Στον απόηχο του τεράστιου εργοδοτικού εγκλήματος με πέντε νεκρές εργαζόμενες στη βιομηχανία μπισκότων «Βιολάντα» και με απόσταση λίγων ημέρων, δυο λεωφορεία, το ένα του ΚΤΕΛ Σερρών και το άλλο του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης που εκτελούσαν αστική συγκοινωνία έπιασαν φωτιά εν κινήσει και κάηκαν.

Αυτό δείχνει ότι η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης του «πάμε κι όπου βγει» συνεχίζεται παρόλη τη λαϊκή κατακραυγή. Τα αίτια αυτής της πολιτικής είναι τα ίδια με το έγκλημα των Τεμπών,  της «Βιολάντα» κλπ. όπου η επιδίωξη για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος της αύξησης του κέρδους των εταιριών, προϋποθέτει τη θυσία οποιουδήποτε μέτρου ασφάλειας που αυξάνει το κόστος λειτουργίας.

Είναι γνωστό ότι οι εταιρίες ΚΤΕΛ από τότε που ανέλαβαν εργολαβικά την εκτέλεση της αστικής συγκοινωνίας με δεκάδες λεωφορεία και εκατοντάδες εργαζόμενους σε τεχνικό επίπεδο δεν (θέλουν να) έχουν αντίστοιχες εγκαταστάσεις και προσωπικό που να μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις συντήρησης των οχημάτων γιατί αυτό αποτελεί κόστος για αυτές.

Επίσης οι εργαζόμενοι επανειλημμένα έχουν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν δελτία βλαβών για κάθε όχημα.

Με αυτό τον τρόπο τα ΚΤΕΛ βάζουν κάτω από το χαλί τις ευθύνες τους μη πραγματοποιώντας καμία ουσιαστική συντήρηση σε μεταχειρισμένα οχήματα που λειτουργούν 24 ώρες και 7 μέρες τη βδομάδα.

Οι φωτιές που ξεσπούν στα πετρελαιοκίνητα θερμικά λεωφορεία στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι στην περιοχή του κινητήρα του λεωφορείου όπου οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, όπου μπορεί να υπάρχουν διαρροές καυσίμου, λιπαντικών, λοιπών υγρών, όπου καταλήγουν όλες οι καλωδιώσεις του οχήματος κλπ.

Είναι προφανές ότι όταν δεν υπάρχει συντήρηση όλο αυτό δημιουργεί ένα εύφλεκτο μείγμα που είναι θέμα χρόνου το ποιο λεωφορείο και το πότε θα πάρει φωτιά όπως έγινε και στη «Βιολάντα».

Ένα ακόμα σοβαρό ζήτημα που προκύπτει από τα παραπάνω είναι το πως περνούν τον τεχνικό έλεγχο κάθε χρόνο αυτά τα λεωφορεία -όπως υποχρεούνται από το νόμο- γιατί είναι ένα επιχείρημα που επικαλούνται ως άλλοθι οι εταιρίες αυτές.

Παρόλο που η κυβέρνηση ζήτησε τις παραιτήσεις από τους επικεφαλής του ΟΣΕΘ (πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο) το πλαίσιο που μετατρέπει την κοινωνική παροχή της συγκοινωνίας σε εμπόρευμα παραμένει ανέγγιχτο και αυτή είναι η βασική αιτία που οδηγεί στα επαναλαμβανόμενα περιστατικά.

Εμπροσθοφυλακή είναι η ίδια εγκληματική πολιτική που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες και από τους κρατικούς φορείς των αστικών συγκοινωνιών αφού η πολιτική του «κόστους-οφέλους» είναι ενιαία παντού.   Ακολούθως η κυβέρνηση της ΝΔ και όλες οι προηγούμενες με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και τους νόμους που ψήφισαν άνοιξαν το δρόμο στους ιδιώτες «μπουκώνοντας» τους με κρατικές επιδοτήσεις δεκάδων εκατομμύριων ευρώ το χρόνο για να παίζουν στα ζάρια τις ζωές και την ασφάλεια των εργαζομένων που εργάζονται στις αστικές συγκοινωνίες, και των εκατοντάδων χιλιάδων επιβατών που μετακινούνται καθημερινά σε όλη τη χώρα.

Ενώ δεν δίνονται λεφτά για υποδομές, δίνονται δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς που προορίζονται για επιθετικές πολεμικές εμπλοκές, για πολεμοφόδια στην Ουκρανία κ.α.

Οι δηλώσεις του Υπουργού των Τεμπών Κ. Καραμανλή το 2020 όταν εισήλθαν οι ιδιώτες των ΚΤΕΛ στις αστικές συγκοινωνίες ότι θα προσφέρουν «ποιοτικές και φθηνές συγκοινωνίες» είναι παρόμοιες με αυτές που δήλωνε ο ίδιος λίγες μέρες πριν τα Τέμπη ότι η κυβέρνηση «διασφάλιζε την ασφάλεια» των σιδηροδρόμων.

Τη λύση πρέπει να την δώσουν οι εργαζόμενοι και οι επιβάτες με ένταση του κοινού αγώνα για ασφαλείς, φθηνές αποκλειστικά δημόσιες συγκοινωνίες για το λαό, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στη συγκοινωνία και με μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.