Δηλώσεις Στελεχών ενάντια στο νομοσχέδιο της ΝΔ για την απαγόρευση των διαδηλώσεων

image_pdfimage_print

Δήλωση του Προέδρου της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας Δημήτρη Καραγιάννη

Η κυβέρνηση της ΝΔ αφού μέχρι τώρα δεν κατάφερε να περάσει όπως θα ήθελε τα αντεργατικά σχέδια της εν μέσω πανδημίας αφού το Εργατικό Κίνημα δεν κράτησε το στόμα του κλειστό και έδωσε μάχες παντού, όπως οι ηρωικοί εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ που δεν έσκυψαν το κεφάλι και συνεχίζουν να αγωνίζονται μέχρι την ανατροπή της άθλιας απόφασης για κλείσιμο της εταιρείας που σκοπό έχει το ξεπούλημα του Ορυκτού Πλούτου, τολμάει τώρα θρασύτατα με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης ενός βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με αιματηρούς αγώνες.

Οι εργατικοί αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο. Θα σταθούμε αντάξιοι των εργατικών μαχητών προγόνων μας και θα δίνουμε την μάχη καθημερινά όσο και αν θέλουν να καθόμαστε φρόνιμα και να δεχτούμε όλα τα αντεργατικά μέτρα που μας ετοιμάζουν στην νέα κρίση που έρχεται. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη. Η απαγόρευση των διαδηλώσεων θα μείνει στα χαρτιά και θα διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας για την ζωή που μας αξίζει.

Καλούμε όλα τα σωματεία της ΟΜΕ, καθώς όλο το Εργατικό Κίνημα να ξεσηκωθεί και να οργανώσουν την αντίδρασή τους ενάντια στο νέο νομοσχέδιο κρατικής καταστολής και αυταρχισμού, να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις μαζί με όλα τα Συνδικάτα όλων των βαθμίδων να πάρουν μαζικά μέρος στο συλλαλητήριο στις 9 Ιούλη στις 8μ.μ. στο Σύνταγμα και να εκδώσουν Δελτία Τύπου διαμαρτυρίας.

 

 

Δήλωση του Ανδρέα Ζαζόπουλου, πρώην Προέδρου της Ομοσπονδίας Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας

 

«Ο στόχος της απαγόρευσης των διαδηλώσεων είναι μακρόχρονος, αποτυχημένος στόχος όλων των μέχρι σήμερα αστικών κυβερνήσεων.

Τα φωτογραφικά αρχεία, κυρίως της ΕΡΤ, απεικονίζουν τι ακολούθησε την προσπάθεια καταστολής των εργατικών κινητοποιήσεων, κυρίως, τις δεκαετίες ΄60, ΄70, ΄80. Μήπως, δε πετούσαντις ασπίδες τους οι δυνάμεις καταστολής τρέχοντας να ξεφύγουν από την οργή των εργατών;

Μη νομίζουν οι σημερινοί κυβερνώντες ότι οι καιροί αλλάξανε ή άλλαξε η εργατική τάξη. «Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει την πραγματικότητα να αλλάξουμε». Αυτό, που έλεγε ο ΜπέρτολτΜπρέχτ, θα κάνει πράξη η εργατική τάξη.«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα», λοιπόν, για τους κυβερνώντες!».

Δήλωση του Γιάννη Πάσουλα, πρώην Προέδρου της Ομοσπονδίας Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων  Ελλάδας

 

«Το εργατικό κίνημα στη χώρα μας δέχτηκε την επίθεση του αστικού κράτους από τη γέννησή του. Όσο το κίνημα αποκτούσε ταξικά χαρακτηριστικά και προσανατολισμό, όσο διευρύνονταν οι αγώνες και τα αιτήματα, τόσο μεγάλωνε και η επίθεση με κάθε τρόπο.

Δεν είναι τυχαίο, ότι όταν τα σωματεία άρχισαν να γράφουν στο καταστατικό τους για την αρχή της πάλης των τάξεων, το 1919, έγινε παρέμβαση του υπουργείου Δικαιοσύνης. Ούτε τυχαίο είναι ότι, το 1919, ο Βενιζέλος, με ανάλογο νόμο σαν αυτό που φέρνει σήμερα η ΝΔ, προσπάθησε να βάλει στο «γύψο» το εργατικό κίνημα αφού δεν μπορούσε να το ελέγξει.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που ανησυχούσε κάθε φορά την αστική τάξη και τους εκπροσώπους της ήταν η άνοδος των αγώνων, τα ριζοσπαστικά αιτήματα, η πολιτικοποίηση του εργατικού κινήματος. Το αστικό κράτος, λοιπόν, έχει συνέχεια. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, τίποτα δεν πέφτει από τον ουρανό.

Είναι πλούσια η ιστορία του κινήματός μας από τέτοιες επιθέσεις. Είναι όμως πλούσια και η ιστορία των αγώνων, ο τρόπος που κάθε φορά το κίνημα ξεπερνούσε τα διάφορα εμπόδια. Νόμους, συνδικαλιστικό της ασφάλειας, χαφιέδες, εξορίες, δολοφονίες τίμιων συνδικαλιστών, κυβερνητικό συνδικαλισμό κλπ.

Σήμερα, βρισκόμαστε μπροστά σε μία ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου που εκφράζεται και στηρίζεται από όλα τα αστικά κόμματα. Την επίθεση αυτή στη ζωή της εργατικής τάξης, του λαού γενικότερα, επιδιώκουν να τη συνοδεύσουν δένοντας πισθάγκωνα το εργατικό κίνημα. Αυτό φοβούνται, ανεξάρτητα των δυσκολιών που έχει σήμερα. Ανεξάρτητα, αν ο εργαζόμενος σήμερα έχει σε πρώτη προτεραιότητα τοκίνημα ή όχι. Είναι φανερό, ότι δεν τους φθάνουν ή δεν εμπιστεύονται τα δεκανίκια τους στο κίνημα. Ξέρουν ότι η εργατική τάξη, αργά ή γρήγορα, θα καθαρίσει τους λογαριασμούς της με τον κυβερνητικό, εργοδοτικό συνδικαλισμό, με όλους αυτούς που έχουν κάτσει στο σβέρκο της με τις ευλογίες όλων των κυβερνήσεων που πέρασαν από τον τόπο.

Η επιχειρηματολογία τους για «πλειοψηφίες και μειοψηφίες» είναι για μικρά παιδιά. Στη ζωή οι μεγάλες ριζοσπαστικές ιδέες, η πάλη για τον προσανατολισμό του εργατικού κινήματος, η πάλη για λύση των προβλημάτων της εργατικής τάξης και του λαού, δεν ξεκίνησαν από πλειοψηφίες. Προχώρησαν μέσα από συγκρούσεις, ιδεολογική, πολιτική αντιπαράθεση και οι πλειοψηφίες απολάμβαναν τα αποτελέσματα της πάλης των μειοψηφιών.

Σήμερα, ένα δρόμο έχει η εργατική τάξη να βάλει εμπόδια με κάθε τρόπο σε αυτή τη νέα επίθεση, σε αυτό το χουντικό κατασκεύασμα. Να μη το νομιμοποιήσει στη συνείδησή της. Να δυναμώσει την πάλη της σε κάθε χώρο δουλειάς. Να παλέψει για όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν τη λαϊκή οικογένεια. Να δυναμώσει τα σωματεία της. Να παλέψει για ένα εργατικό κίνημα μαζικό, πολιτικοποιημένο, μακριά από κάθε ρεφορμιστική αντίληψη. Να δυναμώσει μαχητικά τις ταξικές δυνάμεις που παλεύουν μαχητικά με συνέπεια και ταξικό προσανατολισμό για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού. Να παλεύει καθημερινά για όλα τα προβλήματα που την αφορούν χωρίς να χάνει τον κύριο στόχο, που είναι η ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος που μας αφαιρεί καθημερινά τη ζωή μας.

Σε αυτόν τον αγώνα έχουμε θέση όλοι. Σε αυτό τον αγώνα καλώ κάθε εργάτη, κάθε οικοδόμο, να δώσει μαχητικό, αγωνιστικό «παρών». 

 

Δήλωση του Κυριάκου Κερασουνλή, πρώην Προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας

«Το νομοσχέδιο αυτό φανερώνει τις προθέσεις της κυβέρνησης να επιβάλλει συνθήκες φίμωσης και τρομοκράτησης των εργαζομένων για την εξασφάλιση της απρόσκοπτης κερδοφορίας για την μεγαλοεργοδοσία και την υποταγή των εργαζομένων στις ορέξεις του κεφαλαίου και τον περιορισμό των εναπομείναντων δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση θέλει να διευρύνει με το νομοσχέδιο αυτό τη δικτατορία των καπιταλιστών σαν συλλογικός προστάτης τους.

Η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι, με τον αγώνα τους θα ματαιώσουν τα σχέδια αυτά και θα αχρηστεύσουν το νόμο – έκτρωμα, αν τελικά ψηφιστεί στη Βουλή. Δεν θα ντροπιαστούμε, θα ξεσηκωθούμε παντού.

Όλοι οι εργαζόμενοι οφείλουν να καταλάβουν ότι, με όποιο όνομα και πρόσωπο κι αν παρουσιάζονται τα κόμματα, οι δρόμοι είναι δύο: «Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες» για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, για την εξουσία της εργατικής τάξης».

 

 

Δήλωση του Δημήτρη Βανδώρου, πρώην Προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας

«Η εργατική τάξη και τα συνδικάτα της βρέθηκαν πολλές φορές αντιμέτωποι με νόμους καταστολής και απαγορεύσεων από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και το κεφάλαιο, που θέλαν να βάλουν στο «γύψο» τους αγώνες για να έχουν ελεύθερο το δρόμο να υλοποιούν τα αντιλαϊκά σχέδιά τους. Όσους νόμους κι αν ψηφίσουν, όσα διατάγματα κι αν βγάλουν, σε όσα δικαστήρια κι αν σύρουν εργάτες και συνδικαλιστές, η ταξική πάλη δεν πρόκειται να σταματήσει. Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους θα ακυρώσουν στην πράξη και αυτό το νομοσχέδιο».

Δήλωση του Βαγγέλη Βακάλη, πρώην Προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας

«Οι τελευταίες εξελίξεις, με την κατάθεση από την κυβέρνηση του νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις, αποδεικνύουν για ακόμη μια φορά ότι οι κεφαλαιοκράτες, από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο και τις κυβερνήσεις τους, ποτέ δε θα συμβιβαστούν με την οργανωμένη εργατική και γενικότερα λαϊκή πάλη.

Κανένας εργάτης δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα ότι δήθεν η κυβέρνηση πάει να βάλει τάξη σε κάποια πράγματα. Στο μόνο πράγμα που θέλουν όλοι αυτοί, πλουτοκράτες και οι κυβερνήσεις τους, να βάλουν τάξη είναι η αδιατάραχτη συνέχιση της εκμετάλλευσής μας που εξασφαλίζει πλούτο για αυτούς τους λίγους και για μας, τη μεγάλη πλειοψηφία, φτώχεια και μιζέρια.

Η μοναδική μας απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι το δυνάμωμα των σωματείων μας και η ένταση της ταξικής πάλης για να ακυρώσουμε στην πράξη όλα τα σχέδιά τους που μας κρατούν μόνιμα υποζύγια.

Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να έχουμε εμείς οι εργάτες. Μόνο με τη δική μας οργανωμένη συλλογική πάλη θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από το βραχνά της εκμετάλλευσης και τελικά της ανέχειας».

 

Δήλωση του Κώστα Γεωργακόπουλου, πρώην Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Ως πρώην πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας, απόμαχος της δουλειάς αλλά με συνέπεια και σταθερότητα στους δρόμους του αγώνα, δηλώνω την πλήρη και απόλυτη καταδίκη μου προς τον νέο «τρομονόμο», αυτό του χουντικής έμπνευσης κατασκεύασμα του κυρίου Χρυσοχοϊδή και της κυβέρνησης Μητσοτάκη για απαγόρευση των διαδηλώσεων.

Συνάδελφοι, ο προκλητικός αυτός σχεδιασμός της κυβέρνησης δεν εκπλήσσει εμάς τους παλαιότερους. Τα είδαμε και τα ακούσαμε και από άλλους. Με διαφορετικό μανδύα, ή φρασεολογία κάθε φορά. Κοινή τους συνισταμένη, ήταν, είναι και θα είναι η στοχοποίηση του «εχθρού λαού». Η επίθεση στη συνείδηση της νέας γενιάς που βλέπει τις κυβερνήσεις να ταυτίζουν τους αγωνιστές του λαού, τους αγωνιζόμενους εργάτες με τους τρομοκράτες και τους εγκληματίες. Ονομάζουν έγκλημα την διεκδίκηση του μισθού, των ανθρώπινων συνθηκών εργασίας, τον αγώνα για την ζωή, για το παρόν και το μέλλον της εργατικής τάξης.

Όσους νόμους και αν ψηφίσουν, όσες διαταγές και αν εκδώσουν, όσες απαγορεύσεις και αν επιβάλλουν, ο λαός μας, τα συνδικάτα μας, έχουμε πείρα. Δεν μας έβαλαν στο γύψο συνταγματάρχες, βασιλιάδες, χούντες και εφοπλιστές. Δεν θα το κάνουν τώρα τα παιδιά της Πρεσβείας και των τραπεζιτών.

ΟΣΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝ ΨΗΦΙΣΤΟΥΝ – ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ 

 

 

Δήλωση Γιώργου Σιφωνιού Πρώην Προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία

Στο ίδιο έργο θεατές!!!

Παρακολουθούμε άλλη μια φορά μέσα από το δόγμα “νόμος και τάξη”, και αφού έχουν προηγηθεί 3 μνημόνια με τις υπογραφές όλων των αστικών κομμάτων, να προσπαθούν να βάλουν εμπόδια και απαγορεύσεις στην ταξική πάλη βάζοντας στο προσκήνιο τον κοινωνικό αυτοματισμό. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. ενισχύει το αντεργατικό οπλοστάσιο βάζοντας στόχο να χτυπηθούν οι εργατικοί – λαϊκοί αγώνες, οι διαδηλώσεις που αφορούν όλο το λαό.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάνε ότι και άλλοι προσπάθησαν να καταργήσουν την ταξική πάλη και ριζοσπαστικοποίηση των προοδευτικών δυνάμεων όπως π.χ. ο Λάσκαρης, αλλά τσακίστηκαν από τους πρωτοπόρους ταξικούς και προοδευτικούς εργάτες οι οποίοι (δε συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις) από αυτούς που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι.

Εμείς 9 μήνες στη Χαλυβουργία ζήσαμε την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, την καταστολή και δεν κάναμε πίσω.

Και τελειώνοντας αυτές τις λίγες γραμμές θα θυμίσω ότι όπου υπάρχει αδικία θα υπάρχει η πάλη των πρωτοπόρων των λαϊκών αγωνιστών γιατί νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και γιατί ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΚΛΕΦΤΗΣ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΠΑΝΤΑ ΕΊΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΛΑΟΣ.ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΘΑ ΤΟ ΑΧΡΗΣΤΕΥΣΕΙ. ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ.

 

Δήλωση  Δήμου Θεοδώρου, Πρώην Προέδρου της Ομοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος (ΟΕΚΙΔΕ)

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας έχει τεράστια πείρα από την προσπάθεια της αστικής τάξης να περιορίσει και να βάλει στο γύψο τους αγώνες του.

Είτε με διάφορες θεωρίες, είτε με νόμους, η προσπάθεια αυτή είχε πάντα ένα στόχο: την υποταγή και την ενσωμάτωση της εργατικής τάξης.

Και αυτή η προσπάθεια της σημερινής κυβέρνησης, όπως πάντα, θα έχει την ίδια απάντηση από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Μαζική απειθαρχία, οργανωμένη ανυπακοή στους αντεργατικούς νόμους.

 

Δήλωση της Ζωής Σώκου , Πρώην Προέδρου της Ομοσπονδίας Φαρμάκου (ΟΕΦΣΕΕ)

Το «νέο» νομοσχέδιο – έκτρωμα που έφερε η κυβέρνηση στη Βουλή, είναι τόσο παλιό όσο και η ταξική πάλη. Είναι προσπάθειες 10ετιών του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του να εφαρμόσουν μέτρα καταστολής τέτοια, για να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και το λαό, να μην αντιδρά, να μην κινητοποιείται.

Θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, ώστε οι εργοδότες ανενόχλητοι να θησαυρίζουν σε βάρος των εργαζόμενων και οι κυβερνήσεις να νομοθετούν , να τους προστατεύουν και να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους.

Από τη 10ετία του 1980 αλλά και τις επόμενες, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει πλούσια πείρα από τέτοιες προσπάθειες απαγόρευσης και καταστολής της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης, όπως:

Ο ν. 330 του Λάσκαρη που επέβαλλε το πλειοψηφικό σύστημα στις αρχαιρεσίες των συνδικάτων, έβαζε εμπόδια στην κήρυξη απεργιών και επέβαλλε το «μακρηθεοδωρισμό» σε όλες τις βαθμίδες των συνδικάτων.

Ο ν. του 1976, που χαρακτηρίστηκε ως «νέο ιδιώνυμο», ποινικοποιούσε τη συνδικαλιστική δράση, τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και απειλούσε με συλλήψεις και αυστηρές ποινές όσους δε συμμορφώνονταν.

Να προσθέσουμε το «συνδικαλιστικό» της ασφάλειας που όχι λίγες φορές προσπάθησε να προβοκάρει σημαντικές κινητοποιήσεις και δραστηριότητες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Οι εργοδότες και τα τσιράκια τους οργίαζαν μέσα κι έξω από τους εργασιακούς χώρους, οι τραμπουκισμοί έφταναν μέχρι και δολοφονίες, όπως της Βασιλακοπούλου έξω από το κάτεργο της ΕΤΜΑ.

Ο κατάλογος είναι μακρύς από παρεμβάσεις κράτους – εργοδοσίας, πάντα ο ίδιος στόχος: πλούτος για τους λίγους, εξαθλίωση για τους πολλούς που είναι και οι πραγματικοί παραγωγοί αυτού του πλούτου. Αυταρχισμός και αστυνομοκρατία, για να μην αλλάξει ο στόχος και όταν αυτό δε φτάνει, υπάρχουν και οι προβοκάτορες…..

Όπως και στο παρελθόν, έτσι και τώρα, θα μείνουν στα χαρτιά οι νόμοι και οι προσπάθειές τους. Θα βρουν μπροστά τους δυνατό και αποφασισμένο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζόμενων, των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των γυναικών, της νεολαίας, συνολικά το λαϊκό κίνημα.

Είναι ο μόνος δρόμος για να μην περάσουν τα σχέδια και οι επιδιώξεις τους.

Ξεσηκωμός παντού και πάντα όταν χρειάζεται!

 

Δήλωση Θανάση Σταματόπουλου Πρώην Προέδρου της ΠΕΜΕΝ

 Θέλω να σημειώσω είναι ότι για να κατοχυρωθεί και συνταγματικά το δικαίωμα των διαδηλώσεων, έχουν γίνει από τους εργαζόμενους πολύχρονοι και αιματηροί αγώνες.

Το δικαίωμα στις διαδηλώσεις, οι εργαζόμενοι και το κίνημα, δεν πρέπει να το απεμπολήσουν, υποκύπτοντας στα τερτίπια της κυβέρνησης και των διάφορων εγκάθετων.

Αυτό το επίτευγμα και ό,τι έχει κατακτήσει η Εργατική Τάξη είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και συγκρούσεων.

Υπάρχει βέβαια και μία μερίδα εργαζόμενων που φραστικά και μόνο, είναι υπέρ των διαδηλώσεων και των αγώνων, ενώ στην πράξη τους υπονομεύουν. Αυτή τη «μερίδα» δεν πρέπει να την αγνοήσει η Εργατική Τάξη, αλλά σε κάθε ευκαιρία να τους ξεσκεπάζει και να τους πολεμάει. Τέτοια στοιχεία υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να τους επιτρέψουν να κυριαρχήσουν.

Να μην ξεχνάμε πως ό,τι έχει επιτευχθεί υπέρ των εργαζομένων, δεν τους χαρίστηκε, αλλά είναι αποτέλεσμα επίπονων και γεμάτων θυσίες αγώνων. Αυτό πρέπει να έχουν ως γνώμονα οι εργαζόμενοι.

Δεν πρέπει να περάσει το νομοσχέδιο. Οι εργαζόμενοι πρέπει να το καταργήσουν στην πράξη με τους αγώνες τους.

 

 

Δήλωση Σάββα Τσιμπόγλου πρώην Προέδρου της ΠΕΜΕΝ 

Τα δικαιώματα των εργαζομένων κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες και αίμα, σε διαρκεί σύγκρουση με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου.

Δεν παραχωρήθηκαν αλλά επιβλήθηκαν de facto και de jure.

Αυτή είναι η ιστορία της ταξικής πάλης. Κανένας νόμος, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιστρέψει αυτή την ιστορική πραγματικότητα.

Αυταπατώνται όσοι πιστεύουν ότι μπορούν στις δεδομένες συνθήκες να επιβληθούν κόντρα σε αυτή την κοινωνική πραγματικότητα.

Ο λαός με τους αγώνες του θα τους κατατάξει στα σκουπίδια της ιστορίας.

 

Δήλωση Κώστα Πετρόπουλου

«Ο λαός της χώρας μας έχει περάσει πολλές δύσκολες περιόδους στην ιστορία του. Οι κυβερνώντες πάντα, για λογαριασμό των αφεντικών, είχαν στο στόχαστρο να χτυπήσουν το δικαίωματης εργατικής τάξης και των συμμάχων της.Όπως και τότε ο λαός ανέτρεψε τα αυταρχικά μέτρα, έτσι και σήμερα θα κάνει η νέα γενιά. Αυτός ο νόμος θυμίζει μαύρες περιόδους της ιστορίας. Να τον αποσύρει τώρα η κυβέρνηση! Ο λαός και οι αγώνες του κινούν την ιστορία μπροστά. Δεν θα φιμώσει κανείς τους αγώνες του λαού για το δίκιο!»

Ο Κ.Πετρόπουλος υπήρξε πρόεδρος Ένωσης Λογιστών Αθήνας από τη δεκαετία του ΄80 και είναι επίτιμος πρόεδρος την ΠΟΛ.

 

Δήλωση του Βαρελά Δημήτρη, Πρώην Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών

Να αποσυρθεί τώρα ο αντιδημοκρατικός νόμος της ΝΔ!

Οι πλουτοκράτες φοβούνται την εργατική τάξη! Γι αυτό προσπαθούν να την φιμώσουν! Φοβούνται ότι αν ο λαός… «ξυπνήσει μονομιάς, θα ρθει ανάποδα ο ντούνιάς»!

Γι’ αυτό βαφτίζουν (μαζί με τους ευρωπαίους συμμάχους τους), τον ριζοσπαστισμό ως μορφή βίας.

Το μόνο πράγμα που θέλουν οι πλουτοκράτες και οι κυβερνήσεις τους, είναι η αδιατάραχτη συνέχιση της εκμετάλλευσής μας που εξασφαλίζει πλούτο για αυτούς τους λίγους και φτώχεια και μιζέριαγια μας, τη μεγάλη πλειοψηφία.

Όσους νόμους κι αν ψηφίσουν, όσα διατάγματα κι αν βγάλουν, σε όσα δικαστήρια κι αν σύρουν εργάτες και συνδικαλιστές, η ταξική πάλη δεν πρόκειται να σταματήσει. Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους θα ακυρώσουν στην πράξη και αυτό το νομοσχέδιο

Τώρα, όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να δυναμώσουν ακόμα περισσότερο τα σωματεία και τους αγώνες.

 Οι εργατικοί αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο!

 

Δήλωση Κοράκη Μανώλη, Μέλος του προεδρείου του κλαδικού σωματείου Τύπου και Χάρτου (Verdi) στην Φρανκφούρτη Γερμανίας.

Αγαπητοί Συνάδελφοι, αγαπητοί συναγωνιστές.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθώ τις όποιες εξελίξεις στο εργατικό λαϊκό κίνημα της Ελλάδας πράγμα το οποίο σημαίνει ότι παρακολουθώ τις τεράστιες προσπάθειες και αγώνες του ΠΑΜΕ.

Όταν το κεφάλαιο μέσω των υπαλλήλων του που είναι η κάθε λογής αστική κυβέρνηση θέλει να πάρει μέτρα τέτοια, που μόνο στόχο έχουν την φίμωση του λαού, δεν μπορεί να μην σημαίνει πως έρχονται για όλους εμάς τους εργαζόμενους τα φτωχά λαϊκά στρώματα ακόμη πιο δύσκολοι καιροί.

Ότι και να λένε τα διάφορα παπαγαλάκια τους και εργατοπατέρες ή δεν λένε για δήθεν προστασία και ίση αντιμετώπιση όλων των πολιτών δεν παραμένουν να είναι  μόνο λόγια του αέρα και τίποτα άλλο.

Η Τάξη μας, ή ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ γνωρίζει πολύ καλά πως ότι μέχρι σήμερα έχει κερδηθεί, κερδήθηκε στο δρόμο και μέσα από την πάλη.

Πάντα όμως σε όλους αυτούς τους αγώνες χρειάστηκε να μπουν μπροστά όλοι αυτοί και αυτές οι συνάδελφοι, ότι καλύτερο είχε και έχει να δώσει το οργανωμένο κίνημα που δεν φοβούνται να αναλάβουν ευθύνες να γίνουν μπροστάρηδες, δεν μασάν τα λόγια τους μα και κυρίως βάζουν το κοινό συμφέρον το ταξικό πάνω από το προσωπικό.

Αυτό έχουν στον στόχο τους και τίποτα άλλο, μόνο που λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Η ΤΑΞΗ μας γνωρίζει πολύ καλά από την πρώτη στιγμή που αναγκάστηκε να πουλήσει την εργατικής δύναμη γιατί τίποτα άλλο δεν έχει πως για αυτούς ο δρόμος του ΑΓΩΝΑ είναι μονόδρομος και ΑΓΩΝΑΣ δεν γίνεται ούτε στο διαδίκτυο αλλά και ούτε από το σπίτι στον καναπέ, παρά μόνο στον δρόμο, στο πεζοδρόμιο, μπροστά στην πύλη του εργοστασίου.

Πρέπει ο λαός μας θα βγάλει τα σωστά συμπεράσματα και με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και πίστη στην δύναμή του να ματαιώσει στην πράξη τα όποια σχέδια του Κεφαλαίου και των υπαλλήλων του.

Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το αισχρό αυτό νομοσχέδιο τώρα, που κάθε άλλο παρά δημοκρατικό δεν είναι αλλά αντίθετα θυμίζει άλλες εποχές που ο λαός μας τις έβαλε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Καλή δύναμη και κουράγιο, το δίκιο είναι με το μέρος μας.

Δήλωση του Ηθοποιού Θέμη Πάνου

Έρχονται συγκρούσεις. Είναι βέβαιο. Και είναι βέβαιο γιατί είναι απόρροια της αύξησης της οικονομικής δυσπραγίας. Η φτώχεια και η ανεργία καλπάζουν και  η  πανδημία απλώς τα έκανε ορατά. Ο καπιταλισμός μέλλεται να ζήσει άλλη μία μεγάλη κρίση αποτέλεσμα των εσωτερικών του αντιφάσεων. Οι  ειδικοί μελετητές το γνωρίζουν. Τα στοιχεία τους δείχνουνότι η βία της φτωχοποίησης, σε όλο τον κόσμο, έχει αυξήσει την διαμαρτυρία.  Και συστήνουν πρόληψη. Ως εκ τούτου οι κυβερνήσεις προετοιμάζονται για βία.  Στη βία της εξέγερσης αντιπαρατάσσουν τη βία της καταστολής. Οι αστυνομίες ανά τον κόσμο εκπαιδεύονται προς αυτή την κατεύθυνση. Της βίαιη ςκαταστολής των αντιδράσεων που προκαλεί η διαρκώς αυξανόμενη εξαθλίωση των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων. Και συχνά την υποδαυλίζουν ασκώντας μεγαλύτερη βία. Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης μέσα σε αυτό πλαίσιο χρειάζεται να το αντιληφθούμε. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία είναι εκ του πονηρού. Καλό είναι να μην λησμονούμε την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία, με διάφοραπροσχήματα, που εμφανίζεται, σποραδικά μεν, συστηματικά δε τα τελευταία χρόνια, στην πατρίδα μας. Είναι μια μορφή εκπαίδευσης κι αυτή και έναςτρόπος ”οι πολίτες να συνηθίζουν”. Φυσικά η ιστορία  των λαών είχε και έχειάλλεςαπόψεις και βλέψεις.

Δήλωση του Ηθοποιού Μάκη Παπαδημητρίου

Ένας λύκος παρουσιάστηκε ξαφνικά, ένα κρύο πρωινό, πενήντα μέτρα από την πόρτα του σπιτιού του. Απόρησε για μια στιγμή, δεν είχε εμφανιστεί λύκος τόσο κοντά σε σπίτια στο παρελθόν. Έριξε μια πέτρα κι έβαλε μια φωνή. Ο λύκος έφυγε αλλά γύρισε και πάλι μετά από λίγες μέρες. Του φώναξε και  πάλι, ο λύκος έφυγε αλλά ξαναγύρισε, πιο κοντά αυτή τη φορά. Φώναξε και τώρα μα ο λύκος δεν κουνήθηκε. Απόρησε και πλησίασε τον λύκο. Η απόσταση μεταξύ τους ήταν μόλις λίγα μέτρα. Ο λύκος είχε καθίσει κάτω, ήρεμος και κοιτούσε σαν κουτάβι. Δεν φαινόταν άγριος.

Πέρασε ο καιρός, ο λύκος κυκλοφορούσε στα χωράφια και γύρω από το σπίτι σαν φύλακας. Μια μέρα, καθόταν στο σπίτι κι έκανε να βγει έξω. Ο λύκος του επιτέθηκε και τον ώθησε πίσω στο σπίτι. Τον έκλεισε μέσα. Δεν μπορούσε να βγει έξω. Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά του, έμαθαν ότι δεν κάνει να βγουν από το σπίτι, έμαθαν να ζουν κάτω από την απειλή του λύκου. Τόσο απλά.

Ο πραγματικός φόβος της εποχής μας είναι ότι με δυσκολία πια διακρίνουμε τον λύκο και ότι τα παιδιά μας μαθαίνουν ότι η κατάσταση είναι δεδομένη και δεν αλλάζει. Μαθαίνουμε να μην παλεύουμε και αρκούμαστε να παλεύουμε για την ελευθερία μας και το δικαίωμα στην αντίδραση για να πάμε το πολύ από δωμάτιο σε δωμάτιο ενώ μας ανήκει -σε όλους- το έξω, ο κόσμος όλος.

 

Δήλωση του Πέτρου Μεντή, Προέδρου Επιχειρησιακού Συμβουλίου και Μέλους της συνέλευσης αντιπρόσωπων του Συνδικάτου Μετάλλου Γερμανίας.

Η Κυβέρνηση της ΝΔ κατέθεσε στην Βουλή για ψήφιση νομοσχέδιο που στόχο έχει να βάλει το δικαίωμα των διαδηλώσεων και έτσι κάθε λαϊκή κινητοποίηση στον γύψο.

Το να θέλουν να σταματήσουν την πρόοδο, είναι σαν να θέλουν να απαγορεύσουν  στον Ήλιο να ανατείλει.

Ματαιοπονούν!

Η Εργατική τάξη, το λαϊκό κίνημα, δεν θα τους κάνει την χάρη, ούτε θα τους χαριστεί!!

Εκεί που η αδικία γίνεται Νόμος, η αντίσταση είναι καθήκον!!

Να αποσυρθεί τώρα το κατάπτυστο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις!!!

 

Δήλωση του Παπαδόπουλου Δημοσθένη, Εκλεγμένου του Συνδικάτου Μεταλλευτικής Βιομηχανίας, χημείας, ενέργειας (IGBCE) Στο εργοστάσιο της Continental

Αγαπητοί Συνάδελφοι, αγαπητοί Συναγωνιστές

Η εργατική τάξη και τα συνδικάτα της βρέθηκαν πολλές φορές αντιμέτωποι με νόμους καταστολής και απαγορεύσεων από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και το κεφάλαιο. Όσους νόμους κι αν ψηφίσουν, όσα διατάγματα κι αν βγάλουν, σε όσα δικαστήρια κι αν μας σύρουν, η ταξική πάλη δεν πρόκειται να σταματήσει. Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους θα ακυρώσουν στην πράξη και αυτό το νομοσχέδιο.

Κανένας εργάτης δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα ότι δήθεν η κυβέρνηση πάει να βάλει τάξη σε κάποια πράγματα, το μόνο που θέλουν είναι η αδιατάραχτη συνέχιση της εκμετάλλευσής μας, που εξασφαλίζει τα κέρδη για αυτούς τους λίγους, και για μας, τη μεγάλη πλειοψηφία, φτώχεια και μιζέρια.

Το νομοσχέδιο, που έφεραν, είναι το όνειρο των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, δεν είναι το δικό μας όνειρο. Μόνο με τη δική μας οργανωμένη συλλογική πάλη θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από το βραχνά της εκμετάλλευσης.

 

Δήλωση του Γιάννη Κωνστάντη, Προέδρου Συνδικάτου Εργαζομένων στο Μετρό Στοκχόλμης στη Σουηδία

Όσες προσπάθειες και να κάνει η εργοδοσία και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, είτε στη Ελλάδα, είτε στη Σουηδία ή σε οποιαδήποτε χώρα να απαγορεύσει τις διαδηλώσεις και άλλες εκφράσεις της ταξικής πάλης θα σπάσει τα μούτρα της αργά η γρήγορα.

Και στη Σουηδία παρότι υπάρχουν εδώ και χρόνια σοβαροί περιορισμοί στο δικαίωμα της διαδήλωσης, όταν υπάρχει άνοδος, έστω και σχετική, της ταξικής πάλης, το κίνημα στέλνει στον σκουπιδοντενεκέ τους περιορισμούς αυτούς.
Αυτό έχει δείξει η ιστορία του εργατικού κινήματος και είναι νομοτέλεια, έστω κι αν τα αφεντικά θέλουν την υποταγή. 
Έτσι και στην Ελλάδα οι προσπάθειες αυτές  θα πέσουν στο κενό και η συλλογική αντίσταση της εργατικής τάξης και του ταξικού κινήματος θα ακυρώσει κάθε τέτοια προσπάθεια.
Γιατί όπως έγραψε κι ο στιχουργός
Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά
αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά.  

 

Δήλωση του Γιάννη Σαρικά, πρώην προέδρου του Εργατικού Κέντρου Ρόδου

 Η κυβέρνηση, ετοιμάζεται να ψηφίσει στη βουλή ένα νομοσχέδιο έκτρωμα, ένα νομοσχέδιο που απαγορεύει τις διαδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες του εργατικού κινήματος.

Είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων που θέλουν σιγή νεκροταφείου. Θέλουν τους εργαζόμενους που μάτωσαν εδώ και δέκα χρόνια από τα απανωτά αντεργατικά μέτρα, να πληρώσουν τις συνέπειες και της καινούριας κρίσης.

Να αποδέχονται οι εργαζόμενοι αδιαμαρτύρητα, το κομμένο ρεύμα, τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και όταν  θέλουν να διαδηλώσουν να ζητάνε πρώτα την άδεια της αστυνομίας. Στην ουσία  την άδεια της κυβέρνησης.

Είναι πολλοί αυτοί που προσπάθησαν να απαγορεύσουν την ταξική πάλη. Εμείς οι παλιότεροι έχουμε πείρα.  Όλοι στο τέλος έσπασαν τα μούτρα τους. Ας το έχουν αυτό στο νου τους αυτοί που σχεδιάζουν μηχανισμούς «πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης» . Ο λαός όταν συνειδητοποιήσει τη δύναμή του είναι πανίσχυρος. Κανένα μέτρο και κανένας νόμος δεν μπορεί να τον σταματήσει να κερδίσει το δίκιο του.

Οι εργαζόμενοι και στη χώρα μας και στις άλλες χώρες, δε θα υποταχθούν.

Να αποσύρει η κυβέρνηση αυτό το κατάπτυστο νομοσχέδιο που έχει καταδικαστεί ήδη από το λαό, από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, από τους δικηγορικούς συλλόγους, ακόμα και από το δικαστικό σώμα.

Ακόμα όμως κι αν το ψηφίσει, να ξέρει ότι στα χαρτιά θα μείνει! Τόσες και τόσες άλλωστε αντίστοιχες απόπειρες ακύρωσε το λαϊκό κίνημα με τους αγώνες του.

Δήλωση του Σπ. Ράλη, πρώην Γενικού Γραμματέα της ΠΟΕΕΠ 

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για περιορισμό και απαγόρευση των διαδηλώσεων όχι μόνο επαναφέρει χουντικές μνήμες αλλά καθιερώνει ευρωπαϊκό σύστημα φακελώματος, καταστολής κάθε φωνής αντίστασης. Φοβούνται τις αντιδράσεις των εργαζομένων στα ακόμα χειρότερα που μεθοδεύουν εναντίον τους. Με την πολύχρονη πείρα εργατικών απεργιακών αγώνων στα εμφιαλωμένα ποτά ακόμα και μέσα στα σκοτάδια της 7χρονης χούντας, για ένα πράγμα είμαι βέβαιος: Και αυτός ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά, θα καταργηθεί στην πράξη από τους αγώνες των εργαζομένων

Comments are closed.