Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία ΠΟΘΑ : Κάλεσμα για το εκλογικό Συνέδριο της ΠΟΘΑ

0
image_pdfimage_print

Δίνουμε πνοή στους αγώνες μας

Στις πιο δύσκολες στιγμές,  οργανώσαμε τους πιο σημαντικούς αγώνες. Αυτοί αποτυπώνονται ακόμα και στον αριθμό των αντιπροσώπων για το Συνέδριο της ΠΟΘΑ, τις μαζικές διαδικασίες και αρχαιρεσίες. Ενώ στο προηγούμενο συνέδριο το σύνολο των αντιπροσώπων ήταν 50, σήμερα μιλάμε για πάνω από 100, μόνο από το ΣΕΗ και τον ΠΜΣ έχουμε 60 αντιπρόσωπους.

Το συνέδριό μας είναι και για έναν άλλο λόγο ιστορικής σημασίας. Μετά από πάνω από 30 χρόνια, επιχειρείται να αλλάξει η εργατική νομοθεσία σε σχέση με τους όρους λειτουργίας, τον χαρακτήρα των σωματείων μας. Η θέση και η ευθύνη όλων των αντιπροσώπων είναι ιστορική, ώστε ο νόμος Χατζηδάκη να μείνει στα χαρτιά, παρέα με δεκάδες άλλους νόμους και διατάξεις, που ο ένας συμπληρώνει τον άλλο εδώ και χρόνια.

Είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να κερδίσουμε.

Τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν σημαντικές εξελίξεις μέσα από τη δράση των σωματείων μας.

–          Στους ηθοποιούς από το 2017,  2018 και 2019 δόθηκε πολύμηνη μάχη, εν μέσω μνημονίων για να υπογραφεί σύμβαση σε Εθνικό, ΚΘΒΕ, εμπορικό θέατρο. Το 2020 στην ΕΛΣ, πρώτη φορά μετά το 2009 υπογράφηκε ξανά σύμβαση. Υπάρχουν μαζικοί και ελπιδοφόροι αγώνες σε σχέση με την ψηφιακή άδεια χρήσης στους μουσικούς στην ΕΛΣ, το συγγενικό δικαίωμα.

–          Κατακτήσαμε μόνο μέσα από αγώνες να πάρει ένα τμήμα συναδέλφων την αποζημίωση ειδικού σκοπού, το επίδομα αναστολής που στην αρχή δεν δικαιούνταν, από καλλιτέχνες, μέχρι και εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στο Μέγαρο  Μουσικής.

–          Κινητοποιηθήκαμε ενάντια στον τρομονόμο και τη λογοκρισία στην τέχνη.

–          Έγιναν αγώνες ενάντια στις συνθήκες που καλλιεργούν το φόβο, τον εκφοβισμό, για να σπάσει η σιωπή απέναντι σε κάθε μορφή παρενόχλησης στο θέατρο.

–          Αναπτύξαμε σημαντικό δίκτυο αλληλεγγύης για τους συναδέλφους μας, αλλά και τους πυρόπληκτους μέσα από πληθώρα πρωτοβουλιών.

–          Συναντηθήκαμε στο δρόμο με υγειονομικούς, εργαζόμενους στον τουρισμό, με όλους τους εργαζόμενους, ενώ λάβαμε και τη θερμή τους αλληλεγγύη στον αγώνα μας.

–          Αποτρέψαμε τα αρχικά σχέδια της κυβέρνησης για μητρώο «κόφτη» πολλών συναδέλφων και τελικά αυτό συνδέθηκε μόνο με το επίδομα ειδικού σκοπού.

–          Οργανώσαμε απεργίες ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη

Συνολικά, μπορούμε να πούμε ότι την προηγούμενη διετία το κύρος της Ομοσπονδίας ανέβηκε στα μάτια των συναδέλφων. Αυτό προήλθε από την αναβαθμισμένη, μαζική, πρωτόβουλη δράση κάποιων  πρωτοπόρων σωματείων. Δεν είναι τυχαίο ότι  τα σωματεία που μαζικοποιήθηκαν την τελευταία διετία, είναι αυτά που  είχαν και τη μεγαλύτερη δράση, όπως πχ ο ΠΜΣ, το ΣΕΗ, το ΣΕΧΩΧΟ, το ΣΕΘΕΑ, ο ΣΜΒΕ, το ΣΕΕΛΣ.

Η πείρα αυτή θα μπορούσε να είναι η καρδιά της Ομοσπονδίας και η βοήθεια προς τα σωματεία που την απαρτίζουν. Παρόλα αυτά αυτό δε συνέβη.

Η σημερινή πλειοψηφούσα παράταξη «Ενωτική κίνηση θεάματος – ακροάματος», είναι μακριά από ένα μαχητικό περιεχόμενο δράσης, άσχετα αν ακολουθεί κατά καιρούς τις κινητοποιήσεις των σωματείων.

 Εδώ και χρόνια βάδιζε στην πράξη σε μια λογική ότι ρεαλισμός είναι να μην ανεβάζουμε ψηλά τον πήχη, δηλαδή σε κάθε μεγάλο αγώνα τράβαγε το χαλί κάτω από τα πόδια των εργαζομένων (βλ. Απεργία στα Εμπορικά Θέατρα το 2017 για ΣΣΕ, απεργία των Ηθοποιών στο ΚΘΒΕ το 2018 για ΣΣΕ, διεκδίκηση ΣΣΕ των Σωματείων της Λυρικής σε αντίθεση με τους όρους του Ενιαίου Μισθολογίου, Απεργία Χορευτών της Λυρικής για να μην απολυθεί συνάδελφος τους το 2020, κινητοποιήσεις μουσικών στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, αποφάσεις των σωματείων της ΕΛΣ για να μη συμφωνήσουν στον κώδικα δεοντολογίας της διοίκησης.)

Η «ενότητα» που σε κάθε ευκαιρία διακήρυτταν τα στελέχη της ΠΟΘΑ , βρήκε εφαρμογή στις συναντήσεις με τις ενώσεις εργοδοτών (φανερές και κρυφές) που δεν αφορούσαν τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων. Αντίθετα ήταν για να βγάζουν κοινά Δελτία Τύπου με εκπροσώπους των Εργοδοτών ζητώντας ενίσχυση για τους εργοδότες, ‘μπας και» βρούμε και εμείς δουλειά. Αντίστοιχα η τοποθέτηση της πλειοψηφίας για το ΕΚΟΜΕ, τα εργατικά ατυχήματα στο χώρο του οπτικοακουστικού, είναι ότι το ΕΚΟΜΕ είναι θετικό, αλλά «φταίνε τα αλλοδαπά συνεργεία».

Μέσα από την υποστήριξη των κωδίκων δεοντολογίας στα κρατικά θέατρα, με «μικροαλλαγές», καλούν τους εργαζόμενους να αποδεχτούν ακόμα μεγαλύτερο εκφοβισμό, λογοκρισία και έλεγχο από τις διοικήσεις των θεάτρων. Αυτή η στάση όχι μόνο δε «σπάει τη σιωπή», δεν δικαιώνει κανένα θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς, αλλά δυναμώνει το φόβο σε σιγή νεκροταφείου.

Αντίστοιχη στάση κράτησαν και στην εφαρμογή του ν. Χατζηδάκη. Στην αρχή λέγοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος του δεν αφορά τους καλλιτέχνες. Να θυμίσουμε ότι στα κρατικά θέατρα έχουν έρθει ΚΥΑ εφαρμογής του Ν. Χατζηδάκη σε σχέση με την απεργία, στα σίριαλ το 10ωρο, έχει γίνει 12ωρο με απλήρωτη υπερωρία, ενώ η διοίκηση του Εθνικού από πέρσι ακόμα είχε στα σκαριά πρόταση για ατομική διευθέτηση στις πρόβες.

Σήμερα η «Ενωτική κίνηση θεάματος – ακροάματος» πρωταγωνιστεί στην εφαρμογή του εξ αποστάσεως τρόπου λειτουργίας των Σωματείων, βασική πλευρά του νόμου Χατζηδάκη. Ας προβληματιστούμε πώς ένας νόμος που αποθεώνει την ευελιξία και θέλει τον κάθε εργαζόμενο μόνο του απέναντι στον εργοδότη, μπορεί ταυτόχρονα να θέλει δημοκρατικές και μαζικές διαδικασίες στα σωματεία.

Υπάρχουν σωματεία που μετά από την παραίνεση της πλειοψηφούσας «Ενωτικής κίνησης θεάματος – ακροάματος» έκαναν εξ αποστάσεως αρχαιρεσίες θεωρώντας ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία κάνει ένα σωματείο μαζικό. Ας αναλογιστούν οι συνάδελφοι αν είναι εκσυγχρονισμός μια διαδικασία που κρατά σε απόσταση από τη δια ζώσης συμμετοχή τα μέλη των Σωματείων μας. Ας σκεφτούμε πόσες δυνατότητες χειραγώγησης των διαδικασιών μας, δίνει στην εργοδοσία η εξ αποστάσεως  ψηφοφορία και λειτουργία. 

Αυτός ο τρόπος λειτουργίας που προτείνει η πλειοψηφούσα παράταξη στην ΠΟΘΑ δεν αποτελεί εκσυγχρονισμό με τις μεγάλες τεχνολογικές εξελίξεις που είναι σημαντικές και χρήσιμες . Αντίθετα είναι αναχρονισμός που αμέσως μετά τη δικτατορία προσπάθησαν να επιβάλλουν στα Σωματεία με το Ν. 330 με την επιστολική ψήφο, η οποία καταργήθηκε μετά από μεγάλους αγώνες.

Συνάδελφοι, χρειάζεται να έχουμε το νου και το πρώτο βλέμμα  στην οργάνωση και τη συλλογική δράση των εργαζόμενων. Να φέρουμε κοντά  στις ζωντανές μας διαδικασίες όλους αυτούς που έχουν απομακρυνθεί.

Δυστυχώς, η «Ενωτική κίνηση θεάματος – ακροάματος» ενδιαφέρεται για να έχει το τιμόνι στην Ομοσπονδία, αλλά όχι για να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων. Το τελευταίο διάστημα δε δίστασε να χρησιμοποιήσει μέχρι και πλαστογραφία για να εντάξει στην ΠΟΘΑ, φορέα που δεν είναι εργατικό σωματείο (Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών), υποτιμώντας τα ίδια τα μέλη της ΕΕΣ που δεν συζήτησαν ποτέ ένα τέτοιο θέμα,  μια εταιρία και έχει ως ιδιοκτησία της η ίδια, εταιρία παραγωγής, που περικλείει παραγωγούς στη σύνθεσή της, παραβιάζοντας έτσι και το καταστατικό της Ομοσπονδίας στην ουσία του, αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα της. Μάλιστα η αιτιολόγηση αυτής της ενέργειας, υποβαθμίζοντας όλα τα παραπάνω, είναι ότι «όλοι μας έχουμε αμαρτίες».

Η κατεύθυνση που σας καλούμε να κινηθούμε μαζί, οι αντιπρόσωποι με τη Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία, είναι να συνεχίζουμε να χαράζουμε το δρόμο της διεκδίκησης.

Τι Ομοσπονδία έχουμε ανάγκη για να μείνουν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι στα χαρτιά;

Μαζί δεν βάζουμε τις μεγάλες δυσκολίες αυτού του δρόμου σαν εμπόδιο , σαν άλλοθι υποχώρησης, αλλά παλεύουμε να τις ξεπερνάμε κάθε στιγμή , ακόμα και αν αναγκαστούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω.

Χωρίς αυτό το δρόμο , δε θα υπήρχε σήμερα ο αγώνας των εργαζομένων στην e-foodκαι στην Cosco.

Παλεύουμε για τις δικές μας μεγάλες νίκες. Εγγύηση για την οργάνωση αυτής της πάλης αποτελούν οι εργαζόμενοι, εκλεγμένοι σε σωματεία, είτε όχι, με τους  μεγάλους αγώνες που δώσαμε.

Αυτή είναι η ενότητα για την οποία παλεύουμε.                           

Αυτή η ενότητα μπορεί να μας ανοίξει το δρόμο της κάλυψης των αναγκών μας.

Ενότητα για να καταργηθούν στην πράξη, να μείνουν στα χαρτιά όλοι οι αντεργατικοί νόμοι (Χατζηδάκη, Βρούτση, Αχτσιόγλου, Κατρούγκαλου κοκ) που διαδοχικά έχουν καταργήσει συμβάσεις, ωράριο κοκ. Κλιμακώνουμε την δράση, συζητάμε σε όλους τους χώρους για απεργιακή συντονισμένη απάντηση.

–          Το επόμενο διάστημα πρωτοστατούμε στην ενημέρωση, στην τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας σε κάθε πρόβα, σε κάθε γύρισμα, σε κάθε μαγαζί ή συναυλία. Σε κάθε πρόβα και χώρο δουλειάς να εξασφαλίζεται για όλους τουλάχιστον ένα ραπιντ τεστ με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας.

–          Καμία μείωση μισθού, αμοιβής στο όνομα της πανδημίας. Να επεκταθεί το επίδομα ειδικού σκοπού στους συναδέλφους που γράφτηκαν μετά τις 10/01/21 και να συνεχιστεί για όλους.

–          Διεκδικούμε συλλογικές συμβάσεις για τους εργαζόμενους στο οπτικοακουστικό (καλλιτέχνες και μη) και στο ελεύθερο θέατρο.

–          Διεκδικούμε το συγγενικό, πνευματικό (όπου υπάρχει) δικαίωμα, την αμοιβή για κάθε ξεχωριστή άδεια χρήσης, σε ψηφιακές πλατφόρμες, τηλεόραση κοκ.

–  Να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι στην ΕΡΤ, να επαναλειτουργήσει η Καμεράτα. ΣΣΕ για τους μουσικούς που δεν έχουν σταθερές εργασιακές σχέσεις.

–         Επαναφορά του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στους εργαζόμενους των Κρατικών Θεάτρων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου.

–          Πρωτοστατούμε απέναντι σε κάθε κακοποιητική συμπεριφορά, παρενόχληση συναδέλφου. Παλεύουμε ενάντια στην εργασιακή ανασφάλεια, εύφορο έδαφος για κάθε είδους εκφοβισμό.

–          Απαιτούμε το δικαίωμα στη δημιουργία στο διαδίκτυο και αλλού, χωρίς λογοκρισία.

–          Διεκδικούμε Δημόσια Δωρεάν καλλιτεχνική εκπαίδευση που να καλύπτει τις πραγματικές μας ανάγκες, σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

–          Συντονιζόμαστε με όλους τους φορείς στο χώρο του πολιτισμού, με φοιτητικούς σπουδαστικούς συλλόγους, με δεκάδες άλλα εργατικά σωματεία που έχουν κοινές αγωνίες, διεξάγουμε κοινούς αγώνες.

–          Συμμετέχουμε στα συλλαλητήρια στις 16/12 ενάντια στο νέο Προϋπολογισμό.

–          Στα Πανελλαδικά Σωματεία να δημιουργήσουμε επιτροπές και παραρτήματα  σε κάθε πόλη, όχι μόνο για να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι  στις εκλογές , αλλά για να μπορούν να έχουν συλλογική εκπροσώπηση και διαδικασίες, να μπορούν να κινητοποιηθούν.

 

Share.

Comments are closed.