Εργαζόμενη – εργαζόμενε, Έλληνα και μετανάστη, άνεργε, νέα, νέε,

Στις 10 Φλεβάρη απεργούμε. Απαντάμε: Δε θα ματώσουμε άλλο, εμείς και τα παιδιά μας, για τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Με το ΠΑΜΕ και τα ταξικά συνδικάτα σηκώνουμε ψηλά το κεφάλι, παίρνουμε μέρος στον εργατικό ταξικό αγώνα για να αποκρούσουμε τα νέα χειρότερα μέτρα σε βάρος μας, που μας επιβάλλει η κυβέρνηση για να δώσει νέες χρηματοδοτήσεις στην πλουτοκρατία.

Πάρε μέρος και εσύ στην οργάνωση και στην επιτυχία της απεργίας για να αποκρούσουμε τις νέες μειώσεις στους μισθούς, τις απολύσεις, τα νέα φορολογικά βάρη, το γκρέμισμα όσων έχουν απομείνει στα ασφαλιστικά δικαιώματα και σε συντάξεις.

Άφησε το φόβο στην άκρη τώρα!

Τα διλήμματα που σου βάζουν η κυβέρνηση, οι μεγαλοεργοδότες και η ΕΕ είναι ψεύτικα. Έχουν στόχο να σε τρομοκρατήσουν.

Σου λένε: Δέξου τώρα τις νέες θυσίες για να μην έρθουν ακόμη σκληρότερα μέτρα. Δέξου τη μείωση του μισθού σου ή μισή δουλειά για να μην απολυθείς. Συναίνεσε να δουλεύεις ως τα βαθιά γεράματα και μια σύνταξη – επίδομα φτωχοκομείου, αλλιώς δε θα έχεις τίποτα.

ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΩΡΑ ΠΙΣΩ ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ

Θυμήσου: Τι κέρδισες εσύ από τις θυσίες που σου επέβαλαν οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη της πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, για «την ισχυρή Ελλάδα» στην ΟΝΕ και στην ΕΕ; Σου πάγωσαν μισθούς, σου έφεραν αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά), υπονόμευσαν το οχτάωρο και τη σταθερή δουλειά, προκειμένου να ενισχυθεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα της πλουτοκρατίας και τώρα σου ζητάνε και τα ρέστα. Να πληρώσεις και την κρίση.

Για την κρίση οι μόνοι που δε φταίνε είναι οι εργάτες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες. Υπεύθυνοι είναι οι μεγαλοβιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, τα τεράστια και αμύθητα κέρδη που συγκέντρωσαν από τη δική μας εκμετάλλευση. Αυτοί δημιούργησαν τα ελλείμματα και τα μεγάλα χρέη του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων με τις μεγάλες φοροαπαλλαγές και τα προνόμια που τους δίνονται, με τις τεράστιες κρατικές χρηματοδοτήσεις.

Τώρα κυβέρνηση, μεγαλοεπιχειρηματίες, ΝΔ σου λένε: Ό,τι κέρδισαν, ό,τι σας έκλεψαν, ό,τι πληρώσατε ξεχάστε το. Για να βγούμε από την κρίση χρειάζεται συστράτευση και συναίνεση. Σου λένε δηλαδή ότι πάλι εσύ πρέπει να πληρώσεις τώρα και για τα σπασμένα τους.

Μην πιστεύεις τα τεχνάσματά τους. Όσες θυσίες και αν κάνεις, και τις πιο βαριές, εσύ δε θα κερδίσεις απολύτως τίποτα ούτε τώρα, ούτε στη συνέχεια. Ακόμα και αν ανακάμψουν τα κέρδη τους εσύ πάλι θα τα πληρώνεις, ενώ και η κρίση πάλι θα έρθει.

Μη δέχεσαι να σε κοροϊδεύουν ότι για την άσχημη κατάσταση που αντιμετωπίζεις ευθύνονται οι αυτοαπασχολούμενοι που φοροδιαφεύγουν ή οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ο στόχος τους είναι να διαχωρίσουν το λαό για να περάσουν χωρίς αντιστάσεις τα σκληρά και άγρια αντιλαϊκά μέτρα που μας πλήττουν όλους.

Ο μόνος τρόπος για να αποκρούσουμε την αντεργατική επίθεση είναι να αντεπιτεθούμε με την πάλη μας, με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας, με το ΠΑΜΕ και τα ταξικά συνδικάτα.

Όχι μόνο να παλέψουμε για να κρατήσουμε ότι έχουμε, αλλά να διεκδικήσουμε αυτό που πρέπει να έχουμε με βάση την προσφορά μας, τις ανάγκες μας, τις δυνατότητες της εποχής μας.

Όλοι μαζί στην απεργία, όλοι μαζί στον αγώνα για σταθερή, μόνιμη δουλειά για όλους, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί – αντεργατικοί νόμοι, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης 5 χρόνια νωρίτερα για τις γυναίκες. Για σύγχρονες εντελώς δωρεάν κοινωνικές παροχές στην παιδεία, στην υγεία, στην πρόνοια.

Πάρε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια σου σε κάθε εργασιακό χώρο, καμιά εμπιστοσύνη στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, στους εκπροσώπους της εργατικής αριστοκρατίας, στον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Αυτοί και χθες και πολύ περισσότερο σήμερα υπονομεύουν τον αγώνα και βάζουν πλάτη για να περάσουν τα μέτρα σε βάρος σου.

Όταν το ΠΑΜΕ πρότεινε απεργία στις 11 Φλεβάρη, η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ πήρε απόφαση για τις 10 Φλεβάρη, η δε ΓΣΕΕ αρνήθηκε να μπει σ’ αυτή τη συζήτηση για ενιαία απεργιακή κινητοποίηση. Όταν το ΠΑΜΕ κατέληξε τελικά στις 10 Φλεβάρη, η ίδια πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ προτείνει κινητοποίηση μετά από 10 μέρες. Δεν ήθελαν και δε θέλουν ενιαίους – συντονισμένους αγώνες, όπως έκαναν πάντα έτσι και τώρα πάνω από όλα βάζουν τη στήριξη της πολιτικής της κυβέρνησης και την υπεράσπιση της ταξικής συνεργασίας με την εργοδοσία. Άλλωστε, το πλαίσιο «αιτημάτων» που προβάλλουν, το καθορίζουν με βάση τις αξιώσεις της εργοδοσίας για κερδοφορία. Αυτό εξέφρασε και η εισήγηση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ που καλεί τον ιδιωτικό τομέα, τους καπιταλιστές να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα των εργαζόμενων με νέα επενδυτικά σχέδια.

Όλοι στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας μαζί με το ΠΑΜΕ

Και στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 10 π.μ.

Να πληρώσουν τώρα οι μεγαλοεπιχειρηματίες, να φορολογηθούν τα κέρδη τους με 45%, τέρμα στις φοροαπαλλαγές και στα προνόμιά τους.

Κανένας σεβασμός, καμιά υπακοή στην πολιτική της ΕΕ, στα κόμματα που την υποστηρίζουν.

Εμπιστοσύνη στη δύναμή μας. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, εμείς μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα χωρίς αυτούς που μας εκμεταλλεύονται, αυτοί δεν μπορούν να κερδίζουν χωρίς εμάς

Εμείς οι εργαζόμενοι σ΄ όλους τους χώρους δουλειάς να μπούμε μπροστά, να οικοδομήσουμε την ενότητά μας με τους αυτοαπασχολούμενους και τη φτωχή αγροτιά, γιατί έχουμε τον ίδιο εχθρό και τον ίδιο δρόμο.

Για να κατακτήσουμε σύγχρονα δικαιώματα για εμάς και τα παιδιά μας.

Εργαζόμενοι, Εργαζόμενες στο Δημόσιο, στα ΝΠΔΔ, στους ΟΤΑ, στα σχολεία, στα Νοσοκομεία στις Δημόσιες Υπηρεσίες.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 10π.μ.

Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα της οικονομίας, όπως αλώστε το σύνολο της εργατικής τάξης βρίσκονται μπροστά σε μια πρωτοφανή επίθεση. Μία επίθεση που επιδεινώνει το σύνολο των παραγόντων που επηρεάζουν την ζωή των δημοσίων υπάλληλων και των οικογενειών τους. Η κυβέρνηση μέσα από το Πρόγραμμα Σταθερότητας δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι:

• Οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων θα συρρικνωθούν τουλάχιστον κατά 10% μέσα από το πάγωμα του μισθού και την περικοπή των επιδομάτων.

• Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα αυξηθούν για χιλιάδες γυναίκες δημόσιες υπαλλήλους και η σύνταξη από κοινωνική θα μετατραπεί σε επαγγελματική, ανταποδοτική.

• Οι συντάξεις θα μειωθούν από το 2010, όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα κατά μία μονάδα ώστε να φτάσουν σταδιακά στο 70% του μέσου μισθού της τελευταίας πενταετίας.

• Χιλιάδες εργαζόμενοι που κάλυπταν μέρος των πραγματικών αναγκών του Δημοσίου και εξυπηρετούσαν λαϊκές ανάγκες απολύθηκαν και θα απολυθούν το επόμενο διάστημα, πετάχτηκαν στον Καιάδα της ανεργίας, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη και τη ζωή του δημόσιου υπάλληλου και την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.

• Χιλιάδες συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν πάρει τις συντάξεις και το εφάπαξ και ταυτόχρονα απολαμβάνουν ακόμα πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας και περίθαλψης, όπως γίνεται για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων.

• Μέσω του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ νέοι τομείς και υπηρεσίες του Δημοσίου θα ιδιωτικοποιηθούν με ακόμα πιο δυσβάσταχτες συνέπειες για τον λαό και τους δημόσιους υπαλλήλους.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Το ΠΑΜΕ προεκλογικά είχε προειδοποιήσει για θύελλα αντεργατικών μέτρων. Αυτό που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υλοποιεί είναι πολύ χειρότερο. Και μόνο τα μέτρα που προτείνονται για το Ασφαλιστικό και το φορολογικό είναι ενδεικτικά. Πλήρη απαλλαγή εργοδοτών και κράτους από κάθε ασφαλιστική εισφορά. Νέες φορολογικές ελαφρύνσεις στο κεφάλαιο.

Τα νέα προνόμια, τις φοροαπαλλαγές, τις επιδοτήσεις, τις χρηματοδοτήσεις που δίνουν στο μεγάλο κεφάλαιο τις μετατρέπουν σε πρόσθετες ασφαλιστικές και φορολογικές επιβαρύνσεις για τους εργαζόμενους και το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων. Το Πρόγραμμα Σταθερότητας είναι ένας τέτοιος εισπρακτικός και φορολογικός εφιάλτης για κάθε εργατική οικογένεια.

H κυβέρνηση και μια στρατιά καλοπληρωμένων χρυσοκάνθαρων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και όχι μόνο, συγκεντρώνουν όλες τους τις δυνάμεις για να μας πείσουν, ότι τα μέτρα είναι μεν επώδυνα, αλλά είναι αναγκαία και σε τελευταία ανάλυση χρήσιμα για τους εργαζόμενους, για αυτό και οι εργαζόμενοι πρέπει να στηρίξουν το Πρόγραμμα Σταθερότητας.

Τίποτα πιο ψεύτικο και πιο επικίνδυνο από αυτό. Τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία και χρήσιμα για το κεφάλαιο και μόνο.

Τα μέτρα αυτά και η υλοποίηση τους θα οδηγήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση την θέση των εργαζομένων. Είναι παράγοντας που οδηγεί στην ανάγκη, στο μέλλον ακόμη πιο αντιλαϊκών μέτρων, όπως έγινε και με όλα τα προηγούμενα αντιλαϊκά μέτρα όλων των κυβερνήσεων.

Για αυτό οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο έχουν χρέος και συμφέρον να τα παρεμποδίσουν, να τα ματαιώσουν.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, όπως και συνολικά η εργατική τάξη, συμβάλλουν στην παραγωγή τεράστιου πλούτου. Για αυτό ακόμα και μέσα στην κρίση τα κέρδη των τραπεζών, των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των μεγαλεμπόρων, των μεγαλοεργολάβων της ενημέρωσης είναι αστρονομικά .

Και αυτό από μόνο του φτάνει για να αποδείξει, ότι η ικανοποίηση των σύνχρονων αναγκών των εργαζομένων είναι πέρα για πέρα ρεαλιστική δυνατότητα.

Αν αυτή η ρεαλιστική δυνατότητα δεν γίνεται πραγματικότητα είναι γιατί μια πολιτική και συνδικαλιστική πλειοψηφία που είναι και παραμένει πλειοψηφία με χίλιους δύο αντιδημοκρατικούς τρόπους και μέσα, στηρίζει και υπερασπίζεται το καπιταλιστικό κέρδος.

Στο χέρι των εργαζομένων είναι αυτή την πλειοψηφία με την δράση τους και τους αγώνες τους όχι μόνο να την παρεμποδίσουν προσωρινά, αλλά να την σαρώσουν στην κυριολεξία, αφαιρώντας της την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Η ΣΥΣΠΕΊΡΩΣΗ ΣΤΟ Π.Α.Μ.Ε ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Ακόμα και τώρα που έχει αποκαλυφτεί όλη η κυβερνητική, αντεργατική βαρβαρότητα η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ παραμένει ένας από τους βασικούς στυλοβάτες της. Τα όρια της συγκεκριμένης πλειοψηφίας φτάνουν έως την επιμέρους κριτική σε κάποιο μέτρο, έως τη διατύπωση κάποιου παραπόνου και έως την κήρυξη κάποιας απεργίας με το χαραχτήρα της ντουφεκιάς και της εκτόνωσης και αντιπαραθετικά, υπονομευτικά προς το ΠΑΜΕ, όπως έκαναν με την απόφαση για απεργία στις 10 Φλεβάρη αντί για τις 11 που είχε αποφασίσει αρχικά το ΠΑΜΕ .

Μαζική συμμετοχή στην απεργία στις 10 Φλεβάρη και συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ είναι η μόνη απάντηση πού οφείλουν να δώσουν οι εργαζόμενοι του Δημοσίου, τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στα συνδικαλιστικά της δεκανίκια.

Μαζί με όλη την εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο ένα σύνθημα τους καθοδηγεί.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΗ Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.