37 Παλαιστίνιες γυναίκες όλων των ηλικιών βρίσκονται στις φυλακές του Ισραήλ. Οι 14 απ΄ αυτές βρίσκονται στις φυλακές Dammon και οι 25 στη Hasharon. Οι 2 απ΄ αυτές είναι στην απομόνωση. Το κατηγορητήριό τους ποικίλει. Όλες όμως οι κατηγορίες έχουν κάτι κοινό. Στήριξαν τον αγώνα για απελευθέρωση που δίνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι.
Οι ποινές τους από 4 χρόνια έως και 3 φορές ισόβια. Μάλιστα 8 απ΄ αυτές είναι υπό κράτηση χωρίς ακόμη να έχουν δικαστεί, οι 7 από το καλοκαίρι του 2009 και η μια από το 2007.
Η Παλαιστίνια γυναίκα εντάχθηκε στον ένοπλο αγώνα από το 1948. Είναι λοιπόν φυσικό και αναμενόμενο σ΄ αυτή την πάλη για απελευθέρωση να συμμετέχει στις μάχες, να προσπαθεί να υπερασπιστεί την πατρίδα της.
Ποιος θα μετρήσει τα εγκλήματα των Ισραηλινών στους Παλαιστίνιους; Γιατί κρατούνται στις φυλακές ακόμη και μωρά παιδιά (23 σύνολο); Ποιος θα τιμωρηθεί για τους βασανισμούς, την κακοποίηση, τον εξευτελισμό που υφίστανται οι Παλαιστίνιες φυλακισμένες; Γιατί δεν παραδίνουν οι Ισραηλινοί ακόμη και τη σωρό ενός μάρτυρα αν δεν έχει λήξει η καταδίκη του, η οποία μπορεί να ξεπερνάει τα 100-150 χρόνια και ας έχει πεθάνει χρόνια πριν μέσα στη φυλακή;
Το ΠΑΜΕ ζητάει να αφεθούν τώρα ελεύθερες οι Παλαιστίνιες γυναίκες που βρίσκονται στις Ισραηλινές φυλακές για τη συμμετοχή τους στον ένοπλο αγώνα. Έκαναν το καθήκον τους συμμετέχοντας στην οργάνωση του αγώνα, στην αντίσταση.
Απευθύνεται στα ταξικά συνδικάτα και τις γυναικείες οργανώσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να απαιτήσουν την απελευθέρωση των 37 φυλακισμένων γυναικών.
Η γυναίκα της εργατικής τάξης έχει χρέος να αγωνίζεται και να υπερασπίζεται τη ζωή της, τη ζωή των παιδιών της και το δίκιο της. Να αγωνίζεται για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, για ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ενάντια στα σχέδια Αμερικάνων, Ευρωπαίων και Ισραηλινών ιμπεριαλιστών.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
