«Τίποτα δε μας χαρίζεται… όλα κερδίζονται με αγώνες και συλλογική δράση!»

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

σε όλους εσάς που δώσατε έναν τεράστιο αγώνα κι επίσης κάνατε πολλές θυσίες για να καταφέρετε να διοριστείτε στο δημόσιο σχολείο,  απευθύνουμε θερμά συγχαρητήρια, καλή αρχή, καλή τοποθέτηση και καλή σχολική χρονιά!

Εσείς, οι φετινοί νεοδιόριστοι, αλλά και όσοι διορίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια, έρχεστε να καλύψετε πραγματικές ανάγκες των σχολείων σε μια περίοδο που τα κενά είναι τεράστια. Αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής υποχρηματοδότησης και της ελαστικής εργασίας που κυριαρχεί στην εκπαίδευση από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων.

Οι μόνιμοι διορισμοί δε χαρίστηκαν από καμία κυβέρνηση. Είναι αποτέλεσμα των πολύχρονων, επίμονων και ανυποχώρητων αγώνων του κλάδου. Χωρίς τις απεργίες, τις κινητοποιήσεις και τη συλλογική δράση, καμία κυβέρνηση δεν θα προχωρούσε σε διορισμούς. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι αγώνες πιάνουν τόπο!

Ο αγώνας, όμως, δεν σταματά εδώ. Χιλιάδες κενά παραμένουν στα σχολεία, με αποτέλεσμα η μόρφωση των παιδιών του λαού να μπαίνει στη ζυγαριά του «κόστους – οφέλους». Η πολιτική όλων των κυβερνήσεων αντιμετωπίζει την εκπαίδευση σαν δαπάνη και όχι σαν δικαίωμα. Γι’ αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η πάλη για μόνιμους μαζικούς διορισμούς, για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες των σχολείων και να πάψει το καθεστώς της ανασφάλειας, της ομηρίας και της περιπλάνησης από σχολείο σε σχολείο.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή για όλους τους νεοδιόριστους αλλά και για όσους συναδέλφους αναγκάζονται να δουλεύουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει με 800 και 900 ευρώ, την ώρα που τα ενοίκια είναι δυσβάσταχτα και η ακρίβεια τσακίζει κάθε οικογενειακό προϋπολογισμό. Σε όλα αυτά προστίθεται και η διετής υποχρεωτική παραμονή, που κρατά τους συναδέλφους μακριά από τον τόπο τους και πρέπει να καταργηθεί άμεσα.

Απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που μας θέλει φθηνούς, ευέλικτους και πειθαρχημένους, η απάντηση είναι μία: Συλλογικός αγώνας για:

• Αυξήσεις στους μισθούς, ώστε να μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς από τη δουλειά μας.
• Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, που άδικα μας στερήθηκαν.
• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που να κατοχυρώνει τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας.
• Κατάργηση της αντιεκπαιδευτικής αξιολόγησης και όλων των πειθαρχικών διώξεων, που ακυρώνουν τον παιδαγωγικό μας ρόλο και επιχειρούν να μετατρέψουν τον εκπαιδευτικό σε πειθήνιο υπάλληλο.

Οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί που κέρδισαν τον διορισμό με το σπαθί τους, με τεράστιο προσωπικό και οικογενειακό κόστος και με τους σκληρούς αγώνες του κλάδου, αξίζουν να ζουν και να δουλεύουν με αξιοπρέπεια.

Δε θα συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα – θα συνεχίσουμε τον αγώνα για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για το δικαίωμα στη μόρφωση, για ένα σχολείο που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών μας.