Παρασκευή, Μάιος 24

Ανακοίνωση Συνδικάτου Τύπου και Χάρτου για 1η ΜΑΗ

image_pdfimage_print

Κόκκινη Πρωτομαγιά – Πρωτοπόρα εργατιά!

Η 1η Μάη είναι Απεργία, ημέρα τιμής στους νεκρούς της τάξης μας, και εφαλτήριο νέων αγώνων! Τιμάμε τους νεκρούς μας, του Σικάγο το 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του ’36, τους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Τιμάμε όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους για να έχουμε δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, με μισθούς που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ελεύθερο χρόνο, κοινωνική ασφάλιση, για να ζήσουμε σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, σε έναν κόσμο χωρίς πολέμους, προσφυγιά.

Ειδικά φέτος, τιμάμε τους αγώνες της ελληνικής εργατικής τάξης, που πριν 100 χρόνια μέσω μεγάλων αγώνων ίδρυσαν τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος. Η ελληνική εργατική τάξη έδωσε σκληρούς και περήφανους αγώνες για να καθιερωθεί το 8ωρο, η κοινωνική ασφάλιση, οι Συλλογικές Συμβάσεις. Σήμερα μετά από πάνω από ένα αιώνα σκληρής σύγκρουσης, με το κράτος και την εργοδοσία, παλεύουμε πάλι για τα ίδια πράγματα.

Οι εργαζόμενοι σήμερα έχουμε χρέος να ανασυνταχθούμε, να δυναμώσουμε το Συνδικάτο μας,  να παλέψουμε για  υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις, συνθήκες Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς,  δωρεάν υγεία και παιδεία, ελεύθερο χρόνο.

Η 1η Μάη του 2019 μας βρίσκει σε μια φάση αναιμικής ανάπτυξης του κλάδου και γενικότερα. Μετά από 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, στην οποία ματώσαμε για να σωθούν οι καπιταλιστές, η κυβέρνηση ετοιμάζεται για τη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, η οποία θα είναι το ίδιο οδυνηρή για την εργατική τάξη, ενώ ωφελημένο θα είναι ξανά το μεγάλο κεφάλαιο!

Κανένας από τους πάνω από 700 εφαρμοστικούς νόμους και των 3 μνημονίων, δεν καταργήθηκε. Εδώ είναι τα ματωμένα πλεονάσματα, η επιτροπεία ως το 2060, η μεγάλη ανεργία, η μερική απασχόληση, η απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις, το χτύπημα των ΣΣΕ, των εργασιακών σχέσεων, η υποβάθμιση, εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, της υγείας, της παιδείας, η φοροληστεία, οι πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών.

Μόνο ο οργανωμένος ταξικός αγώνας για ριζικές αλλαγές υπέρ των εργαζομένων, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για δουλειά, ζωή με δικαιώματα με βάση τις ανάγκες μας. Αξίζει σήμερα να αναρωτηθούμε, γιατί πρέπει να ενισχυθούν οι ταξικές δυνάμεις, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο εργατικό κίνημα. Πόσο εκφράζει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ομάδα Βασιλόπουλου(ΣΥΡΙΖΑ) σήμερα, τις αγωνίες της εργατικής τάξης;

Μια πλειοψηφία που υπερασπίζεται την «ανταγωνιστικότητα», «το υγιές περιβάλλον για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας». Μια πλειοψηφία που υπερασπίστηκε στο όνομα της δήθεν διατήρησης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας τη μείωση των μισθών το 2012, στα 586 € και 511 € για κάτω των 25. Μια πλειοψηφία που ισχυρίστηκε πως «οι απεργίες έφαγαν τα ψωμιά τους και πρέπει να βρεθούν έξυπνοι τρόποι κινητοποίησης που θα οικοδομήσουν μια μεγάλη εθνική συμμαχία». Μια πλειοψηφία που στο χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος  δεν έβγαλε «κιχ», δεν έκαναν το παραμικρό, διευκολύνοντας τα κυβερνητικά σχέδια και τις απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας. Μια πλειοψηφία που ισχυρίστηκε ξεδιάντροπα: «ότι κακώς έγιναν απεργίες μέσα στην κρίση, ότι οι απεργίες δυσκόλεψαν την έξοδο από τα μνημόνια, ότι έπρεπε να κάνουμε ότι και στην Πορτογαλία, τα συνδικάτα να δείξουν μεγαλύτερη υπευθυνότητα και ωριμότητα.»

Με αφορμή τη φετινή Πρωτομαγιά, αξίζει να αναρωτηθούν οι εργάτες τι σχέση έχει αυτή η σαπίλα της πλειοψηφίας στη ΓΣΕΕ, που στο τιμόνι της είναι η ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ομάδα Βασιλόπουλου(ΣΥΡΙΖΑ), με τους αγώνες της τάξης μας; Αυτοί που εκλέγουν αντιπροσώπους με όργια νοθείας, αυτοί που παίρνουν τους εργαζόμενους από το χέρι να ψηφίσουν βάζοντας στα ψηφοδέλτια τους διευθυντάδες και προϊσταμένους τι σχέση έχουν με τις αγωνίες μας;

Ας αναρωτηθούμε πως αυτή η πλειοψηφία μπορεί σήμερα να είναι η συνέχεια των 200 που έπεσαν στη Καισαριανή τη 1 Μάη του ’44, που ανάμεσα τους ήτανε ο Αξαρλής Ανδρέας, γραμματέας τότε του Σωματείου των Τυπογράφων; Τι σχέση έχουν σήμερα αυτοί, με τη μεγάλη απεργία των τυπογράφων το 1977 που ξεκίνησε 27 Απρίλη, λίγο πριν τη 1 Μάη, και κράτησε 3 μήνες, για την υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης;

Καμία σχέση δεν έχουνε.

Είναι αυτοί που μπαίνουνε εμπόδιο στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, και γι αυτό τους υπερασπίζονται όλα τα αστικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ(ΠΑΣΟΚ), Χρυσή Αυγή. Είναι τα συνεταιράκια του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Γι αυτό τους υπερασπίζονται στο όνομα της «δημοκρατίας» τους, μέσα από τα ΜΜΕ, με ασφαλίτες στα συνέδρια των εργατών, με μπράβους της ΧΑ.

Σήμερα χρειάζεται να πεισμώσουμε περισσότερο για την ανασύνταξη του κινήματος, να περάσουμε στην αντεπίθεση βάζοντας μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες μας.

  • Να βάλουμε στην άκρη τα επιχειρήματα της εργοδοσίας «εδώ είμαστε μια οικογένεια, κλπ» και να φτιάξουμε περισσότερες Σωματειακές Επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς.
  • Να αντισταθούμε στην εντατικοποίηση της εργασίας σε κάθε εργοστάσιο, που οδηγεί σε εργατικά ατυχήματα, και να παλέψουμε για Συνθήκες Υγείας και Ασφάλειας.
  • Να παλέψουμε για την επαναφορά του κλάδου στα ΒΑΕ με σύνταξη στα 60 για τους άνδρες και 55 για τις γυναίκες.
  • Να συγκρουστούμε σε μικρούς και μεγάλους χώρους δουλείας βάζοντας στη προμετωπίδα των αιτημάτων την υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης, στο ύψος της σύμβασης του 2009.


ΖΗΤΩ Η 1η ΜΑΗ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!

Αγωνιστικά η Διοίκηση

Comments are closed.