Οι αναπληρωτές έχουν φωνή! Με Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών 1η δύναμη ξανά στη ΔΟΕ και πιο ενισχυμένη, αυτή μπορεί να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά!
Εφήμερα προγράμματα ΕΣΠΑ που σιγά-σιγά λήγουν, μια σχολική χρονιά που σιγά – σιγά κλείνει. Ένα γνώριμο άγχος που εντείνεται κάθε φορά που πλησιάζει το καλοκαίρι και μαζί του φέρνει ανεργία, νοικιάσματα-ξενοικιάσματα, αβεβαιότητα για το «μετά», και ένας πλανήτης που συνεχίζει να φλέγεται για τα κέρδη των λίγων φορτώνοντας τα «σπασμένα» τους στις πλάτες των πολλών… Και μέσα σε όλα αυτά ίσως έχεις ακούσει στο σχολείο σου κάτι σχετικό με «εκλογές για ΔΟΕ». Ας τα πάρουμε λοιπόν με τη σειρά!
Τι είναι οι εκλογές αντιπροσώπων για τη ΔΟΕ και γιατί πρέπει να συμμετέχουμε;
Στις 23 – 26 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η 95η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος) με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από όλη την χώρα, οι οποίοι εκλέγονται μέσα από τις αρχαιρεσίες που θα γίνουν αυτό το διάστημα σε όλους τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ)[1]. Η ΔΟΕ είναι το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο που εκπροσωπεί σε πανελλαδικό επίπεδο όλους τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται στα δημόσια Νηπιαγωγεία και Δημοτικά Σχολεία, ανεξαρτήτως ειδικότητας[2] και σχέσης εργασίας (αναπληρωτές πλήρους/μειωμένου/ωρομίσθιοι και μόνιμοι). Η Ομοσπονδία μαζί με τα σωματεία μας είναι τα όπλα που διαθέτουμε για να οργανώσουμε τον αγώνα μας απέναντι στην επίθεση των κυβερνήσεων. Τα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες γι’ αυτό απαιτείται να είναι καλά «ακονισμένα».
Οι αντιπρόσωποι που θα στείλουμε με την ψήφο μας στην 95η ΓΣ της ΔΟΕ, θα καθορίσουν με τη στάση τους και την ψήφο τους τη σύνθεση του 11μελούς Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) της Ομοσπονδίας που θα παίρνει αποφάσεις για τα βήματα και τις θέσεις του κλάδου για τα επόμενα 2 χρόνια μέχρι τις νέες αρχαιρεσίες.
Επομένως σε αυτές τις εκλογές κρίνεται με τι Ομοσπονδία θα δώσουμε τον αγώνα μέσα σε μια διετία που προβλέπεται «καυτή» με την κυβέρνηση της ΝΔ, το κράτος και τα κόμματα που υπερασπίζονται αυτόν τον άδικο δρόμο ανάπτυξης των πολέμων και της κερδοφορίας των λίγων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, διάφορους παλιούς και «νέους» δήθεν άφθαρτους «σωτήρες» κ.α.), να μας καλούν σε ακόμα μεγαλύτερες θυσίες εν μέσω πολεμικής προετοιμασίας στο όνομα των «εθνικών στόχων» (π.χ. έχουν φουντώσει για τα καλά οι διαρροές για μεγάλες περικοπές από την κυβέρνηση και την Ε.Ε. στις προσλήψεις αναπληρωτών επειδή τα κονδύλια από το ΕΣΠΑ 2021-2027 πρέπει να ανακατευθυνθούν στην πολεμική οικονομία). Τι Ομοσπονδία θα έχουμε για να μπορούμε να δώσουμε από καλύτερες θέσεις τη μάχη δίπλα στους μαθητές μας για προσλήψεις στο ύψος των αναγκών τους, τη μάχη για αυξήσεις στους μισθούς, για το δικαίωμα στη μητρότητα, στην αξιοπρεπή περίθαλψη και στέγαση, για να σταματήσουν οι αναπληρωτές να θεωρούνται εργαζόμενοι β’ κατηγορίας, για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Τι προσπάθειας έγινε στην ΔΟΕ δύο χρόνια τώρα με την Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών 1η δύναμη;
Τον Ιούνη του 2024, στην 93η ΓΣ της ΔΟΕ έγινε στην μια ιστορική ανατροπή και για πρώτη φορά στην υπερεκατοντάχρονη ιστορία της Ομοσπονδίας δεν αναδείχθηκαν στην πρώτη θέση κυβερνητικές δυνάμεις αλλά το «τιμόνι» ανέλαβε η ΑΣΕ γκρεμίζοντας την κυβερνητική παράταξη της ΔΑΚΕ και σβήνοντας τα χαμόγελα του Μητσοτάκη και λοιπών στελεχών της κυβέρνησης της ΝΔ που μέχρι τότε έδιναν συγχαρητήρια στη ΔΑΚΕ και ερμήνευαν το αποτέλεσμα ως επικρότηση των εκπαιδευτικών στην κυβερνητική πολιτική!!
Η πρωτιά της ΑΣΕ, παρά τις δυσκολίες (3 εκλεγμένοι στους 11 σύνολο), έφερε για πρώτη φορά αλλαγή πνοής στη λειτουργία της ΔΟΕ, γιατί ακριβώς ήταν επιστέγασμα δίκαιων αγώνων που έδωσε και συνεχίζει να δίνει ο κλάδος μέσα από τα σωματεία. Αγώνες που είχαν την καθοριστική συμβολή νέων συμβασιούχων εκπαιδευτικών. Για πρώτη φορά αναδείχθηκαν με έμφαση ζητήματα που ήταν θαμμένα για χρόνια από τις προηγούμενες πλειοψηφίες, όπως οι διεκδικήσεις των αναπληρωτών για στέγαση και μετακίνηση, για άδειες μητρότητας και ασθένειας, η ανάγκη για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο, το ωράριο των Νηπιαγωγών κ.α. Μετρήσαμε βήματα ως κλάδος στον κοινό βηματισμό με τους γονείς, τους καθηγητές, τους συναδέλφους του ΕΕΠ-ΕΒΠ, με το βλέμμα στραμμένο στους μαθητές μας. Με την ΑΣΕ πρώτη δύναμη δώσαμε τον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία των διώξεων και των πειθαρχικών για να μην κρατήσουμε το στόμα μας κλειστό και τα καταφέραμε! Δεν σιωπήσαμε! Αναδείξαμε τις πραγματικές στοχεύσεις ενός κράτους που θωρακίζεται εν μέσω πολεμικής προετοιμασίας και απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να «χώσουν τα κεφάλια μέσα». Για πρώτη φορά είδαμε στην Ομοσπονδία να γίνεται σοβαρή προσπάθεια αυτή να παίρνει θέση για όλες τις πτυχές της ζωής του εκπαιδευτικού και του μαθητή. Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που δεν το έκανε λόγω της απαράδεκτης στάσης των υπολοίπων δυνάμεων, είδαμε να το κάνουν ο πρόεδρος της και οι υπόλοιποι δύο εκλεγμένοι με την ΑΣΕ, κόντρα στην υπονόμευση και στις κωλυσιεργίες. Όλα αυτά τα ζητήματα δεν ήταν δεδομένα κάποια χρόνια πριν ότι θα τα άνοιγε η Ομοσπονδία ειδικά σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής. Να γιατί το βήμα που έγινε πριν δύο χρόνια τώρα πρέπει να γίνει άλμα!
Όπως σε όλο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, έτσι και στο κίνημα των εκπαιδευτικών συγκρούονται αντικειμενικά δύο κόσμοι: Αυτός της υποταγής στις «αντοχές» και στα «όρια» της σημερινής πολιτικής και οικονομίας και αυτός της οργάνωσης του αγώνα για την ανατροπή της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας.
Οι αναπληρωτές έχουν συσσωρεύσει πλέον πολύτιμη πείρα για το τι αντίκτυπο έχει στη ζωή τους η πολιτική που λογαριάζει τις ανάγκες των μαθητών ως κόστος και άρα ως τέτοιες δεν χρειάζεται να καλυφθούν με μόνιμο και επαρκές προσωπικό που θα έχει κατοχυρωμένα δικαιώματα. Αυτήν την πολιτική εφάρμοσαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις από κοινού με την Ε.Ε., προσθέτοντας η καθεμιά και από έναν κρίκο στη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης που έχει οδηγήσει σε ρεκόρ παραιτήσεων αναπληρωτών αλλά και σε ρεκόρ αιτήσεων προς τις Διευθύνσεις για άδεια άσκησης δεύτερης συμπληρωματικής εργασίας.
Αυτήν την πολιτική μας καλούν να αποδεχτούμε διάφορες συνδικαλιστικές δυνάμεις μέσα στον κλάδο όπως η ΔΑΚΕ, η ΔΗΣΥ, το ΔΙΚΤΥΟ που προέρχονται από τους χώρους της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των διαφόρων κομματιών του ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα. Οι δυνάμεις αυτές παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στα σενάρια των κομμάτων τους για το ποιος θα πάρει τη σκυτάλη από τον Μητσοτάκη στη συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής μπροστά και στην φθορά της κυβέρνησης της ΝΔ, κάνουν τη βολική κριτική ότι η κυβέρνηση δήθεν δεν εφαρμόζει το… «ευρωπαϊκό πλαίσιο» για τους αναπληρωτές τη στιγμή που η ίδια η Ε.Ε. παραδέχεται ότι δίνει τις ευλογίες της για την εφαρμογή της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση, επικαλούμενη μάλιστα και τη μείωση των μαθητών![3] Εξωραΐζουν, δηλαδή, τη βάρβαρη πολιτική και την Ε.Ε. του λεγόμενου «κράτους δικαίου» την ώρα που δεν βγάζουν άχνα για τις περικοπές που ετοιμάζονται μπροστά στους βρώμικους πολέμους τους!
Από κοντά και ο χρήσιμος τυχοδιωκτισμός των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ που με τη στάση τους δεν χάνουν ευκαιρία στην προσπάθεια να εγκλωβίζουν το λαό σε αυταπάτες για έναν δήθεν καλύτερο διαχειριστή του συστήματος της εκμετάλλευσης, όσες «αγωνιστικές» κορώνες και αν χρησιμοποιούν για να μασκαρέψουν αυτήν την τακτική. Παλιότερα πανηγύριζαν ανοιχτά για την εκλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που μας φόρεσε το προσοντολόγιο, τώρα για να μην «καρφωθούν» ακροβατούν στη θολούρα του να «φύγει ο Μητσοτάκης», βάζοντας στην ουσία πλάτη στο κακόγουστο παιχνίδι της κυβερνητικής εναλλαγής χωρίς να λένε ότι το κρίσιμο είναι η ανάγκη σύγκρουσης με τον πυρήνα της πολιτικής «του Μητσοτάκη», δηλαδή με την πολιτική του κέρδους και του εχθρικού κράτους των λίγων, που γεννάει εκμετάλλευση και πολέμους. Σε αυτές τις ράγες κινήθηκαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και είναι διατεθειμένοι να κινηθούν και οι επόμενοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί.
Το βασικό με όλες τις παραπάνω δυνάμεις είναι ότι αποδέχονται τα όρια και τις αντοχές της καπιταλιστικής οικονομίας που αντέχει να δίνει 500.000 ευρώ την ημέρα για να έχουμε φρεγάτες στη Μ. Ανατολή αλλά δεν αντέχει να μπορεί ένας εκπαιδευτικός να έχει μόνιμη σταθερή και αξιοπρεπή δουλειά. Για αυτό και ΟΛΟΙ τους αρνούνται π.χ. να διαμορφώσουν σαφές αίτημα για μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών χωρίς όρους και προϋποθέσεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες αλλά θέτουν ως προϋπόθεση την…. προϋπηρεσία! Την ώρα δηλαδή που χιλιάδες συνάδελφοι παραιτούνται -και άρα θυσιάζουν την προϋπηρεσία τους- όχι με δική τους ευθύνη αλλά λόγω του δυσβάσταχτου κόστους διαβίωσης ή εξαιτίας του απάνθρωπου αντεργατικού πλαισίου (π.χ. λόγω επαπειλούμενης εγκυμοσύνης κ.α.), ή την ώρα που χιλιάδες άλλοι τη μία χρονιά δουλεύουν για κάποιους μήνες, ενώ την άλλη μένουν εκτός λόγω του άδικου ανταγωνιστικού συστήματος προσλήψεων, εμείς να τους ζητάμε περγαμηνές προϋπηρεσίας για να δούμε αν αξίζουν να είναι μόνιμοι, ενώ τα σχολεία μας να στενάζουν από τα κενά! Ντροπή!!
Για αυτό όλοι μαζί με μια φωνή αναπαράγουν το αντιδραστικό ιδεολόγημα περί «κομματικού συνδικαλισμού» για να επιτεθούν στις δυνάμεις της ΑΣΕ και του ΠΑΜΕ. Γιατί ως «κομματικό συνδικαλισμό» εννοούν την κατεύθυνση που δυναμώνει μέσα στο εργατικό κίνημα και λέει ότι για να κερδίσουμε εμείς και οι ανάγκες μας πρέπει να χάσουν οι λίγοι από τα κέρδη τους. Γιατί ενοχλούνται από το σύνθημα « Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!»
Μαζί αγωνιζόμαστε, ΜΑΖΙ ΝΙΚΑΜΕ
Να γιατί σε αυτές τις εκλογές όλοι οι αναπληρωτές πρέπει να πάρουν θέση και να στείλουν πανελλαδικό μήνυμα καταδίκης αυτής της πολιτικής στηρίζοντας μαζικά τα ψηφοδέλτια της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών. Ενημερωνόμαστε για την ημερομηνία των αρχαιρεσιών που έχει ορίσει ο ΣΕΠΕ στον οποίο είμαστε μέλος και συμμετέχουμε μαζικά! Με την ΑΣΕ πρώτη δύναμη ξανά και πιο δυνατή μπορούμε από καλύτερες θέσεις να δυναμώσουμε τον καθημερινό αγώνα για να μην πληρώσουμε καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Σε αυτόν τον αγώνα έχουν πρώτη θέση όλοι οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί που μπορούν να δώσουν νέα πνοή και ζωντάνια στη δράση των σωματείων. Η Ιστορία του κλάδου μας είναι γεμάτη παραδείγματα εκπαιδευτικών που από νεαρή ηλικία έδωσαν τα καλύτερά τους χρόνια ακόμα και με τίμημα την ίδια τους τη ζωή πολλές φορές, στον αγώνα για να ζήσουν οι μαθητές και ο λαός μας καλύτερες μέρες. Τέτοιοι ήταν και οι εκπαιδευτικοί που βρίσκονταν μεταξύ των 200 της Καισαριανής. Συνεχίζουμε αταλάντευτα στο δρόμο τους!
Δημήτρης Βεργάκης, νεοδιόριστος δάσκαλος ειδικής αγωγής, πρόεδρος του ΣΕΠΕ Περιστερίου «ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ»
[1] Οι ΣΕΠΕ είναι τα σωματεία μας που μας εκπροσωπούν σε πρωτοβάθμιο επίπεδο ανά περιοχή. Είναι το σπίτι μας, το κύτταρο του αγώνα μας! Απέναντι στην πολιτική που μας τσακίζει, μπορούμε και πρέπει ακόμα πιο αποφασιστικά να συμβάλουμε στη μαζική συσπείρωση γύρω από τη ζωή και τη δράση τους.
[2] Σημειώνουμε βέβαια ότι οι συνάδελφοι από το Ειδικό Εκπαιδευτικό και Βοηθητικό Προσωπικό (ΕΕΠ – ΕΒΠ) έχουν διακριτή συνδικαλιστική εκπροσώπηση και δίνουμε από κοινού τη μάχη για τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας και αξιοπρεπή δουλειά και ζωή με δικαιώματα!
[3] https://www.902.gr/eidisi/eyrovoyli/407828/sti-meiosi-ton-mathiton-sta-sholeia-pontarei-i-ee-gia-na-krypsei-kato-apo