Και τα πρόσφατα στοιχεία της ICAP, καταγράφουν από τη μια την επιδείνωση της κατάστασης των εργατικών νοικοκυριών και ταυτόχρονα τη μετάλλαξη αυτής της επιδείνωσης σε «τρελά» υπερκέρδη για τους μεγαλοβιομήχανους, από την άλλη.
Τα υπερκέρδη αυτά, που τρέχουν με τετραπλάσιους ρυθμούς απ ’ότι η μηδαμινή αύξηση κατά 2% των μισθών και μεροκάματων , αποδείχνουν πως εντείνεται και διευρύνεται η υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων.
Έτσι μέσα από τις ανατροπές των εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, και τώρα, μέσα από τα προωθούμενα από την Κυβέρνηση μεσαιωνικά σκλαβοπάζαρα της ενοικίασης εργαζομένων καθώς και μέσα από τις γενικότερες αντιλαϊκές, κυβερνητικές κοινωνικοοικονομικές αναδιαρθρώσεις στο όνομα της διαβόητης ανταγωνιστικότητας που επιτάσσει το Κεφάλαιο γίνονται οι πιο πολλοί φτωχότεροι και οι ελάχιστοι πλουσιότεροι.
Αυτή η κατάσταση θέτει ως άμεση αναγκαιότητα την ένταση του ταξικού μετώπου των αγώνων όλων των εργαζομένων, όχι μόνο για την ανατροπή αυτής της αντεργατικής αντιλαϊκής επίθεσης, του αντιλαϊκού μετώπου Κυβέρνησης –Κεφαλαίου –Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και για την κατάκτηση νέων δικαιωμάτων, αντίστοιχων των σύγχρονων αυξημένων αναγκών των εργαζομένων.
Σ’ αυτή την προοπτική, το Π.Α.ΜΕ. πρωτοστατεί.
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
