Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο Υφυπουργός Εργασίας κος Καραγκούνης πανηγύριζε δημόσια, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα είναι η 4η χώρα στην Ευρώπη με τα λιγότερα εργατικά ατυχήματα και ότι η προστασία των εργαζομένων αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας.

Σήμερα, πέντε γυναίκες εργάτριες στην μπισκοτοβιομηχανία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα ΔΕΝ ΓΎΡΙΣΑΝ στις οικογένειες τους. Η εικόνα ευημερίας και «επιτυχίας» διαλύθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο.

Η πραγματικότητα στους χώρους δουλειάς δεν μετριέται με επικοινωνιακές δηλώσεις, αλλά με ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και οικογένειες που πληρώνουν το κόστος της ανυπαρξίας ουσιαστικής πρόληψης.

Ας ειπωθούν, λοιπόν, στην μνήμη αυτών των γυναικών ορισμένες αλήθειες. Πρώτον, τα δεδομένα του 2025 για τα εργατικά ατυχήματα αποκαλύπτουν μια μαύρη χρονιά για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΣΕΤΕ, 201 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά και 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά.

Δεύτερον, σύμφωνα με την Eurostat, στην Ελλάδα καταγράφεται μόλις το 30% – 40% των εργατικών ατυχημάτων, καθώς μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων (αγρότες, ναυτικοί, εργαζόμενοι σε λατομεία και μαρμαράδικα) εξαιρούνται από την καταγραφή. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε δηλωμένο εργατικό ατύχημα υπάρχουν τουλάχιστον δύο που δεν δηλώνονται ποτέ.

Τρίτον, το Υπουργείο Εργασίας, απαντώντας σε αυτή την πραγματικότητα, επιχειρεί να υποβαθμίσει τα μεγέθη, περιορίζοντας τον αριθμό των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων σε 48 θύματα και αποδίδοντας μεγάλο μέρος τους σε αυτοαπασχολούμενους.
Τα ίδια στοιχεία μάλιστα, σε πρόσφατη εκδήλωση μας, θέλησε δυστυχώς να επιβεβαιώσει και να κάνει αποδεκτά ο Αναπληρωτής Διοικητής της Επιθεώρησης Εργασίας κος Βούρτσης Χαράλαμπος.

Ρωτάμε ευθέως: πόσοι από αυτούς τους λεγόμενους «αυτοαπασχολούμενους» δεν εκτελούν στην πράξη εξαρτημένη εργασία, αμειβόμενοι με μπλοκάκι για να αποκρύπτεται η εργοδοτική ευθύνη;

Τέταρτον, σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, για κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό ατύχημα αντιστοιχούν έξι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με την εργασία, ένα κρίσιμο στοιχείο που δεν καταγράφεται καθόλου στη χώρα μας.

Ως Επιθεωρητές Εργασίας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα παραπάνω δεν είναι «ατυχίες», αλλά είναι το αποτέλεσμα:

 των 13ωρων ωραρίων και της εντατικοποίησης στην λογική του κέρδους των επιχειρήσεων που οδηγούν σε σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζομένων,
 της δραματικής υποστελέχωσης όλων των αρμόδιων Υπηρεσιών,
 της συνειδητής επιλογής της πολιτείας να μετατρέπει τον έλεγχο σε εξαίρεση. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα μέτρα υγείας και ασφάλειας χιλιάδων επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα ελέγχονται από μόλις 233 Επιθεωρητές Εργασίας.

Στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας, πάνω από 12.000 επιχειρήσεις, βάσει στοιχείων ΕΡΓΑΝΗ, και χωρίς να υπολογίζονται τα οικοδομοτεχνικά έργα, ελέγχονται από το ΤΕΑΥΕ Τρικάλων – Καρδίτσας με μόλις 4 επιθεωρητές. Με περίπου 600 ελέγχους τον χρόνο, χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν οι επιχειρήσεις έστω και μία φορά.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά:

Η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν είναι κόστος. Είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.

Απαιτούμε άμεσα:
 πλήρη και ουσιαστική στελέχωση όλων των Επιθεωρήσεων Εργασίας για συνεχή, καθολικό και προληπτικό έλεγχο,
 πλήρη διερεύνηση του χθεσινού εργατικού ατυχήματος και απόδοση ευθυνών σε όλους τους υπεύθυνους,
 κατάργηση των αντεργατικών νόμων που διαλύουν τον χρόνο εργασίας και αυξάνουν τον κίνδυνο,
 συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.

Ως εργαζόμενοι στην Επιθεώρηση Εργασίας, φορέα με θεσμική αρμοδιότητα την πρόληψη, τον έλεγχο και την επιβολή της εργατικής νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, δηλώνουμε ότι δεν αποδεχόμαστε την κανονικοποίηση των εργατικών ατυχημάτων ως «αναπόφευκτων περιστατικών». Η καθημερινή μας εμπειρία στους χώρους δουλειάς επιβεβαιώνει ότι οι τραυματισμοί και οι απώλειες ανθρώπινων ζωών δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα, αλλά συνέπεια συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών και της συστηματικής αποδυνάμωσης του πλαισίου προστασίας της εργασίας. Οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι στατιστικές πιθανότητες.

Ο θεσμικός ρόλος της Επιθεώρησης Εργασίας δεν μπορεί να ασκηθεί ουσιαστικά, όταν ο έλεγχος μετατρέπεται σε εξαίρεση, όταν οι υπηρεσίες λειτουργούν με οριακό προσωπικό και όταν η πρόληψη υποχωρεί απέναντι στη λογική του κόστους. Η ευθύνη γι’ αυτό δεν βαραίνει τους εργαζόμενους στις Υπηρεσίες, αλλά τις πολιτικές που διαχρονικά υπονομεύουν τη δυνατότητα παρέμβασής τους.

Δηλώνουμε τη στήριξή μας στις κινητοποιήσεις και στις πρωτοβουλίες του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, που διεκδικούν ουσιαστική διερεύνηση του εργατικού ατυχήματος, απόδοση ευθυνών και πραγματικά μέτρα πρόληψης. Η διεκδίκηση ασφαλών και ανθρώπινων συνθηκών εργασίας αποτελεί κοινό αγώνα εργαζομένων, συνδικάτων και δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών.

Η προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων δεν μπορεί να παραμένει αντικείμενο επικοινωνιακής διαχείρισης. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να επιστρέφει ασφαλής στο σπίτι του.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και τη συμπαράστασή μας στους συναδέλφους τους, ενώ ευχόμαστε γρήγορη και πλήρη ανάρρωση στους τραυματίες.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, που οδήγησε στον θάνατο σε πέντε εργάτριες και στον τραυματισμό επτά ακόμη εργαζομένων, δεν είναι τραγωδία, δεν είναι ατύχημα, δεν είναι «η κακιά στιγμή». Είναι μια ακόμα εργοδοτική δολοφονία. Εργάτες σκοτώθηκαν και σακατεύτηκαν για τα κέρδη του βιομήχανου. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.

Οι νεκροί και οι τραυματίες στα Τρίκαλα προστίθενται στον μακρύ και μαύρο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς. 

201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Είναι καθημερινότητα πλέον άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειες τους.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες του κράτους και όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά. Με τους αντεργατικούς νόμους τους και τις πολιτικές τους μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου. Δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες, να αγνοεί προειδοποιήσεις. Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται «εμπόδιο» στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και όταν τα συνδικάτα προειδοποιούν, ακόμα και όταν ζητούν μέτρα, το κράτος κάνει πως δεν βλέπει. Για αυτό οι συνεχείς παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων όλο το προηγούμενο διάστημα, με αιτήματα για την ουσιαστική λήψη μέτρων Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και ειδικά στη συγκεκριμένη επιχείρηση, αγνοήθηκαν.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατριών και στους συναδέλφους τους.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Ενημερωτική εκδήλωση – συζήτηση για το Ασφαλιστικό – Συνταξιοδοτικό

Κυριακή 1 Φλεβάρη 2026 | 18:00

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://bit.ly/3O5RT6A

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα απαντηθούν και ατομικά ερωτήματα συναδέλφων/ισσών, τα οποία μπορούν να αποστέλλονται εκ των προτέρων μέσω της σχετικής φόρμας.

Τη φόρμα μπορείτε να την συμπληρώσετε από εδώ:

https://forms.gle/zZWDUefQrVJQwKSY8

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ

19^ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

(2016-2026) 10 ΧΡΟΝΙΑ – Εργατικό Κέντρο, στα χέρια των εργαζομένων, οργανωτής της πάλης του Γιαννιώτικου λαού! 10 ΧΡΟΝΙΑ ήμασταν μαζί σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες, πετύχαμε μεγάλες και μικρές νίκες στους χώρους δουλειάς, συγκρουστήκαμε με τους αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων, μπήκαμε απέναντι στην επίθεση και τις ορέξεις της εργοδοσίας, αναμετρηθήκαμε με την απληρωσιά και τις απολύσεις, καταγγείλαμε τα εργοδοτικά εγκλήματα και αναδείξαμε τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας, υπερασπιστήκαμε τα λαϊκά νοικοκυριά απ τους πλειστηριασμούς – τις εξώσεις- τις διακοπές ρεύματος, συλλογικά αντιπαλέψαμε την εργοδοτική τρομοκρατία και την καταστολή, στην πανδημία σπάσαμε τον φόβο και τις απαγορεύσεις, δώσαμε την μάχη για μισθούς και συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε όλα τα μεγάλα εργοστάσια, στα σουπερ μάρκετ, βρεθήκαμε δίπλα στους αγώνες της νεολαίας, στηρίξαμε τους αγώνες των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων -των εμπόρων και επαγγελματιών της πόλης μας, τους αγώνες των υγειονομικών και των εκπαιδευτικών, συγκεντρώσαμε τόνους αλληλεγγύης για πλημμυροπαθείς, σεισμοπαθείς, πυροπαθείς που έμειναν απροστάτευτοι απ το αστικό εχθρικό κράτος, στις μεγάλες απεργίες απαιτήσαμε καμία συγκάλυψη στο έγκλημα των Τεμπών! Με πραγματική αλληλεγγύη περισσότεροι από χίλιοι μαθητές και δεκάδες εκπαιδευτικοί εθελοντικά συμμετείχαν στα Λαϊκά Μαθήματα Αλληλεγγύης, χιλιάδες παιδιά στις παιδικές γιορτές στο Άλσος, χιλιάδες εργατόκοσμου κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Μαζί διαδηλώσαμε, τραγουδήσαμε, τρέξαμε στους αγώνες δρόμου ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, για τα κέρδη των ομίλων.

Με την συμπλήρωση 10 χρόνων του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων στα χέρια των εργαζομένων και των ταξικών σωματείων, επιδιώκουμε ακόμα πιο αποφασιστικά, με νέα ορμή και ώθηση, με ζωντάνια να συζητήσουμε πλατειά, κάθε σωματείο ξεχωριστά, σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς το σύνθημα της αντεπίθεσης, με μαζική οργάνωση νέων μελών στα σωματεία, με ενεργή συμμετοχή, μαχητική δράση και ζωντάνια!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΠΙΟ ΜΑΧΗΤΙΚΑ- ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΑ!

Συνεχίζουμε με ακόμα πιο μαζικά – πιο δυνατά σωματεία, με ζωντανές γενικές συνελεύσεις, με συνελεύσεις μέσα στις βάρδιες και στους χώρους δουλειάς, με εκατοντάδες εγγραφές νέων μελών στα σωματεία! Δυναμώνουμε την οργάνωση μας, δυναμώνουμε τους αγώνες μας, με νέα σωματεία σε κλάδους και χώρους εργασίας, αυτή είναι η δύναμη μας!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ! Συνεχίζουμε με μοναδικό κριτήριο την αλληλεγγύη της τάξης μας, τη διεκδίκηση κάλυψης των σύγχρονων αναγκών της λαϊκής οικογένειας! Θα συνεχίζουμε την στήριξη των παιδιών των λαϊκών οικογενειών! Θα συνεχίσουμε πιο ορμητικά στις μεγάλες παιδικές γιορτές και εκδηλώσεις να διεκδικούμε όλα όσα έχουμε ανάγκη, όλα όσα βασανίζουν εμάς και τις οικογένειες μας!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Υπάρχει διέξοδος, κανένας συμβιβασμός με την βαρβαρότητα!

Σε αυτό τον κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, σε αυτή τη ζωή που μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά, τώρα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η διαμόρφωση ενός ενιαίου, πανελλαδικού, μαχητικού κινήματος που θα υπερασπιστεί τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και θα ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας.

Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στις πολιτικές που θυσιάζουν τις ζωές των πολλών για την κερδοφορία των λίγων. Να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, η πραγματική σύγκρουση με αυτήν και όχι να ψάχνουμε δεξιά και αριστερά για νέους σωτήρες τους συστήματος που θα καλλιεργούν ψευτοδιλήμματα κυβερνητικών εναλλαγών και αναμονής.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ!

Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να στριμώχνει την κυβέρνηση και όσους τη στηρίζουν, να αποσπά κατακτήσεις, να καθυστερεί μέτρα, να κουρελιάζει στην πράξη άδικους νόμους. Μόνο με πίστη στη δύναμή μας, με τέτοιο αγωνιστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο είχαμε νίκες, όπως η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στους οικοδόμους, η πρόσφατη νίκη των εργαζομένων στα σουπερ μάρκετ Γαλαξίας κ.α. Με τέτοιους αγώνες νιώθουμε περήφανοι, δυνατοί, καταφέραμε και χαμογελάσαμε!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Η ΕΛΠΙΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Θα συνεχίσουμε με μεγαλειώδεις αλλά και με μικρότερους καθημερινούς αγώνες, απέναντι στο σύνολο της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές μας, να ανοίγουμε τον δρόμο της ανατροπής! Μόνο ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα μας, σε συνολική σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με τα κόμματα που τους υπηρετούν, μπορεί να δώσει πραγματική αισιοδοξία και ελπίδα! Διέξοδο θα δώσουμε οι πολλοί!

                             …με πίστη στο δίκαιο της τάξης μας θα τα καταφέρουμε!

ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ «ΘΥΜΑΤΑ» ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

Ήταν 4 η ώρα, αξημέρωτα Δευτέρας, όταν έγινε η σφοδρή έκρηξη στη βιομηχανία μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που συγκλόνισε ολόκληρη την πόλη. Πέντε γυναίκες, εργάτριες δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους και στις οικογένειές τους από το μεροκάματο…«Αυτοί που διάλεξαν να δουλεύουν νύχτα, το έκαναν γιατί έχουν μικρά παιδιά. Τη νύχτα δουλεύουν και την ημέρα φροντίζουν τις οικογένειές τους», δήλωσε συντετριμμένος ένας συγγενής τους…

Ως ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής, εκφράζουμε την αγανάκτηση και τη θλίψη μας που εργάτριες μανάδες χάθηκαν τόσο άδικα, αφού αναγκάστηκαν να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.   Αμείλικτα είναι τα ερωτήματα που ανακύπτουν μετά την καταγγελία του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων ότι: «παρεμβάσεις μας όλο το προηγούμενο διάστημα για μέτρα υγείας & ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στην συγκεκριμένη επιχείρηση, δεν εισακούονται γιατί προφανώς η εργοδοσία το αντιμετωπίζει ως κόστος, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο κατάλογος των νεκρών και σακατεμένων εργατών στην προσπάθεια τους να βγάλουν το μεροκάματο».

Στη μνήμη των θυμάτων, ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους τους και απαιτούμε να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια του εργοδοτικού εγκλήματος, να αποδοθούν ευθύνες και να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Τιμάμε τους νεκρούς της εργατικής τάξης δυναμώνοντας τον αγώνα απέναντι στην πολιτική που «θυσιάζει» ακόμη και τη ζωή των εργαζόμενων στον βωμό του κέρδους. Μέχρι την ανατροπή αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ  ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) εκφράζει την οργή και την αγανάκτησή της  για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες εργαζόμενες μανάδες. Μας συγκλονίζει  το γεγονός ότι πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ γιατί κάηκαν ζωντανές στο χώρο δουλειάς τους.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα! 13ωρη δουλειά στο εργοστάσιο, νυχτερινή εργασία  για τις γυναίκες, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, χωρίς διόδους διαφυγής, χωρίς εξόδους κινδύνου, χωρίς συστήματα ανίχνευσης διαρροών αερίων.

Τα μέτρα ασφάλειας και υγείας δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες για τους μεγαλοεργοδότες. Τα λογαριάζουν ως κόστος.

Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της γυναικείας ανισοτιμίας!

• Η ευελιξία με τα ακανόνιστα ωράρια και τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης
• Η νυχτερινή δουλειά για τις γυναίκες γιατί δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους.
• Η απουσία προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας.

Καταγγέλλουμε την πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων με το αντεργατικό της οπλοστάσιο και μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια για τις εργάτριες και τους εργάτες. Αυτή η πολιτική  στο όνομα της «ισότητας των φύλων»  αποφάσισε την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού. Αυτή η πολιτική στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής” βάζει στο ζύγι  του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους την ανάγκη των γυναικών και των οικογενειών τους για δημόσιες και δωρεάν δομές και υπηρεσίες πρόνοιας, προσχολικής αγωγής, δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά.

Είμαστε στο πλευρό των οικογενειών των αδικοχαμένων εργατριών. Συμμεριζόμαστε τον ανείπωτο πόνο τους και απαιτούμε να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Από τα εργοδοτικά σφαγεία στο βωμό του κέρδους, μέχρι τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα, μέχρι τα σφαγεία του πολέμου ίδιες είναι οι αιτίες! Ως εδώ με την πολιτική τους κόστους – οφέλους για τις ζωές μας!

Παλεύουμε ανυποχώρητα ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας, ενάντια στην εργοδοτική βία, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας και μας δολοφονεί!

3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε όλο το λαό μας, ενώ λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη είναι προγραμματισμένη η έναρξη της δίκης.

3 χρόνια μετά, η νέα γενιά δε συγχωρεί! Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ως φυσιολογικό, ως κανονικότητα στον 21^ο αιώνα, δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στις ίδιες ράγες. Δε δεχόμαστε η ίδια μας η ζωή, η ασφάλεια μας, η υγεία μας, να γίνεται θυσία στον βωμό των κερδών! Δεν ανεχόμαστε την προσπάθεια συγκάλυψης των αιτιών και των πραγματικών υπευθύνων.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες του κράτους, της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων, που διαχρονικά τεμάχισαν, ιδιωτικοποίησαν, υποστελέχωσαν τον σιδηρόδρομο σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο και οι ευθύνες της Hellenic Train όπως και όλων των εταιριών που ρήμαξαν το σιδηρόδρομο, των εργολάβων που κερδοφορούν εις βάρος της ασφάλειάς μας.

Πραγματικά δίκαιο σήμερα δεν είναι να ζούμε με το φόβο του να ζήσουμε νέα Τέμπη, επειδή η ασφάλεια μας λογίζεται ως κόστος, αλλά να παλέψουμε για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που διαπράττει καθημερινά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους! Μόνο σε σύγκρουση με αυτή την πολιτική μπορεί να έρθει η πραγματική δικαίωση! Άλλωστε, η «δικαιοσύνη» τους και οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι που επισφράγισαν την λειτουργία του σιδηρόδρομου με αυτούς τους άθλιους όρους και έδιναν άδεια κυκλοφορίας στα βαγόνια του θανάτου!

3 χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει! Γιατί συνεχίζεται η πολιτική που γεννά Τέμπη στην Ελλάδα, στην Ισπανία και σε όλη την ΕΕ. Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο ακόμα και στην προσπάθεια μας να σπουδάσουμε.

Τώρα είναι η ώρα όλοι μαζί, να δυναμώσουμε τον αγώνα για να φτάσει το «μαχαίρι των ευθυνών μέχρι το κόκκαλο», για να τιμωρηθούν όλοι οι ποινικά και πολιτικά υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να βρουν και οι συγγενείς των θυμάτων το δίκιο τους. Για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές. Για να ανατραπούν οι ματωμένες ράγες του κέρδους που συγκρούονται με τα δικαιώματα και τις ζωές μας.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καταθέτουμε όλες μας τις δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα. Για αυτό διοργανώνουμε μεγάλη εκδήλωση την Τετάρτη 11 Φλεβάρη, μπροστά στην επέτειο των 3 χρόνων από το έγκλημα των Τεμπών, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο αμφιθέατρο Αντωνιάδου, στις 18:00. Η εκδήλωση θα έχει τίτλο :

«3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ»

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:

• Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών
• Νίκος Τσακλίδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της Hellenic Train και συγγενής θύματος
• Φοίβος Καπερώνης, μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας
• Αντώνης Παπαδόπουλος, Πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ

Η Ένωση Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής (Ε.Λ.Ε.Π.Α) καταγγέλλει την άδικη και εκδικητική απόλυση συναδέλφισσας, μέλους του Σωματείου, που έγινε την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου. Η εργοδοσία της RSM προχώρησε στην απαράδεκτη απόλυση επικαλούμενη την «παραγωγικότητά» της και «ζητήματα συμπεριφοράς» (!).

Συνάδελφοι δεν γίνεται να δεχθούμε σαν κανονικότητα τις απολύσεις συναδέλφων! Στην ουσία αυτό που ενοχλεί την εργοδοσία της RSM είναι ότι η συναδέλφισσα δεν δεχόταν να εργαστεί υπερωρίες, πόσο μάλλον απλήρωτες, όπως είναι η συνήθης πρακτική στην εταιρεία. Η έννοια της «8ωρης εργασίας» αποτελεί ούτως ή άλλως «είδος υπό εξαφάνιση» στην RSM! Η προκλητικότητα της εργοδοσίας μάλιστα φαίνεται από το γεγονός ότι «συμβούλευαν» τη συνάδελφο να εργάζεται έξτρα ώρες αλλιώς «δεν θα την συμπαθήσουν οι συνάδελφοί της»!

Η εργοδοσία με τακτική εκφοβισμού κάλεσε τη συνάδελφο στα γραφεία “για να μιλήσουν” για την αποδοσή της και την συμπεριφορά της. Φυσικά η απόλυσή της έγινε στα κρυφά στο τέλος της εργάσιμης μέρας για να μην γίνει γνωστό σε κανένα συνάδελφο! Γιατί θέλουν κάθε εργαζόμενο μόνο του απέναντι στις ορέξεις της εργοδοσίας. Τρέμουν να μην συναντηθούν οι εργαζόμενοι με τον οργανωμένο αγώνα, την συλλογική δράση και διεκδίκηση, την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων.

Είναι ξεκάθαρο πως η εργοδοσία της RSM μπροστά στα κέρδη δεν υπολογίζει τίποτα! Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά με τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, προκειμένου να έχουν περισσότερα κέρδη από την δικιά μας εργασία! Φαίνεται επίσης από το γεγονός ότι σε περιόδους βροχών τα ταβάνια της εταιρείας στάζουν (!!!) γιατί δεν θέλουν να χαλάσουν ούτε ένα ευρώ για να εργαζόμαστε σε ασφαλείς χώρους.

Η γενικευμένη εντατικοποίηση και η εξάντληση αποτελούν την εργασιακή πραγματικότητα των συναδέλφων στην RSM.

Συνάδελφοι δεν γίνεται να μείνουμε αμέτοχοι μπροστά στην ασυδοσία που επιδεικνύουν και να δεχόμαστε να εργαζόμαστε ατελείωτες υπερωρίες και μάλιστα απλήρωτες για να βγάζουν κέρδη πάνω στις πλάτες μας! Προσπαθούν να μας κάνουν να δουλεύουμε σαν τα ρομπότ και να πιάνουμε τους δικούς τους «στόχους», που καμία σχέση δεν έχουν με τις δικές μας ανάγκες!!

Δεν γίνεται να συζητάμε για αύξηση του εργάσιμου χρόνου στον 21ο αιώνα, όταν τον 19ο αιώνα εργαζόμενοι παλέψαν συλλογικά και οργανωμένα για την καθιέρωση του 8ωρου! Σήμερα το πραγματικά σύγχρονο και εφικτό είναι το 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με αυξήσεις στους μισθούς.

Το συμπέρασμα είναι ένα! Για τους εργοδότες, εφόσον είμαστε μόνοι μας, είμαστε αναλώσιμοι. Όμως όταν επιλέγουμε τον δρόμο του συλλογικού αγώνα, βάζοντας μπροστά τις ανάγκες μας, μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις, να αποτρέπουμε απολύσεις, να κατοχυρώνουμε συλλογικά τα δικαιώματά μας. Αυτό δείχνει άλλωστε και η πείρα του κλάδου μας, όπως με την κατάκτηση της κάλυψης των εξέταστρων της πιστοποίησης ACCA για τους εργαζόμενους της ΣΟΛ από την ίδια την εταιρία ή τη συνεργασία του ταμείου του ΣΟΕΛ με τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Αθηνών για τη χορήγηση φαρμάκων, που κάποτε οι ορκωτοί λογιστές πλήρωναν από την τσέπη τους.

Γι’ αυτό καλούμε όλους τους συνάδελφους να έρθουν σε επαφή με το σωματείο τους και να γίνουν μέλη του.

Απαιτούμε:

• Επαναπρόσληψη της συναδέλφου που απολύθηκε άδικα.
• Προσλήψεις εργαζομένων.
• Καμία απόλυση σε κανένα τμήμα με πρόσχημα την αξιολόγηση.
• Σταθερή δουλειά, 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο, όχι στις απλήρωτες υπερωρίες-από την πρώτη ώρα πληρωμή ως υπερωρία.
• Ουσιαστικές Αυξήσεις στους μισθούς πάνω από το ύψος του πληθωρισμού, καταβολή τριετιών.
• Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ για κατοχυρωμένο πλαίσιο δικαιωμάτων.

Εικαστική Έκθεση «Κάθαρσις ΙΙ»

Κτήριο Κ3 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας 26ης Οκτωβρίου 64, Θεσσαλονίκη – 54627

Εγκαίνια: Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, 18:00

Διάρκεια: 6 – 15 Φεβρουαρίου 2026

Ώρες λειτουργίας: 11:00 – 20:00

Είσοδος ελεύθερη

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ), με την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας παρουσιάζει την εικαστική έκθεση «Κάθαρσις ΙΙ» στο Κτίριο Κ3 της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (26ης Οκτωβρίου 64). Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και τη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου και ώρα 18:00, παρουσία των συντελεστών. Επίσης την ημέρα των εγκαινίων, κατά την διάρκεια λειτουργίας της Έκθεσης θα παρουσιαστεί μια ειδικά σχεδιασμένη ζωντανή περφόρμανς από απόφοιτες της Ανώτερης Σχολής Χορού του Ωδείου Αθηνών, μέλη του Corporis Miracula Dance Ensemble,  σε επιμέλεια της διευθύντριας της Σχολής Χορού, Λίλας Ζαφειροπούλου.

Πιο πριν, στις 12.00 το μεσημέρι της Παρασκευής 6 Φεβρουαρίου θα δοθεί συνέντευξη τύπου στο χώρο του αμφιθεάτρου του κτηρίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, παρουσία των συντελεστών της Έκθεσης και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση στους δημοσιογράφους.

Η έκθεση «Κάθαρσις» είναι μια περιοδεύουσα εικαστική δράση που εστιάζει στον δημόσιο χώρο, τη μνήμη και την ιστορική φόρτιση των απολυμαντηρίων ανά την Ελλάδα, ως τόπων συλλογικής και προσωπικής εμπειρίας. Λειτουργεί ως πλατφόρμα συνεργασίας εργαζομένων από τέσσερις Περιφερειακές Ενότητες της χώρας, οι οποίοι, μέσα από βιωματική, αρχειακή και καλλιτεχνική έρευνα, συνθέτουν εικαστικά έργα. Τη γενική επιμέλεια της δράσης έχει η εικαστικός και υπάλληλος της Περιφέρειας Αττικής, Κωνσταντίνα Καραχάλιου. Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2025 στο πρώην Δημόσιο Απολυμαντήριο της Αθήνας, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής, με έργα εργαζομένων των Περιφερειών και με τη συμμετοχή φοιτητών και φοιτητριών του ΣΤ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών υπο την διεύθυνση του  Καθηγητή  Γιώργου  Καζάζη και του Ε.Δ.Ι.Π. Παναγιώτη  Σιάγκρη.

Από τις 6 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2026, η ίδια ομάδα μεταφέρει τη δράση στη Θεσσαλονίκη, όπου συμπράττει με δύο εργαστήρια της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης — το Εργαστήριο Γλυπτικής υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Άρη Κατσιλάκη και το Εργαστήριο Ζωγραφικής υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Χαράλαμπου Βενετόπουλου – παρουσιάζοντας ένα σώμα νεων εργων εμπνευσμενων από  τις διαστάσεις και την ιστορία του πρώην Λοιμοκαθαρτηρίου της Θεσσαλονίκης, εμβαθύνοντας στις ψυχογραφικές και βιοπολιτικές όψεις του χώρου και της εμπειρίας.

Την έκθεση συνοδεύει έντυπος κατάλογος με κείμενα των: Βέτα Πανουτσάκου, Πρόεδρο ΟΣΥΑΠΕ, Νίκο Χαρδαλιά, Περιφερειάρχη Αττικής, Μαρία Αθανασιάδου – Αηδονά, Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Κωνσταντίνας Καραχάλιου, Εικαστικού, Γιώργου Καζάζη, πρώην Διευθυντή του Στ΄Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ,  Άρη Κατσιλάκη, Διευθυντή Εργαστηρίου Γλυπτικής της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ,  Χαράλαμπου Βενετόπουλου, Διευθυντή Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ και Δώρας Βασιλάκου, Ιστορικού τέχνης καθώς και φωτογραφίες των εκτιθέμενων έργων.

Συμμετέχουν με εικαστικά έργα οι: 

Από την Περιφέρεια Αττικής: Βασιλική Βαϊτση, Κωνσταντίνα Καραχάλιου, Οδυσσέας Παπαγεωργίου, Ματίνα Πρωτοψάλτη

Από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας: Γιώργος Κεβρεκίδης

Από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου: Γιολάντα Ζιάκα, Ελένη Κανάκη, Μάγδα Μάρη

Από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: Ελένη Κομίτη

Φοιτητές/τριες του  πρώην  ΣΤ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής ΑΣΚΤ (υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Καζάζη και του Ε.Δ.Ι.Π.  Παναγιώτη  Σιάγκρη).

Νίκος Αθανασάκης, Κυριακή Αλεξανδροπούλου, Ελισάβετ Ελευθεριάδου, Αγγελική Θανασά, Σοφία Καλογεροπούλου, Ελένη Καστρινογιάννη, Βασιλική Κουλιεράκη, Στέλιος Κουρκούλης, Δημητριάνα Νικολάου, Μανιόλα Σάλα, Φαίη Σκαρδή, Ευαγγελία Σταμούλου, Τερψιχόρη Τραχαλάκη, Γιώργος Τσιάκος, Αλέξανδρος Τσολάκης, Νεφέλη Φερεντίνου

Φοιτητές/τριες του Εργαστηρίου Γλυπτικής της Σχολής Καλών Τεχνών του  ΑΠΘ

(Με την καθοδήγηση του Άρη Κατσιλάκη, Αν. Καθηγητής-Διευθυντής Εργαστηρίου Γλυπτικής ΤΕΕΤ ΑΠΘ): Δήμητρα Αλγιοβάνογλου, Έφη Ιορδανίδου, Ελένη Κουτλή, Χρυσάνθη Κυριάκου, Ελευθερία Μαδεντζίδου, Κωνσταντίνος Μακατσώρης, Δημήτρης Νικολακάκης, Βασιλεία Νικολοπούλου, Παναγιώτης Ράπτης.

 Φοιτήτριες του Εργαστηρίου Ζωγραφικής 1 της  Σχολής  Καλών Τεχνων του ΑΠΘ  (Με την καθοδήγηση του Χαράλαμπου Βενετόπουλου, Καθηγητή – Διευθυντή του 1^ου Εργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ ΑΠΘ): Ζωή Δαλίδου, Ιολάνδα Εμμανουηλίδου, Κυριακή Ευαγγελούδη, Δανάη Μπρέκη, Αντιγόνη Τσίνταλη, Δήμητρα Υφαντίδου

 Απόφοιτες της Σχολής Χορού του Ωδείου Αθηνών (υπό τη διεύθυνση της Λίλας Ζαφειροπούλου)

Νεφέλη Κόλια, Ελπίδα Κουιτζόγλου, Σοφία Φαρμακοπούλου

Συνάδελφοι.

Στις 6 του Φλεβάρη απεργούμε και ενώνουμε την φωνή μας στον Πειραιά με τους εργαζόμενους στο λιμάνι και με τους εργαζόμενους της Δυτικής Αττικής που διεκδικούν Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις και 7ωρο – 5ημερο – 35 ωρο απέναντι στην πολιτική που τσακίζει τα μεροκάματα και μας μπλέκει σε κινδύνους για τα κέρδη των ομίλων, στο έδαφος της πολεμικής προετοιμασίας. Γιατί και για τους χιλιάδες μεταλλεργάτες που δουλεύουν στον Πειραιά και στην Δυτική Αττική ένα μεγάλο μέρος αμείβεται με τον κατώτατο μισθό  που μοιάζει με επίδομα φτώχειας και για όλους το μηνιάτικο τελειώνει στις 15 του μήνα.  Για να τα βγάλουμε πέρα αναγκαζόμαστε να κυνηγάμε την υπερωρία – την 10ωρη και 12ωρη δουλειά, που δεν αφήνει χρόνο για  όμορφες ανθρώπινες στιγμές με την οικογένεια, για μια βόλτα και μια ανάσα να ασχοληθούμε με όσα μας αφορούν και μας ενδιαφέρουν.

Όλοι μας είμαστε αντιμέτωποι με το εχθρικό κράτος που έχει κόφτες για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, για τα σχολεία και τα νοσοκομεία ενώ σκορπάει δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων και τους ενεργειακούς ομίλους ενώ  μας εκθέτει σε κινδύνους ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης όπως έδειξε η πυρκαγιά στα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα και όλα τα περιστατικά στην Δυτική Αττική.

          Πάνω σε αυτό το έδαφος – της πολεμικής προετοιμασίας – μεγαλώνει η πίεση να πιαστούν οι στόχοι της παραγωγής, οι ρυθμοί της δουλειάς χτυπάνε κόκκινο, που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι μας εκθέτει σε κίνδυνο για νέα εργατικά ατυχήματα, επαγγελματικές ασθένειες και νεκρούς.

Για αυτούς τους σκοπούς η κυβέρνηση με νομοθεσία μετατρέπει ολόκληρους χώρους δουλειάς όπως τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες. Σε εργασιακά γκέτο που δεν ισχύουν ούτε οι ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Που καταστρατηγείται η Συλλογική Σύμβαση των εργαζόμενων, η υποχρέωση καταβολής δώρων και επιδομάτων. Που θα βρεί έδαφος η νομοθεσία για την  13ωρης δουλειά για την τροφοδοσία των πολεμικών μετώπων.  Με την αυξημένη καταστολή και τον αυταρχισμό κράτους και εργοδοτών που θα αξιοποιούν την αντεργατική νομοθεσία περί «προστασίας των κρίσιμων υποδομών» απέναντι στην συνδικαλιστική δράση, για να μην σηκώνει κεφάλι κανείς απέναντι στην εργασιακή γαλέρα και την εμπλοκή.

Οι χώροι δουλειάς να μην γίνουν κρίκοι εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες! –  Όχι στην παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας! – Λιμάνια και υποδομές γέφυρες συνεργασίας και φιλίας των λαών και όχι κρίκοι των ανταγωνισμών!

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε καμία δουλειά  να επισκευάζουμε πλοία και να κατασκευάζουμε μέσα που σκορπούν τον θάνατο, να διευκολύνουμε επεμβάσεις και αποκλεισμούς λαών. Στα ναυπηγεία, τα λιμάνια και στα εργοστάσια μπορούν να παραχθούν πλοία και κάθε είδους τεχνολογία, να διακινούνται αγαθά για τις ανάγκες μας και όχι για το μακελειό. Το δικό μας το μεράκι – τα χέρια μας και το μυαλό μας – τα βάζουμε στη δουλειά για να καλυτερέψει η ζωή και όχι για να αφαιρείται!

Για όλα αυτά δεν τσιμπάμε στο ότι η επέκταση των δραστηριοτήτων της ΟΝΕΧ στα Ναυπηγεία Ελευσίνας στην παραγωγή πολεμικού υλικού και αποθήκευσης αμερικάνικου LNG θα φέρει «καλές θέσεις εργασίας». Δεν θα γίνουμε ουρά σε όσους βάζουν το δίλημμα «που θα πάει το λιμάνι της Ελευσίνας;» για να κρύψουν ότι  η παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας και των  κρίσιμων υποδομών στους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ υπηρετεί τον ανταγωνισμό  με το λιμάνι του Πειραιά και την κινεζική COSCO.  Καμία δουλειά δεν έχουμε να διαλέξουμε αν θα μας κλέβουν τον κόπο Αμερικάνοι ή Κινέζοι ή αν θα μας σέρνουν στον πόλεμο με κρατική ιδιοκτησία στα λιμάνια και τα ναυπηγεία.

Στα χέρια τους τα λιμάνια και τα ναυπηγεία γίνονται ορμητήρια για επεμβάσεις κατά των λαών όπως συμβαίνει αυτές τις μέρες στη Βενεζουέλα, την Λατινική Αμερική και τις υπόλοιπες χώρες που οι ΗΠΑ και οι υπόλοιποι «στρατηγικοί σύμμαχοι» των ελληνικών κυβερνήσεων συνεχίζουν να απειλούν και να αιματοκυλούν λαούς για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τον έλεγχο εμπορικών δρόμων και στρατηγικών σημείων στον οξυμένο ανταγωνισμό τους με την Κίνα και τη Ρωσία, σέρνοντας τους λαούς σε νέα σφαγεία.

Στις 6 Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους στα λιμάνια σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μην γίνουν τα δικαιώματα μας, οι ζωές θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας.  Δυναμώνουμε τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση στα σωματεία και τον συλλογικό αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια.

Διεκδικούμε:

• Όχι στη μετατροπή των χώρων δουλειάς σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες – Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε κάθε χώρο του κλάδου με αυξήσεις στους μισθούς,  7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, ενάντια στα εξαντλητικά ωράρια, το 13ωρο και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.  Ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ.
• Να κηρυχθεί υποχρεωτική από το Υπουργείο Εργασίας η Συλλογική Σύμβαση Ναυπηγοεπικευαστικών Εργασιών.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας, απέναντι στην εντατικοποίηση και τα εργοδοτικά εγκλήματα.
• Να μη γίνει κανένας χώρος δουλειάς κρίκος εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο. Να μη φορτώνεται, επισκευάζεται ή διευκολύνεται πολεμικό υλικό και στρατιωτικός εξοπλισμός για τις ανάγκες των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. – Ναυπηγεία , λιμάνια και υποδομές – γέφυρες συνεργασίας των λαών και όχι ορμητήρια πολέμου και ανταγωνισμών.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν την απεργία και τη δράση των σωματείων, ιδιαίτερα σε λιμάνια και κρίσιμες υποδομές.
• Να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα των αγωνιζόμενων αγροτών και να αυξηθούν οι κρατικές δαπάνες για την Δημόσια Υγεία και την Παιδεία με προσλήψεις προσωπικού και αναβάθμιση των υποδομών και του περιεχομένου των υπηρεσιών και της μόρφωσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ  ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ :

ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 10.30 π.μ.

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ  10.30 π.μ.