Εμπνεόμαστε από τα βήματα που κάναμε, συνεχίζουμε, δυναμώνουμε, ετοιμαζόμαστε για νέους ελπιδοφόρους αγώνες!
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Στα χρόνια που οι δυνάμεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης κρατήσαμε το τιμόνι της ΠΟΜΕΕΑ υπερασπιστήκαμε σταθερά τα συμφέροντα των εργαζομένων που εκπροσωπούμε. Η Ομοσπονδία στα χέρια μας βγήκε μπροστά και διέθεσε όσες δυνάμεις έχει πρωτοστατώντας σε κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα που προέκυπτε συνολικά στους χώρους ευθύνης μας αλλά συμμετέχοντας και σε κάθε κοινωνικό αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων, συνολικά του λαού της χώρας μας, των υποστηριζόμενων στις δομές μας και των οικογενειών τους από τα εργατικά-λαϊκά στρώματα.
Συνέβαλλε αποφασιστικά στην αναζωογόνηση των Α’ βάθμιων σωματείων, να ζωντανέψει η δράση τους, να έρθουν κοντά νέοι εργαζόμενοι, να δημιουργηθούν νέα σωματεία σε χώρους δουλειάς αλλά και κλαδικά με δημοκρατική και συλλογική λειτουργία. Η Ομοσπονδία κατάφερε να διπλασιάσει τη δύναμη των σωματείων της και για πρώτη φορά στην ιστορία της να εκλέξει αντιπρόσωπο για τη ΓΣΕΕ.
Αυτά τα βήματα δεν έγιναν τυχαία αλλά γιατί είχαμε στον προσανατολισμό μας να αναπτυχθεί η πάλη των εργαζομένων για τις σύγχρονες ανάγκες τις δικές τους αλλά και των εξυπηρετούμενων και των οικογενειών τους από τα εργατικά – λαϊκά στρώματα ενάντια στην ολοένα και μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των χώρων της πρόνοιας, της ειδικής αγωγής κι αποκατάστασης. Πάλη ενάντια στην πολιτική των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων και της ΕΕ, που θέλει την επονομαζόμενη «κοινωνία των πολιτών», τις μη – κερδοσκοπικές οργανώσεις να αναλαμβάνουν το κομμάτι της κρατικής ευθύνης για τις προνοιακές δομές. Κατάσταση που μας φέρνει άθλιες ατομικές συμβάσεις, απληρωσιά, το κυνήγι των επιμορφώσεων, εντατικοποίηση για να βγαίνουν τα παραδοτέα και να προλαβαίνουμε τις προθεσμίες των προγραμμάτων, απλήρωτες επιστημονικές/κλινικές ή όπως αλλιώς τις λένε συναντήσεις, πληρωμένες από την τσέπη μας εποπτείες.
Στην πάλη αυτή συμπορευτήκαμε με τα εργατικά – λαϊκά στρώματα που βγήκαν στο δρόμο του αγώνα από κάθε κλάδο τα προηγούμενα χρόνια, τους εκπαιδευτικούς, τους γιατρούς και το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό, τους οικοδόμους, τους εργάτες στα γιαπιά και στη βιομηχανία, τους εργαζόμενους στους δήμους και τις περιφέρειες, στις μεταφορές, τους ντελιβεράδες, τους ναυτεργάτες και τους λιμενεργάτες, αλλά και τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους και βέβαια τους ίδιους τους ανθρώπους με αναπηρία, με χρόνια νόσο, με ψυχική ασθένεια και τις οικογένειές τους, τους πρόσφυγες και μετανάστες.
Όλους αυτούς που έβαλαν στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες τους, για να μην περάσουν τα αντιδραστικά σχέδια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας για την κατάργηση του 8ωρου για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για την κατάργηση των αντεργατικών-αντιλαϊκών νόμων, για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για παιδεία, υγεία, πρόνοια, αθλητισμό, πολιτισμό για όλους με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, για μέτρα πρόληψης ενάντια στις φυσικές καταστροφές, για προστασία του περιβάλλοντος.
Όλους αυτούς που βρεθήκαμε στο δρόμο για να φωνάξουμε «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» μετά τα Τέμπη, αλλά και στα εκατοντάδες εργατικά δυστυχήματα που συνάδελφοί μας δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους από το μεροκάματο, με πιο πρόσφατο το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα.
Όλους αυτούς που βρεθήκαμε στο πλάι των πληγέντων μετά από κάθε φυσική καταστροφή, στις πλημμύρες της Καρδίτσας, στις φωτιές της Πεντέλης που έφθασαν μέχρι το Χαλάνδρι, που καταγγείλαμε τα εγκλήματα κατά της ζωής, της περιουσίας και του φυσικού περιβάλλοντος που φέρνουν αυτές οι καταστροφές.
Όλους αυτούς που διαδηλώσαμε για να υπερασπιστούμε το λαό της Παλαιστίνης και κάθε αγωνιζόμενο λαό, που βρεθήκαμε στο πλάι των λιμενεργατών, των σιδηροδρομικών όταν εμπόδιζαν το πολεμικό φορτίο να φύγει από τη χώρα μας για να σπείρει τον όλεθρο αλλά και για να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου που βρίσκονται απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα μας δήθεν για «το καλό μας» αλλά ουσιαστικά μετατρέπουν τη χώρα μας σε στόχο. Πρόσφατη είναι η μεγάλη απεργία σε Πειραιά και Θριάσιο που η διττή χρήση των εγκαταστάσεων (πολεμική και πολιτική) φέρνει την πολεμική εμπλοκή στις αυλές των σπιτιών, η ανάπτυξη για τα κέρδη απειλεί την ασφάλεια, την υγεία, ακόμα και τη ζωή του λαού. Η μέρα αυτή συνέπεσε μάλιστα με τη Διεθνή Μέρα Δράσης των λιμενεργατών σε 6 χώρες με σύνθημα: «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».
Με τέτοιους αγώνες βάλαμε φρένο, αναδείξαμε τις αιτίες των βασάνων μας, πήραμε ανάσα. Τέτοιοι αγώνες είναι που ανοίγουν το δρόμο και μας γεμίζουν αισιοδοξία και δύναμη. Το 23ο συνέδριο της ΠΟΜΕΕΑ πραγματοποιείται μέσα σε σύνθετες και ραγδαίες εξελίξεις για το εργατικό κίνημα. Ο προσανατολισμός της κυβέρνησης της ΝΔ με τη σύμπλευση των ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων προς την πολεμική οικονομία, τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στα σφαγεία του ιμπεριαλιστικού πολέμου των ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ συνοδεύεται με ένταση της επιθετικότητας προς τα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα. Οι διεθνής εξελίξεις δείχνουν πως τα τύμπανα του πολέμου ηχούν όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο κοντά καθώς κρίνεται η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ από την προελαύνουσα Κίνα με αντίκτυπο στις μέχρι σήμερα συμμαχίες όπως ΝΑΤΟ, ΕΕ που φαίνεται να κλονίζονται.
Καμία από όλες αυτές τις πολεμικές δαπάνες, τη στροφή στην πολεμική οικονομία, δεν αφορούν την άμυνα του λαού μας, αντιθέτως μας ωθούν να γίνουμε εμείς οι θύτες άλλων λαών, στέλνουν ελληνικά στρατεύματα και συμμετέχουμε σε πολεμικές αποστολές, για να κερδίζουν οι ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι. Μας προετοιμάζουν για τα σφαγεία του πολέμου και παράλληλα για την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας προετοιμάζουν την μείωση των κοινωνικών παροχών και εντείνουν την καταστολή και την επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα.
Είναι παραλογισμός να διαθέτουν δισεκατομμύρια για να στρέψουν την τεχνογνωσία, την εξέλιξη της τεχνολογία και της επιστήμης για πολεμικούς σκοπούς, αντί να την απολαμβάνουν αυτοί που την παράγουν. Είναι παραλογισμός δηλαδή οι εργαζόμενοι, οι παραγωγοί των αγαθών, να τσακίζονται στη δουλειά τους σωματικά και ψυχικά, να χρειάζεται να δουλεύουν ακόμα περισσότερο για να καρπώνονται ακόμα λιγότερα, να σπρώχνονται στα σφαγεία του πολέμου, στην ανασφάλεια, τη φτώχεια και την προσφυγιά.
Μπροστά σε αυτή τη κατάσταση είναι αναγκαίο όσο ποτέ να δυναμώσει ακόμη περισσότερο ο αγώνας απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, για να μη γίνουμε γρανάζι της πολεμικής μηχανής, για να αντεπιτεθούμε στη βαρβαρότητα.
Αφήνουμε στην άκρη τις δυνάμεις που με τη στάση τους κάνουν ό,τι μπορούν για να μην αποκτούν οι αγώνες ταξικό περιεχόμενο, που υπονομεύουν κάθε προσπάθεια διεκδίκησης, που καλλιεργούν την κοινωνική συναίνεση. Τις έχουμε δει στο πρόσωπο των ξεπουλημένων ηγεσιών της ΓΣΕΕ, που παζαρεύουν στις πλάτες των εργαζομένων με τους κοινωνικούς τους διαλόγους τα δικαιώματα και τα ματωμένα κεκτημένα των εργαζομένων.
Αφήνουμε στην άκρη και τις δυνάμεις της Αριστερής Πρωτοβουλίας που ήταν ουσιαστικά απόντες όλο το προηγούμενο διάστημα από τους αγώνες που δώσαμε. Δε θέλουν ούτε μπορούν να οργανώσουν τους αγώνες μας για την ικανοποίηση των αιτημάτων του κλάδου μας. Που καλούν σε απεργίες διαρκείας ενώ οι ίδιοι είναι απεργοσπάστες. Που παλεύουν να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποτάσσοντας την πάλη του εργατικού κινήματος σε μια κυβερνητική εναλλαγή.
Ενισχύουμε τον αγωνιστικό ταξικό προσανατολισμό της Ομοσπονδίας μας!
Σας καλούμε να στηρίξετε το ψηφοδέλτιο της Αγωνιστικής Συσπείρωσης παρά τις επιμέρους διαφωνίες που μπορεί να έχει ο καθένας από εσάς. Γιατί οι δυνάμεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης έχουμε στην προμετωπίδα της δράσης μας μόνο τις ανάγκες των εργαζομένων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις με βάση τις σημερινές δυνατότητες της επιστήμης και της τεχνολογίας, παλεύουμε ενάντια στις λογικές που θέλουν τους εργαζόμενους στο περιθώριο, να αναμένουν λύσεις από κάποιους «μεσσίες» και «σωτήρες», και κάποια ψίχουλα που ίσως περισσέψουν από τα υπέρογκα κέρδη των εφοπλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζιτών, είμαστε ενάντια σε κόμματα, πολιτικές και κυβερνήσεις που υπηρετούν αυτό το κράτος και την οικονομία του κέρδους.
Σας καλούμε να στηρίξετε τις δυνάμεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης που έχουν στην προμετωπίδα τους να δυναμώσει η Ομοσπονδία, να συνεχίσει μαχητικά κι αποφασιστικά να παλεύει για:
– Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, όρους που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων και τις τεράστιες απώλειες, σταθερό ημερήσιο χρόνο, ενάντια στο 13ωρο και την ευελιξία.
– Επαναφορά των τριετιών και κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που ξήλωσαν δικαιώματα και μετέτρεψαν τη δουλειά σε ζούγκλα, να ζούμε με αξιοπρέπεια από τον μισθό μας.
– Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν επιστημονική επιμόρφωση με ευθύνη του δημόσιου πανεπιστημίου, όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα να κατοχυρώνονται με την απόκτηση του πτυχίου, η όποια αναγκαία μετεκπαίδευση να παρέχεται με ευθύνη του δημόσιου Πανεπιστημίου.
– Αύξηση των δαπανών και πλήρη κάλυψη των αναγκών σε ειδική αγωγή, πρώιμη διάγνωση, αποκατάσταση, θεραπεία, φροντίδα και υποστήριξη με αποκλειστική ευθύνη του κράτους.
– Άμεση καταβολή δεδουλευμένων στις δομές που οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι και κάλυψη όλων των αναγκών των προνοιακών δομών από τον κρατικό προϋπολογισμό με την προοπτική, όσων πληρούν τις προϋποθέσεις να ενταχθούν στο Δημόσιο.
– Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, υψηλού επιπέδου Υγεία – Πρόνοια – Ειδική Αγωγή, με κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στους τομείς αυτούς.
– Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, ενάντια στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη και η φιλία των λαών, η στήριξη στα θύματα του πολέμου και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.
– Κατοχύρωση του δικαιώματος στην εργατική – λαϊκή στέγη, με επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, δυναμώνοντας την πάλη ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις.
– Αμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, στη φοροληστεία και τα χαράτσια, για την υπεράσπιση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος.
– Να σταθούμε στο πλευρό των αυτοαπασχολούμενων της Αθήνας, των φοιτητών και των μαθητών, των συνταξιούχων που παλεύουν για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια, όπως έκαναν οι αγωνιζόμενοι αγρότες που παλεύουν για τη γη τους και για φθηνά, ποιοτικά τρόφιμα για τον λαό. Να δυναμώσει η κοινή πάλη απέναντι στον ίδιο αντίπαλο: Τα μονοπώλια, την ΕΕ, τις κυβερνήσεις τους.
– Να μην περάσει η προσπάθεια εργοδοσίας και κυβέρνησης να βάλουν στον «γύψο» το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Να μην καθιερώσει σωματεία – φαντάσματα που οι εργαζόμενοι θα κάνουν «like» μέσω internet αλλά μπροστά στον εργοδότη θα είναι μόνοι.
Σήμερα δεν υπάρχουν περιθώρια αναμονής και αυταπατών. Το δίλημμα είναι καθαρό:
`Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, παραγωγικές, επιστημονικές και τεχνολογικές, για να υπάρχει αξιοπρεπής ζωή και δουλειά με δικαιώματα. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε όλο τον πλούτο! Τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας τον καρπώνονται μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό μπορεί να αλλάξει. Με τους αγώνες μας βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες.
Στηρίζουμε την Αγωνιστική Συσπείρωση Εργαζομένων στις αρχαιρεσίες της ΠΟΜΕΕΑ
Άμεσα μπαίνουμε στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας στις 28 Φλεβάρη και τα συλλαλητήρια για τα τρία χρόνια από τα «Τέμπη», γιατί 3 χρόνια μετά μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών με νεκρούς από φυσικές καταστροφές κι εργοδοτικά εγκλήματα βρίσκεται μπροστά μας και μας μαυρίζει τη ζωή.
Με εμπιστοσύνη στη δύναμή μας μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο για μια καλύτερη ζωή
