Κάθε ημέρα που περνά τόσο η κυβέρνηση με τις αποφάσεις της όπως αυτές στη Βουλή για τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημόσιων οργανισμών, όσο και τα τελεσίγραφα του ΔΝΤ και της κομισιόν για πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα ένα πράγμα επιβεβαιώνουν καθημερινά. Τα βαμπίρ του κεφαλαίου δε χορταίνουν όσο αίμα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και αν καταβροχθίζουν. 
Τώρα απαιτούν πάνω στα παλιά μέτρα να προστεθούν νέες περικοπές στην υγεία και την πρόνοια, νέα φορολογικά χαράτσια, νέα σφαγή στους μισθούς και στις συντάξεις και συνολικά στα εργασιακά δικαιώματα, ακόμα περισσότερες απολύσεις, νέα εμπόδια στην οργάνωση του λαού, στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας, της απεργίας.
Κανένας φόβος, καμιά υποταγή και πολύ περισσότερο καμιά αυταπάτη ότι αυτά θα είναι τα τελευταία μέτρα, ότι υπάρχει φως στο τούνελ, ότι υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης και άλλα τέτοια φαιδρά.
Η ανάπτυξη που επιδιώκουν ακόμα και αν θα έρθει, θα έχει συντελεστεί στα αποκαΐδια των λαϊκών δικαιωμάτων και θα απαιτεί ακόμα περισσότερες θυσίες για να συνεχιστεί.
Οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα να απαντήσουν με πιο γρήγορα και αποφασιστικά βήματα στους τόπους δουλειάς, με ένταση της δράσης τους, με απομόνωση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που αποδεικνύεται ο πιο πολύτιμος σύμμαχος του κεφαλαίου και στην κρίση.
Να απαντήσουν με ακόμα μεγαλύτερο συντονισμό και κοινή δράση εργαζομένων – αυτοαπασχολούμενων – φτωχών αγροτών – της νεολαίας και των γυναικών.
Η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα έχουν τη δύναμη να αντισταθούν και να ανοίξουν το δρόμο ανατροπής αυτής της πολιτικής, όχι αλλάζοντας διαχειριστή, αλλά σκοτώνοντας τη μήτρα που γεννά αυτές τις πολιτικές – τα μονοπώλια και την εξουσίας τους.