Η διοίκηση του τσιμεντάδικου προχώρησε σε άλλες έξι απολύσεις και πλέον μόλις εικοσιτέσσερις εργαζόμενοι έχουν απομείνει στο εργοστάσιο. Οι απολύσεις αφορούν συνδικαλιστές καθώς πλέον η εταιρεία επιτίθεται ακόμα και στα ελάχιστα συνδικαλιστικά δικαιώματα που κατοχυρώνει η νομοθεσία στους εργάτες.

Η πολυεθνική προχωρά στα σχέδιά της για την πιο ωφέλιμη για την κερδοφορία της αξιοποίηση των εγκαταστάσεων, που δε χωράει ούτε τους εργαζόμενους που με τους κόπους τους χτίστηκαν, ούτε τις ανάγκες της κοινωνίας για το προϊόν.

Αποδεικνύεται περίτρανα ο παρασιτικός ρόλος των καπιταλιστών, που αφού στις «καλές» εποχές μετέτρεψαν σε κέρδη τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, τώρα απαξιώνουν τόσο τις σύγχρονες υποδομές του εργοστασίου, όσο και το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό του, αναζητώντας σε άλλες μπίζνες τη μέγιστη κερδοφορία για τα κεφάλαιά τους.

Αποδεικνύεται πως όσο την ιδιοκτησία των εργοστασίων, των παραγωγικών μέσων συνολικά και κατ’ επέκταση την πραγματική εξουσία, την έχουν οι κεφαλαιοκράτες, καμιά δικαστική απόφαση και καμιά αλλαγή κυβέρνησης που δε συγκρούεται μαζί τους, που δε συγκρούεται με την ΕΕ που συνεχίζει κι επεκτείνει αντεργατικά μέτρα υπέρ του κεφαλαίου, δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της εργατικής τάξης.

Σε αυτά τα πλαίσια καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους μαζικούς φορείς των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων της περιοχής, να εκφράσουν με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη τους στους τσιμεντάδες. Τώρα, χωρίς καμιά αναμονή, γιατί οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν μέρα με τη μέρα πως δεν υπάρχουν κοινά συμφέροντα ανάμεσα στους εργάτες και τα αφεντικά με τις κυβερνήσεις τους. Η ελπίδα βρίσκεται στην ενδυνάμωση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος έτσι ώστε με κοινή δράση και σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα η εργατική τάξη να γίνει κύριος του πλούτου που παράγει.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ