Τρίτη, 4 Αυγούστου

Χαιρετισμός του Βασίλη Παρασκευόπουλου – Προέδρου του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου στο Συλλαλητήριο των Συνδικάτων

image_pdfimage_print

Χαιρετίζουμε την πρώτη μεγάλη συγκέντρωση εργατικών συνδικάτων και Ομοσπονδιών μετά την καραντίνα. Μια συγκέντρωση που βάζει κεντρικό σύνθημα να μην πληρώσουμε ξανά εμείς την κρίση τους. Από το πόσο αυτό το σύνθημα θα διαδοθεί μέσα στους εργαζόμενους όλων των κλάδων θα εξαρτηθεί και η δυνατότητα επιβίωσης μας την επόμενη μέρα .Αυτό σημαίνει ότι είναι καθοριστικό μπροστά σε μια βαθιά παγκόσμια συγχρονισμένη καπιταλιστική  κρίση να αναπτυχθούν μεγάλοι εργατικοί αγώνες ,που θα βάλουν στο προσκήνιο τις ανάγκες μας.

Ο δικός μας κλάδος δέχθηκε ένα τεράστιο πλήγμα αυτή την περίοδο που έφερε στα όρια της επιβίωσης τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων σε αυτόν. Μπροστά σε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση τα Σωματεία μας κινητοποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή. Παρόλο τον περιορισμό της κυκλοφορίας αναπτύξαμε δράση πολλαπλάσια από τη συνηθισμένη. Λογαριαστήκαμε με όλα από την αρχή . Διεκδικήσαμε δεδουλευμένα από την εργοδοσία που βρήκε ευκαιρία να εκμεταλλευτεί ακόμα περισσότερο τη δουλειά μας. Διαμορφώσαμε αιτήματα και οργανώσαμε τη διεκδίκηση μας για εξασφάλιση της επιβίωσης όλων. Εκφράσαμε τη συμπαράσταση μας στον αγώνα των υγειονομικών και απαιτήσαμε μαζί τους την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και την επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων και γιατρών. Συμμετείχαμε στο συλλαλητήριο της 1ης Μάη σπάζοντας στην πράξη τη καραντίνα στη συνδικαλιστική διεκδίκηση. Αυτό το συλλαλητήριο ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια συμβολική κίνηση. Άνοιξε το δρόμο για να εκφραστούν οι αγώνες και οι διεκδικήσεις μας την επόμενη μέρα. Χωρίς τη συγκέντρωση της 1ης  Μάη δε θα είχαμε διανοηθεί να καλέσουμε σε κινητοποίηση των Καλλιτεχνών στο Σύνταγμα στις 7 Μάη.  Χιλιάδες εργαζόμενοι του κλάδου μας που συμμετείχαν σε αυτή τη συγκέντρωση πήραν θάρρος από το μήνυμα που στείλαμε την Πρωτομαγιά. Ήρθαν στο Συλλαλητήριο θέλοντας να εκφράσουν την οργή τους δείχνοντας εμπιστοσύνη ότι τη συγκέντρωση τη διοργάνωναν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στον κλάδο.

Στο χώρο μας η κινητοποίηση των εργαζομένων και η συμμετοχή τους στις διαδικασίες των Σωματείων είναι πρωτόγνωρη. Είναι αισιόδοξο ότι χιλιάδες νέοι συνάδελφοι κινητοποιήθηκαν με ενθουσιασμό, ότι προσέγγισαν τα Σωματεία τους , ότι πολλοί παλαιοί συνάδελφοι ξανασυνδέθηκαν και συμμετέχουν. Αυτό δημιουργεί μεγάλες ευθύνες και νέες δυσκολίες που πρέπει να ξεπεράσουμε. Τώρα χρειάζεται να κατακτήσουμε ένα ανώτερο επίπεδο οργάνωσης. Να εμπιστευθούμε νέο κόσμο να του δώσουμε ευθύνες , να τον εμπνεύσουμε ,να τον κάνουμε πιο ανθεκτικό στις δύσκολες μέρες που έρχονται.

Συνεχίζουμε πιο δυνατοί με μεγαλύτερη αισιοδοξία τους αγώνες μας. Βλέπουμε στην πράξη μαζί με τους εργαζόμενους του κλάδου ότι οι αγώνες μας έχουν αποτελέσματα , ότι πιέζουν την Κυβέρνηση. Εκεί που μας αντιμετώπιζαν σαν μπουλούκι ζητιάνων , τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι εργάζονται με αγωνία για να λύσουνε τα αιτήματα που τους βάζουμε. Τώρα περισσότερος κόσμος καταλαβαίνει ότι η δύναμη μας δεν είναι κάποιοι ικανοί διαπραγματευτές πίσω από τις κλειστές πόρτες των Υπουργικών γραφείων , αλλά η ίδια η συμμετοχή και διεκδίκηση της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Τέλος για εμάς τους Καλλιτέχνες προκύπτει ένα παραπάνω καθήκον από αυτό της οργάνωσης του αγώνα μας. Το καθήκον να εμπνεύσουμε τους αγώνες των υπόλοιπων εργαζομένων. Όχι μόνο από αλληλεγγύη ,αλλά καταλαβαίνοντας ότι όσο σημαντικοί αγώνες και να αναπτυχθούν από μεμονωμένους κλάδους δε θα γίνει τίποτα αν δε δυναμώσει συνολικά ένα εργατικό κίνημα με ταξικό προσανατολισμό που θα επιβάλλει μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Αυτό το καθήκον το νιώσαμε παραπάνω από την πρωτόγνωρη συμπαράσταση που εκφράστηκε από το λαό μας στους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας. Το νιώσαμε από την τεράστια απήχηση που είχε το βίντεο για την πρωτομαγιά που έκαναν τα Σωματεία μας με τη συμμετοχή γνωστών Καλλιτεχνών. Τώρα το καθήκον μας να εκφράσουμε με την Τέχνη μας τις αγωνίες και τους αγώνες των πολλών γίνεται κατανοητό από περισσότερους Καλλιτέχνες.  Εκφράστηκε στην κινητοποίηση μας στις 21 Μάη που πάνω από 1000 Καλλιτέχνες ένωσαν τη φωνή τους με τη φωνή των πολλών. Εκφράζεται σήμερα με τη συμβολική μουσική παρουσία στο τέλος της εκδήλωσης μας , θα εκφρασθεί το Σάββατο στην κινητοποίηση της ΛΑΡΚΟ.

 Συνεχίζουμε πιο δυνατοί για να βγάλουμε πάνω από το σβέρκο μας αυτή την μπότα που δε μας αφήνει να αναπνεύσουμε

Comments are closed.