Η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων κάλεσε στις 29 Φλεβάρη κινητοποίηση σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ενόψει της συνόδου της ΕΕ στις 1-2 Μαρτίου. Στην Ελλάδα ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ συμμετείχαν μία μάζωξη μερικών στελεχών τους στα γραφεία της ΕΕ. Αντίστοιχη η εικόνα και στις περισσότερες χώρες. Το σημαντικό όμως δεν είναι οι κινητοποιήσεις-φιέστες του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Αλλά, το πώς η ΣΕΣ αξιοποιεί την ταμπέλα του εκπροσώπου των εργαζομένων.

Αρχικά κάλεσαν τους εργαζόμενους να κινητοποιηθούν γιατί «η επιβαλλόμενη λιτότητα θα οδηγήσει την Ευρώπη σε ύφεση!» δηλαδή να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι περισσότερα κέρδη για το κεφάλαιο. Επιπλέον, η ΣΕΣ κάλεσε τους εργαζόμενους να«…καταδικάσουν αυτό το τύπο διακυβέρνησης και να προτείνουν εναλλακτικές». Το άγχος της ΣΕΣ δεν αφορά το πώς θα οργανωθεί η πάλη των εργαζομένων ενάντια στο κεφάλαιο αλλά το πώς οι εργαζόμενοι θα στηρίξουν την Α ή Β διαχείριση που θα διασφαλίζει τα κέρδη των βιομηχάνων και την «κοινωνική συνοχή».

Όμως τον βρώμικο, αντεργατικό τους ρόλο, τον επιβεβαίωσαν, ξανά αμέσως μετά την πανευρωπαϊκής τους κινητοποίηση «ενάντια στη λιτότητα», καθώς την 1^η Μαρτίου, η ΣΕΣ συμμετείχε σε τριμερή συνάντηση με τους σφαγείς των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων εργαζομένων, την ηγεσία της ΕΕ και των εργοδοτών της Ευρώπης, με κύριο θέμα το πώς θα προχωρήσει η εφαρμογή της αντεργατικής στρατηγικής «ΕΥΡΩΠΗ 2020». Πώς μέσα από τη στήριξη του «κοινωνικού διαλόγου» (δηλαδή τη προώθηση της λογικής της ταξικής συνεργασίας) θα προωθηθεί η «Ανταγωνιστικότητα». Ενώ, ως αντίδοτο στην ανεργία των νέων, που έχει φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα, για να αυξάνει τα κέρδη του το κεφάλαιο, προτείνουν την επέκταση της «Δια Βίου Μάθησης».

Η ΣΕΣ δεν είναι εκπρόσωπος των εργατών. Είναι συνδιαμορφωτής των πολιτικών που καταστρέφουν τη ζωή της εργατικής τάξης. Οι ταξικές δυνάμεις πιο αποφασιστικά, πρέπει να αγωνιστούν για τη συγκρότηση του ταξικού πόλου σε επίπεδο Ευρώπης. Η Διεθνής Βδομάδα Δράσης Αλληλεγγύης στους Χαλυβουργούς είναι ένα σημαντικό βήμα σε αυτή τη κατεύθυνση.

Γραφείο Τύπου ΠΑΜΕ