, ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση, για μόνιμη και σταθερή εργασία

Μήνυμα αγωνιστικού ξεσηκωμού με απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ που μετακομίζουν στο κόμμα του Τσίπρα, χέρι – χέρι με την κυβερνητική ΔΑΚΕ,
στήριξαν για ακόμα μια φορά, την κυβέρνηση Μητσοτάκη
και την αντιλαϊκή της πολιτική!

Με εφόδιο τις αποφάσεις ομοσπονδιών και σωματείων, εκλεγμένοι  συνδικαλιστές από το δημόσιο, μετέφεραν μήνυμα αγωνιστικού ξεσηκωμού και απεργιακής κινητοποίησης στις 14 Ιούλη ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση και στην προσπάθεια να μπει στο στόχαστρο η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Στάθηκαν, επίσης, στην αναθεώρηση του άρθρου 16, που βαθαίνει την εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και την κάνει ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, και του άρθρου 79, που επιχειρεί να κατοχυρώσει συνταγματικά τον δημοσιονομικό «κόφτη» στις κοινωνικές δαπάνες.

Με μαχητικό τρόπο ανέδειξαν ότι οι αλλαγές στο Σύνταγμα, που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού, είναι αιτία πολέμου. Υπογράμμισαν ότι μόνο οι εργαζόμενοι με την πάλη τους, μπορούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, που υπονομεύτηκε διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις.  Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι σήμερα, σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι να κρατούν όρθια κρίσιμες λειτουργίες του Δημοσίου, φτάνοντας σε αρκετές περιπτώσεις να αποτελούν ακόμα και την πλειοψηφία.

Στη σύσκεψη, όπου συμμετείχαν εκλεγμένοι συνδικαλιστές από 24 Ομοσπονδίες του Δημοσίου, μεταφέρθηκε πολύτιμη πείρα μέσα από ζωντανά παραδείγματα για το πώς προωθείται η πολιτική που γενικεύει την «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων, εμπορευματοποιεί κοινωνικά αγαθά και καταδικάζει τους δημοσίους υπαλλήλους και τον λαό στη φτώχεια. Αναδείχθηκαν, επίσης, οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες που ανέπτυξαν Ομοσπονδίες, όπως αυτή των εργαζομένων στους δήμους, οι οποίες στρίμωξαν την κυβέρνηση και την ανάγκασαν σε αναδίπλωση.

Αυτή η κατεύθυνση ενισχύθηκε από την τοποθέτηση της ΔΑΣ. Οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές της πρωτοστατούν για να μην επικρατήσει «σιγή νεκροταφείου» σε κανένα χώρο δουλειάς, για να μη νομιμοποιήσουν οι εργαζόμενοι την πολιτική που εμπλέκει τη χώρα στους πολέμους, για να μη φοβηθούν από τις αντιδραστικές διατάξεις του νέου πειθαρχικού δικαίου και βάλουν «τα κεφάλια μέσα».

Η προσπάθεια να βγουν στο προσκήνιο τα συμφέροντα και οι ανάγκες των εργαζομένων μπορεί να δυναμώσει μόνο μέσα από την καθημερινή δουλειά, την οργάνωση και την ανάπτυξη μαζικών εργατικών αγώνων ενάντια σε αυτήν την πολιτική.

Απέναντι σε αυτή την προοπτική, οι εργαζόμενοι δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τους μηχανισμούς της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων που υπηρετεί. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ/ΔΗΣΥΠ και του ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς/ΕΑΕΚ, που έχουν ήδη πιάσει στασίδι στο κόμμα Τσίπρα, μαζί με τη ΔΑΚΕ, έδωσαν για ακόμα μια φορά τα ρέστα τους στη στήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ο εκλεγμένος της ΔΑΚΕ στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, αφού διάβασε το γνωστό σκονάκι από το Μαξίμου, αποχώρησε. Πρόλαβε, όμως, να δώσει τη «γραμμή» και οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ/ΔΗΣΥΠ και του όλου ΣΥΡΙΖΑ/ΕΑΕΚ ανέλαβαν να τη συνεχίσουν καλλιεργώντας λογικές όπως: «δεν βλέπουμε συνδικαλιστές να ενδιαφέρονται», «η συνταγματική αναθεώρηση δεν θα περάσει για τους δημοσίους υπαλλήλους», «η απεργία δεν αποβλέπει πουθενά», «οι συγκεντρώσεις τον Ιούλη δεν έχουν κόσμο».

Ο εκπρόσωπος της ΔΗΣΥΠ, εκπροσωπώντας μια παράταξη που λειτουργεί πλέον σε πλήρη σύμπλευση με τη ΔΑΚΕ, ισχυρίστηκε ότι η συνταγματική αναθεώρηση δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες των εργαζομένων. Ο εκπρόσωπος της ΕΑΕΚ υποστήριξε ότι η κυβέρνηση, με τη συνταγματική αναθεώρηση, απλώς υπεκφεύγει και επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα, ενώ προεξόφλησε ότι, αν γίνει απεργία, θα είναι μικρή και αποτυχημένη.

Δικαίως, λοιπόν, γεννήθηκε η απορία σε πολλούς για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα: αν η κυβέρνηση έχει τέτοιους «εχθρούς», τι τους χρειάζεται τους φίλους;

Για τις δυνάμεις αυτές είναι φυσιολογικό η κυβέρνηση να φέρνει μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων —γι’ αυτό δεν είπαν κουβέντα—, αλλά η προοπτική απεργιακής απάντησης των εργαζομένων στο Δημόσιο είναι καταδικαστέα και βαφτίζεται «επαναστατική γυμναστική». Η προσπάθειά τους να κρύψουν τη στρατηγική σύμπλευση των κομμάτων τους με αυτήν την πολιτική συνοδεύτηκε από πλήρη ένδεια επιχειρημάτων.

Σε απλά ελληνικά: οι εργαζόμενοι τους έχουν πάρει χαμπάρι. Δεν θα κάνουν τη χάρη ούτε σε αυτούς ούτε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση θα δοθεί μαζικά, οργανωμένα, αγωνιστικά!
Οι εργαζόμενοι, συσπειρωμένοι στα σωματεία τους, θα δώσουν
μαχητική απάντηση με απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!