Συναδέλφισσες – συνάδελφοι,

Οργή και αγανάκτηση προκαλεί το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα, που έρχεται να προστεθεί στη μαύρη λίστα των «ατυχημάτων» που βαφτίζονται έτσι για να κρύβεται η πραγματικότητα ότι δηλαδή στους χώρους δουλειάς, για να βγαίνει το κέρδος, θυσιάζονται ζωές.

Ας σκεφτούμε συνάδελφοι, η επιχείρηση «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» αποκαλούνταν «πρότυπο επιχειρηματικότητας» και «θαύμα της τοπικής οικονομίας» κυβερνήσεις και αφεντικά έτσι ήθελαν να είναι και οι άλλες επιχειρήσεις. Τι έχουν να πουν τώρα όλοι αυτοί, που το «πρότυπο» έγινε στάχτη και μαζί έγιναν στάχτη 5 γυναίκες – συνάδελφοι μας; Τι έχουν να μας πουν τώρα όσοι βαφτίζουν «υπερβολές» τις παρατηρήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων για ελλιπή μέτρα ασφάλειας, υποστελέχωση και εντατικοποίηση, όπως οι προειδοποιήσεις του Εργατικού Κέντρου Τρικάλωνπου με τον πλέον δραματικό τρόπο επιβεβαιώθηκε ότι κάποιοι έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια! Τα λεγόμενα «μέτρα» υπήρχαν μόνο στα χαρτιά.Τα μικρά και μεγάλα «ΤΕΜΠΗ» δεν είναι σενάριο, ούτε κάτι μακρινό για εμάς, εμείς  οι ίδιοι, οι σύζυγοι, τα παιδιά μας μπαίνουμε κάθε μέρα στα εργοστάσια και δουλεύουμε καθημερινά χωρίς να έχουμε την απόλυτη βεβαιότητα ότι θα γυρίσουμε στα σπίτια μας γεροί.

Έχουμε χίλιους δυο λόγους για απεργία, αλλά σήμερα έχουμε κάθε λόγο να απεργήσουμε την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου γιατί δεν πρέπει ενώ έχασαν την ζωή τους γυναίκες στον ίδιο με εμάς κλάδο, εμείς να συμπεριφερθούμε σαν να μην έγινε τίποτα, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει εφησυχασμός στο δικό μας εργοστάσιο, να μην φτάσουμε να ζήσουμε και εμείς τέτοιες καταστάσεις γιατί τότε θα είναι πολύ αργά.  Άλλωστε όταν η παραγωγή γίνεται με όρους πίεσης, με ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, με εξαντλημένα σώματα και νεύρα, τότε το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.

Συνάδελφοι πρέπει να σκεφτούμε καλά: Η ίδια λογική που θέλει να μας δίνει 2,5% τάχα αύξηση και που πανηγυρίζει για επενδύσεις, κέρδη και βραβεία, είναι η ίδια που μας συμπεριφέρεται ως αναλώσιμους στους χώρους δουλειάς. Να μην δεχτούμε να γίνει κανονικότητα η δουλειά με φόβο, με φθορά, με ατυχήματα, με “πάμε κι όπου βγει”.

Έχουμε συμφέρον να παλέψουμε για:

• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλα τα τμήματα, για να σταματήσει η υποστελέχωση. Πως γίνεται να κρατιούνται όμηροι συνάδελφοι σε καθεστώς εποχικότητας ενώ καλύπτουν πάγιες ανάγκες και με μια απουσία καλούμαστε να κάνουμε υπερωρίες;
• Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν την ακρίβεια και τις ανάγκες των εργατικών οικογενειών.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας ουσιαστικά, με ευθύνη της εταιρείας – όχι “τυπικά”, όχι στα χαρτιά. Πως δικαιολογούν κάποιοι να εισπνέουν οι εργαζόμενοι τα αερολύματα από τον αφρισμό του πατώματος χωρίς να έχει θεσπιστεί συγκεκριμένη πρακτική που να εξασφαλίζει την υγεία τους;
• Συντήρηση – έλεγχοι – εξοπλισμός για να μην παίζουμε τη ζωή μας κορώνα-γράμματα.
• Όχι στην εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια, που ανοίγουν το δρόμο για ατυχήματα, δεν θα δεχτούμε να βαφτίζουν “υποχρεωτικές” τις υπερωρίες για τα δικά τους πλάνα.
• Να αποδοθούν ευθύνες σε όσους έχουν την πραγματική ευθύνη για τέτοια εγκλήματα.

Συμμετέχουμε στην Πανελλαδική απεργιακή απάντηση που αποφάσισε η Ομοσπονδία για την Τρίτη 3 Φλεβάρη και καλούμε κάθε συναδέλφισσα και συνάδελφο να πάρει θέση μάχης! Να μην συμβιβαστεί κανείς με την ιδέα ότι «έτσι είναι η δουλειά». Έτσι την θέλουν αυτοί που βάζουν τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.